LUKĘ PO SPRAWIEDLIWOŚCI ZAPEŁNI RYTUAŁ
RYTUAŁ: OWOC NIEPRAWOŚCI I ZARZEWIE CHAOSU
DAO DE JING, ROZDZIAŁ 38
Ognia! Strzelać!
Wlazłeś w zasadzkę,
ty zafajdany wiejski sukin...
Schowajcie się, Von!
Wiedziałem, że pożałuję dnia,
w którym przydzielili mi czarnego...
Mówiłem: schować się.
Kurde.
Zbliż się.
Wszystko przez ciebie, gnoju.
Co ty wyrabiasz? Gdzie jestem?
Co ona mi, do cholery, robi, tutejsza?
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
I co my teraz zrobimy?
Policja odpada.
Muszą ogarnąć własne mierda. Dla nas nie mają czasu.
Tú masz coś do powiedzenia?
Normalka.
Chihuahua.
Znowu wygrałeś.
Dawaj. Rewanżyk, dobra?
Nieuczciwe! Masz martwy wzrok!
Boże.
To jego pamiętnik.
Jego dzieje.
Przepadły.
Trzeba ustalić, kto go zabił.
Nie chcę się mścić.
Tylko ich ukarać. I dlatego, że...
Coś czuję, że też im podpadliśmy.
Dlaczego?
Co my komukolwiek zrobiliśmy?
Nie chodzi o nas.
A o to, co mógł zrobić Chiu.
Gdy tamto coś go zabiło,
reszta przyszła po nas.
Jego pamiętnik mógł coś wyjaśnić,
ale teraz...
Został nam jeden trop.
No toques eso.
Mówi, żebyś nie dotykał.
Wara od moich rzeczy.
Jasne. Ja mam rączki tutaj.
Tak wygląda twoje śledztwo?
Odprawiasz jakieś brązowe czary ze staruchą
i dajesz mi grzybki?
To małe dzieciątka.
Mali święci.
Rozmawiają z Bogiem.
A odpowiada?
Trzeba tylko posłuchać.
Zamieniam się w słuch.
Jak ty to robisz?
Proszę cię, Garabino.
Do San Simon trafiły jakieś istoty.
Nie ludzie, tylko potwory.
Skąd się wzięły?
Kto je stworzył?
Nie powiem wam bez...
Kurna, zaczyna się.
Jak to ująć...
Chce kasę.
Dowodów.
Połóż się, mi'ja.
Spytam małych dzieciątek.
Teraz ciebie pokręci.
Rany, mamciu!
Wygrałaś!
Luz!
KAWA
Otwórz drzwi, powiadam.
Otwórz okno, powiadam.
Otwórz niebo, powiadam.
Otwórz grunt, powiadam.
Jakim cudem mnie widzisz?
Co jest? Co zobaczyłaś?
Nie jest ważne to, co ujrzałam ja,
tylko kto ujrzał mnie.
Miotła?
W mordę, dała ci...
Wybacz.
One was obronią.
Bierzcie je i wynocha.
W imię Ojca, i Syna,
i Ducha Świętego.
Naszym miasteczkiem wstrząsnęła tragedia.
Diabeł chce, byśmy popadli w rozpacz.
Jednak pośród śmierci tli się życie.
A pośród życia...
nadzieja.
Jak mówi 12 psalm del Rey David:
„Wobec utrapienia biednych
i jęku ubogich
rzecze Pan: »Teraz powstanę i dam zbawienie temu,
który go pożąda«.
Ty nas zachowasz, o Panie,
ustrzeżesz nas na wieki
od tego plemienia”.
Ciało Chrystusa.
To cudowny dzień,
skoro goszczę w kościele troje przyjaciół.
Pierwszy raz od...
Ile to już lat, Jesusie?
Mnóstwo.
Byłem chłopcem.
Jak się miewa wasz nauczyciel?
Co się stało, mi'ja??
Jesusie. Co tam masz?
Postawcie ją tam.
Mówcie, gdzie go znaleźliście.
Stwór, który zabił mistrza i resztę,
zostawił to w ogrodzie.
Zostawił?
Znaleźliśmy tylko to.
Oprócz zwłok Sifu.
Tak. Wił się jak mały robak.
To złapałem go do butelki jak... robaka.
Stary pan Chiu zatem nie żyje?
No.
Widział to ktoś jeszcze?
Nie. Musimy ustalić, kto i po co wysłał tego stwora.
Byliśmy na policji, ale nikt się nie przejął.
Nie byłam pewna, czy powinniśmy przychodzić, ale Jesus...
Mógłby ojciec, ten tego...
użyć swoich kościelnych mocy, by zbadać ten szajs?
Znaczy...
Chłam, nie szajs.
Przepraszam ojca.
Módlmy się.
Panie, prosimy cię, byś powstał
i strzegł swego ludu, jak obiecałeś.
Ustrzeżesz nas na wieki
od tego plemienia.
En el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo.
Kto cię przysłał?
Vade retro, Satanas!
W imieniu Boga wypędzam cię,
nieczysty demonie!
Nie rańcie go, jest nam potrzebny!
Nie!
Salvame, Dios!
Trzymaj go!
Dobra.
Już nigdy nie wytropimy zabójcy.
Co tam zobaczyłeś?
Rzeczy, które zwykle widuję tylko w koszmarach.
Wspomnienia z Wietnamu.
Nie zrozumiesz.
Jak wy to mówicie? „Popatrzymy”?
Dawno temu w moich stronach
biali nie przepadali za tym, że dowodził nimi czarny. Jarzysz?
„Nie przepadali”, czyli co?
Biali nie chcieli mieć kolorowego szefa.
Szefowałeś w Wietnamie?
Byłem sierżantem dla oddziału białasów.
Walczyło się, krwawiło i ginęło
w tej dżungli tak samo jak biali,
a gdy człowiek wracał,
znów był byle czarnuchem
i szanowali go jak szklankę lemoniady na wodzie z bajora.
- Ujmę to inaczej. - Rozumiem.
Mam tak samo.
Bo uwierzę.
Pobądź policjantką.
Pierwszą na roku i jedyną w całym okręgu.
Pożyj chwilę w tym mundurze, to pogadamy.
Widziałem buciory.
Sam bym w nie wlazł.
Pendejo.
Ej.
Nie miałem nic na myśli z tymi „brązowymi czarami”.
W mojej rodzinie też znali się na voodoo.
Zbierali korzenie Jana Zdobywcy i takie tam.
Ten, do którego jedziemy, wie wszystko o korzeniach i czarach.
Usiądźcie i zjedzcie.
Drobi Panie.
Pobłogosław owoce naszych zbiorów
oraz naszych młodych druhów,
którzy zwrócili się do nas w potrzebie.
Spraw, byśmy choć trochę im ulżyli.
W imię Jezusa.
Amen.
Słusznie się do nas zwróciliście.
Na pewno, ojcze?
Liczyłam, że ojciec to rozwikła.
Teraz już nie wiem, czy dowiemy się, co to wszystko znaczy.
To znaczy, że należy przyjąć Chrystusa.
Oraz światłość.
W mroku nie znajdziecie pociechy.
Być może pan Chiu zbytnio zbliżył się do ciemności i ta go sparzyła.
Mawiał, że światło i mrok trwają w równowadze.
Jedno nie istnieje bez drugiego.
Mylił się.
Mrok jest niczym wilk
pochłaniający światło.
Trzeba go zgładzić.
Słysząc to, zastanawiam się,
jaki to mrok mógł wpuścić,
by zrównoważyć światłość?
Schrońcie się u nas.
Przenocujecie z nami, a rankiem...
ustalimy, jak kroczyć razem ku światłości
i ku wiedzy, której poszukujecie.
Tak?
Tak.
Dzięki, ojcze.
Bien hecho, Baldemarze.
Dokonamy razem wielkich rzeczy.
Baldemar.
Zrób to dla nas, Baldemarze.
Bien hecho...
Mały Osierocaczu.
Silencio.
Otwórz okno, powiadam.
Otwórz niebo, powiadam.
Otwórz grunt, powiadam.
Zgniję.
Tylko ty zdołasz mnie ocalić, Baldemarze.
Nie!
Miałeś mnie uleczyć, nie zniewolić!
Zrobię jedno i drugie, matko.
Nie zostawiaj mnie!
Nie, Baldemarze!
Otwórz okno, powiadam.
Otwórz niebo, powiadam.
Otwórz grunt, powiadam.
Por Dios.
Co tu się stało?
Trzymasz się?
Wracajmy do San Simon.
Nic tu po nas.
Ja już pędzę.
Ej, nie śpisz?
Stuknij raz na „tak” i dwa na „nie”.
Zastanawiam się,
co kazałby nam zrobić Chiu.
A potem mówię sobie,
że powinniśmy trzymać się razem.
I razem to rozwikłać.
Bo jesteśmy rodziną.
Tak?
Dobranoc, braciszku.
Przepraszam.
Wybacz. Tylko szukam kibelka.
Halo?
Ja tylko szukam...
Bardzo mi się chce. I to jak...
Módlmy się.
Panie wszechmogący.
Podążając za Twym wzorem jako pasterze,
wiemy o istnieniu wilków
łasych na naszą trzódkę.
San Simon jest spokojne,
gdyż pozostajemy silni.
Czynimy zło,
by ci, których doglądamy,
mogli być dobrzy.
Hijo de la chinga...
Wstawaj!
Wiem, kto zabił Sifu.
Niesiemy światłość...
choć jesteśmy ciemni.
Boże.
To prawda.
Zabić ich.
Że co?
Jasny gwint.
Nie!
Silencio, stój!
Bądź jak lekka mżawka,
a nie jak gniewna fala.
Chiu by tego nie chciał.
Nie!
Jeśli to zrobisz...
Nie macie pojęcia, co się rozpęta w miasteczku.
Ręce do góry, kurna!
Garcia, żyjesz?
Isabelo...
co wy zrobiliście?
Napisy: Piotr Kacprzak