(แอลแอล เซ็นเตอร์ฮอลล์)
มาสิ ส่งมาๆ รอรับอยู่
ช่วยเดินกันช้าๆ หน่อยในโถง
- งี่เง่าจัง - ถ้าไม่มีใครถามล่ะ
เหมือนปีก่อนเหรอ
เดี๋ยวเปิดให้ ท่านหญิง
เธอไม่เห็นเคยบอกเลยว่า เล่นเปียโนด้วย
ไง
อยู่นี่เอง หายไปไหนมา ไม่เข้าเรียนวิชาการเรือนทั้งอาทิตย์
โดดไปทำหนังสือรุ่นน่ะ เลยเส้นตายของโจสเตนส์ไปแล้ว
ออกมาดีมั้ย
แต่คงไม่มีรูปเธอในนั้นหรอกนะ
ครูเอสเซอร์บ่นว่าเตือนให้เธอ ไปถ่ายรูปสามรอบแล้ว
นี่ พ่อฉันต้องอยู่ทำงานทั้งคืน คิมกับแจ็คกี้จะมาค้างที่บ้าน
มาด้วยกันสิ
ไม่ละ พ่อฉันไม่ยอมหรอก
แอบออกมาสิ รอพ่อหลับก่อน
ฉันต้องไปตรงไหนเหรอ
เธออยู่แถวเซาท์วินใช่มั้ย
เคยเห็นสายไฟที่โยงขึ้นเนินรึเปล่า
ถนนเชสพีคอยู่ข้างบนสุด นั่นละบ้านฉัน
เธอเคยบอกว่าอยากมีเพื่อนเยอะขึ้นไง
ว่าไง มาสิ ลูกขับ
- โอเคค่ะ - ไว้เจอกัน บาย
เจอกัน แอนน์
(รัฐเวอร์จิเนีย)
นี่ เมื่อกี้ขับดีเลยนะ
ต้องฝึกจอดอีกหน่อย...
แต่ดีแล้วละ
พ่อว่าคืนนี้ฝนจะตกมั้ย
คิดว่าไม่นะ
มีการบ้านเหรอ
แค่อ่านเฉยๆ ค่ะ
ชายคนนี้พยายามฆ่าตัวตาย
ผมคิดว่าเขาสำนึกได้...
ว่าเรื่องอื้อฉาว ที่เขาไปมีส่วนเกี่ยวข้อง
ทำให้เขารู้สึกผิดอย่างยิ่งมาตลอด
คือผมคิดว่าเขาเป็นเพียงคนเดียว...
ในบรรดาคนทั้งหมด ที่เต็มใจเดินหนีออกมา
บางคนรู้สึกไม่ชอบใจ หงุดหงิดกับมัน
แต่ก็ยอมตามน้ำไป บางคนก็มีความสุข...
เพราะโกยเงินได้มหาศาลจากมัน
ดาวด์เป็นเพียงคนเดียว ที่กล้ายืนหยัด...
ราตรีสวัสดิ์ค่ะพ่อ
และปัจจัยด้านศีลธรรม...
- ฝันดีนะ - ที่เดินหนีจากปัญหา...
ก่อนที่ใครๆ จะล่วงรู้เข้า...
เพราะมันทำให้เขาขยะแขยง
ที่จริงความเป็นไปได้ของ...
การเดินเข้าไปในออฟฟิศ ของโดนัลด์ เมน...
และจ่ายเงินสดให้เขา...
ดาวด์ ผมคิดว่าเขาต้องรู้สึกผิดแน่ๆ
แป๊บนึงนะ โอเค
- ไง - ว่าไง
มีหนามติดเต็มตัวเลย เข้ามาสิ
เธออยู่ทั้งคืนไม่ได้ใช่มั้ย
ไม่ใช่ทั้งคืน
ฉันควรกลับก่อนหกโมงเช้า จะได้ไม่เสี่ยง
ให้ตาย
เดี๋ยวจะออกไปตอนพวกเธอจะเข้านอน
แล้วเธอย้ายมาจากไหนกันน่ะ
ชายฝั่งอีสเทิร์น
อยู่กับแม่ด้วยรึเปล่า
เชอร์รี่บอกเธอมีแต่พ่อ
"ซินนามอน เกลซ"
เรากำลังคุยกันอยู่
คิม ส่งมือมาสิ
ไม่ต้องตอบเรื่องแม่เธอหรอก
ไม่ใช่เรื่องของฉันด้วยซ้ำ
ฉันไม่มีความทรงจำเรื่องแม่เลย
หรือแม้แต่รูป
พ่อไม่ยอมบอกอะไรฉันเลย
ลองนี่ มันชื่อ "คอปเปอร์ ฟีเวอร์"
มันออกส้มไปหน่อย
โอ ตายแล้ว!
แมเรน หยุดนะ!
หยุด! หยุดสิ!
แมเรน หยุด! แมเรน ไม่นะ!
แจ็คกี้!
แมเรน หยุด!
แจ็คกี้! แจ็คกี้ ช่วยด้วย!
แจ็คกี้ ช่วยด้วย!
อย่าบอกนะ
ไปขึ้นรถในสามนาที
เอาไปเท่าที่หยิบได้ในสามนาที
ไปสิ!
ซวยแล้ว
เร็วเข้า แมเรน!
ตอนตำรวจมาถึง เราต้องหายตัวไปแล้ว
โบนส์ แอนด์ ออล
(รัฐแมริแลนด์)
(เดือนพฤษภาคม)
พ่อคะ
พ่อ
พ่อมีเรื่องที่ต้องบอก
และอยากให้ลูกแน่ใจว่า...
เทปนี้จะถูกทำลายทิ้ง ห้ามเก็บมันไว้
เทปนี้มีเสียงพ่ออยู่
ลูกจะไม่ได้เจอกับพ่ออีก แมเรน
พ่อไม่สามารถ...
ช่วยลูกได้อีกแล้ว
ทำอย่างอื่นก็ไม่ได้
โทรแจ้งตำรวจอย่างที่คนทั่วไปทำกัน
พ่อต้องทิ้งให้ลูกหาทางต่อเอง
เหมือนที่แม่ของลูกเคยทำ
พ่อขอโทษ ลูกคงรู้ว่าพ่อหมายถึงอะไร
ไม่รู้ว่า...
ลูกจะจำสิ่งที่ พ่อกำลังจะพูดได้แค่ไหน
ใช่ ไม่เคยแน่ใจ
แต่เผื่อเอาไว้ก่อน...
พ่อจะบอกทุกอย่างที่พ่อรู้
ครั้งแรกคือตอนลูกสามขวบ
ดาวนีย์ทำให้ฝูงชนกรีดร้องที่ ม.ทาวซันสเตท
หัวข้อที่ถูกโต้แย้งมากที่สุด ของการลงคะแนนในรัฐแมริแลนด์...
ประชามติห้ามใช้ปืน
ผู้ฟังส่วนใหญ่ ดูเหมือนจะโต้แย้งการมีข้อห้าม...
แต่เรากลับพบเห็น ทั้งสองฝ่ายในประเด็นนี้
(ชื่อเมืองเมโนโมนี ชื่อกลางมารดา เจแนล เมย์ เคิร์นส)
ไม่คิดว่ายุติธรรม สำหรับคนบริสุทธิ์ที่อยากมีปืน...
(รัฐที่เกิด แบกลีย์ มินนิโซตา)
ฉันไม่อยากให้พวกเขาเดินเข้ามาในบ้าน และบอกว่าซื้ออะไรได้หรือไม่ได้
คิดหรือว่าการพรากอาวุธปืน จากทุกๆ คน...
จะปิดกั้นการยิง ได้จากทุกสถานการณ์...
กับพวกอาชญากรและคนบริสุทธิ์
(รถบัส)
หวัดดีค่ะ
ฉันต้องไปที่นี่
นั่งรถบัสไปใกล้สุดได้แค่ไหน
ดูเหมือนจะเป็นทะเลสาบดีทรอยต์
นั่งสามต่อ
เฟรเดอริค แมริแลนด์ โคลัมบัส และมินนีแอโพลิส
เที่ยวเดียวใช่มั้ย 83 เหรียญ
ตั๋วไปโคลัมบัสราคาเท่าไหร่
เธอไม่ต้องไปโรงเรียนเหรอ
คิดงั้นล่ะสิ
ฉันไม่เข้าใจที่เธอพูด
แปลว่าฉัน 18 แล้วในรัฐแมริแลนด์
และฉันตัดสินใจเองได้ ว่าควรอยู่ที่ไหน
ฉันคงต้องขอดูใบขับขี่ หรือบัตรผู้เรียน
ดูใบสูติบัตรก็ได้
เอามาสิ
แค่โคลัมบัสใช่มั้ย
ทั้งหมด 49 เหรียญ
นี่ 50
ตอนนั้นพ่อจ้างพี่เลี้ยง
เธอชื่อเพนนี
ตอนพ่อกลับเข้ามา เธออยู่ที่พื้นห้องน้ำ
มีเลือดเต็มไปหมด
หน้าเธอถูกเคี้ยวจนแหลก แต่คอของเธอแย่ที่สุด
เธอคงกำลังอุ้มลูกอยู่ ตอนที่ลูกจู่โจมเธอ
มือเธอถูกเคี้ยวจนแหลก
พ่อคิดว่าลูกตายแล้วเหมือนกัน
คิดว่ามีคนเข้ามาทำร้ายทั้งสองคน แต่ลูกหลับอยู่
พอพ่อพลิกตัวลูกก็เห็นเลือดที่ปาก
มีบางอย่างติดอยู่ที่แก้ม
พ่อเขี่ยมันออก มันนุ่ม เหมือนหมากฝรั่ง
มันมีรูเล็กๆ
เอาไว้เสียบต่างหู
พ่อจำได้ว่ารู้สึกขอบคุณที่เธอ ไม่ได้ใส่มันมา เพราะอาจติดคอลูก
พ่อเอาศพออกมา ขัดถูห้องนั้นสามรอบ...
เก็บกระเป๋าแล้วหนีออกมา
ไม่มีใครเคยเจอที่ที่พ่อเอาเธอไปทิ้ง
นั่นเป็นครั้งสุดท้าย ที่พ่อใช้นามสกุลจริงเรา
ตอนนี้ลูกคงรู้เหตุผลแล้ว
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่หลายปี พ่อค่อยผ่อนคลาย
ลูกต้องเข้าโรงเรียน พ่อคิดว่า ลูกคงไม่ทำในที่สาธารณะ...
และลูกก็ไม่ได้ทำ
แต่ลูกฉลาดขึ้น
ฉลาดมากๆ ด้วย
ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอกลัว
รอรถบัสอยู่เหรอ
เปล่าเลยสาวน้อย
ฉันมาตามหาเธอ
เรารู้จักกันเหรอ
คิดว่าคงไม่ใช่ในแบบที่เธอหมายถึง
ฉันได้กลิ่นเธอ
เธอคงได้กลิ่นฉันเหมือนกันตอนนี้
เธอได้กินครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
หยุด หยุด หยุดตรงนั้น
หยุด
ไม่ได้กินมานานแล้วสิ
เดาว่า...
หลายเดือน
เป็นอย่างน้อย
ได้กลิ่นด้วยเหรอ
ใช่แล้ว
เธอจะได้กลิ่นหลายอย่างถ้ารู้วิธี
และพวกเรามีกลิ่นอยู่แล้ว
ไม่ว่าจะกินรึเปล่า
มาเถอะสาวน้อย
มาเร็ว
เราจะไปไหน
ใกล้ๆ นี่แหละ ที่ที่แห้งและปลอดภัย
ฉันชื่อซัลลิแวน
เพื่อนๆ เรียกฉันว่าซัลลี่
แมเรน
นั่นบ้านคุณเหรอ
ฟังนะ แมเรน
ไม่ต้องห่วง ฉันโอเค
ฉันมีกฎ
หนึ่ง ข้อที่หนึ่ง ห้ามและห้ามกินอีตเตอร์เด็ดขาด
เธอคิดว่าจะทำตามกฎได้มั้ย
ได้สิ
ฉันจะหามื้อค่ำให้พวกเรา
ฉันได้กลิ่นเธอจากสนาม สาวน้อย มาสิ
ไกลขนาดนั้นเหรอ
อ้อมไปข้างหลัง ไว้คุยกันข้างใน
ซัลลี่น่ะ เขาเจอไก่คอร์นิชพวกนี้...
ในช่องแช่แข็ง
ไก่พวกนี้...
ดูเหมือนเคยมีชีวิตที่ดี
คิดว่าฉันเป็นคนเดียวซะอีก
มีพวกเราอยู่เยอะมั้ย
ไม่มากหรอก
แต่ก็มากกว่าที่เธอคิด
เธอต้องเคยเจอมาบ้างแล้ว เท่าที่รู้น่ะ
ไม่เคยมีใครสนใจเธอมาก่อนเลยงั้นเหรอ
มองซ้ำสองอะไรแบบนั้น
- ก็แค่คิดว่า... - แค่คิดว่าบางคนดูน่าขนลุกใช่มั้ย
(ผู้คนแห่งมหานครดับลิน เจมส์ จอยซ์)
จะดีกว่าถ้าเราไม่ยุ่งเกี่ยวกัน
พวกเราเป็นอันตราย ต่อพวกที่ไม่ได้เป็นอีตเตอร์
แต่เราก็ทำร้ายกันเองได้มากเหมือนกัน
หวังว่าเธอคงกำลังฟังอยู่นะ
คุณพูดเหมือนพ่อเลย
พ่อรู้เรื่องเธองั้นเหรอ
แล้วคุณล่ะ
คุณเพิ่งพูดว่า ให้หลีกเลี่ยงคนอย่างพวกเรา
แต่คุณก็ออกไปตามหาฉัน
ฉลาดนี่
พอฉันเห็นว่า เธอเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวคนเดียว...
ก็คิดว่า...
เธอน่าจะหิว
หิวไก่น่ะเหรอ
เปล่า
(พระเจ้าทรงอำนวยพระพรแก่บ้านเรา)
ใครอยู่ที่นี่
ขึ้นไปดูเองสิ
ใช้จมูกเธอ
ได้กลิ่นอะไร
ข้างบนมีคนตายเหรอ
ได้กลิ่นอะไรล่ะ
อธิบายซิ
คล้ายโลหะ
เหมือนเลือดเหรอ
ไม่ เหมือนโคลน
กลิ่นแสบจมูก
แต่ไม่เหมือนกลิ่นเน่า
ไม่
แต่ก็ใกล้เคียง
เหมือนน้ำส้มสายชู
น้ำส้มสายชูในซุป
ใช่ๆ
- เธอยังไม่ตาย - สาวน้อย
- เราจะไปตามคนมาช่วย - สาวน้อย
- คุณทำอะไรเธอ - ฉันเจอเธอเมื่อเช้าในสภาพนี้
คุณโกหก หลีกทางไป
ฟังนะ ให้ฉันอธิบายก่อน
ไม่ว่าเราสองคนเป็นโรคอะไร...
มันทำให้เราต้องกิน
ไม่จริง
ไม่จริง เพราะว่า...
ครั้งสุดท้ายของฉันคือหลายปีมาแล้ว
นั่นเป็นเพราะว่าเธอยังเด็ก
เดี๋ยวเธอจะรู้สึกอยากมากขึ้นเรื่อยๆ
และเธอคุมตัวเองไม่ได้ทุกครั้งหรอก
แต่ถ้าสถานการณ์...
เอื้ออำนวย...
จงกินซะ
มันช่วยได้สักพัก
บางทีมันอาจจะช่วยเธอ จากการทำสิ่งที่น่าเสียใจ
มากกว่านั้นอีก
มากกว่านั้นอีก สาวน้อย
ใช่แล้ว ซัลลี่เจอเธอในสภาพนั้น
ฉันตามกลิ่นมา
ฉันไม่ฆ่าคน
อย่างน้อยฉันก็พยายามที่จะไม่ทำ
เหลือแค่ทางเลือกนี้
หรืออะไรประมาณนี้
ฉันขอเวลาสักครู่ได้มั้ย
ได้อยู่แล้ว
ฉันว่าคงอีกไม่นาน
พอถึงเวลาเดี๋ยวก็ได้กลิ่นเอง
ฉันทำแบบนี้
ช่วยให้จำแต่ละคนได้
ตอนที่ฉันเริ่ม ฉันก็อายุประมาณเธอ
ลองดึงสิ
ไม่ขาดหรอก
มันแข็งแรง
ใครคือคนแรก คุณจำได้รึเปล่า
ฉันกินคุณตาฉัน
ตอนพวกเขากำลังรอสัปเหร่อ
มีใครมาเจอตอนคุณกินมั้ย
แม่ฉันเอง
แม่เจอฉันหลังจากนั้น
ล้างเนื้อตัวฉันให้
เธอบอกคนอื่นว่ามีพวกสัตว์เข้ามากิน
แต่ตอนที่ฉันหนีมา...
ไม่มีใครตามหาฉัน
คุณเลยตัวคนเดียว มาตั้งแต่ตอนนั้นเหรอ
ไม่ยากหรอก...
พอมีคนสอน
แต่เธอไม่ต้องอยู่คนเดียว
เธออยู่กับฉันได้นานเท่าที่ต้องการ
ฉันกำลังตามหาบางคน
แม่เธอ
เมื่อคืนเธอพูดเรื่องพ่อ...
เลยรู้ว่าเขาคงอยู่กับเธอ
เธอหนีเขามาใช่มั้ย...
หรือไม่เขาก็ทิ้งเธอ
แต่เธอไม่พูดเรื่องแม่เลย
ฉันไม่เคยเจอแม่
ฉันมีแค่ชื่อเมืองที่เธอเกิด
อยู่บนใบสูติบัตรฉัน
เราควรจะไปล้างตัว
ก่อนที่จะตัวแห้งติดอยู่กับเก้าอี้
พ่อไม่ได้เห็นคนต่อๆ มา
เด็กชายคนนึงหายตัวจากค่ายที่ลูกไป พ่อไม่น่าปล่อยให้ลูกไปเลย
แต่ลูกรบเร้า
แค่อาทิตย์เดียว ตอนนั้นลูกแปดขวบ
ตอนที่เด็กคนนั้นหายตัวไป พ่อถึงรู้...
ว่านี่คือตัวตนลูก
พ่อไม่เคยคิดว่าลูกเป็น "อะไร"
ไม่รู้ว่ารักลูกแบบที่คนเป็นพ่อ ควรรักรึเปล่า แต่ก็ไม่ได้เกลียด
ลูกกินพวกเขา พ่อเชื่อว่าลูกต้องทำ แต่ไม่รู้ว่าทำไม
มีคนเจอเต็นท์ของเขาในป่าลึก เต็มไปด้วยเลือด
ลุค แวนเดอร์บิวท์ หรืออะไร
สวัสดีทุกท่าน
พวกเขาตัดสินว่าเป็นการฆาตกรรม พ่อไม่รู้จักเขา
รถมาถึงสุดสายแล้ว
แวนเดอร์วอลล์หรืออะไรทำนองนั้น
อย่าลืมหยิบสัมภาระของท่าน
พ่อรอดูว่าลูกจะเศร้ารึเปล่า แต่ไม่เลย
พ่อถึงได้เริ่มปฏิเสธหลายคำขอ
ตอนนี้ลูกก็รู้แล้วว่าทำไม
(รัฐโอไฮโอ)
ก็เลยคิดว่า...
(รัฐอินเดียนา)
ไม่ ไม่ได้อยู่ที่นั่น
คาร์ล
ไม่มีข้าวกล่องเหรอ
ร้านสะดวกซื้อที่ไหน ไม่มีข้าวกล่องกัน
โทษนะคะ
โว้ว จะเข็นชนซะงั้นเหรอ
นี่ถามอยู่นะ
ฟังสิ อีนังโง่สำส่อน
นี่ อย่าพูดกับเธอแบบนั้น!
เฮ้ย!
เกินไปแล้วนะพวก
นายทำงานที่ร้านนี้รึยังไง
เปล่า ไม่ได้ทำ แต่ฉันจะพานายออกไป
- เห็นรึเปล่าว่าเกิดอะไรขึ้น - เห็นอะไรเหรอ
- ใช่ - จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
- เรื่องแย่ๆ ยังไงล่ะ - ได้
ข้างนอก เราจะไปข้างนอก
สนุกกับการรังควาญคนเหรอ
กิจวัตรประจำวันเสาร์ หลังช่วยตัวเองเสร็จงั้นสิ
เฮ้ย เอาหมวกคืนมานะ ไอ้ตัวแสบ
เขาอยู่ตรงนั้น สัก 400 หลา ถ้าอยากจะ...
รู้ตั้งแต่อยู่ในร้านแล้วใช่มั้ย
ฉันก็ได้กลิ่นนาย ไม่เคยรู้ว่าตัวเองทำแบบนั้นได้
ฉันกำลังจะไปมินนิโซตาน่ะ
ฉันถูกไล่ลงจากรถน่ะ ก็เลยขโมยอาหารเย็น
ฉันคิดได้แค่นั้นแหละ
เดาว่านายคงไม่ใช่คนที่นี่เหมือนกัน
สำคัญตรงไหน
ดีจังที่เมื่อกี้ นายช่วยคุณแม่ในร้านนั่น
ฉันอายุ 18 นะ เผื่อสงสัย
ฉันนึกว่าเด็กกว่านั้น
ขอบใจ
ฉันไม่ค่อยพูดกับใครหลังกิน
แล้วก็ไม่เจอกับใครเท่าไหร่ ชอบที่เป็นงั้น
ใช่ เข้าใจเลย
แค่จะบอกว่าฉันไม่ใช่พวกงี่เง่า
นายก็ควรจะไปแหละ ดูใกล้ๆ เห็นเลือดน่ะ
เรื่องเล็กสำหรับเรา
ไม่นะ
ฉันไม่คิดว่าเป็นงั้น
เข้ามานั่งก่อนมั้ย
นี่มันรถเขา จะเอาไปไม่ได้นะ
ทุกคนมีกฎของตัวเอง
นั่นไม่ใช่กฎของฉัน
"แบร์รี่ คุก
"5278 ถนนสาย 13 เซ็นเตอร์วิลล์ รัฐอินเดียนา"
จะไปบ้านเขางั้นเหรอ
ใช่ เขาไม่มีรูปในกระเป๋าเงิน ไม่น่าจะเป็นไร
- นี่ฉกกระเป๋าเขามาด้วยเหรอ - ไม่ใช่ แต่ฉกเงินมาแปดเหรียญ
โยนกระเป๋าทิ้งลงลำธารข้างหลังนั่นไป
ฉันชื่อแมเรน
ฉันชื่อลี
ฉันไม่รู้ว่าควรจะร้องไห้...
หรือกรีดร้อง หัวเราะ หรืออะไร
อย่ากรีดร้อง
ฉันนึกว่าเป็นอยู่คนเดียว
กลายเป็นเจออีกสองคนในอาทิตย์เดียว
นี่ นายคิดว่าจะช่วยฉันได้มั้ย
ฉันเป็นมือใหม่น่ะ
คนรุ่นเราไม่ใช่มือใหม่แล้ว
คือฉันใหม่กับการจำมันได้น่ะ
ทั้งหมดเลย
คือฉันจะไม่ทำ ความยุ่งยากให้นาย สัญญาได้
ฉันไม่อยากทำร้ายใครน่ะ
พูดแบบนี้เหมือนกันหมด
เขามีอัลบั้มลิคอิทอัพ ของวงคิส
แผ่นที่พวกเขาเลิกแต่งหน้าไงล่ะ
ใครนะ
นี่ไม่รู้จักลิคอิทอัพ ไม่รู้จักวงคิสงั้นเหรอ
เดาว่าคงเรียนหนังสือที่บ้าน
กลิ่นเหมือนเขาพี้ยาในนี้มา 30 ปี
เดี๋ยว นี่ไงล่ะ เขามีจริงด้วย! ลิคอิทอัพ
ยอดเลย
รู้จักมั้ย
ฉันจะไปอาบน้ำ
นี่เป็นวันเกิดลูก
พ่อรอวันนี้มานานมาก
เมื่อวานนายดูเหมือน เป็นพวกหัวรั้นมาก
ถ้าน้ำหนักตัวแค่ 63.5 กก. ก็ต้องเบ่งเข้าไว้
- อันนี้ของเธอ กับแพนเค้ก - ขอบคุณค่ะ
- และเบคอนของเธอ - ขอบคุณครับ
ซัลลี่
นั่นคือชื่อเขา อีกคนที่ฉันเจอ
เขามาที่สถานีรถ บอกว่าได้กลิ่นฉันไกลเป็นกิโล
- นายทำแบบนั้นได้มั้ย - ไม่ไกลมาก
เขาบอกว่าได้กลิ่น เวลาคนกำลังจะตายด้วย
ที่จริงฉันน่าจะเคยได้ยินเรื่องเขานะ
- จริงเหรอ - ใช่
เก็บเอาผมมาถักเป็นเปีย
พวกคนที่เขากินไป
- พระเจ้า - ยาวสัก 8 ฟุตได้
นั่นคือที่เขาเลือก
เราไม่ต้องเป็นแบบนั้น
แล้วทำไมเธอไม่อยู่กับเขาล่ะ
บางอย่างในตัวเขา ไม่รู้สิ
คิดว่าเขาพยายามจะช่วย
ฉันข้องใจอย่างแรง
เขาดูน่ากลัวน่ะ
นึกเรื่องนั้นขึ้นได้ก่อนหรือหลัง...
การร่วมกันกินคุณนายเฮอร์แมนล่ะ
เติมกาแฟมั้ย
- ดีครับ - โอเค
อยากได้อะไรเพิ่มอีกมั้ย
- ไม่เป็นไร พอแล้ว ขอบคุณครับ - ยินดีจ้ะ
- ฮาร์มอน คุณนายฮาร์มอน - คุณ... คุณนายฮาร์มอน
โอเค ยินดีค่ะ
ช่วยได้มั้ย
จำชื่อพวกเขาไว้น่ะ
ทำไมนายถึงออกปากให้ฉันไปด้วยล่ะ
เธอดูเป็นคนดี
ฉันเป็นคนดีนะ
ฉันดูเป็นคนดีมั้ย
ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ
เธอคิดยังไงเรื่องนอนข้างนอก
ได้เลย
คืนนี้อากาศจะหนาว แต่ถ้าเราเก็บรถนี่ไว้
เราจะหาแผ่นไม้อัดมาวางข้างหลัง
มีอะไรที่เคนทักกี้งั้นเหรอ
น้องสาวฉันน่ะ
ฉันสัญญาจะสอนเขาขับรถ ก่อนที่จะไปสอบ
เขาเป็นเด็กดี
นายกลับบ้านบ่อยมั้ย
นานๆ ที ฉันออกมาตอน 17
ทำไมล่ะ
ฉันเรียนไม่จบ มันห่วย
เธอก็คงเหมือนกันแหละ เดาว่าเรียนแบบอื่นก็ได้
ไม่ว่าจุดอ่อนของคนอื่นๆ จะคืออะไร
ปีศาจตนนั้นรู้ถึงจุดอ่อนของเรา
ฉันบอกว่ามันรู้ถึงจุดอ่อนของเรา
มันรู้วิธีปลุกปั่นเรา
ฉันบอกว่ามันรู้วิธีปลุกปั่นเรา
และมันรู้...
ว่าหนึ่งในจุดอ่อนของฉัน ที่จะสารภาพ...
คือการที่จะสามารถเกลียดเธอถึงที่สุด
(รัฐเคนทักกี้)
(มาร์วิน)
คืนนี้เราจะนอนที่นี่ นี่เป็นบ้านของป้า
ป้าตายไปเมื่อเดือนมีนาคม
บ้านฉันอยู่อีกฟากของโรงงานนั่น
ห้ามใครเห็นฉันในเมืองนี้
อยากรู้เหตุผลมั้ย
ไม่อยาก
แล้วจะทำยังไงกับของพวกนี้
แม่กำลังจัดการอยู่
แม่เป็นครูน่ะ ต้องไปสอน
ไม่ ปิดซะ แล้วคืนนี้ก็ปิดหน้าต่างไว้ด้วยนะ
เอาละ ฉันจะพาเคย์ลาไปขับรถหลังห้าง
หวังว่าจะไม่ตาย
เดี๋ยวจะเอาอาหารกลับมาให้กินกัน
เคย์ลาคือน้องสาวนายเหรอ
ใช่ เคย์...
เคย์ลา อยู่ต่อหน้าฉันเรียกเขาว่า "ยัยทึ่ม" หรือ "ยัยโง่" อะไรแบบนั้น
เธอจะรื้อค้นอะไรก็ตามสบาย ฉันไม่ถือหรอก
เจอกันนะ
ล็อกประตูซะ
ลี เปิดประตูบ้านี่เดี๋ยวนี้ ไอ้พี่บ้า รู้นะว่าอยู่ในนั้น
ให้ตาย เปิดประตูสิ เร็วเข้า
แล้วจะทุบประตูทำไมล่ะเนี่ย
มัวทำบ้าอะไรอยู่เหรอ
เจ๋งนักเหรอ พ่อนักบิด เจอจดหมายที่ใส่ไว้ในกระเป๋าฉัน
จะไปแล้วงั้นเหรอ
แมเรน นี่เคย์ลา เคย์ลา นี่แมเรน
พี่มันจอมโกหก ไหนบอกว่าคราวนี้จะอยู่นานไง
ทำไมถึงพูดอะไรแบบนั้น พอเหอะ เคย์ลา
มีเรื่องด่วนน่ะ ฉันต้องออกไปจากเมือง
ฉันไม่เชื่อพี่อีกต่อไปแล้ว ลี ต้องไปที่ไหนตลอดเวลางั้นเหรอ
ไปคุยกันข้างนอก มาเถอะ
พี่อยากคุยกับเธอข้างนอก
พี่แค่ต้องไปแป๊บเดียวเข้าใจมั้ย แค่นั้นแหละ
นั่นแฟนพี่เหรอ
นั่นเป็นเพื่อนน่ะ ไว้รู้จักกันทีหลังนะ
อยู่ไม่ได้ เคย์ลา แค่อยากสอนขับรถอย่างที่บอก
ฉันเกลียดที่สุดเวลาพี่ทำแบบนี้
รู้มั้ย พ่อทำแบบนี้ แล้วก็ไม่กลับมาอีก
รู้มั้ยว่าเราผวาทุกครั้ง ที่พี่ขับออกไป
อีกสองสามอาทิตย์ก็กลับมาแล้ว จะต่างกันตรงไหน
- พี่ไม่ได้ฟังที่ฉันพูด - ฟังอยู่ มากสุดสองอาทิตย์
พี่ไม่ใช่พ่อ ไม่ทำงั้นหรอก
มีอะไรที่ไม่โกหกบ้างมั้ย
ใส่เสื้อตัวนั้นแล้วดูแต๋วสุดๆ
ไปตายซะ ลี ตายซะ
บ้าเอ๊ย ช่างเหอะ
ไปกันคืนนี้เหอะ
เดี๋ยวน้องคงไปบอกแม่ ว่าเราอยู่ที่นี่
ถ้าแม่มา...
เดี๋ยวเธอจะโดนหางเลขไปด้วย
ฉันเคยทำงานช่วงหน้าร้อนที่นี่ เปิดตู้เซฟไม่ได้
แต่พวกเขาเก็บเงินสด ไว้ในลิ้นชักคาเฟ่
คาเฟ่เหรอ ในโรงฆ่าสัตว์เนี่ยนะ
ไม่มียามเหรอ
มี เดล
หูหนวกทั้งสองข้าง
เก็บเงินไว้ที่เธอ
อยากให้เธอดูบางอย่าง
เพลงทำให้พวกมันสงบ
เคยคิดบ้างมั้ยว่า...
พวกมันแต่ละตัวต้องมีแม่มีพ่อ...
พี่น้อง ลูกพี่ลูกน้อง ลูกๆ
แม้แต่เพื่อนๆ
ภาษา
ฟังเสียงพวกมันสิ
เธอไม่เคยบอกว่ามีอะไรที่มินนิโซตา
แม่ฉัน
อยู่ที่นั่นเหรอ
ไม่รู้สิ
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ายังมีชีวิตอยู่มั้ย
ฉันรู้แค่ชื่อเมืองที่แม่เกิด
อาจต้องใช้เวลาตามหาตัวเธอ
อาจเจอทางตันด้วยซ้ำ
ฉันเหลืออยู่แค่นั้น
งั้นเราก็เริ่มจากตรงนั้นแหละ
ฉันพาเธอไปได้...
ถ้าเธอต้องการ ต้องขับรถกันยาวๆ แต่ฉันพร้อม ถ้าเธอพร้อม
เราค่อยๆ ไปกัน ชมวิวระหว่างทาง
แถบมิสซูรี กับไอโอวาน่ะ
ไม่เคยไปทั้งสองที่
(รัฐมิสซูรี)
ครั้งแรกของนายเป็นยังไงเหรอ
พี่เลี้ยงเด็กน่ะ
- เหมือนกันเลย - จริงเหรอ
มันเป็นยังไงบ้าง
พลุ่งพล่าน
รู้สึกถึงทุกเส้นเลือด เหมือนแมงมุมชักใยอยู่ในตัว
รู้สึกเหมือนเป็น ซูเปอร์ฮีโร่เพี้ยนคนใหม่
แล้วตอนหลังจากนั้นล่ะ
นายรู้สึกยังไง คิดว่ายังไง
ฉันจำตอนหลังจากนั้นไม่ได้
โกหกน่ะ
นี่ ฉันจะไม่พูดอะไร ที่เธออยากได้ยินหรอก
เธอตั้งคำถาม ฉันก็ต้องตอบ
ทำอะไรด้วยกันหน่อยได้มั้ย
- ฟังอะไรกับฉันหน่อยได้มั้ย - เอาสิ
บอกแล้วพวกเขาต้องกลับมาที่นี่
- เฮ้ย - เฮ้ย
ฉันเห็นพวกนายอยู่ที่แอ่งว่ายน้ำน่ะ
ใช่ เราก็เห็นคนแถวๆ นั้นเหมือนกัน
พวกนายนั่งกันอยู่บนก้อนหิน
อยู่เหนือลมเรา
เข้าใจมั้ย
ไม่ต้องกังวล เราเป็นมิตรน่ะ
ฉันคือเจค นั่นแบรดลีย์
ให้ตาย ฉันชื่อแบรดน่ะ เรียกฉันแบบนั้นนะ
ยินดีที่ได้รู้จัก แบรด เจค
ฉันชื่อลีออน นั่นแมกกี้
แค่ผ่านมาเหรอ
ใช่ แค่ผ่านมา มีปัญหาอะไรมั้ย
เราไม่ได้มาเพื่อไล่นะ
เราคิดว่านายอาจอยากดื่มเบียร์น่ะ
เลยเอามาให้
ไม่ค่อยมีใครผ่านมาแถวนี้น่ะ
นายคิดว่าไง
ตอนนี้ฉันสนุกกับเรื่องนี้
กำลังดึงเนื้อ กระดูกติดออกมาด้วย รู้มั้ย
แล้วก็รู้สึกเหมือนมีใครมองอยู่
ฉันมองไปรอบๆ แต่ตอนแรกยังไม่เห็นเขา
เพราะเขายืนนิ่งมากอยู่ข้างต้นไม้
แต่พอเห็นเขา ฉันก็คิดว่า "อะไรกันวะ"
ตอนนั้นฉันเหมือนปีศาจตัวแดงเถือก
เขาจ้องมองฉัน...
เหมือนฉันเป็นดัค เฮนนิ่งอะไรนั่น
ฉันเลยลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งใส่เขา
แล้วเขาก็ควักปืนออกมาเล็งฉัน
สรุปเขาคือตำรวจนอกเวลางาน เพิ่งทำเป็นปีแรก
เราเคยตกลงกันว่า จะไม่เล่าให้ใครฟังไง
ใช่ๆ
เขาเป็นตำรวจน่ะ
ตอนนั้นคิดว่าเขาจะยิงฉันคว่ำ
แต่เขาแค่จ้องมาที่ฉัน
แล้วฉันพูดว่าไงน่ะเหรอ
เขาว่า "ถ้าไม่ยิงก็รีบเผ่นไปซะ...
"เพราะของเย็นชืดมันกินไม่อร่อย"
ฉันชอบจัง
เขาเลยพูดว่า...
"กลับไปกินต่อสิ
"ฉันอยากดูใกล้ๆ"
แล้ว...
ฉันก็รู้สึกถึงตัวเขาได้ในตอนนั้น...
หมอบลง จะได้เห็นชัดๆ
กลิ่นตัวเขาไม่เหมือนอีตเตอร์
แต่เขาก็ดูสนใจ
ฉันเลยถามว่าเขาอยากกินมั้ย
ฉันคงซวย ถ้าเขาไม่ได้พยักหน้าแรงๆ...
เหมือนเด็กในวันชิมอาหารตัวอย่าง
- ใช่ - รู้มั้ยฉันให้อะไรเขา
คุณไม่ใช่พวกเรางั้นเหรอ
เขาโคตรจะเป็นคนปกติเลยล่ะ
แต่ก็ไม่ธรรมดาหรอกนะ
ยังไม่เคยกินแบบฟุลโบนส์ด้วยซ้ำ
แต่คิดว่าคงจะอีกไม่นานหรอก
"ฟุลโบนส์" เหรอ
แบบที่กินทุกอย่าง เขมือบถึงกระดูก
ยังไม่เคยทำงั้นเหรอ
นั่นเป็นเรื่องสำคัญมากนะ
เหมือนครั้งแรกเลยล่ะ
ต่างกันนะ ความรู้สึกก่อนเขมือบถึงกระดูก...
กับความรู้สึกหลังจากนั้น
ไร้สาระ
มันเป็นไปไม่ได้ สิ่งที่คุณพูดน่ะ
เคยกินมาแล้วกี่คนล่ะ
นับได้สาม
ใช่แล้ว
สามคน
คุณไม่ต้องทำงั้นใช่มั้ย
คุณไม่ต้องทำแบบนี้
เป็นพวกคลั่งไคล้ละมั้ง
ให้ตายเหอะ
เธอโอเคมั้ย
เจคกำลังสอนให้ฉัน ดมกลิ่นอีตเตอร์คนอื่น
ไม่ ไม่ใช่นะ
คิดว่าเขาทำไม่ได้เหรอ
เธอโอเครึเปล่าน่ะ
เฮงซวย
เธอโชคดีนะที่มีนายคอยช่วย
ให้ตาย
เขาคือคนที่ต้องการให้ช่วย แบรด
เตะตามาตั้งแต่ไกลเลย
นายทำให้ฉันนึกถึง ไอ้ขี้ยาทุกคนที่เคยเจอ
ดูเหมือนพวกที่ทำให้ตัวเองเชื่อ...
ว่าทุกอย่างอยู่ในกำมือ
แต่ถ้าถูกกระตุกเงื่อนเข้าละก็...
ไม่แน่นะความรักอาจทำให้นายเป็นอิสระ
ความรักอาจจะทำให้นาย...
เป็นอิสระ
ลี ลี
อะไร
- อะไร - ดูนั่น
ไปๆ
(รัฐไอโอวา)
(เท็ดดี้แบร์)
ฮอตดอก!
เข้ามาเลย เข้ามาเลย
ฉันหิว ลี
- เราไปเล่นตรงโน้นกันเถอะ - ใช่ เรามีตั๋วสี่ใบ
- โอเค - ใช่
ก้าวเข้ามา เรามีรางวัลใหญ่ๆ
ตั๋วสามใบเล่นได้สามลูก ตั๋วสามใบเล่นได้สามลูก
- มีใครอยากเล่นมั้ย - มีใครโยนแม่นบ้าง
(เกมรวมมิตร)
ตั๋วสามใบเล่นได้สามลูก
ผมลองเล่นได้มั้ย
เสียเงินเปล่าน่ะ
ปั๊ดโธ่
ผมชนะ ผมชนะ
ไม่นะ หนุ่มน้อย
แต่มันลงถังนะ
(กฎการโยนถังนม 1. ห้ามทอดแขนโยน!)
หมายความว่าไงเหรอ
ที่เธอเพิ่งทำไง ห้ามทอดแขน
แต่เด็กคนอื่นก็ทำกัน
อ่านออกไม่ใช่เหรอ
ไปได้แล้ว นอกจากมีตั๋วอีก 3 ใบ
ว่าไง
อยากชนะรางวัลให้แฟนเหรอ เห็นเดินเข้ามา
อ๋อ ไม่ใช่แฟนหรอก แค่เพื่อนกันน่ะ
เยี่ยม
ผมจะได้เล่นอีกรอบมั้ยถ้าโยนมันลง
ไม่ควรเป็นงั้นนะ
แต่ไม่ต้องให้ใครรู้ก็ได้
บ้าจัง
น่าผิดหวัง
มีอะไรให้ทำแถวนี้อีก นอกจากงานคาร์นิวัลงี่เง่า
หลังจากเพื่อนกลับไปแล้วน่ะ
ฉันปิดร้านตอนห้าทุ่ม
ฉันมีกัญชาอยู่ในรถ
ดีเลย
- อีกรอบมั้ย - ได้เหรอ
ใช่
- ให้ตาย - ให้ตาย
โชคดี โชคดี
คงยังไม่อับโชคใช่มั้ย
ไม่หรอก
รับประกันได้เลย
อีกชั่วโมงนึงเจอกันใช่มั้ย
ใช่ ตามนั้น
พ่อไม่ได้คิดถึงอะไร เกินกว่าอัดเทปม้วนนี้
คิดไม่ออก
ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือควรเกิดอะไรกับลูก
หลายคืนที่พ่อตื่นมาสติหลุด ทั้งสงสัยและภาวนา
ขอให้ลูกหลุดพ้นจากปัญหา และถ้าพระเจ้ามีจริง...
อยากให้ลูกเป็นแค่เด็กสาวทั่วไป ที่เจอปัญหาและความเจ็บปวดทั่วไป...
และหยุดต้องการทำ ในสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร แมเรน
และมีโอกาสได้พบกับความรัก
ฉันรู้ว่ามันจะจบยังไง "หวังว่าลูกจะดีขึ้น"
พ่ออาจพูดถูก ฉันควรภาวนาว่าสักวันเมื่อตื่นขึ้นมา
พวกเขาจะสร้างเขาวงกตล้อมฉันไว้
อย่าพูดแบบนั้น
อย่า
เขาคิดผิด
เกิดอะไรขึ้นกับพ่อนาย
ไม่เห็นนายเคยพูดถึง
ไม่มีเรื่องดีๆ
เสียเวลาเปล่า
นอกจากเป็นฉันที่ให้เทปเขาไป
รอฉันเดี๋ยวนะ
มาตามนัด
- ทำเลดีนะ - ใช่ ไม่เลวเลย
- ไม่มีใครแถวนี้ - รถนายเหรอ
- ใช่ - สวยดีนะ
- ใช่มั้ยล่ะ - ใช่ ฉันจอดไว้ทางโน้น
สูบรึเปล่า
หัวเราะอะไรน่ะ
- ดูดปุ๊นเหมือนกันเหรอ - ใช่
ไอ้คนวิตถาร
ใช่เลย
เร็วกว่านี้ รูดเร็วๆ อีก เร็วสิ
ใกล้ถึงแล้ว ใช่ๆ นั่นแหละ
เร็วเข้าๆ เร็วกว่านี้ เร็วอีกๆ
โอ้ ใช่
โอ้ ยอดเลย!
เร็วขึ้นอีก รูดเร็วๆ อีก เร็วสิ
ใช่ จะถึงแล้ว
ยังงั้นแหละ
ใกล้แล้วๆ จะถึงแล้ว จะถึงแล้ว
รู้สึกเหมือนจะ...
ไม่ชอบกลิ่นยางดำกันเหรอ
อาจจะไม่
มันเป็นรสนิยมส่วนตัว
บางคนก็ไม่ชินกับมันสักที
ไม่เข้าใจจริงๆ
โอ้ ค่อยเป็นค่อยไปนะ
เส้นใยสังเคราะห์สีดำ...
มีอะไรเหรอ
บ้านนั้นอยู่บนใบขับขี่เขาน่ะ แต่ไฟเปิดอยู่
ฉันจะกลับไปดูว่ามีใครอยู่ที่นั่น
ไม่ๆ ฉันเองๆ ตัวนายเปื้อนเลือด
ฉันเช็ดหมดแล้ว เขามีผ้าเปียกในรถ
นายไปหยิบมาใช้ได้นะ
ฉันจะลองไปแอบดูจากตรงสนาม
โอเค
ดำสนิท ถูกซ่อนอย่างมิดชิด
ในดักแด้สีดำ ไม่มีใครหาฉันเจอ
แมเรน โอเคมั้ย
ทำอะไรอยู่น่ะ
อะไร โอ้ ให้ตาย
เอาละ เราไม่รู้นี่นา
นี่ เราไม่รู้ โอเคมั้ย
เขากลับมารึยัง
ไม่นะ! เกิดเรื่องแล้ว แม่!
เอาละ เราต้องไป เร็วเข้าๆ
ตั้งสติๆ ไปกัน เร็วเข้า
ณ จุดนั้นความศิวิไลซ์จึงบังเกิด
เอาละ ผมไม่ได้ตั้งใจ จะสอนประวัติศาสตร์
แต่ก็คิดว่ามันสำคัญที่จะเตือนตัวเอง
การรับมือกับเศรษฐกิจคือการรับมือ กับการสร้างสรรค์ของมนุษย์
ข้อมูลนี้สนับสนุน การขยายตัวด้านเศรษฐกิจเรา
มันไม่มีคาร์ซีท แมเรน
เขาไม่ได้สวมแหวนแต่งงาน
เราควรรู้สึกบางอย่าง
เพราะเราฆ่าคน ขโมยของพวกเขา หนีไปเรื่อย
และทำลายชีวิตที่เราไม่เห็นด้วยซ้ำ
เดี๋ยวนะ ทำไมเราถึงคุยกันเรื่องนี้แบบนี้
เราต้องทำนะ! เราต้องทำไง!
คุยถึงเรื่องอนาคต คุยเรื่องการเป็นเพื่อนตัวเอง
เราไม่มีหรอก มันมากเกินไป
ไม่ เราจะอยู่อีก 60 70 ปี ไปแบบนี้เหรอ
กล้าดียังไง ที่ทำให้มันยุ่งยากกว่าเดิม
แมเรน ฉันจะ... ฉันควรจะ...
ฉันต้องทำยังไงให้เธอหาย ฉันควรพูดอะไรตอนนี้
ขับไปเหอะ
ใช่ เอาละ
เธอฝันไปน่ะ เราเกือบถึงแล้ว
(รัฐมินนิโซตา)
พอจะมีสมุดโทรศัพท์มั้ยคะ เล่มข้างนอกไม่อยู่น่ะ
ฉันกำลังตามหาคนในแบกลีย์
อ้อ นี่เป็นเล่มของเขต แม่หนู
ขอบคุณค่ะ
นั่นไง
ฉันไปด้วยนะ
ไม่ต้อง รอตรงนี้
โทษทีค่ะ คุณคือบาร์บาร่า เคิร์นสใช่มั้ย
เดี๋ยวๆ คุณเคิร์นส คุณเคิร์นส
หนูชื่อแมเรน เยียร์ลี
แมเรน
หนูเดินทางมาไกลมากๆ
อ้อ พวกเขาไม่ได้แต่งงาน
ใช่ เราเคยสงสัยกัน
สามีฉันตายไปหลายปีแล้ว
มะเร็งที่คอ
เสียใจด้วยค่ะ
ขอโทษที่มาเซอร์ไพรส์คุณแบบนี้
ขอเดาว่าคุณไม่เคยรู้ว่าลูกสาวมีลูก
ไม่
ไม่ ตอนเธออยากแต่งงาน เราไม่เห็นด้วย
ก็เลยทำให้เธอห่างเหินไป ใช่
เธอไปเจอกับพ่อหนูที่ไหน
เขาไม่บอกเหรอ
เขาไม่ยอมพูดอะไรเรื่องเธอเลย
พวกเขาเจอกันในมหาวิทยาลัย แถวแมนเคโต
เธอจบปีสอง ก่อนเขาชวนให้ไปด้วย
เขาขับพามาที่นี่เหรอ อยู่ข้างนอกใช่มั้ย
เปล่าค่ะ เขาอยู่ที่แมริแลนด์
เขารู้มั้ยว่าเธอมาที่นี่
ค่ะ เขาบอกหนูว่าจะเจอคุณได้ที่ไหน
ไม่ได้หนีมานะ
เปล่าค่ะ
พ่อคิดว่าหนูโตพอ ที่จะใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
ถ้าเธอกำลังหาบ้านเพื่อมาอยู่กับแม่
เสียใจที่ต้องบอกว่า เธอไม่ได้อยู่กับเราแล้ว
อะไรนะ เมื่อไหร่กัน
หลายปีมากแล้ว และฉันไม่อยากบอกอะไรกับเธอ
หวังว่าเธอคงเคารพเรื่องนั้น
แต่หนูเป็นลูกของเธอนะ
ใช่ เข้าใจแล้วละ
ว่าทำไมถึงซมซานกลับมา คำนั้นแหละ
และเธอไม่เคยบอกอะไรเราเลย
มีเรื่องซุกซ่อนมากมาย ในหนึ่งครอบครัว
เสียใจด้วย ที่เธอเป็นผลผลิตของเรื่องนี้
เดี๋ยว ตอนเด็กๆ แม่เป็นยังไง
ว้าว เป็นลูกคนเดียวเหรอ
ไม่ใช่ลูกแท้ๆ ด้วย
บ็อบกับฉันมีลูกเองไม่ได้
แต่พอเราได้ยินเรื่องเจแนล
เธอถูกทิ้งไว้ ที่สถานีตำรวจที่เบมิดจี
เป็นข่าวลงหนังสือพิมพ์
คุณไม่รู้เรื่อง พ่อแม่ที่แท้จริงของเธอเลยเหรอ
ไม่ ไม่รู้เลย เว้นแต่เรื่องที่พวกเขาทำกับทารก
เธออาจจะแข็งตายก็ได้
ที่นี่อากาศหนาวทั้งปี
แม่ของหนู...
เธอเอารูปพวกนั้นไปได้นะ ถ้าต้องการ
แม่เคยทำร้ายใครมั้ย
ทำไมถึงถามแบบนั้น
พนันได้ว่าเคย หนูรู้ว่าแม่เคยทำ
หนูไม่รู้ว่า คุณต้องทำยังไงเพื่อปกปิด...
หรือมันทำให้คุณเจ็บปวดแค่ไหน
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้
ฟังนะ คุณจะไม่ได้เจอหนูอีก โอเคมั้ย
คุณอาจไม่ใช่ครอบครัวโดยสายเลือด แต่หนูเป็น
และหนูต้องการจะรู้
ได้โปรดคุณเคิร์นส ได้โปรด...
ไปถามเจ้าตัวเองก็แล้วกัน
ยังไงล่ะ
ฟังนะ ฉันไม่รู้จักเธอ
เธอต้องเข้าใจ
ฉันไม่รู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม
และฉันหวังว่าเธอจะไม่กลับมาอีกจริงๆ
ฉันรู้ว่าฟังดูเย็นชา แต่ฉันอยากพูดให้ชัดเจน
ฉันบอกแล้วว่าเธอไม่อยู่กับเรา...
แต่เธอไม่ได้ตาย
เธออยู่ที่เมืองชื่อเฟอร์กัสฟอลส์
ในโรงพยาบาลรัฐที่นั่น
เราไม่ได้ส่งไป ถ้ากำลังคิดเรื่องนั้นอยู่
เธอเป็นคนเซ็นเอกสารเอง
เอาละ
ตรงนี้ แม่ฉันอยู่ที่นี่
(เฟอร์กัสฟอลส์)
(กำลังออกจากแบกลีย์)
อยากให้ฉันเข้าไปด้วยมั้ย
ไม่
(โรงพยาบาลเฟอร์กัสฟอลส์)
ลูกสาวคุณนายเคิร์นส
ฉันไม่ได้คาดหวังเรื่องนี้เลย ตอนตื่นนอนเมื่อเช้า
ใจเย็นๆ
เธออันตรายมั้ยคะ
เธอไม่เป็นภัยมาหลายปีแล้ว
เคยมีช่วงที่เธอเป็นภัยเหรอคะ
ก้าวร้าวกับเจ้าหน้าที่ ทำร้ายตัวเอง
แต่ก็นานมาแล้ว
เป็นไปได้ ที่เธอจะไม่รู้ว่าหนูเป็นใคร
เธอเพิ่งทานยามื้อเช้า ตอนนี้อาจจะหลับน่ะ
ไปดูกัน
มีคนมาหาแน่ะ คุณเคิร์นส
เรื่องเซอร์ไพรส์ เป็นเซอร์ไพรส์ที่ดีงาม
นี่แมเรน
หนูคือแมเรน
พูดไม่ได้เหรอ
เป็นเพราะยาน่ะ
ช้าๆ คุณเคิร์นส
หนูไม่ได้มากับพ่อ
หนูไม่ได้มากับพ่อ หนูมาเอง
ให้ฉันเอาจดหมายให้เธอมั้ยคุณเคิร์นส ฉันหยิบมาด้วยตอนขึ้นมา
เธอเขียนไว้เมื่อ 15 ปีก่อน คิดว่านะ
ฉันเก็บมันไว้กับแฟ้มประวัติเธอ เผื่อจำเป็น
(ถึงลูกสาวของฉัน)
แม่รู้ว่าหนูจะมาเหรอ
ฉันจะรออยู่ตรงนั้น
แมเรน ถ้าวันนี้มาถึง วันที่ลูกมาหาแม่...
แม่จะรู้ว่าเป็นเพราะพ่อผิดสัญญา
ด้วยการบอกเรื่องแม่กับลูก
และแม่รู้เหตุผล
พ่อไม่รู้ว่าแม่เป็นอะไร ตอนเราแต่งงานกัน
แต่พ่อก็รู้เรื่องนี้เข้า ตอนที่แม่มีลูกแล้ว
แม่สัญญาว่า จะไม่มีวันทำร้ายพ่อกับลูก
แต่เราจะแน่ใจได้ยังไง
การจากมาไม่ง่ายเลย แม่รักลูกกับพ่อมาก
แม่คิดจะจบชีวิต...
แต่แม่อยากอยู่ที่นี่ เผื่อว่าลูกจะมาหา
สิ่งที่แม่ต้องการในโลกใบนี้ คือความรัก
แม่ลองแล้ว เคยเชื่อมั่น แต่คนอย่างเราคงเป็นไปไม่ได้
ที่พวกเราจะมีได้คือพื้นที่เล็กๆ...
พร้อมลูกกรงหรือประตูที่มีล็อก
แม่ขอโทษนะ ลิตเติลเยียร์ลีย์
สำหรับทุกสิ่งที่ไม่ได้ทำให้ลูก...
และสิ่งหนึ่งที่ยังทำได้
โลกแห่งรักไม่ต้องการสัตว์ร้าย
ให้แม่ช่วยลูกหลุดพ้นจากมันเถอะ
อย่า! ช่วยด้วย!
คุณเคิร์นส ใจเย็นค่ะ!
แมเรน ตายซะ
- ให้ฉันออกไป ให้ฉันออกไป - กดปุ่มที่ประตู ไปเร็ว!
เปิดประตูไม่ออก เปิดประตูไม่ออก
โทษทีๆ เปิดแล้ว เปิดแล้ว
ฉันเปิดประตูไม่ได้
ไม่เป็นไรนะ
เธอเป็นพวกเรา เธอเป็นพวกเราแต่เธอเป็นบ้า
เธอกินมือตัวเองเข้าไป
เธอบอกว่ารักพ่อ เธอบอกว่าอยากเป็นแม่
เธอควรจะอยู่ เธอควรบอกฉันเรื่องที่ฉันควรรู้
บ้าเอ๊ย รู้มั้ยเรื่องจะต่างแค่ไหน ถ้ามีสักคนอยู่ข้างฉัน
มีสักคนให้คุยด้วย
รู้มั้ยว่ามีอะไรบ้างที่ฉันจะไม่ทำ
อาจจะครึ่งนึง ของสิ่งที่ฉันทำลงไปไงล่ะ
ช่างหัวเธอ ช่างเธอ
รู้มั้ย ถ้ายังอยู่ แม่อาจจะทำร้ายเธอ แมเรน
หรือแย่กว่านั้น เธออาจจะไม่ได้มาที่นี่ตอนนี้
เชื่อฉันสิ ฉันรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไรอยู่
นี่ดีกว่าที่ฉันเคยเจอมา
ช่วยหุบปากสักทีเหอะ!
เธอหงุดหงิดและกลัว และรู้สึกตัวคนเดียว...
เธอไม่รู้ว่าต้องทำไง ไม่เป็นไร
ถ้าอยากโกรธตัวเองเรื่องนั้น ฉันก็ช่วยไม่ได้
แต่อย่ามาลงที่ฉัน
นายปาดคอเขานะ ลี
- เขามีเมีย มีลูกๆ - โอเค
ฉันว่าเธอชินกับการถูกขัง ไร้ตัวตน โดดเดี่ยว
และตอนนี้เธอได้ออกมา...
แล้วก็ได้เห็นตัวเองเป็นครั้งแรก
และมันทำให้เธอกลัว
แต่รู้มั้ย มันเล่นงานฉันเหมือนกัน โอเคนะ
เหมือนฉันได้เห็นตัวเองด้วย มันเป็นงั้นแหละ
- มันคืออะไร - สิ่งนี้ไง!
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร
หยุด นายผิดแล้ว นายคิดผิด
ไงนะ ฉันผิดตรงไหนเหรอ
ฉันอยู่กับนายไม่ได้แล้ว ฉันคิดไม่ออก
ให้ตายเหอะ
เรามีทางเลือกไม่มาก แมเรน
ต้องเลือกว่าจะกิน ฆ่าตัวตาย หรือขังตัวเองไว้เหมือนแม่เธอ
จะเลือกแบบไหนล่ะ
นายยอมให้ฉันไม่ได้รึไง
ไม่
ฉันจะไม่เป็นแบบเธอ ฉันจะไม่เป็นแบบเธอ
เราเลือกจะไม่ทำได้ และฉันจะตัดสินใจเดี๋ยวนี้
(วิลเลจมาร์เก็ต)
แค่แวะเติมน้ำมัน
เงินอยู่ที่เธอ
แมเรน!
ใช่ บนนั้นแหละ
- โอเค ไว้เจอกันนะ - โอเค
- บาย - บาย
ไง ไม่เสียใจ ที่ได้เจอตาเฒ่าซัลลี่ใช่มั้ยสาวน้อย
มันได้ผล
ไม่อยากจะเชื่อ
คุณตามฉันมาตั้งแต่ที่เฟรเดอริคเหรอ
ฉันรู้ เป็นเรื่องบ้าสำหรับฉันเหมือนกัน
ฉันแค่ไม่รู้ว่าต้องทำไง
ทำไมล่ะซัลลี่
ก็เพราะว่า เรายังไม่มีโอกาสบอกลากันเลยน่ะสิ
และฉันก็เป็นห่วงเธอที่ตัวคนเดียว
ทำไมไม่เข้ามาทักก่อนหน้านี้
โอ้ ไม่ๆ สาวน้อย
ฉันไม่ขัดจังหวะ เสียมารยาทตอนเธออยู่กับเพื่อน
ไปไหนแล้วล่ะ ฉันเห็นเขารีบขับออกไปเร็วจี๋เลย
- แฟนใหม่เธอเหรอ ใช่มั้ย - เปล่าๆ
หรือแค่พวกไร้บ้านที่เธอไปอยู่ด้วย
ไม่ เป็นแค่เพื่อนกัน
โอ้ แค่เพื่อนเหรอ
เขาคงไม่รับรู้ใช่มั้ย
เป็นพวกเราเหรอ
- แม่ วันพุธนะ - ได้จ้ะ
นี่ ช่วยยกพวกนั้นให้ที
ได้กลิ่นเขาหรือเขาได้กลิ่นเธอล่ะ
มีพอรึยัง
ทั้งคู่
ขอบคุณที่สอนฉัน
นี่ ไม่ต้องคิดมากหรอก
นั่นละ อยู่กับซัลลี่ไม่มีเหงา ว่างั้นมั้ย
ว่าไงล่ะ อยากนั่งรถเล่นกับซัลลี่มั้ย
แปลกๆ นะที่คุณคอยตามฉัน
แค่สองสามอาทิตย์เอง
อะไรๆ แปลกได้มากกว่านี้อีก ขอบอก
ฉันชอบเวลาเราคุยกัน
เส้นทางของเราลำบาก และเหงาหงอย จริงมั้ยล่ะ
ไม่จำเป็นต้องให้มันเหงาไปกว่านี้
ถ้าไม่จำเป็น
ฉันเป็นเด็ก
ฉันรู้ พอๆ กับลูกสาวฉัน ถ้ามีน่ะ
นั่นคือเหตุผลงั้นเหรอ
คิดว่าไงล่ะ
ซัลลี่ ฉันไม่ได้อยากทำให้ผิดหวัง
ถึงจะรู้ว่าคุณขับมาไกลมาก
ฉันอึดอัดกับเรื่องนี้
เธอไม่เคยสมาคมกับคนอื่นงั้นเหรอ
เคยสิ
แค่ต้องสมัครใจทั้งคู่น่ะ
เธอไม่ชอบซัลลี่
ทำไมคุณถึงเรียกชื่อตัวเอง เหมือนเป็นคนสองคน
เธอไม่ชอบฉัน
ไม่ ฉันไม่ไว้ใจคุณ
ไม่สำคัญหรอกว่า ฉันคิดถูกหรือผิดกับเรื่องนี้
ที่สำคัญคือฉันรู้สึกได้
แปลว่าจะไม่ขึ้นรถเหรอ
ไม่ขึ้น
งั้นก็ไปตายซะ
ไปตายซะ สาวน้อย
นังแรดบื้อ!
ฉันนั่งให้ตัวแห้งข้างเธอ
ไม่เคยทำอะไรแบบนี้กับใคร
มันมีความหมายนะ
ฉันนั่งให้ตัวแห้งข้าง...
ใช่ ฉันรู้ แต่เราต้องเชิญเขา
กาแฟจ้ะ
ขอบคุณ
คุณต้องย้ำกับเธออีกกี่รอบ กว่าจะยอมฟังกัน
- หวัดดีค่ะ เดี๋ยวไปนะ - นี่ ชีลา ดีใจที่ได้เจอ
- อยู่กับพ่อนะจ๊ะ - หนูโดดได้สูงมาก
ไม่รู้สิ เร็วเข้าสิ พ่อ ดูนะ
- ดูสิ - มีแก้วอยู่เต็มเลย มาทางนี้
กำลังมา พ่อ
(สไปรท์)
ฉันรักเธอ
ฮัลโหล
นี่ ยัยทึ่ม เป็นไงบ้าง
โทรมาดึกไปมั้ย
พี่อยู่ไหน เสียงแปลกๆ นะ
กำลังขับกลับบ้านน่ะ
จะมาถึงคืนนี้มั้ย
ใช่ น่าจะถึงดึกมาก
แต่ใช่ พี่ไปแน่
อยู่ได้รึเปล่า
รอบนี้อยู่ได้ ใช่
ดีใจจังเลย ลี
เหมือนกัน
นี่ อยากไปสวนสนุกด้วยกัน ตอนพี่กลับไปมั้ย
ไปขับรถเที่ยวรอบๆ ดีมั้ย
ร้องไห้อยู่เหรอ
เปล่า อะไรนะ
พี่มีปัญหารึเปล่า
ไม่ กำลังขับกลับบ้าน สบายดี
บอกแม่ได้มั้ยว่าพี่กำลังจะมา
บอกได้เลย
ได้
(เดือนกรกฎาคม)
ฉันไม่สนเรื่องงานบ้านหรอก
สนแค่เรื่องนั้นแหละ
- มันช่าง... - เธอพูดถูก
ที่จริงฉันเคยแคร์ก่อนหน้า แต่ไม่แล้ว
ใช่ ถูกต้องเลย
ไง เคย์ลา
ฉันแมเรนนะ เพื่อนของลี
ที่เคยเจอกันที่บ้านป้าเธอ เมื่อหลายเดือนก่อน
- ฉันจำได้ - ไม่เคยเห็นเธอมาก่อน
เดี๋ยวตามไปคุยด้วยนะ
ใช่ ตอนนั้นฉันอยากทักทายนะ แต่...
รู้มั้ยว่าลีอยู่ไหน
เขามาอยู่ที่บ้านป้าสักพักนึง...
แต่แม่ฉันยุ่งกับเขาไม่เลิก
เขาเลยหอบเต็นท์ไปนอนที่ทะเลสาบ
ทะเลสาบไหนเหรอ
แลนด์บีทวีนเดอะเลคส์น่ะ
อุทยานแห่งชาติบนถนนสาย 641
เขาจะเข้าเมืองเวลาที่อยากมา
เดาว่าเขาคงมีปัญหาอะไรอยู่
พอฉันถามถึงเธอ เขาแค่พูดว่าเธอแยกไปอีกทาง
สงสัยจังว่าทำไมเขาถึงยังอยู่
เดาว่าเขาหวังว่า เธอจะกลับมา จริงมั้ย
ไม่ ฉันไม่รู้หรอก
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เขาอยากเจอหน้าฉัน...
พูดตามตรง
ฉันรู้แค่ว่าเขาพยายามจะกลับมาหาเธอ
เขาพูดงั้นเหรอ
ให้ตาย ไอ้พี่จอมกวนประสาท
ทำไมเขาถึงเป็นแบบนี้ เธอรู้มั้ย
ฉันบอกเขาว่า ไม่มีใครจำเรื่องตำรวจได้อีกแล้ว
โดนจับขังแบบโง่ๆ แค่สามวันก็ถูกปล่อยตัวออกมา
มันเกี่ยวกับพ่อเธอเหรอ
เขาไม่ได้เล่าให้ฟังเหรอ
พ่อเราเป็นไอ้ขี้เมา
พวกที่เมาแอ๋จนเหมือนหมาน่ะ
เขาเคยตะคอกใส่ลีหลายครั้ง และลีก็จะ...
พยายามทำให้เขาสงบ เขาหนีไปหลังจากที่ทำร้ายลี
พอฉันพยายามแยกพวกเขา เขาก็ทำร้ายฉันด้วย
ลีเลยสติหลุด และเขาบอกให้ฉันโทรเรียกตำรวจ
และตอนที่ พ่อกระชากโทรศัพท์ออกจากผนัง
ลีล็อกคอเขาเอาไว้ เขาบอกให้ฉันวิ่งเข้าเมือง
ตอนที่ฉันกลับมาพร้อมตำรวจ
ลีถูกซ้อมยับเยิน ส่วนรถพ่อก็หายไป
ลีบอกพวกเขาว่าพ่อขับรถหนีไป แต่มีเลือดบนตัวลี
พวกนั้นเลยต้องจับเขาไปขัง เพื่อจะได้ตรวจ
และช่วงนั้นทุกคนก็พูดกันว่า "ลีฆ่าเขา ลีฆ่าเขา"
แต่มันเป็นเลือดของลีเองทั้งหมด
มันไร้สาระมาก และพวกเขาก็ต้องปล่อยตัว
และนั่นคือสี่ปีมาแล้ว
และเขาก็ออกไปจากเมือสามปีครึ่ง
ไม่ยุติธรรมเลย
ไม่ยุติธรรม
ลี!
เต็นท์ของนาย เราควรจะใช้มันนะ หนีไปเถอะ
เธออยากไปที่ไหนล่ะ
ไม่รู้สิ ที่ไหนก็ได้ ตะวันตก ไปตะวันตกกัน
(รัฐเนบราสกา)
ตลับลูกปืนก้านสูบน่ะสิ
พูดจริงเหรอ บ้าชะมัด!
นั่นหมายถึงเครื่องใหม่
ผมควรขายมันทำอะไหล่ซะ
บอกให้นะ ถ้าคุณให้ราคาดีๆ...
ผมยอมขายเดี๋ยวนี้เลย
- เธอคงไม่อยากขายมันแถวนี้หรอก - ทำไมล่ะ
มองไปรอบๆ สิ
เธอจะกลับบ้านยังไงเหรอ
ไม่รู้สิ
เธอหลุดไปอยู่อีกโลก
แอบดูฉันตอนอ่านเหรอ
ใช่
งั้นควรรู้ไว้นะ เล่มนี้คือเล่มสุดท้าย
ฉันต้องไปร้านหนังสือ
อาจต้องหยุดตอนขากลับ ในโอมาฮา
อ้อ พวกนั้นบอกว่า เราต้องเตรียมน้ำเผื่อไว้สองวัน
เผื่อเครื่องยนต์หมดสภาพ
เผื่อเราต้องรอโบกรถ
เราควรหารถใหม่ให้เร็วที่สุด
อยากเก็บมันไว้ได้จัง
ฉันอยากได้รถตู้มากกว่า
ฉันเรียนวิธีขับในรถนั่น
เธอเรียนวิธีจูบในรถนั่น
ฉันรู้วิธีจูบมาก่อนเธอ คุณเคนทักกี้
ฉันร้องเพลงให้แฟนในรถนั่น
เคย์ลาบอกฉัน...
เรื่องที่เกิดขึ้นกับพ่อนาย
เคย์ลาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เขาดูเหมือนจะเป็นพวกรกโลก
ฉันไม่อยากพูดถึงพ่อ
ฉันไม่เก็บอะไรมาคิดมากแบบเธอ
รู้มั้ย เคย์ลาบอกว่า...
เขาทำร้ายเธอทั้งคู่ในวันที่หนีไป
เรื่องจริง
บอกให้เธอไปเรียกตำรวจ เธอก็ไป
แล้วเขาก็หนีไป
ไม่รู้สิ ฉันไม่เชื่อเรื่องนั้น
มันต้องมีเลือดเยอะมาก ตำรวจถึงพาตัวนายไป
ถ้าเธออยากรู้นะ แมเรน เขาจู่โจมฉัน โอเคมั้ย
เขาพยายามขย้ำเพื่อฉีกเนื้อฉัน
นั่นเป็นครั้งแรก ที่ฉันได้กลิ่นคนอื่น
แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น
ลี...
บอกฉันได้นะ
เขาหมดสติ
ฉันล็อกคอเขาไว้แน่น...
และทุบหัวเขาด้วยที่เขี่ยบุหรี่
ลากตัวเขาไปที่รถ
ยัดใส่ในรถ...
และขับไปที่โรงนาข้างนอกเมือง
ที่ฉันรู้ว่าร้างอยู่
เขาอยู่ในโรงนานั่นกี่วัน
สามวัน
คิดว่านะ
สามวัน
ฉันเอาเทปพันเขาไว้
ทั้งตัวยกเว้นรูจมูก เพื่อให้หายใจได้
และตอนที่ฉันกลับมาได้...
เสียงที่เขาทำ เสียงกับลมหายใจ
เขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
นายทำอะไรไป
แล้วฉันก็กินเขาไงล่ะ
และมันรู้สึกโคตรจะดี
ฉันรู้สึกโคตรจะสุขสม
อาจจะฆ่าตัวตายไปแล้ว ถ้าไม่คิดถึงเคย์ลา
ฉันรู้สึกว่าควรทำงั้น รู้มั้ย
ไม่ๆ หยุด
เป็นฉันก็คงทำแบบเดียวกัน
- ฉันคงจะทำแบบเดียวกัน - เธอพูดจริงเหรอ
ฉันคงทำในวิธีของฉัน แต่คงจะทำมัน
นายปกป้องคนที่นายรัก
เธอไม่คิดว่าฉันเป็นคนเลวเหรอ
ทั้งหมดที่คิดคือฉันรักนาย
เราจะไปไหนกันต่อ
ที่ไหนก็ได้
ขับกลับไป จนกว่ารถจะหมดสภาพตรงไหน
แล้วก็อยู่กันตรงนั้น
เราหาที่อยู่ หางานทำ
แบบที่คนทั่วไปทำกัน
เธออยากเป็นคนทั่วไป ก็เป็นคนทั่วไป
ใช่ เป็นแบบพวกเขาสักพัก
(เดือนสิงหาคม)
ใช่ ตอนนี้เราอยู่ที่แอนน์ อาร์เบอร์
แอนน์ อาร์เบอร์
แมเรนได้งานที่มหาวิทยาลัย ที่ร้านหนังสือ...
เราพักอยู่ใกล้ๆ เลย
ว่าไงนะ
ใช่ บางทีเราอาจจะอยู่นี่ได้นาน
นี่ เคย์ลาบอกว่าหวัดดี
- หวัดดี - แมเรนบอกว่าหวัดดี
- เธออยากมาน่ะ - ได้สิ
ลี ฉันเอา...
ฉันจะเอามือออก...
และเธอจะไม่กรีดร้อง
เพราะซัลลี่เป็นเพื่อน
และเราไม่กรีดร้องใส่เพื่อน
หวานใจเธอไปไหนล่ะ
ฉันเห็นเขา
ฉันเห็นเขาเดินออกไป เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน
ฉันไม่รู้
นี่มันเรื่องอะไรกัน ซัลลี่
ตั้งแต่ฉันขับหนีเธอไป
ตอนนั้นที่มินนิโซตา...
ทุกอย่างดูแย่ไปหมด
แปลว่าอะไร
แปลว่ามีเรื่องที่ยังไม่จบ
ซัลลี่ ฉันกับลี...
ตอนนี้เราคบกันอยู่
ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น
ฉันไม่สน
ฉันไม่สนว่าเธอจะไม่ชอบซัลลี่
ที่ฉันสนคือเธอรู้จักเขาแค่ไหน
ในหัวน้อยๆ ของเธอ
คุณไม่คิดว่าฉันจะบอกใครใช่มั้ย
หมายถึง ใครจะเชื่อฉัน
และคุณเป็นคนที่บอกว่าคุณไม่ฆ่า...
คุณไม่ฆ่าใช่มั้ย
คุณบอกฉันนี่ซัลลี่
รู้มั้ย ฉันเคยพยายาม บอกความจริงคนอื่น
พวกเขาไม่เคยตั้งใจฟังฉันเลย
ฉันก็แค่อยาก...
ฉันก็แค่อยากอยู่กับคนที่เข้าใจ
เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย
ใช่รึเปล่า
นี่
ไม่เคยเบื่อตัวเองบ้างเหรอ
ซัลลี่ก็แค่อยากนอนตอนกลางคืน
แค่นั้นเอง
ซัลลี่ก็แค่อยากนอน
นอนให้ลืม
ฉันบอกว่า...
หยุดเรียกตัวเองว่าซัลลี่
ออกไป แมเรน ออกไป
ระวังด้วย
มาเร็ว
ขึ้นไป
นี่คือคนที่เธอเจอเหรอ คนที่คอยตามเธอ
ฉันได้กลิ่นเขาไกลออกไปสองช่วงตึก
เขาหาเธอเจอได้ยังไง
ไม่นะ
เดี๋ยวก่อน
ดูสิ
แย่ล่ะ เขาแทงปอดนาย
เราต้องไปห้องฉุกเฉิน
มีลมออกมาจากตรงนี้ ฉันมองเห็น
มันฆ่าเคย์ลา
อย่าเพิ่งคิดถึงเรื่องนั้น
เวร
ลี เราจัดการเรื่องนี้เองไม่ได้
- ฉันอาการหนักรึเปล่า - ไม่
ไม่ๆ ลี นายยังไหว โอเคนะ
นายกำลังช็อก
- ฉันจะตายรึเปล่า - ไม่
ไม่
เราเรียกรถพยาบาลไม่ได้นะลี
เราให้ใครเข้ามาในนี้ไม่ได้
เราไปกันเถอะ
มาเร็ว
- ฉันอยากให้เธอกินก่อน - มาเร็วลี
เร็วเข้า
- อยากให้เธอกินฉัน - ไม่
- อยากให้เธอกิน... - ฉันไม่กินเขาหรอก
- ไม่ ฉันอยากให้เธอกิน... - ไม่อยาก
ฉันอยากให้เธอกินฉัน
- ฉันอยากให้เธอกิน ให้เธอได้กิน - ไม่
- ฉันอยากให้เธอกิน - ไม่
- ฉันไม่อยาก ทำไม่ได้ หยุดเถอะ - ทำเถอะ แมเรน
- ฉันจะตายแล้ว - ไม่ๆ
- ฉันอยากให้เธอทำ แมเรน - ลี หยุด
- ไม่ ทำไม่ได้ - เขมือบถึงกระดูก
ไม่ได้ หยุดเถอะ
- ช่างงดงาม - ไม่ ไม่ หยุด
ให้ฉันลุก ให้ฉันลุก ให้ฉันลุก
- มันง่ายที่สุด แมเรนที่รัก - ไม่ๆ
แค่รักฉันแล้วกินซะ
(อิงจากนวนิยายของ คามิล ดิแองเจลิส)
โบนส์ แอนด์ ออล ของลูกา กัวดานีโน
(จบ)