‪(ก่อนจะเดินสู่หนทางแห่งการแก้แค้น ‪จงขุดหลุมศพไว้สองหลุม)
‪เปลือกอันว่างเปล่านี้ ‪ไม่ควรมีความหมายสำหรับเธอ
‪ดูเหมือนอาจารย์ของเธอจะสอนเธอ ‪เรื่องการปล่อยวางได้ไม่เอาไหนนะ
‪เลิกเล่นตลกกับน้องฉันเสียที !
‪ตามนั้นเลย !
‪ช่วยสั่งอะไรฉันอีกสิ
‪ถ้าเธออยู่มานานเท่าฉัน
‪เธอจะรู้ว่า ‪ความสุขที่เธอเคยไขว่คว้า...
‪เป็นเพียงเทียนโง่ๆ
‪ที่เธอพยายามไม่ให้มันดับ ‪ท่ามกลางสายลมแห่งความตาย
‪สิ่งที่เธอคิดว่าเป็นความสุข ‪เมื่อมองย้อนดู
‪เป็นเพียงสิ่งปลอบโยน ‪ต่อความจริงที่ว่าตัวเธอไม่จีรัง
‪หลังจากหลายร้อยปีผ่านไป
‪เธอจะเห็นว่าทุกอย่าง ‪มันเกิดขึ้นซ้ำซากเพียงใด
‪ช่างน่าเบื่อ
‪เธอจะเรียนรู้ว่าความสุข ‪มีเพียงหนึ่งเดียว
‪คือการทดสอบสิ่งมีชีวิต
‪ผลักดันพวกเขาไปยังขีดจำกัด ‪ของความกลัว และความเจ็บปวด
‪เพื่อดูว่าพวกเขามีปฏิกิริยาอย่างไร
‪ปฏิกิริยาที่ว่า ‪ต่างกันไม่มีที่สิ้นสุด
‪และอย่างที่เขาว่ากัน ความหลากหลาย
‪เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตมีสีสัน ‪จริงไหม
‪หยุดทำร้ายพี่สาวฉันนะ เจ้าบ้า !
‪อีซาเบลา ฉันสัญญากับเธอว่า ‪จะบอกว่าอาจารย์เธอเป็นใคร
‪ฉันก็จะบอก
‪เพราะสีหน้าเธอคงทำให้ฉันหัวเราะได้
‪ตอนที่เธอได้รู้ความจริง
‪จากสิ่งที่ฉันพอรู้มาบ้าง ‪เกี่ยวกับเอลบาลเด้
‪เขาใช้เด็กกำพร้าอย่างเสียโอกาส
‪และไร้สาระกว่าพลัง ‪ที่เขาบังเอิญเจอเสียอีก
‪รู้ไหม เด็กกำพร้านี่เป็นทหารที่ดี
‪เคว้งคว้าง และเดียวดาย
‪โกรธเกรี้ยว
‪เด็กกำพร้าเป็นอาวุธทื่อๆ
‪ที่รอให้ลับคม
‪ชิวขจัดความละอายของเขาอย่างรวดเร็ว
‪แต่ความโกรธของเขา ฉันให้เขา ‪ลับมันจนมันคมราวมีดโกน
‪และเมื่อมันคมพอ ฉันก็ใช้มันตัดขาด
‪ความรู้สึกอื่นๆ ของเขาออกไป ‪จนเหลือเพียงความโกรธ
‪และเมื่อมีเพียงความโกรธ
‪ก็ง่ายต่อการไล่ต้อน และส่งออกไป
‪เมื่อไร้ซึ่งอารมณ์เขาก็เป็นอิสระ
‪เขากลายเป็นนักฆ่ามือหนึ่งของฉัน
‪นั่นอาจเป็นสาเหตุที่ฉันบอกเขา ‪ถึงสิ่งที่เขาไม่ควรได้รู้
‪และเช่นเดียวกับกองธุลี ‪ที่มีความรู้สึกมากมายก่อนหน้า
‪เขาพลาดท่าให้ความอหังการ
‪ชิว ผู้เป็นสุดยอดแห่งจริยธรรม
‪พยายามชิงความเป็นอมตะของฉัน ‪มาเป็นของตัวเอง
‪เขาเกือบทำสำเร็จ
‪แต่เขาล้มเหลว
‪ตอนนี้เขาตายแล้ว ‪เช่นเดียวกับที่พวกเธอจะตาย
‪เขาพูดความจริง
‪แต่มีรูโหว่ในเรื่องที่เขาเล่า
‪ถ้าชิวต้องการเป็นอมตะเสียเอง
‪ทำไมเขาถึงไม่กินลูกท้อ
‪เราคุยกันพอแล้ว
‪จงกลับไปเป็นธุลี
‪(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‪ไปตามบริสเตอร์มาเดี๋ยวนี้
‪ทำเอาเปลืองเงินจริงๆ เอลบาลเด้
‪ฉันมี...
‪ข่าวร้ายแรงมาบอก
‪เอลบาลเด้ตายแล้ว
‪ดังนั้นฉันคิดว่า...
‪ฉันคือเจ้าพ่อคนใหม่
‪นะน้องพี่ พี่มั่นใจ 80 เปอร์เซ็นต์ ‪ว่ามันจะได้ผล
‪ตอนนี้ 85 เปอร์เซ็นต์
‪ผมต้องการไปฉี่ แต่ว่า...
‪แต่ผมไม่กล้าไปคนเดียว
‪ให้ตายสิ นายเป็นอะไร ‪เป็นไอ้ขี้ขลาดเหรอ
‪ครับ
‪ได้ ตามมา
‪น่าประทับใจมาก
‪การ์เซีย !
‪ในที่สุดเราก็คุยกันได้เสียที
‪ไม่ๆ ๆ ไม่เอาแล้ว ‪เธอจะฉี่ราดก็เรื่องของเธอ
‪อันที่จริงหนูสงสัยว่าจะขอดู ‪ปืนของคุณได้ไหม
‪หนูพูดจริงนะ !
‪คือว่าพ่อของหนู
‪ก่อนจะเกิดเรื่องนั่นกับเขา
‪เขาเคยสัญญากับหนูว่าจะสอนหนูยิงปืน
‪เขาสัญญาทุกวัน
‪และทุกวันจะผ่านไป ‪โดยที่เขายุ่งเกินไป
‪เช้าวันที่เขา...
‪ถูกพรากไปจากเรา
‪เขาสัญญาอีกครั้ง และตอนนี้
‪นี่ๆ หยุดโวยวายเสียทีได้ไหม
‪คุณพระช่วย
‪ก็ได้ๆ ตามใจๆ
‪นี่ พอใจหรือยัง
‪มันไม่มีกระสุน เด็กโง่
‪น่าเสียดายที่พ่อเธอ ‪ไม่เคยสอนอะไรเธอเลย
‪เพราะเธอเพิ่งเซ็น ‪หมายประหารชีวิตตัวเองไป
‪การเกิดมาจน ‪ทำให้ได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง
‪การประจบคนโง่ ‪เพื่อให้ได้สิ่งที่คุณต้องการ
‪วิธีใช้ปืน
‪วิธีล้วงกระเป๋า
‪พวกนอกรีตจอมงมงาย
‪เจ้าสัตว์ร้าย
‪คุณฆ่าพวกเขาทุกคน
‪เธอเองก็คุ้นเคยกับการฆ่า
‪ถ้าการฆ่าทำให้ฉันเสียความเป็นมนุษย์
‪ถ้างั้นเราทั้งคู่ต่างก็เป็นสัตว์
‪อย่างไรเสียพวกเขาก็ยังมีชีวิต
‪หุบปาก !
‪เพื่อนของเธอจะรอดเพราะฉันรู้ว่า ‪นั่นคือสิ่งที่เธอต้องการ
‪คุณจะสนใจทำไมว่าผมต้องการอะไร
‪เพราะฉันอยากให้เธอมากับฉัน
‪ฉันเห็นพลังในตัวเธอ
‪ฉันอยากเปลี่ยนเธอเป็นอาวุธของฉัน
‪คุณต้องบ้าแน่ๆ ที่คิดว่าผมจะเป็น ‪อาวุธให้หลังจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้น
‪เหรอ
‪ฉันว่าฉันมีสิ่งดึงดูดใจมาก ‪ที่จะให้เธอเป็นการตอบแทน
‪คนอย่างคุณชอบคิดว่าสามารถ ‪ซื้อทุกคนได้ด้วยเงิน
‪ด้วยพลังอำนาจ
‪แต่คุณคิดผิด โล
‪ฉันไม่ได้เสนอพลังอำนาจให้เธอ
‪ฉันขอพลังจากเธอ
‪และเพื่อเป็นการตอบแทน ‪ฉันเสนอความสงบให้
‪อะไรนะ
‪เอลบาลเด้ฆ่าพ่อแม่ของเธอ
‪ขโมยเสียงของเธอไป
‪ของขวัญที่เขามอบให้เธอ ‪คือความโกรธของเขา
‪คำสาปที่เขาทิ้งไว้ให้คือเขาไม่เคย ‪สอนเธอว่าจะก้าวผ่านมันไปอย่างไร
‪ก้าวผ่านอารมณ์ทุกอย่าง
‪ไปยังที่ที่เธอเป็นอิสระ
‪ดูเธอสิ
‪เธอยึดติดกับความต้องการแก้แค้น ‪เหมือนคนที่กำลังจมน้ำ
‪บอกฉันที เธอได้ลิ้มรสการแก้แค้นแล้ว
‪มันทำให้เธอพบกับความสงบไหม
‪แน่นอนว่าไม่
‪เด็กน้อย ฉันไม่ได้มาเพื่อเสนอ ‪ความฝันถึงความสงบให้เธอ
‪ฉันใช้ประโยชน์จากทักษะ ‪ด้านความรุนแรงของเธอได้
‪ดังนั้นฉันจึงเสนอความสงบที่แท้จริง ‪เป็นการตอบแทน
‪วิธีตัดตัวเองจากอารมณ์ ‪ที่แผดเผาเธอราวกับไฟ
‪คือตัดขาดทุกสิ่งที่ยึดเธอไว้กับมัน
‪จนกระทั่งมันลอยจากไป
‪และเธอเป็นอิสระอย่างแท้จริง
‪มีอิสระที่จะเป็นอาวุธ ‪อย่างที่เธอควรเป็น
‪ผมไม่ใช่อาวุธ
‪ผม...
‪ผมแค่อยากกลับบ้าน
‪เธอยังเป็นแค่เด็กทารก
‪โรงเรียนนั่นไม่ใช่บ้านของเธอ
‪มันเป็นเตียงเด็กของเธอ
‪แน่นอนว่าชิวไม่อาจนำความสงบมาให้เธอ
‪แน่นอนว่าตลอดวัยเยาว์ ‪ความโกรธเดือดดาลอยู่ในตัวเธอ
‪ขณะที่เขาพูดพล่ามเรื่องน้ำ ‪และความอ่อนโยน
‪เขาคิดผิด
‪หลักฐานมีอยู่รอบตัวเธอ
‪เขาตายแล้ว
‪โรงเรียนของเขาเหลือเพียงเถ้าธุลี
‪เธอพยายามหาความสงบด้วยวิธีของชิว
‪เธอลองวิธีของตัวเอง
‪และมันนำเธอมาที่นี่ คุกเข่าตรงนี้
‪พ่ายแพ้ เจ็บปวดในความมืดมิด
‪เธอไม่เหนื่อยเหรอ
‪เธอไม่โหยหาความสงบเหรอ
‪เป็นอันตกลงไหม
‪ไม่มีวัน
‪ตกลงหรือเปล่า
‪ตื่นสิ เจ้าบ้า !
‪แลร์รีเหรอ
‪บ้าจริง
‪ฉันตายแล้วตกนรกสินะ
‪นายต้องเสียเลือดเท่าไร ‪ถึงจะเลิกปากดี
‪คงทั้งหมด
‪ฉันหวังว่านายจะเพลิดเพลินกับ ‪การพักร้อนทางใต้ของชายแดน
‪เพราะทายสิว่าอะไร
‪นายถูกจับแล้ว
‪อะไรกัน "สัตว์ประหลาด เวทย์มนตร์ ‪เจ้าพ่อแก๊งเล่นของ แม่มด"
‪คุณพระช่วย
‪เราต้องเพิ่มหมวดหมู่ใหม่ ‪สำหรับเรื่องพวกนี้ละ
‪ลับสุดๆ ความลับขั้นสูงสุด
‪เอกซ์ไฟล์เหรอ
‪โลเอาตัวซีเลนซีโอไป
‪บริสเตอร์...
‪อยู่ไหน
‪เราไม่รู้
‪เขาไม่อยู่ที่นี่
‪โลอาจจะเอาตัวเขาไปด้วย
‪(หมอยา)
‪การตายของอาจารย์เป็นเรื่องเล็ก ‪สำหรับเอลบาลเด้จริงๆ
‪เป็นอุบัติเหตุ
‪ไม่มีความหมายอะไร
‪มันมีความหมายกับเรามาก
‪ใช่
‪ฉันคิดว่าอย่างนั้น
‪เธอคิดจริงๆ เหรอว่าโลพูดความจริง
‪ชิวเคยเป็นฆาตกรบ้าคลั่งเหรอ
‪ฉันไม่รู้
‪แต่ฉันตั้งใจจะสืบให้รู้ระหว่างที่ ‪ไปพาน้องชายเรากลับมา
‪อะไรนะ ยังไง
‪รอยสักของชิวอยู่บนเฮลิคอปเตอร์ ‪ที่พาซีเลนซีโอไป
‪ถ้าเราตามมันไป มันอาจจะพาเราไปพบเขา
‪หมายความว่าเราจะไปจีนกันเหรอ
‪ก่อนที่เธอจะไป ฉันอยากขอให้ช่วย
‪เรื่องซานซีโมน
‪คนของเอลบาลเด้ยึดเมืองไป
‪ไม่รู้ว่าพวกเขาทำอะไรกับคนของเรา
‪บริฆิดา !
‪คนของเอลบาลเด้อยู่ไหน
‪เราหลอกพวกเขา เราแย่งปืนของพวกเขามา
‪เราเอาปืนของเขาจ่อพวกเขา
‪และพวกขี้ขลาดนั่นก็หนีไปทางนั้น !
‪วิเศษไปเลย
‪แล้วพ่อแม่ของเธอล่ะ
‪หนู...
‪พวกเขา...
‪โดมิงโกนี่
‪หลายคนเหลือเกิน
‪เป็นรูปของทุกคนที่ตายไป
‪เราจะได้ระลึกถึงพวกเขา
‪ฉันเคยต้องการให้เกิดเรื่อง ‪บางอย่างในเมืองเล็กๆ แสนสงบนี่
‪ฉันสวดอ้อนวอนทุกคืน
‪หารู้ไม่ว่าคนที่ได้ยินคำภาวนาของฉัน ‪คือซานตานูซีเฟรา
‪เขาดูเหมือนซีเลนซีโอเลย
‪เราต้องไปเมืองจีนกัน
‪เราต้องไปช่วยเขา
‪ยังไงล่ะ
‪เธอมีเครื่องบินเหรอ
‪เธอมีเงินซื้อตั๋วเหรอ
‪เราไม่มีเงินสักเปโซ อีซาเบลา
‪แต่เรามี
‪คุณพ่อเซร์ราโนเป็นคนมีระเบียบมาก
‪นี่ค่ะ
‪พอไหมคะ
‪บริฆิดา เรารับเงินเธอเฉยๆ ‪ไม่ได้หรอก
‪เปล่านี่คะ หนูจะซื้อบางอย่างจากคุณ
‪อะไร
‪ให้การ์เซียมาเป็นหัวหน้าตำรวจของเรา
‪เราเป็นแค่เด็ก
‪เราต้องการเธอ
‪อยู่ที่นี่ได้ไหมคะ
‪คุณจะช่วยเราทำให้ซานซีโมน ‪ดีเหมือนเดิมได้ไหม
‪แน่นอนจ้ะ สาวน้อย
‪เราจะหาซีเลนซีโอพบ
‪ไม่ว่าจะยังไง
‪ฉันสัญญา
‪ฉันหวังว่าเขาจะปลอดภัยนะ
‪ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน
‪เห็นได้ชัดว่าเอลบาลเด้บังเอิญมาพบ ‪พลังของเราโดยไม่รู้ตัว
‪พลังที่เขาเข้าใจผิดอย่างร้ายแรง
‪แม่ของเขาเข้าใจมากกว่านิดหน่อย
‪แต่พวกเขาตายแล้ว
‪ดังนั้นตอนนี้มีแค่เรา ‪ที่รู้เรื่องนี้
‪แต่มันก็ทำให้ฉันหยุดคิด ‪เมื่อรู้ว่าอาจมีรอยร้าวอื่นบนโลก
‪ที่สามารถใช้เข้าถึงปริศนานี้ได้
‪ฟื้นแล้วก็ดี เด็กน้อย
‪เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะ
‪คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง