NETFLIX SUNAR
Hadi ama beyler, cidden. Kimdi o? Size doğum günümden kim bahsetti?
Ağzından kaçıran piçi yakalarsam öldürürüm.
Hazır!
Hayır, yapmayın beyler, cidden.
Buna bir son verelim. Amcam General Lozano'yla konuşun.
-Arayın onu. Bu bir hata. -Nişan al!
Hayır, ben generalin yeğeniyim. Bırakın gideyim.
Kimin silahı patlarsa başı belaya girer.
Durun!
Kesin şunu!
Amca, seni görmek güzel.
Konuşmamız gerek.
Bırak onu.
Onu odama götürün, çabuk.
Ne var? Duymadınız mı?
Bıraksanıza beni cahil herifler.
İtiraf edeyim, bir an için içime kurt düşürdün.
Kısa sürdü ama yemin ederim bu kez sağ çıkamayacağım sandım.
Vaktinde gelip seni infaz etmelerine engel oldum Jan.
Seni öldürmelerine değil.
Ama buradayım, değil mi?
Çok kalmayacaksın.
Üçtür hayatını kurtarıyorum ama bu sonuncuydu.
Onları seni idam etmekten vazgeçirdim ama benzer bir karşılık istiyorlar.
-Bu zarf Albay Alarcos'a gidecek. -Alarcos mu? 6. Alay'ın başında o!
-Biliyorum. -6. Alay, Sierra'nın öbür tarafında.
Tampon bölgeyi dolanırsam canlı çıkamam.
-İdama benzediğini söyledim ya. -Amca, bana bunu yapamazsın! Bu…
Bir hâkime kafa attın.
-Ben de yaralandım. Ama mühim değil. -Yeğen, şu şakaların yok mu!
Hâkim, Franco'nun ömür boyu dostu çıktı. Hatta kuzen sayılırlarmış ulan!
Kuzeni sayıldığını bilmiyordum, o yüzden susacağım.
Tepedekiler uzun zamandır sana diş biliyor Jan.
Rezil davalarınla Kızılları ölümden kurtarmakla fazlasıyla nam saldın.
"Cepheden firar etmekten ve korkaklıktan suçlanan Er Decruz…"
Onu idamdan kurtarmakta direttin.
Korkak değil o. Korkuya kapılmış 17 yaşında bir çocuk.
Elimden geleni yaptım Jan. Kafanı daha iyi kullanacaktın.
Franco'nun kuzeni sayılır arkadaşı öyle düşünmüyor.
Hâkim vatan haini olduğuna hükmetti.
Cezayı bozmalarının tek yolu iyi bir asker olduğunu kanıtlaman.
O yüzden bu zarfı Alarcos'a götürüp gün ağarmadan döneceksin.
-İdam daha mı iyiydi ne? Hızlı olurdu. -Zevzekleşme!
Zevzekliğin batsın. Bugün baban hayatta olsaydı…
Çık git ve dikkatli ol. Bu savaş yeterince akrabamı aldı.
Kardeşim hâlâ hayatta.
Benim gözümde değil.
-O ne? -Dışarıda bir araç var.
-Ben araba kullanmayı bilmiyorum ki. -Merak etme, onu da düşündük.
Er Decruz.
-Beni hemen mi vuracaklar? -Hayır. Şanslı günündesin.
Sağ olun yüzbaşım ama ben bir şey yapmadım.
Ebro'da çarpışacaktın ama Boiro'ya 20 dakika uzaklıkta tutuklandın.
Ödün bokuna karışınca annene kaçtın.
-Ceza belli oldu mu? -Evet, bir korkaksın.
-Sürebilir misin? -Evet, Boiro'da herkes…
-Sürebilir misin, dedim. -Pardon yüzbaşım. Evet.
Güzel. Beni 6. Alay'a götüreceksin.
6. Alay'a mı?
Yüzbaşım, bu imkânsız. Oradan canlı dönemeyiz.
-İdam edilmeyi mi yeğlersin? -Aynı şey sayılır.
-Kız arkadaşın var mı? -Arkadaşlarım var. Birkaç kişi.
Biri Boiro, ikisi Cambados'ta. Ama Boiro'daki daha iyi arkadaşım.
Bakir misin yani?
Boiro'da hepimiz bakirizdir yüzbaşım.
-Elin silaha yatkın mı? -Asıl hünerim değildir.
-Asıl hünerin nedir? -Asıl hünerim yok yüzbaşım.
Tanrım!
Sen komando, ben avukat, tam bir ölüm timiyiz.
Yüzbaşım!
-Lozano! -Hey, durun!
Montoya, ne oldu sana?
Kızıl mayını şarapneli. Az kaldı ölüyordum.
Bu Almanlar bana protez yapabilirmiş.
Yine 31 çekmeyi iple çekiyorsundur.
Evet.
Yüzbaşım, bana bir sigara verir misiniz?
O yaşlı karga bir nefes bile çektirmedi.
Tabii ki.
Teşekkürler.
Nedir bu?
Sigara sağlığa zararlıdır.
Savaş da öyle.
Sen o ufak yıldızlarına mı güveniyorsun? Burada amir benim.
Ne bu böyle? Bu baştan savma işi Laura mı yaptı?
Garabandal'dan döndüğümde görür o.
Ne dikiliyorsunuz orada öyle? Yürüyün, vaktimiz dar.
Yaşlı karga o mu?
Garabandal'a gidiyorsa yarın döner.
Durun, bekleyin biraz. Halt!
Hayret bir şey!
Sağ olun yüzbaşım.
Boiro'da amcamın tamirhanesinde çalışırdım.
OIayım motosiklettir ama bana karşı koyacak makine yoktur.
Araba, traktör… Vidası olsun yeter.
Doğrudur. Biraz daha hızlı gidebilir miyiz asker?
Gidebiliriz ama yavaş gitmeyi yeğlerim.
Böylece biraz daha yaşarız belki.
-Gerçi belki de… -Hayır, olmaz.
-Daha bir şey demedim ki. -Seninle Boiro'ya gitmem.
-Bunu diyeceğimi nasıl bildiniz? -Sağa dön, kestirmeden gideceğiz.
Emin misiniz yüzbaşım?
Orası tampon bölge.
Orada adamımız yok.
Sakin ol evlat. Başımıza bir şey gelmeyecek, söz.
Laf olsun diye mi söylüyorsunuz yoksa ciddi misiniz?
Eyvahlar olsun.
Siktir!
-Yüzbaşım, uyanın. -Geldik mi?
-Dediklerini yap. -Ne diyorlar ki?
Affedersiniz.
Sakin ol Decruz. Bu adamlar köpek gibidir. Korku hissettiler mi öldürürler.
Umursamaz davranmalıyız, tamam mı?
-Burada ne işiniz var? -Ben de onu merak ediyordum.
-Evraklar? -Ben Yüzbaşı Lozano. Beşinci…
Evraklar!
Bunlar ne?
Geçemezsiniz, geri dönmelisiniz.
İşim acil. Şunları yoldan kaldırsınlar.
Aynen, kaldırsınlar.
-Nereye gidiyorsunuz? -Orası gizli.
Nereye?
Gizli, sorularını al da bir yerine sok demek oluyor.
Götüne.
Götüne sokabilirsin.
-Geçirmezseniz başınız belaya girer. -Çekilin ulan yolumuzdan!
Decruz! Sessiz ol.
Sessiz ol çünkü bu bey
geçmemize izin verecek.
Öyle değil mi?
O ne yüreklilikti yüzbaşım!
Ama uygun bir yerde duralım, olur mu? Kusmak üzereyim.
Asker, sana bir şey sorabilir miyim?
-Bakir misin diye sordunuz ya. -Niye savaştasın?
Bilmiyorum.
Bilmiyor musun?
Bir taraf seçmem gerekti.
-Kasabamda herkes puf böreğini seçti. -Puf böreği mi?
Artık rahibeler o hamura ne koyuyorsa.
Ne kadar sorsanız söylemezler.
Kızıllar rahibeleri yakalarsa bir daha asla puf böreği yiyemeyiz diye düşündük.
Buna izin veremezdik.
Puf böreği için mi bu savaştasın?
Şimdi böyle deyince…
-Daha iyi sebebiniz var mı? -Her sebep bundan iyidir.
O puf böreğinden hiç yemediniz ki.
Bu bir Polikarpov.
Bir Sıçan.
Şu da bir Fiat.
Rusların bu işten anladığı yok.
Almanların ve o Guido'ların eline kimse su dökemez.
Görünüşe göre Guido'lar pek de iyi nişancı değil.
Kenara çek.
Yardımına gidelim. Bizden biri.
Bizden mi? Bir İtalyan'la ne alakam olur ki?
Decruz, korkaklık için erken. Daha yeni başlıyoruz.
İyi de, bir şeyi yoktur onun.
Hem arkadaşları da orada.
Asker, kaldır kıçını. Onu burada bırakacak değiliz.
Hay sikeyim!
Yüzbaşım, niye pes etmiyoruz? Onu çok zor buluruz.
-Belki… -Hep mi çok konuşursun sen?
-Ninem hep derdi ki… -Biraz sus Decruz.
Peki.
Gel.
Ölmüş mü?
Sence?
Kaldırın elleri!
Ve yavaşça dönün.
Aman Tanrım.
Gördünüz mü yüzbaşım? Kötü fikir demiştim. Şimdi yandık.
Sakin ol evlat. İsteseler bizi çoktan öldürürlerdi.
Duydunuz mu? Yüzünüzü dönün. Yavaşça.
Sakın saçmalayayım deme asker.
Hindi avlamaya geldik, karşımıza faşist bir yüzbaşı çıktı.
Yok, biz Cumhuriyet askerleriyiz.
Düşman hatlarını geçtiğimiz için böyle giyindik.
-Sen bizi aptal mı sandın? -Yok, hayır.
Silahlarını alın.
-Ne bakıyorsun çocuk? -Hiç.
Şuna biraz ara ver.
Fotoğraf da fotoğraf!
-Ne işiniz var burada? -Gizli bilgi. Sadece sana söyleyebilirim.
Nedenmiş o?
Söyleyince anlarsın.
Son duanı et.
Rahip Katili, dur! Öldürme onu!
-Rahip Katili mi? -Ne olmuş, faşist?
Hiç, güzel isimmiş.
Büyük balık tuttuk.
Yüzbaşı boş yere gönderilmez.
Bunu unutmayacağım.
Bir daha uyanıklık edeyim dersen ölürsün.
Siktir. Tamam, anladım hanımefendi.
-Üstünü arayalım. Casus olabilir. -Bakın, belki bir şey çıkar.
Ya Las Aguilas'a gidiyor ya da oradan geliyorlarmış, kestirme kullanmışlar.
"Savaş yürekle kazanılır."
Ne demek bu?
-Şerefsiz! -Şaka mı yapıyorsun sen?
-Şifreli mesaj mı? -Ne şifreli mesajı ya!
Bunu açıklasan iyi edersin.
Peki.
Kibrit, çocuğu öldür.
Zevkle.
Ne? Hayır, siktir! Beni öldüremezsiniz!
Ben hâlâ bakirim! Siz söyleyin yüzbaşım!
Doğru değil.
Karısı ve iki çocuğu var. Adilik etmeyin, onu öldürmek size yaramaz.
Hay ağzına sıçayım!
Sikeyim, midem kalktı. Yapamayacağım çavuşum.
Kibrit, yine mi ya?
Sana kalsa bu savaşı kâğıt oynayarak çözerdik!
-İki çocuk için küçük değil mi? -Senin öldürmen için de.
İstersen ben yaparım.
Susar mısın Brodsky?
İki çocuk?
Hay sikeyim!
Götürüyoruz onları.
-Kimmiş pısırık? -Kibrit, laga luga yapma!
-Parti esir almamamızı emretti. -Çeneni kapatacak mısın?
Ulan, herkesin bir fikri var! Mecliste değiliz!
Dinle.
Çocuk bir işine yaramaz. Baksana ona.
Bırak gitsin.
-Beni alın. -Ya, öyle mi?
Sen pazarlık edecek durumda değilsin.
Bakın, şimdi ikinizi de kampa götüreceğiz.
İyi günüme denk geldiniz.
Ama şansınızı zorlamayın.
Gidelim.
Yürü!
Pulitzer, ben geliyorum.
Siktir! Yaşıyor!
Çekil üstümden!
-Kahretsin! -Çekil şuradan.
Siktir!
Bu şey ne lan?
Brodsky.
Neydi o öyle, biri söyleyebilir mi?
İçine ruh girmiş.
Decruz, kapa çeneni!
Haklı.
Rusya'da derler ki, ölüler dirilin…
Brodsky, hikâyelerine başlama yine.
Ne hikâyesi?
Bin kez söyledim, ben Rusum. Buraya çocukken getirildim diyorum.
Anca votkadan anlarsın.
Yeter! Çocuk gibisiniz.
Kibrit, Amerikalı nasıl?
Bir şey yapamayız.
-Ölmüş. -Gidelim buradan.
-Dur, onları öylece bırakacak mısın? -Ne istiyorsun?
-Hristiyan cenazesi mi düzenleyelim? -Çavuşum, faşist haklı.
Amerikalı aptaldı ama böyle bırakmak olmaz.
Kibrit, nabız böyle mi bakılır?
Siktir!
Ne oluyor lan?
-Brodsky, lütfen. O bizden biriydi. -Pek sanmıyorum.
İnanmıyorum!
Bakın.
Acı çekiyor.
Şimdi gidebiliriz işte.
Şimdi ne oluyor?
Messerschmitt 109'lar.
Hayır, bunlar Pablo. Düşen de Pava değildi.
Sana soran oldu mu faşist?
Faşist haklı, bunlar Junker.
Nereye gidiyorlar?
Bundan böyle ben konuş dediğimde konuşacaksın.
Bir şeye kalkış da alayım aklını.
Faşist, bu olup bitenler ne?
-Ben de bilmiyorum. -Tırnak Makası'yla baş başa kal, görürüz.
"Tırnak Makası" mı? Kimsenin normal ismi yok mu burada?
Uygun bir isim.
Bilgi alma uzmanımızdır o ve işinin ehlidir.
-Tudela'lı Charo Teyzem de öyledir. -Bu şakaları bir de ona yap, göreyim.
Kamptan geliyor.
Gidelim.
Koduğumun faşistleri!
Tırnak Makası'yla görüşmem iptal oldu galiba.
Sağ kalmanın tek sebebi bu olacak!
Yürü faşist!
Ochoa.
Manolo.
Hayatta olan var mı?
Kahretsin!
-Böyle bir CS1'im vardı. Garajda bırakmış… -Bu bir ES1.
Ve benimdi.
ES1 tabii. Madem öyle diyorsun.
Pilotun üstündeki tozun aynısı.
Buraya kadar.
Konuş yoksa kafanı uçururum.
Üstlerine döktüğünüz şey ne?
-Yemin ederim hiçbir fikrim yok. -Çavuşum.
Bu Ochoa.
Onları öldür, kontrol noktasına gelelim.
Ne yararı olur ki?
Ne yaptılar sana böyle Ochoa?
Siktir!
Hemen siktir olup gitmeliyiz buradan.
-Ne oluyor burada? -Pilot ve Amerikalı'ya ne olduysa o.
Yapabileceğimiz tek şey var.
Sakın ha!
-Bu Ochoa. Yardım edin ona. -Olmaz çavuşum.
Bizi çözebilir misiniz lütfen?
Yüce Tanrım!
Bizi hemen çözer misiniz lütfen?
Bu ne lan böyle?
Canlı mı bunlar, nedir?
Baba?
Hayır evlat!
-Baba! -O artık baban değil.
Haklı, buradan gitmeliyiz.
Kapa çeneni!
-Olmaz çavuşum. -Yoldaşlarımıza yardım etmeliyiz!
Üzgünüm çavuşum ama biz Rusya'da şöyle deriz:
Cehenneme kadar yolun var!
Sikerler!
Hayır, ateş kesin! Ateş kesin, onlar bizden!
Ateş kesemeyiz.
Kafalarından! Kafalarından vurun onları!
Buradan gitmeliyiz, onlar için elimizden bir şey gelmez. Gidelim!
-Hadi! -Siktir, gidelim!
Koş Decruz!
Hadi.
İtin.
Çekil faşist.
Çocuğu çöz.
Yardım et bize aptal!
-Beni de! Yardım edeyim. -Sana güvenmiyorum.
Hadi!
Bin!
Brodsky!
Gidelim!
Gutierrez, Bahçıvan ve o Manresa'lı çocuk.
Massip.
Ölüler yürüyor.
Kanları kuru.
Çocuk haklıydı, içlerine ruh girmiş.
Zırvalamayı bıraksana.
Bu mümkün değil.
O İtalyan pilotu delik deşik ettiniz.
Yoldaşlarınızı da öyle.
Hatırlatmasana!
-Ölü değillerdi, yürüyorlardı, gördünüz. -Bizi yemek istiyorlardı.
Sus Brodsky.
Doğru, Carlos'a yaptıklarını gördünüz.
Sen biliyorsundur faşist. Rahibelere falan inanıyorsunuz ya!
-Rahibelere inanmıyorum, onlar var. -Anla işte. Rahibe, papaz, Tanrı, neyse.
Tanrı üç gün sonra Beytüllahim'de yükselmemiş miydi?
O canavarlar gibi.
Bir kere, Tanrı değildi o, İsa'ydı.
Yer de Beytüllahim değil, Kudüs'tü.
Ve İsa üçüncü gün yükseldiğinde insanları yemeye başlamadı.
Yani bildiklerimiz aynı. Beğen, beğenme, aynı taraftayız.
Bu doğru değil.
Biz bu savaşta Cumhuriyetçilerden tarafız. Sense orospu çocuklarından tarafsın.
Ne hoş.
Hadi, çöz onu.
Dur.
Ona bir çift sözüm var.
Şimdi ödeştik. Çözebilirsin.
Yavaş.
"Ölümden bir kez kaçmazsan iki kez ölemezsin."
Ne diyorsun?
Bu deyişin anlamı ne?
Deyiş değil, bir Rus atasözüdür bu.
-Kara cahiller. -Brodsky hem Rus hem de şairmiş.
Tabii ya, Machado'dan eksiği yok.
Belki dirilmişlerdir.
Cambados'lu amcam iki şişe kaçak içki içip katalepsi geçirmişti.
Ölü diye bıraktılar. İki gün.
Sonra uyandı.
Üç saat kustu.
-Ama üç gün sonra yine içmeye başladı. -Bu aynı şey değil ufaklık.
Bu mahşer günü zırvaları insanları korkutmak için var.
Kalkıp yürüyorlarsa ölmedikleri içindir.
Birbirlerine saldırmadılar, bizi istiyorlardı.
Ya şimdi?
Buralardaki saklanma yerimize gidiyoruz.
-Başka yoldaşlarınla buluşmaya mı? -Hayır, merak etme.
Orada sadece silah, cephane, yiyecek, bir de radyo var.
Bakalım olup biteni anlayabilecek miyiz.
-Yüzbaşı hemfikir mi? -Başka seçeneğimiz var mı?
Var.
Sizi vurup nehre atarız.
Harika fikir o zaman.
Acele edersek hava kararmadan varırız.
O ne…
Burada da mı varlar?
Ağzına sıçayım! Siktir!
İçlerine ruh girmiş işte.
Dur, silah ver bana, yardım edebilirim.
Bir yanlışını görmeyeyim, her kime dua ediyorsan yanına gidersin!
-Bunun bir anlamı yok faşist. -Bir şey demedim ki.
Hadi ufaklık, yürü!
Defol git buradan!
Brodsky!
-Brodsky! -Dur!
Bırak beni!
-Bir şey yapamayız! -Brodsky!
Boşaltıyoruz burayı, hadi!
Siz gidin!
Gidin!
Dokunma bana faşist!
Hadi!
O ikisi niye hâlâ hayatta? Faydaları yok. Bırak da…
Bıkmadın mı artık bu saçmalıktan? Neyin var senin ya?
Bizi burada yendiler.
Bir bu eksikti.
Bir dakika. Ne demek oluyor bu?
Uzun hikâye aslında…
Kimse kımıldamasın!
-Kimse kımıldamasın! -Bekle, dur!
Ben Yüzbaşı Lozano.
-Requetes Alayı. -Bırak palavrayı.
-Silahını bırak faşist, tararız seni! -Siz bırakın, yoksa kafanı uçururum!
Bir Ok ve bir Müslüman!
Eller yukarı, yoksa amiri indiririm!
-Rahibeye bak sen! -Kimse kımıldamasın!
Rahip Katili, vur onu!
Bağırsaklarını yemek için peşinde olacağım birazdan.
Kafanı uçurursam?
Madem öyle diyorsun…
Rafir, ihtiyarı vur. Ben de bücürü halledeyim.
İhtiyar siz tetiği çekmeden taşaklarınızı patlatmasın da!
Artık yetmez mi?
Silahını indirmezsen vururum seni.
-Mesele yürekse çözelim hemen. -Ne bekliyorsun geri zekâlı?
Yüzbaşıma silah doğrultmayın, yoksa gününüzü gösteririm.
-Önce emniyeti açman gerek. -Pardon.
Ulan!
Siktir, özür dilerim.
-Delirdin mi sen? -Bir şey olmadı, tamam mı?
Ya birbirimizi vururuz, sağ çıkan dışarıdakilerle uğraşır
ya da
silahlarımızı indirir,
buradan sağ çıkmanın yolunu ararız.
Ok'a güvenmiyorum.
Teğmen, kendini tanıt.
Teğmen Jurel, Ulusal Sendikalist Saldırı Komiteleri.
Güzel. Ya sen?
Birinci Sınıf Er Rafir. 15. Bölük.
-Neler olduğunu biliyor musun? -Ölüler ölmüyor.
Burada işiniz ne?
-Şehirden geçiyorduk… -Rafir!
-Kapa çeneni. -Sen kapa çeneni teğmen.
Artık benim emrimdesin, anlaşıldı mı?
Güzel. O zaman cevap ver. Burada ne işiniz var?
Sierra'yı geçerken bir Junker bizi düşman sanıp bombaladı.
On kişiden ikimiz sağ kaldık.
Sonra birden kendi adamlarımız bizi yemeye çalıştı.
Ormandan kaçtık ve Rahibe'yle karşılaştık.
Bizi buraya Tanrı getirdi.
Artık sayımız artmış durumda. Birlikte çalışmalıyız.
Bu Kızıllar ilk fırsatta bizi vururlar.
Emin ol vururuz. Tam alnınızın çatından.
-Kibrit! -Kesin şu saçmalığı artık!
Buradan sağ çıkmanın tek yolu var.
Birlikte.
Başımın çaresine bakarım diyen varsa çıkabilir.
Öyle olsun.
Decruz, indirsene şunu artık.
Evet, pardon.
Bitirdiniz mi?
Madem öyle, artık dost olduğumuza göre bir şeyler yiyelim.
İblisler ağaçların arasından çıktı
ve araç şarampole yuvarlandı.
Cehennemden gelen o canavarlar da şoförü yedi
Gözlerimle gördüm. Tanrı ruhlarına merhamet etsin.
Hâlâ yaşıyorsam bu bir mucizedir.
Bir bakayım.
Gereği yok Anne, mühim değil.
"Anne", Baş Rahibe'ye denir.
Mühim olup olmadığına da ben karar veririm.
Jacinto ve İsa'nın Kutsal Kalbi?
Evet, ne olmuş?
Muska işte.
Buna bakım yapmak gerek.
Yaşlı kargaya saldırdılarsa… Pardon, Rahibe Flor'a yani…
O zaman sadece nehirde değiller. Her yerde olabilirler.
Decruz!
Sen, Rafir ve Kibrit, yiyecek alıp üst kata çıkın, dışarıyı gözetleyin.
Duydun Kibrit, üst kata.
Bir faşistten mi emir alacağız?
En iyi nişancımız o.
Üst kata.
Yüzbaşı, zorlama. Burada amir benim.
Bu gece burada dinleniriz.
Yemek ve cephaneyi eşit olarak böleriz.
-Komünist mi olduk? -Anarşistiz biz!
Her neyse yoldaş.
Burada olup biten her neyse…
Faşistler nasıl diyordu? "Uhrevi."
Bu olup bitenler uhrevi.
Çok şey bilmem ama bildiğim şeyleri iyi bilirim.
Demir yolcuydum.
Vinçti, raydı, hepsini açıklarım.
Sen bunu nasıl açıklayamıyorsun? Ölüler dirilecektir, demez mi rahipler?
Ne yapmamız gerektiği İncil'in neresinde yazıyor, söyle bize.
Bunun Tanrı'nın krallığıyla bir ilgisi yok.
"Cehennemde yer kalmadığında yeryüzünde ölüler yürüyecek."
O ne demek ya?
Büyükannem böyle derdi.
O zırvaya inanmıyorum ben.
Gerçi bu savaşta hepimizin pişman olabileceği şeyler yaptığı doğru.
Las Aguilas'ta bir rahip var.
Mahşer Günü gelmeden itiraf edersin.
Siktir oradan!
Mahşer Günü'nün bir alakası yok.
Bunun Tanrı'yla tek ilgisi şu ki, biri onun rolünü çalmaya çalışıyor.
Peki bu nedir yüzbaşı?
Bu
bir aile meselesi.
SAVAŞ YÜREKLE KAZANILIR
Hey, Müslüman.
Unuttum, Allah'ın içmene izin vermiyor.
Öldürmene izin veriyor ama.
Sizin Tanrınız da kardeşlerinizi öldürmenizi umursamıyor.
Benim tanrım yok. Bir dava uğruna savaşıyorum.
Bir CS1'in vardı demek.
Zengin velet seni.
CS1 kullandım dedim, bana aitti demedim.
Amcamın tamirhanesinde çalışıyordum.
Ya sen?
O ES1 senindi, değil mi?
O motordan çok yoktur.
Dur bir dakika.
Sen Miguel Andreu musun?
Miguel Andreu!
On yıl önce La Rabassada'ya seni görmeye gittim.
Amcamla önümüzdeki virajı döndüğünde…
…sağ çıkamaz, demiştim.
Ne yarıştı ama!
İmzanı almıştım, hatırladın mı?
Nasıl hatırlayasın ki?
Kalabalığın içinde küçük bir çocuktum.
Miguel Andreu!
-Kim derdi omuz omuza savaşacağız diye? -Öyle bir şey yok.
Adım da Andreu değil.
Kimsem kimdim. Önemli olan, şimdi.
Ama yine yarışabilirsin, savaş bir gün bitecek.
Bitecek, öyle mi?
Bir yıldır dört bir yanda geri çekiliyoruz.
Her hâlükârda
biri kazanacaktı.
Ukalalık etme çocuk.
Ömrüm boyunca bir daha yarışmayacağımı iyi biliyorum.
Madem kaybettiğini biliyorsun, niye savaşıyorsun?
Hayatımda hiç yarıştan çekilmedim.
Sonuncu da olurum. Başladığın yarışı bitireceksin.
Demek lakabın Rahip Katili.
Hayatında hiç rahip öldürmedin.
Milise girebilmek için bir şey demeliydim.
Sırrımı saklar mısın?
Birliğinizdeki kadınlar ya fahişe ya lezbiyenmiş, diyorlar.
-Ya da ikisi birden. -Lezbiyen olduğunu sanmam.
Sertlik taslama. Her bela arayandan asker olmaz.
Arada bana baktığını da fark ettim.
Bak, anlıyorum.
Kadınlarını savaşa gönderen bir ordu ibne ordusudur.
Gerçek bir adam aradığına eminim.
Bulursan gönder bana.
Bak.
Bu, Peder Bustos.
Yanındaki kız da kız kardeşim.
Güzel, değil mi?
Peder Bustos da güzel bulmuş.
Savaş başlayınca aileme veda edemedim ama Peder Bustos'a ettim.
Sana bir sır daha vereyim mi?
Ama bir konuda haklısın.
Onu öldürmedim.
Gittiğimde nefes alıyordu.
Patavatsızın teki, o kadar.
Ayrıca zavallı bir aptal. Ama o da bizim kadar korkuyor.
Bana göre "biz", yoldaşlarım demek. Topunuz geberebilir, hiç şirinlik yapma.
Hangi tarafta olduğumuz dışarıdakilerin umurunda değil.
Buradan çıkmak istiyorsak bu saçmalığı bırakalım.
Saçmalığı mı?
Tabii ya, el ele tutuşup şarkı da söyleyebiliriz.
Siz faşistler aynısınız, hain kalleşler!
Siz Kızıllar da Şeytan'ın cehennemden çıkmış çocuklarısınız.
-Hatta iblis kuyruğunu gördüm galiba. -Kıçıma mı baktın?
Hayır, yani…
Bizim orada her erkeğin eli nasırlıdır. Hiç savaşmadın, değil mi?
Ben avukatım.
-Avukat? -Şirket avukatı.
Avukatın burada işi ne?
-Çok işimize yarayacaksın! -Franco'nun bir yakınının burnunu kırdım.
Hatta kuzeni sayılan biriymiş.
Yani Milliyetçiler'e verdiğim hasar hepinizinkinden büyük.
Avukatmış! Şu işe bak.
Duydun mu?
Biri geliyor.
-Müslüman, tüfeğini ver. -Asla. Leyla'nın bereketini kaçırırsın.
Vay be Müslüman!
Daha kalkamaz o.
Siktir!
Geliyorlar! Müslüman birini vurdu ama gerisi var!
-Vakit yok. -Hadi gidelim!
-Yüzbaşı, ne yapacağız? -Hadi!
Rahip Katili!
Siktir!
Koşun!
Bizi takip edin, hadi! Arka kapıdan!
Hadi!
-Tanrım! -Yürü!
Hadi!
Bu taraftan!
Çabuk!
Kibrit!
Aç mısınız pislikler?
Öyleyse bunu yiyin.
Koşun!
Tanrı aşkına!
Ne yapacağız?
Ateş etme, sayıları daha çok olabilir.
Domuz kokuyor.
-Sen domuz kokusunu ne bilirsin Müslüman? -Babanı sikmiştim.
Eş cinselsin yani.
Hayır.
Önemi yok dostum. Ama babamı siktiysen eş cinselsin.
Haklı.
Yeter. Anaokulu mu burası?
Bu ne?
Vadiyi telle çevirmişler.
Kim çevirmiş?
Almanlar. Teli açarlarken gördüm. Tüm vadiyi çevirmişler.
Kızarıyorlar.
Çavuşum.
Onu böyle bırakamayız.
Bir Kızıl olsa da
Tanrı ruhuna merhamet etsin ve onu cennete alsın.
Amin.
Sikeyim böyle işi.
Telleri Naziler çektiyse bir şey biliyorsunuzdur.
Hepimizin canı söz konusu faşist, bizimle dalga geçme.
Çıkmamıza izin vermeyecekler.
-Bir operasyon tiyatrosunun içindeyiz. -Gördün mü? Haklıymışım.
-Şerefsiz, en başından beri biliyordun! -Hayır, durun. Gördüğün notun aynısı bu.
Gizli bir harita içerdiğini bilmiyordum. Görünmez mürekkep olmalı.
O büyük binada fark ettim.
-Ne bu? Almanlara mı ait? -Evet. Süreler ve ilerleyiş hızı yazıyor.
Köpek, sahibinin sesini tanıdı.
-Kimin ilerleyişi? -Birliklerin.
Ne birliği? Sen bir yerde birlik gördün mü? Bu başka bir şey.
Onlar.
Olup biten her neyse burada başlamış.
Ve sen bizi buraya getirdin.
Hayır, getirmedim.
Bu şeylerin ne olduğunu da nereden geldiğini de bilmiyorum.
Tek bildiğim, taraf seçmedikleri.
En azından tartışıp durmuyorlar. Bizden daha mutabık görünüyorlar.
Sözlerimi bağışlayın.
Bakalım.
İyi haber: Harita varsa her yerde değiller demektir.
Kötü haber: Haritanın yanlış kısmındayız.
Onlar bizi bulana dek yürüyebiliriz ama çarpı işareti burada.
Bir sebebi olmalı.
Bence neler olduğunu öğrenmeye çalışalım.
Kendimizi ateşe mi atalım?
-Bazen ateş ancak öyle söner. -Faşist ilk defa haklı olabilir.
Araştıralım derim ben.
Ben de ilk defa dört göze katılıyorum.
Kaybedecek şeyimiz yok.
-Decruz. -Ne?
Evet, tabii, olur.
Korktuğun nedir Jacinto?
Meryem ve Kutsal Kalp yanında.
Gidelim.
Siktiğimin demokrasisi.
Diyelim ki faşist haklı ve ölüleri dirilten bir şey var.
Onu bulursak bir şey yapmalıyız.
Nasıl yani?
Onu bizim kullanabilmemiz için.
Tabii, bulursak yol arkadaşlarımızdan kurtulmamız gerekecek.
Kime sadık kalacağını bilmek istiyorum.
Benim safım belli.
Umarım öyledir.
Çok geç değil, uyanık birileri vardır.
Işıkları bombardımana karşı kapatmış olabilirler.
Ya da hepsi mideye indirildi.
Ne çatışma ama.
Hayır, bu bir çatışma değildi.
Birileri ateş etmiş, diğerleri de vurulmuş.
-Decruz, çalışıyor mu, git bak. -Başüstüne.
Yine o mavi toz.
Çavuşum!
Yaşıyorsan çık!
Ateş açacağız. Üç…
İki…
-Bir… -Durun.
Çıktım. Ateş etmeyin.
Her şey yolunda canım. Merak etme.
-Ölü değil misiniz? -Sen konuşan ölü gördün mü?
Yürüyenini gördüm.
-Ya bacağın? -Kaçmaya çalışırken incittim.
Kimden kaçarken?
Damattan herhâlde.
Her şey yolunda.
Artık bizimlesin.
Adın ne?
Ana.
Siz kimlerdensiniz?
Herkesten biraz var.
-Savaş bitti mi yani? -Parantez açtık diyelim.
Burada ne oldu Ana?
Hayatımın en mutlu günüydü.
Ta ki Almanlar gelene kadar.
Siktir!
Sikeyim!
Nişanlım, yani kocam
üstüme düştü, mermilerden bu sayede korundum.
Biri bacağıma isabet etti.
Sonra başka askerler geldi
ve o büyük kutularla birlikte kiliseye kapandılar.
Fırsatını bulup mahzene saklandım.
Sonra mırıldanmaları duydum.
Ölüler kıpırdanmaya ve ayaklanmaya başladılar.
Meydanda rastgele gezindiler.
Çıkmak istedim ama onlar ailem değildi artık. O, kocam değildi.
Almanlar her şeyi çan kulesinden izleyip güldüler.
Ara sıra birkaçını yakalayıp kiliseye sokuyorlardı.
İçeride deneyler yapıyorlardı.
Hepimiz kobaylarıydık.
Sonra kilisede bir patlama oldu.
Kahkahaları o zaman kesildi.
Her tarafı o mavi toz kapladı yine.
Bu kez de onlar koşturarak birbirlerini yemeye başladılar.
Korunmaya çalıştılar ama çok kalabalıklardı.
Hiç ümitleri yoktu.
Gece olunca ortalık sakinleşti.
Dışarı çıkmayı az önce göze alabildim.
Meydanı geçerken ayak seslerini duydum ve
o yaratıklar dönüp peşime düştü sandım.
Ama gelen bizdik.
Diğer insanlar nerede peki?
Nereye gittiler?
-Herkes kamyona, hemen! -Bana sıkıca tutun.
Ne var? Dul bir kadıncağız.
Kimse bir yere gitmiyor!
Ne yapıyorsun lan sen?
Buna yol açan formülü buldum. Silah elimizde.
Harika, yanımızda götürürüz.
Elbette götürürüz. Ama onlar kalacak.
Siktiğimin Cumhuriyetçisi!
Bir sonraki, kafana!
Jamie, lütfen silahı bırak da hep birlikte gidelim ki…
Kapa çeneni! Askerî bir karar değil bu.
Bu siyasi bir mevzu ve emirleri ben veriyorum.
Bu bilgiyi karargâha götürmeliyiz. Ruslar ne yapacağını bilir.
Tozu şehirlerine boşaltırsak savaşı kazanırız.
Birbirlerini öldürürler. Hepsi ölür!
Bu insanlar bize yardım etti, onları bırakamayız.
Bırakabiliriz ve bırakacağız da.
Ama dilersen kız arkadaşınla burada kalabilirsin.
Fark etmediğimizi mi sandın?
Yinelemeyeceğim Jaime.
İndir şu sikik silahını.
Ağzını bozma.
Dört bir yandan geliyorlar. Ne oluyor burada?
Sen bir bok bilmeyen taşralının tekisin.
Bu iş seni aşar.
Emirleri Parti verir ve Parti temsilcisi benim.
Ve hepiniz birer aptalsınız.
Size benimle gelme şansını veriyorum. Gerisi size…
Tanrı ona kucak açsın.
Bu taraftan çıkamayız.
Bu kiliseyi biliyorum, yer altı çıkışı var.
Elbette ya, sıçanların kaçış yolları hep olur zaten.
Emin misin rahibe?
O canavarlar arkamızdan gelirse ve tünelin çıkışı yoksa siki tutarız.
Özür dilerim.
-Artık gidip bakmaktan başka çaremiz yok. -Hadi!
Çabuk olun.
Hadi!
Geldiler bile.
Kokumuzu mu alıyorlar ne?
Acele edin, hadi!
Bu taraftan.
Korkaklar nasıl da kaçıyor. Beklemezler tabii.
Ama bana güven, seni burada yalnız bırakmam.
Tanrım!
Kaltak, çekil üstümden!
Rafir! Yardım et!
İn tepemden iblis!
İnsene!
Ne kadar iğrenç!
Pek de güzeldi.
Arkadaşımdı sadece, amma kıskandın.
Hadi.
Durun! Kız az önce Müslüman'ı ısırdı.
-Bulaşırsa ne olur, biliyorsunuz. -Sıyrık sadece!
Atma lan! Botunda diş izleri var!
Bereketin kaçtı dostum.
-Çavuşum? -Durun! Bakın!
-Dişleri geçmemiş. -Uydurma!
Çorabını çıkar.
Dişleri geçmemiş! Gördünüz mü? Haklıydım!
Allah beni hâlâ koruyor!
Sen ve sikik Bereketin. Koku onları durduracaktır.
Hadi siktir olup gidelim.
Durun. Bu taraftan.
Hadi, durmayın!
Rahibe.
Ne yapıyorsun?
-Kiliseye dönüyorum. -Nereye?
Biri ruhlarıyla ilgilenmeli.
Aptallık etme. Dışarı çık, ensemizdeler.
Tanrı'nın takdiri bu.
-Ne Tanrı'sı? -Jacinto!
Ne var?
Bu ilk ve son olmak üzere
şehvet dolu bakışlarını bacağıma çevirebilirsin.
O iblisler ısırdığında ne olduğunu biliyoruz.
Siktir, Flor…
-Git. Yapacak bir işim var. -Bir saniye rahibe.
Sana kutsanmış ekmek vereyim.
Müsaadenle bir ayin vermem gerek.
Tanrı seni korusun.
"…Tanrı, Efendimiz İsa'yı ölümden diriltti çünkü büyük önder İsa
ebedî ahit uğruna kanını akıttı.
Mesih’e ebetler ebedince izzet olsun!"
Amin!
Ortalık sakin görünüyor ve kamyon hâlâ çalışıyor.
-Decruz, becerir misin? -Hiç şüpheniz olmasın.
Ne yapmak istiyorsun?
Kilisedeki simgenin aynısını taşıyan bir vagon var Las Aguilas'ta.
Galiba operasyonun liderini biliyorum. Oraya ulaşırsak…
Hop! Sen bizi aptal yerine mi koyuyorsun?
Bir faşist kampına niye gidelim?
Bu kargaşayı panzehir olmasa hayatta çıkarmazlardı.
Bunu durdurabiliriz.
Niye durdurasın ki? Bu bir silah ve sizin elinizde.
Savaşı kaybettiysek buna karşı bir şey yapamayız. Kazandınız.
Kardeşim tarafınızda.
Özbeöz kardeşim sizin tarafınızda.
Ne zaman bir telgraf alsam cephede öldüğünü
veya bir hapishanede idamını beklediğini öğreneceğim sanıyorum.
Her hâlükârda kaybedeceğim.
Vagonun Las Aguilas'tan çıkmasına göz yumarsak bu savaş asla bitmez.
Hepimiz ölüp gidene dek sürer. İstediğin bu mu?
O silah buradan çıktığı takdirde
hepimiz kaybederiz.
Ağzın laf yapıyor.
Mesleğin neydi?
Şirket avukatı.
Hadi canım!
Ceza hukuku eğitimim de var ama uygulamadım.
Neyse, Las Aguilas'a gidip şansımı deneyeceğim.
Ya benimle gelir ya da merminiz bitene dek vadide gezinirsiniz.
Orada ya idam ediliriz ya da bize hendek kazdırırlar.
-Hiç yoksa burada şansımız var. -Merak etme, size çok sıcak davranırız.
Sonumuz Brodsky gibi olacaksa kendi kendimizi vuralım bari.
Konuşman fena değildi.
Ama benim için bir önemi yok. Savaşı kaybettik.
Eğer Las Aguilas'a gidip…
Bu savaşı değil aptal, diğerini.
Onu kazandınız.
O piçleri durdursak bile bu ülke sizin.
Bak, ben zaten yaşlıyım.
İsterlerse idam etsinler, umurumda değil.
Ama tek bir isteğim var.
Ne olursa olsun yoldaşlarım yaşayacak, tamam mı?
Neyi bulacaksak bulup evlerine dönmelerini sağlayalım.
Söz mü?
-Bir dakika. Decruz nerede? -Demin buradaydı.
Kahrolası çocuk nereye gitti?
Gidebiliriz.
Bakıyorum bizim faşist yürek yemiş.
Evlat, cesuru aptaldan ayıran çizgi çok incedir.
Bir bilseniz yüzbaşım.
Gidelim hadi.
Planın nedir?
Girip panzehri bulacağız ve çıkacağız.
Yerini biliyor musun ki?
Aşağı yukarı. Evet.
Peki ya mevziyi?
Evet.
Doğrusu, oraya sadece bir kez gittim.
En iyi planımız bu mu yani?
En iyisi mi bilmiyorum ama tek plan bu.
Harika.
Şurası Las Aguilas'ın arka tarafı. Ana bölgeye giden bazı tüneller var.
Vagonu gördüğüm şu yer de laboratuvar olmalı.
Yakında anlarız.
İyi şanslar avukat.
İskambil oyunu değil bu. Şansa ihtiyacım yok.
Dur!
O son adımın olsun!
Ben Yüzbaşı Lozano.
Sağ kalan bir grubu getirdim.
Aldığın emirleri hiç mi takmazsın sen?
Sana çekmişim herhâlde.
-Merhaba amca. -Alarcos'un cevabı yanında mı?
Gördüğünüz gibi kestirmeden geldim ve yolda ufak bir sorun çıktı.
Yine de buraya ulaşmayı başardın. Babana çektiğin belli.
İçeri alın.
Kimsenin çıkmaması emredildi.
Emirler umurumda değil.
Sana benziyorum işte.
Üç asker ve tutsaklarla geldim.
Seni 6. Alay'a savaşmayı öğren diye yolladım.
Ben de adamlarım için savaşıyorum işte.
Adamların da zerre umurumda değil.
O kadar benzemiyoruz.
Girsinler, silahınız hakkında bilgileri var.
Biliyorum, içlerinden biri Moncayo Karakolu maceranı bildirdi.
Ama biz o haberi on saat önceden almıştık.
Tutsaklarının bir bok bildiği yok.
Dinle, orada olanları anlamıyorsun.
Hiçbir şeyi anlamayan sensin.
Ruslar da bizdekine benzer bir şeye sahip. Mükemmelleştirmeleri an meselesi.
Sence kullanmakta tereddüt ederler mi?
Burası şehirdeki ofisine benzemez. Bu bir savaş ve ne yapıp edip kazanacağım.
Deney her şeye rağmen başarılı oldu. Şimdi de vadiyi temizleyeceğiz.
Bombardıman uçakları gelmeden içeri gir.
Aklını kullan, o adamlar benim emrimde. Onlara söz verdim, yüzüstü bırakamam.
Yapma Jan.
Benimle aşık atma.
Onları yüzüstü bırakmayacağım.
Yüzbaşı!
Bu bir emirdir!
Ne yapıyorsun ya? Defolup gidelim buradan.
Ne oldu yüzbaşım?
-Bol şans! -General, bekleyin!
Ulan, faşistim ben!
Şerefsizler! Bu ülkede kimseye güven olmuyor.
Geri zekâlı herif!
Bombardımanı ertelemeliyiz. Alarcos'u arıyorum.
Unut bunu.
Buradaki yetkili artık sen değilsin.
Aslına bakarsan, hiçbir zaman olmadın.
Ne diyorsun sen?
Burada yetkili benim. Ben ne dersem o olur!
Siktiğimin Alman'ı.
Dedim sana, boktan bir plandı.
Er geç buraya gelecekler.
Ve üniforma umurlarında değil.
Hayır.
Bölgeyi bombalayacaklar, uçaklar yolda. Harabeye dönecek burası.
Olsun, ben gürültü çıkarmadan gitmem.
-Kibrit, şu mağara için patlayıcın var mı? -Sifon ve dinamit var.
İşe yarayabilir.
-Patlayıcılarım nerede? -Bende.
Decruz, ne yapıyorsun?
Meğer haklıymışsın yüzbaşım.
Cesur olmak istedim
ama aptalın tekiyim.
Ne diyorsun sen?
Meydan boştu.
Ama kamyon değilmiş.
Olamaz, siktir!
Bırak onu asker!
Bırak…
-Panzehir orada. -Yüzbaşım.
Benim için her şey bitti.
İyi de, sen bir korkaksın Decruz.
Bakirsin de, unuttun mu?
Siz iyi birisiniz yüzbaşım.
Ama ben çocuk değilim.
Sizden tek ricam var.
Yalan söyledim, sevgilim var.
Boiro'dan geçerseniz Teresita'yı arayın
ve cephede aklımdan hiç çıkmadığını söyleyin.
O puf böreklerinden de yerim.
Çok yalancısın çocuk.
La Rabassada'da boktan bir yarış çıkardım.
Yolun yarısında düştüm.
Yarışı bitirdiğimde herkes galibi kutluyordu.
İmzamı almadan beni rahat bırakmayacak tek bir velet vardı.
-Yalan, hatırlamıyorsun. -Kırmızı bir defterin vardı.
Bir de mavi kalemin.
Onu sakladım.
Deftere şöyle yazmıştım:
-"Başladığın yarışı bitireceksin." -Sonuna dek.
"Pablo'ya."
Siktir!
Ne yarış ama!
Hadi evlat, az kaldı.
Siktir!
Ne yarış ama!
Artık dönüş yok.
Özel Tim, Kuzey Kapısı'na.
Acil Durum etkinleştirildi.
Siktir!
-Ne bok yiyeceğiz? -Panzehri bulacağız.
-O gördüğüm vagon buralarda olmalı. -Nerelerde?
Kim bilir. Ama bunu durdurmalıyız.
Ben üniforma yakışıyor diye orduya katıldım, dünyayı kurtarmak için değil.
İzninle şansımı tek başıma deneyeyim.
Ağlama sakın. Yazarım, söz.
-Rafir, geliyor musun? -Hayır.
-Bol şans dostum, selamünaleyküm. -Tanrı'ya emanet!
Ana planın kusursuz işliyor faşist.
Ben de emin değilim çavuşum.
Ben ya yarışır ya savaşırım, hendek kazmam.
Yürü git Kibrit!
Evet, mükemmel işliyor.
Siktir! Beni takip edin!
Hadi!
Bu taraftan! Koşun!
Rafir nerede?
Ödü bokuna karıştı.
Gidin, ben sizi korurum!
Koşun.
Siktir! Bu taraftan!
Tanrım!
Siktir!
-Hey! -Hadi!
Siktir!
Yüce İsa! Ya da her neyse.
-Laboratuvara ulaşmalıyız! -Nasıl?
Bu taraftan!
Jurel!
Rafir!
Ödümü kopardın yahu!
Sonunda yalnız kaldım.
Ne o, beni mi özledin?
Hep boktan bir yarışçıydım.
Düştüm, beni yoldaşların bırakmadı.
Kız arkadaşın mı?
Laura.
Mayısta evlenecektik.
Onu Lucena'da öldürdünüz.
Maria.
Oğlanın adı Miguel'di, benimki gibi.
Bombardımanda evin üstlerini yıkıldığını gözlerimle gördüm.
Bir havaları var, değil mi?
-Benziyorlar. -Boş versene, benimki çok daha güzel.
Her şeyi boş ver.
PATLAYICILAR
Küçük bir hediyem var.
Çok yaşa İspanya!
Dur, biraz bekle!
-Hangimizinki? -Kim takar! Artık geriye hangisi kalırsa!
İşte bu!
Tamamdır.
Siz panzehri alın, ben bizi çıkaracağım.
-O nasıl olacak? -Böyle bir külüstür kullanmışlığım var.
Gidelim.
Şerefsiz herif!
Bu ne?
Panzehir bu mu?
Panzehir yok.
Birkaç şey denedik.
Ama sadece yavaşlatıyorlar.
İşimi fazlasıyla iyi yapmışım herhâlde.
Son hududu da fethettim.
Kapılar açık ve bunu durdurmak için elinizden hiçbir şey gelmez.
Eserim…
Eserim ölümsüz.
Geliyor.
Ebedî hayat.
Pek uzun sürmedi.
Siktir!
Ağzına sıçayım!
Galiba boku yedim.
Hayır!
Hayır, bekle!
Bekle! Lütfen! Bekle, hayır!
-Kafayı yemişsin sen! Elimi kestin! -Bence tam zamanında yaptık.
İşte! Biliyordum!
Hayal gücü amma darmış.
-Hadi! -Siktir!
Gir! Çabuk!
Er geç kıracaklar.
Parlak fikirlerin tükendi galiba.
Hâlâ iki mermim var. Keşke silahı dolduracak bir elim olsa.
-Hep hatırlatacaksın, değil mi? -Evet.
-Beni öpmeyeceksin, değil mi? -Hayır. Tabii ki hayır.
-Hayır. -Pek uygun bir zaman değil.
Bak, aslına bakarsan çok vakit kalmadı.
Flor, öbür dünyayla ilgili anlattığın masallar doğruysa
bekle beni, geliyorum.
Allah'a şükür! Bereket!
Jan!
Elimi kestin.
Evine döndün.
Şimdi nereye gideceksin?
Fransa'ya geçeceğim.
Hadi canım! Tamam, burası boktan bir ülke ama niye Fransa?
Burası benim için bitti.
Dinle,
benim taraftakiler seni bilmiyor.
Demek istediğim,
benimle gelebilirsin, başına iş gelmez.
Jan, hiç ortak yanımız yok ki.
Savaş olmasa asla tanışmazdık.
Evet ama tanıştık.
Tekrar bir araya gelemeyiz.
İşe bak!
Bu savaştan hiç mi hayır gelmez?
Hiçbir savaştan gelmez, avukat.
İyisi mi şuna bir baktır.
Dur, bekle!
Adını söyle bari.
Cidden mi? Sana hep Rahip Katili mi diyeceğim?
MANUEL MARTİN'İN YAZDIĞI NOCHE DE DIFUNTOS DEL 38'DEN UYARLANDI
Alt yazı çevirmeni: Arda Barişta