NETFLIX — MINISERIAL ORYGINALNY
Przeszukaj jej rzeczy.
Nic tu nie ma.
Kto miał dostęp do ciała?
Personel, ten co zwykle. Czego szukacie?
Żądam informacji, kto miał kontakt z ciałem
od kiedy ją znaleziono.
W biurze mam łańcuch dowodowy.
Mówili na ciebie siostra María, ale nazywałaś się Emma Durán.
Nikt nie rodzi się zakonnicą.
Zwłaszcza ktoś taki jak ty.
Nie miałaś kontroli nad swoim życiem.
Zawsze miał ją ktoś inny.
Zwerbował cię w Bogocie do pracy w Hiszpanii.
Miesiącami tańczyłaś i sprzedawałaś swoje ciało w El Paraíso Star,
klubie ze striptizem w Marbelli.
Nazywa się Aníbal Ledesma.
Jest najgorszym, co cię w życiu spotkało.
Potem poznajesz Kimmy.
Weterankę, która wytrwała tam najdłużej.
Wciąga cię w świat, który ma swoje zasady.
Szybko je opanowujesz.
Aníbal zapewnia tobie i Kimmy dach nad głową.
A wasza przyjaźń się umacnia.
On się w tobie zadurza i obiecuje, że zostaniesz jego księżniczką.
Przez pięć lat nią jesteś,
urzeczona jego urokiem.
Wierzysz, że życie to bajka.
Gdy na pół roku trafia do więzienia za narkotyki,
zostajesz przy nim i dbasz o El Paraíso.
Kiedy wychodzi, czujesz, że jesteś w miejscu, na które zasługujesz.
Ale jesteś w błędzie.
Kimmy ostrzegła cię przed jego złością.
Kto mnie, kurwa, okrada?
Czar pryska.
Myślisz, że będę wiecznie znosiła to gówno? Naprawdę?
Wciągnął cię do swojego piekła.
Aż w końcu masz dosyć.
Zamierzasz uciec i zabrać ze sobą tajemnicę.
Taką, którą zabiera się do grobu.
Powinnaś ją uratować,
ale nie masz wyboru i zostawiasz ją za sobą.
BURSA IM. ŚWIĘTEJ KATARZYNY
Uciekasz do kogoś, kto pomaga ci odciąć się od przeszłości.
Proszę, błagam panią.
Błagasz ją.
I dostajesz drugą szansę.
Odradzasz się.
Z zewnątrz stajesz się kimś lepszym, niż byłaś.
Ale wiesz, że nadal jesteś sobą.
W środku płoniesz.
Lecz odkrywasz, jak mieć wszystko.
To, co najlepsze w Emmie
i to, co najlepsze w Maríi.
To nie takie łatwe.
Twoja mroczna strona rzuca cień na całą resztę.
WYBACZ MI
Nikt nie rodzi się zakonnicą.
Zwłaszcza ktoś taki jak ty.
Nie wiemy, kim była i nie znamy jej mordercy,
ale musiała zostać wypchnięta.
Nie rozpoznaję jej.
A znacie państwo tę kobietę?
Nie znam jej.
Macie coś wspólnego z bursą Świętej Katarzyny?
- Nigdy o niej nie słyszałam. - A pan?
Ja też nie.
Państwa dzieci chodzą na katechezę?
To moje dzieci. Tylko moje.
Mara to moje szwagierka. Mój brat niedawno zmarł.
Przykro mi.
Dlaczego zadaje pani te pytania?
Ofiara to zakonnica ze Świętej Katarzyny.
W sobotę, dwa dni przed jej śmiercią, ktoś do niej dzwonił z państwa numeru.
Z naszego numeru?
Może dzieci się pomyliły.
Rozmowa trwała sześć minut.
- To nie mogła być pomyłka. - Przykro mi, ale na pewno tak było.
Często pan tu zagląda, panie Vidal?
- Czasem pilnuję dzieci. - Był tu pan w sobotę?
Zwykle nie pilnuje ich Mat, tylko Carla.
- Była tu w sobotę… - Jak się nazywa?
Solá.
Dziękuję za rozmowę. W razie czego macie mój numer.
Idę obudzić dzieciaki, bo spóźnią się do szkoły.
Gdzie jest Olivia?
To ja tu zadaję pytania. Co jej powiedziałeś?
- Nic. - Tym lepiej dla Olivii.
Od teraz nie próbuj się z nią kontaktować.
- Rozumiemy się? - Zaczekaj.
Muszę z nią pomówić…
Proszę.
Hej! Stój! Wracaj tu!
Co robisz?
Popatrz.
Same z nim kłopoty.
Ma czelność jeszcze się tu kręcić.
Nie słyszałeś?
Chce kupić dom po drugiej stronie ulicy.
OPIEKUNKA CARLA
Tu Carla. Zostaw wiadomość.
Mówi detektyw Ortiz. Proszę o telefon. To pilne.
Odciski z auta. Nic nie mamy.
Podejrzany nie był notowany. Przynajmniej nie w Hiszpanii.
Kiedy uda się sprawdzić inne państwa?
- W Europie? Dziś albo jutro… - Wolę dziś.
Detektyw Ortiz?
Hugo Navarro.
Znamy się?
Znam Mateo Vidala. Wiem, że rozmawialiście.
Mieszkam obok Mary Bernal. Widziałem jak…
Dała panu moją wizytówkę?
Mam przyjaciela w policji. Pomógł mi panią znaleźć.
Znajdzie pani dla mnie chwilę? Proszę.
To ważne.
Jeśli ten gość ją tknie, zatłukę go.
Spokojnie. Pracuję nad tym. Znajdziemy ją.
Olivia zapłaciła 32 euro za taksówkę, która zabrała ją z lotniska.
Wiemy, że przebywa w hotelu. W pokoju 2507.
Spójrz.
To hotele, do których mogła dojechać za tę kwotę.
Ale tylko w tych znajduje się pokój 2507.
Dzwoniłam do wszystkich. Ani śladu Ibaia Sáeza.
Ale pokój mógł wynająć ten człowiek. Zdobędę nagrania z kamer.
Musi być nagranie, jak Olivia lub któryś z nich wchodzi do hotelu.
Co robisz?
- To laptop Olivii? - Tak.
Jej ostatnia aktywność może pomóc nam coś znaleźć.
Ale co?
Mat, ona coś ukrywa.
Bądź gotów na wszystko.
Dostał łagodny wyrok, ale sędziego tam nie było.
Ja byłem. Mat zaatakował Daniego. Zabił go.
Założę się, że dziś rano nie był szczery.
- On coś ukrywa. - Dlaczego tak sądzisz?
Po pani odjeździe biegł za Fiatem Tipo.
Poprosiłem znajomego, żeby sprawdził auto i…
Raport policyjny.
Wczoraj potrącił go ten sam samochód.
Świadkowie twierdzą, że kierowca wysiadł i groził mu bronią,
ale Mat powiedział policji, że tego nie pamięta.
Nie pamięta niczego.
Wygodna ta amnezja, prawda?
Tak.
Czy twój przyjaciel ma w zwyczaju ujawniać policyjne informacje?
Nie.
Jasne, że nie.
Pomógł mi, bo wie, że Mat jest groźny.
Rozumiem.
W sobotę pilnowałaś dzieci Mary Bernal w jej domu.
Dzwoniłaś do Świętej Katarzyny?
Spokojnie, nic ci nie grozi.
To nie ja dzwoniłam.
Więc zrobiły to dzieci?
Nie byłam z nimi.
Musiałam uczyć się do sesji.
Mara o tym nie wie. Bałam się zwolnienia. Potrzebuję pracy.
Poprosiłam go, żeby mnie zastąpił.
Kogo?
Kto został z dziećmi?
Carlo, pomóż nam.
Mat.
Udało się. Odzyskałam historię wyszukiwania.
„Odżywianie i ciąża”.
„Płód w pierwszym trymestrze”. Sprawdzała pogodę.
Sprawdzała nazwisko, Rodrigo Gallardo.
„Rodrigo Gallardo”.
To emerytowany glina.
Chcesz go zobaczyć?
Niemożliwe.
- To bez sensu. Nie znała go. - Ktoś go tu wyszukiwał.
Używałeś tego laptopa?
Zamówisz sushi? Wezmę prysznic.
A nie, nie mogę surowej ryby.
Ciągle zapominam.
Mat, mam nagrania z kamer.
Możemy też zadzwonić i poprosić o Rodriga Gallarda.
Ale to były glina, więc może się zorientować i nam zwiać.
Lepiej nie kusić losu. Prawda, Mat?
Mat?
Mat, słuchasz mnie?
Mat?
Już wiemy, dlaczego zamknęła drzwi.
Lorena.
Vidal nie dzwonił do szkoły z internatem.
Odkąd wyszedł, nie miał zatargów z prawem.
Prowadził z bratem kancelarię adwokacką.
- Brat zmarł w 2014 roku. - Coś więcej?
Przez siedem lat mieszkał z Olivią Costą w Horcie.
Jest konsultantką. Też jest czysta.
Nic nie łączy Mateo Vidala z bursą i zakonnicą.
Łączy go tylko to, że był u szwagierki,
gdy wykonano telefon.
Dzwoń do zakładu karnego.
Po co?
Mają odciski Vidala. Chcę je porównać z odciskami sprawcy.
Vidal po śmierci Daniela Very trafił od razu na rozprawę.
Przyda się każda informacja.
Może ona pomoże.
- Sonia Miralles. - Matka Daniela?
Dokładnie. Z bilingów Vidala wynika, że od lat co tydzień do siebie dzwonią.
Tak, to kurewsko dziwne. Nie wiem, co jest grane,
ale Sonia Miralles dobrze zna Mateo Vidala.
- Pan Vera? - Tak.
Detektyw Ortiz.
- Czy zastałam żonę? - Tak. Proszę wejść.
Często widuje pani pana Vidala?
Spotykamy się w Muzeum Narodowym.
- Kiedy po raz ostatni? - Wczoraj.
Dwa razy.
Pierwszy raz w muzeum.
Potem do mnie zadzwonił
i znów się spotkaliśmy.
Problemy w związku.
O tym rozmawiacie?
Rozmawiamy o wszystkim.
Ale głównie o Danim.
To mi służy. Działa…
terapeutycznie.
Zna pani tę kobietę?
Ma jakiś związek z Mateo Vidalem?
Nie, nie znam jej.
Wczoraj znaleziono ją martwą.
Upadek z czwartego piętra.
Była zakonnicą w bursie Świętej Katarzyny.
Czy Vidala łączy coś z tą szkołą?
Uważa pani, że Mateo Vidal ma z tym jakiś związek?
Mamy tylko telefon wykonany do ofiary dwa dni przed jej śmiercią.
- Sądzimy, że to on dzwonił. - Więc maczał w tym palce.
A nie mówiłem, że jest szemrany?
W trakcie wizyty w więzieniu wylewał krokodyle łzy. Uwierzyłaś mu.
Kiedy to było?
Na początku jego odsiadki.
Powtarzał, że mu przykro i żałuje, że spotkało to Daniego, a nie jego.
Przysięgam, gdybym mógł się z nim zamienić, zrobiłbym to.
I że pragnie naszego wybaczenia.
Zabiera nam go
i myśli, że naprawi to przeprosinami.
Nie waż się z nim porównywać.
Spokój tam, do cholery!
Albo koniec wizyty.
Przepraszamy.
Nie naprawi.
Przeprosiny nie wystarczą.
Dostał tylko cztery lata. To oczywiście nie przyniosło efektu.
Co pan ma na myśli?
Nie słyszała pani, co ten drań zrobił współwięźniowi?
- Jaime, przestań. - Nie?
Nazywał się
Manuel Romero.
Doskonale to pamiętam.
Miał złamany kark, jak mój syn.
Spadł z korytarza na więzienne patio, tuż pod celą Mateo Vidala.
Uznano to za wypadek.
Proszę zapytać więźniów, co sądzą o Vidalu.
Wszystko gra?
Przepraszamy za najście.
- Carlos, to kiepski moment. - Coś się święci.
Byli tu dwaj agenci. Wszystko przeczesali.
- Zabrali ciało zakonnicy. - Bez jaj!
Nasza biuściasta dziewica to grubsza sprawa.
Rząd chce ją skremować.
Co? Chcą ją skremować?
- Damo. - Tak?
- Inni czekają. - Tak.
Carlos, oddzwonię.
- Do którego więźnia pani przyszła? - Roberto Aranda.
Dzielił pan z nim celę.
Co pan o nim wie?
Chyba ma kłopoty, co?
To, co wiem, tylko pogorszy sprawę.
Zależy, co pan wie.
A co pan powie o tym?
ŚMIERĆ OSADZONEGO
Chcesz wersję prawdziwą czy oficjalną?
Znam wersję oficjalną.
Daj spokój. Ktoś taki jak Romero, tak napakowany, ot tak umiera?
Łamie kark w tak głupi sposób?
- Myślisz, że zrobił to Vidal? - Nie wiem.
Wiem, że kiedy Vidal trafił do paki, był łagodny jak baranek.
Ale po śmierci tego gnojka
nikt już nie ważył się go tknąć.
Co łączyło Vidala z ofiarą?
Romero znęcał się nad nowicjuszami.
To ma błyszczeć. Do roboty.
Ale tym razem trafił na kogoś innego.
I Vidal spieprzył sprawę. Zrobił coś, czego nie powinien.
Złamał zasady.
Nie można igrać z więzienną hierarchią.
Dokąd idziesz, cipo?
A ty co, mol książkowy?
Romero nie mógł mu tego zapomnieć.
- Jak tam, królewno? - Zdziwko?
Jaki mol książkowy.
Skop go.
Ale Vidal nie stchórzył.
Wręcz przeciwnie.
Cztery lata w pace zmieniają człowieka.
Przygotował się.
Nabrał masy mięśniowej.
Tu Romero popełnił błąd.
Myślał, że mięśnie to była tylko ozdoba.
Gdzie się wybierasz, cherlaku? Na spacer?
Papierosy, które zgubiłem.
Oddawaj papierosy. Są moje.
A ty gdzie, złamasie?
- Sukinsyn! - Kopnij go w jaja!
Jedyne logiczne wyjaśnienie to…
że został przez niego zepchnięty.
Czy Vidala coś łączy z tą kobietą?
Co to za przebranie?
- Znasz ją? - Tak. Wszyscy ją znają.
Ten tyłeczek.
Patrzysz i myślisz, że na pewno sra cukierkami.
Była czyjąś dziewczyną.
Ten gość z nami siedział.
Chodź tu, ślicznotko!
Ledesma. Aníbal Ledesma.
Aníbal Ledesma?
Był tu w tym samym czasie co Vidal?
Tak.
Więc Vidal mógł znać dziewczynę Aníbala?
- Loreno. - Crespo, mamy coś o odciskach?
- Mateo Vidal coś ukrywa. - Pracuję nad tym.
Broń nie należy do Olivii.
- Więc kto ją ukrył i dlaczego? - Może ten gość z filmiku.
- Albo ten od auta. - Po co?
Nie wiem, ale musi być jakieś wyjaśnienie.
Najprostsze: jeżeli nie do niej, należy do ciebie.
Schowaj pistolet.
Okłamałeś mnie. Znałeś ofiarę.
To dziewczyna Aníbala Ledesmy.
Kim jest Aníbal Ledesma?
To więzień, który odbywał z tobą karę.
Nie przypominam sobie. Nie zadawałem się z nikim w więzieniu.
Opiekunka wyznała, że to ty byłeś u szwagierki,
gdy wykonano telefon. Nie ona.
To będzie nasz sekret. Bez obaw.
Wczoraj ktoś cię potrącił i groził ci bronią.
Ale doznałeś amnezji i tego nie zgłosiłeś.
Świadek widział, jak biegłeś za takim samym autem
pod domem swojej szwagierki.
- Świadek? Kto? - Nie mogę powiedzieć.
Powiedz mi, co się dzieje, albo wpadniesz w kłopoty.
Nic ważnego.
- Kim pani jest? - Nie muszę odpowiadać. On również.
Panie Vidal, staram się panu pomóc.
Zamierzasz go aresztować czy nie?
Chodźmy.
Powiedz mi prawdę, albo już mnie nie zobaczysz.
Znałeś martwą zakonnicę?
Nie.
- Dzwoniłeś do internatu? - Nie.
Gdybyś nie był bratem Ismy, odeszłabym.
Odezwę się w sprawie kamer.
Nadal nie mamy tropów, pułkownik Prieto.
Jeśli ktoś znajdzie taśmy przed nami, polecą głowy.
Dziś lecę do Madrytu. Nie mogę wrócić z pustymi rękami.
Sekretarz nie da mi spokoju.
Zoe Flament. Prywatna detektyw.
Notowana za hakowanie, ale niekarana.
- Wiesz, kto ją bronił? - Mateo?
Jego brat, Ismael.
Albo jest w to uwikłana, albo go chroni.
- Mamy jego odciski? - Jeszcze nie.
Dzwonię do zakładu karnego co pięć minut.
Próbuj dalej. Musimy je mieć.
Tak.
Oczywiście.
Nie będzie żadnych problemów. Dziękuję.
Mateo Vidal. Cztery lata za zabójstwo.
Mógł też zabić współwięźnia, ale tego nie zbadano.
Rano okłamał mnie, że jej nie zna.
Hołd dla Aníbala Ledesmy, partnera ofiary,
który odbywał karę razem z Mateo Vidalem.
Wkrótce otrzymamy odciski. Mogą pasować do podejrzanego.
Zamiast go zwinąć, chcę go śledzić i odkryć, co jest grane.
Crespo, zamknij drzwi.
Proszę.
Poprosiłam o listę widzeń Aníbala Ledesmy.
Dziś poznamy tożsamość zakonnicy.
Przez twój upór mogę stracić pracę.
Rozumiesz?
Mogę odwołać listę widzeń.
Ale dlaczego by nie dokończyć? Prawie mamy zabójcę.
Dzwoniła Amanda Prieto, szefowa jednostki śledczej.
Śmierć zakonnicy to ich sprawa.
Szukano jej od dekady. Pułkownik nie chce, żebyśmy się wtrącali.
Niczego nie dostaniesz.
Więc zamknij tę sprawę.
Zrozumiano?
Mat, nic nie znalazłam, ale rozmawiałam z policyjnym informatorem.
Wiem, kto na ciebie doniósł.
- Kto? - Skarbie, jemy?
Daj mi chwilę.
Mówi ci coś nazwisko Hugo Navarro?
Jest sąsiadem twojej szwagierki.
Czym mu podpadłeś?
Mat?
Mat, jesteś tam?
Dzwoń, gdy znajdziesz Olivię.
Rozwalę ci łeb, sukinsynu!
Chodź tu!
Znowu wygrałeś.
Jak zwykle.
Po cholerę tu przyszedłeś?
- Wiem, że to ty. - Nie wiem, o czym mówisz.
Powiadomiłeś gliny, żebym miał kłopoty.
- Powiedziałem, co wiem. - Co ty wiesz?
Znów chcesz mnie zniszczyć?
Zadałem ci pytanie. Spójrz na mnie!
Ludzie pamiętają o Danim. Twój powrót to zły pomysł.
Nie wiedzą tego, co przemilczeliście na rozprawie.
Zawsze ściągasz na innych kłopoty.
Zobacz, co spotkało twoją rodzinę.
Mat!
Nie zadzieraj ze mną.
Na co się gapisz?
Wcale nie jesteś lepsza.
Nic ci nie jest?
O co chodzi?
Daj mi worek.
Po co?
Dziękuję.
Rany!
Halo?
O co chodzi?
Dokąd się wybierasz?
Przewietrzę się.
Powinnam była ci powiedzieć, że się z nim widuję.
- Wybacz. - Wiedziałem o tym.
Co?
Myślałem, że mnie zdradzasz.
Wolałbym, żeby detektyw odkrył, że masz romans.
Detektyw?
Ale…
dlaczego mnie nie zapytałeś?
Czemu przynajmniej mi tego nie zarzuciłeś?
Po co?
Żeby…
Żeby porozmawiać, żeby…
- Ja… - Nie zrobiłaś wtedy nic złego.
Ty też nie.
Jeszcze zdążysz zobaczyć ten cały Muse.
Impreza absolwentów jest tylko raz.
- Wypchnąłem Daniego na tę imprezę. - Nie.
Nie obwiniaj się, Jaime.
Nie możesz.
Ale nie pchnąłem go na ziemię.
Nie chcieliście tego ani ty, ani Mat. To był wypadek.
Nie. Popchnął go.
Sonia.
Popchnął go, miał zamiar go zabić… Złamał mu kark.
Nienawidzę tego sukinsyna.
A ty się z nim spotykasz.
Przepraszam, siostro. Ktoś chce z siostrą rozmawiać.
Irene Baltierre?
O co chodzi?
Zaczniemy od przeszukania sypialni zmarłej,
ale jak pani widzi, mamy pozwolenie,
żeby wywrócić budynek do góry nogami.
Dlaczego? Czego panowie szukają?
URODZONA 18 LIPCA 1981 ROKU, BOGOTÁ
RODZICE CHRZESTNI: DAVID MARGALEF I IRENE BALTIERRE
Poznaje pani te dokumenty?
Siostro Marto, zostawi nas siostra samych?
Pójdę z panią.
Fakt, że pani nazwisko jest na akcie chrztu zmarłej,
to nie przypadek.
Ale jeśli to nie stanowi dla pani wystarczającej motywacji do współpracy,
możemy porozmawiać o ciekawym związku
między matką Emmy Durán a kolumbijską partyzantką FARC.
I o tym, co pani robiła w Kolumbii
w tamtym okresie,
siostro.
- Mamo. - Emma!
- Co tu robisz? - Znowu potrzebuję pomocy.
Co się stało?
Wpadłam w poważne tarapaty.
Nie widziałam jej od 20 lat.
Przyszła i oznajmiła, że jej życie zależy ode mnie.
Powiedziałam jej,
że zanim ją przyjmę, muszę poznać prawdę.
Poznała ją pani?
Nigdy.
A mimo to ją pani przyjęła.
Byłam to winna jej matce.
I nigdy nic nie wspominała o żadnych taśmach?
Jak mówiłam, nic nie wiem o taśmach. Naprawdę.
Szukał ich jej zabójca.
I ich nie znalazł.
Obawiam się, że nie odpuści.
Jeśli nam pani nie pomoże, Emma będzie jedną z wielu ofiar.
Pani może być następna.
Wkrótce po przybyciu dała mi coś do przechowania.
Nazwała to swoją polisą na życie.
„Mundial Savings”.
Depozyt bankowy.
IMPREZA POLITECHNIKI
Cały rok czekałem na ten koncert.
Impreza absolwentów jest tylko raz.
Nie będę nadskakiwać Marcusowi, by dostać pracę.
To śmieć. Ciągle wszczyna bójki. Po prostu nie.
Nie wierzę! Rany!
Wyobraź sobie, że zajeżdżasz nim na imprezę.
Nie.
No dalej, uszczęśliw tatę.
Co tu się dzieje?
Dziękuję.
Jadę na imprezę moim autem!
Co ty tutaj robisz?
Wybacz najście, ale mam coś, co może pomóc.
W sprawie Mata.
Podejrzewacie, że zabił zakonnicę,
ale tylko zakład karny ma jego odciski.
Nie ma ich w policyjnych rejestrach i nie macie do nich dostępu.
Ja je mam.
Dobranoc.
POLICJA NARODOWA BAZA ODCISKÓW PALCÓW
BRAK DOPASOWANIA
To nie on. Mateo Vidal jest niewinny.
Co?
Możemy już iść do domu?
Wszystko w porządku?
Tak.
Bardzo dobrze.
Dobranoc, szefie.
Co?
Mat, nie!
Loreno, proszę, nie rób tego.
Lorena.
Halo?
Wyszedł, ale mu przekażę.
Świetnie. Dziękuję.
To z brytyjskiej policji.
Odcisk z auta należy do emerytowanego policjanta.
W 2011 roku aresztowano go za jazdę po pijaku.
Zabójca zakonnicy nazywa się Rodrigo Gallardo.
- Tak? - Wpadnę po ciebie za dziesięć minut.
Co? Dokąd jedziemy?
Zgarnąć Olivię.
- Halo? - Loreno, gdzie jesteś?
Jadę do domu, a co?
Znaleźliśmy Rodriga Gallarda.
Gdzie?
Dobry wieczór, hotel Hyatt. W czym mogę pomóc?
Dobry wieczór. Czy mogę rozmawiać z pokojem 2507?
Już łączę.
Halo?
Kto mówi?
Jest w pokoju.
Pójdę z tobą.
Mat,
on jest niebezpieczny.
Schowaj go w kieszeni, na wszelki wypadek. Będę was słyszała.
- Witamy w Mundial Savings. - Dobry wieczór.
- Agenci specjalni. Dzwoniliśmy. - Dobry wieczór.
Znalazł go patrol.
Otwórz drzwi.
Jeśli zaraz nie otworzysz, dzwonię na policję.
Żaden z nas nie chce tu policji, prawda?
Wejdź.
Olivia!
Cholera.
Proszę pani!
Mat?
Mat, tu Zoe!
Mat! Otwórz drzwi!
Proszę pani!
Daj mi kartę.
Halo!
Halo! Jest tam ktoś?
Mat! Halo?
Otwórz drzwi!
Otwieraj!
Otwórz pieprzone drzwi!
Cholera!
Gdzie Mat?
Napisy: Mariusz Bansleben