MARE Z EASTTOWN
Pani Carroll?
Wszystko w porządku?
Mare Sheehan. Stoję przed drzwiami.
Jest kurewsko zimno. Pani Carroll?
Mare? To ty?
- Jesteś... - Owszem.
Poinformowałam cię od razu,
żeby chronić naszą społeczność przed zboczeńcem.
W przyszłości proszę dzwonić na komendę. Ma pani numer?
Nie pamiętam.
Tobie ufam, a tak to nie wiadomo, kogo przyślą.
Rozumiem, ale jestem detektywem.
Moja działka to włamania, przedawkowania i inne paskudne rzeczy.
Okropne. Może powinnaś zmienić pracę.
Widzi pani?
Numer do centrali.
Wieszam pośrodku.
Niech mnie już pani nie budzi telefonami.
Miejsce zbrodni, jak to mówicie.
Wnuczka rozbierała się, żeby wziąć prysznic,
wyjrzała przez okno i... zobaczyła go.
Stał tam, obleśny podglądacz.
Co powiedziała wnuczka?
Miał bluzę z kapturem, więc twarzy nie było widać,
- ale przypominał jej fretkę. - Fretkę?
- Tak się wyraziła. - Monitoring?
Kamerę kupiliśmy trzy miesiące temu,
tyle że pan prokrastynator do dziś nie wie, jak ją podłączyć.
Gdzie jest wnuczka?
Przeraziła się i wróciła do Allentown.
Nie chciała natknąć się na fretkę.
Sporządzę raport i zawiadomię patrol.
Też bym się wyniosła,
ale musiałabym zamieszkać u siostry w Ridley, z jej kotami.
- Nienawidzę kotów. - Rozumiem panią.
- Obrzydliwe stworzenia. - Dzień dobry.
- Betty mówiła ci o zboku? - Wiem wszystko.
Oczywiście.
Zagadka byłaby rozwiązana, gdybyś umiał zainstalować kamerę.
- Obiecałem, że to zrobię. - Jadę na komendę.
- Zajmiemy się sprawą. - Dziś wielki dzień.
Widziałaś artykuł w "Tribune"?
- Nie. - Masz chwilę?
- Nie. - Przynieś.
Gdyby mu pozwolić, nawijałby do wieczora.
Gdzie gazeta? Zostawiłem w sypialni.
Zaczekaj tu na mnie.
Zlituj się, Glenn...
Będzie mi ciebie brakowało.
Kto przy mnie zaśnie, przytuli się i ucałuje?
Czasem zastanawiam się, czy wiesz, jak bardzo cię kocham.
Twoja babcia powtarzała:
"Zrozumiesz, kiedy sama zostaniesz mamą".
Odpowiadałam: "Wszystko jedno".
Ale ciebie kocham, że aż strach.
Będę tęskniła rozpaczliwie.
Przewińmy cię.
Obsikał szybę pani samochodu czy innej osoby?
Zaraz kogoś przyślemy.
Dzień dobry.
Widziałaś? Artykuł na pierwszej stronie w "Tribune".
- Oprawię i powieszę u ciebie. - Lepiej nie.
Powitajmy funkcjonariusza Trammela.
Dziś jego pierwszy dzień w terenie.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Do rzeczy.
Mare, masz coś dla nas?
Podejrzany osobnik przy Grub Road 28.
Według właścicielki domu rano podglądał jej wnuczkę.
- Mamy rysopis? - Tak.
Jest w klatce w pokoju mojej córki.
Niech radiowóz zrobi rundkę między Eldridge a Garnett Mine.
Co tam?
Moja córka zaginęła dokładnie rok temu.
Każda chwila rozłąki to męczarnia.
Policja palcem nie kiwnie. Stąd nasza obecność.
Skoro nie chcą odnaleźć Katie, to ich wyręczymy.
Rada Okręgu skieruje do pomocy detektywa z hrabstwa.
Spojrzy na sprawę świeżym okiem.
Nie będzie mi się tu pałętał jakiś gnojek.
- Cisną ich... - Litości!
- Więc oni cisną mnie. - Wiesz, jak jest.
Katie Bailey ćpała i prostytuowała się.
Pewnie leży na dnie Delaware. Nigdy nie poznamy prawdy.
Problem w tym, że nic nie wiemy.
Minął rok.
Dzięki za wsparcie.
Usiądź.
Klub Rotariański podniósł nagrodę do 15 000.
Rozdamy ulotki w każdym punkcie wymiany igieł
od Camden do Wilmington.
Wróć do akt. Zaczynamy od nowa.
Hej.
- Zapraszam. - Spieszę się.
Jest zimno. Wejdź na chwilę.
Ciebie też miło widzieć.
- Co ona tu robi? - Ja nie wypytuję o twoje życie.
Niech się nie zbliża do mojego syna.
- Czym ona ci imponuje? - Zamknij się.
Dylan?
Torba.
Krople do uszu są w kieszeni.
Nadajesz na mnie?
Nie.
Nie pisz do mojego faceta. Nie chce mieć z tobą nic wspólnego.
Muszę się komunikować z ojcem mojego dziecka.
- Że co? - Jesteś aż tak głupia? - Pierdol się! Dostaniesz za swoje,
kiedy nie będziesz się spodziewała, durna suko.
- Podkręć szybę. - Nie zamierzam, kurwa!
Chryste...
Musimy ustalić termin zabiegu.
Częste zapalenia ucha mogą prowadzić do utraty słuchu.
- Rozmawiałeś z rodzicami? - Robią dla dzieciaka więcej
niż twój ojciec. Każdy dodatkowy wydatek
- ma zatwierdzić sąd. - Trzeba operować jak najszybciej.
Nie mam 1800 dolarów. Ile razy można powtarzać?
Wszystko musi klepnąć sąd.
Interesuje mnie akwarium dla żółwia.
- Znajdzie się jakieś? - Owszem.
Może to?
Amphibian Life 1500.
Z reflektorem UV. Polecam.
A coś mniej fikuśnego? To młody żółw.
Zapraszam.
Oasis Habitat.
- Też godne polecenia. - Żółw za długo nie pożyje.
Żółw mojej matki przeżył właścicielkę.
Ponieważ o niego dbała -
karmiła, zmieniała wodę, żeby nie pływał we własnych odchodach.
Mój wnuk ma cztery lata i kłopoty z koncentracją.
Obejdziemy się bez tych wszystkich wydumek.
Niech się pani rozejrzy.
- Mare. - Funkcjonariusz Trammel.
- Włamanie przy Argyle Road 535. - U Beth Hanlon.
- Trzeba zrobić oględziny. - Co się stało?
Rozbito gablotę i skradziono sportowe pamiątki.
- Freddie znowu odpierdala manianę. - Podejrzewa swojego brata.
Wczoraj dawał sobie w żyłę, więc go wyrzuciła.
Przekaż, że zaraz będę.
Przepraszam...?
Idealne.
- Hej. - Jak ci mija poranek?
Bosko. Zmarnowałam pół godziny,
żeby wybrać akwarium dla żółwia, którego znaleźliście wczoraj.
Będzie miał się czym opiekować.
To samo mówiłeś o jaszczurce.
Dwa tygodnie później spuściłam ją w kiblu.
- Naprawdę? - Naprawdę.
- Jestem zajęta. - Nie będę cię zatrzymywał.
Po prostu wczoraj Faye i ja...
Frank?
Delcom 75-51, widzę podejrzanego. Glenn Riddle w okolicach numeru 200.
Czarny mężczyzna, niebieskie dżinsy, bluza z kapturem.
Freddie Hanlon?
Freddie!
Cholera!
Kurwa mać...
Freddie?
Schowaj broń.
Freddie?
Ostrożnie.
Freddie?
Wyjdź, to cię opatrzymy.
Nie każ mi wzywać sekcji kynologicznej.
Ma 11 lat i ledwo kojarzy.
No weź.
Daję ci dwie minuty.
- A tobie co? - Krew.
Nie stercz w progu. Usiądź.
Głowa między kolana i zaciśnij pięści.
- I mimo to zostałeś gliniarzem? - Myślałem, że mi przejdzie.
Chryste... Oddychaj.
- Jesteś tam, Mare? - Głębokie oddechy.
- Jak będzie? - Wychodzę.
- Inaczej sierściuch zdemoluje chawirę. - Mądra decyzja.
- Co sobie poharatałeś? - Dłoń.
Ręce do góry i odsuń się od drzwi.
Wdech, wydech...
Usiądź.
- Gdzie fanty? - Jakie znowu fanty?
Gdzie pierdolone fanty? Nie ściemniaj. Wezwać psiarzy?
- Za łóżkiem. - Trammel?
Rusz się.
Chryste!
- Dlaczego w domu jest zimno? - Odcięli mi gaz.
- Od listopada do marca to zabronione. - Mówiłem skurwielom.
Ty gnoju!
Już dobrze.
- Zabierz go do radiowozu. - Za co?!
Do samochodu.
Mam dość.
Nie daję, kurwa, rady.
Wiem.
Przez to gówno stracił pracę i rodzinę. Kiedy w końcu zbastujesz?!
Przepraszam, Bethy! Przepraszam.
Bethy?
Wniesiesz zarzuty?
Nie, nie wniosę.
Nie ma ogrzewania.
Przenocujesz go?
Nie, kurwa.
Wstydzę się,
ale czasem wolałabym, żeby wykitował.
Byłoby po wszystkim. Nie mam już siły.
Spokojnie...
Zaczekaj.
W Riddle założą ci szwy.
Dopóki nie włączą ogrzewania, posiedzisz w schronisku.
- Żadnego, kurwa, schroniska. - Siostra cię nie przygarnie.
Możesz zostać w domu i odmrozić sobie jaja
albo dostać łóżko, koc i gorący posiłek.
- Dobra. - Schronisko czy odmrożone jaja?
Pierdolone schronisko.
Jedźcie do Riddle, a później do św. Michała.
Zgłoś się do ojca Dana Hastingsa.
I poucz PECO, że łamią prawo.
Jeśli nie chcą, żebyśmy nasłali na nich kontrolę,
- włączą mu ogrzewanie. - Załatwione.
- W porządku? - Tak. - Witamy!
Odprowadzę cię.
- Sąsiedzi się gapią. - Uśmiechnij się i pomachaj.
Cześć, tato.
Kolacja gotowa.
Dzień udany?
Zabiorę cię kiedyś do roboty, to sama się przekonasz.
O KTÓREJ SIĘ WIDZIMY?
Pożyczysz mi samochód?
Znajomi spotykają się w Sharp's Woods.
Co było ostatnio?
Właśnie.
Myślałaś, że nie zauważę pierdolonych zadrapań?
Kurwa!
Przepraszam. Właśnie wyjęłam z mikrofali.
Rozmawiałaś z kretynem o operacji?
Kiedy przyjechał po DJ-a, powiedział, że za wszystko zapłaci.
- Naprawdę? - Tak.
Cieszę się.
Bulę za chusteczki, pieluchy i mleko w proszku.
A to jego syn!
Wiem. Dylan się tym zajmie.
Nie dam ani centa więcej.
DZIESIĄTA. NIE MOGĘ SIĘ DOCZEKAĆ. BUZIACZKI!
COOL
Zwariowałeś?
- Pamiętasz, co było ostatnim razem? - Co?
Nabiłeś sobie guza wielkości grejpfruta.
Dla nowego zwierzątka.
Siobhan wszystko zainstaluje.
Siobhan?
Pomożesz Drew?
Chcesz mnie zaciągnąć z powrotem na łono kościoła?
Zrezygnowałem dawno temu.
Skacze ze stolika jak z trampoliny.
Stolik to nie trampolina, Andrew.
Co tobie?
Freddie znów włamał się do Bethy.
- Był w schronisku? - Diakon Mark zaklepał mu łóżko.
- Współczuję biednej Bethy. - Jak się trzyma?
Matka choruje na Parkinsona,
a brat okrada skarbonki, żeby mieć na Dilaudid.
- Beth nie widzi Boga w swoim życiu. - Zależy, jak Go postrzega.
Merton twierdzi,
że nasze wyobrażenie Boga mówi więcej o nas niż o Nim.
Kiedy stajesz przed wiernymi,
miewasz wrażenie, że nikt cię nie słucha?
Każdego dnia.
Coś taka wystrojona? Nie wybierasz się na ceremonię.
- Rozmawiałaś z Frankiem? - Musiałam się rozłączyć, a co?
Zaprosił nas na żeberka. Zaręczył się z Faye.
- Co? - Myślałam, że wiesz.
Nie. Kiedy ci powiedział?
- Trzy tygodnie temu. - Trzy tygodnie?!
Dowiedziałem się dziś rano.
- I nic nie mówiłaś? - To nie moja tajemnica.
Jestem twoją córką.
- Helen? - Rozgość się, Frank.
Przyniosłem plecak Drew. Macie oregano?
- Wróciłaś... - Chciałbyś mi coś wyznać?
- Faye i ja... - Powiedziałam jej.
Dzięki, że mnie poinformowałeś.
- Dzwoniłem. Kilka razy. - Ukląkłeś?
- Mnie ten zaszczyt nie kopnął. - Miałem 20 lat.
- Spaprałem masę rzeczy. - To dobra kobieta.
- Bardzo ją lubimy. - My?
- Mare! - Nie patrzy mi w oczy.
Jak ja, a jestem twoim kuzynem.
No co?
Gratuluję.
Dzięki.
Pójdę już.
Nie wziąłeś oregano.
- Do zobaczenia. - Za chwilę.
- Na razie. - Cześć!
Cześć.
Musiał kupić dom po sąsiedzku?
- Cena była okazyjna. - I od kiedy on, kurwa, gotuje?
Dzięki dobrej partnerce stał się najlepszą wersją siebie.
Siobhan?
Dostałam mail ze szkoły Drew o jutrzejszym koncercie.
Składam flet.
- Umie na nim grać? - Pomożesz mi z akwarium?
Moment.
Wystarczy dmuchać, przesuwać palce i ładnie się prezentować.
- Siobhan! - Chwila. No?
Wiedziałaś o ojcu i Faye?
Pomogłam mu wszystko zorganizować.
Idziecie na kolację, którą jakimś cudem on przygotował,
- a moją uroczystość olewacie? - Nie chciałaś, żebyśmy przyszli.
Mówiłaś, że to jeden wielki idiotyzm.
- Co z papierami na studia? - Termin mija 15 stycznia.
- Jest 10. - Liczy się data stempla pocztowego.
Nie bez powodu wysłałam cię do Gardner Academy.
Dostałam stypendium.
Chciałam otworzyć ci drzwi, które dla nas były zamknięte.
Ojciec nie może narzekać. Zwłaszcza po zaręczynach.
Nie spóźnij się.
Za 10-15 lat, gdy będziesz szczęśliwa, na dobrej posadzie i daleko stąd,
będziesz mi dziękować. Postaraj się tego nie schrzanić.
Słodziak, prawda?
Ciacho!
Poważnie.
Długo się znacie?
Piszemy od jakichś trzech tygodni.
- Wiesz, co ostatnio powiedział? - Co?
"Chciałbym, żebyś znowu tańczyła".
Omal się nie rozpłakałam.
Wiesz, jak mi tego brakuje.
Jedyna rzecz, którą robiłam razem z mamą.
- Gdzie się spotkacie? - W Sharp's Woods.
Serio?
Wiesz, że będzie Brianna i inne sucze.
Dzisiaj przyjechała z Dylanem i czepiała się o esemesy.
- Pisałaś do niego? - Nie.
- Może. - Erin!
Czułam się samotna, a Brendan nie odpowiadał.
- Wysłałam jedną wiadomość. - Jaką?
Coś głupiego.
"Brakuje mi naszych wypraw na strych".
Spotkajcie się gdzie indziej.
Brianny bym unikała.
Szybko się zmyjemy.
A jeśli zobaczy mnie z innym facetem, może się odwali.
Ciesz się! Idę na randkę.
Mamo?
- Słucham? - Pozwolisz?
- Tak, skarbie? - Erin wybiera się na randkę.
Na randkę?
Przynieś z łazienki mój kuferek. Chłopak cię nie pozna.
- Gdzie znalazłeś żółwia? - Nad strumieniem.
- Nadałeś mu imię? - Główne typy to Arbuz i Tęcza.
I Bąkol.
Nie chcę słuchać o bąkach.
Jesteśmy!
Cześć, wielkoludzie.
Zapraszamy.
- Przyłączysz się? - Jasne.
Super.
Zaraz przyjdziemy.
Cześć.
- Ładnie wyglądasz, skarbie. - Dzięki. Co oglądasz?
Asortyment na jutro.
Byle nie ten, co ostatnio.
- Rasta Reece's nie pasują? - Mnie tak, ale Becce...
Gówniany staf.
Wciągnęłaś 70 sztuk.
- Gabeheart nalosował syf. - Syf?
- Mój kuzyn jest ziołowym ninja. - Myślałam, że palantem.
Becca!
Znam się, kurwa, na zielsku. To było gówno.
- Uspokój się. - Jestem spokojna! - Oddychaj. Zjadłaś całe opakowanie.
- Racja, mamo. - Kocham cię.
Dziękuję.
- Jak się miewa matka? - Nie przejmuj się.
Idzie na mecz z Lori i resztą.
Mare Sheehan uwielbia odstawiać bohaterkę.
- Dorzucisz colę light? - Oto i ona!
Całuj! Całuj!
Pocałuj ją.
- A teraz piosenka. - Oczywiście.
- Lor? - Moment.
- Odrabiasz lekcje? - Tak.
- Jest piątek. - Nie chcę mieć zaległości.
Czasem trzeba wyluzować.
Moira, dziewczyno!
Cześć.
- W szkole ktoś ci dokucza? - Nie.
Mówisz prawdę?
Wszyscy są bardzo mili.
Jeśli nie, będę musiała ich aresztować.
- Cześć. - Wiedziałeś o zaręczynach?
- O czym? - Kłamiesz jak pierdoła.
Frank chciał ci sam powiedzieć.
Dowiedziałam się od mamy przed godziną.
Zaczynaj.
Jak samopoczucie?
Ekstra.
Idziemy do Franka.
- Nawal się, Mare. - Taki jest plan.
- Buziaki! - Powodzenia.
- Pa, mamo. - Miłej zabawy.
Kto się dziś zjawi?
- Wszyscy. - Ekstra.
- Stacey przyleci z Arizony. - Nie z San Diego?
Wyszła trzeci raz za mąż. Mówiłam ci, że na kolacji przedślubnej
zatrułam się krewetkami. Ohyda.
Oglądałaś występ Dawn?
Miałam nadzieję, że ty nie.
- Tęskni za córką. - Wiem.
A rak daje jej w kość.
Mówię ci to w zaufaniu, ale nigdy nie znajdziemy Katie.
- Jest igłą w tysiącu stogów siana. - Zachowaj to dla siebie.
Zbierajmy się.
Będzie alkohol? Zorganizowali przyjęcie?
Nie mam pojęcia.
- Tankuj, a ja nas zawiozę. - Cool.
Jak się macie?
Dziękuję wszystkim za przybycie na obchody 25. rocznicy
największego sportowego sukcesu w dziejach Easttown,
czyli mistrzostw stanowych!
Nie jestem na tyle wiekowa, żeby mieszkać przy polu golfowym...
Chociaż to wygodne. Wpadnijcie z wizytą.
- Byłaś u nas. - Owszem.
Dziesięć sypialni i basen bez krawędzi.
- Ekstra. - Luty-marzec? Długi weekend w cieple.
- Wybierzemy jakąś datę. - Na weselu miałyśmy ubaw.
- Rewelacyjny weekend. - Nawijamy o nim non stop,
- zwłaszcza o zabójczych krewetkach. - Idziemy.
- Palce lizać, prawda? - Nie odzywam się do ciebie.
Kochasz mnie.
Beth Hanlon!
Widziałam cię w telewizji. Szkoda, że najpierw nie zgłosiłaś się do mnie.
Chodzi o znalezienie mojej córki.
- Wykonuję swoją pracę. - Powiesz jej coś?
Serio, porozmawiacie później.
Ciągle się żalisz przed kamerami, że daję dupy.
Nie jesteś pępkiem świata.
- Wiesz, że robiłam, co w mojej mocy. - Wyczytują nazwiska. Przymknij się.
Lori Ross, jesteś tam?
- Spotykałyśmy się co tydzień. - Mare!
Prowadziłam cię przez śledztwo krok po kroku.
Byłam w każdej melinie od West Chester do Kensington.
Zbadałam setki pierdolonych tropów.
- Ściągnęłam nawet nurków. - Nie chodzi o ciebie.
Dawn Bailey!
Kurwa...
Oraz Lady Hawk we własnej osobie,
Mare Sheehan!
Alex?
Tutaj cię raczej nie obsłuży.
Znamy się.
- Co podać, Lady Hawk? - Rolling Rock i Jameson.
- Polecasz ten bar? - Podoba ci się?
Na razie.
No to polecam.
Świętujecie?
- Co to za okazja? - Rocznica meczu koszykówki.
Przyjechałem z Syracuse kilka miesięcy temu.
Przykro mi.
Nie jest źle.
Cierpliwości.
Richard.
Podrywasz mnie?
Zależy. Jestem skuteczny?
- Nie. - Wybacz.
Siedziałem tu i główkowałem, jak do ciebie zagadać.
Nagle się pojawiłaś, a mnie zatkało.
Spadam.
Ratować cię?
- Nie jest stąd. - Już go lubię.
Zadzwoń za 20 minut.
Na wszelki wypadek. Przestań.
20 minut.
Kontuzja?
Nic poważnego.
Nie przedstawiłaś się.
Mare.
Czym się zajmujesz?
- Jestem detektywem. - Detektywem?
Nie ukrywasz pod werandą żadnych trupów?
Nie, ale jestem tu dopiero od września.
Dlaczego Easttown?
Gościnne wykłady w Kettelman College. Kreatywne pisanie.
Opowiadasz o pisaniu?
- Coś takiego istnieje? - Owszem.
- Jak dostałeś tę fuchę? - Napisałem książkę.
Dobrą?
Zdaniem niektórych.
W latach 90. powstała telewizyjna ekranizacja z Jill Eikenberry.
- Nie znam. - Nieważne.
Dlaczego nazywają cię "Lady Hawk"?
Zaliczyłam rzut w meczu 25 lat temu.
- Musiał być niezwykły. - Gdzie indziej - nieszczególnie.
Ale tutaj tak.
Shan?
Cześć, Kerry.
- Co u dzidziusia? Chłopczyk? - Tak, DJ. Właśnie skończył roczek.
Jak ten czas leci...
Widziałam zdjęcia na Insta. Słodziak.
Dzięki.
Dziwnie być mamą?
Naprawdę ciężko.
Ale ubóstwiam to.
Moje życie kręci się wokół synka.
- Fajnie was zobaczyć. - I ciebie.
Na razie.
NA MIEJSCU. PRZY MOSTKU
Chciałbym, żebyś znowu tańczyła.
- Co jest grane? - Nie wiem.
No tak, Brendan nie istnieje. Wymyśliłam go.
Mówiłam, że ci dokopię.
Pisałaś do Dylana o wyprawach na strych?
- Po co? - Tam mi obciągała.
Przestaniesz pisać do mojego faceta?
Zadałam ci pytanie, durna suko.
Nie?
- Przestaniesz do niego pisać? - Zostaw ją!
- Pieprzona zdzira. - Puszczaj!
Nic ci nie jest?
- Pogięło? - Nie waż się jej, kurwa, dotykać.
Wracajcie!
- Dwoje na dwoje. - Odwieźć cię?
Coco's.
La Spada's - buły, Coco's - kanapki filadelfijskie.
Otóż to.
Chciałem powiedzieć, jak już się odważę,
że piękna z ciebie kobieta.
Nie jesteś mężatką?
Rozwódką.
Zmienimy lokal?
Tak.
Chwila.
Oboziu...
Mogłabyś przenocować.
Muszę odstawić wnuka do szkoły.
Babcia?
- Rucham się jak babcia? - Bardzo gorąca.
Drew ma cztery lata.
Umówimy się, Lady Hawk?
Nienawidzę tej ksywy.
Zadzwoniłbym, żeby zaprosić cię na kolację albo lunch.
To jednorazowy numerek.
- Dzięki. - Niekoniecznie.
Moje życie jest skomplikowane.
Spędziłem z tobą przemiłe chwile.
- Twoja książka? - Jedyna.
Dlaczego?
Wcześnie zabłysnąłem.
"Laureat National Book Award". Robi wrażenie.
Gdzie indziej - tak. Tutaj - nieszczególnie.
Mogę zadzwonić?
Odezwę się.
Mogę zatrzymać?
To edycja limitowana z autografem.
Po ile chodzi na eBay-u?
18,50. Góra 20. Handlowałem, żeby mieć na czynsz.
Dobranoc.
Dobranoc... Lady Hawk.
Delcom 75-51, widzę podejrzanego mężczyznę,
chyba porannego podglądacza.
Przyślijcie kogoś.
Robi się.
ZAGINĘŁA KATIE BAILEY. NAGRODA 15 000 DOLARÓW
Mare?
Cześć.
- Nie śpisz? - Znowu dokuczają mi nogi.
Jakby oblazły mnie mrówki...
Nie starzej się. Jaką ty masz wymówkę?
Wymówkę?
Wróciłaś o wpół do czwartej.
Mieszkasz w moim domu.
To znaczy?
Wracam o wpół do czwartej, pijana, naćpana czy ogólnie złachana
i nie czuję się jak idiotka.
Świetnie.
Owszem.
Różne rzeczy mogę ci zarzucić, ale nie głupotę.
- Do ostatniej kropelki? - Tak. - Chodź.
Pomasujesz mi głowę?
Kładź się.
Wskakuj.
Żółw będzie miał na imię Kevin jak mój tata.
Lubił żółwie?
Tak.
Popatrz na gwiazdki.
Hej.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Agnieszka Rostkowska