‪(เต๋าเป็นสิ่งคลุมเครือสัมผัสไม่ได้ ‪เราจะรู้กำเนิดของทุกสิ่งได้อย่างไร)
‪(คัมภีร์เต้าเต๋อจิง บทที่ 21)
‪ฉันจะฝังวาลีเอนเต
‪แล้วเธอไม่อยากให้ ‪เถียไกว่หลี่เห็นเหรอ
‪หนังสือของชิวบอกว่านี่เป็นหนึ่ง ‪ในพิธีศพแบบเต๋าที่ถูกต้อง
‪ให้ตายสิ กฎอะไรเยอะแยะ
‪เธอจะไม่ตัดผมไปอีก 49 วัน
‪หลังจากที่เธอฝังมันจริงเหรอ
‪ฉันรู้ว่านั่นเป็นเวลานาน
‪แต่ฉันอยากให้วาลีเอนเตไปสู่สุคติ
‪ฉันทำอะไรผิดไปกัน
‪ไม่เอาน่า ลุกขึ้น
‪ชิว
‪ไม่นะ
‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪เขาถูกกัดทึ้งเป็นชิ้นๆ
‪เหมือนคนอื่นๆ ในเมืองเลย
‪เราต้องไปแจ้งตำรวจ
‪พวกเขาคงอยากเห็นศพเขา
‪นายต้องสงบสติอารมณ์ เดี๋ยวนี้ !
‪พวกเขาต้องหาเบาะแส
‪พวกเขาไม่ลบหลู่เขาหรอก
‪หายใจลึกๆ
‪นึกถึงคำของอาจารย์สิ
‪"จงเป็นฝนที่อ่อนโยน ‪ไม่ใช่คลื่นที่เกรี้ยวกราด
‪สิ่งที่อ่อนโยนนั้นแข็งแกร่ง"
‪หยุดอาละวาดได้แล้ว ‪ไม่งั้นฉันจะหยุดนายเอง !
‪อย่าทะเลาะกัน !
‪ขอร้อง !
‪ชิวตายแล้ว
‪โดมิงโกก็ตายแล้ว
‪ทางเลือกเดียวที่พวกเขามีคือ ‪จะเป็นอาหารให้หนอนหรืออีกา
‪มันจะสำคัญตรงไหนกัน
‪ไอ้พวกเด็กน้อย !
‪เราจะไปแจ้งตำรวจ
‪ไม่ต้องพูดอะไรอีก
‪เวียดนามมียาเสพติดเพียบ
‪ยาเสพติดทำให้เราเงียบ
‪ทำให้เราตกต่ำสุดๆ
‪แต่อะไรก็ตามที่แมวนี่เสพ
‪มันเกินกว่าจะควบคุมแล้ว
‪งานของตำรวจทั้งหมด ‪ตั้งอยู่บนเหตุจูงใจ
‪แต่เราจะหาเหตุจูงใจของ...
‪ของสัตว์ประหลาดได้ไง
‪สัตว์ประหลาดเหรอ
‪นี่พูดเปรียบเปรยใช่ไหม เม็กซิโก
‪คุณก็เห็นนั่น... สิ่งนั้นใช่ไหม
‪ผมรู้ว่าเรื่องนี้มันเถื่อน
‪แต่คุณต้องตั้งสติกับงานเข้าใจไหม
‪ผมจะให้ตำรวจหญิงมาสติแตกใส่ผมไม่ได้
‪จบเรื่องนี้ฉันต้องเป็นวีรบุรุษแน่
‪(เบียร์)
‪ในฐานะเจ้าหน้าที่ของสหรัฐฯ ‪ที่นี่ผมคุม
‪ดังนั้นมีคำตอบอะไรมาบอกผมนี่
‪ช่วยพูดภาษาอังกฤษด้วย
‪ผมพูดภาษาเม็กซิโกไม่ได้
‪คุณไม่ได้คุมการสืบคดีนี้
‪เจ้าบ้า !
‪ฟังนะ นางผู้หญิง
‪ตามข้อตกลงกองกำลังสองประเทศ...
‪คุณเรียกใครว่านางผู้หญิง
‪- ไอ้ฝรั่งไร้ประโชน์... ‪- ผมจะเป็นฝรั่งได้ไง
‪- ผิวผมดำยิ่งกว่าถ่านอีก ‪- ขอโทษนะ
‪เราต้องการให้คุณช่วย
‪ขอโทษที อีซาเบลา
‪ตอนนี้ฉันยุ่งมากๆ
‪ขอโทษนะ คุณผู้หญิง แค่...
‪ไปหยิบเลขคิวแล้วรอนะ
‪เดี๋ยวก่อน !
‪เราจะไปไหนกัน
‪มาเถอะ เฮซุส
‪ถึงเวลาฝังศพคนตายแล้ว
‪จะทำอะไรก็ตามใจ
‪ฉันยุ่งอยู่
‪เรียกประชุมหัวหน้าทุกคน
‪ผมอยากได้น้ำตาคุณมากกว่านี้
‪จะเต็มใจให้ผมไหม
‪ถ้าอย่างนั้น...
‪ผมขอโทษ
‪จำไว้ว่า...
‪ผมทำอย่างนี้ก็เพื่อเรา
‪น้ำตาไม่กี่หยดทำสิ่งนี้ได้
‪เกินนี้อีกสองสามหยดทำให้คน ‪กลายเป็นปีศาจ
‪ในเลือดคุณมีพลังอะไรซ่อนอยู่กันแน่
‪บางสิ่งขุดวาลีเอนเต ‪ขึ้นมาอยู่เรื่อย
‪หนูทำผิดขั้นตอนของเต๋า !
‪เต๋าไม่ใช่ขั้นตอนที่จำเพาะเจาะจง
‪มันไม่เรียกร้องอะไร
‪แต่หนังสือนี่อยู่ในห้องคุณ
‪ทุกคำพูดที่เคยถูกเขียนขึ้น
‪ฉันรับรองได้ว่า ‪ลับๆ แล้วมันเป็นคำถาม
‪ฉันเห็นปัญหาแล้ว
‪เธอทำผิดอย่างมหันต์
‪บอกหนูที อาจารย์ ช่วยหนูด้วย
‪ธรรมชาติคือความกลมเกลียว เด็กน้อย
‪เธอไม่จำเป็นต้องผลักให้แม่น้ำไหล
‪ความสงบไม่ได้มาจากการดิ้นรน
‪แต่เป็นการปล่อยให้สรรพสิ่ง ‪เป็นไปตามทางของมัน
‪อีกไม่นานวาลีเอนเตอาจจะเป็นดอกไม้
‪หรือไม่เป็นอะไรเลย
‪เราไม่อาจรู้ได้
‪เธอมอบหน้าที่ ‪ที่ไม่มีที่สิ้นสุดให้ตัวเอง
‪แต่หน้าที่เดียวของเธอคือการยอมรับ
‪แน่นอนว่าเธอรู้เรื่องพวกนี้หมดแล้ว
‪แต่เธอยังไม่ตระหนักเท่านั้น
‪จงเป็นดอกไม้
‪จงไม่เป็นอะไรเลย
‪ฉันขอปลดปล่อยเธอ
‪อาจารย์ คุณมีรอยสักด้วยเหรอ
‪คุณเป็นใครก่อนที่คุณจะเป็นพ่อของเรา
‪เฮซุส ซีเลนซีโอ...
‪พวกนายอยู่ไหนเวลาฉันต้องการพวกนาย
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันเข้าใจ ซีเลนซีโอ
‪(ลีนา)
‪ซาตานส่งสัตว์ประหลาดนั่นมาลงโทษเรา
‪เพราะสิ่งที่เราทำเพื่อเซร์ราโน
‪เจ้าโง่ ! ซาตานไม่มีจริงหรอก
‪งั้นเหรอ
‪แล้วมันคืออะไรล่ะ
‪ชูปาคาบร้า !
‪หรืออาจจะเป็น...
‪ชูปาคาบร้าสองตัว
‪สู้กับฉัน
‪อะไรนะ ทำไม
‪ฉันหยุดคิดไม่ได้
‪ความคิดมันวนเวียนในหัวฉันเหมือนผึ้ง
‪เพราะฉะนั้นสู้กับฉันสิ !
‪ไม่เป็นไรๆ
‪นายชนะอยู่แล้ว
‪ไม่ๆ ๆ ไม่ใช่แบบนั้น
‪ยื่นนิ้วออกมา
‪ชกตรงนี้
‪ตรงนี้ๆ
‪ขอร้อง ฉันไม่...
‪ลงมือสิ ไม่งั้นฉันจะส่งนาย ‪เข้าโรงพยาบาล
‪ขอบใจ
‪อีกที !
‪ฉันไม่รู้ว่าจะคิดยังไง
‪เห็นอย่างที่ฉันเห็นไหม
‪เรามาทำอะไรที่นี่
‪นักสร้างเด็กกำพร้า ‪หัวหน้าซานซีโมนอยู่ไหน
‪นายว่าเขาจะยอมเผยตัว ‪หลังเมืองเขาถูกโจมตีโดย...
‪โดยอะไร
‪ฉันได้ยินมาว่าเป็นชูปาคาบร้า
‪ในฐานะคนที่แสวงหาอำนาจ
‪เราน่าจะดีใจที่มีคนปล่อยข่าว
‪มันทำให้เกิดความหวาดกลัว
‪และความกลัวคืออำนาจ ใช่ไหม
‪นายเป็นคนส่งเจ้าบ้านั่นไปซานซีโมน
‪นายทำเพื่อบีบให้หัวหน้าที่ซ่อนอยู่ ‪ออกมาใช่ไหม
‪ฉันได้ยินมาว่าหัวหน้านั่น ‪มีนักฆ่าล่องหนอยู่
‪ซานซีโมนอวยพรให้พวกเขา
‪เพื่อที่จะโจมตีโดยไม่มีใครเห็น
‪แม้แต่ในตอนกลางวันแสกๆ
‪บอกฉันที ผู้ใหญ่อย่างนาย
‪เชื่อเรื่องเวทมนตร์
‪และเรื่องงมงายเหมือนเด็กๆ เหรอ
‪ถ้าเรื่องงมงายมันไร้สาระนัก
‪ทำไมนายถึงบูชาซานตานูซีเฟรา
‪เธอก็ไร้สาระพอๆ กับ ‪ตัวกินแพะนั่นแหละ
‪เป้าหมายของธุรกิจเราคืออะไร
‪เป้าหมายของเราคือการขยายขนาด
‪ด้วยการกลืนกินคู่แข่งของเรา
‪นี่เป็นเรื่องธรรมชาติ
‪เพราะธรรมชาติ
‪ธรรมชาติคือการแข่งขัน
‪เครื่องดื่มนี่...
‪คือเหตุผลที่พวกนายมาอยู่ที่นี่
‪มันคือพลังอำนาจ
‪พลังที่ดิบเถื่อนและศักดิ์สิทธิ์
‪ที่เป็นรูปธรรม
‪มันเป็นไปได้ยังไง
‪เชิญเลยเพื่อน
‪ยิ่งดื่มมากเท่าไหร่ ‪ยิ่งแข็งแรงขึ้นเท่านั้น
‪ถ้านายไม่ยอมออกมาจากที่ซ่อน
‪หัวหน้าแห่งซานซีโมน
‪ฉันจะฉีกเมืองนายเป็นชิ้นๆ เอง
‪อย่าทิ้งฉันไป อาจารย์
‪อีซาเบลา
‪(เหล้าเมซคาล)
‪นี่แผนของเธอเหรอ
‪ยุ่งกับของของอาจารย์มากๆ เข้า
‪จนเขารู้สึกได้ แล้วกลับมา ‪จากความตายเหรอ
‪แล้วนายล่ะ นายคิดว่าถ้านายดื่มมากพอ
‪นายจะไม่เจ็บปวดเหรอ
‪ดูสิว่าไม่มีเขาแล้ว ‪พวกเราล่มจมกันง่ายแค่ไหน
‪พระแม่มารี ได้โปรดหยุดทดสอบผมเสียที
‪ก็ได้ พระแม่ จะทำยังไงก็เชิญ
‪ไม่นะ อย่าเชียว !
‪ทำให้เฮซุสสลบไม่ได้หรอก !
‪ไม่มีใครทำให้เฮซุสสลบได้ !
‪นอกจาก...
‪หิวจัง
‪หิว
‪คุณพระช่วย
‪นี่มันระเบิดไดนาไมต์ดีๆ นี่เอง
‪จะร้องไห้ก็ไม่เป็นไร ซีเลนซีโอ
‪เราจะเล่นอะไรกันดี
‪เพลงเดียวกับทุกที
‪อาจารย์...
‪นี่เป็นเรื่องราวของคุณ
‪ฉันเริ่มจะไม่ชอบนิ้วแล้ว
‪อะไรกัน ทำไมมัน...
‪พวกมันจะมากันเรื่อยๆ
‪นายคิดว่านายเป็นมาลฮอมเบร
‪นายถึงอยากให้ฉันร้องเพลงนี้เสมอ
‪นายอยากถูกลงโทษ
‪ซีเลนซีโอ นายไม่ได้เป็นคนไม่ดี
‪นายแค่กำลังเจ็บปวด
‪ไม่นะ ไวน์จีน
‪มันจะระเบิด อีซาเบลา !
‪ใช่แล้วเฮซุส ใช้ความหิว ‪ของพวกมันเล่นงานมัน
‪ล่อพวกมันไปห่างๆ ฉัน ‪จนกว่าฉันจะสั่ง
‪อีซาเบลา !
‪ขอบคุณนะคะ อาจารย์
‪สำหรับทุกสิ่ง
‪จงเป็นดอกไม้
‪จงไม่เป็นอะไรเลย
‪ฉันขอปลดปล่อยคุณ
‪ตอนนี้เลย !
‪ให้พวกมันเข้ามา !
‪เห็นแก่ตัวจริงๆ ซีเลนซีโอ
‪นายอยู่ไหนตอนที่ฉันต้องการนาย
‪ฉัน...
‪มันได้ผล
‪ชิว คุณพูดถูก !
‪หนูปล่อยวาลีเอนเตไป ‪และตอนนี้เขาปลอดภัยแล้ว !
‪(แท็กซี่)
‪นั่นเขียนว่าอะไร
‪ประมาณว่าหมอยาชาวบ้าน
‪หมอยาเหรอ
‪ดูจะใช้ได้ผลกับนกฮูกนั่นนะ
‪ความเชื่องมงายบ้าๆ ของคนเม็กซิโก
‪คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง