NETFLIX PRZEDSTAWIA
WODA ŻYCIA
Dajcie spokój. Kto wam powiedział?
Skąd wiecie, że mam urodziny?
Zabiję dupka, który puścił farbę.
Ładuj broń!
No dobra, dość tych żartów.
Dajcie już spokój.
Mój wuj, generał Lozano, na pewno wyjaśni tę pomyłkę.
Cel!
Nie! Jestem bratankiem generała! Puśćcie mnie!
Strzelcie, a narobicie sobie kłopotów!
Stać!
Wystarczy, do cholery.
Dobrze cię widzieć, wujku.
Musimy porozmawiać.
Puśćcie go!
Przyprowadźcie mi go, migiem!
I co?
Ogłuchliście?
Puśćcie mnie, wsioki!
Przyznaję, że przez moment zwątpiłem.
To była krótka chwila,
ale myślałem, że już po mnie.
Zdążyłem powstrzymać egzekucję,
ale i tak cię zabiją.
Wciąż tu jestem.
Na razie.
Uratowałem cię po raz trzeci i ostatni.
Zgodzili się odwołać egzekucję,
ale w zamian chcą czegoś podobnego.
Masz to dostarczyć pułkownikowi Alarcosowi.
Co? To dowódca Szóstej.
- Jakbym nie wiedział. - Są za górami.
Na obrzeżach strefy buforowej. Zginę tam.
Mówiłem, to jak egzekucja.
Nie możesz mi tego zrobić!
Pobiłeś sędziego.
I sam przy tym ucierpiałem. I kogo to obchodzi?
Ty i te twoje żarty.
Okazuje się, że ten sędzia jest bliskim przyjacielem Franco.
To praktycznie kuzyni!
Tego akurat nie widziałem, więc lepiej się już zamknę.
Góra od dawna ma cię już dość, Jan.
Uratowałeś zbyt wielu czerwonych, broniąc ich w sądzie jak idiota.
„Szeregowy Decruz, oskarżony o dezercję i tchórzostwo”.
A ty sprzeciwiłeś się egzekucji.
To nie tchórz, tylko przerażony 17-latek!
Zrobiłem, co się dało. Szkoda, że nie potrafiłeś użyć głowy.
Kuzyn Franco by się nie zgodził.
Sędzia skazał cię za zdradę.
Jeśli mają unieważnić wyrok, musisz naprawdę się wykazać.
Dostarczysz tę kopertę Alarcosowi i wrócisz przed świtem.
Egzekucja byłaby szybsza.
Ty i ta twoja niewyparzona gęba.
Gdyby żył twój ojciec…
Wynoś się stąd i uważaj.
Straciłem już za dużo rodziny.
Mój brat wciąż żyje.
Nie dla mnie.
- Co to? - Samochód czeka.
Nie umiem prowadzić.
Nie martw się, pomyśleliśmy o tym.
Szeregowy Decruz.
- Już mnie zastrzelą? - Nie.
To twój szczęśliwy dzień.
Dziękuję, kapitanie, ale nic nie zrobiłem.
Miałeś walczyć nad Ebro, a aresztowali cię 20 minut drogi od Boiro.
Posrałeś się ze strachu i zwiałeś do mamy.
- Wydali już wyrok? - Tak, jesteś tchórzem.
- Umiesz prowadzić? - Jasne, w Boiro…
- Zadałem proste pytanie. - Tak, potrafię.
- Dobrze. Zawieziesz mnie do Szóstej. - Do Szóstej?
Ale to niemożliwe. Nie wrócimy stamtąd żywi.
- Wolisz egzekucję? - Na jedno wychodzi.
- Masz dziewczynę? - Mam kilka koleżanek.
Jedną w Boiro i dwie w Cambados, ale ta z Boiro jest mi bliższa.
Czyli prawiczek?
W Boiro wszyscy nimi jesteśmy.
- Radzisz sobie z bronią? - Niezbyt.
To z czym?
Z niczym, kapitanie.
Matko Boska.
Tchórz i prawnik: para zabijaków.
Kapitanie!
- Lozano! - Stójcie!
Montoya, co się stało?
Oberwałem odłamkiem miny. Ledwo przeżyłem.
Niemcy mówią, że zrobią mi protezę.
Żebyś znowu mógł walić konia, co?
Da mi pan papierosa?
Stara wrona nie pozwala mi nawet na bucha.
Jasne.
Dzięki.
A to co?
Palenie szkodzi zdrowiu.
Wojna też.
Myślisz, że gwiazdki robią na mnie wrażenie? Ja tu dowodzę.
A to co?
Laura odwaliła fuszerkę?
Już ja się z nią policzę po powrocie z Garabandal.
Co tak stoicie? Ruchy, nie mam czasu!
To ta stara wrona?
Z Garabandal wróci dopiero jutro.
Zaczekajcie chwilę. Halt!
Kurwa.
Dziękuję, kapitanie.
W Boiro pracowałem w warsztacie wujka.
Uwielbiam motocykle, ale żaden silnik mi się nie oprze.
Auta, traktory… Wszystko, co ma śrubki.
Dobra. Nie moglibyśmy jechać szybciej?
Moglibyśmy, ale wolę jechać wolno.
Wtedy pożyjemy trochę dłużej.
- Możemy też… - Z góry odmawiam.
- Nic nie powiedziałem. - Nie pojedziemy do Boiro.
Skąd pan wiedział?
Skręć w prawo. Pojedziemy skrótem.
Na pewno, kapitanie?
To strefa buforowa.
Nie ma tam naszych.
Spokojnie, mały. Nic nam nie będzie, słowo.
Tak pan tylko mówi czy naprawdę?
Kurwa.
O w dupę!
- Kapitanie, obudź się! - Dojechaliśmy?
- Rób, co ci każą. - A co kazali?
Przepraszam.
Uspokój się. Oni są jak psy.
Zabiją, jeśli wywęszą strach.
Musimy udawać, że mamy to gdzieś.
Co tu robicie?
Sam się nad tym zastanawiałem.
- Macie papiery? - Kapitan Lozano, Piąta…
Papiery!
Co się dzieje?
Nie przejedziecie. Musicie zawrócić.
Spieszy mi się. Oczyśćcie nam drogę.
Tak, z drogi.
Dokąd jedziecie?
To poufne.
Dokąd?
Wiesz, gdzie możesz sobie wsadzić takie pytania.
W dupę!
Właśnie tam.
Radzę nas przepuścić.
Wypierdalać nam z drogi!
Decruz! Bądź cicho.
Cicho, bo ten pan…
zaraz nas przepuści.
Prawda?
Ma pan jaja, kapitanie!
Możemy się za chwilę zatrzymać? Zaraz zwymiotuję.
- Szeregowy, mogę o coś spytać? - Już pan pytał, czy jestem prawiczkiem.
Co ty robisz na wojnie?
Nie mam pojęcia.
Nie?
Trzeba było się opowiedzieć.
Całe miasto poszło za ptysiami.
Za ptysiami?
Zakonnice dodają sekretny składnik.
Za nic nie zdradzą jaki.
Gdyby czerwoni porwali zakonnice, moglibyśmy pożegnać się z ptysiami.
Nikt tego nie chciał.
Więc walczysz o ptysie?
Skoro tak pan to ujął…
A jest lepszy powód?
Każdy inny.
Bo nie próbował pan tych ptysi.
To polikarpow.
Słyszy pan?
A to fiat.
Rosjanie o niczym nie mają pojęcia.
Niemcy i makaroniarze są niezrównani.
Makaroniarz ma problemy z celowaniem.
Zjedź na bok.
Pomóżmy mu, to jeden z naszych.
Z naszych? A co mnie obchodzi jakiś Włoch?
Decruz, za wcześnie na tchórzostwo. Dopiero zaczynamy.
Na pewno nic mu nie jest.
Jego przyjaciele też tam są.
Rusz dupę, szeregowy. Nie zostawimy go tak.
Kurwa!
Kapitanie, poddajmy się. Trudno będzie go znaleźć.
- Może… - Zawsze tyle gadasz?
- Babcia mawiała… - Zamknij się.
No dobrze.
Chodź.
Nie żyje?
A jak myślisz?
Ręce do góry!
Odwróćcie się, powoli!
Boże.
Mówiłem, że to kiepski pomysł. A teraz mamy przechlapane.
Gdyby chcieli nas zabić, już bylibyśmy martwi.
Odwróćcie się.
Powoli.
Nie wygaduj bzdur, jasne?
Szukaliśmy samolotu, a znaleźliśmy faszystowskiego kapitana.
Jesteśmy republikanami.
Przebraliśmy się, żeby zmylić wroga.
Masz nas za idiotów?
Nie.
Zabierzcie im broń.
- Na co się gapisz? - Na nic.
Mógłbyś przestać?
Tyle zdjęć…
Co tu robicie?
To poufne. Mogę powiedzieć tylko panu.
Dlaczego?
Zrozumie pan, gdy panu powiem.
Żegnaj się, kurwa, z życiem.
Kosa na Księży, czekaj!
- Kosa na Księży? - Mówiłeś coś, faszysto?
Nic, to piękne imię.
Mamy tu grubą rybę.
Na przeszpiegi nie wysyła się kapitana.
Zapamiętam to. Możesz być pewien.
Jeszcze jeden numer i po tobie, jasne?
Nie musisz się powtarzać.
Obszukajcie go. Może być z wywiadu.
Sprawdźcie, czy coś ma.
Jadą z Aguilas albo tam wracali.
Pojechali skrótem.
„Wojnę wygrywają ci, co mają jaja”.
Co to znaczy?
Sukinsyn.
To jakiś żart?
- Zaszyfrowana wiadomość? - Gówno prawda.
Lepiej mi to wyjaśnij.
No dobra.
Zapalnik, zabij młodego.
Z przyjemnością.
Co? Kurwa, nie możecie mnie zabić.
Jestem prawiczkiem! Proszę mu powiedzieć, kapitanie!
To nieprawda. Ma żonę i dwójkę dzieci.
Jego śmierć nic wam nie da.
Cholera.
Kurwa, ohyda. Nie mogę, sierżancie.
Cholera, znowu?
Gdybyś mógł, rozstrzygnąłbyś wojnę grą w karty.
Nie za młody na dzieci?
Za młody na śmierć.
Ja to zrobię.
Siedź cicho, Brodski.
Dwójka dzieci?
Kurwa mać.
Idą z nami.
I kto tu jest frajerem?
Nie wkurwiaj mnie, Zapalnik.
- Mieliśmy nie brać jeńców. - Zamkniesz się wreszcie?
Wszyscy pieprzą jak na cholernym zebraniu.
Słuchajcie.
Młody wam się nie przyda.
Spójrzcie na niego.
Puśćcie go.
- Możecie wziąć mnie. - Czyżby?
Nie będziesz stawiał mi warunków.
Na razie zabieramy was obu do obozu.
Mam dziś dobry humor,
ale nie próbuj szczęścia.
Idziemy.
Ruchy!
Żwawo.
Pulitzerze, nadchodzę.
Kurwa, on żyje!
Złaź ze mnie!
- Kurwa! - Z drogi!
Kurwa.
Co to za szajs?
Brodski…
Powie mi ktoś, co to za cholerstwo?
Coś go opętało.
Decruz, zamknij się!
Ma rację.
W Rosji mówi się, że gdy umarli powstają…
Brodski, znowu zmyślasz?
Jak to?
Mówiłem wam, że jestem Rosjaninem!
Przyjechałem tu jako dziecko.
Wódkę to ty lubisz.
Dość tego, gówniarze!
Co z Amerykaninem?
Nic nie poradzimy.
Zimny.
Chodźmy stąd.
- Chwila, zostawicie ich tak? - A na co liczysz?
- Na chrześcijański pogrzeb? - Faszysta ma rację.
Amerykanin był dupkiem, ale to podłe.
Nie potrafisz rozpoznać trupa?
Cholera!
Co jest, kurwa?
Brodski, to był nasz człowiek.
Nie sądzę.
Nie do wiary.
Patrzcie.
On cierpi.
Teraz możemy już iść.
A to co?
Messerschmitty 109.
Nie, to junkersy 52. A rozbił się jeszcze inny.
Kto cię pytał, faszysto?
Ma rację, to junkersy.
Dokąd lecą?
Od teraz nie odzywaj się niepytany.
Jeden numer i po tobie.
Co tu się dzieje, faszysto?
Wiem tyle, co wy.
Pogadasz sobie z Obcinakiem do Paznokci.
Z Obcinakiem?
Nie macie normalnych imion?
To akurat pasuje.
Facet jest najlepszy w wydobywaniu informacji.
- Chyba nie poznałeś mojej ciotki Charo. - Niedługo przestaniesz żartować.
Coś się dzieje w obozie.
Chodźmy.
Cholerni faszyści!
Chyba nie pogadam już sobie z Obcinakiem.
Tylko dlatego jeszcze pożyjesz.
Ruchy, faszysto!
Ochoa!
Manolo!
Czy ktoś przeżył?
A niech to szlag!
Miałem takiego CS1 w warsztacie.
To ES1.
Mój.
No tak, ES1. Skoro tak mówisz…
Tym samym pyłem był pokryty pilot.
Dość tego.
Gadaj, bo rozwalę ci łeb.
Coście na nich zrzucili?
- Nie mam pojęcia, przysięgam! - Sierżancie!
To Ochoa.
Zabijmy ich i chodźmy do punktu kontrolnego.
I co nam to da?
Co oni ci zrobili, Ochoa?
Cholera.
Lepiej się stąd wynośmy.
Co tu się dzieje?
To samo, co wcześniej.
Możemy zrobić tylko jedno.
Ani mi się ważcie! To Ochoa, pomóżcie jej!
Nie ma mowy.
Możecie nas rozwiązać?
Matko Święta!
Rozwiążcie nas, szybko!
Co to, kurwa, jest?
Ożyli czy co?
Tata?
Nie, mały!
Tato!
Już nim nie jest.
Naprawdę musimy wiać!
Zamknij ryj!
Dzieje się coś złego.
Pomóżmy towarzyszom!
Wybacz, sierżancie, ale jak to mówimy w Rosji:
Pierdol się pan!
Kurwa!
Nie! Wstrzymać ogień!
Dość, to nasi!
Nie możemy!
Strzelajcie im w głowę!
Uciekajmy! Im już nie pomożemy! Wypierdalajmy stąd!
- Biegiem! - Szybciej, do cholery!
Uciekaj, Decruz!
Szybko!
Pchajcie!
Spadaj, faszysto!
Rozwiąż młodego!
Pomóż nam, idioto!
Ja też mogę pomóc!
Nie ufam ci!
Dalej!
Wsiadać!
Brodski!
Płyniemy!
Gutiérrez, Ogrodnik i dzieciak z Manresy.
Massip.
Zmarli powstają.
Ich krew wyschła.
Młody miał rację. Są opętani.
Przestań pieprzyć.
To niemożliwe.
Podziurawiliście tamtego pilota kulami.
Swoich ludzi zresztą też.
Nawet mi nie przypominaj.
Nie byli martwi, sami widzieliście.
- Chcieli nas pożreć. - Zamknij się.
To prawda. Widziałeś, co zrobili Carlosowi.
Na pewno wiesz, co się dzieje, faszysto. Wierzycie w zakonnice.
Nie wierzę w nie, one istnieją.
Wiesz, o czym mówię. O zakonnicach, księżach, Bogu i reszcie.
W Biblii Bóg zmartwychwstał po trzech dniach w Betlejem,
jak te stwory.
Po pierwsze: nie Bóg, tylko Jezus.
Po drugie: w Jerozolimie.
A po trzecie, Jezus po zmartwychwstaniu nie zaczął pożerać ludzi!
Wiemy tyle, co wy.
- Jesteśmy po tej samej stronie. - Nie.
My walczymy po stronie republikanów,
a wy po stronie sukinsynów.
Jak miło.
Rozwiąż go.
Chwila.
Najpierw mu coś powiem.
Teraz jesteśmy kwita. Śmiało.
Ostrożnie.
„Nie umrzesz dwa razy, jeśli raz nie unikniesz śmierci”.
O czym ty mówisz?
Co to ma znaczyć?
To rosyjskie przysłowie.
- Banda ignorantów. - Nie dość, że Rosjanin, to jeszcze poeta.
Jak jakiś Machado.
Może ożyli.
Mój wujek miał atak katalepsji po wypiciu dwóch butelek bimbru.
Przez dwa dni leżał jak martwy.
A potem się obudził.
Rzygał przez trzy godziny,
a trzy dni później znowu pił bimber.
To nie to samo, młody.
Takie bajki o końcu świata służą tylko do straszenia ludzi.
Jeśli tamci wstali, to nie byli martwi.
Nie atakowali siebie nawzajem.
Chcieli dorwać nas.
Co teraz?
Mamy w pobliżu kryjówkę.
- Spotkamy więcej waszych? - Nie, spokojnie.
Mamy tam tylko broń, amunicję i jedzenie. No i radio.
Może dowiemy się, co się dzieje.
Kapitan się zgadza?
A mamy inne wyjście?
Tak.
Możemy was zastrzelić i utopić.
Tamten pomysł był lepszy.
Spróbujmy dojść przed zmierzchem.
Co do…?
Tutaj też są?
Kurwa!
Mówiłem, że są opętani!
Czekaj! Daj mi broń, pomogę!
Bez numerów, bo poślę cię do Jezusa, czy w kogo tam wierzysz.
- To nic nie zmienia, faszysto! - A mówiłem coś?
Rusz się, młody!
Wynoś się stąd!
Brodski!
- Brodski! - Czekaj!
Puszczaj!
- Nic nie zrobimy! - Brodski!
Wynośmy się stąd, szybko!
Idźcie!
Łapy precz, faszysto!
Szybko!
Czemu ci dwaj jeszcze żyją? Na co nam oni? Pozwól…
Mało ci tego gówna?
Pojebało cię?
Ktoś nas ubiegł.
Tego nam trzeba.
Co to ma znaczyć?
To długa historia.
Nie ruszać się!
- Stać! - Czekaj!
Jestem kapitan Lozano.
- Z regimentu Requetés. - Gówno prawda.
Rzuć broń, bo cię rozwalimy!
Rzuć swoją, bo odstrzelę ci łeb.
Zdrajca i Arab!
Ręce do góry albo rozwalę wam szefa.
- Cholerna zakonnica! - Stójcie.
Kosa, zastrzel go.
Zrób to, a zaraz wstanę i będę próbował cię wybebeszyć.
To rozwalę ci łeb.
To zmienia postać rzeczy.
Rafir, załatw starego.
Kurdupel jest mój.
Uwaga na starego.
Odstrzeli ci jaja, zanim się ruszysz.
Dajmy spokój.
- Rzuć broń, bo cię zastrzelę. - Sprawdźmy, kto ma największe jaja.
To na co czekasz, dupku?
Nie w kapitana.
Bo poczęstuję cię ołowiem.
- Musisz odbezpieczyć. - Przepraszam.
Szlag!
Cholera, przepraszam.
- Odbiło ci? - Nic się nie stało. Jasne?
Możemy zacząć strzelać. Ocalali zajmą się tamtymi.
Albo…
możemy opuścić broń
i pomyśleć, jak się stąd wydostać.
Nie ufam mu.
Przedstaw się.
Podporucznik Jurel, Falanga Hiszpańska.
Dobrze. A ty?
Szeregowy Rafir. Pięćdziesiąta dywizja.
- Wiecie, co się dzieje? - Martwi nie umierają!
Co tu robicie?
- Przechodziliśmy przez miasto… - Zamknij się!
Sam się zamknij!
Teraz ja tu dowodzę, jasne?
W porządku.
Odpowiadaj. Co tu robicie?
Junkers zbombardował nas przez pomyłkę.
Z dziesięciu przeżyliśmy my dwaj, a potem towarzysze próbowali nas zjeść.
Biegnąc przez las, spotkaliśmy siostrę Flor.
Bóg przywiódł nas tutaj.
Jest nas teraz więcej i musimy współpracować.
Czerwoni zastrzelą nas przy pierwszej okazji.
A żebyś wiedział. Prosto między oczy.
- Zapalnik! - Przestańcie chrzanić!
Przetrwamy tylko w jeden sposób.
Razem.
Jeśli ktoś woli radzić sobie sam, to śmiało.
Niech będzie.
- Decruz, opuść tę broń! - Tak, przepraszam.
Skończyłeś?
Skoro już wszyscy się kumplujemy, to coś zjedzmy.
Demony wyszły spomiędzy drzew,
a samochód spadł z nasypu.
Kierowcę zjadły te bestie z piekła rodem.
Widziałam to. Niech Bóg zlituje się nad ich duszami.
To cud, że przeżyłam.
Zerknę na to.
To nic takiego, matko.
„Matka”, czyli przełożona.
To ja zdecyduję, czy to nic.
Święty Hiacynt od Serca Jezusowego?
Tak, i co z tego?
To mój amulet.
Trzeba to opatrzyć.
Jeśli zaatakowali starą wronę…
Przepraszam, siostrę Flor.
Nie są tylko nad rzeką.
Mogą być wszędzie.
Decruz!
Ty, Rafir i Zapalnik zjedzcie coś i rozejrzyjcie się na górze.
Słyszałeś go. Na górę.
Faszysta wydaje nam rozkazy?
To nasz najlepszy strzelec.
Na górę.
To ja tu wydaję rozkazy, kapitanie.
Odpoczniemy tutaj.
Podzielimy jedzenie i amunicję na równe części.
- Jak komuniści? - Anarchiści.
Jak sobie chcesz.
To wszystko nie jest…
Jak wy to mówicie?
„Z tej ziemi”.
To nie jest z tej ziemi.
Nie znam się na wielu rzeczach, poza swoim fachem.
Pracowałem na kolei.
O torach wiem wszystko.
Siostra musi wiedzieć, co się dzieje.
Księża mówią, że zmarli powstaną.
Biblia na pewno wyjaśnia, co musimy zrobić.
To nie ma związku z Królestwem Niebieskim.
„Gdy w piekle zabraknie miejsca,
umarli będą chodzić po Ziemi”.
Co, do cholery?
Tak mawiała moja babcia.
Nie wierzę w te bzdury.
Choć na tej wojnie wszyscy robiliśmy rzeczy, których pożałujemy.
W Las Aguilas jest ksiądz.
Możesz się jeszcze wyspowiadać.
Pierdol się.
To nie koniec świata.
Jedyne, co ma tu związek z Bogiem,
to fakt, że ktoś się w niego bawi.
Co to w końcu jest?
To…
sprawa rodzinna.
WOJNĘ WYGRYWAJĄ CI, CO MAJĄ JAJA
Ty, Arab.
Zapomniałem, że Allah nie pozwala wam pić.
Choć zabijać pozwala.
Waszego Boga też nie obchodzi to, że zabijacie braci.
Nie wierzę w Boga.
Walczę za sprawę.
Czyli miałeś CS1?
Paniczyk.
Jeździłem takim. Nie był mój.
Przed wojną pracowałem w warsztacie wuja.
A ty?
Tamten ES1 był twój?
Rzadko się takie widuje.
Chwileczkę.
Jesteś Miguel Andreu?
Miguel Andreu!
Dziesięć lat temu byłem na twoim wyścigu.
Gdy pokonałeś tamten zakręt…
Myślałem, że nie dasz rady.
Co za wyścig!
Dałeś mi autograf, pamiętasz?
Jasne, że nie.
Tylu ludzi i jeden dzieciak.
Miguel Andreu!
A teraz walczę u jego boku!
Nie walczymy razem.
I nie nazywam się Andreu.
Przeszłość się nie liczy. Mamy wojnę.
Będziesz się jeszcze ścigać. Wojna się skończy.
Skończy się?
Od roku się wycofujemy.
Ale ktoś musiał wygrać.
Nie bądź idiotą.
Doskonale wiem, że już nigdy nie będę się ścigać.
Skoro wiesz, że przegrałeś, to czemu walczysz?
Nie wycofałem się z żadnego wyścigu.
Mogę dojechać ostatni. Jak zaczynam, to kończę.
Nazywają cię Kosą na Księży?
W życiu nie zabiłaś księdza.
Musiałam coś powiedzieć, żeby mnie przyjęli.
Nie zdradzisz mnie?
Słyszałem, że z wami walczą tylko dziwki albo lesbijki.
- Albo jedno i drugie. - Lesbijką raczej nie jesteś.
A z żołnierza masz tylko to, że szukasz guza.
Zauważyłem, jak mi się przyglądasz.
I nie dziwię się.
Tylko cioty wysyłają swoje kobiety na wojnę.
Pewnie szukasz prawdziwego faceta.
Jak takiego spotkasz, daj znać.
Spójrz.
To ojciec Bustos.
A obok stoi moja młodsza siostra.
Ładna, co?
On też tak myślał.
Gdy wybuchła wojna, tylko z nim zdążyłam się pożegnać.
Zdradzić ci jeszcze coś?
Co do jednego masz rację.
Nie zabiłam go.
Oddychał, gdy go zostawiłam.
Facet tylko dużo gada.
To idiota, ale boi się tak samo jak reszta.
Mnie obchodzą tylko moi towarzysze.
O was nie dbam, więc nie zgrywaj miłego.
Tamtych nie obchodzi, po czyjej stronie walczymy.
Jeśli mamy przetrwać, zostawmy za sobą to gówno.
Mówisz?
Może jeszcze pośpiewamy, trzymając się za ręce?
Wszyscy faszyści to zdradzieckie szczury.
A wszyscy czerwoni to pomioty szatana.
Chyba widziałem wcześniej twój ogon.
Gapiłeś mi się na tyłek?
Nie, to znaczy…
Nasi mężczyźni mają zniszczone dłonie.
Nie walczyłeś, co?
Jestem prawnikiem.
- Prawnikiem? - Radcą prawnym.
Co tu robi prawnik?
Na pewno nam się przydasz.
Złamałem nos kumplowi Franco.
To praktycznie jego kuzyn.
Wyrządziłem narodowcom więcej szkód, niż wy wszyscy.
Prawnik… Ja pierdolę.
Słyszeliście?
Jeden tu idzie.
- Dawaj karabin. - Nie ma mowy.
W innych rękach straci swoją barakah.
A niech cię, Arabie!
Ten już nie wstanie.
Szlag!
Cholera!
Mamy towarzystwo! Jeden padł, ale idzie więcej.
- Nie ma czasu! - Chodźmy!
- Kapitanie, co robimy? - Chodźcie!
Kosa!
Kurwa.
Uciekajcie!
Tędy, tyłem!
Szybko!
- Boże. - Rusz się!
Szybko!
Tędy!
Szybko!
Zapalnik!
Głodni, sukinsyny?
Nażryjcie się tego.
W nogi!
Ja pierdolę.
Co robimy?
Nie strzelajcie. Nie wiemy, ilu ich jest.
Śmierdzą jak świnie.
Skąd wiesz, jak pachnie świnia?
Bo kiedyś przeleciałem ci ojca.
Czyli jesteś ciotą.
Nie.
To nic złego.
Ale skoro go przeleciałeś…
Ma rację.
Nie zachowujcie się jak gówniarze.
Co to jest?
Ogrodzili dolinę.
Niby kto?
Niemcy. Widziałem, jak odgradzali całą dolinę.
Smażą się.
Sierżancie.
Nie możemy go zostawić.
Choć należał do czerwonych,
niech Bóg zlituje się nad jego duszą.
Amen.
Jebane bzdury.
Hej!
Jeśli to robota nazistów, to musicie coś wiedzieć.
Wszyscy ryzykujemy tu życie. Nie wkurwiaj nas.
Nie wypuszczą nas.
Jesteśmy w centrum działań.
Widzicie? Miałem rację.
O wszystkim wiedziałeś, sukinsynu!
Nie. To notatka, którą już widzieliście.
Nie wiedziałem o ukrytej mapie. To chyba atrament sympatyczny.
Odkryłem to w domu.
To po niemiecku?
Tak. Piszą o godzinach, minutach, szybkości postępów…
Pies rozpoznaje głos pana.
- Jakich postępów? - Oddziałów.
A widziałeś gdzieś jakieś? Chodzi o coś innego.
To oni.
Wszystko zaczęło się tutaj.
A ty nas w to wplątałeś.
Wcale nie.
Nie mam pojęcia, co to jest i skąd się wzięło.
Ale nasze barwy ich nie obchodzą.
Przynajmniej się nie kłócą.
Dogadują się lepiej niż my.
Bez urazy.
Zastanówmy się.
Mapa dowodzi, że stwory nie są wszędzie.
Zła wiadomość jest taka, że jesteśmy w jej złej części.
Możemy tu krążyć, aż nas znajdą,
ale krzyżyk jest tutaj.
Musi być jakiś powód.
Spróbujmy się dowiedzieć, co się tu wyrabia.
Wejdziemy z deszczu pod rynnę.
Czasem tak trzeba.
Wyjątkowo przyznam rację faszyście.
Zbadajmy to.
Wyjątkowo popieram okularnika.
Nic do stracenia.
Decruz?
Tak, jasne.
Czego się boisz, Jacinto?
Najświętsza Panienka jest z tobą.
Chodźmy.
Pieprzona demokracja.
Powiedzmy, że faszysta ma rację i coś ożywia zmarłych.
Trzeba będzie coś zrobić.
To znaczy?
Sami użyjemy tego czegoś.
Ale wtedy będziemy musieli pozbyć się tamtych.
Chcę mieć pewność, po czyjej jesteś stronie.
Dobrze wiem, z kim trzymam.
Mam nadzieję.
Nie jest tak późno. Ktoś na pewno nie śpi.
Może pogasili światła z powodu bombardowań.
Albo zostali zjedzeni.
Co za bitwa.
Nie, to nie była bitwa.
Jedni strzelali do drugich.
- Sprawdź, czy to odpali. - Tak jest.
Znów ten niebieski proszek.
Sierżancie!
Przeżyliście? Wyjdźcie!
Strzelamy za trzy,
dwa,
- jeden… - Czekajcie!
Wychodzę.
Nie strzelajcie.
Spokojnie, kotku. Nie bój się.
Żyjecie?
A czy umarli mówią?
Widziałam, jak chodzą.
- Co z twoją nogą? - Zraniłam się, uciekając.
- Przed kim? - Pewnie przed panem młodym.
Już dobrze.
Jesteś z nami.
Jak ci na imię?
Ana.
Z kim trzymacie?
Z każdym po trochu.
Wojna się skończyła?
Zrobiliśmy sobie małą przerwę.
Co tu się stało?
To był taki cudowny dzień.
A potem przyjechali Niemcy.
Cholera!
Kurwa!
Mój narzeczony… mąż…
Upadł na mnie, dlatego mnie nie trafili.
Tylko raz, w nogę.
Potem przyszło więcej żołnierzy.
Zamknęli się w kościele, z wielkimi skrzyniami.
Udało mi się schować w piwnicy.
Potem usłyszałam szemranie.
Martwi zaczęli się poruszać i wstawać.
Krążyli bez celu po placu.
Chciałam wyjść, ale to już nie była moja rodzina. Ani mój mąż.
Niemcy patrzyli z dzwonnicy i śmiali się.
Co jakiś czas łapali kilku i zabierali ich do kościoła.
Robili tam eksperymenty.
Byliśmy królikami doświadczalnymi.
W końcu w kościele doszło do wybuchu.
Wtedy przestali się śmiać.
Wszystko spowił niebieski dym.
Nagle to oni zaczęli pożerać się nawzajem.
Próbowali się bronić, ale tamtych było zbyt wielu.
Nie mieli szans.
Z nocą nastał spokój.
Odważyłam się wyjść kilka minut temu.
Przechodziłam przez plac, gdy usłyszałam kroki i…
Myślałam, że stwory po mnie wróciły.
Ale to byliśmy my.
Gdzie są inni?
Dokąd poszli?
- Do ciężarówki! - Trzymaj się mnie mocno.
No co? To biedna wdowa.
Nikt stąd nie wyjdzie.
Co ty wyprawiasz?
Znalazłem przepis na tę broń.
- Zabierzemy go ze sobą. - Jasne.
Zrobimy to, ale oni zostaną tutaj.
Republikański sukinsyn!
Kolejna będzie w łeb.
Jaime, odłóż broń. Chodźmy stąd, zanim…
Zamknij się.
To nie jest decyzja wojskowa.
To kwestia polityczna i to ja wydaję rozkazy.
Musimy przekazać to dowództwu.
Rosjanie będą wiedzieli, co robić.
Gdy zrzucimy ten pył na ich miasta, wygramy wojnę.
Pozabijają się. Wybijemy wszystkich.
Oni nam pomogli, nie możemy ich tu zostawić.
Możemy i to zrobimy.
Jeśli wolisz, możesz zostać tu z dziewczyną.
Myślałeś, że nie zauważyliśmy?
Nie będę się powtarzał.
Odłóż tę zasraną broń.
Co za słownictwo.
Oni są wszędzie!
Co tu się dzieje?
Jesteś tylko tępym wieśniakiem.
To cię przerasta.
Partia wydaje rozkazy, a ja ją reprezentuję.
Jesteście idiotami.
Macie szansę iść ze mną. To od was zależy, czy…
Świeć, Panie, nad jego duszą.
Tędy nie wyjdziemy.
Znam ten kościół. Ma podziemne wyjście.
No jasne.
Szczury zawsze mają kilka dróg ucieczki.
Jest siostra pewna?
Jeśli te bestie tu wejdą i nie będzie wyjścia, to mamy przejebane.
Przepraszam.
Nie mamy już wyboru.
Chodźmy!
Ruchy!
Szybciej!
Już tu są!
Wywęszyli nas czy co?
Żwawo!
Tędy!
Widziałaś tych tchórzy? Nie zaczekają.
Ale nie martw się, ja cię nie zostawię.
Chryste Panie!
Puszczaj, suko!
Rafir! Pomocy!
Złaź ze mnie, demonie!
Złaź, do cholery!
Ohyda!
A była taka piękna.
To tylko znajoma, nie musisz być zazdrosna.
Chodź.
Czekaj! Dziewczyna ugryzła Araba.
- Wiesz, co to oznacza. - To tylko zadrapanie!
Akurat! Ma ślady zębów na bucie!
I tyle z twojej barakah.
- Sierżancie. - Zaraz! Spójrz!
- Nie przegryzła się! - Pieprzysz.
Zdejmij skarpetę.
Nie przegryzła się! Widzicie? Miałem rację!
Allah wciąż mnie chroni!
Ty i twoja barakah! Pewnie odrzuca ich ten smród.
Wynośmy się stąd!
Chwila. Tędy!
Szybko! Biegnijcie!
Siostro…
Co robisz?
- Wracam do kościoła. - Gdzie?
Zatroszczę się o ich dusze.
Nie bądź głupia.
Wyłaź, zaraz tu będą!
Taka jest wola Boga.
- Jakiego Boga? - Jacinto!
Co?
Wyjątkowo…
pozwolę twoim pożądliwym oczom spocząć na mojej nodze.
Wiemy, co się dzieje, gdy te demony cię ugryzą.
Cholera, Flor…
Idź. Mam coś do zrobienia.
Chwileczkę.
Masz tu parę konsekrowanych hostii.
Pozwól, że rozdam teraz komunię.
Idź z Bogiem, Flor.
„Bóg zaś pokoju wywiódł spomiędzy zmarłych Wielkiego Pasterza owiec,
Pana Jezusa, przez krew wiecznego przymierza.
Jemu chwała na wieki wieków!
Amen!”.
Chyba jest czysto, a ciężarówka wciąż jeździ.
Poradzisz sobie, Decruz?
Jeszcze pan pyta?
Co chcesz zrobić?
W Las Aguilas jest wagon z tym samym znakiem, co w kościele.
Chyba wiem, kto prowadzi tę operację.
Czekaj. Masz nas za idiotów?
Mamy wejść do obozu faszystów?
Muszą mieć jakieś antidotum. Spróbujmy ich powstrzymać.
Chcesz tego?
To broń i należy do was.
I tak mieliśmy już przejebane. Już po nas, wygraliście.
Mój brat walczy dla was.
Mój rodzony brat jest z wami.
Gdy dostaję depeszę, spodziewam się,
że poległ gdzieś na froncie albo czeka na egzekucję.
Cokolwiek się stanie, przegram.
Jeśli to wydostanie się z Las Aguilas, wojna nigdy się nie skończy.
Będzie trwać, aż wszyscy się pozabijamy. Tego chcecie?
Jeśli ta broń się wydostanie,
wszyscy przegramy.
Masz gadane. Co robiłeś wcześniej?
Był radcą prawnym.
Bez jaj.
Studiowałem też prawo kryminalne.
Jadę do Las Aguilas i spróbuję to powstrzymać.
Dołączcie do mnie albo łaźcie po dolinie, aż skończą wam się kule.
W Las Aguilas nas rozstrzelają albo każą kopać rowy.
Tutaj mamy jakieś szanse.
Spokojnie, ciepło was przyjmiemy.
Jeśli mamy skończyć jak Brodski, lepiej zastrzelić się od razu.
Niezła była ta twoja mowa.
Ale to nic nie zmienia. Przegraliśmy wojnę.
- Pieprzyć to. W Las Aguilas… - Tę drugą wojnę.
Wygraliście ją.
Tak czy siak, kraj będzie wasz.
Jestem stary.
Mogą mnie zabić, mam to gdzieś.
Ale proszę o jedno: cokolwiek się stanie, moi towarzysze przeżyją.
Jasne?
Znajdźmy, co musimy, i zapewnijmy im bezpieczny powrót.
Obiecaj mi to.
Chwileczkę. Gdzie Decruz?
Przed chwilą tu był.
Gnojek! Dokąd on poszedł?
Możemy już jechać!
Faszysta wreszcie pokazał, że ma jaja!
Młody, odwagę i głupotę dzieli bardzo cienka granica.
Gdyby tylko pan wiedział…
Jedźmy!
Jaki masz plan?
Wchodzimy, bierzemy antidotum i wychodzimy.
Wiesz, gdzie jest?
Mniej więcej.
Znasz to miejsce?
Tak.
Właściwie to byłem tam tylko raz.
I to nasz najlepszy plan?
Nie wiem, czy najlepszy, ale jedyny.
Świetnie.
To tyły Las Aguilas.
Na teren prowadzą tunele.
Tam jest ten wagon. To chyba laboratorium.
Przekonamy się.
Powodzenia, prawniku.
To nie gra w karty, nie potrzebuję szczęścia.
Stać!
Ani kroku dalej!
Jestem kapitan Lozano!
Przyprowadziłem ocalałych!
Zawsze masz w dupie rozkazy?
Mam to po tobie.
Miło cię widzieć.
Masz odpowiedź Alarcosa?
Jak widzisz, pojechałem skrótem i natknąłem się na mały problem.
Ważne, że tu dotarłeś. Ojciec byłby dumny.
Wpuśćcie go.
- Mam rozkaz nikogo nie wpuszczać. - A ja mam to w dupie.
Jesteśmy tacy sami.
Są ze mną żołnierze i jeńcy.
W Szóstej miałeś nauczyć się walki.
Właśnie walczę za moich ludzi.
Ich też mam w dupie. Wcale nie jesteśmy tacy podobni.
- Mają informacje na temat waszej broni. - Myślisz, że nie wiem?
Jeden zdał raport posterunkowi w Moncayo.
Byliśmy tam dziesięć godzin wcześniej.
Twoi jeńcy gówno wiedzą.
Nie wiesz, co tu się dzieje.
To ty nic nie wiesz!
Rosjanie mają coś podobnego.
Prędzej czy później to udoskonalą.
Myślisz, że zawahają się tego użyć?
Nie jesteś w swoim biurze.
To wojna i wygram ją za wszelką cenę!
Mimo wszystko test się powiódł.
Teraz oczyścimy dolinę.
Właź, zanim przylecą bombowce.
Odpowiadam za tamtych ludzi.
Dałem im słowo, nie porzucę ich.
Daj spokój, Jan.
Nie wkurwiaj mnie.
Nie zostawię ich.
Kapitanie!
To rozkaz!
Co ty wyprawiasz? Spieprzamy stąd.
Co się stało, kapitanie?
- Powodzenia! - Generale!
Kurwa, jestem faszystą!
Sukinsyny. Nikomu już nie można ufać.
Ty idioto!
Trzeba przełożyć nalot. Dzwonię do Alarcosa.
Nie ma mowy.
Już tu nie rządzisz.
A raczej nigdy nie rządziłeś.
Jak to?
To ja tu dowodzę. Będzie tak, jak powiem!
Jebany szkop.
Mówiłem, że to gówniany plan.
Dotrą tutaj.
Mają gdzieś, dla kogo walczymy.
Nie.
Zbombardują okolicę.
Samoloty zrównają wszystko z ziemią.
Na pewno nie odejdę po cichu.
Zapalnik.
- Wysadzisz czymś tę norę? - Zostało trochę dynamitu.
Może się udać.
Gdzie on jest?
Ja go mam.
Decruz, co robisz?
Miał pan rację.
Chciałam być dzielny,
ale jestem głupi.
Co ty wygadujesz?
Plac był pusty.
Ale nie ciężarówka.
Nie. Cholera.
Rzuć to.
- Jest antidotum. - Kapitanie.
Dla mnie to koniec.
Przecież jesteś tchórzem.
I prawiczkiem, pamiętasz?
Dobry z pana człowiek.
Ale nie jestem dzieckiem.
Proszę tylko o jedno.
Kłamałem w kwestii dziewczyn.
Gdyby był pan w Boiro, proszę znaleźć Teresitę
i powiedzieć jej, że wciąż o niej myślałem.
Ptysi też spróbuję.
Niezły z ciebie kłamca, młody.
W tamtym wyścigu byłem do niczego.
W połowie upadłem.
Na mecie wszyscy świętowali ze zwycięzcą.
Tylko jeden smark koniecznie chciał dostać mój autograf.
Nie pamiętasz tego.
Miałeś czerwony notatnik.
I niebieski ołówek.
Zatrzymałem go.
A w notatniku napisałem:
- „Gdy zaczniesz wyścig, jedź…” - „Aż do końca”.
„Dla Pabla”.
Kurwa.
To było coś.
Dawaj, jeszcze kawałek.
Cholera!
Piękny finisz.
Nie ma odwrotu.
Oddział specjalny do bramy północnej.
Ogłaszam stan gotowości.
Kurwa!
- I co teraz? - Szukamy antidotum.
Wagon musi gdzieś tu być.
Gdzie?
- Nie wiem, ale musimy coś zrobić. - Kapitanie!
Chciałem zadawać szyku w mundurze, a nie ratować świat.
Spróbuję szczęścia sam.
Nie płacz, będę pisał.
Rafir, idziesz?
- Nie. - Powodzenia, przyjacielu.
Z Bogiem.
Wszystko idzie zgodnie z planem, faszysto.
Ja też nie jestem przekonany.
Od kopania rowów wolę wyścigi i walkę.
Pieprz się.
Tak, świetnie nam idzie.
Cholera! Za mną!
Chodźmy!
Tędy! Szybko!
Gdzie Rafir?
Pewnie też stchórzył.
Szybko! Osłaniam was!
Szybko!
Kurwa! Tędy!
Jezu!
Kurwa!
- Hej! - Chodź!
Kurwa!
Matko Boska… Czy jakoś tak.
- Musimy dotrzeć do laboratorium! - Jak?
Tędy!
Jurel!
Rafir!
Wystraszyłeś mnie!
Nareszcie sam.
Co jest, stęskniłeś się?
Zawsze byłem do niczego.
Upadłem i nie zdołałem uciec.
Twoja dziewczyna?
Laura.
Mieliśmy się pobrać w maju.
Zabiliście ją w Lucenie.
Maria.
Mały miał na imię Miguel, po mnie.
Widziałem, jak zniknęli pod gruzami zbombardowanego domu.
Robią wrażenie.
- Są dość podobne. - Pieprz się, moja jest ładniejsza.
Jebać to wszystko.
MATERIAŁY WYBUCHOWE
Mam mały prezent.
Niech żyje Hiszpania!
Chwila. Twoja czy moja?
A co za różnica? Ta, która przetrwa to gówno.
To ten!
Dobra.
- Znajdźcie antidotum, a ja nas wydostanę. - Niby jak?
Jeździłem takim przed wojną.
Idziemy!
Ty sukinsynu!
Co to jest?
Antidotum?
To antidotum?
Nie ma antidotum!
Nie ma antidotum.
Próbowaliśmy różnych rzeczy.
Tylko ich spowalniały.
Za dobrze się spisałem.
Pokonałem ostatnią granicę.
Bramy są otwarte i nic nie można już zrobić.
Moje dzieło…
Moje dzieło jest nieśmiertelne.
Zbliża się.
Zbliża się!
Życie… wieczne.
Nie trwało długo, dupku.
Kurwa!
Cholera!
Chyba mam przerąbane.
Nie!
Nie, czekaj!
Czekaj! Proszę, nie!
Wariatka! Odrąbałaś mi rękę!
Chyba zdążyliśmy.
Jest! Wiedziałem!
Zero wyobraźni.
- Szybko! - Kurwa!
Właź, szybko!
Przebiją się.
Skończyły ci się genialne pomysły?
Mam jeszcze dwie kule.
Szkoda, że nie mam jak załadować broni.
- Będziesz mi to wypominać? - Jasne.
- Chyba mnie nie pocałujesz? - No co ty?
- Nie. - To nie najlepszy moment.
Nie zostało nam wiele czasu.
Flor, jeśli twoje opowieści o zaświatach są prawdziwe…
to czekaj tam na mnie!
Abdullah. Barakah!
Jan!
Odrąbałaś mi rękę.
Wróciłeś do domu.
Dokąd teraz pojedziesz?
Przedostanę się do Francji.
Kurwa. Wiem, że to gówniany kraj, ale Francja?
Nic tu po mnie.
Słuchaj…
Moi ludzie cię nie znają.
Mogłabyś…
Chodź ze mną. Nic ci się nie stanie.
Jan, nic nas nie łączy.
Gdyby nie wojna, nie poznalibyśmy się.
Ale jednak się poznaliśmy.
Nic z tego nie będzie.
Kurwa…
Czy z tej wojny nie wyniknie nic dobrego?
Ani z tej, ani z innej, prawniku.
Lepiej opatrz tę rękę.
Hej, czekaj!
Zdradź mi chociaż swoje imię.
Poważnie?
Mam cię nazywać Kosą na Księży?
NA POSTAWIE NOCHE DE DIFUNTOS DEL 38 MANUELA MARTÍNA
Napisy: Aleksandra Basińska