NIM WYRUSZYSZ SIĘ MŚCIĆ, WYKOP DWA GROBY
Te zwłoki nie powinny nic dla ciebie znaczyć.
Widzę, że wasz Sifu nie nauczył cię, że należy iść naprzód.
Nie igraj z moim bratem!
Właśnie!
Ależ proszę, zażądaj ode mnie czegoś jeszcze.
Gdy ktoś przeżyje tyle lat co ja,
pojmie, że rozkosze, za którymi gonił,
to jedynie głupie świeczki
tlące się, by powstrzymać wiatr śmierci.
Coś, co uchodziło za przyjemność,
w istocie pozwala jedynie uciec przed świadomością, że też jesteś ulotny.
Gdy mija kilkaset lat,
dociera do ciebie, jakie to powtarzalne.
I nudne.
Odkrywasz, że istnieje tylko jedna przyjemność.
Wystawianie żyjących na próbę.
Poddawanie ich skrajnemu bólowi i strachowi
i patrzenie, jak je znoszą.
Reakcji tych może być nieskończenie wiele.
A w życiu, jak to mówią,
trzeba spróbować wszystkiego.
Nie rań mojej siostry, ty gnoju!
Obiecałem wyjaśnić ci, kim był wasz Sifu, Isabelo.
Tak też zrobię.
Ciekaw jestem, jaką zrobisz minę,
gdy poznasz prawdę.
Nie wiem wiele o El Baldem,
jednak trwonił swoje sieroty
jeszcze naiwniej niż moc, którą przypadkiem posiadł.
Ponieważ sieroty to znakomici żołnierze.
Są zagubione, samotne
i gniewne.
To tępe bronie,
proszące się o naostrzenie.
Chiu szybko wyzbył się wstydu.
Ale jego gniew stał się ostry niczym brzytwa.
Gdy stał się naprawdę silny, kazałem mu odciąć
się od innych uczuć, aż nie pozostało nic prócz tego gniewu.
Osamotniony gniew
był łatwiejszy do opanowania.
Po stracie uczuć zyskał wolność.
Stał się moim najlepszym zabójcą.
Może dlatego zdradziłem mu sekrety, których nie powinien był znać.
Tak samo jak wszystkie poprzednie zlepki świadomego pyłu,
on też pozwolił pysze wziąć nad nim górę.
Jakże moralny Chiu
chciał zagarnąć dla siebie moją nieśmiertelność.
Prawie się udało.
Lecz nie całkiem.
Teraz jest martwy, a wy doń dołączycie.
Mówi prawdę.
Ale jedno się nie zgadza.
Skoro Chiu chciał stać się nieśmiertelny,
dlaczego nie zjadł brzoskwini?
Dość gadania.
Obróćcie się w pył.
NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Znaleźć Bristera, ale już.
Zmarnowałem na ciebie tyle forsy, El Balde.
Przynoszę...
straszne wieści.
El Balde... está muerto.
Co chyba oznacza...
że jestem nowym jefe.
Proszę, braciszku. To się uda na 80%.
85%.
Muszę iść siusiu, ale...
ale sam się boję.
Ayayay. Co ty, mięczak jesteś?
Tak.
Ay, niech będzie.
Imponujące.
García!
Wreszcie się rozmówimy.
Nie, dosyć. Ty możesz się zlać w gacie.
Właściwie chciałam obejrzeć pański pistolet.
Poważnie!
Pytam, bo mój tatuś,
zanim zginął...
obiecał nauczyć mnie strzelać.
Dzień w dzień.
Ale codziennie mówił, że jest zbyt zajęty.
Tego ranka...
gdy nam go odebrali,
też mi obiecywał. A teraz...
Ej, cicho bądź.
Na litość boską.
Dobra.
Masz. Zadowolona?
Ay... Wyjąłem naboje, ciemnoto.
Szkoda, że stary ci tego nie powiedział.
Właśnie wyprawiłaś sobie pogrzeb.
Biedota uczy wielu rzeczy.
Jak urobić głupka, by dał ci, czego chcesz.
Jak strzelać
i jak kraść.
Banda przesądnych prymitywów.
Ty draniu.
Pozabijałeś ich.
Tobie zabijanie też nie jest obce.
Jeśli w ten sposób wyrzekłem się człowieczeństwa,
obaj jesteśmy zwierzętami.
Tak czy inaczej, wciąż żyją.
Stul dziób!
Przeżyją, bo wiem, że byś tego pragnął.
Co cię to obchodzi?
Chcę cię zabrać ze sobą.
Skrywasz wielką moc.
Przekuję cię na swoją broń.
Chyba oszalałeś, jeśli myślisz, że po tym wszystkim się zgodzę.
Czyżby?
Sądzę, że mogę zaoferować coś nader kuszącego.
Tacy jak ty łudzą się, że mogą przekupić każdego forsą.
Władzą.
Ale się mylisz, Lo.
Wcale nie oferuję potęgi.
Tę dasz mi ty.
A w zamian mógłbyś liczyć na spokój.
Co?
El Balde zabił ci rodziców
i odebrał ci głos.
Obdarzył cię swoim gniewem.
Ale i przeklął, nigdy nie ucząc cię, jak się odeń uwolnić.
Od każdego uczucia,
aż zostaje tylko spokój.
Spójrz na siebie.
Trzymasz się kurczowo żądzy zemsty niczym tonący brzytwy.
Powiedz mi, skoro już jej skosztowałeś,
czy zaznałeś spokoju?
Skądże.
Dziecko, nie oferuję ci złudnego spokoju.
Wyrządzałbyś przemoc w moim imieniu.
W zamian dałbym ci prawdziwy spokój.
Sposób na uwolnienie się od uczuć, które palą niczym ogień.
Na przecięcie nici, które cię z nimi wiążą,
aż wszystkie odlecą
i staniesz się naprawdę wolny.
Staniesz się bronią, którą od zawsze miałeś być.
Nie jestem bronią.
Ja...
chcę wrócić do domu.
Wciąż jesteś niemowlęciem.
Ta szkoła to nie twój dom.
Tylko kołyska.
To jasne, że nie zaznałeś tu spokoju.
Gniew kotłował się w tobie przez całą twoją młodość,
podczas gdy on gadał o wodzie i łagodności.
Mylił się.
Dowody są wszędzie wokół.
On nie żyje,
a szkoła legła w gruzach.
Szukałeś spokoju na jego sposób,
a potem – na swój.
I w efekcie padłeś na kolana,
ranny i zrozpaczony, pośród mroku.
Czy nie jesteś zmęczony?
Czy nie pragniesz spokoju?
Umowa stoi?
Nigdy.
Czy umowa stoi?
Wstawaj, kutafonie!
Larry?
O kurde.
Czyli jestem w piekle.
Ile krwi ma z ciebie wyciec, nim darujesz z kawałami?
Cała?
Liczę, że ubawiłeś się na wczasach za granicą,
bo nie uwierzysz.
Jesteś aresztowany.
Że co? Potwory, magia, zaczarowane żółtki, wiedźmy...
Jezu.
Trzeba wprowadzić jakąś nową kategorię.
Superściśle tajne? Ultraściśle tajne?
Jebane Archiwum X?
Lo zabrał Silencia.
Gdzie jest...
Brister?
Nie wiemy.
Nie było go.
Może jego też porwali?
ZNACHORKA
Śmierć Sifu nic nie znaczyła dla El Baldego.
Była przypadkiem.
Nic niewartym.
Znaczyła wiele dla nas.
Tak.
Nie da się ukryć.
Myślisz, że Lo mówił prawdę?
Że Chiu był walniętym zabójcą?
Nie wiem.
Ale dowiem się, nim wyruszymy odzyskać brata.
Co? Jak?
Tatuaż Chiu był na śmigłowcu, który zabrał Silencia.
Może on wskaże nam drogę.
Czyli lecimy do Chin?
Wcześniej zróbcie coś dla mnie.
Chodzi o San Simón.
Miasteczko zajęli ludzie El Baldego.
Kto wie, do czego zmuszają naszych ludzi.
Brígido!
Gdzie zbiry El Baldego?
Nabraliśmy ich, rozbroiliśmy,
wymierzyliśmy do nich
i tchórze zwiały w tamtą stronę!
Niesamowite.
A gdzie wasi rodzice?
Ja...
Oni...
To Domingo.
Tyle twarzy.
To wszyscy, którzy zginęli.
Na pamiątkę.
Marzyłam, żeby w tym zaspanym miasteczku coś się stało.
Modliłam się o to co noc.
Nie wiedziałam, że to Święta Nucífera słuchała moich modłów.
Wygląda jak Silencio.
Trzeba lecieć do Chin.
Trzeba mu pomóc.
Jak?
Masz samolot?
Albo forsę na bilet?
Nie mamy złamanego peso, Isabela.
My mamy!
Ojciec Serrano całkiem nieźle się urządził.
Proszę.
Tyle wystarczy?
Nie możemy ich tak po prostu przyjąć, Brígido.
To nie tak. Coś od was kupię.
Co?
Mianuję Garcíę panią komisarz.
Jesteśmy dziećmi.
Potrzebujemy jej.
Zostaniesz?
Pomożesz nam odbudować San Simón?
Pewnie, mi'ja.
Znajdziemy Silencia.
Za wszelką cenę.
Słowo.
Oby był cały.
Gdziekolwiek jest.
To jasne, że El Balde niechcący napotkał naszą moc.
I zupełnie jej nie zrozumiał.
Jego matka wiedziała więcej.
Jednak są martwi,
więc wiedza ta znów spoczywa tylko w naszych rękach.
Niepokoi mnie wszelako myśl, że na świecie mogą być inne tropy,
po których można dojść do naszej tajemnicy.
Dobrze, że się zbudziłeś, dziecko.
Mamy wiele do omówienia.
Napisy: Piotr Kacprzak