NETFLIX — MINISERIAL ORYGINALNY
Jak poszło?
Aguilar nie żyje.
Ale nie ma śladu Olivii i Mata.
Gdzie dokładnie znajduje się ten hangar?
Niedaleko portu.
Zaraz wyślę ci lokalizację.
Gotowe.
Chciałam cię odnaleźć z pomocą Gallarda.
Widziałam zdjęcia, twoje nowe życie.
Przysięgam, że byłam szczęśliwa.
Naprawdę.
Potem pomyślałam, że masz gdzieś, co się ze mną stało.
To nieprawda, Kimmy. Nieprawda.
Pozwalałam wszystkim mnie rżnąć i bić.
Czułam, że nie zasługuję na życie, bo dałam ci umrzeć.
Zasługuję na odrobinę twojego szacunku.
Odrobinę miłości.
Zasługuję na prawdę.
Nie wiedziałam…
Nie mogłam, Kimmy.
Myślałam o tym każdego jebanego dnia.
Ale nie mogłam. Szukanie ciebie naraziłoby Emmę.
Nawet jeśli mnie wydała, nie mogłam…
Nie zdradziła cię.
Umarła, chroniąc ciebie.
Jak mnie znaleźliście?
Gallardo wspomniał o anonimowym źródle.
Ale nie powiedział, kto to.
Emma była ci wierna do samego końca.
Zrobiłabym dokładnie tak samo.
Sądzisz, że nie chroniłabym Emmy, gdybyś o to poprosiła?
Kiedy przestałaś mi ufać?
To nie tak.
Gdyby nie ja, nie byłabyś tym, kim jesteś.
A ty tak mi się odpłacasz?
Uznałaś, że nie jestem godna wyjaśnień…
ani przeprosin.
Kimmy, proszę, wybacz mi.
Wybacz mi. Nie wiedziałem, co robić.
Już tu są.
Kto?
Kto tu jest?
O kim mówisz?
Kto tu jest?
Kto?
Kimmy.
Olivia.
Mat.
Skarbie, co tu się odpierdala?
Wypuść mnie!
Hej, wypuść mnie stąd! Wypuść mnie, kurwa!
Otwórz te drzwi!
Jeśli ją dotkniesz, zajebię cię!
- To znowu jest Candance. - Mam to w dupie!
Kurwa, wypuść mnie stąd!
Zabiję cię! Wypuść mnie!
Skarbie, nie słuchaj jej.
Skarbie, nie!
Olivia!
Kochanie!
Nie! Kochanie, spójrz na mnie! Proszę!
Wybacz mi, najdroższa.
Ale żebyś zrozumiała, musisz to zapamiętać.
Olivia, nie słuchaj jej!
A żebyś to zapamiętała,
musisz wiedzieć, czego doświadczałam przez te wszystkie lata.
Raz za razem.
I wszyscy mieli to gdzieś, nawet ty.
Wypuść mnie, do cholery!
Wypuść mnie stąd!
Spójrz na mnie!
- Nie! - Spójrz tutaj!
Olivio, będzie dobrze. Patrz na mnie.
Patrz na mnie.
Nie dotykajcie jej! Nie!
Proszę.
Patrz na mnie.
Spójrz tutaj!
Spójrz tutaj.
Olivia! Olivia, patrz tutaj!
Kochanie, spójrz!
Jestem tutaj.
Olivia. Olivia, spójrz na mnie!
Spójrz tutaj!
Nie!
Zostawcie ją!
Nie!
Sukinsyny! Nie! Olivia!
Spójrz na mnie!
Olivia. Wypuść mnie!
Uwolnij ją! Zabierzcie ją stamtąd!
Wydostańcie ją!
- Zabierzcie ją stamtąd! - Zablokować wyjścia!
Olivia!
- Na ziemię! Stój! - Olivia!
Stój, policja! Na ziemię!
Rzuć broń.
Kochanie.
Spójrz na mnie.
Jestem tu.
- Na ziemię! - Na glebę, kurwa!
Na kolana!
Odłóż broń.
Już po wszystkim.
Rzuć to.
Już po wszystkim.
Po wszystkim.
Rzuć broń.
Rzuć to!
- Zdejmuj maskę. - Kim jesteś?
Stój!
Rzuć, bo strzelam!
Rzuć to.
Rzuć broń.
Olivia, nie!
Olivia…
Najdroższa.
Wezwijcie karetkę. Karetka! Natychmiast!
Na co się, kurwa, gapisz? Wypierdalaj stąd!
Proszę…
Przepraszam.
Wybacz mi.
Wybacz mi. Wszystko będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze, słyszysz?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Proszę.
…po akcji policyjnej w Marbelli.
Aresztowanie może mieć związek z przypadkiem dziecięcej prostytucji
badanym przez policjantów Teo Aguilara i Bruno Soto
z jednostki specjalnej,
którzy dziś stracili życie.
Według źródeł,
policjanci ścigali emerytowanego policjanta Rodriga Gallarda
i byłego alfonsa Ibai Sáeza,
którzy również ponieśli gwałtowną śmierć.
Uważa się, że stracili życie
w akcje zemsty związanej z przypadkiem prostytucji.
Martina Díaz, która ma powiązania z ofiarami,
jest teraz główną podejrzaną w sprawie morderstw,
o które wcześniej oskarżano Mateo Vidala i Olivię Costę.
Zostali oni oczyszczeni z zarzutów.
ZAKŁAD KARNY MAS RECASENS 12 LAT WCZEŚNIEJ
Chciałem przeprosić.
Nie chciałam zabić państwa syna.
To był wypadek.
Przysięgam.
Ból, który odczuwacie…
który wszyscy odczuwamy…
Zrobię wszystko, żeby minął. Przysięgam.
Nie zmienię tego, co się stało. Nie mogę.
Mogę tylko
nauczyć się z tym żyć
i wierzyć, że pewnego dnia wynagrodzę to państwu.
Wynagrodzisz?
Niby jak to zrobisz?
Przysięgam, gdybym mógł się z nim zamienić, zrobiłbym to.
Więc zrób to.
Zastrzel się i daj nam spokój.
A gdyby na moim miejscu był pana syn?
On by czegoś takiego nie zrobił.
Też mnie pchnął. To był wypadek. Dani mógł tu być.
- Nie wymawiaj jego imienia. - Spokój.
Nie był szumowiną jak ty. Nie waż się z nim porównywać.
Nie zmarł w wyniku wypadku. Ty go zabiłeś, sukinsynu!
- Ty go zabiłeś, sukinsynu! - Spokój tam, do cholery!
Albo koniec wizyty.
Przepraszamy.
Proszę mu wybaczyć.
Jak masz na imię?
- Ja? Andrés. - Andrés.
Masz dzieci, Andrés?
- Córkę. - Córkę.
Powiedz mi coś.
Gdyby ten łajdak karmił cię
takimi kłamstwami po tym, jak zabił twoją córkę,
co byś zrobił?
Ja tylko robię swoje.
Więc masz gównianą robotę.
- Jaime. - Mam dość. Idziemy.
Idziemy!
- Idziemy. - Nie chciałem go skrzywdzić.
Niech mi pani uwierzy. Nigdy.
Nie chciałam go skrzywdzić. Przysięgam.
Chodź.
Nazywasz się Jaime Vera.
I nienawidzisz Mateo Vidala,
odkąd zabrał ci syna.
Tamtej nocy dźwięk telefonu
był jak nóż, który przebił twoją duszę.
Jesteś lekarzem.
Wiesz, ile cierpienia jest w stanie znieść ludzkie ciało.
Ale nie sądziłeś, że ta rana
będzie aż tak bolesna.
Dani!
Albo że ból będzie nosił czyjeś imię
i nazwisko.
Wkrótce odkrywasz, że ból
jest jak dzikie zwierzę.
Albo go oswoisz,
albo cię pożre.
Pozwalasz, by cię pożarł.
Ponieważ nie tylko syna ci odebrano,
twój wyrok jest znacznie gorszy.
Wszystkie wspomnienia stają się jak duchy,
które będą cię prześladować do końca życia.
Wierzysz, że tę bezkresną pustkę może wypełnić jedynie sprawiedliwy wyrok.
Mateo Vidal Rivera,
skazuję cię na cztery lata więzienia za nieumyślne zabójstwo.
Ale morderca twojego syna dostaje tylko cztery lata.
Maksymalny wyrok ci nie wystarczy.
Od teraz
nic ci nie wystarczy.
Jesteś szczęśliwy tylko wtedy,
gdy cierpi na równi z tobą.
Ale nagle otrzymuje od życia coś,
na co ty nie możesz liczyć.
Kolejną szansę.
Morderca twojego syna opuszcza więzienie
i dostaje nowe życie.
A ty zdajesz sobie sprawę,
że duchy nigdy nie przestaną cię prześladować.
Przepraszam.
Jeszcze raz.
Wszystko dobrze.
Rana postrzałowa nie wyrządziła szkód. Słyszę bicie serca.
- Chcecie usłyszeć? - Tak.
Prosimy.
Gratulacje, mamo i tato.
To wszystko. To był tylko strach.
Proszę, wytrzyj się tym.
Zaraz wrócę na badanie ginekologiczne.
- Dzięki. - Dziękujemy.
Co się dzieje?
Mat.
Wiemy już o sobie wszystko, prawda?
Oczywiście, że tak.
Dlaczego pytasz?
Facet z więzienia powiedział, że zabiłeś tam człowieka.
Muszę znać prawdę.
- Zrobiłeś to? - Nie.
- Nie rozumiem, czemu… - Wybacz mi.
- Olivia, spójrz na mnie. - Wybacz.
Nie mogłam przestać o tym myśleć.
Posłuchaj.
Musisz mi uwierzyć.
Dobrze?
Proszę zaczekać na zewnątrz.
Vidal nie jest już tym samym człowiekiem.
Więzienie zmienia ludzi w drani.
Romero zadzierał z nim od samego początku.
Teraz nie żyje.
WIĘZIEŃ OSKARŻA VIDALA
Podobno wypadek. Ale to nieprawda. Uwzięli się na siebie.
Zatarto wszystkie ślady.
Ale my wiemy, że zrobił to Vidal.
Emma popełniła samobójstwo.
Wolała umrzeć, niż zdradzić przyjaciółkę.
A co z pieniędzmi? Gdzie 50 000 euro od Olivii?
Nic o tym nie wiem.
Miała je przekazać Gallardowi i Sáezowi. Bank to potwierdza.
Nie wiem, może ją okradli.
To były sępy.
Martwe sępy, które nie mogą potwierdzić twojej wersji.
To nie ma ze mną nic wspólnego.
Chciałam, żeby Candance powiedziała mi prawdę. To wszystko.
Wiesz, co myślę?
Przez ciebie Gallardo i Sáez wykiwali Olivię.
Potem ich zabiłaś i zwiałaś z kasą.
Nikogo nie zabiłam.
REKONSTRUKCJA ODCISKU PALCA
Tak?
Wysłałam ci odciski Martiny Díaz.
Oprawię je sobie. Nie mam porównania. Są bezużyteczne.
Masz już odciski Gallarda?
Część na spuście jest mocno wytarta. Robię, co mogę.
Zadzwonię później.
Gdzie one są?
Taśmy.
Aguilar je miał, ale śledczy ich nie odzyskali.
Pułkownik Prieto.
Miło panią poznać.
Więc?
Oskarża mnie pani o coś?
Jeśli tak, proszę na mnie donieść. Wysłuchają pani.
Nie wie pani, ile szkód mogą wyrządzić te taśmy w złych rękach.
Zgadzam się w stu procentach.
Dlatego muszą trafić w dobre ręce.
Czego, kurwa, chcesz? Mówiłam, że oddzwonię.
Co? Nie, przepraszam.
Tak, to ja.
Śmierć Aníbala Ledesmy nie była morderstwem.
To był wyrok śmierci.
Koniec kogoś, kto poświęcił życie
na niszczenie innych.
Więc z dumą wyznaję,
że zabiłam to zwierzę.
Zastrzeliłam go.
Wrzuciłam go do morza i przeklęłam na wieki.
„Ponoszę winę za wszystko”.
Ciało znaleziono w okolicy, w której je porzuciłyście.
Często znajdują tam ciała nielegalnych imigrantów,
ale to znajdowało się tam od lat.
Stan uzębienia potwierdza, że to Aníbal.
Jeśli ten list jest autentyczny, nie ma się czym martwić.
Więc możemy się przestać martwić?
Mat zostanie dokładnie sprawdzony, ponieważ był karany.
Będą cię maglować z powodu śmierci oficera Soto,
ale prokuratura jest po twojej stronie.
Autopsja i balistyka załatwią resztę
po ujawnieniu taśm.
Sprawa będzie poza zasięgiem agentów.
Gdzie są taśmy?
W bezpiecznym miejscu.
Muszę chronić przed nimi łańcuch dowodowy.
Może byłoby lepiej, gdyby zniknęły.
Nie wyrządziłyby więcej szkód.
Co jest ważniejsze? Sprawiedliwość czy chronienie ludzi?
Sama nie wiem.
Nie martw się.
Jeszcze jedna sprawa.
Martina Díaz chce cię widzieć.
Wie, gdzie mieszka twoja córka.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Będę czekał na zewnątrz.
Wiem, że byś nie przyszła, gdybyś mogła sama odnaleźć córkę.
Gdzie ona jest?
Nic jej nie jest. Nie jest chora.
Wymyśliłam to, żeby cię ściągnąć.
Wiem, że w tym momencie nie mogę liczyć na poprawę naszych stosunków.
Ale gdy zobaczyłam cię na podłodze…
gdy próbowałaś mnie ratować…
Myślałam, że przeze mnie naprawdę umrzesz.
Przysięgam, że zamarło mi serce.
Chcę cię tylko prosić o jedno.
Czego chcesz?
Żebyś mi wybaczyła.
Rozumiem, że byłaś wtedy przerażona…
że tylko chciałaś przeżyć.
Nie sądziłaś, że cena za to będzie tak wysoka: porzucenie mnie.
Nie wiedziałam, co mam zrobić, Kimmy.
Wiem.
Wszystko stało się tak szybko.
Uznałyśmy, że to jedyny sposób, aby się stamtąd wydostać.
Nie ma dnia, żebym tego nie żałowała.
Żałuję, że teraz nie mogę ci pomóc.
Możesz.
Opowiedz jej o cioci Kimmy.
Dziękuję.
Witamy na lotnisku w Maladze.
ULICA COBAS FRAILE 35, BILBAO
Prosimy pilnować bagaży.
Lot 1545 do Bilbao rozpoczyna odprawę.
Wszyscy pasażerowie proszeni są do bramki B18.
Wszystko dobrze?
Tak.
Trzymaj.
To chyba zły pomysł.
Pójdzie ci świetnie. Jestem przy tobie.
Cokolwiek się stanie, będę obok.
Wiem, ale…
Co jeśli wstydzi się mojej przeszłości?
A co, jeśli…
Co jeśli tylko chce mi wytknąć, że bardzo ją skrzywdziłam?
Nie wiem, czy będę w stanie spojrzeć jej w oczy.
Olivio, spójrz na mnie.
Spójrz na mnie.
Dasz radę. Szukała cię.
Ona chce cię poznać.
Nie może mnie zobaczyć w takim stanie.
Chodź tu.
- Lorena Ortiz? - Tak.
Paczka dla pani.
Polecą głowy.
Po tym albo dostaniesz awans, albo poślą cię na szubienicę.
Oliete'owi mocno się oberwało, gdy cię nie było.
Gdybyś nie rozwiązała sprawy, wiesz, kto straciłby głowę.
Dlatego chcę ją zamknąć na dobre.
Dziś rano dowiedzieliśmy się, że Mateo Vidal i Olivia Costa
zostali uwolnieni.
To potwierdza, że podejrzaną o zabójstwo
emerytowanego policjanta Rodriga Gallarda
i byłego alfonsa Ibaia Sáeza
jest Martina Díaz,
znana również pod pseudonimem Kimmy Dale lub Magia.
- Nie mamy informacji o… - Wszystko w porządku?
Wypuścili go.
Jest na wolności.
…agentów specjalnych Teo Aguilara i Bruno Soto,
którzy dziś ponieśli śmierć.
Sprawa jest niejawna,
ale możliwe, że ich śmierć ma z nią związek.
Przepraszam, chyba pomyliłaś boks.
Brat przyjdzie później. Spokojnie, czeka na zewnątrz.
- Jest z nim twój siostrzeniec? - A czemu pytasz?
Zabawne, jak dzieci odmieniają życie.
Nagle stają się naszą przyszłością i robimy wszystko, by je chronić.
- Prawda, Roberto? - Kim jesteś?
Przyjaciółką Mateo Vidala.
Odejdź, a nie zobaczysz dziś rodziny.
- Czego chcesz? - Chcę prawdę.
Nie jest łatwo więźniowi, który ma bezrobotną rodzinę.
Łganie o Mateo Vidalu za dobrą kasę jest zrozumiałe.
Nikt mi nie płacił.
To czemu posądziłeś go o zabójstwo, gdy ścigała go policja?
Nikt wcześniej mnie o to nie pytał.
Wygląda znajomo?
Pogadamy, jak twój brat dorabia sobie na bezrobociu?
O jego dilowaniu? To drobnostka,
ale wystarczy, by siostrzeniec został bez ojca i wuja.
Wyznaj mi prawdę.
Jeśli odejdę bez niczego, twój brat dołączy do ciebie.
Pastor, liczę na dobre wieści.
To zależy, co chcesz usłyszeć. Zrobiłem rekonstrukcję.
Odciski Martiny Díaz nie pasują do zabójcy Sáeza i Gallarda.
Częściowy odcisk wymagał odrobiny magii.
Więc podejrzana mówi prawdę?
To nie była ona.
Bo mamy inne dopasowanie.
To twój zabójca.
Nie widziała…
To niełatwe.
Olivia musi poznać córkę.
To pewnie Jorge.
Zaprosiłam go, żebyście go poznali.
Otworzę.
Dobrze.
Możemy porozmawiać?
O co chodzi?
Wiemy, że to nie Martina Díaz zabiła Gallarda i Sáeza.
Odcisk z narzędzia zbrodni nie należy do niej.
Więc?
Powinieneś pojechać ze mną.
Sędzia i komendant Oliete chcą cię przesłuchać.
Jestem podejrzany?
Na narzędziu zbrodni są twoje odciski.
Obiecuję ci rzetelny proces, ale musisz pójść ze mną.
Znowu mnie wrabiają.
Dlatego udowodnisz swoją niewinność.
To pieprzony koszmar.
- Posłuchaj… - Ty posłuchaj. Nigdzie nie idę.
Jeśli sam nie pójdziesz,
aresztują cię na oczach rodziny.
- Pobawcie się sami. - Dobrze.
Zaraz wrócimy, dobrze?
Dobrze. Tylko im powiem.
Proszę.
Dobrze.
- Coś nowego? - Nie chcą mi powiedzieć.
Jadę na posterunek. Zadzwonię, jak się dowiem.
- Pojadę z tobą. - Nie, to nie zajmie długo.
- Jesteś pewien? - Tak.
Wezmę kurtkę i telefon.
- Zoe. - Miałeś rację, Mat.
Zapłacono Arandzie, żeby okłamał prasę w sprawie Romera.
Jest tu policja. Myślą, że zabiłem Sáeza i Gallarda.
- To nie może być przypadek. - Nie jest.
Arandzie zapłacił Jaime Vera, ojciec Daniela.
Chce cię wjebać.
Masz jakiś dowód?
Gdzie on jest?
Myślałam, że z tobą. Poszedł po kurtkę.
Co się dzieje?
- Crespo. - Lorena.
Uciekł.
Nie ma dowodu zapłaty.
Brat Arandy dostał ją w gotówce.
Jaime Vera zadbał, by pozostać czystym.
Bez dowodów nie mam nic.
Aranda dał mi cynk, ale nie przyzna się policji.
Podrzuć mnie do Jaime'a.
Jesteś pewien?
Policja ją skonfiskowała.
Masz jeszcze jakąś?
To moja jedyna opcja, Zoe.
- Co ty tu robisz, Mat? - Jest twój mąż?
- Na górze, a co? - Niech tu zejdzie.
Ale…
Po co ci ta broń?
- To nie dotyczy ciebie. - Ale co?
- Posłuchaj. - Mówi Jaime Vera.
Mateo Vidal jest w moim domu. Ma broń.
To, co się stanie, nie ma z tobą związku.
Ale co?
Zamknij drzwi.
Dobrze.
Co ty tutaj robisz?
Wiem, że to ty. Nie wiem jak, ale ty to zrobiłeś.
Zapłaciłeś mu, żeby oczernił mnie w prasie.
Zwróciłeś wszystkich przeciwko mnie. Jak na procesie.
Teraz wrabiasz mnie w śmierć Sáeza i Gallarda.
- Jaki to ma związek? - Nie wiem.
Ale nie wyjdę, póki się nie dowiem.
- O czym on mówi? - Wezwałem policję.
Zejdź na dół.
Złaź, kurwa, na dół!
Dobrze, dziękuję.
Dzwoniła centrala. Jaime Vera zgłosił, że Vidal jest w jego domu.
Vidal ma broń i trzyma jego i jego żonę jako zakładników.
Wyślij jednostki i negocjatora.
Nie, ja muszę jechać.
Ortiz, miałaś rację co do Aguilara,
ale spójrz na Vidala. Co się z nim stało?
Trzyma dwie osoby jako zakładników, bo go nie przymknęliśmy.
- Pozwoliłaś mu uciec. - Popełniłam błąd.
Ale wysłanie negocjatora to też błąd.
Teraz Mateo Vidal nie ufa nikomu.
- Najwyraźniej również tobie. - Rozmawiał ze mną.
Masz godzinę, żeby go zgarnąć. Ani minuty dłużej.
Jeśli nawalisz, ja się tym zajmę.
Odezwałem się do Arandy.
Była u niego detektyw Ortiz.
Potem zaoferował,
że opowie swoją wersję za pieniądze.
- Skłamał, bo mu zapłaciłeś. - Nie.
Aranda powiedział to, co większość z nas o tobie myśli.
Wykorzystałem okazję.
To przestępstwo?
Przyznaję się do winy. Możesz już iść.
A Sáez i Gallardo?
Nie mam pojęcia.
Kłamie. Twój mąż nie mówi ci prawdy.
Przysięgam na grób Daniego. Nie znam tych szumowin.
Chcę odpowiedzi i żądam ich teraz.
Mat, odłóż broń.
Sonia, posłuchaj, on kłamie.
OK, ale odłóż broń.
Proszę.
Nawet nie drgnij.
Jeśli zaczniecie kombinować, zrobię, co będę musiał.
Dobra.
Nie wejdziemy. Powiedz tylko, co się dzieje.
Jaime Vera.
To on stoi za wszystkim.
Zoe ma dowód, że przekupił Arandę, żeby mnie oczernił.
To nic w porównaniu z tym, co teraz robisz, Mat.
Nie mam powiązań ze śmiercią Sáeza i Gallarda.
Musisz mi uwierzyć.
Jeśli to prawda, udowodnimy to.
Ale teraz musisz wyjść i z nami współpracować.
W porządku?
Mat.
Mat, zostań ze mną.
Mów dalej.
Mat, spokojnie. Mogę ci pomóc.
Jebać to.
Czterdzieści minut i wchodzimy.
Co teraz zamierzasz?
Jeśli uciekniesz,
przegrasz.
Jeśli się poddasz, przegrasz.
Jeśli mi coś zrobisz, przegrasz.
Cokolwiek zrobisz, przegrasz.
A ja wygram.
Jak to wygrasz? Co wygrasz, Jaime?
O czym ty mówisz?
- Wychodzimy. - Jaime?
Pytałam, co wygrasz.
Chodźmy, Sonia.
Nigdzie nie pójdziesz.
Nie jesteś w położeniu, by negocjować.
Wychodzimy.
Idziesz czy nie?
Chciałem skrzywdzić twojego syna.
Pchnąłem go z całej siły, bo nie mogłem opanować gniewu.
Wszystkie moje próby spieprzenia ci życia to było nic w porównaniu z tym.
Zasługujesz, żeby gnić w więzieniu do końca życia.
I przysięgam, że o to zadbam.
Coś ty narobił, Jaime?
Dostałem to, czego nikt nam nie dał.
Sprawiedliwość.
Sprawiedliwość?
Już wiesz. Czego jeszcze chcesz?
- Mów. - Opowiedz wszystko.
- Nie muszę ci się tłumaczyć. - Ale mi musisz.
Nigdzie stąd nie pójdziesz, dopóki mi nie powiesz, co się stało.
- Nie słyszałaś, co mówił? - Słyszałam ciebie.
Nie widzisz, że cię prowokował?
Nie wiem, jak możesz być tak ślepa.
Ja też nie wiem, Jaime. Nie wiem, jak mogłam być tak ślepa.
Posłuchaj,
przez twoją ambicję straciłam syna.
A wciąż tu jestem.
Więc powiedz mi prawdę.
Jesteś mi to winny.
- Wchodzimy. - Dobra.
Loreno.
Możemy wejść przez garaż lub kuchnię.
Dobra.
Ale zaczekamy.
Mamy tylko 30 minut.
Co z Matem?
Znaleźliśmy go, ale musisz mnie wysłuchać.
Popełnił błąd i tylko ty możesz go zatrzymać.
Pospiesz się.
Co robisz?
Żaden z nas nie chce tu policji, prawda?
Wejdź.
Jaime, co to ma znaczyć?
Kiedy umarł Dani…
stałeś się moją obsesją.
Sięgnąłem dna.
Próbowałam zapomnieć o tobie,
o Danim, o bólu,
o wszystkim.
Przysięgam, Sonia.
Myślałem, że dam radę.
Że mogę być taki jak ty.
Ale wszystko trafił szlag, gdy znowu cię zobaczyłem…
w szpitalu, mającego przed sobą przyszłość.
Wtedy zdałem sobie sprawę,
że wciąż odczuwam ból.
I że zmienił się w nienawiść,
której nie mogłem opanować.
Będą mieli dziecko.
Przez chwilę sądziłem, że wygrałeś.
Przysięgam, tak było, ale coś się stało.
Twierdzisz, że to twoja pierwsza ciąża,
ale z moich badań wynika, że tak nie jest.
Niech to zostanie między nami. Sama mu to powiem.
Odkryłem, że twoja żona cię okłamuje.
A sekret jest jak guz.
Jeśli jest odizolowany, jest niegroźny,
ale gdy się rozprzestrzenia…
może być zabójczy.
Chciałem, żebyś cierpiał.
Wkrótce odkryłem, że twoja żona robi dziwne rzeczy.
Co tydzień spotyka się z jakąś kobietą w zoo.
Zawsze robi to w tajemnicy.
Wkrótce odkryłem,
że to nie była zwykła kobieta.
Ona też miała tajemnice.
Tędy nie ma przejścia. Proszę pani!
Gdzie on jest?
Za 15 minut do niego wchodzą.
Mów dalej.
Wiedziałam, że jej śmierć to nie wypadek.
Musiałem tylko poszperać głębiej.
Tylko zabójca zakonnicy mógł mi pomóc.
Nawet jeśli naraziłoby to moje życie.
Czego chcesz?
Mam gdzieś, że zabiliście zakonnicę.
Chcę tylko wiedzieć, dlaczego.
Szukali…
Candance Russo,
ale trafili w ślepy zaułek.
Zakonnica nie wydała przyjaciółki.
Wiedzieli tylko, że oddała dziecko do adopcji.
Było jasne,
że tylko Candance Russo…
może być twoją Olivią.
Chcę zawrzeć układ.
Ale Kimmy nie może o tym wiedzieć.
Mówiłem, że chce pieniędzy.
Będą pieniądze,
ale dla was.
Za co chcesz nam zapłacić?
To nie ja wam zapłacę.
Tylko ona.
Stare, niewykrywalne telefony. Słuchajcie uważnie.
Nie wiem, kto to.
- Halo? - Rozmawiam z Olivią?
Przy telefonie.
Dzwonię w imieniu rodziców Pauli oddanej przez panią do adopcji.
Powiecie jej to, co planowaliście.
Że jej córka ma poważną chorobę nerek
i tylko ona może ją uratować.
Z drobną różnicą.
Zażądacie wszystkich oszczędności
w zamian za skontaktowanie jej z rodzicami adopcyjnymi.
- Co ta dziwka ci zrobiła? - Nic.
Chcę zniszczyć jej męża.
Po zrujnowaniu go
zniszczymy jego miłość,
pozwalając mu myśleć, że jego droga Olivia nie była mu wierna.
Łatwo doprowadzić człowieka do szału.
Trzeba zabrać mu pieniądze.
Potem zabrać mu miłość.
I w końcu zabrać mu wolność.
Jaime, coś ty narobił?
Mat.
To ja, Olivia.
Kochanie, posłuchaj.
Wiem, że robisz to, żeby udowodnić swoją niewinność.
Chcę, żebyś wiedział, że ci wierzę.
Zawsze ci wierzyłam.
Niech policja mówi sobie, co chce.
Wiem, że nie jesteś mordercą.
Mam go. Czekam na rozkazy.
Przyjąłem.
Mat, nie udowadniaj tym ludziom, że mieli rację.
Udowodnij im, że miałeś powód, żeby tu przyjść.
Słuchajcie, wchodzimy. Wszyscy na miejsca.
Nie strzelajcie, żeby zabić.
Nadal nie wiemy, co zamierza.
- Straciłem cierpliwość. - Dałeś mi godzinę.
Zostało mi dziesięć minut.
Wchodzimy za dziesięć minut. Bądźcie gotowi.
Jak zginęli Sáez i Gallardo?
Mów.
Widzicie? Śmierdząca sprawa.
SKAZANY NA CZTERY LATA ZA NIEUMYŚLNE ZABÓJSTWO
Straciłem nad tym kontrolę.
Sáez i Gallardo dowiedzieli się, kim jestem, i stali się zachłanni.
- O co chodzi? - Musimy porozmawiać o Vidalu.
Dobrze.
Dokąd się wybierasz?
Przewietrzę się.
Czego chcesz?
Pół miliona.
Nie zamierzałem ulec szantażowi,
ale mi zagroził.
Nie chciałem go zabić. To był wypadek.
Nie wiem, jak to się stało.
Byłem przerażony i nie chciałam być w to zamieszany.
Byłem w rozsypce, Soniu.
Byłem w tym sam.
Postanowiłem to zakończyć.
Przysięgam, że prawie to zrobiłem.
Byłem gotowy pociągnąć za spust.
Ale w mojej głowie
kołatała się myśl, że to był tylko
wypadek.
To był wypadek.
Nie mogłem mu pozwolić, żeby pokonał nas przez wypadek.
Więc nie mogłem pociągnąć za spust.
Nie wiem, jak długo użalałem się nad sobą,
ale trochę to trwało.
Aż nagle…
ktoś zadzwonił na telefon, który kupiłem dla tych szumowin.
- Halo? - Tu Sáez. Kurwa, zamknij się.
Jest z tobą Gallardo. Nie odbiera.
Musimy pogadać. Potrzebuję instrukcji. Zrobiła się chryja.
Życie stworzyło mi okazję, na którą czekałem tak wiele lat.
Musiałem tylko
pojechać do ciebie i sprawdzić, czy jest tam twoje auto.
Nie było odwrotu.
Najwyższa, kurwa, pora.
- A Gallardo? - Czeka w samochodzie.
- Co jest? - Co jest, kurwa?
- Chodź. - Pieprzony Vidal. Znalazł nas.
Pojawił się w hotelu. Musiałem kogoś powiadomić.
On żyje?
Tak.
Myślę, że…
Myślę, że tak.
To była szansa, by odebrać ci wolność.
Zabiłeś ich, Jaime?
Nie.
On ich zabił.
To właśnie im powiemy,
gdy wyjdziemy stąd w stanie szoku.
Dani wstydziłby się za to, co zrobiłeś.
- Dani dał mi siłę. - Nie, Jaime.
Dani nie ma z tym nic wspólnego.
Sonia, ten sukinsyn zrujnował nam życie.
Spójrz, co się z nami stało.
Co się z tobą stało, Jaime.
Tak mi przykro.
Naprawdę.
Chodźmy, Mat.
Przykro mi.
Dokąd się wybierasz?
- Chodź. - Jest coś, o czym nie wiesz.
To ja.
Próbowałem zabić cię w więzieniu.
Wysłałem więźnia, który miał cię zabić.
Myślałem, że to pestka.
Sama myśl, że zapłacisz za to, co zrobiłeś, dodawała mi sił.
Ale nie udało się.
Nie udało się, bo cię nie doceniłem.
Zapomniałem o twojej naturze.
Jesteś zabójcą.
To twoja prawdziwa natura.
To przez nią zabiłeś mojego syna.
I przez nią zabiłeś więźnia.
Jesteś mordercą.
- Jesteś mordercą. - Nie, Mat.
- Mordercą. - Mat, proszę. Nie rób tego.
Zrób to.
Mat, proszę.
Dani, synku.
Nie rób tego.
Dani, spójrz na mnie.
Spójrz na mnie.
Dani.
Spójrz na mnie.
Nie jesteś mordercą.
Synu,
nie rób tego.
Nie musisz tego robić, Mat.
Przestań się obwiniać.
Nazywasz się Mateo Vidal.
Nie sądziłeś, że człowiek może się narodzić na nowo.
Ale ty to zrobiłeś.
Dzięki przebaczeniu kobiety, której rozdarłeś duszę.
Dzięki miłości kobiety, która przeszła piekło.
I dzięki potędze drugich szans.
Tych, które pozwalają nam naprawić błędy.
I stać się lepszymi ludźmi.
Ty swoją wykorzystasz w pełni.
Będziesz patrzył w przyszłość i zapomnisz o przeszłości.
Znajdziesz sposób, by wyleczyć rany, które miały się nie zagoić.
Aby znaleźć ulgę, podążysz ścieżkami, których sobie nie wyobrażałeś.
I krok po kroku zerwiesz więzy z przeszłością.
BIURO DO WYNAJĘCIA
Zaczniesz pomagać tym, którzy chcą zacząć od nowa,
tak jak ty.
Jak leci, José Luis?
Pomagać im budować mosty nad nieprzekraczalnymi przepaściami.
Zostawisz za sobą to, kim byłeś,
i zaczniesz myśleć o tym, kim możesz się stać.
I postanowisz czerpać z życia pełnymi garściami.
- Cześć. - Cześć.
Aż w końcu poczujesz, że masz wszystko, czego pragniesz.
Wszystko, o co przez lata walczyłeś.
Wtedy nie będziesz potrzebował do szczęścia niczego innego.
A może chcesz wyrzuć coś z pamięci.
Hej!
Tylko teraz.
Teraz.
Napisy: Mariusz Bansleben