ΜΑΧΑΙΡΙ ΠΟΥ ΤΟ ΑΚΟΝΙΖΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΚΟΦΤΕΡΟ, ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ
ΝΤΑΟ ΝΤΕ ΤΖΙΝΓΚ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9
Δεν πεινάω, μαμά.
Κογιότ είναι αυτό ή...
Λύκος! Κάντε πίσω!
Πώς να τη βοηθήσουμε;
Η έρημος είναι κόλαση.
Δεν είναι κουκουβάγια. Κάμερα είναι.
Δεν υπάρχει ποιμένας.
Ο Θεός δεν επέστρεψε ποτέ από την έρημο.
Μητέρα, διψάω τόσο πολύ.
Είναι κροταλίας.
Κι έχω ένα γιατρικό για τους κροταλίες.
Η Γκαραμπίνα είπε ότι θα υποφέρει. Είπε κάτι σαν
"Ο νους της κόλαση θα γενεί, καθώς θα καίνε οι θύμησές της..."
και κάτι άλλες ιστορίες για αγρίους,
αλλά ότι θα της περνούσε σε λιγάκι.
Το φόρεμά μου γέμισε λάσπες.
Δεν μπορώ να φωνάξω.
Άσε τα γέλια και πέσε κοιμήσου!
Υπάρχει Θεός, μα δεν ακούει τις προσευχές σου.
Υπάρχει πολύ φως μες στο...
Αλεχάντρα, θα κάνω ό,τι μπορώ.
Δεν είναι ανάγκη να την καίει η φωτιά τούτη.
Θα της περάσει με τον ύπνο.
Σε ευχαριστώ, Σίφου.
Όσο ζω, δεν έχω ματαδεί τέτοια αγριότητα, όπως στην πλατεία.
Ό,τι κι αν δίνει δύναμη στον Ελ Μπάλντε
ίσως τον γεμίζει και με το σκοτάδι του.
Αυτά που έκανε σε εμάς, στον Τσιου,
στη γλώσσα του Σιλένσιο;
Λες και δεν ήταν ήδη γεμάτος σκοτάδι.
Είχαμε έναν τυπά στη μονάδα μου.
Έπαιρνε κάτι να 'χει να θυμάται από κάθε άτομο που σκότωνε.
Τα κρέμαγε σε ένα κορδόνι. Τα έκανε κολιέ.
Μπροστά σε όσα είδα στο Σαν Σιμόν...
ο τυπάς αυτός από το Βιετνάμ φαντάζει σαν τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ.
Πρέπει να φύγουμε!
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΑΝΙΜΕ ΤΟΥ NETFLIX
Αν δεν σώσουμε την Αλεχάντρα πριν γυρίσει ο Ελ Μπάλντε,
θα πεθάνουμε στην έρημο.
Γύρνα πίσω ζωντανός.
Είμαι αντάξιος του αδερφού μου στην τέχνη της γιατρειάς.
Ώσπου να έρθεις πίσω,
η Λίνα θα έχει γιάνει.
Υποσχέσου, όταν γυρίσουμε,
να μου πεις τα πάντα για τον Τσιου.
Θέλω να μάθω κι άλλα για τον πατέρα μου.
Θα μου αλάφραινε την καρδιά, κόρη μου.
Σε παρακαλώ να θυμάσαι τα λόγια του Σίφου, Σιλένσιο.
Αυτό που είναι απαλό είναι ισχυρό.
Θέλουμε το δίκιο μας για τον Τσιου.
Όχι εκδίκηση.
Λο;
Είσαι καλά;
Ακολούθα τους.
Πες μου, κλέφτη Τσιου.
Τι το έκανες το βραβείο μου;
Μία καραμπίνα, δύο περίστροφα.
Λιγοστές σφαίρες.
Καλύτερα να τις κρατήσουμε όσο γίνεται περισσότερο.
Με την πρώτη σφαίρα που θα πέσει, θα μας καταλάβουν.
Θα γίνει κακός χαμός.
Όπως λέγαμε και στη ζούγκλα
"Ήσυχα σαν κλανιά πεταλούδας, αλλιώς μας πήρανε χαμπάρι".
Εσείς στη ζούγκλα λέγατε χειρότερες μαλακίες.
Πάει καλύτερα το χέρι σου;
Μήπως η γριά σού είπε κάνα γιατροσόφι για πληγές από σφαίρα
όταν είχε μπει μέσα σου;
Μπα.
Χαίρομαι που πήρες το κολάι με τα βουντού.
Αν κι ακόμα χέζομαι πάνω μου.
Ας ξεκινήσουμε.
Εδώ είναι η χασιέντα του Ελ Μπάλντε.
Η Γκαραμπίνα μού την έδειξε.
Φρουροί θα υπάρχουν εδώ, εδώ, εδώ κι εδώ.
Κι εδώ, κι εδώ, κι εδώ.
Κρατάει την πηγή της δύναμής του, τη μητέρα του,
φυλακισμένη σε ένα...
κλουβί.
Κόβει κομμάτια της και τα τρώει.
Της φέρεται λες κι είναι εργοστάσιο.
-Πού ακριβώς την έχει όμως; -Δεν ξέρω.
Πίστεψέ με, προσπάθησα να δω,
αλλά βλέπω σκούρες κηλίδες.
Όποτε προσπαθώ να δω,
βλέπω μόνο ένα λουλούδι σε ένα ξύλινο τραπεζάκι.
Θα τη βρούμε.
Το παν είναι η ησυχία.
Δεν μας περιμένουν. Μπορούμε να τους ξαφνιάσουμε.
Άρα, όποιον βγάλετε εκτός μάχης
κάντε το όσο πιο ήσυχα γίνεται.
Δηλαδή, όχι όπλα.
Εκτός κι αν είναι απολύτως απαραίτητο.
Φίνα, μωρό μου.
Δεν μου έριξαν στο καλό μου χέρι.
Αυτό εδώ ρίχνει γροθιές-δυναμίτη.
Πώς θα επικοινωνούμε;
Ας τα δοκιμάσουμε.
Μην το κολλάς στο στόμα σου!
Ένα-δύο. Αν ακούει κανένα φιλαράκι,
χρειαζόμαστε καινούργια αφτιά.
Γκαραμπίνα! Βιάσου, σε παρακαλώ!
Πονάω.
Πονάω παντού.
Παιδιά.
Το ακούσατε αυτό;
Αλεχάντρα;
Δεν είμαι η Γκαραμπίνα.
Με λένε Γκαρσία.
Η Γκαραμπίνα είναι...
Μου έδωσε...
Ο Μπαλντεμάρ έρχεται.
Θέλει τα μάτια μου.
Το ξέρω, δεν θα αργήσει.
Και μετά θα απομείνω στο σκοτάδι.
Αλεχάντρα, με ακούς;
Ναι!
Σε παρακαλώ!
Δεν θέλω να ζήσω για πάντα στο σκοτάδι!
Ερχόμαστε! Το υπόσχομαι!
Ελάτε, πάμε.
Σε παρακαλώ, Ελ Μπάλντε.
Μείνει στο Σαν Σιμόν λίγο ακόμα.
Το είχα σκοπό να τον σκοτώσω.
Και να ξέρεις,
με τον τελευταίο μου αντίπαλο νεκρό
και την περιοχή του πλέον δική μου,
βάζω τέλος στη συμφωνία μας.
Έγινε.
Κάθε ενήλικας στην πόλη είναι...
Έγινε.
Ελάτε μαζί μου.
Βάλ' τα να δουλέψουν με τα άλλα.
Έρχομαι σπίτι, Μητέρα...
να σου σφαλίσω τη ματιά.
Έρχεσαι;
Ναι, έρχομαι.
Σε ευχαριστώ, μι ίχα.
ΚΟΝΜΕΞ ΜΠΕΤΟΝ
Γκολ!
Τι σκατά!
Μου έλαχε εύκολη στράτα να διαβώ, μωρό μου.
Μάλιστα. Εντάξει.
Δεν γαμιέται.
Μη με ακολουθείς, μωρή κακάσχημη, μαγική γαλοπούλα!
Νεαρός ήμουν τότε.
Προσπαθούσα να ξεφύγω από τα παλιά.
Είχα μια αποστολή που κάποιοι θα θεωρούσαν ιερό καθήκον
κι άλλοι θα έβλεπαν ως μαύρη κατάρα.
Τα πόδια μου, μέσα σε σανδάλια διαλυμένα,
με έφεραν ως τη γη της θεάς του Ήλιου,
που οι ακτίνες της κάνουν χάλκινο το δέρμα των ανθρώπων.
Πίντσε τσίνο εστούπιδο.
Σιλένσιο!
Τι κάθεσαι έτσι όσο εγώ...
Δεν ξέρω πλέον πώς να τον συγκρατήσω.
Κι εμένα με ανησυχεί.
Τώρα όμως, πρέπει να ελευθερώσουμε μια μάγισσα από ένα μαγικό κλουβί...
Να κάτι που δεν περίμενα να πω.
Εντάξει;
Αλεχάντρα, τι μπορείς να μου πεις για το μέρος όπου βρίσκεσαι;
Βλέπω ό,τι έβλεπα πάντοτε.
Ένα λουλούδι, έναν τοίχο, μια μυστική πόρτα.
Πού κρατάει ο Ελ Μπάλντε τη ρημάδα τη μάνα του;
Εδώ πρέπει να είναι.
Κανένας δεν θα άφηνε τέτοια δύναμη.
Ρισκάροντας την ανωνυμία μου...
Γεμάτη χαρά...
Εδώ δεν θα έβρισκε ποτέ...
Λαχταρά να τον αποδεχτεί...
Και με θρέφει...
Εδώ πρέπει να είναι.
Σε παρακαλώ, δεν...
Δεν θέλω να πεθάνω.
Αλεχάντρα, πλησιάζω;
Αλεχάντρα.
Αλεχάντρα!
Να πάρει!
ΕΛ ΧΕΦΕ
Σου φέρνω ένα μήνυμα από το αφεντικό σου.
Τι;
Λέει ότι ήταν η τελευταία φορά που του γάμησες τη γυναίκα.
Όχι.
Αυτό το σώμα μού αρκεί.
Μητέρα...
Πώς;
Μπαλντεμάρ, μικρέ μου Απορφανιστή...
αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θες να μάθεις πριν πεθάνεις;
Υποτιτλισμός: Πέτρος Μπεϊμανάβης