Vrouwen hebben fascinerende verhalen en zijn fascinerende vertellers.
Ik voelde me gewoon verbonden met de superheldenwereld.
Maar ik leek niet op de meisjes en vrouwen die daarin te zien waren.
Het gevoel van binding met een personage...
...begreep ik niet echt.
En de impact die dat gehad zou hebben.
Ik moet vrouwen schrijven omdat die er te weinig zijn.
Ik dacht: ik wil een verhaal lezen over een meisje...
...want dan kan het meisje niet verliezen.
Mensen voelen zich verbonden met personages waar ze zichzelf in terugzien.
Superhelden stralen positieve idealen uit.
Daar vergelijken we onszelf mee.
Het lastigste is kiezen om er als jezelf uit te zien.
...En wij zullen de sterren zijn die we horen te zijn.
'HOGER, VERDER, SNELLER'
Ik groeide op in een dorpje in New Jersey.
Ik had drie oudere broers. Het was een groot gezin...
...en waarschijnlijk het enige islamitische gezin daar.
Het was een overwegend blanke gemeenschap.
Ik had een leuke jeugd, maar ik was wel verlegen...
...en ongemakkelijk en voelde me in veel opzichten een buitenbeentje.
Ik was enorm introvert.
Ik zat in mijn kamer te tekenen, verhalen te schrijven...
...met Barbies te spelen...
...in mijn eigen wereldje, in mijn eigen fantasie.
Ik speelde veel met mijn neefjes en broers.
Ik was het meisje en kon niet echt met ze stoeien...
...of tackelen zoals zij.
Vicepresident
Ik mocht ze aan de zijlijn aanmoedigen als cheerleader.
Dat vond ik niet leuk.
Door mijn broers raakte ik geïnteresseerd in superhelden en strips...
...vooral door mijn oudste broer, die van sci-fi en strips hield.
Hij had een enorme stripverzameling.
Iets aan die superheldenwereld trok me aan.
Ze zijn fantastisch en sterk...
...maar toch zag ik mezelf daarin terug.
In de jaren 90 ontdekte ik de X-Men-cartoon.
Toen drong het pas echt tot me door.
Het ging over jonge mensen die nog op zoek waren naar zichzelf...
...maar ook met dingen worstelden. Ze vonden een manier...
...om hun onzekerheden in ongelooflijke krachten om te zetten.
Toen ik nog heel jong was, raakte dat me echt.
Toen wist ik nog niet dat alleen jongens zoiets leuk vonden.
Het waren coole personages...
...met geweldige verhalen.
Eind jaren 40 begonnen mijn vriendinnen en ik strips te lezen.
Alle kinderen lazen strips.
Toen ik oud genoeg was om twee straten over te steken...
Schrijver Meet Misty, Barbie, De kleine zeemeermin
Strip 'Haarstoricus'
...met mijn zakgeld, ging ik naar de snoepwinkel.
Daar stond een rek waarop stond: 'Hé, kinderen. Strips.'
En daar kocht ik elke strip waar een meisje op stond.
Geen meisje dat gered wordt, maar dat de leiding heeft.
Een meisje als hoofdrolspeler.
Er waren zoveel strips om uit te kiezen.
Als mijn moeder naar de winkel ging, las ik daar strips.
Co-bedenker
Redacteur
Schrijver
Ik las cowboystrips en soms Superman.
Maar Lois Lane irriteerde me omdat ze altijd wilde bewijzen...
...dat Clark Kent Superman was in plaats van als journalist te werken.
Er waren gemiddeld 70 miljoen striplezers eind jaren 40.
Auteur
Dat was meer dan de helft van alle Amerikanen...
...en die lazen veel strips.
Het lezerspubliek was toen 50 procent man en 50 procent vrouw.
Vooral omdat er heel veel verschillende genres waren.
Vrouwen waren belangrijke arbeidskrachten...
...vooral tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Het land was afhankelijk van vrouwen om het thuisfront op gang te houden.
Dat zie je ook terug in strips.
Er waren geweldige stripvrouwen die niemand kende.
Stripmaker en schrijver
Striptekenaar
Als mannen boeken schrijven...
...gaat het over Stan Lee, Jack Kirby en de Hulk.
Stripmaker en schrijver
Striptekenaar
Timely Comics werd later Marvel Comics.
Zij hadden een grote groep superheldinnen...
...met ieder hun eigen titel.
Tarpé Mills was cartoonist van een krant...
Stripmaker
...en zij tekende de eerste belangrijke superheldin...
...de gekostumeerde actieheldin Miss Fury.
Marla Drake was een socialite...
...die een panterkostuum aantrekt en Miss Fury wordt.
Het is erg film noir, en Marla Drake leek precies op Tarpé Mills.
Ze had zichzelf in haar strip verwerkt.
Het was haar eigen fantasieleven.
Het klinkt cliché om te zeggen dat het een nieuwe wereld opende.
Maar zo was het wel.
Toen ging de industrie enorm over de kop, in 1954 en 1955.
Strips zouden de jeugd van Amerika in gevaar brengen.
De enige manier om zoiets tegen te houden...
...is met publieke opinie.
Als de mensen beslissen dat ze...
...geen horror- en misdaadstrips willen die hun kinderen lezen...
...en zich er sterk voor maken, dat is de beste garantie.
Er werd in het Congres over strips gesproken.
Er waren debatten.
Goedemiddag vanuit de rechtbank in Foley Square in Manhattan.
WNYC begint zo met de middagsessie van een Senaatscommissie...
...over jeugdcriminaliteit en het effect van strips...
...op de gestegen jeugdcriminaliteit.
Daarna volgde een wet om strips te verbieden.
Toen veranderde alles.
Het aantal lezers daalde met de helft binnen een jaar.
De sector wist zich op dat moment geen raad.
De uitgevers wilden niet failliet raken.
En omdat Marvel zijn eigen distributie had...
...konden ze veel langer blijven...
...dan veel andere bedrijven die bij bosjes omvielen.
Ze moesten kiezen welke strips het belangrijkst voor hen waren...
...en succesvol konden worden.
Ze besloten zich op een vaste lezersgroep te richten...
...en dat waren de tienerjongens.
Ze werden enorm succesvol met hun superhelden.
Terwijl ze zich op de Silver Age-superhelden richtten...
...verdwenen alle andere genres langzaam maar zeker.
Ik ben gek op Spider-Man en Avengers...
...Flash, Iron Man en Hulk.
Die zijn leuk.
Ik was dat kind dat altijd zat te tekenen.
Dat werd mijn roeping.
Mijn moeder nam ons altijd mee naar de bibliotheek...
...en ik nam altijd talloze tekenboeken mee.
Zo heb ik leren tekenen.
Het was lastig toen ik jonger was en graag iets met kunst wilde doen.
Mijn moeder begreep het niet echt.
Ze voelde ook veel druk van onze gemeenschap...
Tekenaar
Schrijver
...van vrienden en familie die het niet begrepen en zeiden:
'Wanneer laat je Nilah eens stoppen met die kunsthobby?'
We hadden vaak ruzie, tot aan mijn diploma-uitreiking.
Mijn moeder wilde dat ik accountant of computerprogrammeur werd...
...maar na de middelbare school ging ik niet studeren...
...omdat ik per se een kunstopleiding wilde doen.
Toen ging ik naar Ringling College, om computeranimatie te studeren.
Afstudeerscriptie
Daardoor kon ik dingen doen met kunst...
...die ik nog nooit gedaan had en dat was cool.
Maar ik begon pas strips te lezen toen manga zijn intrede maakte.
Hoe leuk ik ze ook vond, het viel me op...
...dat er vaak één vrouwelijk personage is...
...en als zij moest vechten...
...als ze tegen een man moest, dan legde zij het altijd af.
De verwachting voor vrouwen in strips...
...is dat ze vrolijk, sympathiek en positief zijn.
Als het mannelijke personage dan twijfel...
...angst en gevoelens ervaart...
...is het de vrouw die hem steunt en hem helpt iedereen te redden.
Je ziet zelden vrouwelijke personages die kwetsbaar...
...en onsympathiek zijn en veel diepgang hebben.
Dat vind ik zo interessant aan vrouwelijke personages.
Toen dacht ik: ik wil zo'n verhaal lezen...
...over een vrouw, want dan kan de vrouw niet verliezen.
Vijfentwintig jaar geleden, 1961.
Een bijzonder jaar. John Kennedy werd president.
Alan Shepard werd de eerste Amerikaan in de ruimte.
De bikini werd mode en Marvel Comics maakte zijn debuut.
Stans vrouw, Joan, zou tegen hem gezegd hebben:
'Stan, schrijf gewoon iets wat jij leuk vindt.'
Toen maakte Stan de eerste Fantastic Four.
Begin jaren 60 vond de Marvel-renaissance plaats...
...met nieuwe, waanzinnige superhelden.
Er waren nog nooit superhelden geweest die problemen hadden.
Spider-Mans kostuum ging kapot en hij moest het zelf dichtnaaien.
De Human Torch is geweldig omdat hij een tiener was...
Schrijver
...in gave auto's reed en blond was.
Jack Kirby maakte hem belachelijk knap...
...en ik voelde me meer verbonden met hem...
...en hij kon vliegen en had vuurkrachten.
Zo cool.
Ik wist niet dat ze eigenlijk voor jongens bedoeld waren.
Dat was nogal een schok.
Toen ik tiener was, zeiden de meiden:
'Je moet met mijn vriendje praten. Hij is dol op strips.'
'Waarom niet met jou?'
'Ik lees geen strips.'
Zelfs toen ik in het vak stapte, had ik nog niet door...
...dat dit iets was...
...waar bijna geen van de creator credits uit meisjes bestond.
Er was een publiekstrekker...
...iemands vriendin of iemands vrouw...
...maar vrouwen deden dit niet.
Stan, heb je even?
Altijd voor mijn lieve assistente. Zeg de fans eens gedag, Flo Steinberg.
Hallo, fans. Leuk kennis te maken.
Stem Flo Steinberg - Secretaresse
Als Marvels secretaresse voelt het alsof ik de meesten ken van brieven.
Flo was er vanaf het begin.
Iedereen was dol op Flo. Ze was een begrip.
Ze reageerde persoonlijk op brieven. Dat deed zij.
Door haar lieve, unieke stem en geweldige charme...
...was ze enorm geliefd.
Ze leeft voor altijd voort in de herinnering van Marvel-fans.
Iedereen kende Fabulous Flo Steinberg.
Destijds werkte er maar een handjevol vrouwen in de stripwereld.
Geen enkele vrouw schreef of tekende toen superheldenboeken.
Paty Cockrum en Marie Severin, twee van de beste tekenaars...
...deden allebei productiewerk op kantoor...
...in plaats van bij reguliere series waar ze thuishoorden.
Ze noemden haar... Ik weet het niet meer.
Volgens mij was het Mirthful Marie.
Ze was altijd vrolijk en erg terughoudend.
Ze zou nooit strips voor ze tekenen.
Ze deed vooral revisiewerk tot 1966...
...toen Esquire voor een artikel een illustrator nodig had.
De mannen hadden het te druk met de Hulk.
Marie zei: 'Ik doe het wel.'
Toen het gepubliceerd werd, zei Martin Goodman:
'Zij kan tekenen. Stan, geef haar een klus.' En dat deed hij.
Ze had zich nooit opgedrongen of om werk gevraagd.
Marie was veelzijdig...
...en heeft veel voor Marvel ontworpen...
...waar ze nooit erkenning voor heeft gekregen.
Ze was gewoon te druk bezig met haar werk...
Co-bedenker en tekenaar
...om zich druk te maken over genderpolitiek.
Zelfs als die er geweest was...
...zou ze vast gezegd hebben: 'Ik heb deadlines.'
Marie was bijzonder getalenteerd.
Het is ongelooflijk aan hoeveel personages ze gewerkt heeft.
Striptekenaar
Wat voor carrière is dit voor een vrouw?
Het is geweldig. Het houdt me jong.
Het idee bedenken is makkelijk.
Het moeilijke is tegen jezelf zeggen: 'Ik heb een idee voor een personage...
...maar hoe kan ik ervoor zorgen dat lezers met dat personage meeleven?
Wat hebben we niet gedaan?'
Uitgevers deden er alles aan om een publiek te krijgen.
Er werd veel geëxperimenteerd...
...met hoe verschillende doelgroepen bereikt konden worden...
...en met verschillende genres.
In de jaren 70 ging het niet goed met strips.
De bedrijven steunden de strips niet echt.
Er was geen geld voor...
...en de enigen die eraan werkten, waren mensen met een liefde voor strips.
Begin jaren 70 deed Stan Lee een poging om superheldinnen terug te brengen.
Veel schrijvers waren vrouwen.
Hij maakte The Claws of the Cat.
En mijn hemel, Night Nurse.
En Shanna the She-Devil...
...en dan was er nog... O, ja. Ms. Marvel.
Dus, Carol Danvers.
In 1968 maakte Carol Danvers haar debuut, in Marvel Superheroes nr. 13.
Schrijver
Ze is een ondersteunend personage dat later Captain Marvel werd.
Ze is een veiligheidsofficier voor de luchtmacht...
...en dat werk doet ze een aantal jaar.
In 1977 publiceerde Gerry Conway en zijn toenmalige vrouw, Carla...
...Ms. Marvel nr. 1, waarin Carol Danvers een grote rol krijgt.
Carol wordt geraakt door een Kree Psyche Magnitron-machine...
...waardoor ze de krachten van Captain Marvel...
...overneemt en zo Ms. Marvel wordt.
Ze heeft dus enorme krachten, maar ook geheugenverlies en een 'zevende zintuig'.
Dat is mijn favoriet.
Het moest een soort vrouwelijke intuïtie zijn.
Daar zijn we mee gestopt.
Wat Carol heeft gevormd...
...was dat haar vader aannemer was en hij heeft twee oudere jongens en haar.
Hij kan twee van zijn kinderen laten studeren...
...en ziet Carol later toch wel trouwen.
Hij wil geen geld verspillen.
Ze gaat het leger in om haar studie te betalen...
...en daar vindt ze haar roeping.
Daar leert ze vliegen.
Dat was heel goed, want het mooie aan Carol is...
Het is altijd 'hoger, verder, sneller'.
Ze wil altijd beter worden.
Ze verlegt haar grenzen.
Ze wil zichzelf altijd overtreffen en aan haar vader bewijzen...
...dat ze net zoveel waard is als de jongens.
Toen ik na mijn studie naar die belangrijke eerste baan zocht...
...wisten ze bij Marvel heel goed wie ik was.
Ik schreef altijd brieven naar aanleiding van columns...
...over hoe het beter kon.
Marvel, schaam jullie. HULK nr. 177...
...was de slechtste strip ooit.
Slecht getekend...
...en geschreven. De concurrent deed het beter.
In december 1976 namen ze me aan, zes maanden na mijn studie.
Ze wilden iemand die de illustraties terug naar de tekenaars bracht.
'Een baan bij Marvel Comics? Verkocht.'
Terwijl ik dat werk deed, schreef ik verhalen van vijf pagina's...
...die als audities waren en ik als mijn schrijfkans beschouwde.
Toen vertrok een van de assistent-editors...
...en kwam die positie vrij en daar kon ik zo aan de gang.
Assistent-editors mochten altijd een boek schrijven.
Maar ik werd nooit gekozen.
Ten slotte zei ik:
'Er zijn assistent-editors na mij gekomen...
...die al een of twee boeken per maand geschreven hebben.
Wanneer mag ik eens?'
En toen zeiden ze:
'Wie is de fanatiekste schrijver die we hebben?
O, dat is Chris Claremont.'
'Chris schrijft Ms. Marvel.
Wil jij Ms. Marvel overnemen, Jo?'
En Chris zei:
'Je pakt Ms. Marvel niet van me af.
Geef Jo Power Man en Iron Fist maar.'
En ik zei: 'Prima, hoor.'
'Ms. Marvel doet me niet veel.
Leuk kostuum, maar ze was nooit mijn personage.
Maar ik ben gek op Power Man en Iron Fist.
Ik was dol op Bruce Lee. Grote, sterke, stoere gasten.
Ik heb geen enkele strip of boek gemist.
Geef me Power Man en Iron Fist.'
Onder mijn leiding werd het vrij succesvol.
Van tweemaandelijkse annuleringen naar maandelijks succes.
Plotseling ging het met een ander beter met Power Man en Iron Fist.
Na Power Man en Iron Fist...
...zeiden ze: 'Star Wars lijkt op sterven na dood.
Kun je die hierna doen?'
Maar ik probeerde nooit aan iets te komen...
...wat de beste jeugdvriend van een jongen kon zijn. Dat wilde ik niet verpesten.
Hallo, Sana. -O, mijn god.
We komen hier wonen. -O, jee...
Ben je klaar voor ons? -Dat wil ik niet.
Kijk die bagage eens.
Waarom zoveel?
Ik zei dat ik alles al had. -Nee...
Wijsheid. -We hebben plannen.
Oké.
Dit zijn al je foto's...
Wauw. -Hopelijk.
Abbu, wil je thee?
Wat je maar hebt.
Weet je dit nog? -Brilliance of the Seas. Op...
Op de Middellandse Zee. -Nu kun je veel praten.
Deze foto gaat hier, zodat ze...
Onze trouwfoto staat daar.
We zijn in een internationale omgeving opgegroeid in India...
...in Bombay.
Dit was vlak na de partitierellen.
Het was enorm multicultureel, met veel Britse invloeden.
Zo zijn we opgegroeid. We accepteren iedereen.
Ik heb dat direct, dan wel indirect...
...doorgegeven aan mijn kinderen in verhaalvorm.
Ken je identiteit, maar waardeer anderen.
Er was een moment.
De eerste aanslag op het World Trade Center in de jaren 90.
Daarna kwam er een jongen naar me toe en die zei:
'Zeg eens tegen je volk dat ze stoppen met die aanslagen.'
Ik was zo in de war. Ik vroeg: 'Wie? Mijn wat? Wie bedoel je?'
En toen besefte ik dat er...
...een echt probleem bestond met moslims in het westen...
...op jonge leeftijd.
Ik was toen een jaar of 11 of 12.
Op dat moment dacht ik: o, ik ben anders.
Niet alleen dat, maar mensen mogen me daarom niet.
Mensen mogen me niet om wie ik ben.
Ik ging studeren in de hoop om journalist...
...of advocaat te worden.
Ik wilde de wereld veranderen. Vrede tussen oost en west.
Ik had een aangeboren drang om percepties te veranderen...
...en de percepties over moslims.
Dat kon ik alleen bereiken door in de media te gaan werken...
...en zelf de verhalen te vertellen.
Mijn ouders stonden altijd achter mijn keuzes.
Mijn moeder dacht wel altijd: probeer iets praktisch te doen.
Zij vertelde me ooit:
'Wees niet afhankelijk van een man. Ga werken.'
Het tegenovergestelde van elke andere Zuid-Aziatische moeder.
Mijn vader vond altijd...
...dat als je iets doet, je het dan goed moet doen.
Dus ik dacht:
oké, ik word advocaat. Ik wil het systeem veranderen.
Ik studeerde voor het advocatenexamen...
...waardoor ik hopelijk grote veranderingen teweeg kon brengen...
...maar dat is niet wie ik ben.
Dank je.
Ik ging voor een klein stripbedrijf werken, genaamd Virgin Comics.
Ik begon er als redactioneel assistent.
Het was niet makkelijk...
...want ik dacht echt dat ik er niet goed in was.
Mede door het commentaar...
...van de mensen in de gemeenschap.
Ik las vroeger geen strips zoals zij...
...of had er te weinig verstand van om stripredacteur te worden.
Misschien had ik het gewoon niet in me.
Dat was moeilijk, want daar dacht ik veel over na.
Ik wist niet of ik goed genoeg was.
Ik had niet alles gelezen.
Ik wist niet of ik wel in de stripwereld wilde blijven.
MacKenzie Cadenhead begeleidde me bij mijn eerste baan.
Redacteur
...en wilde dat ik bleef.
Ze zei: 'Je hebt aanleg voor storytelling...
...visuele storytelling, storytelling van strips...
...die ik niet eerder gezien heb en het is jammer...
...als je daar niets mee doet.'
Directeur
Haar man, Dan Buckley, was uitgever bij Marvel.
Hij bood me een baan aan, maar ik vertelde hem dat.
Ik zei: 'Ik ben nerveus, want ik denk niet dat ik kan...
...wat sommige ervaren editors kunnen.
Ik weet niet alles. Ik weet niet...
...of ik sterk genoeg ben.'
Hij zei: 'Dat is helemaal niet erg...
...want jij zult ons iets heel anders geven...
...dan iemand die het al 20 jaar doet...
...of al 15 jaar strips redigeert.
Jij zult een frisse wind brengen bij Marvel Comics' redactie...
...en dat hebben we nodig.'
Ik kon vanaf het begin op steun rekenen en besliste toen:
ik ga ervoor en kijk wel waar het toe leidt.
En dat had ik nooit durven dromen.
Wie teken je nu?
Abbie.
Ik vond de bijfiguren altijd interessanter...
...waar ik ze ook in zag en op een dag drong het opeens door.
Je bent constant bezig met die bijfiguren.
Waarom maak je van bijfiguren geen hoofdpersonages?
Abbie was daarin een van mijn eerste projecten.
Ze is introvert, sarcastisch en soms gemeen...
...en dat is haar identiteit.
Het was een van mijn eerste ervaringen met een hoofdpersonage dat ik leuk vond.
In die tijd had ik gesprekken met mijn ouders...
...en ze vroegen altijd:
'Waarom teken je witte personages?'
Veel van mijn personages waren bleek en dit heb ik...
...besproken met andere gekleurde artiesten...
...want we hebben allemaal hetzelfde doorgemaakt.
We bedenken als kind onze eigen verhalen...
...en die personages zijn vaak wit of met een lichte huid.
Dus ik ging een eerlijk gesprek met mezelf aan en vroeg:
waarom voel je je niet prettig bij een donkere huid?
Toen ik aan M.F.K. begon...
...zag ik in dat ik hiermee iets tegen dat gevoel kon doen.
Ik wilde dus een vrouwelijk, zwart personage creëren.
Ik plaatste M.F.K. online
Het mooie aan webcomics is dat het een makkelijke manier is...
...om te laten zien wat je kunt.
Je hebt alleen internet nodig en je kunt ze overal bekijken...
...op welk apparaat en waar dan ook.
Ik wilde zo laten zien...
...dat ik naast tekenen ook kon schrijven.
M.F.K. had altijd een kleine aanhang...
...omdat ik er niet veel reclame voor maakte.
Het was meer mond-tot-mondreclame.
Er waren niet veel fans tot de Dwayne McDuffie Award.
Toen ik de finalisten zag...
...en zag dat ik moest opboksen tegen Shaft van David Walker en Ms. Marvel...
...dacht ik dat ik geen kans maakte met mijn stomme webcomic.
Toen ik de award ontving en de ceremonie afgelopen was...
...en ik op mijn mobiel keek, stond die roodgloeiend.
Dat was echt een keerpunt.
Plotseling kreeg ik aandacht van de media...
...en dat was de aandacht die ik wilde voor de comic.
Cartoonist Nilah Magruder geschokt na award
Plotseling was die er. Een vreemde ervaring.
Hallo, hoe gaat het?
Het is gek, want ik... -Het is...
Dit is grappig. Kijk deze meiden eens.
Zij hebben bij Marvel gewerkt.
Ik ben het verhaal kwijt.
De woorden zijn weg. -Ik ook.
Dit komt uit de Fumetti en het was vast zo'n verhaal van:
'Verzamel alle vrouwen van Marvel in een kantoor...
...en dan komt Stan binnen.'
Ik... -Dat ben jij, toch?
O, ja.
Jeetje. Kijk hier eens.
Kijk eens. -De welkomstmat.
De Bullpen. Wij werkten daar.
Iedereen werd daar altijd voor de gek gehouden.
Ja. -Op een dag kwam ik binnen...
...en er hing een tekening op mijn deur.
Ik dacht: dat ben ik.
De volgende dag had iemand er een deurmat van gemaakt.
Weet je hoe dat kwam?
Barry Windsor-Smith werkte toen aan de X-Men...
...en mensen dachten dat ik hem zijn gang liet gaan.
Dat vertaalde zich naar mijn gezicht op een deurmat...
...bij de deur van mijn kantoor.
Dat is gemeen.
En door jou maakte Barry Smith zowaar een klus af...
...een heus wonder.
Barry's werk is altijd prachtig.
Het is altijd goed.
Toen ik in de jaren 80 bij Marvel kwam...
...was het eindelijk zover...
Schrijver
Bedenker
...dat men vrouwen in strips accepteerde.
Iedereen zei:
'Jemig, een meisje. We moeten haar helpen.'
In de jaren 70 zeiden mensen precies het tegenovergestelde.
In de jaren 80...
...bestond de stripwereld nog steeds voornamelijk uit mannen.
Maar dat veranderde.
Begin jaren 80 verlegden zowel DC als Marvel...
...hun focus naar speciaalzaken...
...en dankzij die speciaalzaken...
...konden ze een trouw lezerspubliek opbouwen...
...en opbloeien eind jaren 80.
Heb je de Marvel Age gelezen? -Ja.
Daarin gaan drie mensen dood? Nr. 210...
Marvel is realistischer.
Toen ik voor het eerst bij Marvel Comics binnenkwam...
...wist ik niet zo goed wat een superheld inhield...
...en de magie van Marvel Comics...
...werd al heel snel duidelijk.
Je komt de Marvel Bullpen binnen en daar zit Marie Severin.
Ze vertelt je verhalen en zit te tekenen.
Ze laat je zien wat ze allemaal kan.
Je had Archie Goodwin, de meester van het plot.
Denny O'Neil, een journalist.
Als je problemen had met een plot, ging je naar Denny.
De sfeer was zo speels en leuk.
Je had altijd het gevoel dat je in de gaten gehouden werd.
Louise Simonson heeft me alles over redigeren geleerd.
Ik was toen de enige redacteur die moeder was.
Ik moest mijn dochter naar school brengen.
De directeurs hadden mijn dagelijkse routine vast niet fijn gevonden.
En volgens mij zei de controller tegen me...
...in de lift: 'Weet je wat?
Je hebt de nare gewoonte om altijd op tijd te komen.
Jij doet meer pagina's dan wie dan ook...
...en die verdienen meer dan de rest.
Dus ga zo door.'
Dat vond ik best cool.
Wat de winst van mijn boeken betrof...
...had ik de X-Men. Logisch.
Ik had gewoon geluk.
Ik was de assistente van Louise Simonson en toen zij vertrok...
...waren de X-Men de bestverkopende boeken.
Weezie vroeg iedereen:
'Wil jij de X-Men? En jij?'
Iedereen zei: 'Nee, hoor.'
Iedereen was al bezig met wat ze graag deden.
Jij bent de Avengers-editor en jij de Spider-Man-editor.
Niemand wilde de X-Men...
...en ik had Chris al goed leren kennen...
...en was bij al hun story meetings, dus die overgang ging heel soepel.
Ik begon met korte verhalen...
...en toen moest ik Spider-Woman vermoorden.
Dat was mijn eerste grote opdracht.
Spider-Woman vermoorden vond ik een spannend idee.
Misschien was ik te naïef om door te hebben...
...dat je een personage niet zou moeten willen vermoorden...
...en Mark had vast iedereen al gevraagd...
...of ze dat wilden doen, waarop ze weigerden.
Kijk nou. De eerste tekening van Longshot.
Hier zei hij als het ware wat hij in Longshot wilde zien...
...en wat het thema moest worden. -Geweldig.
Gaaf, hè? -Ja.
Kijk. 'Voor Louise en Anne'.
Arthur is te gek. Ik was dit helemaal vergeten.
Toen Annie Longshot begon te schrijven...
...en ik haar sterke visie zag...
...en hoe goed ze die kon uiten, dacht ik: wauw, ze is geweldig.
Ze had een heel aparte denkwijze...
...en dat werkte enorm in haar voordeel.
Het is belangrijk om werk te lezen van mensen met een visie...
...omdat ik op die manier ook anders tegen dingen ga aankijken.
Annie zag alles anders.
Haar werk was briljant.
Ik zat me elke dag in de metro naar het werk...
...af te vragen wat iedereen dacht en ging daarmee verder:
Wat als de trein naar de hel reed...
...en Daredevil in de hel Mephisto ontmoet?
Dat is leuk. Net een opera.
Het is heel leuk om een gevecht te choreograferen.
Toen ik Daredevil schreef, ging ik op karateles.
Ik wilde opeens leren vechten.
Ik ging op boksles.
Daar begon ik mee en ik genoot van de choreografie...
...maar dan moet je je afvragen:
wat zeg ik over de wereld waardoor alles in een gevecht ontaardt?
Mensen vragen zich af waarom er weinig vrouwen in strips zitten.
Ik dacht altijd dat het te maken had met dat verhaal.
Vrouwen willen zich krachtig en geëmancipeerd voelen...
...maar willen ze ook gevechten zien?
Ik denk het niet.
Toen dacht ik niet:
hoe zorg ik ervoor dat vrouwen deze verhalen interessant gaan vinden?
Leuk je te zien. -Weet ik.
Ik meed vrouwelijke personages jarenlang als de pest.
Waarom?
Ik wilde niet getypecast worden als vrouw die vrouwenpersonages schrijft...
...want die personages bleven niet. -Ja.
En dan zat je zonder werk.
Ik probeerde gewoon als een man te schrijven.
Ja. -Ik zei gewoon:
'Ik wil er graag bij horen.
Ik schrijf Punisher, Wolverine, Daredevil.'
Ik dacht dat jij en Trina Robbins...
...de eersten waren die zeiden:
'Wacht eens. We proberen een comic die niet voor mannen is.'
Ik wilde iets schrijven...
...over vier kinderen die superhelden waren.
Weezie zei: 'Ik heb een idee voor een comic genaamd Power Pack.'
Haar verhalen waren meer de klassieke young adult-verhalen.
Er waren verder geen comics zoals die.
Het trok een ander publiek aan...
...dan 14-jarige jongens.
Als ik een superheldenverhaal schrijf, moet het krachtig zijn...
...maar Power Pack was anders en het ging niet alleen om kracht.
Het ging om familie, interactie.
Ze bekeek mijn portfolio en vroeg:
'Kun je kinderen tekenen?'
'Ja, dat kan ik wel.'
Wat deed je voor Power Pack?
Niets. -Niets?
Dat was het. -Eigenlijk niets.
Het is bijzonder dat dit boek voorbijkwam...
...want ik was niet goed in superhelden tekenen.
Ik vond het moeilijk...
...om het menselijk lichaam en de anatomie te overdrijven...
...maar ik kon kinderen tekenen.
Ze was briljant.
De personages werden meer zichzelf als zij ze tekende.
Ik werkte gelukkig samen met een schrijver die wist wat ze deed.
Ik was nog maar net begonnen en wist niet wat ik deed.
Op een conventie kwam een jonge vrouw...
...naar me toe. Ze had aan SCAD Savannah gestudeerd...
...en zei: 'Ik wilde u ontmoeten, omdat we u in de lessen hebben besproken.'
Ik vroeg: 'In welke lessen?' Zij: 'Stripgeschiedenis.'
Mijn hemel.
De meeste vrouwelijke striptekenaars die ik ken...
...tekenen geen superheldinnen, maar ik wel.
En ik teken sterke vrouwen, maar zonder superkrachten.
Ze winnen en zijn sterk...
...omdat ik vrouwen graag zo zie en zo wil ik ook zijn.
De vrouw die ik nu teken, draagt zelfs hoge laarzen.
Maar ik wilde geen hoge hakken...
...omdat je zo moeilijk de misdaad kunt bestrijden.
Ik bracht mijn idee voor een comic naar Jim Shooter.
Ik wilde het laten aansluiten met Marvel en hun geschiedenis.
Mijn heldin Misty zou het nichtje van Millie the Model zijn.
Hij zei: 'We maken een zesdelige miniserie.'
En zodoende. Meet Misty.
Helaas kon je op dat moment...
...alleen strips kopen in stripwinkels.
Alles in die winkels draaide om superhelden...
...dus ze wilden onze boeken niet verkopen en bestelden hooguit twee exemplaren.
Toen die uitverkocht werden, zeiden ze: 'Gelukkig zijn ze weg.'
Ze werden niet bijbesteld.
Daardoor daalde de verkoop.
Mijn editor, Ann Nocenti, stuurde me elke week...
...een envelop met brieven en ontwerpen van meisjes.
Ze schreven niet mij, maar Misty aan.
Leuke strip. Eindelijk iets voor meisjes.
Een van de beste boeken.
'Beste Misty. Je boek is te gek, maar ik kan het nooit vinden.'
Karyn Bryant hier, in gesprek bij Marvel Comics.
Hoeveel comics heeft de Marvel-bibliotheek?
Die uitgebracht zijn?
Ja. -Ongeveer 200.
Eind jaren 80 en begin jaren 90 werd de graphic novel populair.
Die maakte ruimte voor strips in boekwinkels...
...waar je eerder geen strips kon kopen.
Waar kochten we in de jaren 80 onze strips?
Zodra ze in boekwinkels verkocht werden, waren ze weer toegankelijk voor vrouwen.
Plotseling groeide de vrouwelijke lezersgroep...
...die eerder buiten de boot viel.
Dat trok echt de aandacht van stripuitgeverijen.
Er was een potentiële markt van vrouwelijke striplezers...
...die er altijd al was...
...maar over het hoofd gezien werd.
Een editor van Marvel mailde me op een dag en zei:
'We werken aan een anthologie...
...en hebben een verhaal.
Een samenwerking tussen Rocket Raccoon en Tippy Toe.
Heb je interesse?'
Ik ging even weg van mijn pc en gilde het uit...
...want het was...
Ik maak simpele webcomics.
Ik had nooit een e-mail van Marvel verwacht.
Toen ik weer rustig was...
...reageerde ik: 'Natuurlijk, geen probleem.'
Dit is mijn verhaal.
Het is hilarisch dat ze mij Rocket en Tippy Toe aanboden.
Kathleen Wisneski was de editor en ik vroeg me af of ze na mijn portfolio...
...dacht: ja, ze is gek op dieren.
Dat waardeerde ik enorm, want ik ben dol op pratende dieren.
Ik zei: 'Dit is echt mijn ding.'
Marvel gaf me veel vrijheid.
Meer dan ik had verwacht.
Ze zeiden als het ware:
'Hier zijn Rocket en Tippy op dit moment. Ga je gang.'
Toen het opeens ging over de eerste zwarte vrouwelijke schrijver voor Marvel...
...kregen Roxane Gay, Yona Harvey en ik...
...een gevoel van ongeloof. 'Echt niet.
Dat kan niet.
Marvel bestaat al ruim 70 jaar.
En wij zijn de eersten?'
Marvels Spider-Man-afdeling vertelde me...
...over hun Spider-Geddon-evenement...
...en vroegen mij om ideeën.
'We willen dat jij een personage creëert waar jij enthousiast over bent.'
Dus ik droeg Spider-Byte aan...
...gespeld als B-Y-T-E, een soort digitale Spider-Woman.
Ik vond het een cool concept...
...omdat we allerlei spinnenpersonages in de echte wereld hebben...
...maar nog geen superheld in de virtuele wereld.
Nu had ik ook de kans om een zwarte vrouw als personage te gebruiken.
Een verhaal uitbrengen is altijd een gok.
Een enorm risico.
Vooral met een personage dat nieuw was in het Marvel Universe.
Dus dat voelde alsof...
...ik mijn fantasie op het spel zette voor duizenden mensen.
Bij Marvel werken is...
Het is in veel opzichten een normale kantoorbaan...
...maar hier mag je T-shirts van strips en sneakers dragen...
...en je hebt ongelooflijke kunst om je heen.
Moet ik komen?
Het werk van een stripredacteur lijkt sterk op dat van een producent.
Het draait om een relatie met de makers...
...van een bepaalde serie...
...om zo het beste uit iedereen naar boven te halen...
...en dat in één verhaal te verwerken.
Captain Marvel was de eerste titel met een vrouw die ik helemaal geredigeerd heb.
We hadden geen andere strips met een vrouw in de hoofdrol.
Je had vrouwen in teams...
...maar geen soloreeks met een vrouwelijk personage.
Ms. Marvel was een strategische keuze.
Ik had niet per se de drang om dit personage te schrijven.
Ik wilde een doorlopende reeks.
Carol Danvers is Ms. Marvel voor een aantal jaar...
...maar toen had ze niet veel macht.
Niet veel vrouwen in strips hadden destijds veel macht...
...dus ik pitchte Carol Danvers als Chuck Yeager.
Iemand die grenzen verlegt, risico's neemt...
...wegloopt van het brandende vliegtuig.
Ik belde Steve Wacker met een idee voor een Ms. Marvel-serie.
Hij zei: 'Oké.'
Steve vond het goed en ging ermee naar de directie en toen belde hij me...
Vicepresident
...en zei: 'Je gaat Ms. Marvel niet schrijven.'
'Oké, dat is prima. Ik bedoel...
Op naar de volgende serie.'
Toen zei hij: 'Je gaat Captain Marvel schrijven.'
'Serieus?'
Hij zei:
'Zolang we hieraan werken, moet ze een broek aan.'
Dat stond in een e-mail...
...en ik schreef terug:
'Maak je nou een grapje?'
Kelly Sue DeConnick, schrijver van Captain Marvel...
...heeft een geweldig vrouwelijk personage gecreëerd...
...dat veel herkenbaarder is.
Ze werd niet meer op een vrouwonvriendelijke manier neergezet.
Niet geseksualiseerd.
Ze werd nu meer neergezet als een sterke gevechtspiloot...
...wat haar identiteit beter weergaf.
Het kwam niet van Sana.
Het kwam van iemand anders, maar het ging via haar.
Ik had een monoloog voor Carol geschreven.
'Heb je een meisje ooit zo snel zien rennen dat ze valt?
Vlak voor ze de grond raakt...
...vlak voor al haar twijfels en angsten haar inhalen...
...op dat moment vliegt ze. Dan vliegt elk meisje.'
Op het briefje stond:
'Kan dat elk kind worden? Om de mannelijke lezer niet buiten te sluiten?'
Ik werd gek.
Ik vroeg: 'Kun je me bellen?'
Sana belde. Ik zei: 'Dat ga ik dus niet veranderen.'
Zij: 'Oké.'
Alles is compleet anders...
...met een vrouwelijke schrijver en editor.
Je kunt iemand van repliek dienen en zeggen:
'Ik snap de behoefte om niemand buiten te sluiten...
...maar nu draait het om vrouwen.
Dat was al heel lang niet gebeurd...
...of niet op een goede manier.'
Kelly Sue en ik zochten naar de nodige elementen...
...om een verhaal te vertellen...
...dat enorm populair kan worden...
...maar ook Carols verhaal en karakter...
...kan laten ontwikkelen.
We moesten over haar karakter vertellen...
...want dat is haar kracht.
Ik wilde Carol oudere, jongere en vrienden van haar leeftijd geven.
Ze moest ook met andere vrouwen kunnen wedijveren...
...zonder dat hun relatie daardoor kapot zou gaan.
We zien vrouwen vaak concurreren...
...alsof het geen echte wedstrijd is.
Zo van: 'O, jij.' 'Nee, jij.'
Meestal gaat het om de aandacht of goedkeuring van een man...
...en wordt er een smerig spelletje gespeeld.
Dat is niet mijn ervaring.
Dat zie ik de vrouwen in mijn leven niet doen...
...en ik zie het nooit terug in mijn cultuur.
Ik wilde Carol zien concurreren met vrouwelijke collega's...
...net zoals ik dat zou doen...
...maar we steunen elkaar en zijn blij als de ander succes heeft.
Zodra Captain Marvel uitkwam...
...en Kelly Sue haar fans het 'Brute Force' ging noemen...
...erg liefkozend...
...kon ik echt de transformatie van een Marvel-fan zien.
Iedereen steunde elkaar.
We steunden ze, omdat ze een versie van Carol Danvers creëerden...
...die vrouwen en meisjes graag wilden zien.
En zij steunden ons door onze comics te kopen...
...want men dacht echt dat vrouwen comics niet leuk vonden.
Toen kwamen we er als bedrijf achter dat er een publiek was...
...dat oplette en zag dat er een personage voor hen was.
We zagen een toegenomen enthousiasme...
...en liefde en passie voor Captain Marvel.
En dat inspireerde ons om meer te doen...
...omdat we wisten dat er fans waren die dat wilden.
We kunnen meer voor ze creëren.
Captain Marvel diende als een soort keerpunt.
Ik sprak met mijn voormalige baas, Stephen Wacker.
We hadden het over mijn jeugd en mijn ervaringen...
...dat ik naar het schoolbal ging in een grote lap stof...
...omdat ik geen geschikte kleding had...
...voor een jonge moslimvrouw.
Ik ging alleen, omdat ik niet met jongens mocht uitgaan.
En hardlopen terwijl ik moest vasten en...
Hij vond het heel interessant dat mijn omgeving zo anders was...
...waar weinig over gepraat werd.
Hij zei:
'Ik heb veel nagedacht over je verhalen...
...en we willen graag een personage dat op jou is gebaseerd.
Op de jonge Sana's van de wereld.'
Dus ik vroeg: 'Mag dat wel?'
Ik dacht niet dat er interesse voor zou zijn.
En hij zei: 'We doen het.'
We gingen meteen pitchen.
De eerste persoon die in me opkwam, was G. Willow Wilson.
Zij schreef strips en romans en was moslima.
Ze belde me uit het niets en zei:
'Hoi. We willen een nieuwe, jonge Amerikaanse moslimheldin creëren...
Schrijver
...en haar een eigen serie geven.
Wil jij het boek schrijven en helpen met het personage?'
Ik dacht dat ze een grap uithaalden.
Ik zei dat Marvel Comics daar nooit mee zou instemmen.
Hoe vaak komt dat nou voor?
Ik zei niet meteen ja.
Gebeld worden door twee editors van Marvel die zeggen:
'Ja, we willen een islamitische editor en schrijver...
...voor een moslimpersonage.'
Ik zei: 'Je hebt een stagiair nodig om alle haatmail te lezen.'
Je gaat mensen...
...een rode lap voorhouden die vinden dat ik en Sana...
...niet in comics thuishoren.
Maar Sana was enorm gedreven voor deze serie.
Ze wilde er zo graag voor zorgen dat het goed gedaan werd...
...om op alle details te letten en in te grijpen waar nodig...
...dat ik besloot te helpen. Ik zei: 'Ja, nou en of.
Als jij toegewijd bent, ben ik dat ook.'
Ze zei: 'We gaan het proberen.'
We deelden ideeën over verschillende iteraties van Kamala...
...wie Kamala Khan zou worden.
We beseften dat we met die verhalen...
...over jong zijn en je een buitenbeentje voelen...
...en er dan plotseling achter komen...
...dat je krachten hebt...
Dat is een mooi verhaal over opgroeien...
...en tegelijkertijd ook relevant voor het leven als minderheid.
We probeerden het personage te laten aansluiten...
...op het Marvel Universe, zodat het succesvoller kon worden.
Vooral toen werd vaak aangenomen...
...dat nieuwe personages het niet zo goed doen.
En als je daar een nieuwe factor aan toevoegt...
...dat ze vrouw zijn of een andere achtergrond hebben...
...dan wordt dat alleen maar erger. Daar kwam het op neer.
We besloten van haar een legacy character te maken...
...om haar te verbinden met de erfenis van Carol Danvers.
Kamala Khan is een jong Zuid-Aziatisch moslimmeisje in Jersey City.
Ze kijkt elke dag uit over de rivier...
...en ziet daar mooie, sterke helden elke dag de wereld redden.
Een van die helden is Captain Marvel...
...een lange, mooie, blonde vrouw...
...die de wereld redden zo makkelijk laat lijken...
...en criminelen pakken zo indrukwekkend maakt.
Dat is haar ideaalbeeld.
En als jonge bruine vrouw...
Het enige wat je ziet...
...is een ideaalbeeld dat totaal niet op jou lijkt.
Als Kamala Khan voor het eerst haar krachten krijgt...
...wil ze precies als Carol Danvers worden.
Ze transformeert als het ware in de letterlijke versie van Carol Danvers...
...de versie die zo lang populair was, en dat was opzettelijk.
Het is moeilijk om je eigen weg te kiezen...
...omdat je jezelf niet indrukwekkend...
...mooi of sterk genoeg vindt...
...want dat is je altijd verteld.
Haar uitdaging en reis leiden uiteindelijk naar haar eigen identiteit.
Toen we het eerste jaar van de serie uitstippelden...
...vroeg Sana me steeds weer opnieuw:
'Hoe zit het met het "Met zoveel macht, komt zoveel verantwoordelijkheid'...
...voor dit personage? En hoe is dat in haar geval anders?'
'Wat is daar het islamitische equivalent van?'
Ik werd er gek van.
Ik heb maanden nagedacht over wat ze nou eigenlijk vroeg.
En om echt tot die kern te komen...
...van hoe het eruit zou zien en hoe het zou klinken.
Dat lukte uiteindelijk...
...in de eerste verhaallijn, wanneer Zoe verdrinkt.
Kamala heeft net haar krachten.
Die is ze nog niet de baas.
Ze weet zich er nog geen raad mee.
Ze weet niet wie ze is.
En ze moet snel een beslissing nemen.
Ze komt met een zin die heel belangrijk is voor moslims...
...namelijk: 'Eén mens doden is de hele mensheid doden...
...en één mens redden is de hele mensheid redden.'
Dat is haar drijfveer.
Ze heeft de plicht om die persoon te redden.
Je hoeft niet de hele wereld te redden. Dat kan niet.
Maar wel de mensen die je pad kruisen.
Bij de ontwikkeling van Ms. Marvel en haar krachten...
...wilde Willow haar absoluut geen 'meisjeskrachten' geven.
Ze zei: 'Veel van onze personages...
...hadden sprankelende krachten of konden gedachten beheersen.'
Dat was enorm belangrijk voor haar, om dat echt anders te doen.
De keuze voor Kamala om uit te zoeken hoe ze haar krachten gebruikt...
...hoe ze die accepteert en uitzoekt wie ze is...
...was het krachtigste verhaal voor haar.
Er werd waanzinnig goed gereageerd op Ms. Marvel.
Zodra de serie aangekondigd werd...
...en Kamala Khan ten tonele kwam...
...begon de fanmail binnen te komen.
Het was trending al voor Ms. Marvel nr. 1 was uitgekomen.
Mijn ouders komen uit Pakistan. Kamala Khan is te gek.
Ze maakt dezelfde problemen door die ik elke dag doormaakte.
Ik verheug me op dit personage.
Ik had nooit gedacht dat iemand als ik een superheld kon zijn.
Ontzettend bedankt voor Ms. Marvel.
Mensen wisten niet wie Kamala Khan was.
Er was geen concept van het verhaal of van de andere personages.
Er was zoveel steun voor het idee...
...en ik zag hoe belangrijk...
...het personage was en waar het voor stond.
Het was een onverwacht succes, niet alleen voor de industrie...
...maar ook voor Sana en mij...
...toen de eerste uitgave naar de tweede druk ging.
En toen naar een derde. Toen naar een vierde, vijfde en zesde.
We spraken met The New York Times...
...en mensen verkleedden zich al na de eerste week als het personage.
Ik had er geen woorden voor.
Het leek wel een droom.
Ik had nooit durven dromen dat een islamitische superheld...
...een van de populairste nieuwe personages zou worden.
Ik werd uitgenodigd op het Witte Huis...
...toen Barack Obama president was, voor Women's History Month.
Ter ere van verschillende vrouwen uit verschillende beroepen.
Ze vroegen: 'Zou je misschien...
...de president van Amerika willen introduceren?'
'Wat?' Natuurlijk zei ik ja.
Bedankt, Sana, voor je ongelooflijke werk.
Ms. Marvel is dan wel jouw creatie...
...maar voor veel jongens en meisjes...
...is Sana een echte superheldin.
Ik zag welke invloed we konden hebben met onze verhalen.
Kamala Khan was een logische volgende stap.
Ik had niet eens door dat ik er mijn hele leven naartoe gewerkt had.
Het was alles wat ik altijd al wilde doen.
Zodra zij er was, kwam er een wereld aan mogelijkheden.
Daardoor konden we...
...met artiesten samenwerken die eerder geen optie waren.
Schrijver
Tekenaar
Schrijver
Marvel Rising is een nieuwe serie.
Een nieuwe generatie superhelden in het Marvel Universe.
Met hyperintelligente vrouwelijke personages.
Aan deze personages werken, voelt als een belangrijke kans...
...die ik niet had verwacht te krijgen.
Zelfs toen ik net in deze wereld begon...
...waren het vooral blanke mannen, dus deze verandering...
...met gekleurde hoofdpersonages...
Schrijver
Tekenaar
...vooral vrouwen, is nieuw...
...in de laatste vijf jaar.
Tekenaar
Tekenaars
Tekenaar
Ik ben blij dat ik hier deel van uitmaak. Hier heb ik op gewacht.
Ik had nooit durven dromen dat het nu zo goed zou gaan met comics.
Ik had nooit gedacht dat er zoveel vrouwen zouden werken.
Schrijver
...en zoveel vrouwvriendelijke comics.
Schrijver
Creativiteit en innovatie...
Schrijver
...en samenwerkingen met meer diverse artiesten...
...komen vaak vanuit minderheden.
Vrouwen zijn er altijd geweest.
Vrouwen hebben de erfenis van Marvel opgebouwd.
Het verbaast me hoever de maatschappij...
...en de industrie zijn gekomen.
Er zijn nu denk ik net zoveel jonge vrouwen...
...als jonge mannen die in de stripwereld willen werken.
Maar er zijn vrouwen die de kogels voor me opgevangen hebben...
...en hopelijk heb ik dat gedaan voor de vrouwen na mij.
Wat mooi is aan de vrouwen die er nu aankomen...
...is dat ze pioniers zijn in verhalen voor vrouwen.
Hoe kun je je verhouden tot een verhaal waar je jezelf niet in ziet?
Het duurde heel lang om de kracht in mijn identiteit te vinden.
En om me zelfverzekerder te voelen over wie ik ben en waar ik bij hoor.
Het is mooi om vrouwen te zien uitblinken in superhelden.
Het gesprek over reflectie...
...en jezelf in een verhaal zien...
...is geweldig voor comics en vrouwelijke lezers.
Maar we kunnen meer doen om beperkingen...
...en homoseksualiteit weer te geven...
...met meer Aziatische en Latijns- Amerikaanse personages en schrijvers.
Waarom genoegen nemen met weinig als je de sluizen kunt openzetten?
Mijn moeder steunt me enorm.
Ze geeft me de vrijheid om te doen wat ik wil.
Ik kan haar altijd bellen als ik opgebeurd moet worden.
Als mijn moeder nu die oude kritische vrienden ziet, kan ze zeggen:
'O, mijn dochter werkt voor Disney.'
Of: 'Ze werkt voor Marvel. Ze doet het alleraardigst.'
Eerst begrepen ze niet goed wat ik deed...
...maar die namen kennen ze zeker.
Wij konden het laatste lachen.
Toen ik jonger was, zei mijn vader:
'Wat je ook doet, zorg dat je mensen probeert te helpen.'
Wat zo bevredigend is aan Ms. Marvel...
...is dat het rechtstreeks van invloed is op mijn familie.
Mijn nichtjes en neefjes...
...hebben nu een personage waar ze zichzelf in terugzien.
En niet alleen zij.
Het is mooi dat elk kind een personage gaat zien...
...dat uniek voor ze is.
VOOR ALLE VROUWEN VAN HET MARVEL UNIVERSE: VERLEDEN, HEDEN EN TOEKOMST
Ondertiteld door: Rick de Laat