NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
KOLEJNE ZAMIESZKI W MADRYCIE ATAKI NA ODDZIAŁY BANCO INDUSTRIAL
W Madrycie wybuchły w nocy kolejne zamieszki.
Doszło do wielu ataków
na oddziały Banco Industrial de Madrid.
Choć bank nie wydał jeszcze oświadczenia,
już doszło do protestów.
Dwie partie polityczne zabrały głos,
zażądając wyjaśnień.
To samo zrobiły Stowarzyszenie Przedsiębiorców i Stowarzyszenie Bankowe.
Myślisz, że nie będzie konsekwencji?
A Banco Industrial nam podziękuje?
Co stary sobie myślał,
wyznaczając cię na sukcesora?
Mam to gdzieś.
Może powód jego depresji
podziałał też na jego neurony. Nie wiem.
Enrique!
To nie było potrzebne.
Sabino, obaj dobrze wiemy,
że wszyscy byliby spokojniejsi, gdyby Víctor został w Galicji
i doglądał sadów ojca.
Bez twej pomocy daleko by nie zaszedł.
Mam dość twoich lewackich ideałów.
Mam też dość trzymania
El Observadora pod kroplówką.
Ten relikt tylko generuje straty
i doprowadzi do Grupę do ruiny.
To kamień u szyi!
To koniec, Víctor.
Nie wiem jak, ale zrzucę cię z tego pieprzonego krzesła.
Skończyłeś?
Enrique, po wczorajszym artykule jesteśmy na pierwszych stronach gazet.
Rozumiem, że potrafisz myśleć tylko o następnej dywidendzie
i że nie zależy ci na budowaniu wizerunku,
nowych projektach, myśleniu o przyszłości.
Rozumiem też,
że po śmierci wujka
spodziewałeś się zasiąść w fotelu prezesa.
Tak się nie stało.
Siedzę w nim, bo myślę długoterminowo.
Masz coś do zrobienia, zrób.
Do tego czasu proszę o dobre maniery.
Wstań, jeśli chcesz, ale mów ze swojego miejsca.
To ja chodzę wokół stołu, gdy mówię.
Dzięki za wsparcie.
Nie ma za co.
Ale między nami…
powinieneś był nas ostrzec.
Między nami…
mogę się rozluźnić?
Myślałem, że to rozmowa przyjaciół.
Tak. Tylko chcę mieć pewność.
Byłem bardziej wierny Antoniowi Malvarowi niż żonie.
I będzie tak dalej.
Dobrze, że Rosa cię nie słyszy. Co u niej?
Wszystko dobrze.
Właśnie o ciebie pytała.
Muszę ją odwiedzić.
Kiedy tylko zechcesz.
Dziękuję, Sabino.
Nie ma za co.
Cześć.
Zostały tylko cztery dni.
Za cztery dni Ulubieńcy Midasa
popełnią kolejną zbrodnię.
Cztery dni,
by zapobiec
kolejnej śmierci.
Dlatego tu jesteście.
Witam i dziękuję.
Detektyw Natalia García
będzie koordynować zadania.
Większość z was już to wie.
Mimo że to ja poprowadzę śledztwo,
detektyw z wydziału zabójstw, Raúl Núñez,
będzie do waszej dyspozycji.
Ponieważ wielu z was pochodzi
z innych wydziałów,
powiem wam,
co Wydział Porwań i Wymuszeń
mówi nam od pierwszego dnia pracy.
Nie chodzi o łapanie złoczyńców.
Oczywiście musimy ich łapać,
ale to nie nasz priorytet.
Nasz priorytet to uniknięcie kolejnych ofiar.
Czas jest przeciwko nam.
Skupcie się.
Do roboty.
Nie da rady. Całe rano jestem zajęta.
O 15.30 może być, ale na dziesięć minut.
Jasne, nagraj to. To da nam więcej czasu.
Najmodniejsza dziennikarka w mieście potrzebuje agenta! Są chętni?
Hej.
Dzień dobry.
Nie mówiłem, że jesteś na świeczniku?
Banco Industrial przygotował oświadczenie. Mam przeciek. Za godzinę je wydadzą.
Mamy zacząć się pakować?
„W odpowiedzi na artykuł opublikowany w El Observador Nacional,
Banco Industrial de Madrid
informuje swoich akcjonariuszy, klientów…
że rozpocznie wewnętrzne śledztwo,
by ustalić fakty i pociągnąć winnych do odpowiedzialności,
jeśli potwierdzi się, że treść artykułu…
Jesteśmy dumni z finansowego wsparcia
udzielanego Grupie Malvara
i jesteśmy pewni,
że El Observador Nacional pozostanie
bastionem niezależnego dziennikarstwa
w naszym kraju”.
Tak, do cholery! Chodź tu!
Musimy to uczcić.
Czas na mnie.
- Nie. - Tak.
Jeszcze jednego na drogę.
Cóż…
Strzemiennego?
Zależy, co tak naprawdę świętujemy.
Oświadczenie Banco industrial.
Mam uwierzyć,
że wierzysz, iż nie nic zrobią?
Nie.
Szukałem powodu, by się napić z najmodniejszą dziennikarką w mieście.
- Mogłeś mi to zaproponować. - Czemu o tym nie pomyślałem?
Nie wiem, co pomyśleliby twoi koledzy,
gdybyś poszła na drinka z…
jak mnie tam nazywacie?
Jaką mam ksywkę?
Więc mam ksywę.
Chciałeś się ze mną napić,
by wyciągnąć jakieś informacje?
Żeby je wymienić.
Pytaj, o co chcesz.
Naprawdę obchodzi cię Syria czy chcesz pokazać, że masz jaja?
Czy to ważne?
Dla mnie tak.
Obchodzi mnie.
Nie mów akcjonariuszom.
Niektórzy w zarządzie nazywają mnie liberalnym komunistą.
Syn nazywa mnie „filanprykiem”.
Brakuje mi tylko tej ksywki. Twoja kolej.
Strzemienny?
Robi się późno. Czas iść.
Jutro mamy dużo wywiadów i debatę.
To prawda. Chodźmy.
Możemy to powtórzyć.
Tak, możemy…
Nie idź.
Śpij tu. I tak spotkamy się za kilka godzin.
Do zobaczenia.
Nie mogę mieć twego czasu, to chcę twych pieniędzy.
Prawda jest taka,
że od spadku sama zajmowałam się Marcosem.
Laura ma rację.
Okoliczności się zmieniły.
Robicie z igły widły.
W Europie jest wiele firm, które sprzedają broń krajom w konflikcie.
Na takiej rzeczywistości żyjemy.
Największą hipokryzją jest to,
że Alfaad żył jak król dzięki reżimowi,
który teraz potępia.
Alfaad rzucił wyzwanie reżimowi, wiedząc,
że może przypłacić to życiem.
Uważam go za bohatera.
A bohaterowie sprzedają gazety?
- O wiele mniej, niż bym chciał. - Wie, że umrze.
Jego rodzina też to wie.
Za to, że powiedział prawdę.
Faktem jest, że potworne interesy
ukryto pod złożoną strukturą finansową.
Żeby akcjonariusze banku
mogli więcej zarobić.
Handel zakończono
dopiero po naszym artykule.
Problem może leżeć w tym, że…
To wcale nie jest skandal.
Zyski ze śmierci innych to rzeczywistość,
w której żyjemy.
Dobrze poszło, nie?
Tak myślisz?
Nazwali nas hipokrytami,
oportunistami, demagogami…
I cynikami.
Ale pamiętaj, że poszło bardzo dobrze.
Tak.
Wczorajszej nocy i dziś.
Groucho.
To twoja ksywka.
Bo…
Z powodu…
Tylko niektórzy.
Czyli ty.
Zapraszam na kolację.
Lepiej nie.
Moja taksówka.
Innym razem?
Pa, Víctor.
SŁUCHAJ: WIEMY, ŻE JESTEŚ NASZYM WROGIEM
Coś nie tak, Diego?
Dobry wieczór.
Mam to dla pana.
Już?
To łatwiejsze, niż się wydaje.
Nie zamierzam go używać. Na wszelki wypadek.
Bez obaw. Rozumiem.
To nie może wyjść na jaw. Ja go panu nie dałem.
Ma być w aucie, aż wróci pan do domu.
Proszę.
Pewnie nie umie pan go używać.
To proste. Zobaczy pan.
Dobranoc, panie Genovés.
Dobranoc.
Nieźle tu.
Zrobiłeś postępy od Bostonu.
W sercu wciąż jestem plebejuszem.
Tam siedzisz?
Chcę to zobaczyć.
Podoba mi się.
Oferta znacznie przewyższa rynkową…
Oraz ceny akcji
po artykule o Banco Industrial.
To z twojego powodu.
Po przejęciu pozostaniesz jakiś czas na stanowisku.
Trudno się oprzeć, co?
Bardzo pochlebne.
Tak dobrze cię znam,
że już wiem, co powiesz.
Ale nie powinieneś.
Przemyśl to.
Nie spiesz się.
Gdy Dopa obiega Hiszpanię,
zabierając ci subskrybentów,
a Banco Industrial planuje zemstę…
To idealny moment na sprzedaż.
Cóż mam powiedzieć?
„Jose,
jesteś niesamowitą kobietą. Uwielbiam cię.
Ale inaczej widzimy świat i interesy.
Tobie zależy na marce,
treści,
zarabianiu.
A mi zależy na ludziach,
gazecie
i walce o prawdę i sprawiedliwość”.
Uważacie, że czytacie w moich myślach…
Czasem macie rację.
Bez urazy, ale to, co myślicie, że powiem,
nic dla was nie znaczy. To puste słowa.
- „Was”? Nie chciałam cię urazić. - Dla mnie nie są puste.
Nie chcę zapomnieć, dlaczego tu jestem.
Obchodzi mnie to, czym jest ta firma.
Mam gdzieś pieniądze i ile jest warta.
Teraz musimy stawiać największy opór.
Bo to najlepszy czas na sprzedaż.
Víctor…
składam ci ofertę.
Podziękuj i powiedz, że się zastanowisz.
Dziękuję.
Przemyślę to.
Wszystko dobrze?
Coś się stało?
Nie.
Chodźmy na lunch.
Obiecuję, że będę spokojny.
Czy María José Alva
miałaby powód szantażować Genovésa?
Nic nam się nie nasuwa.
Jakieś powiązania z jego wspólnikami?
Kilka lat pracowała dla Banco Industrial w USA.
Zostaw kopię w moim gabinecie.
Co mówi Balistyka, Tucho?
To jedna z broni skradzionych latem
z kwatery wojskowej w Almeríi.
Dokładne śledztwo nic nie przyniosło.
ASTRA — SKRADZIONA? — TRUDNE
Wiemy coś o miejscu pobytu rodziny?
Brak wskazówek zawężających poszukiwania.
Musimy sprawdzić każdego pasażera
z 15 000 lotów.
Może nie lecieli żadnym z nich.
Sprawdzamy to.
A samochód, który uderzył w Susanę Ruiz?
Też go sprawdzamy.
Sprawdziliśmy 2200 pojazdów
w pięciu wspólnotach.
Zlokalizowanie 2200 aut
i ich skontrolowanie
wymaga czasu i pieniędzy.
NIEJASNE
Cześć, Marcos.
Zauważyłeś, że nie było dziś Soni?
Proszę, przestań grać.
Tak, zauważyłem.
Wyciszam telefon.
Mamy dla siebie popołudnie.
Co chcesz robić?
Nie chcesz nic robić?
Obojętne mi to.
Marcos…
Grałem!
Rozmawiamy.
Nie masz prawa mi mówić, co mam robić!
- Może. Ale to mój samochód. - Nie, tato!
Mówię tylko, że zamieszki mają swój powód.
Potrzebne są drastyczne środki, by przywrócić sprawiedliwość społeczną.
Ale jeśli mówisz, że jest powód, usprawiedliwiasz tę przemoc.
Ktoś im płaci za mówienie tych bzdur
czy on naprawdę tak myśli?
To smutne, że nie muszą mu płacić…
Ale tak, płacą mu.
Byłaś świetna. Jesteś Bardzo dobra.
- Pewnie zaprosili cię na więcej debat. - Tak.
Nie wydajesz się zadowolona… Co się stało?
Mój szef mi się podoba.
Bardzo.
Kto? Redaktor w gazecie?
Nie, prezes.
Genovés?
- To taki snob! - Proszę.
- To problem? - Problemem jest, że go lubisz.
Problemem jest,
że jest właścicielem gazety.
Dostałam nauczkę z Carlosem.
Spałaś z nim?
Tak.
Wysłał mi kilka wiadomości,
ale nie odpisałam.
- Traktuje to poważnie. - Jasne…
Te skurwysyny są takie niestałe.
Myślą, że wszystko mogą kupić!
Nawet kobiety.
Dziękuję, mamo.
Teraz wiem, skąd mam te uprzedzenia.
To moje zdanie.
Wydaje się porządny.
Artykuł był hitem, więc każda gazeta mnie przyjmie.
To odejdź jak najszybciej. Nie ufam temu typowi.
Jutro o szóstej. Wszystko wyrzucimy.
Dobrze.
Dzięki, skarbie.
Kierowca.
To sprzed pół godziny.
Znamy tego drugiego?
Nie, moi ludzie go rozpracowują.
Widziałaś, co było w kopercie?
Była za daleko.
Ulubieńcy Midasa chętnie zapłacą komuś z otoczenia Genovésa.
Powiemy mu?
Nie.
Jeszcze nie.
Daj znać, jak zidentyfikujesz tego faceta.
Miej oko na kierowcę.
Dzięki.
- Dzięki, Diego. - Do jutra, proszę pana.
Genovés?
Jutro jest termin.
Wiemy.
Ma pan jakiś trop?
Nie.
Nic, o czym mogę mówić. Przykro mi.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Jeśli chce pan porozmawiać, potrzebuje…
Nie, dziękuję. Porozmawiamy jutro.
Dobrze.
Porozmawiamy jutro.
CHCIAŁBYM CIĘ ZOBACZYĆ
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ
Będę miała…
Zabieg.
„Zabieg”. W znieczuleniu.
To oznacza operację, dziadku.
Dziadku?
Nie słuchasz.
Słucham! To ząb mleczny, prawda?
To nic poważnego.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Diego.
Amerykański dostawca będzie musiał dostosować opłatę.
Inaczej to się nie kalkuluje, Antonio.
Dopilnuj, by zrozumieli,
że nie o tym rozmawialiśmy.
Złóż kontrofertę. Oddzwonię.
Dostał pan?
Tak. Zwołaj ich.
Znajdź najbliższe jednostki.
Wychodzimy za minutę!
Drogi panie Genovés,
jak obiecaliśmy pięć dni temu,
dziś ktoś zginie.
Za kilka minut w dzielnicy Lavapiés.
Wszystkie jednostki na Plac Lavapiés.
Każda w promieniu trzech kilometrów.
Wkrótce pan zrozumie,
że gdy raz maszyna pójdzie w ruch,
nie da się jej zatrzymać.
Każda próba jej zatrzymania będzie nie tylko daremna,
ale i nielogiczna. A nawet nieuczciwa.
Idziemy!
To, co się stanie, jest nieuniknione,
panie Genovés.
To istota naszego przesłania.
Pan i my jesteśmy jak kamienie młyńskie,
między którymi
dziś zakończy się kolejne życie.
Plany tej osoby i jej sytuacja są bez znaczenia.
Nie ma też znaczenia,
co pan zrobi po przeczytaniu tego.
Ta zbrodnia to konsekwencja decyzji,
którą podejmował pan od chwili otrzymania
naszego pierwszego listu.
Teraz to zrządzenie losu.
Pana decyzja jest przykładem i ostrzeżeniem przed tym,
co będzie się działo co pięć dni,
jeśli nie zapłaci pan żądanej sumy.
Niniejszym serdecznie pozdrawiamy,
Ulubieńcy Midasa
Halo?
Wyszłam z castingu.
Denerwowałam się, ale dobrze mi poszło.
Będę za jakieś…
Víctor.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Przekaż darowiznę tym ludziom. Anonimowo.
Ile?
Napisałem ile.
Nie mogą się dowiedzieć,
skąd są pieniądze.
Jasne.
Powtórz to, do cholery!
Aż ci uwierzymy. Proste.
Zrobiłem dokładną inspekcję chyba przedwczoraj.
Wczoraj rusztowanie było bez skazy.
- Przysięgam. To prawda. - Dobrze.
Uspokój się.
Podaj nazwiska wszystkich pracowników.
Następny do złożenia zeznań, proszę.
Wydział Zabójstw.
Wymuszenia.
Chcesz?
Czemu nie?
Coś z banku?
Sprawdziliśmy.
Nie wiadomo, jak uszkodzono kamerę.
A tutaj?
Duża rotacja. W zeszłym miesiącu siedmiu zaczęło, sześciu odeszło.
Ostatnia osoba z hukiem.
Ci, którzy odeszli…
Szukamy ich.
Mieli gówniane warunki pracy.
Jasne, że byli wkurzeni. Też bym był.
Ostatnio wszyscy są wkurzeni.
Może podpalimy parę śmietników w nocy?
Powiesz mi, czemu mnie zaprosiłeś,
czy mam czekać na deser?
Nie każę ci czekać, Sabino.
- Wybrałeś? - Tak.
Spotykają się
z samą prezes Banco Industrial.
- Alicią Araną-Vélez? - Tak.
Dwór spiskuje przeciwko królowi.
Powinniśmy dać cynk Genovésowi?
Po prostu róbmy swoje.
Zgłoś się, Silvio.
Nic nowego. Wsiada z chłopakiem do jego auta.
Za nimi.
Potwierdzono: kierowca zbliża się do domu Genovésa.
Czekaj tam, póki nie wyjdzie.
Wiemy, czemu ma wolne popołudnie?
Mónica Báez wychodzi z telewizji.
- Cześć. - Cześć.
Kupiłem ci nowy telefon.
Nie dostajesz moich wiadomości.
Przepraszam,
ostatnio mam na głowie telewizję, gazetę…
Jestem w rozsypce.
Co mam z nim zrobić?
Zwrócimy go?
Muszę iść.
Do zobaczenia.
Mónica, czekaj!
Nigdy tego nie robiłem.
- Czasem należy zaryzykować… - Víctor…
Nie wiem, czy kogoś masz…
czy jest inny powód, ale wiem, co się wtedy stało.
To nie była jednonocna przygoda.
Przynajmniej ja tak to czułem.
I nadal to czuję…
do ciebie.
Przepraszam.
Lubię cię.
Ale to nie powinno było się zdarzyć.
Nie spotykam się z nikim. Po prostu nie wiążę się z szefami.
To niepoprawne.
Naprawdę?
Tylko dlatego?
Tak.
To „tylko” to moja praca.
To moja pasja i zobowiązania.
Moja wolność.
Nie chciałem cię urazić, ale moglibyśmy…
Nie chcę cię widzieć.
Mam nadzieję, że rozumiesz.
I że to uszanujesz.
RÓWNOŚĆ SPOŁECZNO-POLITYCZNA
REDAKTORKA
To rodzice Elisy.
Jej chłopak.
To jej przyjaciele.
Widziałem jej zdjęcia w internecie.
Nie znam jej.
Pracowała kilka nocy w tygodniu w barze,
w którym ostatnio pan bywał.
El Borne.
Na pewno pan z nią nie rozmawiał?
Nie.
Przykro mi.
Jak pan myśli, ile ci przestępcy żądają
w stosunku do pana majątku,
panie Genovés?
Ile osób może zapłacić 50 milionów?
To ogrom pieniędzy.
Tak, to dużo pieniędzy… w zamian za życie ludzi, którzy są panu obojętni.
Nie zastanawiał się pan, czemu używają
pozornie nieskutecznej techniki szantażu?
Z przypadkowymi ofiarami
trudnej ich złapać.
Muszą być nieźli, żeby popełniać dużo przestępstw i nie dać się złapać.
Nie wiem. Proszę powiedzieć.
I to pytanie prowadzi do kolejnego:
dlaczego pan?
Dlatego muszę ustalić, czy między panem
i ofiarami istnieje związek.
Nawet najmniejszy.
Jeśli istnieje…
Ostatnie pytanie.
Panie Genovés, czy pana kierowca ma klucze do pana domu?
Tak, jest kierowcą i ochroniarzem.
Powiedział pan mu coś?
Nie.
Lepiej nic nie mówić.
Przynajmniej na razie.
Dlaczego?
Był u pana wczoraj. Wie pan, po co?
Wczoraj?
Około czwartej po południu.
Był tam prawie 50 minut.
Nie wiem.
Może sprawdzał samochód w garażu.
- Zapytać go? - Lepiej nie.
Jeśli coś pan zauważy, proszę dać mi znać.
Dziękuję.
Dobry wieczór, panie Genovés.
Dobry wieczór, Diego. Muszę jechać.
Zawieziesz mnie?
Oczywiście. Będę za 20 minut.
Wszystko dobrze?
Tak.
Moja sąsiadka widziała cię wczoraj po południu.
Tak. Odebrałem raporty dla Daniela.
No tak.
Zapomniałem.
Długo ich szukałeś?
Nie, były na stole.
Tylko tyle powiedział?
Coś jeszcze?
To wszystko.
Mówiłem, że nie powinien pan go pytać.
Jeśli ma powiązania z Ulubieńcami Midasa
i stanie się podejrzliwy, wycofa się.
Od teraz musi pan udawać,
że ta rozmowa nigdy nie miała miejsca.
W porządku?
Rozumiem.
Dobrze. Dziękuję za informację. Dobranoc.
Dobranoc.
Dupek.
Wszystko w porządku?
Mam nadzieję, że dobrze się bawiłeś.
W swojej roli medialnego bohatera.
Zaraz przyjdę.
Wszystko okej, Enrique? W czymś ci pomóc?
Może w zrozumieniu cię.
Raczej byłoby ci ciężko.
Miłego spotkania zarządu.
Bo to twoje ostatnie.
W porządku, znam drogę.
Dobrze wyglądasz, Rosa.
Hej, Víctor. Nie spodziewałem się ciebie.
Cześć, Sabino.
Zapraszałeś mnie.
Ile?
Wystarczająco dużo.
Dziwi mnie twój cynizm. A twoja lojalność wobec starego?
Jestem biznesmenem, Víctorze.
Dlatego rzucasz mnie lwom?
Nie. Sam się rzuciłeś,
publikując artykuł o Syrii za naszymi plecami.
Ja tylko wykorzystałem okazję.
Do jutra masz to zatrzymać. Ile?
Nic.
Jesteś biznesmenem, więc negocjuję.
Tyle Grupa może dać.
To dla ciebie.
Mogę to załatwić.
Zapomnij.
Bierz, Sabino.
Nie wszczynajmy wojny.
Masz swoje lata i dużo dla niego znaczyłeś. Nie chcę cię niszczyć.
Nie będzie wojny, Víctor.
Przyjąłem pieniądze Wilsona,
ale mylisz się, myśląc,
że to był jedyny powód.
Nie powinieneś zarządzać firmą.
Nie kierujesz się zyskiem ani pieniędzmi.
Interesami też nie.
Kierujesz się dumą.
Masz ogromne ego przebrane za postęp.
Dlatego podjąłem tę decyzję.
Boli mnie to,
bo naprawdę cię lubię.
Wszystko dobrze?
Rosa, przepraszam za tak krótką wizytę.
- Do jutra, Sabino. - Do jutra.
Dzięki za twój czas.
Tak?
Nie wyglądasz dobrze.
Wyciągaj apteczkę.
Do cholery, Víctor.
Więc to prawda. Zrobili to.
Tak.
Jutro mnie nie będzie.
Mogę jakoś pomóc?
Mają większość. Nie.
To koniec panowania Víctora Genovésa
nad Grupą Malvara.
Raczej krótkiego panowania.
Nie oczekiwałam od Banco Industrial takiej impertynencji.
Ani ja, że ktoś tak mierny jak Wilson mnie wykończy.
Jestem wściekły z powodu gazety.
Nikogo już nie obchodzą gazety, kochanie.
Nie przywiązuj się
do firm czy nazw…
Płyń z prądem.
I bądź szczęśliwy.
Teraz możesz przejąć Grupę bez mojego pozwolenia.
Dołącz do mnie. Przejmiemy ją razem.
Dzięki,
wolę, byś była moją rywalką niż szefową.
Dalej. Wyjdź z biura
i idź na drinka z dziennikarką.
Ma na imię Mónica, tak?
Myślę, że to też się skończyło.
Cholera…
To nie był twój tydzień.
Nie.
Lubiłem ją.
Mónica.
Cóż…
jestem tu w razie czego.
Dzięki, Jose.
Do usług.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobrej nocy, panie Genovés.
NIEPOTRZEBNE
NIEJASNE
NIEWYKONALNE
DŁUGIE, DROGIE
SKOMPLIKOWANE
ZERO DNI
Używanie przemocy,
by naciskać na demokratyczny rząd w kraju,
który wciąż wychodzi z kryzysu
to coś, na co nas nie stać.
Jako że Hiszpańska Rebelia nie ma wyraźnego przywództwa,
dialog między rządem i ruchem społecznym
wydaje się niemożliwy.
Choć data jest odległa,
narastająca przemoc i protesty
mogą zagrozić Szczytowi Europejskiemu,
który odbędzie się w Madrycie za 45 dni.
Umocniłby on pozycję naszego kraju
w Unii Europejskiej
jako potęgi politycznej i ekonomicznej.
W nowym raporcie
Komitet do Spraw Zmiany Klimatu
ostrzega o zwiększonym ryzyku pożarów
w krajach basenu Morza Śródziemnego…
Luis mi powiedział.
Skoro nie jesteś już prezesem,
pewnie zamkną gazetę i stracę pracę.
Nie jesteś już moim szefem.
Chciałam ci powiedzieć…
że byłeś wtedy odważny.
Ja też…
To znaczy…
Nawet nie wiem, co mówiłam. Próbowałam zachować dystans…
żebyś mnie nie pocałował.
Bo…
To wszystko.
To już nieważne…
Co?
Że nie jestem twoim szefem.
Nieważne.
Tylko…
Chcę tylko…
spędzać wolne dni…
z tobą.
Ja też tego chcę.
Chcę twoich dni dla siebie.
Chcę.
Szanowny panie Genovés,
wiemy, że obecnie pana pozycja
w Grupie Malvara jest zagrożona.
Dlatego informujemy
o pewnych nieprawidłowościach finansowych
uderzających w Enrique’a Wilsona.
Sama możliwość upublicznienia tego sprawi,
że zmieni zdanie
na kolejnym spotkaniu zarządu.
Ufamy, że to pomoże panu zrozumieć zasady naszego postępowania
polegające na zapewnieniu panu dobrobytu
i chronieniu przed krzywdą.
Prosimy pamiętać:
pana wygrana jest naszą wygraną.
Oczekujemy na wiadomość.
Z poważaniem,
Ulubieńcy Midasa
Napisy: Anna Wiśniewska