‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(โอเคอวี)
‪เร็วเข้า ทุกคน ถามจริงๆ มันเป็นใคร
‪ใครบอกนายเรื่องวันเกิดฉัน
‪ถ้าฉันจับได้ว่าไอ้บัดซบคนไหนปากโป้ง ‪ฉันจะฆ่ามัน
‪เตรียมตัว
‪ไม่เอาน่า ทุกคน จริงๆ นะ
‪หยุดทำแบบนี้ได้แล้ว โอเคนะ
‪คุยกับลุงฉันสิ นายพลโลซาโนน่ะ
‪- ให้ใครโทรหาเขาเลย นี่มันเป็นความผิดพลาด ‪- เล็ง!
‪อย่ายิง ฉันเป็นหลานของนายพล ‪ปล่อยฉันนะ
‪ถ้าใครยิงล่ะก็ คนนั้นเดือดร้อนแน่
‪หยุด!
‪หยุดได้แล้ว
‪ดีใจจริงๆ ที่ได้เห็นลุง
‪แกกับฉันต้องคุยกัน
‪ปล่อยตัวเขา
‪พาเขาไปที่ห้องทำงานของผม และก็เร็วๆ ด้วย
‪ทีนี้ยังไงต่อ
‪ไม่ได้ยินที่เขาพูดหรือไง
‪ปล่อยฉันได้แล้ว ไอ้พวกงั่งเอ๊ย
‪ผมยอมรับว่าลุงทำให้ผมไม่แน่ใจอยู่แป๊บนึง
‪แค่แป๊บเดียวเท่านั้นน่ะ
‪แต่ผมสาบานได้ ‪ผมคิดว่าครั้งนี้ผมคงไม่รอดชีวิตแน่
‪ฉันมาถึงทันเวลาหยุดพวกเขา ‪ไม่ให้ประหารแก ฆาน…
‪แต่หยุดพวกเขาไม่ให้ฆ่าแกไม่ได้
‪ผมก็มานั่งอยู่ตรงนี้แล้วนี่ ใช่ไหม
‪อยู่ได้อีกไม่นานหรอก
‪ฉันช่วยชีวิตแกไว้เป็นครั้งที่สามแล้ว ‪แต่มันจะเป็นครั้งสุดท้าย
‪ฉันโน้มน้าวพวกเขาไม่ให้ประหารแก
‪แต่พวกเขาต้องการสิ่งที่เหมือนการประหาร
‪พวกเขาอยากให้แก ‪เอาซองนี้ไปส่งให้ผู้พันอาลาร์โกส
‪อาลาร์โกสเหรอ อาลาร์โกสบังคับกองพันที่หก
‪- บอกเรื่องที่ฉันไม่รู้สิ ‪- กองพันที่หกอยู่ตรงข้ามกับเซียร์รา
‪ผมคงต้องอ้อมพื้นที่กันชนไป ‪ไม่มีทางรอดชีวิตออกมาได้แน่
‪ฉันบอกแล้วไงว่ามันเหมือนการประหาร
‪ลุงทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ มันเหมือน…
‪แกเอาหัวกระแทกหน้าผู้พิพากษานะ
‪ขอบอกนะ ผมก็เจ็บเหมือนกัน ‪แต่นั่นไม่สำคัญหรอก
‪แกชอบพูดเล่นอยู่ตลอดใช่ไหม ไอ้หลานชาย
‪กลายเป็นว่าผู้พิพากษาคนนั้น ‪เป็นเพื่อนกับฟรังโกมาทั้งชีวิต
‪แทบจะเป็นญาติกันเลย ให้ตายสิ!
‪ผมไม่รู้ว่าเขาแทบจะเป็นญาติของฟรังโก ‪ฉะนั้นผมจะหุบปาก
‪เบื้องบนไม่ชอบขี้หน้าแกมานานแล้ว ฆาน
‪แกกลายเป็นคนดังที่ช่วยพวกเร้ดไว้จาก ‪ความตายด้วยการพิจารณาคดีห่วยๆ ของแก
‪"พลทหารเดกรูซ ถูกกล่าวหาว่าหนีทหาร ‪และขี้ขลาดที่แนวหน้าฝ่ายชาตินิยม…"
‪แกยืนกรานที่จะปล่อยตัวเขาจากการประหาร
‪เขาไม่ใช่คนขี้ขลาด ‪เขาเป็นแค่เด็กอายุ 17 ที่ขี้กลัว
‪ฉันทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว ฆาน ‪ฉันอยากให้แกใช้สมองให้ดีกว่านี้
‪คนที่แทบจะเป็นญาติของฟรังโกไม่คิดอย่างนั้น
‪ผู้พิพากษาตัดสินว่าแกผิดฐานกบฏ
‪ทางเดียวที่พวกเขาจะยกเลิกคำตัดสิน ‪คือพิสูจน์ว่าแกเป็นทหารที่ดี
‪ฉะนั้นแกจะต้องเอาซองนี่ไปส่งให้อาลาร์โกส ‪แล้วกลับมาก่อนรุ่งสาง
‪(พันเอกอาลาร์โกส)
‪บางทีการประหารอาจจะดีกว่า ‪และก็เร็วกว่าด้วย
‪ปากแกนี่นะ ฆาน
‪ปากแกนั่นน่ะ ถ้าวันนี้พ่อแกยังมีชีวิตอยู่ล่ะก็…
‪ออกไปจากที่นี่ได้แล้วและก็ระวังตัวด้วย
‪ฉันเสียคนในครอบครัวให้สงครามนี้มากไปแล้ว
‪พี่ชายผมยังมีชีวิตอยู่
‪ไม่ใช่สำหรับฉัน
‪- นั่นอะไรครับ ‪- แกมีรถอยู่ข้างนอก
‪ผมขับรถไม่เป็น
‪ไม่ต้องห่วง เราคิดเรื่องนั้นไว้แล้วด้วย
‪พลทหารเดกรูซ
‪- พวกเขาจะยิงผมแล้วเหรอ ‪- เปล่า
‪วันนี้เป็นวันโชคดีของนาย
‪ขอบคุณครับ ผู้กอง แต่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด
‪นายควรจะต่อสู้ที่เอโบร
‪แต่พวกเขาจับนายได้ห่างจากบอยโร 20 นาที
‪นายกลัวแทบตายและวิ่งไปหาแม่
‪- มีคำตัดสินแล้วเหรอ ‪- ใช่ นายเป็นคนขี้ขลาด
‪- นายขับรถเป็นใช่ไหม ‪- ใช่ ในบอยโร ตั้งแต่เรายังเด็ก…
‪- ฉันแค่ถามว่านายขับรถเป็นไหม ‪- ขอโทษครับ ผู้กอง ขับเป็นครับ
‪ดีมาก นายต้องพาฉันไปกองพันที่หก
‪ไปกองพันที่หกเหรอ
‪แต่มันเป็นไปไม่ได้ ผู้กอง ‪เราไม่มีทางรอดกลับมาได้เลย
‪- นายยอมโดนประหารดีกว่าใช่ไหม ‪- มันเหมือนกันเลยครับ
‪นายมีแฟนหรือเปล่า
‪ผมมีเพื่อนครับ ผมมีเพื่อนสองสามคน
‪คนหนึ่งอยู่ในบอยโร อีกสองคนอยู่ในกัมบาโดส
‪แต่คนที่อยู่ในบอยโรเป็นเพื่อนที่ดีกว่า
‪นายยังบริสุทธิ์อยู่เหรอ
‪ในบอยโร เราบริสุทธิ์กันทุกคนครับ ผู้กอง
‪- นายใช้อาวุธเก่งไหม ‪- ผมไม่ถนัดใช้อาวุธ
‪นายถนัดทำอะไร พลทหาร
‪ผมไม่ถนัดทำอะไรเลยครับ ผู้กอง
‪เวรกรรม
‪นายขี้ขลาด ส่วนฉันเป็นทนายความ ‪เราเป็นคอมมานโดที่อันตรายมากเลย
‪ผู้กองครับ
‪- โลซาโน ‪- เดี๋ยว หยุดก่อน
‪มอนโตยา เกิดอะไรขึ้นกับนาย
‪โดนสะเก็ดระเบิดจากกับระเบิดพวกเร้ด ‪เกือบไม่รอดซะแล้ว
‪คนเยอรมันพวกนี้บอกว่า ‪พวกเขาทำแขนเทียมให้ผมได้
‪ใช่ นายอยากรูดหนอนจะแย่แล้วสิ ใช่ไหม
‪ใช่…
‪ผู้กองครับ ขอบุหรี่สักมวนได้ไหม
‪อีกาแก่นั่นไม่ยอมให้ผมสูบ
‪- ได้สิ ‪- โอ้
‪ขอบคุณครับ
‪นี่มันอะไรกัน
‪การสูบบุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพ
‪สงครามก็เหมือนกัน
‪คุณคิดว่าดาวบนบ่าพวกนั้น ‪จะช่วยให้คุณก้าวหน้างั้นเหรอ
‪ฉันเป็นคนสั่งการที่นี่
‪แต่นี่มันอะไรกัน ‪ลอร่าทำงานห่วยๆ แบบนี้เหรอ
‪พอฉันกลับจากการาบันดัล ฉันจะสั่งสอนเธอ
‪มัวยืนทำอะไรกันอยู่ ‪ไปได้แล้ว ฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะ
‪นั่นใช่ไหมอีกาแก่
‪ถ้าเธอจะไปการาบันดัล เธอจะกลับมาพรุ่งนี้
‪เดี๋ยว รอสักครู่ หยุด!
‪ให้ตายสิ
‪ขอบคุณครับ กัปตัน
‪ผมทำงานที่อู่ซ่อมรถของลุงเชเต้ในบอยโร
‪ผมชอบขับมอเตอร์ไซค์ ‪แต่ไม่มีเครื่องยนต์ที่ต้านทานผมไหว
‪รถยนต์ แทรกเตอร์ ถ้ามันมีสกรู ผมขับได้หมด
‪ดี แจ๋วเลย ขับเร็วกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม
‪ได้ครับ แต่ผมชอบขับช้าๆ มากกว่า
‪แบบนั้นเราอาจจะมีชีวิตอยู่ได้นานกว่านี้
‪- แต่เราอาจจะ… ‪- ไม่ ฉันบอกเลยว่าไม่
‪- แต่ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ ‪- ฉันจะไม่ไปบอยโรกับนาย
‪คุณรู้ได้ยังไงว่าผมจะพูดแบบนั้น
‪เลี้ยวขวา พลทหาร เราจะใช้ทางลัด
‪แน่ใจเหรอครับ ผู้กอง
‪นั่นเป็นพื้นที่กันชนนะ
‪คนของเราไม่ได้อยู่ที่นั่นใช่ไหม
‪ใจเย็น ไอ้หนู ‪ฉันสัญญาว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นกับเรา
‪ครับ คุณพูดแบบนั้นแค่เพื่อพูดอะไรสักอย่าง ‪หรือว่าคุณเชื่อมันจริงๆ
‪เวร…
‪ซวยแล้ว
‪- ผู้กอง ตื่นเร็ว ‪- ถึงแล้วเหรอ
‪- ทำตามที่พวกเขาบอก ‪- พวกเขาพูดว่าอะไร
‪ขอโทษครับ
‪ใจเย็น เดกรูซ คนพวกนี้เหมือนหมา
‪ถ้าพวกเขาได้กลิ่นความกลัว พวกเขาจะฆ่านาย
‪เราต้องแกล้งทำเป็นไม่สนใจ เข้าใจไหม
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪บังเอิญจริงๆ ผมก็อยากรู้เหมือนกัน
‪- คุณมีเอกสารไหม ‪- ผมร้อยเอกโลซาโนจากกองพันที่ห้า
‪เอกสาร!
‪นี่มันอะไรกัน
‪คุณผ่านไปไม่ได้ คุณต้องกลับไป
‪ผมต้องรีบไป ‪พวกเขาจะได้เริ่มยกทุกอย่างนั่นออก
‪ใช่ครับ ยกออกให้พ้นทาง
‪คุณจะไปไหน
‪มันเป็นความลับ
‪ไปที่ไหน
‪ความลับหมายความว่า ‪คุณรู้ว่าต้องเก็บคำถามของคุณไว้ที่ไหน
‪ยัดตูดไว้
‪คุณเอามันยัดตูดไว้ได้เลย
‪ให้เราผ่านไป ไม่งั้นคุณจะเดือดร้อน
‪หลีกไปให้พ้น
‪เดกรูซ เงียบๆ
‪เงียบๆ เพราะคุณสุภาพบุรุษคนนี้…
‪จะให้เราผ่านไป
‪ใช่ไหม
‪นั่นแหละที่ผมเรียกว่าทำใจดีสู้เสือ ผู้กอง
‪อย่าลืมนะครับ ถ้าผมจอดได้ ‪ขอจอดหน่อยนะ ผมจะอ้วกแล้ว
‪พลทหาร ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม
‪คุณถามผมแล้วว่าผมยังบริสุทธิ์อยู่ไหม
‪คนอย่างนายมาทำอะไรในสงครามนี้
‪ผมไม่รู้จริงๆ
‪นายไม่รู้เหรอ
‪ต้องไปกับใครสักคนใช่ไหม
‪ในเมืองผม ทุกคนเข้าข้างขนมพัฟ
‪ขนมพัฟเหรอ
‪พวกแม่ชีใส่บางอย่างลงในแป้ง ‪ที่ทำให้รสชาติแตกต่าง
‪ไม่ว่าคุณจะถามบ่อยแค่ไหน พวกเธอก็ไม่บอก
‪แน่นอนว่าในภาวะสงคราม ‪สิ่งแรกที่คนในเมืองคิดกัน
‪ถ้าพวกเร้ดจับแม่ชีไป ‪ขนมพัฟก็จะหายไปตลอดกาล
‪เรายอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
‪นายมารบในสงครามนี้ก็เพื่อขนมพัฟเหรอ
‪ในเมื่อคุณพูดแบบนั้น…
‪คุณมีเหตุผลที่ดีกว่านี้ไหม
‪เหตุผลอะไรก็ดีกว่าทั้งนั้น
‪คุณยังไม่ได้ลองกินขนมพัฟพวกนั้น
‪นั่นโพลิคาร์ปอฟ
‪เครื่องแรต
‪และนั่นก็เฟียต
‪พวกรัสเซียไม่รู้อะไรเลย
‪พวกเยอรมันกับกิโดสพวกนั้น ‪ไม่มีใครเทียบได้
‪ดูเหมือนจุดหมายของกิโดส ‪จะไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ
‪จอดข้างทาง
‪ไปช่วยเขากันเถอะ เขาเป็นพวกเรา
‪เป็นพวกเราเหรอ ‪แล้วผมต้องทำอะไรกับคนอิตาลี
‪เดกรูซ ขี้ขลาดตอนนี้มันเร็วไป ‪และนี่ก็เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
‪แต่ผมแน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร
‪เพื่อนๆ ของเขาก็อยู่ที่นั่น
‪พลทหาร เร็วเข้า เราจะไม่ทิ้งเขาไว้ที่นั่น
‪ให้ตายเถอะ
‪ผู้กองครับ เราเลิกหาดีกว่าไหม ‪จะหาเขาให้เจอนี่มันยากมากเลยนะ
‪- บางทีถ้าเรา… ‪- นายพูดมากแบบนี้ตลอดเลยเหรอ
‪- ย่าพูดเสมอว่า… ‪- หุบปากสักแป๊บนึงนะ เดกรูซ
‪ได้ครับ
‪มาเร็ว
‪เขาตายแล้วเหรอ
‪นายคิดว่าไงล่ะ
‪ยกมือขึ้น
‪หันมาช้าๆ
‪พระเจ้า…
‪เห็นไหม ผู้กอง ผมบอกแล้วว่า ‪มันไม่ใช่ความคิดที่ดี เราซวยแล้ว
‪ใจเย็น ไอ้หนู ถ้าพวกเขาอยากให้เราตาย ‪พวกเขาคงยิงเราแล้ว
‪ได้ยินไหม หันมา
‪ค่อยๆ หันมาช้าๆ
‪อย่าพูดไร้สาระแม้แต่คำเดียว เข้าใจไหม
‪เรามาล่าตัวปาวา แล้วก็เจอผู้กองฟาสซิสต์
‪ไม่ใช่ครับ เราเป็นทหารฝ่ายสาธารณรัฐ
‪เราแต่งตัวแบบนี้ก็เพราะ ‪เราแทรกซึมระหว่างแนวข้าศึก
‪คิดว่าเราโง่หรือไง
‪เปล่าครับ
‪ยึดอาวุธพวกเขาไว้
‪- มองอะไรวะ ไอ้หนู ‪- เปล่าครับ
‪หยุดถ่ายรูปสักพักได้ไหม
‪รูปถ่ายพวกนี้นะ…
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ข้อมูลนั้นเป็นความลับ ผมบอกคุณได้คนเดียว
‪ทำไมล่ะ
‪คุณจะเข้าใจเมื่อผมบอกคุณ
‪บอกลาชีวิตตัวเองได้เลย
‪นักฆ่าบาทหลวง หยุดก่อน หยุด อย่าฆ่าเขา
‪- นักฆ่าบาทหลวงเหรอ ‪- มีอะไรจะพูดไหม ฟาสซิสต์
‪ไม่มีเลย ชื่อเพราะจัง
‪เห็นชัดว่าเราจับปลาตัวใหญ่ได้
‪ไม่มีใครส่งทหารยศร้อยเอกมาสอดแนมหรอก
‪ผมจะจำครั้งนี้ไว้
‪ไม่ต้องห่วง
‪อวดเก่งอีกครั้ง ‪คุณไม่ได้มีชีวิตอยู่ต่อแน่ เข้าใจไหม
‪ให้ตายสิ ผมเข้าใจคุณแล้ว
‪เราต้องค้นตัวเขา ‪เขาอาจมาจากหน่วยข่าวกรองก็ได้
‪ค้นตัวดูซิว่าเขามีอะไรที่เราใช้ได้ไหม
‪สองคนนี้มาจากหรือไม่ก็จะไปลาส อากิลัส
‪และตัดสินใจใช้ทางลัด
‪"สงครามชนะได้ด้วยความกล้าหาญ"
‪หมายความว่าไง
‪ไอ้สารเลวเอ๊ย
‪ล้อเล่นหรือเปล่า
‪- ข้อความรหัสเหรอ ‪- ข้อความรหัสบ้าบออะไร
‪คุณควรอธิบายมาว่านี่คืออะไร
‪ก็ได้
‪ชนวน ฆ่าเด็กนั่นซะ
‪ด้วยความยินดี
‪อะไร ไม่นะ ไม่ บ้าจริง คุณจะฆ่าผมไม่ได้นะ
‪ผมยังบริสุทธิ์อยู่ คุณบอกเขาสิ ผู้กอง
‪ไม่จริง
‪ที่จริง เขามีภรรยาและลูกสองคน
‪อย่าโง่เลยน่า ฆ่าเขาไปคุณก็ไม่ได้อะไร
‪โธ่ เวร…
‪ให้ตายสิ น่าขยะแขยงจริงๆ ‪ผมทำไม่ได้หรอก จ่า
‪บ้าจริง ชนวน อีกแล้วเหรอ
‪ถ้ามันขึ้นอยู่กับนาย ‪เราคงจะแก้ปัญหาสงครามนี้ด้วยการเล่นไพ่
‪เขาไม่เด็กไปหน่อยเหรอที่มีลูกสองคน
‪เด็กไปหน่อยที่คุณจะฆ่าเขา
‪ผมฆ่าให้ก็ได้นะ ถ้าคุณต้องการ
‪หุบปากซะได้ไหม บรอดสกี้
‪มีลูกสองคนเหรอ
‪บ้าเอ๊ย
‪เราจะจับตัวพวกเขาไป
‪ตอนนี้ใครกันแน่ที่แพ้ง่าย
‪ไอ้ชนวน อย่ามาปากดีกับฉัน
‪พรรคสั่งเราไม่ให้จับใครเป็นเชลย
‪หุบปากได้แล้ว
‪บ้าจริง มีความเห็นกันทุกคน ‪นี่ไม่ใช่การประชุมนะ
‪ฟังนะ…
‪เด็กคนนั้นไม่มีประโยชน์กับคุณหรอก
‪ดูเขาสิ
‪ปล่อยเขาไปเถอะ
‪- คุณเอาตัวผมไปได้ ‪- ได้แล้วเหรอ
‪คุณไม่อยู่ในฐานะที่จะมาต่อรองอะไรทั้งนั้น
‪ฟังนะ ตอนนี้เราจะนำตัวคุณทั้งคู่ไปที่ค่าย
‪คุณเจอผมในวันที่ผมอารมณ์ดี
‪แต่ก็อย่าได้ใจเกินไปนัก
‪ไปกันเถอะ
‪เดินไป!
‪เดินไป
‪พูลิตเซอร์ ฉันมาแล้ว
‪เวร!
‪เขายังไม่ตาย
‪ปล่อยฉันนะ!
‪ปล่อยฉันนะ
‪- บ้าเอ๊ย! ‪- หลีกไปสิวะ
‪เวรเอ๊ย
‪นี่มันอะไรกัน
‪บรอดสกี้
‪ใครบอกผมหน่อยได้ไหมว่านั่นมันคืออะไร
‪เขาถูกผีสิง
‪เดกรูซ หุบปาก!
‪เขาพูดถูก
‪ในรัสเซีย ว่ากันว่าเมื่อคนตายคืนชีพ…
‪บรอดสกี้ อย่ามาเล่าเรื่องของนายให้ฉันฟังตอนนี้
‪เรื่องอะไร
‪ผมบอกคุณเป็นพันครั้งแล้วว่าผมเป็นคนรัสเซีย
‪ผมถูกพามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เด็ก ให้ตายสิ
‪นายมีรสนิยมสำหรับวอดก้า…
‪พอแล้ว พวกนายนี่อย่างกับเด็ก
‪ชนวน คนอเมริกันเป็นไงบ้าง
‪เราทำอะไรไม่ได้เลย
‪ตายสนิท
‪ไปจากที่นี่กันเถอะ
‪- เดี๋ยว คุณจะไม่ทิ้งพวกเขาไว้แบบนั้นใช่ไหม ‪- คุณต้องการอะไร
‪- ฝังศพแบบคริสต์ให้พวกเขาเหรอ ‪- จ่าครับ ฟาสซิสต์พูดถูก
‪คนอเมริกันโง่เง่า ‪แต่การทิ้งเขาไว้ที่นี่มันไม่ดีเลย
‪ชนวน นายดูไม่เป็นด้วยซ้ำว่าคนตายหรือยัง
‪บ้าเอ๊ย!
‪อะไรวะเนี่ย
‪บรอดสกี้ ขอร้อง เขาเป็นพวกเรา
‪เรื่องนั้นผมไม่แน่ใจ
‪ไม่อยากจะเชื่อเลย
‪ดูสิ
‪เขาทรมาน
‪ตอนนี้เราไปกันได้แล้ว
‪อะไรอีกล่ะเนี่ย
‪เมสเซอร์ชมิท 109
‪ไม่ นั่นปาโบล และนักบินที่ตกลงมาก็ไม่ใช่ปาวา
‪ใครถามนายวะ ฟาสซิสต์
‪เจ้าฟาสซิสต์พูดถูก มันคือเครื่องบินยุงเคิร์ส
‪พวกเขาจะไปไหนกัน
‪ตั้งแต่นี้ไป นายจะพูดได้ก็ต่อเมื่อฉันบอกให้พูด
‪ถ้าตุกติกอะไร ฉันซัดคุณลงไปกองกับพื้นแน่
‪ฟาสซิสต์ เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪เราจะได้เห็นตอนผมทิ้งคุณ ‪ให้อยู่กับนายที่ตัดเล็บ
‪"ที่ตัดเล็บ" เหรอ
‪อะไร พวกคุณไม่มีชื่อปกติธรรมดากันหรือไง
‪มันเป็นชื่อที่เหมาะสม
‪เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญของเรา ‪ในการเค้นข้อมูลและเขาก็เก่งที่สุด
‪- คุณไม่รู้จักป้าชาโรของผมจากตูเดลา ‪- คุณเจอเขาแล้วจะตลกไม่ออก
‪เสียงมันดังมาจากค่าย
‪ไปกันเถอะ
‪ไอ้พวกฟาสซิสต์ระยำ
‪มีบางอย่างบอกผมว่า ‪การสัมภาษณ์กับนายที่ตัดเล็บยกเลิกแล้ว
‪มันจะเป็นเหตุผลเดียวที่คุณรอดชีวิต
‪เดินไปสิ ไอ้ฟาสซิสต์
‪โอโชอา!
‪มาโนโล!
‪มีใครยังมีชีวิตอยู่ไหม
‪ให้ตายสิ!
‪ผมมีซีเอส 1 แบบคันนี้ พวกเขาทิ้งไว้ที่อู่
‪นี่มันอีเอส 1
‪และมันก็เป็นของฉัน
‪ใช่ อีเอส 1 คุณว่าไงก็ว่างั้น
‪ฝุ่นเหมือนที่ติดตัวนักบินคนนั้นเลย
‪พอกันที
‪บอกมาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นผมจะยิงหัวคุณให้กระจุย ‪คุณทิ้งอะไรใส่พวกเขา
‪- สาบานได้ว่าผมไม่รู้ ‪- จ่า!
‪โอโชอา!
‪ฆ่าพวกเขาซะ แล้วไปที่ด่านตรวจกันเถอะ
‪มันจะมีประโยชน์อะไร
‪พวกเขาทำอะไรคุณ โอโชอา
‪เวร…
‪ให้ตายสิ
‪เราต้องรีบไปจากที่นี่
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่ จ่า
‪เหมือนที่เกิดขึ้นกับนักบินและคนอเมริกันนั่นแหละ
‪มีอย่างเดียวที่เราทำได้
‪อย่าแม้แต่จะคิด
‪นั่นโอโชอา ไปช่วยเธอสิ
‪ไม่มีทาง จ่า
‪แก้มัดให้เราหน่อยได้ไหม
‪แม่เจ้า!
‪แก้มัดให้เราหน่อยได้ไหม เดี๋ยวนี้เลย
‪นี่มันอะไรกัน ให้ตายสิ
‪พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือไง
‪พ่อ
‪อย่านะ ไอ้หนู
‪พ่อ
‪นั่นไม่ใช่พ่อคุณแล้ว
‪เธอพูดถูก เราต้องออกไปจากที่นี่
‪หุบปากน่า
‪แบบนี้ไม่ดีแน่ จ่า
‪พวกเขาเป็นสหายของเรา เราต้องช่วยพวกเขา
‪ขอโทษนะ จ่า แต่อย่างที่เราพูดกันในรัสเซีย
‪ไปตายซะ!
‪ยิงก็ยิงวะ!
‪ไม่นะ หยุดยิง!
‪หยุดยิง พวกเขาเป็นคนของเรา
‪เราหยุดยิงไม่ได้
‪ยิงหัว คุณต้องยิงหัวพวกมัน
‪เราต้องออกไปจากที่นี่ ‪เราช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้
‪ไปกันเถอะ!
‪- เร็วเข้า! ‪- เวรเอ๊ย ไปกันเถอะ!
‪วิ่งเร็ว เดกรูซ!
‪เร็วเข้า!
‪ดัน!
‪หลีกไป ฟาสซิสต์
‪นักฆ่าบาทหลวง ปล่อยเด็กนั่น
‪มาช่วยเราสิ ไอ้งั่งเอ๊ย
‪ปล่อยผมด้วยสิ ผมช่วยได้นะ
‪ผมไม่ไว้ใจคุณ
‪เร็วเข้า!
‪ลงเรือ
‪เบลส์เช่!
‪ไปกันเถอะ
‪กูเตียร์เรซกับการ์ดเนอร์ ‪และเด็กคนนั้นจากมันเรซา
‪มัสซิป
‪คนตายเดินได้
‪เลือดของพวกเขาแห้ง
‪เด็กนั่นพูดถูก พวกเขาถูกผีสิง
‪เลิกพูดไร้สาระได้แล้วน่า ให้ตายสิ
‪มันเป็นไปไม่ได้
‪ให้ตายสิ พวกคุณกราดยิงนักบินอิตาลีนั่นจนพรุน
‪รวมทั้งสหายของคุณด้วย
‪ไม่ต้องมาย้ำเตือนผมหรอก
‪พวกเขายังไม่ตาย พวกเขาเดินอยู่ ‪พวกนายก็เห็นแล้ว
‪พวกเขาอยากกินเรา
‪หุบปากซะทีได้ไหม บรอดสกี้
‪มันเป็นเรื่องจริง ‪คุณก็เห็นสิ่งที่พวกเขาทำกับการ์โลสแล้ว
‪ฟังนะ ฟาสซิสต์ ‪คุณต้องรู้แน่ว่านี่มันเรื่องอะไรกัน
‪พวกคุณเชื่อเรื่องแม่ชีและทุกอย่างนั่น
‪ผมไม่ได้เชื่อเรื่องแม่ชี แม่ชีมีอยู่จริง
‪คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร ‪แม่ชี นักบวช พระเจ้าและเรื่องไร้สาระพวกนั้น
‪ฟังนะ ในไบเบิลก็บอกไม่ใช่เหรอว่า ‪พระเจ้าฟื้นคืนชีพในเบธเลเฮมสามวันต่อมา
‪เหมือนอสูรพวกนั้น
‪เดี๋ยวนะ อย่างแรกเลย ‪ไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นพระเยซู
‪อย่างที่สอง ไม่ใช่ในเบธเลเฮม ‪แต่เป็นเยรูซาเล็ม
‪อย่างที่สาม ตอนพระเยซูฟื้นคืนชีพในวันที่สาม ‪เขาไม่ได้กินคน
‪ฉะนั้น เรารู้เรื่องนั้นพอๆ กับคุณ
‪มันกวนใจเราพอๆ กัน เราอยู่ฝ่ายเดียวกัน
‪ไม่ ไม่จริง
‪ในสงครามนี้ เราอยู่ฝ่ายสาธารณรัฐ
‪ส่วนคุณอยู่ฝ่ายไอ้สารเลวพวกนั้น
‪ดีจัง
‪เร็วเข้า แก้มัดให้เขา
‪เดี๋ยว
‪ผมมีอะไรจะบอกเขา
‪ตอนนี้เราหายกันแล้ว
‪แก้มัดได้
‪ระวังหน่อย ระวัง
‪"เราตายสองครั้งไม่ได้ ‪ถ้าไม่หนีความตายมาครั้งหนึ่งแล้ว"
‪นายพูดถึงเรื่องอะไร
‪คำพูดนั้นหมายถึงอะไร
‪มันไม่ใช่คำพูด มันคือสุภาษิตรัสเซีย
‪ไอ้พวกโง่เง่า…
‪บรอดสกี้ เป็นคนรัสเซียและก็เป็นนักกวีด้วย
‪ใช่ มาชาโดธรรมดาๆ คนหนึ่ง แน่นอน
‪พวกเขาอาจฟื้นคืนชีพก็ได้
‪ลุงผมจากกัมบาโดสขยับเขยื้อนตัวไม่ได้
‪เพราะกินเหล้าเถื่อนเข้าไปสองขวด
‪พวกเขาทิ้งให้เขาตาย สองวัน
‪จนกระทั่งเขาตื่น
‪เขาอ้วกอยู่สามชั่วโมง
‪แต่สามวันต่อมา เขาก็กินเหล้าเถื่อนอีก
‪นี่มันไม่เหมือนกัน ไอ้หนู
‪เรื่องวันสิ้นโลกเป็นแค่เรื่องเล่าให้คนกลัว
‪ถ้าพวกเขาลุกขึ้นเดินได้ ‪ก็เพราะพวกเขาไม่ได้ตายสนิท
‪พวกเขาไม่ทำร้ายกันเอง
‪พวกเขาต้องการฆ่าเรา
‪ทีนี้ยังไงต่อ
‪ทีนี้เราก็ไปยังที่ซ่อนตัวของเราที่อยู่ใกล้ๆ ที่นี่
‪ไปพบสหายของพวกคุณอีกเหรอ
‪เปล่า ไม่ต้องห่วง
‪ที่นั่นมีแต่อาวุธ กระสุน และอาหาร และก็วิทยุ
‪มาดูกันว่าเราจะหาคำตอบได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น
‪ผู้กองเห็นด้วยไหม
‪เรามีทางเลือกไหมล่ะ
‪มี
‪เรายิงคุณแล้วก็โยนคุณลงแม่น้ำ
‪งั้นผมเห็นด้วยก็ได้
‪ถ้าเรารีบไป เราจะไปถึงที่นั่นก่อนค่ำ
‪อะไรน่ะ
‪พวกมันอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ
‪เวรเอ๊ย
‪ให้ตายสิ
‪ผมบอกแล้วว่าพวกเขาถูกผีสิง
‪เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว เอาปืนมา ผมช่วยได้
‪อย่าตุกติก ไม่งั้นคุณได้เจอพระแม่มารีย์ ‪พระเยซูหรือใครก็ตามที่คุณนับถือแน่
‪- นั่นไม่เปลี่ยนอะไรได้หรอก ฟาสซิสต์ ‪- ผมพูดอะไรหรือเปล่าล่ะ
‪เร็วเข้า ไอ้หนู ไปเร็ว
‪ไปให้พ้นจากที่นี่ซะ
‪บรอดสกี้!
‪- บรอดสกี้! ‪- เดี๋ยว!
‪ปล่อยฉัน!
‪- เราช่วยเขาไม่ได้ ‪- บรอดสกี้!
‪หนีไป ออกไปจากที่นี่ ไปเร็ว
‪หนีไป!
‪หนีไป…
‪อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ฟาสซิสต์
‪เร็วเข้า
‪ทำไมสองคนนั้นถึงยังมีชีวิตอยู่
‪พวกเขาไม่มีประโยชน์กับเรา ให้ผมฆ่า…
‪ยังไม่เบื่อเรื่องนี้อีกหรือไง
‪นายเป็นบ้าอะไรของนาย
‪พวกเขามาถึงที่นี่ก่อนเรา
‪อย่างที่เราต้องการเลย
‪แต่ว่านี่มันหมายความว่ายังไง
‪เรื่องมันยาวน่ะ จริงๆ แล้ว…
‪ทุกคนอย่าขยับ
‪- อย่าขยับนะ ‪- หยุดก่อน หยุด
‪ผมร้อยเอกโลซาโน…
‪- กองทหารเรเกเตส ‪- กองทหารเรเกเตสบ้าอะไร
‪ทิ้งปืนซะ ไอ้ฟาสซิสต์ ไม่งั้นเราจะยิงให้เละ
‪ทิ้งปืนซะ ไม่งั้นฉันจะยิงหัวแกให้กระจุย
‪หน่วยแอร์โรว์กับคนมุสลิม
‪ยกมือขึ้น ไม่งั้นฉันจะยิงหัวหน้าแก
‪- ดูแม่ชีนั่นสิ ‪- ทุกคนอย่าขยับ
‪นักฆ่าบาทหลวง ยิงเขาซะ
‪อีกสักพักผมจะวิ่งไล่ตามคุณ ‪พยายามกินไส้พุงคุณ
‪ถ้าฉันยิงหัวคุณซะล่ะ
‪ถ้าคุณพูดแบบนั้น…
‪ราฟีร์ ยิงไอ้แก่นั่นซะ ฉันจะจัดการไอ้นี่เอง
‪ระวังไอ้แก่นั่นนะ
‪เขาอาจยิงไข่นายกระจุย ‪ก่อนที่นายจะเหนี่ยวไกซะอีก
‪เราเลิกทำแบบนี้ได้ไหม
‪หยุดเอาปืนเล็งเขา ไม่งั้นฉันจะยิงคุณ
‪ถ้าจะยิงไข่กันล่ะก็ มายิงกันเลยดีกว่า
‪จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ ไอ้งั่ง
‪อย่าเอาปืนเล็งผู้กอง
‪ไม่งั้นคุณได้ลิ้มรสลูกตะกั่วแน่นอน
‪- นายควรปลดตัวเซฟก่อน ‪- ขอโทษ
‪บ้าเอ๊ย!
‪ฟังนะ ผมขอโทษ
‪- บ้าไปแล้วเหรอ ‪- ไม่มีอะไรเกิดขึ้น โอเคนะ
‪เรายิงกันเองได้ ส่วนคนที่ยังยืนอยู่ ‪ก็จะรับมือกับพวกที่อยู่ข้างนอกนั่น
‪หรือไม่…
‪เราก็เอาปืนลง
‪และพยายามคิดหาวิธี ‪ที่จะรอดชีวิตออกไปจากที่นี่กัน
‪ผมไม่ไว้ใจไอ้หน่วยแอร์โรว์นั่น
‪ผู้หมวด แนะนำตัวหน่อย
‪ร้อยโทฆูเรล กองทหารราบสเปน ‪แห่งสภาป้องกันการรุกรานสหการแห่งชาติ
‪ดี แล้วคุณล่ะ
‪สิบตรีราฟีร์ หน่วยที่ห้าสิบ
‪- รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- คนตายยังไม่ตาย
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪- เรากำลังข้ามเมืองตอนที่… ‪- ราฟีร์
‪- หุบปากซะ ‪- คุณนั่นแหละหุบปากซะ ผู้หมวด
‪ตอนนี้คุณอยู่ใต้บังคับบัญชาของผม เข้าใจไหม
‪ก็ได้
‪แล้วก็ตอบผมมา คุณมาทำอะไรที่นี่
‪เครื่องบินยุงเคิร์สเข้าใจผิด ‪และทิ้งระเบิดใส่เราตอนเราข้ามเซียร์รา
‪เหลือสองคนจากสิบคนที่ออกเดินทางมา
‪สิ่งต่อมาที่เรารู้คือสหายของเราอยากกินเรา
‪เราเลยวิ่งหนีข้ามป่ามาเจอซิสเตอร์ฟลอร์
‪พระเจ้านำทางเรามาที่นี่
‪ตอนนี้ยังมีพวกเราอีกสองสามคนเอยู่ที่นี่
‪เราต้องร่วมมือกัน
‪พวกเร้ดนี่จะยิงเราทันทีที่ทำได้
‪เชื่อเถอะ ยิงแสกหน้าเลยละ
‪- ไอ้ชนวน! ‪- หยุดไร้สาระกันได้แล้ว
‪มีทางเดียวที่จะรอดชีวิตออกไปได้
‪คือไปด้วยกัน
‪ฉะนั้นใครก็ตามที่คิดว่า ‪ตัวเองจะทำได้ดีกว่าก็ออกไปได้เลย
‪เอางั้นก็ได้
‪เดกรูซ เอาปืนลงได้แล้ว
‪ครับ ขอโทษ
‪จบเรื่องแล้วใช่ไหม
‪ตอนนี้เราทุกคนเป็นเพื่อนกันอีกครั้ง ‪มากินอะไรกันก่อนเถอะ
‪ปีศาจพวกนี้โผล่ออกมาจากดงต้นไม้
‪และรถก็ตกลงไปในตลิ่งทาง
‪แล้วคนขับรถก็โดนสัตว์นรกพวกนั้นกิน
‪ฉันเห็นมันกับตา ขอให้พระเจ้า ‪ทรงเมตตาวิญญาณของพวกเขา
‪และถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ มันคือปาฏิหาริย์
‪ให้ฉันดูหน่อย
‪ไม่ต้องหรอก แม่ แค่นิดหน่อยเอง
‪"แม่" คือแม่อธิการ
‪และฉันจะตัดสินใจเองว่ามันนิดหน่อยหรือไม่
‪ฆาซินโต นี่คือพระหฤทัยของพระเยซู
‪ใช่ มันทำไมเหรอ
‪ผมห้อยไว้เป็นเครื่องราง
‪แผลนี่ต้องรักษานะ
‪ถ้าพวกมันทำร้ายอีกาแก่…
‪เอ๊ย ขอโทษครับ ซิสเตอร์ฟลอร์
‪แสดงว่าไม่ได้มีพวกมันแค่ที่แม่น้ำ
‪พวกมันอาจอยู่ที่ไหนก็ได้
‪เดกรูซ
‪นาย ราฟีร์ และก็ชนวน หาอะไรกินซะ ‪แล้วขึ้นไปข้างบน ดูว่าเห็นอะไรบ้าง
‪นายได้ยินเขาแล้ว ชนวน ขึ้นไปข้างบน
‪ฟาสซิสต์สั่งว่าเราต้องทำอะไรงั้นเหรอ
‪เขาคือคนที่ยิงปืนแม่นที่สุดของเรา
‪ขึ้นไปข้างบน
‪ผู้กอง อย่าได้ใจเกินไปนัก ผมคือคนสั่งการที่นี่
‪คืนนี้เราจะพักกันที่นี่
‪เราจะแบ่งอาหารและกระสุนเท่าๆ กัน
‪- ตอนนี้เราเป็นคอมมิวนิสต์หรือไง ‪- อนาธิปไตย!
‪ยังไงก็ได้ สหาย
‪อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นที่นี่ มันไม่…
‪พวกฟาสซิสต์พูดว่าไงนะ
‪"โลกียวิสัย"
‪สิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่มันเหนือธรรมชาติ
‪ผมไม่รู้อะไรมากนัก แต่สิ่งที่ผมรู้ ผมรู้เยอะ
‪ผมเคยเป็นพนักงานรถไฟ
‪ผมอธิบายได้ทุกอย่างที่คุณอยากรู้ ‪เกี่ยวกับกว้านและราง
‪ไม่อยากเชื่อว่าคุณไม่รู้ว่านี่มันเรื่องอะไร
‪นักบวชพูดกันไม่ใช่เหรอว่า ‪สักวันคนตายจะคืนชีพ
‪บอกเราหน่อยสิว่า ‪ไบเบิลบอกไว้ตรงไหนว่าเราต้องทำยังไง
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับอาณาจักรสวรรค์
‪"เมื่อไม่มีที่ว่างในนรก
‪คนตายก็จะมาเดินบนโลก"
‪มันคืออะไรเหรอ
‪มันคือสิ่งที่ย่าของผมเคยพูด
‪ผมไม่เชื่อเรื่องไร้สาระนั่นหรอก
‪ถึงมันจะจริงก็เถอะ ที่ว่าในสงครามนี้
‪เราทุกคนทำสิ่งที่ตัวเองอาจเสียใจ
‪ในลาส อากิลัสมีบาทหลวงคนหนึ่ง
‪เผื่อคุณอยากสารภาพบาปก่อนวันสิ้นโลก
‪ไปตายซะ
‪วันสิ้นโลกบ้าบออะไร
‪เรื่องนี้สิ่งเดียวที่เกี่ยวกับพระเจ้า
‪ก็คือมีคนเล่นเป็นพระองค์
‪แล้วนี้ล่ะ ผู้กอง
‪นี่…
‪เป็นเรื่องครอบครัว
‪(สงครามชนะได้ด้วยความกล้าหาญ)
‪ไง คนมุสลิม
‪ฉันลืมไปว่าพระอัลเลาะฮ์ ‪ไม่อนุญาตให้นายดื่มเหล้า
‪แต่พระองค์อนุญาตให้นายฆ่า
‪พระเจ้าของคุณก็ไม่สนใจเหมือนกัน ‪ที่คุณฆ่าพี่น้องของคุณ
‪ฉันไม่มีพระเจ้า
‪ฉันต่อสู้เพื่อเหตุผลที่ดี
‪นายมีรถซีเอส 1
‪นายเป็นเด็กรวย
‪ผมบอกคุณว่าผมขับซีเอส 1 ‪ไม่ได้บอกว่าเป็นเจ้าของมัน
‪ก่อนเกิดสงคราม ‪ผมเคยทำงานในอู่ซ่อมรถของลุง
‪แล้วคุณล่ะ
‪อีเอส 1 คันนั้นเป็นของคุณใช่ไหม
‪นั่นเป็นมอเตอร์ไซค์ที่ไม่ได้เห็นกันบ่อยๆ
‪เดี๋ยวนะ
‪คุณคือมิเกล อันเดรอูใช่ไหม
‪มิเกล อันเดรอู!
‪เมื่อสิบปีก่อนผมไปดูคุณเข่งที่ลา ราบัสซาดา
‪ตอนคุณขับผ่านโค้งที่ผมอยู่กับลุง คุณจะ…
‪ผมคิดว่าคุณจะไม่รอดซะแล้ว
‪แข่งได้เยี่ยมจริงๆ
‪คุณให้ลายเซ็นผมด้วย จำได้ไหม
‪คุณจะจำได้ได้ยังไง
‪มีคนเยอะมากและผมก็ยังเด็กอยู่
‪มิเกล อันเดรอู
‪ใครจะไปคิดว่า ‪ผมจะได้ร่วมต่อสู้กับมิเกล อันเดรอู
‪เราไม่ได้ต่อสู้ด้วยกัน
‪และฉันก็ไม่ได้ชื่ออันเดรอู
‪ใครสนใจกันล่ะว่าก่อนเกิดสงครามฉันเป็นใคร ‪นี่คือสิ่งที่มีอยู่ตอนนี้
‪แต่คุณแข่งอีกได้ สักวันสงครามก็จะยุติ
‪เขาบอกว่า "มันจะยุติ"
‪เราล่าถอยไปทุกที่มาเป็นปีแล้ว
‪ยังไงก็เถอะ
‪มันต้องมีคนชนะ
‪อย่างี่เง่าเลยน่า ไอ้หนู
‪ฉันรู้ดีว่าฉันจะไม่แข่งในสนามแข่งอีกเลยในชีวิต
‪ถ้าคุณรู้ว่าแพ้ แล้วจะสู้ทำไม
‪ฉันไม่เคยทิ้งการแข่งขัน
‪ถึงฉันจะเข้าเส้นชัยคนสุดท้าย ฉันก็ไม่สน ‪ถ้าเริ่มแข่งแล้ว ก็ต้องแข่งให้จบ
‪พวกเขาเรียกคุณว่า "นักฆ่าบาทหลวง"
‪คุณยังไม่เคยฆ่าบาทหลวงสักคนในชีวิต
‪ฉันต้องพูดอะไรสักอย่าง ‪เพื่อได้เข้ากองกำลังติดอาวุธ
‪คุณเก็บความลับของฉันได้ไหม
‪ผมได้ยินมาว่าผู้หญิงที่สมัครเป็นทหาร ‪ยศเดียวกับคุณมีแต่โสเภณีหรือไม่ก็เลสเบี้ยน
‪- หรือไม่ก็ทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน ‪- ผมสงสัยว่าคุณไม่ใช่เลสเบี้ยน
‪อย่าทำเป็นแกร่ง สิ่งเดียวของคุณที่เป็นทหาร ‪คือคุณหาเรื่องเดือดร้อน
‪ใช่ ผมสังเกตเห็นว่าคุณแอบมองผม…
‪ผมเข้าใจนะ
‪กองทัพที่ส่งผู้หญิงไปทำสงคราม ‪คือกองทัพของพวกเควียร์
‪พนันได้เลยว่า ‪คุณอยากเจอคนที่ซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า
‪ถ้าคุณเจอ ส่งเขามาหาฉันนะ
‪ดูนี่สิ
‪นี่คือคุณพ่อบุสโตส
‪ผู้หญิงที่อยู่ข้างๆ เขาคือน้องสาวของฉัน
‪สวยใช่ไหมล่ะ
‪คุณพ่อบุสโตสคิดว่าเธอสวย
‪ตอนเกิดสงคราม ‪ฉันไม่มีเวลาบอกลาครอบครัวของฉัน
‪แต่ฉันได้บอกลาคุณพ่อบุสโตส
‪อยากให้ฉันบอกความลับอีกอย่างไหม
‪แต่คุณพูดถูกเรื่องหนึ่ง
‪ฆ่าเขา แต่ฉันไม่ได้ฆ่าเขา
‪ตอนฉันออกมา เขายังหายใจอยู่
‪เขาแค่ปากมาก
‪และก็เป็นคนโง่ที่น่าสงสาร ‪แต่เขาก็กลัวพอๆ กับพวกเราที่เหลือ
‪สำหรับฉัน "พวกเราที่เหลือ" คือสหายของฉัน
‪พวกคุณอาจตายตอนนี้ก็ได้ ‪ฉะนั้นอย่าแกล้งทำเป็นคนดี
‪พวกที่อยู่ข้างนอกนั่น ‪ไม่สนใจหรอกว่าเราอยู่ฝ่ายไหน
‪ถ้าเราอยากออกไปจากที่นี่ ‪เราควรพักเรื่องพวกนี้ไว้ก่อน
‪- เรื่องพวกนี้เหรอ ‪- ใช่
‪ได้สิ และเราก็จับมือกันร้องเพลงด้วย
‪พวกฟาสซิสต์ทุกคนก็เหมือนกันหมด ‪เป็นไอ้พวกทรยศ
‪พวกเร้ดทุกคนก็เป็นลูกของซาตานจากนรก
‪ที่จริง ก่อนที่ผมจะเห็น ‪หางปีศาจของคุณโผล่ออกมา
‪คุณมองก้นฉันเหรอ
‪เปล่า ผมหมายถึง ผม…
‪ในเมืองของฉัน ผู้ชายทุกคนมือแตก
‪คุณไม่เคยไปรบใช่ไหม
‪ผมเป็นทนายความ
‪แล้วทนายความมาทำบ้าอะไรที่นี่
‪ใช่ คุณจะมีประโยชน์กับเรามากเลย
‪ผมกระแทกหน้าเพื่อนของฟรังโกจนดั้งหัก
‪ที่จริง เขาแทบจะเป็นญาติกันเลยละ
‪ผมสร้างความเสียหายให้กับฝ่ายชาตินิยม ‪มากกว่าที่พวกคุณทุกคนทำซะอีก
‪ทนายความ… บ้าจริง
‪ได้ยินไหม
‪มีตัวหนึ่งกำลังมา
‪- คนมุสลิม ขอลองปืนไรเฟิลหน่อย ‪- ไม่มีทาง
‪ฉันแตะต้องเลล่าได้คนเดียว ‪ไม่งั้นบารากาห์ของเธอจะหมดไป
‪ให้ตายสิ มุสลิม
‪ไอ้นั่นไม่ลุกขึ้นมาอีกแน่
‪เวรแล้ว
‪ซวยแล้ว เวรเอ๊ย
‪พวกมันแห่กันมาแล้ว
‪มุสลิมฆ่าไปหนึ่งตัว แต่พวกมันมากันอีก
‪- ไม่มีเวลาแล้ว ‪- เร็วเข้า เผ่นเถอะ
‪- ผู้กอง เราจะทำยังไงดี ‪- เร็วเข้า
‪นักฆ่าบาทหลวง
‪ให้ตายสิ
‪หนีไป
‪ตามเรามา เร็วเข้า ออกทางประตูหลัง
‪เร็วเข้า
‪- พระเจ้า… ‪- เร็วเข้า เร็ว!
‪เร็วเข้า เร็ว
‪ทางนี้!
‪เร็วเข้า!
‪ชนวน!
‪หิวใช่ไหม ไอ้พวกเวร
‪งั้นก็กินนี่ซะ
‪วิ่ง!
‪พระเจ้าช่วย
‪เราจะทำยังไงดี
‪อย่ายิง เราไม่รู้ว่าจะมีอีกกี่ตัว
‪กลิ่นมันเหมือนหมูเลย
‪นายรู้ได้ไงว่ากลิ่นหมูเป็นยังไง มุสลิม
‪เพราะฉันเคยอึ๊บพ่อนายครั้งนึง
‪งั้นนายก็เป็นเกย์น่ะสิ
‪เปล่า
‪ไม่เป็นไร เพื่อน
‪แต่ถ้านายอึ๊บเขา นายก็เป็นเกย์
‪เรื่องนั้นเขาพูดถูก
‪พอแล้ว นี่เป็นสนามหน้าโรงเรียนหรือไง
‪นี่อะไร
‪พวกเขาล้อมรั้วหุบเขาไว้
‪ใครกันที่ล้อมรั้วหุบเขา
‪พวกเยอรมัน ผมเห็นพวกเขากางมันออก ‪พวกเขาล้อมรั้วหุบเขาไว้ทั้งหมด
‪พวกเขาโดนไฟช็อต
‪จ่า
‪เราทิ้งเขาไว้แบบนั้นไม่ได้
‪ถึงเขาจะเป็นพวกเร้ด
‪ขอพระเจ้าทรงเมตตาวิญญาณของเขา ‪และรับเขาไว้ในสรรค์ด้วยเถิด
‪อาเมน
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่
‪ถ้าพวกนาซีกั้นรั้วนี่ ‪พวกคุณต้องรู้อะไรบางอย่างแน่
‪เราทุกคนกำลังเสี่ยงชีวิต ฟาสซิสต์ ‪อย่ามาหลอกเรา
‪พวกเขาจะไม่ปล่อยเราออกไป
‪เราอยู่กลางโรงละครของการปฏิบัติการ
‪เห็นไหม ผมพูดถูก
‪คนสารเลว คุณรู้ตั้งแต่แรกแล้ว
‪ไม่ เดี๋ยว มันเหมือนฉบับที่คุณเห็น
‪ผมไม่รู้ว่ามันมีแผนที่ซ่อนอยู่ ‪มันต้องเป็นหมึกล่องหนแน่ๆ
‪ผมเจอมันในบ้านหลังใหญ่นั่น
‪มันคืออะไร นี่ภาษาเยอรมันเหรอ
‪ใช่ ตรงนี้มันพูดถึงชั่วโมง นาที ‪ความเร็วการรุกคืบ…
‪หมาจำเสียงเจ้านายของมันได้
‪- การรุกคืบของอะไร ‪- กองทหาร
‪กองทหารอะไร คุณเคยเห็นกองทหารที่ไหนบ้าง
‪ไม่ นี่มันเป็นอย่างอื่น
‪พวกมันนั่นเอง
‪อะไรก็ตามที่เกิดขึ้น มันเกิดจากที่นี่
‪คุณลากเราเข้ามาโดยไม่มีการเตือน
‪เปล่า ผมไม่ได้ลากคุณเข้ามา
‪ผมไม่รู้เลยว่าไอ้ตัวพวกนี้ ‪คืออะไรหรือมันมาจากไหน
‪ผมรู้แต่ว่าพวกมันไม่สนใจว่าเราอยู่ฝ่ายไหน
‪อย่างน้อยพวกมันก็ไม่เถียงกันตลอดเวลา
‪ดูพวกมันความเห็นตรงกันมากกว่าเราซะอีก
‪ขอโทษนะที่พูดแบบนี้
‪เดี๋ยวนะ
‪ข่าวดีคือถ้ามีแผนที่ ‪แสดงว่าไม่ได้มีพวกมันอยู่ทุกที่ ใช่ไหม
‪ข่าวร้ายก็คือเราอยู่ผิดส่วนของแผนที่
‪ผมก็ไม่รู้นะ เราเดินต่อไปจนกว่า ‪พวกมันจะเจอเราก็ได้ แต่มีกากบาทอยู่ตรงนี้
‪มันต้องมีเหตุผลแน่
‪ผมว่าเราพยายามหาคำตอบกันเถอะ ‪ว่าเกิดอะไรขึ้น
‪แล้วถ้าเราหนีเสือปะจระเข้ล่ะ
‪บางครั้งมันก็เป็นทางเดียวที่จะรอดได้
‪ไม่ได้สร้างแบบอย่างอะไรนะ ‪ฟาสซิสต์อาจพูดถูก
‪ผมโหวตให้สืบสวนเรื่องนี้
‪ไม่ได้สร้างแบบอย่างอะไรนะ ‪ผมเห็นด้วยกับคำขอของนายสี่ตา
‪เราไม่มีอะไรจะเสีย
‪- เดกรูซ ‪- ครับ
‪อ๋อ ได้สิ
‪คุณจะกลัวอะไร ฆาซินโต
‪พระแม่มารีย์แห่งพระหฤทัยศักดิ์สิทธิ์อยู่กับคุณ
‪ไปกันเถอะ
‪ประชาธิปไตยบ้าบอ
‪สมมติว่าฟาสซิสต์พูดถูก
‪และมีบางอย่างทำให้คนตายฟื้นคืนชีพ
‪ถ้าเราเจอมัน เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪หมายความว่าไง
‪หมายความว่าเราอาจใช้มันเองได้
‪แน่นอนว่าถ้าเราเจอมัน ‪เราต้องกำจัดเพื่อนร่วมทางของเรา
‪ผมอยากรู้ว่าคุณแน่ใจหรือเปล่า ‪ว่าความภักดีของคุณอยู่ตรงไหน
‪ฉันมั่นใจมากว่าฉันอยู่กับใคร
‪หวังว่าอย่างนั้น
‪ยังไม่ดึกมาก น่าจะมีคนที่ยังไม่หลับ
‪พวกเขาอาจปิดไฟเพราะการทิ้งระเบิด
‪หรือไม่พวกเขาก็อาจถูกกินหมดแล้วก็ได้
‪สู้กันแหลกลาญเลย
‪ไม่ นี่ไม่ใช่การต่อสู้
‪มีบางคนยิงปืน และคนอื่นๆ โดนกระสุน
‪- เดกรูซ ดูสิว่ามันสตาร์ทติดไหม ‪- ครับ ผู้กอง
‪ผงสีน้ำเงินอีกแล้ว
‪จ่า!
‪ถ้ายังมีชีวิตอยู่ ออกมาจากตรงนั้น
‪เราจะเริ่มยิงในสาม…
‪สอง…
‪- หนึ่ง ‪- เดี๋ยว!
‪ฉันจะออกไป
‪อย่ายิงนะ
‪ไม่เป็นไรนะ ไม่ต้องห่วง
‪คุณยังไม่ตายเหรอ
‪คุณเคยเห็นคนตายพูดได้ไหมล่ะ
‪ฉันเคยเห็นพวกเขาเดินได้
‪ขาคุณเป็นอะไร
‪ขาฉันเจ็บตอนพยายามหนี
‪หนีใคร
‪อาจจะหนีเจ้าบ่าว
‪ไม่เป็นไรนะ
‪คุณอยู่กับเราแล้ว
‪คุณชื่ออะไร
‪อานา
‪คุณอยู่กับใคร
‪ทุกอย่าง โน่นนิดนี่หน่อย
‪สงครามจบแล้วเหรอ
‪เอาเป็นว่าเรายังอยู่ในสงครามแล้วกัน
‪เกิดอะไรขึ้นที่นี่ อานา
‪มันเป็นวันที่ฉันมีความสุขที่สุดในชีวิตฉัน
‪จนกระทั่งพวกเยอรมันมาถึง
‪เวรแล้ว เวร!
‪บ้าเอ๊ย!
‪คู่หมั้นของฉัน… สามีฉันน่ะ
‪เขาล้มทับฉันและนั่นคือ ‪วิธีที่ฉันป้องกันตัวเองจากการถูกยิง
‪มีแค่นัดเดียวที่โดนขาฉัน
‪แล้วก็มีทหารมาอีก
‪และขังตัวเองไว้ในโบสถ์กับลังใหญ่ๆ พวกนั้น
‪ฉันเลยฉวยโอกาสไปซ่อนตัวในห้องใต้ดิน
‪แล้วฉันก็ได้ยินเสียงพูดพึมพำ
‪คนตายเริ่มขยับตัวอยู่ข้างนอกนั่น
‪และลุกขึ้นยืน
‪พวกเขาเดินเพ่นพ่านไปทั่วลานกว้าง
‪ฉันอยากออกไปข้างนอก ‪แต่นั่นไม่ใช่ครอบครัวของฉันแล้ว
‪นั่นไม่ใช่สามีของฉัน
‪พวกเยอรมันดูทุกอย่างจากหอระฆัง ‪แล้วก็หัวเราะกัน
‪บางครั้งพวกเขาก็จับสองสามคน ‪แล้วพาเข้าไปในโบสถ์
‪พวกเขาทำการทดลองในนั้น
‪เราเป็นแค่หนูทดลองของพวกเขา
‪จนกระทั่งเกิดการระเบิดขึ้นในโบสถ์
‪ตอนนั้นแหละที่พวกเขาหัวเราะไม่ออก
‪ทุกอย่างเต็มไปด้วยควันสีน้ำเงินอีกครั้ง
‪แล้วจู่ๆ พวกเขาก็วิ่งและกินกันเอง
‪พวกเขาพยายามป้องกันตัวเอง แต่มีเยอะเกินไป
‪พวกเขาไม่มีโอกาสรอดเลย
‪เมื่อค่ำคืนสงบลง
‪ฉันเพิ่งกล้าออกไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อน
‪ฉันกำลังเดินข้ามจัตุรัส ‪แล้วได้ยินเสียงฝีเท้า และก็…
‪ฉันคิดว่าผีดิบพวกนั้นกลับมาฆ่าฉัน
‪แต่เป็นพวกเรา
‪แล้วตอนนี้คนอื่นๆ อยู่ที่ไหน
‪พวกเขาไปไหนกันหมด
‪- ทุกคนไปที่รถ เดี๋ยวนี้ ‪- เกาะผมไว้แน่นๆ นะ
‪อะไร เธอเป็นหญิงหม้ายที่น่าสงสารนะ
‪ใครจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้ทั้งนั้น
‪นายทำบ้าอะไรของนาย
‪ผมเจอสูตรที่ผลิตนี่ เรามีอาวุธแล้ว
‪เยี่ยมเลย เราจะเอามันไปด้วย
‪ใช่ แน่นอน เราจะเอามันไปด้วย ‪แต่พวกเขาต้องอยู่ที่นี่
‪ไอ้พวกสาธารณรัฐบัดซบ!
‪นัดต่อไปจะโดนหัวคุณ
‪ไฆเม เพื่อแม่ของนายนะ ‪วางปืนลงแล้วออกไปจากที่นี่ก่อนที่จะ…
‪หุบปาก!
‪นี่ไม่ใช่การตัดสินใจทางการทหาร
‪มันเป็นปัญหาทางการเมือง ‪ฉะนั้นผมคือคนสั่งการ
‪เราต้องเอาข้อมูลนี้ไปที่กองบัญชาการ
‪พวกรัสเซียจะรู้ว่าต้องทำยังไง
‪ถ้าเราทิ้งผงสีน้ำเงินใส่เมืองของพวกเขา ‪เราจะชนะสงคราม
‪พวกเขาจะฆ่ากันเอง เราจะฆ่าพวกเขาให้หมด
‪คนพวกนี้ช่วยเราไว้ เราทิ้งพวกเขาไว้ที่นี่ไม่ได้
‪เราไม่ใช่แค่ทำได้ แต่เราจะทำมัน
‪แต่คุณจะอยู่กับแฟนคุณที่นี่ก็ได้นะ ถ้าอยากอยู่
‪คิดว่าเราไม่สังเกตงั้นเหรอ
‪ฉันจะไม่พูดซ้ำอีกนะ ไฆเม
‪วางปืนลงเดี๋ยวนี้
‪ระวังปากหน่อย
‪พวกมันมาจากทุกทิศทางเลย เรา…
‪เกิดอะไรขึ้น
‪คุณเป็นไอ้งั่งที่ไม่รู้อะไรเลย
‪คุณไม่เหมาะกับเรื่องนี้หรอก
‪พรรคเป็นคนออกคำสั่งและผมก็เป็นตัวแทนพรรค
‪และพวกคุณทุกคนก็โง่เง่า
‪ผมจะให้โอกาสคุณไปกับผม ‪ก็แล้วแต่คุณนะ ถ้าคุณ…
‪ขอพระเจ้าทรงรับเขาไว้ด้วยเถิด
‪เราออกไปทางนี้ไม่ได้
‪ฉันรู้จักโบสถ์นี้ดี มันมีทางออกใต้ดิน
‪แน่นอน
‪พวกหนูมีทางหนีหลายทางเสมอ
‪คุณแน่ใจนะ ซิสเตอร์
‪ถ้าผีดิบพวกนั้นเข้ามาได้
‪และอุโมงค์นี้ไม่มีทางออก ‪เราตายห่ากันหมดแน่นอน
‪ขอโทษครับ
‪ตอนนี้เราไม่มีทางเลือกนอกจากเข้าไปดูมัน
‪ไปกันเถอะ
‪ไปเร็ว
‪ไปกันเถอะ!
‪พวกมันมากันแล้ว
‪พวกมันได้กลิ่นเราหรือไง
‪เร็วเข้า ไปเร็ว!
‪ทางนี้
‪ดูพวกขี้ขลาดนั่นวิ่งสิ
‪พวกเขาไม่รอเราอยู่แล้ว
‪แต่ไม่ต้องห่วง เชื่อผมนะ ‪ผมจะไม่ทิ้งคุณไว้ที่นี่คนเดียว
‪พระเจ้าช่วย
‪นังบ้า ปล่อยฉันนะ
‪ราฟีร์! ช่วยด้วย!
‪ปล่อยฉันนะ นังปีศาจ!
‪ออกไปให้พ้น!
‪น่าขยะแขยงชะมัด
‪และเธอก็สวยมากด้วย
‪เธอเป็นแค่เพื่อนน่ะ ไม่ต้องหึงนักก็ได้
‪มาเร็ว
‪เดี๋ยว ผู้หญิงคนนั้นเพิ่งกัดคนมุสลิม
‪- คุณรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคุณติดเชื้อ ‪- ไม่ แค่ถลอกนิดเดียว
‪เหลวไหล บนรองเท้าเขานี่มันรอยฟัน
‪บารากาห์ของนายหมดลงแล้ว
‪- จ่า ‪- เดี๋ยวก่อน ดูสิ
‪- ฟันเธอกัดไม่ทะลุ ‪- ไร้สาระ
‪ถอดถุงเท้าออก
‪ฟันเธอกัดไม่ทะลุ เห็นไหม ‪ฉันพูดถูก
‪อัลเลาะฮ์ยังคุ้มครองฉัน
‪นายกับบารากาห์ของนาย ‪ฉันว่ากลิ่นเหม็นคงหยุดพวกมันไว้น่ะ
‪ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‪เดี๋ยวนะ ทางนี้!
‪วิ่งเร็ว อย่าหยุดนะ
‪ซิสเตอร์…
‪ทำอะไรน่ะ
‪- ฉันจะกลับไปที่โบสถ์ ‪- ที่ไหนนะ
‪ต้องมีคนจัดการกับวิญญาณของพวกเขา
‪อย่าโง่เลยน่า
‪ออกมาเถอะ พวกมันตามเรามานะ
‪มันคือพระประสงค์ของพระเจ้า
‪- พระเจ้า ‪- ฆาซินโต!
‪อะไร
‪ไม่ได้สร้างแบบอย่างอะไรนะ
‪ฉันจะให้สายตาหื่นๆ ของคุณจ้องมองขาฉัน
‪เรารู้อยู่แล้วว่า ‪สัตว์ปีศาจพวกนั้นทำอะไรเวลามันกัดเรา
‪บ้าจริง ฟลอร์…
‪- ไปเถอะ ฉันมีงานต้องทำ ‪- เดี๋ยว ซิสเตอร์
‪นี่คือของถวายสองสามชิ้น
‪ถ้าคุณอนุญาต ฉันจะทำพิธีศีลมหาสนิท
‪ขอพระเจ้าจงคุ้มครอง ฟลอร์
‪"และพระเจ้าแห่งสันติสุขก็ทรงนำ ‪คนเลี้ยงแกะฟื้นจากความตาย
‪โดยพระโลหิตแห่งพันธสัญญานิรันดร์
‪สู่พระองค์ผู้สิริรุ่งโรจน์ตลอดกาลชั่วนิรันดร์"
‪อาเมน!
‪ดูเหมือนจะไปกันหมดแล้ว ‪และรถบรรทุกก็ยังเครื่องติดอยู่
‪เดกรูซ นายจัดการมันได้ไหม
‪คุณไม่แน่ใจได้ยังไง ผู้กอง
‪คุณอยากทำอะไรครับ
‪ฟังนะ ในลาส อากิลัสมีตู้รถไฟ ‪ที่มีสัญลักษณ์เหมือนกับที่เราเห็นในโบสถ์
‪ผมรู้แล้วว่าใครควบคุมการปฏิบัติการ
‪ถ้าเราไปถึงที่นั่น…
‪หยุดพูดเลย คุณคิดว่าเราโง่หรือไง
‪เราจะอยากไปที่ค่ายฟาสซิสต์ทำไม
‪เป็นไปไม่ได้ที่พวกเขา ‪ปล่อยของพวกนี้ออกมาโดยไม่มียาถอนพิษ
‪ต้องมีวิธีหยุดมันสิ
‪แล้วทำไมคุณถึงอยากหยุดมันล่ะ
‪เรารู้แล้วว่ามันเป็นอาวุธ และมันเป็นของคุณ
‪ถ้าเราแพ้สงครามนี้แล้ว ‪เราก็ทำอะไรกับเรื่องนี้ไม่ได้ คุณชนะ
‪พี่ชายผมร่วมต่อสู้กับคุณ
‪พี่ชายของผมเองร่วมต่อสู้กับคุณ
‪ทุกครั้งที่ผมได้รับการแจ้งข่าว ‪ผมคิดว่าผมจะได้รู้ว่า
‪เขาตายที่แนวหน้า ‪หรือถูกขังอยู่ในคุกรอการประหาร
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมก็แพ้
‪ถ้าเราปล่อยมันออกไปจากลาส อากิลัส
‪สงครามนี้จะไม่มีวันจบ
‪มันจะดำเนินต่อไปจนกว่าเราจะไม่มีใครเหลือ ‪คุณต้องการแบบนั้นเหรอ
‪ถ้าเราปล่อยอาวุธนั่นออกไปจากที่นี่
‪เราแพ้หมดทุกคน
‪คุณนี่พูดเก่งจริงๆ
‪ก่อนหน้านี้คุณทำอะไร
‪ทนายความบริษัท
‪ไม่ธรรมดานี่
‪ผมเรียนกฎหมายอาญาด้วย ‪แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่ได้ว่าความเลย
‪ยังไงก็เถอะ ‪ผมจะไปลาส อากิลัสเพื่อหยุดเรื่องนี้
‪คุณไปกับผม หรือจะเดินเตร่อยู่ในหุบเขา ‪จนกว่ากระสุนจะหมดก็ได้
‪ถ้าเราเข้าไปในลาส อากิลัส ‪เราจะถูกประหารหรือไม่ก็ขุดคู
‪อยู่ที่นี่อย่างน้อยเราก็มีโอกาสรอด
‪ไม่ต้องห่วง เราจะปฏิบัติกับคุณอย่างอบอุ่น
‪ถ้าจะลงเอยเหมือนบรอดสกี้ ‪เรายิงตัวตายตอนนี้เลยดีกว่า
‪คำพูดของคุณฟังดูไม่เลวเลยนะ
‪แต่สำหรับผม มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร ‪เราแพ้สงครามอยู่ดี
‪- ช่างมัน ถ้าเราไปที่ลาส อากิลัสแล้วเอา… ‪- ไม่ใช่สงครามนี้ เจ้างั่ง สงครามอื่น
‪สงครามนั้นคุณชนะไปแล้ว
‪ต่อให้เราหยุดพวกบัดซบนั่นได้ ‪ประเทศนี้ก็เป็นของคุณ
‪ฟังนะ ผมแก่เกินไปแล้ว
‪ผมไม่สนหรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับผม ‪ต่อให้พวกเขาประหารผมก็เถอะ
‪แต่ผมขออย่างเดียว
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น สหายของผมต้องรอดชีวิต
‪เข้าใจไหม
‪ฉะนั้นไปหาอะไรก็ตามที่เราต้องหาให้เจอ ‪แล้วเอามันกลับบ้านให้ได้
‪สาบานกับผมสิ
‪เดี๋ยวนะ เดกรูซอยู่ไหน
‪เมื่อกี้เขายังอยู่ที่นี่เลย
‪ไอ้เด็กเวร เขาไปไหนแล้ว
‪ไปกันได้แล้ว
‪ดูเหมือนในที่สุดฟาสซิสต์ก็มีคู่
‪ไอ้หนู เส้นระหว่างคนกล้ากับคนโง่ ‪มันบางมากเลยนะ
‪แค่ถ้าคุณรู้นะ ผู้กอง
‪ไปกันเถอะ
‪แล้วคุณมีแผนยังไง
‪เราเข้าไปหายาถอนพิษให้เจอ แล้วก็ออกมา
‪คุณรู้ใช่ไหมว่ายาถอนพิษอยู่ที่ไหน
‪ประมาณนั้น ใช่
‪และก็สถานที่ คุณรู้ใช่ไหม
‪ใช่
‪ที่จริง ผมเคยไปที่นั่นแค่ครั้งเดียว
‪นั่นคือแผนที่ดีที่สุดที่เรามีเหรอ
‪ผมไม่รู้ว่าดีที่สุดไหม แต่มีแค่แผนเดียว
‪เยี่ยม
‪นั่นคือด้านหลังของลาส อากิลัส
‪มีหลายอุโมงค์ที่เชื่อมกับพื้นที่หลัก
‪นั่นคือจุดที่ผมเห็นตู้รถไฟ ‪ผมว่ามันคงเป็นห้องทดลอง
‪เดี๋ยวก็รู้
‪โชคดีนะ คุณทนาย
‪นี่ไม่ใช่เกมไพ่ ผมไม่ต้องการโชค
‪หยุด!
‪อย่าเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
‪ผมร้อยเอกโลซาโน
‪ผมพาผู้รอดชีวิตมากลุ่มหนึ่ง
‪แกไม่สนใจคำสั่งตลอดเลยใช่ไหม
‪ผมเหมือนลุงก็ตรงนั้นแหละ
‪ดีใจที่ได้เจอครับ ลุง
‪เอาคำตอบของอาลาร์โกสมารึเปล่า
‪ก็อย่างที่ลุงเห็น ผมใช้ทางลัด ‪และเจอปัญหานิดหน่อยระหว่างทาง
‪แต่แกก็รอดมาถึงที่นี่ได้ ‪พูดได้เลยว่าสมเป็นลูกของพ่อแก
‪ให้เขาเข้ามา
‪คำสั่งคือห้ามใครออกไป
‪ผมไม่สนใจคำสั่ง
‪เห็นไหมว่าผมเหมือนลุงยังไง
‪ผมมากับทหารสามคนและก็พวกเชลย
‪ฉันส่งแกไปกองพันที่หกเพื่อเรียนรู้การต่อสู้
‪นั่นคือสิ่งที่ผมทำอยู่ ต่อสู้เพื่อคนของผม
‪ฉันไม่สนใจคนของแกด้วย
‪เราไม่ได้เหมือนกันขนาดนั้น
‪ลุงอยากให้พวกเขาเข้าไปแน่ ‪พวกเขามีข้อมูลอาวุธของลุง
‪แกคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
‪หนึ่งในนั้นแจ้งด่านมอนกาโย ‪เรื่องการผจญภัยของแก
‪สิ่งที่เขาไม่รู้คือ ‪เราได้รับแจ้งก่อนหน้านั้นสิบชั่วโมง
‪เชลยของแกไม่รู้เรื่องอะไรเลย
‪เดี๋ยวก่อน ลุงไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪แกนั่นแหละไม่เข้าใจอะไรเลย
‪พวกรัสเซียมีบางอย่างที่คล้ายกับสิ่งที่เรามี
‪พวกเขายังทำมันไม่เสร็จสมบูรณ์ ‪อีกไม่นานก็คงเสร็จ
‪แกคิดว่าพวกเขาลังเลใจที่จะใช้มันเหรอ
‪แกไม่ได้อยู่ที่ที่ทำงานของแกในเมืองนะ
‪นี่คือสงคราม และฉันก็จะชนะมันให้ได้
‪ถึงจะเกิดเรื่องทุกอย่างนั้น ‪การทดสอบก็เป็นผลสำเร็จ
‪ตอนนี้เราจะเคลียร์พื้นที่หุบเขา
‪แกควรเข้ามาก่อนที่เครื่องบินทิ้งระเบิดจะมาถึง
‪มีเหตุผลหน่อยสิ ‪คนพวกนั้นอยู่ใต้บังคับบัญชาของผม
‪ผมสัญญากับพวกเขาแล้ว ผมทิ้งพวกเขาไม่ได้
‪ไม่เอาน่า ฆาน
‪อย่ามาลองดีกับฉัน
‪ผมจะไม่ทิ้งพวกเขา
‪ผู้กอง!
‪นี่เป็นคำสั่ง!
‪คุณทำบ้าอะไรของคุณ ‪ออกไปจากที่นี่กันเถอะ
‪เกิดอะไรขึ้น ผู้กอง
‪- โชคดีนะ! ‪- ท่านนายพล เดี๋ยวก่อน
‪บ้าจริง ผมเป็นฟาสซิสต์นะ
‪ไอ้เวรเอ๊ย เราไว้ใจคนในประเทศนี้ไม่ได้เลย
‪ไอ้โง่เอ๊ย!
‪เราต้องชะลอการทิ้งระเบิด ‪ผมจะโทรหาอาลาร์โกส
‪ลืมเรื่องนั้นไปได้เลย
‪คุณไม่ใช่คนควบคุมสถานการณ์นี้แล้ว
‪ที่จริง คุณไม่เคยควบคุมเลย
‪คุณพูดถึงเรื่องอะไร
‪ผมเป็นคนควบคุมที่นี่ ผมพูดยังไงก็ต้องตามนั้น
‪ไอ้งั่งเยอรมัน
‪ผมบอกแล้วว่ามันเป็นแผนที่แย่มาก
‪ในที่สุดพวกเขาก็จะมาถึงที่นี่
‪พวกเขาไม่สนใจว่า ‪จะเห็นเครื่องแบบอะไรอยู่ข้างหน้า
‪ไม่
‪พวกเขาจะทิ้งระเบิดทั่วพื้นที่
‪เครื่องบินกำลังมา ‪พวกเขาจะทิ้งมันไว้เหมือนดินแดนรกร้าง
‪ผมจะไม่ไปแบบเงียบๆ หรอก
‪ชนวน
‪- มีอะไรให้ระเบิดรังนั่นไหม ‪- ผมมีซิฟฟอนกับไดนาไมต์
‪มันอาจใช้ได้ผล
‪ระเบิดของฉันอยู่ไหน
‪มันอยู่กับผม
‪เดกรูซ ทำอะไรน่ะ
‪กลายเป็นว่าคุณพูดถูก ผู้กอง
‪ผมอยากเป็นคนกล้าหาญ
‪แต่ผมเป็นแค่ไอ้โง่
‪นายพูดถึงเรื่องอะไร
‪ที่จัตุรัสปลอดภัย
‪แต่รถบรรทุกไม่ปลอดภัย
‪ไม่นะ บ้าจริง
‪ทิ้งมันลงเดี๋ยวนี้ พลทหาร
‪ทิ้ง…
‪- พวกเขามียาถอนพิษอยู่ในนั้น ‪- ผู้กอง
‪ทุกอย่างสำหรับผมมันจบแล้ว
‪แต่นายเป็นคนขี้ขลาด เดกรูซ
‪และก็ยังบริสุทธิ์ จำได้ไหม
‪คุณเป็นคนดี ผู้กอง
‪แต่ผมไม่ใช่เด็ก
‪ผมจะขอให้คุณช่วยผมอย่างหนึ่ง
‪ผมโกหกเรื่องแฟน
‪ถ้าคุณผ่านบอยโร ไปหาเตเรซิตา
‪แล้วบอกเธอว่าตอนผมอยู่แนวหน้า ‪ผมไม่เคยหยุดคิดถึงเธอเลย
‪ฉันจะลองกินขนมพัฟพวกนั้นด้วย
‪นายโคตรโกหกเลย ไอ้หนู
‪ที่ลา ราบัสซาดา ฉันขับรถแข่งห่วยๆ
‪ขับไปได้ครึ่งทางฉันก็ล้ม
‪ตอนฉันถึงเส้นชัย ทุกคนกำลังฉลองกับผู้ชนะ
‪มีแค่เด็กเหลือขอคนหนึ่ง ‪ที่ไม่ยอมเลิกยุ่งกับฉันจนกว่าฉันจะให้ลายเซ็น
‪โกหก คุณจำไม่ได้หรอก
‪นายมีสมุดบันทึกสีแดง
‪กับดินสอสีน้ำเงิน
‪ฉันเก็บมันไว้
‪ฉันเขียนในสมุดบันทึกนั้นว่า
‪- "ถ้าเริ่มแข่งแล้ว ต้องแข่งให้จบ" ‪- จนถึงที่สุด
‪"สำหรับปาโบล"
‪บ้าเอ๊ย!
‪แข่งได้เยี่ยมจริงๆ
‪เร็วเข้า ไอ้หนู เกือบถึงแล้ว
‪บ้าเอ๊ย!
‪แข่งได้เยี่ยมจริงๆ
‪หันหลังกลับไม่ได้แล้ว
‪ทีมพิเศษ ไปที่ประตูทิศเหนือ
‪ระบบฉุกเฉินเริ่มทำงาน
‪เวรแล้ว!
‪เราจะทำยังไงดีล่ะทีนี้
‪หายาถอนพิษน่ะสิ ใช่ไหม
‪ตู้รถไฟที่ผมเห็นต้องอยู่แถวๆ นี้แน่
‪แถวไหน
‪- ใครจะไปรู้ล่ะ แต่เราต้องหยุดเรื่องนี้ ‪- ผู้กอง
‪ผมสมัครเป็นทหารเพราะใส่เครื่องแบบแล้วดูดี ‪แม่ไม่ได้ให้ผมเกิดมาสู่โลกนี้เพื่อรักษามันไว้
‪ฉะนั้นถ้าคุณอนุญาต ผมจะลองเสี่ยงคนเดียว
‪ไม่ต้องร้องไห้นะ ผมจะส่งจดหมายมาหา
‪ราฟีร์ ไปไหม
‪- ไม่ไป ‪- โชคดีนะ เพื่อน สันติสุขจงมีแด่คุณ
‪ขอพระเจ้าจงคุ้มครอง
‪ใช่แล้ว แผนการหลักของคุณ ‪ได้ผลดีเยี่ยมเลย ฟาสซิสต์
‪ผมก็ไม่แน่ใจเรื่องนี้เหมือนกัน จ่า
‪ผมถนัดแต่แข่งรถหรือไม่ก็ต่อสู้ ไม่ถนัดขุดคู
‪ไปได้แล้ว ไอ้ชนวน!
‪ใช่ มันได้ผลดีเยี่ยมจริงๆ
‪ซวยแล้ว ตามผมมา
‪ไปกันเถอะ
‪ทางนี้ วิ่ง!
‪ราฟีร์อยู่ไหน
‪กลัวหัวหดไปอีกคนแล้วน่ะ
‪ไปเร็วเข้า ผมจะคุ้มกันให้
‪วิ่ง!
‪เวรเอ๊ย ทางนี้!
‪พระเจ้า
‪ให้ตายสิ
‪- เฮ้ย! ‪- เร็วเข้า!
‪บ้าเอ๊ย!
‪พระเจ้า… หรืออะไรก็ตาม
‪- เราต้องไปให้ถึงห้องแล็บ ‪- ไปยังไง
‪ทางนี้!
‪ฆูเรล!
‪อัลเลาะฮ์ยิ่งใหญ่ที่สุด!
‪ราฟีร์!
‪พระเจ้า ตกใจหมดเลย
‪ในที่สุดก็ได้อยู่ตามลำพัง
‪เกิดอะไรขึ้น นายคิดถึงฉันเหรอ
‪ฉันเป็นนักแข่งที่ห่วยแตกมาตลอด
‪ฉันล้มแล้วสหายของนายไม่ยอมให้ฉันไป
‪แฟนนายเหรอ
‪เลาร่า
‪เราจะแต่งงานกันพฤษภาคมนี้
‪ไอ้พวกระยำของนายฆ่าเธอในลูเซนา
‪มาเรีย
‪เด็กคนนั้นชื่อมิเกล เหมือนฉัน
‪ฉันเห็นบ้านหลังนั้นถล่มทับพวกเขา ‪ตอนโดนทิ้งระเบิดด้วยตาตัวเอง
‪พวกเธอคล้ายๆ กันนะ ว่าไหม
‪- ดูเหมือนกันเลย ‪- เหมือนตรงไหน แฟนฉันสวยกว่าเยอะ
‪ช่างหัวทุกอย่างเถอะ
‪(ระเบิด)
‪ฉันยังมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ อยู่
‪สเปนจงเจริญ!
‪เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
‪ของนายหรือของฉัน
‪ใครสนล่ะ ‪ที่เหลืออยู่หลังจากสงครามนี้นั่นแหละ
‪ตู้นี้แหละ
‪เอาละ
‪คุณสองคนไปเอายาถอนพิษมา ‪ผมจะพาเราออกไปจากที่นี่
‪คุณจะทำมันยังไง
‪ผมบอกคุณแล้วไงว่า ‪ก่อนสงคราม ผมขับรถไฟแบบนี้
‪ไปกันเถอะ
‪ไอ้สารเลว!
‪นี่อะไร
‪นี่ยาถอนพิษใช่ไหม
‪ไม่มียาถอนพิษ
‪เราลองมาหลายอย่างแล้ว
‪แต่มันแค่ชะลอให้ช้าลง
‪ผมคิดว่าผมทำหน้าที่ได้ดีเกินไป
‪ผมพิชิตพรมแดนสุดท้ายแล้ว
‪ประตูเปิดแล้วและคุณจะทำยังไงก็หยุดมันไม่ได้
‪งานของผม…
‪งานของผมเป็นอมตะ
‪มันกำลังมา…
‪มันกำลังมาแล้ว
‪ชีวิต… นิรันดร์
‪อยู่ได้ไม่นานหรอก ไอ้บัดซบ
‪เวรเอ๊ย!
‪บ้าเอ๊ย ให้ตายสิ!
‪ผมว่าผมซวยแล้ว…
‪ไม่นะ อย่า!
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน!
‪เดี๋ยว ขอร้อง เดี๋ยว อย่า!
‪คุณบ้าไปแล้ว คุณตัดมือผม
‪ฉันว่าเราตัดมันทันเวลานะ
‪อยู่นี่เอง นึกแล้วเชียว
‪ช่างจินตนาการซะจริง
‪- มาเร็ว! ‪- บ้าเอ๊ย!
‪เข้าไป เร็ว!
‪พวกมันพังประตูเข้ามาแน่
‪ฉันว่าคุณคงหมดไอเดียเจ๋งๆ แล้วล่ะ
‪ผมยังมีกระสุนอีกสองนัด
‪น่าเสียดายที่ผมไม่มีมือใส่กระสุน
‪คุณจะย้ำเตือนฉันไปตลอดเลยใช่ไหม
‪ใช่
‪- คุณไม่ได้จะจูบฉันใช่ไหม ‪- เปล่า ไม่เลย
‪- ไม่ ‪- ฉันว่ามันไม่ใช่เวลาที่เหมาะที่สุดน่ะ
‪ฟังนะ ที่จริงก็เหลือเวลาไม่มากแล้ว
‪ฟลอร์ ถ้าเรื่องเล่าของคุณ ‪เกี่ยวกับชีวิตหลังความตายเป็นเรื่องจริง…
‪รอผมด้วย ผมกำลังไป
‪อับดุลเลาะฮ์ บารากาห์!
‪ฆาน ฆาน!
‪คุณตัดมือผม
‪คุณกลับถึงบ้านแล้ว
‪คุณจะไปไหนต่อ
‪ฉันจะพยายามข้ามไปฝรั่งเศส
‪บ้าจริง ผมรู้ว่านี่เป็นประเทศที่แย่ ‪แต่ฝรั่งเศสเนี่ยนะ
‪ที่นี่ไม่มีอะไรเหลือสำหรับฉันแล้วน่ะ
‪ฟังนะ…
‪ทางฝ่ายผม พวกเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคุณ
‪ผมหมายถึง…
‪คุณไปกับผมได้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหรอก
‪ฆาน เราไม่มีอะไรที่เหมือนกันเลย
‪ถ้าไม่ใช่เพราะสงครามนี้ เราคงไม่ได้เจอกัน
‪ใช่ แต่ประเด็นคือเราเจอกันแล้ว
‪ไม่มีอะไรทำให้เรากลับมาอยู่ด้วยกันได้หรอก
‪บ้าจริง…
‪จะไม่มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นจากสงครามนี้เลยเหรอ
‪ไม่ว่าสงครามนี้หรือสงครามไหนทั้งนั้น คุณทนาย
‪ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะไปรักษาแผลนั่น
‪นี่ เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว!
‪อย่างน้อยก็บอกชื่อคุณหน่อยได้ไหม
‪ถามจริง
‪ผมเรียกคุณว่านักฆ่าบาทหลวง ‪อยู่ตลอดไม่ได้หรอกนะ
‪(สร้างจากนิยาย ‪โนเช เด ดิฟุนโตส เดล 38)
‪(เขียนโดย มานูเอล มาร์ติน)
‪คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง