‪(การมองเห็นสิ่งคลุมเครือ ‪คือการเห็นแจ้ง)
‪(คัมภีร์เต้าเต๋อจิง บทที่ 52)
‪เธอมองเห็นอะไรบ้างไหม
‪ไม่เห็น
‪มันดำมืดยิ่งกว่าไฝที่ก้นนายอีก
‪ฉันมีไฝที่ก้นด้วยเหรอ
‪อยู่ตรงนี้ไง
‪เล็งได้ดี อีซาเบลา
‪การฝึกชีเซาจะทำให้ร่างกายเธอ ‪ปรับรับกับการไหลของพลัง
‪ระหว่างตัวเธอและคู่ต่อสู้
‪สักพักร่างกายจะสัมผัส ‪การโจมตีของคู่ต่อสู้ได้ก่อนมันมาถึง
‪ตบกันไปมาแบบนี้ ‪ทำผมรู้สึกเหมือนหญิงแก่ขี้โมโหเลย
‪ทำไมเราต้องปิดตาด้วย
‪ปฏิกิริยาของกล้ามเนื้อไวกว่าดวงตา
‪กล้ามเนื้อรู้...
‪แต่ดวงตาไม่รู้
‪เอาเลย
‪เขาเก่งนะ
‪เขาทำได้ยังไง
‪เขาโกรธเกรี้ยวกว่าเรา
‪อาจารย์ !
‪เธอเรียนรู้ได้ดีเจ้าลูกชาย
‪เมื่อเสียประสาทสัมผัสหนึ่งไป
‪เธอก็ได้อีกอย่างมาแทน
‪ดูสิว่าความกระหายการแก้แค้นของนาย ‪ทำให้เกิดอะไร
‪นายมอบบ้านหลังเดียวที่เรามี ‪ให้คนที่ฆ่าอาจารย์
‪นี่พวกนายแข่งจ้องตากันอีกแล้วเหรอ
‪เพลงต่อไปให้การาบีนา
‪หมอยาหญิงจากอาเลฮันดรา
‪แม่ของเจ้าพ่อยาเสพติดเอลบาลเด้
‪เพลงสั้นๆ ที่ชื่อว่า ‪"เธอไม่รู้เหรอฉันเป็นใคร"
‪การาบีนา
‪เธอจำฉันไม่ได้เหรอ
‪ไม่รู้เหรอว่าฉันเป็นใคร
‪ฉันจำเธอได้
‪เธอมาหาฉันเพื่อขอความช่วยเหลือ
‪ฉันขอร้องนะ
‪ฉันขอร้อง
‪สามีคนแรกของเธอ
‪เป็นไอ้ขี้ขลาดไม่เอาไหน
‪ที่แก่กว่าเธอมาก
‪เธอเป็นแค่เด็กสาวไร้ทางสู้
‪ในโลกอันเลวร้ายของพวกผู้ชายชั่วๆ
‪ฉันช่วยเธอไว้
‪เธอติดค้างอะไรฉันอยู่ ‪ไม่ใช่เหรอ การาบีนา
‪(เทเล ‪ไวด์)
‪เธอไม่รู้จักฉันเหรอ
‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪ตอนนี้ซานซีโมนอยู่ใต้การปกครอง ‪ของผมหมดแล้ว
‪แม่
‪ฉันอยากได้ที่ที่อยู่ในเมืองมาตลอด
‪ที่นี่จะเป็นฐานบัญชาการใหม่ของฉัน
‪ให้เราทำอะไรกับศพบาทหลวงดีครับ
‪จับมันตรึงไว้
‪มันจะดีต่อลูกจ้างใหม่ของเรา
‪ที่ได้ทำงานใต้เงาของพระเจ้า ‪ที่พ่ายแพ้ของพวกเขา
‪(หมอยา)
‪ฉันไม่ชอบแบบนี้เลย
‪เดี๋ยวก่อน
‪มีบางอย่างผิดปกติ
‪รออยู่ตรงนี้นะ
‪พวกเขารู้ว่าเราฝึกกังฟูใช่ไหม
‪ไม่มีอะไร
‪วีรบุรุษของเรา !
‪คิดจริงๆ เหรอว่าหมอยานี่ ‪สามารถช่วยเราหยุด
‪คนที่โดนรถบรรทุกชนก็ยังไม่สนได้
‪ฉันไม่รู้
‪ตอนที่ฉันเตรียมร่างของชิวก่อนฝัง
‪ฉันเห็นว่าเขามีรอยสักที่หลัง
‪เป็นรอยแบบเดียวกับ ‪บนตัวไอ้บ้าที่ฆ่าเขา
‪เอลบาลเด้
‪รอยสักเหมือนกันเหรอ
‪งั้นชิวก็เกี่ยวข้อง ‪กับการโจมตีซานซีโมนสินะ !
‪ฉันบอกว่าเขาไม่เกี่ยวไง !
‪ฉันว่าถึงเวลาแล้วที่ฉันจะติดต่อกับ ‪หนุ่มๆ ทางเหนือ
‪ฉันเห็นกระดูกคนกลับเข้าที่เองได้
‪ทำให้ฉันรู้สึกว่ามีกำลังเสริมก็ดี
‪อีกอย่าง ‪ถ้ามีเรื่องร้ายๆ ลับๆ เกิดขึ้น
‪พนันได้ว่าทางสหรัฐก็คงรู้เรื่อง
‪พวกเขาช่วยเราสืบหาต้นตอเรื่องนี้ได้
‪พวกเขาจะช่วยเรา...
‪จับเอลบาลเด้มารับโทษไหม
‪คุณจะติดต่อพวกเขายังไง
‪เสียงมันมาจากไหน
‪บ้าจริง ! อะไรเข้าหน้าฉัน
‪มีอะไรอยู่บนหน้าฉัน !
‪ให้ตาย
‪ผู้หญิงคนนี้มีเรื่องให้แปลกใจตลอด
‪สวัสดี
‪สวัสดีๆ
‪"สวัสดี" ภาษาสเปนพูดว่าไง
‪สวัสดีค่ะ
‪ว่าไงคะ !
‪วางสายไปแล้ว
‪เจ้าหน้าที่พิเศษบริสเตอร์
‪ขอสายแลร์รีหน่อย
‪ฉันไม่เคยต้องการแบบนี้
‪ให้นายมาดูแลฉัน
‪นายไม่น่าโดดลงจากรถบรรทุกฉันเลย
‪ไม่งั้นป่านนี้เราไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
‪แค่นายกับฉัน
‪เรายังไปได้นะ
‪มีอะไรอีกไหม
‪มี
‪ฝากความคิดถึงถึงเมียนายด้วย
‪บ้าเอ๊ย ! ไอ้สาร...
‪เขาไม่เชื่อคุณ
‪ผมต้องการหลักฐาน
‪ภาพถ่าย
‪รายงาน ผลงาน
‪ผมก็แค่ต้องทำให้พวกเขาเชื่อ
‪พวกนี้อะไร
‪เราต้องหาหลักฐานของสิ่งที่เกิดขึ้น ‪ในซานซีโมนให้ทางการ
‪แล้วเพื่อนคุณล่ะ หญิงชราน่ะ
‪รอเธอไม่ได้แล้ว
‪ถึงเวลาล้างไฟด้วยกำลังปืน ‪ของอเมริกาแล้ว
‪หลังจากที่ฉันโน้มน้าวพวกเขาให้มา...
‪ด้วยการถ่ายรูป
‪เราจะไปไหนกัน
‪ไปที่ที่เราจะเห็นความเคลื่อนไหวใน ‪ซานซีโมนโดยไม่ถูกใครเห็น
‪บ้านของเรา บนเขา ‪ที่ถูกเผาจนเหลือแต่ซาก
‪หวังว่านกฮูกนั่นจะตายไปแล้วนะ
‪(เอกซ์เพรสส์เดล. ออสติน เทกซัส)
‪นี่นาย !
‪ตำรวจอยู่ไหน
‪ไม่มีตำรวจ
‪กลับบ้านไปซะ
‪ฉันต้องพบตำรวจ !
‪เจ้าหน้าที่การ์เซียอยู่ไหน
‪เธอ
‪ฉันเห็นเธอ
‪เธอจับตาดูฉันอยู่
‪ทำไมแม่ฉันถึงยอมให้เธอเห็นฉัน
‪เดี๋ยวฉันไปหาตำแหน่งที่ดีที่สุด ‪ในการเก็บภาพเมือง ดูว่าเห็นอะไรบ้าง
‪ได้เลย
‪นี่เป็นโอกาสของเรา !
‪ซีเลนซีโอ ถ้านายรักฉัน
‪นายต้องหนีไปกับฉัน
‪อาจารย์เหรอ
‪พวกเธอทำอะไร
‪กับน้องชายฉัน
‪(ตลาด)
‪นายกเทศมนตรีและผู้อาวุโสของเมือง ‪ขอคุยกับคุณ เจ้านาย
‪พวกเขาเรียกร้องจากฉันเหรอ
‪ผม...
‪คือว่า...
‪พวกเขาอยากขอสงบศึก
‪ไม่ ไม่มีการสงบศึก
‪เดี๋ยวก่อน
‪พาพวกเขามาที่ใจกลางเมือง
‪ฉันจะดูว่าฉันจะทำอะไรได้บ้าง
‪ครับ เอลบาลเด้
‪ไอ้นั่นใช้ได้ไหม
‪ยังไง เมื่อไร
‪อะไรนะ อะไรกัน
‪เจ้าหน้าที่การ์เซีย
‪ชายคนนี้อ้างว่าเป็นพี่ชายของพ่อเรา
‪ฉันชื่อโล
‪ฉันแค่เสียใจที่ฉันมาช้าเกินกว่า
‪จะช่วยน้องชายผู้น่าสงสารของฉัน
‪หรือเห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้าย
‪นี่คุณ...
‪- หาพวกเธอได้ไงเหรอ ‪- ค่ะ
‪ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน
‪จดหมาย
‪เขาเขียนจดหมายหาฉันมากมาย
‪เขารักพวกเธอทุกคนมาก
‪น่าเสียดายที่จดหมายพวกนี้ ‪ไม่รอดจากการเดินทาง
‪พวกมันถูกลมพัดตกเรือไปกับของใช้ ‪ไม่กี่อย่างของฉันระหว่างเดินทาง
‪ช่างเป็นความบังเอิญที่โชคร้ายจริงๆ
‪- นั่นมัน... ‪- ใช่แล้ว
‪อาจารย์เหรอ
‪เมื่อหลายปีก่อน ‪ฉันกับน้องชายฝึกฝนด้วยกัน
‪แล้ว...
‪เขาเป็นอะไรหรือเปล่า ‪พูดสิว่าเขาจะไม่เป็นไร
‪(เทเล ‪ไวด์)
‪(ตลาด)
‪ช่วยด้วย !
‪ช่วยฉันด้วย !
‪ให้ตายสิเธอ !
‪ให้ตายสินาย !
‪ผมขอโทษ ผมนึกว่าผมเห็น...
‪แบบว่าไม่มีทาง แต่...
‪แต่อะไร
‪นกฮูกที่ตรึงอยู่บนประตูของการาบีนา
‪คุณกินข้าวหรือยัง
‪คุณเริ่มประสาทหลอนแล้ว
‪ขอร้อง เอลบาลเด้ !
‪อย่า !
‪ประชาชนที่รัก
‪ฉันให้ทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้เพื่อ ‪สอนกฎใหม่ที่สำคัญที่สุดในเมืองฉัน
‪อย่าเรียกร้องอะไรจากฉัน
‪ฉันเป็นฝ่ายเรียกร้องจากพวกนาย
‪คุณพระช่วย นายกเทศมนตรี
‪เทศมนตรีอะไร ผมนึกว่าเขาชื่อบาลเด้
‪นายกเทศมนตรี !
‪ฉันไม่ชอบอันนี้ เอาอีกอันมา
‪ครับ
‪ได้โปรดเถอะ !
‪คุณอยากเป็นนายกเทศมนตรีเหรอ
‪คุณเป็นนายกเทศมนตรีก็ได้ !
‪คุณต้องการอะไรผมให้หมดเลย !
‪คนเราจะอยากได้อะไรจากปิญญาตา
‪ฉันอยากได้ลูกอม
‪ตายแล้ว
‪ขอบใจ สหาย
‪ฉันรู้สึกดีขึ้นมากแล้ว
‪ชิวใช้เวลาทั้งชีวิตสร้างที่นี่
‪บอกฉันทีว่าเขาตายยังไง
‪เขาถูกฆ่า
‪น้องชายฉันมีศัตรูเหรอ
‪ค่ะ หมายถึง ฉันไม่รู้
‪สิ่งที่เราเห็นช่วงนี้
‪คุณคงไม่เชื่อ
‪อย่าเพิ่งแน่ใจไป
‪พวกเขารีบไปไหนกัน
‪เราต้องช่วยเธอ !
‪เราน่าจะบอกเด็กๆ พวกเขาน่าจะช่วยได้
‪พวกเขาอยากได้ตัว ‪เอลบาลเด้ยิ่งกว่าคุณอีก
‪เราจัดการได้
‪เราช่วยการาบีนา ‪และหาหลักฐานให้คุณได้
‪เธอมีแผนการยังไงบ้าง
‪ลูกธนูที่ปักหัวใจน้องชายฉัน
‪มียาพิษ
‪และมนตร์ดำเคลือบอยู่
‪และมันทิ้งช่องว่างไว้ในใจฉัน
‪และในใจพวกเธอ
‪ช่างโศกเศร้า
‪และสูญเสียยิ่งนัก
‪ถ้ามีวิธีระลึกถึง ‪ความทรงจำของเขาก็คงดี
‪อาจจะมีก็ได้
‪พิธีชงชาไบ่ซี
‪ดูน้องฉันจะสอนเธอมาดีนะ
‪เราจะระลึกถึงอาจารย์
‪ด้วยชาอ่อนๆ นี่เหรอ
‪นี่เป็นวิธีขออาจารย์คนใหม่
‪อาจารย์คนใหม่เหรอ ฉันไม่อยาก...
‪ถ้าเราจะเอาชนะเอลบาลเด้
‪เราต้องพร้อม
‪โล...
‪เป็นอาจารย์คนใหม่ของเราได้ไหม
‪เธอยังเข้าไม่ถึงความแข็งแกร่ง ‪ที่แท้จริงของเธอ
‪เธอออมมือ
‪แต่ชิวบอกว่าเราควรหาความสมดุล
‪ผมเลิกดื่มเพื่อที่สมองผม ‪จะได้ปลอดโปร่ง
‪หนทางแห่งความฟุ้งเฟ้อ ‪นำไปสู่ปราสาทแห่งปัญญา
‪ได้เลย เขาเป็นอาจารย์เราได้
‪ฟังดูแปลกๆ นะ
‪พวกเธอทุกคนยับยั้งใจ
‪ฉันสอนเธอไม่ได้จนกว่าพวกเธอ ‪จะอุทิศตัวเองเพื่อภารกิจเต็มที่
‪ภารกิจอะไรเหรอ อาจารย์
‪อย่าคิด
‪เมื่อเจอช่องโหว่ ‪จงฉวยโอกาสจากมันให้เต็มที่
‪(ไอศกรีมและหวานเย็น)
‪ฉันพูดถูกใช่ไหม
‪บอกมา !
‪เธอช่วยแม่ฉัน
‪ทำไม
‪ฉันรู้จักนาย
‪ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับนาย
‪ฉันรู้ว่าอะไรทำให้นายเจ็บ
‪บ้าจริง !
‪ฉันก็รู้ว่าอะไรทำให้อาเลฮันดราเจ็บ
‪ฉันรู้ว่าชีวิตเธอคือคุก
‪ฉันรู้ว่าเธอมีหน้าต่างที่ใช้มองโลก ‪เพียงบานเดียว
‪ก่อนที่เธอจะตาย ฝากบอกแม่ฉันด้วย
‪บอกเธอว่าฉันจะไปเอาตาของเธอ
‪ยิ้มหน่อย ไอ้สารเลว
‪การาบีนา !
‪เธอไม่รอดแน่
‪เร็วหน่อย !
‪ฉันกำลังจะตาย สาวน้อย
‪คุณเป็นหมอเหรอ
‪พูดตามผมนี่ "คุณจะต้องไม่เป็นไร"
‪นี่ของเธอ
‪จงฟังเสียงเด็กน้อย
‪เทวดาตัวน้อยของฉันจะบอกเธอ ‪ว่าต้องทำอะไร
‪และอะไรที่เธอต้องรู้
‪มากินกับฉันสิ
‪ชีวิตฉันไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้ ‪มาก่อนเลย
‪ฉันว่าการฝึกนี่โหดร้ายจริงๆ
‪ดีมาก
‪บอกทีว่าบทเรียนของน้องฉัน ‪รวมไปถึงการทำสมาธิด้วยไหม
‪ความนิ่งสงบคือกุญแจ
‪ไปยังที่ที่ว่างเปล่าในความคิดเธอ
‪ในที่ที่ว่างเปล่า ‪ทุกอย่างถูกเติมเต็ม
‪ฉันอยู่ที่ไหน
‪ไม่มีเวลาแล้ว
‪ฟังฉันนะ
‪มาสักที เจ้าหนู
‪- มีบางอย่างผิดปกติ ‪- ซีเลนซีโอ ถ้านายรักฉัน...
‪- นายมอบ... ‪- ปฏิกิริยาของกล้ามเนื้อไวกว่า...
‪- ให้คนที่ฆ่าอาจารย์ ‪- ถึงไหนต่อไหนแล้ว
‪เมื่อเสียประสาทสัมผัสหนึ่งไป ‪เธอก็ได้อีกอย่างมาแทน
‪ถูกต้องแล้ว
‪และฉันรู้ชื่อเธอ
‪ไม่ใช่ชื่อปลอมๆ ที่เธอสวมไว้รอบคอ
‪แต่เป็นชื่อที่พ่อกับแม่ตั้งให้เธอ ‪ตอนที่เธอเกิด
‪พลังของคนชั่วมาจาก ‪แม่ที่เป็นแม่มดของเขา
‪ที่เขาขังไว้ในกรงเวทมนตร์
‪เธอต้องเปิดประตูให้อาเลฮันดรา
‪และปล่อยเธอเป็นอิสระ
‪คุณ...
‪ได้...
‪ยินผม !
‪คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง