A Boy Called Christmas (2021) OCR 24 fps runtime 01:46:45
(NETFLIX และ STUDIOCANAL ขอเสนอ)
(นอร์ธฟินช์ลีย์)
สุขสันต์วันคริสต์มาสครับ
ก็พยายามอยู่
ครับ
- ไม่เอาเด็ดขาด ป้าน่ากลัว - ป้าไม่ได้น่ากลัว
- ป้าหยาบคาย - ป้าแค่เป็นคนทื่อๆ
- ป้าแก่ด้วย - แก่หง่อมเลย
ป้าเป็นคนเดียวที่มาได้ทันทีที่ติดต่อไป
- หนูจะไปนอนแล้ว - ผมด้วย
- ไม่สิ เดี๋ยวป้าจะพาลูกเข้านอนเอง - ไม่มีทางแน่ค่ะ
เราคงได้ฝันร้ายกัน
- ลูกเงียบเชียว ม็อพ - ผมฝันร้ายไปแล้วครับ
ฟังนะ ลูก พ่อขอโทษจริงๆ ที่ต้องเข้าออฟฟิศ
แต่พ่อจะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด
แม่ของลูกรักป้ามากนะ ดังนั้นช่วยพยายาม..
สวัสดีครับ
โอ้ สารรูปเธอดูไม่ได้เลย
สวัสดีครับ ป้ารูธ ยินดีที่ได้เจอเช่นกัน
โอ้ ไม่ยักเห็นต้นคริสต์มาส
- ไม่มีของตกแต่งด้วย - ครับ ปีนี้เราตัดสินใจจะไม่จัด
ทำพลาดอย่างแรงเลยนะ
โอ้ สวัสดี เด็กๆ
เป็นยังไงกันบ้างล่ะ
พวกแกสบายดีครับ
ขอดูหน้าพวกเธอหน่อยซิ
อย่างที่คิดเลย ยังใจสลายกันอยู่
- หนูเปล่า - ผมก็เปล่า
ผมเศร้าครับ
แต่ผมก็ยังรักแม่ ด้วยทุกเศษเสี้ยว ของใจที่สลาย
พวกแกสบายดีครับ
- ป้าแก่มากเลย - ใช่ และฉันก็รู้ตัวเองดีด้วย
หนูยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมเราต้องฟังด้วย
เพราะจักรวาลกำเนิดขึ้นจากเรื่องราว ไม่ใช่จากอะตอม
- ไม่จริงสักหน่อย - ต้องจริงสิเพราะฉันไม่เคยโกหก
พวกเธอจะฟังเรื่องที่ฉันเล่า
ฟังเสร็จก็เข้านอน จากนั้นก็จะถึงวันคริสต์มาสพอดี
แต่เราไม่อยากให้ถึงวันคริสต์มาสนี่ครับ
นั่นทำให้ฉันเลือกเรื่องที่จะเล่าคืนนี้ออก
หาที่นั่งกันสบายหรือยัง
นั่งให้สบายล่ะ เพราะฉันจะเล่าแล้ว
พวกเธออาจคิดว่า เรื่องนี้ยากจะเชื่อ
แต่เมื่อนานมาแล้ว ยังไม่มีใครรู้จักคริสต์มาส
ในช่วงเวลานี้ ที่กลางป่าแห่งหนึ่งในฟินแลนด์
มีเด็กชายธรรมดาๆ ชื่อนิโคลัส อาศัยอยู่กับพ่อของเขา
คนตัดไม้ผู้ต่ำต้อย ผู้ซึ่ง ณ ตอนนี้กำลังเจอเรื่องยุ่งๆ
เป็นป่าไว้นะ
ผมไม่เข้าใจที่พ่อพูดฮะ
พ่อหมายถึงอย่าขยับ
พอพ่อให้วิ่ง ก็วิ่งนะ
- ก็คือเลิกเป็นป่าสินะ - ใช่ และวิ่งให้เร็วเลยด้วย
ผมไม่ไปถ้าพ่อไม่ไป
งั้นก็วิ่งทั้งคู่นี่แหละ!
เร็วเข้า!
วิ่ง!
รอดวิกฤตมาได้อย่างหวุดหวิด
นิโคลัสกับพ่อจึงกลับไปยัง กระท่อมในป่าของพวกเขา
เป็นช่วงเวลาที่แสนยากลำบาก ของ 2 พ่อลูก
- อาหารที่มีแทบไม่พอเลี้ยงปากท้อง - เดี๋ยวก่อนฮะ ขอโทษที่ขัด
มีอะไร
แม่เขาไปไหนฮะ
เธอตายแล้วน่ะ 2 ปีก่อนหน้านั้น
เกรงว่าเรื่องนั้นจะเป็นฝีมือของหมี
หมีกินแม่เขา เข้าใจแล้ว
ในตอนนั้นฟินแลนด์เป็นสถานที่ที่อันตรายมาก
และยังเป็นอยู่
แต่ถึงจะยากลำบากแค่ไหน
นิโคลัสก็ยังยึดเหนี่ยวความหวังเอาไว้ โดยเฉพาะเวลาเข้านอน
- พ่อเล่านิทานนั้นให้ผมฟังได้ไหมครับ - ไม่เล่าแล้ว
ทำไมล่ะ
นิทานเรื่องนี้ไม่ใช่ของพ่อสักหน่อย
แต่แม่ไม่อยู่แล้วนี่ครับ
ก็ได้ พ่อจะเล่าเรื่องเอลฟ์เฮล์มให้ฟัง
นานมาแล้ว ในสถานที่แห่งหนึ่ง ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับที่นี่
มีเด็กสาวคนหนึ่ง ชื่อลูมิ
วันหนึ่งขณะที่เธอ กำลังเก็บลูกโอ๊กในป่า
ลูมิก็หลงทาง
เธอพยายามหาบ้านตัวเอง
แต่ยิ่งหา เธอก็ยิ่งไปไกลเรื่อยๆ
ข้ามแม่น้ำ ลอดใต้แสงจันทร์
ปีนป่ายเหนือภูเขาสูงชัน
ถลำลึกผ่าน..
ผ่านยักษ์ที่หลับใหล
เธอเดินลัดเลาะข้ามท้องฟ้า
ไปยังที่ที่หิมะนุ่มดั่งปุยเมฆ
แล้วเกิดอะไรขึ้นครับ
ลูมิของเราเกือบจะสลบไปแล้ว
จนในที่สุดก็บังเอิญเจอหมู่บ้านลับ ที่มีชื่อว่าเอลฟ์เฮล์ม
หมู่บ้านที่เหล่าเอลฟ์ กลุ่มคนที่มี ความสุขที่สุดในโลกอาศัยอยู่
และเป็นสถานที่ ที่มหัศจรรย์ที่สุดในโลก
ลูมิอยู่ที่นั่นจนหิมะละลาย
จนเธอได้กลับบ้านของตัวเอง ที่อยู่ทางใต้ในที่สุด
พกช็อกโกแลตมาเต็มกระเป๋า
พ่อก็เชื่อเรื่องนี้ใช่ไหมครับ
ตอนจบออกจะเกินจริงไปนิด ช็อกโกแลตคงละลายไปแล้ว
แล้วที่เหลือล่ะครับ
เรื่องเวทมนตร์ เรื่องเอลฟ์ล่ะ
พ่อไม่เคยเห็นพวกเขา
แต่พ่อเชื่อว่าพวกเขามีจริง
แม่ของลูกเชื่อ
และสำหรับแม่ แค่เชื่อก็เท่ากับยอมรับว่ามี
เสียงอะไรน่ะ
- เหมือนเสียงร้องนะ - ผมว่าเหมือนเสียงไม้ลั่นมากกว่า
แบบนี้เสียงร้องแน่นอน
- นั่นดูเกินไปหน่อยนะฮะ - หลบไป นิโคลัส
หนู บ้านเรามีหนู
พ่อครับ อย่าทำมัน!
พ่อครับ
มันจะขโมยอาหารเรา
อาหารไหนล่ะ
ไม่นะ อย่า!
อยู่นั่นไง เจอตัวละ!
พ่อครับ ได้โปรด ปล่อยมันไปเถอะ
นะครับ พ่อ
ฉันคิดมาดีแล้ว ฉันจะเรียกแกว่ามิกะ
ฉันจะสอนให้แกพูดด้วย
เด็กผู้ชาย
หนู
แม่ฉันเคยบอกเสมอ..
ถ้าแกเชื่อมั่นว่าทำได้ ก็เท่ากับสำเร็จไปครึ่งทางแล้ว
ต้นไม้
ก็ได้ อาจไม่ใช่ครึ่งทาง แต่ก็ถือว่าเริ่มต้นละนะ
อยู่มาวันหนึ่ง ก็เกิดบางอย่างขึ้น ที่ทำให้หน้าหนาวอันมืดมิดยาวนานสว่างไสว
หมายเรียกจากพระราชา
คำเชิญมอบให้แก่พวกเขา 2 คนเท่านั้น
แต่นิโคลัสไม่เห็นว่าจะเสียหายอะไร หากจะพ่วงตัวแถมไปด้วย
เราจะไปเข้าเฝ้าพระราชากัน มิกะ
พระราชา
- มันตื่นเต้นจนพูดไม่ออกน่ะครับ - ไม่พูดแหละดีแล้ว
ทำไมครับ พ่อรักพระราชานี่นา
พ่อรักพระราชาอยู่แล้ว
เขาเป็นชายผู้ยิ่งใหญ่ คู่ควรกับทุกอย่างที่เขามี
เรื่องก็คือพวกเราเองก็คู่ควร ทุกคนคู่ควร
- ที่เรามีก็อยู่ได้นี่ครับ - เรามีน้อยนิด
เรามีกันและกัน
และนั่นก็วิเศษมาก
แต่พ่ออยากได้มากกว่านั้น
พระราชาเสด็จแล้ว!
สวัสดี ทุกคน ขอบคุณที่มากัน
ไม่เป็นไรใช่ไหม อยากได้น้ำสักแก้วหรือเปล่า
ข้าแค่สั่นกระดิ่ง เดี๋ยวก็มีคนนำมาให้
ไม่เอาเหรอ แน่นะ ก็ได้
เราต่างรู้ว่าช่วงเวลานี้ยากลำบาก
ลำบากมากๆ เลยด้วย
ข้าจำครั้งสุดท้ายที่ยิ้มไม่ได้ด้วยซ้ำ เจ้าจำได้ไหม
มันมีอะไรให้ยิ้มออกบ้าง
เราทุกคนต่างทุกข์ทน
มีบางอย่างขาดหายไปจากพวกเราทุกคน ข้าคิดว่าเรารู้ดีว่าสิ่งนั้นคืออะไร
- ระบบประกันสุขภาพหรือพ่ะย่ะค่ะ - ถ้ามีคงดีเลย
เป็นความคิดที่ดี แต่ก็ยังไม่..
ค่าครองชีพที่เพียงพอ!
เช่นกัน เรื่องนั้นก็คุ้มที่จะถก
การปกครองที่เป็นธรรม อาหารที่เพียงพอ สำหรับทุกคนหรือเพคะ
เอาละ ข้าอาจต้องบอกพวกเจ้าเอง ว่าไอ้สิ่งที่หายไปคืออะไร
ความหวัง เราทุกคนต้องการความหวัง
ประกายแห่งเวทมนตร์ที่จะทำให้เราสู้ต่อไป
ข้าเรียกพวกเจ้ามาที่นี่
เพราะพวกเจ้าคือชายและหญิง ที่แข็งแกร่งที่สุดในดินแดนนี้
ไม่รวมเจ้า
และข้าอยากขอให้พวกเจ้าเดินทาง ไปยังสุดขอบอาณาจักรของเรา
และไปไกลกว่านั้น
แล้วนำบางสิ่งกลับมา อะไรก็ได้ ที่จะทำให้เรามีความหวังอีกครั้ง
จินตนาการสูงส่ง
สายตาทุกคู่ ในดินแดนอันยิ่งใหญ่ของเรา จะจับจ้องที่ภารกิจนี้
ไม่นะ
ใครที่ทำสำเร็จจะได้รับรางวัล อย่างงามสำหรับความทุ่มเท
หนทางอาจอันตราย
พวกเจ้าบางคนอาจล้มตาย ดีไม่ดีอาจตายกันเกือบหมด
แต่ถ้าเจ้าทำสำเร็จ รางวัลที่ได้รับนั้น จะยิ่งใหญ่กว่ามาก
- ได้ตัวแล้ว มิกะ! - ว่าไงนะ
จับตัวเขา!
อภัยให้เขาด้วยพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมขอร้อง
ขอประทานอภัยอย่างสูง
พ่อหนูนี่ฝันกลางวัน มากเกินไปน่ะพ่ะย่ะค่ะ
เจ้าเด็กดวงดี
เขาให้อะไรลูก
คำพูดดีๆ ที่จะทำให้ผม ผ่านเดือนที่ยาวนานไปได้ฮะ พ่อ
ไม่ใช่ ได้เงินมาเท่าไร
ผมก็ไม่รู้
ครึ่งคราวน์ เงินนี่เลี้ยงหนูได้ ทั้งสัปดาห์เลย
ส้อม
ลูกสน
ช้อน
พูดอะไรหน่อยน่า มิกะ อะไรก็ได้
แอนเดอร์สเหรอ
ใช่ ฉันเอง
วันก่อนเกือบเสร็จเจ้าหมีนั่นแล้ว ขอบคุณมากเลย
เราต้องคุยกัน ให้เจ้าหนูไปอยู่ห้องอื่นได้ไหม
- เราไม่มีห้องอื่นหรอก - และผมก็อยากฟังด้วย
ไปคุยข้างนอกก็ได้ ฉันยินดีให้ยืมหมวก
ฉันไม่ตายหรอก
แกว่าเป็นเรื่องอะไร มิกะ
นิโคลัส เรื่องภารกิจของพระราชาน่ะ พ่อจะทำ
พ่อจะออกเดินทางเหรอ
ไม่นานหรอก สัก 2 เดือน
2 เดือนเหรอ
อาจจะ 3 แต่พ่อจะกลับมา ก่อนลูกจะรู้ตัวอีก
- มันจะคุ้มค่าแน่ - ไปหาความหวังใหม่ ให้โลกเหรอครับ
เพื่อเอารางวัลต่างหาก
แต่รางวัลคือการนำความหวังใหม่ และสิ่งมหัศจรรย์กลับมานี่
รางวัลคือเงินต่างหาก
และเงินก็หมายถึงอาหาร และเสื้อผ้าอุ่นๆ เพื่อที่ลูกจะได้มีชีวิตต่อไป
ชีวิตที่พ่อเคยสัญญาต่อหน้าหลุมศพแม่ ว่าจะมอบให้ลูก
นิโคลัส ได้โปรดเถอะ
นิโคลัส!
พ่อจะไปที่ไหน
แอนเดอร์สกำลังรวบรวม คนกลุ่มหนึ่ง
เราจะไปทางเหนือ ทางเหนืออันไกลโพ้น เพื่อหาเอลฟ์เฮล์ม
- เอลฟ์เฮล์ม! - ถ้ามันมีอยู่จริงนะ
- ผมรู้ว่ามีจริง พ่อต้องพาผมไปด้วยนะ - ไม่ได้ อันตรายเกินไป
คงต้องนอนหนาวกลางป่ากันหลายคืน
ไม่เป็นไร ผมชอบอากาศหนาว
พอถึงทางเหนือของเซพาจาร์วี
ก็จะเจอแต่พื้นน้ำแข็ง ทะเลสาบ และท้องทุ่งที่ปกคลุมด้วยหิมะ
ผมชอบทุ่งหิมะที่สุดเลย
แล้วการเดินทางก็จะมีแต่ลำบากขึ้น
ถึงไม่มีใครเคยไปถึง ทางเหนืออันไกลโพ้น
เปล่าเลย ที่ไปกันไม่ถึงเพราะไม่รู้ทาง
ถ้อยคำในเรื่องเล่ากำกวมมาก แถมพ่อแทบจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำ
ขอร้องนะครับ พ่อ ผมช่วยได้นะ ผมรู้ว่าผมช่วยได้
นะครับ
พ่อจะออกเดินทางตอนฟ้าสาง
พ่อจะคิดถึงลูก คริสต์มาส
พ่อไม่เคยบอกผมเลยว่า ทำไมแม่ถึงเรียกผมแบบนั้น
แม่ก็ไม่เคยบอกพ่อ
ก็แค่คำๆ หนึ่ง ไม่จำเป็นต้องมีความหมายอะไร
น้องชายสุดที่รัก ขอบคุณสำหรับข้อเสนออันใจกว้าง
ที่อนุญาตให้พี่ได้ดูแลหลาน
แล้วใครจะมาดูแลผม
ความสุขที่ได้จากการใช้เวลากับหลาน คือสิ่งตอบแทนเดียวที่พี่ต้องการ
แต่ถ้านายยืนกราน พี่ก็มั่นใจว่าเราคงพอตกลงกันได้
ไม่ต้องห่วง พ่อเขียนหาพี่สาวพ่อแล้ว
ลงชื่อ พี่สาวสุดที่รักของนาย
ไม่เอาป้าคาร์ลอตต้านะ
ลูกจะไม่ยอมให้ป้ามีความสุขเหรอ ป้าเขาตัวคนเดียวนะ
สงสัยเลยว่าทำไม
น้องชาย!
โอ้ พี่ดีใจจนบอกไม่ถูกเลย ที่ได้รับจดหมายจากนาย
นึกแล้วว่าพี่ต้องดีใจ
ช่างเป็นการเดินทางที่ยาวไกล และน่าอภิรมย์จริงๆ กว่าจะมาถึงที่นี่ได้
นายฉลาดจริงๆ ที่มาสร้าง กระท่อมอยู่สุดขอบโลกแบบนี้
นิโคลัส โอ้ ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอหลาน
เช่นกันครับ ป้าคาร์ลอตต้า
ป้าเฉยๆ ก็พอจ้ะ เราเป็นครอบครัวสุขสันต์นี่จ๊ะ
เร่งมือหน่อย ยกของขึ้นเลย
บอกลาซะ คนตัดไม้
พ่อจะทำให้คุ้มค่าที่ต้องห่างกัน
ไม่มีอะไรคุ้มพอหรอก
คนตัดไม้ ได้เวลาแล้ว
พ่อ
โอเค ผมพร้อมแล้ว
เดี๋ยวครับ พ่อ มีดของพ่อ
ลูกเก็บนี่ไว้นะ
แม่เป็นคนทำให้พ่อนะครับ
แม่บอกว่าสักวันพ่ออาจได้ใช้
ตอนนี้พ่ออยากใช้มัน ทำให้ลูกอบอุ่นและปลอดภัย
และมองไม่เห็นด้วยเหรอ
พ่อรักลูกนะ
ไปได้สักที เสียงดังหนวกหูจริง
ทีนี้ ก็เหลือแค่เรา 2 คน
ป้าคาร์ลอตต้ากลายเป็น..
ขอขัดอีกรอบฮะ
ว่าไงจ๊ะ
- เขาจะได้เจอพ่ออีกไหมคะ - ได้เจอสิ
สัญญานะครับ
ฉันไม่เคยโกหก ฉันเล่าต่อได้หรือยัง
ให้ไวเลยครับ
เอาละ ป้าคาร์ลอตต้ากลายเป็นคน แบบที่นิโคลัสหวาดกลัวเป๊ะๆ
ออกไป เร็วสิ ไอ้เด็กปีศาจ ไปเลย!
กฎข้อแรก แกนอนข้างในไม่ได้ ฉันต้องการความเป็นส่วนตัว
- แต่ข้างนอกมันหนาว.. - อย่ามาเถียงฉันนะ
- ผมไม่ได้.. - อย่ามาเถียง!
- ข้างนอกมันหนาวนะฮะ - แกก็ทนได้อยู่นี่ไง
กฎข้อที่ 2 ห้ามเลี้ยงหนูท่อ
แต่มันไม่ใช่หนูท่อ มันเป็นหนูบ้าน
มันเป็นหนูตัวจิ๋วน่าขยะแขยง!
- อย่ายุ่งกับมันนะ - โอ้ ไอ้สัตว์ร้ายโสโครก!
มิกะ ไม่นะ มิกะ!
ห้ามเก็บไอ้ผักเน่า หน้าตาอุบาทว์นี่ไว้ด้วย!
ตุ๊กตาหัวผักกาดของผม!
แม่เป็นคนทำให้ผมนะ
ดูสิ เขามีหน้าด้วย
"ดูสิ เขามีหน้าด้วย"
เกือบลืมเลยว่าฉันเกลียดเด็กแค่ไหน
เห็นนั่นไหม มิกะ แปลว่าแกต้องอธิษฐานละ
ฉันอธิษฐานให้พ่อทำสำเร็จ นำสิ่งมหัศจรรย์กลับมาให้ได้
เราทุกคนต้องการมัน
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าสำหรับผู้รอคอย
ขณะที่นิโคลัสเฝ้ารอ เขาก็ผ่ายผอมลงเรื่อยๆ
แกใช่ไหม ที่ทำเสียงโครกครากน่ากลัวนั่น
เสียงท้องผมน่ะครับ ป้าคาร์ลอตต้า
เลิกบ่นได้แล้ว ฉันหิวกว่าแกอีก
- ป้ากินมื้อเช้าของผมอยู่ - ก็ไม่ได้อร่อยนักหรอก
หิมะยังมีรสชาติกว่านี้เลย
ทำไมบ้านแกไม่มีของดีๆ บ้าง อย่างขนมมาร์ซิพาน หรือเค้ก
ช็อกโกแลต
ทำไมฉันถึงไม่มีช็อกโกแลตเลย
เพราะเราไม่ได้เสกของพวกนั้น มาได้นี่ครับ
แต่ถ้าได้แบบนั้น ชีวิตจะน่าอภิรมย์ขึ้น ว่าไหม
บ้านไม่ใช่สถานที่
แต่เป็นความรู้สึก
เมื่อเวลาผ่านไป จากวันเป็นสัปดาห์ และพ่อของเขายังคงไม่กลับมา
นิโคลัสก็เริ่มสงสัยว่า เขาจะได้รู้สึกถึงบ้านอีกไหม
โอ้ นิโคลัส
มาแล้วเหรอ
ฉันทำซุปไว้ให้แกด้วย
ป้าทำเหรอ
ทำจากอะไรครับ
ความรักไง
ใช่เลย แบบนั้นแหละ
กินเยอะๆ นะ
- ฉันไม่น่ามาที่นี่เลย - ป้ากลับบ้านได้เสมอนะครับ
ผมมีมิกะกับตุ๊กตาหัวผักกาด ที่แม่ทำให้
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
ตลกดีที่แกพูดถึงเจ้านั่น
ไม่นะ ป้าทำแบบนี้ได้ยังไง
โอ้ แกนี่มันทั้งโง่ทั้งอ่อนไหว เหมือนแม่แกไม่มีผิด
อย่าบังอาจพูดถึงแม่ผมแบบนั้นนะ แม่เป็นคนจิตใจดีและห่วงใย..
และโง่เง่า เหมือนที่พ่อของแกถ่อเข้าไปในป่า
ไล่ตามเรื่องเล่าในนิทาน ที่จะทำให้เขาตายด้วยอีกคน
ใครๆ ก็รู้ดีว่า ไม่มีเรื่องบ้าบอคอแตก อย่างเอลฟ์หรอก!
ไม่จริงเลย
และไม่มีไอ้สถานที่แบบเอลฟ์เฮล์มด้วย
- ไม่นะ! - เอามันออกไปจากบ้านฉัน!
- ไม่นะ! - ไอ้เด็กเหลือขอ!
ไหม้หมดเลย
ข้ามแม่น้ำ
ลอดใต้แสงจันทร์
ปีนป่ายเหนือภูเขาสูงชัน
ผ่านยักษ์ที่หลับใหล..
เอลฟ์เฮล์ม
และเพราะแบบนั้นเอง นิโคลัสจึงมีจุดมุ่งหมาย
มีภารกิจ
ฉันจะไปตามหาพ่อ มิกะ จะได้เอาแผนที่ให้เขา
เป็นการเดินทางขึ้นไปทางเหนืออันไกลโพ้น และเสี่ยงอันตรายถึงตาย
แกไม่ต้องมาด้วยหรอก
บางครั้งฉันก็ดีใจ ที่แกไม่เข้าใจที่ฉันพูด
ต้นไม้
- แล้วสหายทั้ง 2 ก็ออกเดินทาง.. - ต้นไม้
หนีจากความทุกข์ทน มุ่งสู่ความลึกลับอันยิ่งใหญ่
ดินแดนทางเหนืออันไกลโพ้น
นี่ พ่อหนู
อรุณสวัสดิ์ครับ
จะไปไหนน่ะ พ่อหนุ่มน้อยปริศนากับหนูบนบ่า
ผมจะไปช่วยพ่อครับ
เขาอยู่ในคณะผู้เดินทาง ไปทางเหนืออันไกลโพ้น
เธอตัวเล็กเกินกว่าจะช่วยใครได้นะ พ่อหนู
และทางเหนืออันไกลโพ้นก็อันตรายมาก
เปล่าครับ พวกเขาออกไปหาเมืองเอลฟ์เฮล์ม
อย่าได้หลงเชื่ออะไร โดยเฉพาะเทพนิยาย
เรื่องเมืองแห่งเวทมนตร์ กับคนตัวเล็กแสนสุข
ไปกระโดดสะพานเถอะ เจ้าหนู แบบนั้นยังเจ็บน้อยกว่า
นิโคลัสเดินทางดั้นด้นต่อไป โดยมีเพียงแผนที่นำทาง
หนาวเหน็บและหิวโหย
คำพูดของหญิงชรายังดังก้องอยู่ในหู
นางพูดผิดแล้วเนอะ มิกะ
เราจะหาพ่อเจอ ฉันรู้ว่าเราต้องหาเจอ
เราแค่..
เราแค่ต้องไปให้ถึงที่นั่น
ทางนี้แหละ
แกเชื่อในเวทมนตร์ไหม มิกะ
เพราะฉันคงไปต่อไม่ไหวแล้ว
ถ้าจะมีตอนไหนที่แกจะพิสูจน์ว่า เวทมนตร์เป็นสิ่งจริงแท้และอัศจรรย์
มันก็คือตอนนี้แหละ
เด็กผู้ชาย
หนู ต้นไม้ ลูกบอล ช้อน ไงล่ะ
มิกะ แกพูดได้
ก็ต้องพูดได้อยู่แล้ว ฉันบินได้ด้วยนะ
เปล่า อำเล่นน่ะ หนูบินไม่ได้หรอก
- แบบนั้นคงบ้าไปแล้ว - แล้วทำไมไม่เคยพูดเลย
ฉันแค่รอจนกว่าจะเรียบเรียงประโยคได้ดีๆ
ซึ่งถ้าใช้ระบบการสอนทีละคำของนาย ก็คงใช้เวลาตลอดกาล
ว่าแต่เรามาคุยเรื่องสำคัญมากๆ กันดีไหม
- เรื่องอะไร - ชีสไง มันมีจริงไหม
ฉันยังไม่เคยเห็นเลย แต่ไม่ได้แปลว่า ฉันไม่เชื่อ
แต่ฉันอยากชิมมากกว่าแค่อยากเชื่อ
แต่ก็นะ
นี่ใช่ไหมที่นายเรียกว่าไฟ
ต้นไม้
เราเดินอยู่ท่ามกลางต้นไม้ ที่มีแต่หิมะ
นั่นอะไร อ๋อ กระรอก
กระรอกแข็งตาย
เป็นคำที่แปลกดีเนอะ กระรอก
สวัสดี ฉันคือกระรอกน้อย
คำไหนที่ใช้เรียกอะไร ตัวใหญ่ๆ น่ากลัวๆ
มี 4 ขา และมีเขาบนหัวน่ะ
- คำว่าอะไรนะ - ไม่รู้สิ เรนเดียร์มั้ง
- นั่นแหละ ใช่ เรนเดียร์ - ถามทำไม
ไม่มีอะไรหรอก แค่มีตัวหนึ่ง กำลังพุ่งมาหาเรา!
หยิบฉันขึ้นไป! เผ่น!
เกาะไว้นะ มิกะ
- ฉันว่ามันบาดเจ็บละ - แล้วไง
ดูสิ ลูกธนู
ไม่ต้องไปสน ฉันแน่ใจว่าเดี๋ยวมันก็หลุดไปเอง
ช่างเถอะน่า ไม่ใช่ปัญหาของเราสักหน่อย
ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก
- ทีนี้เป็นปัญหาของเราเลย - นี่
ใจเย็นไว้ เพื่อน ไม่เป็นไร
เห็นไหม
โอเค ฉันจะไม่ทำร้ายแก ตกลงไหม
- จับหน้ามันเนี่ยนะ - ไม่ต้องห่วง
แอนเดอร์ส เขาเป็นนายพราน
พร้อมไหม นับ 3 นะ
1.. 2..
อย่ากลัวไป ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรแล้ว
เห็นไหม ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย
เก่งมาก โชคดีนะ
ไปนะ เพื่อน
ไปได้สวยกว่าที่คิดเยอะเลยแฮะ นึกว่าเราจะซี้ซะแล้ว
ชิ้ว!
แกไม่อยากมากับเราหรอก เรายังต้องไปอีกไกล!
อยากให้ฉันขึ้นหลังแกเหรอ
- โทษนะ เกิดอะไรขึ้น - ภาษาเรนเดียร์แปลว่า "ใช่" หรือเปล่า
- เอาเป็น "ไม่" ดีกว่าไหม - ฉันว่าเราไม่มีทางเลือกแล้ว
นายสอนให้ฉันพูดทำไม ถ้าไม่คิดจะฟังกัน
อย่านะ ไม่เด็ดขาด.. ก็ได้ ขึ้นมาแล้ว
ดูนั่น มิกะ!
ภูเขาสูงชันสุดๆ เลย!
เราใกล้ถึงแล้ว!
ฉันเรียกแกว่าเรนเดียร์เฉยๆ ไม่ได้หรอก ฉันตั้งชื่อให้นะ
โอ้ ความคิดแย่มาก ฉันถึงมาลงเอยกับชื่อว่ามิกะไง
ตอนยังเด็ก ฉันเคยเล่นเลื่อนกับแม่ รอบทะเลสาบบลิทเซน
ใช้ชื่อนั้นดีไหม
อันไหนล่ะ ทะเลสาบหรือบลิทเซน หรือทั้งคู่
ทั้งคู่เหรอ ฉันว่าฟังยืดยาวไปหน่อยนะ
เดินต่อไป เจ้าทะเลสาบบลิทเซน เรนเดียร์ผู้ซื่อสัตย์
- มิกะ - ว่าไง
ดูนั่น
ยักษ์ที่หลับใหล
- เราใกล้ถึงแล้ว - ใกล้ถึงอะไร
เอลฟ์เฮล์ม
พ่อฉัน
แต่ที่อีกฝั่งของภูเขา
พวกเขากลับเจอแต่หิมะ แล้วก็หิมะ
ไม่มีร่องรอยของเอลฟ์เฮล์ม ปรากฏให้เห็น
ไม่เข้าใจเลย
เราต้องเลี้ยวผิดแน่ ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
ที่นี่ไม่มีอะไรเลย
หมายความว่าอะไร "ที่นี่ไม่มีอะไร" นี่ไม่ได้อยู่ในแผนเหรอ
แล้วเราจะทำยังไงต่อ นิโคลัส เดี๋ยวสิ
เดี๋ยว
นิโคลัส แล้วเราจะทำยังไงต่อ
บลิทเซน ทางนั้น!
จากนั้นเรื่องราว ก็เลวร้ายยิ่งกว่าเดิม
พ่อ
นั่นมีดของเขาใช่ไหม
ความรู้สึกคลางแคลง ทำให้นิโคลัสท้อแท้
พ่อครับ
ภารกิจอยู่ไกลเกินเอื้อม
นิโคลัส เป็นอะไร
ฉันพยายามตามหาพ่อแล้ว มิกะ แต่ฉันหาพ่อไม่เจอ
อุณหภูมิลดฮวบลง
ฉันเหนื่อยมากเลย
อากาศเริ่มจับตัวเป็นน้ำแข็ง
นิโคลัส
หัวใจของนิโคลัสเต้นช้าลง
แต่ละครั้งที่หายใจ เป็นไปอย่างยากเย็น
เขาทำทุกอย่างที่ทำได้แล้ว
แต่มันก็ยังไม่พอ
คิดว่ายังไง คืนนี้พอแค่นี้ก่อนไหม นี่ก็ดึกแล้ว
ฉันค่อยกลับมาปีหน้าก็ได้
ล้อเล่นน่ะ ฉันจะเล่าต่อแล้ว
นิโคลัสนอนอยู่กลางหิมะ
หนาวจัดและถูกลืม
นิโคลัส ตื่นสิ ได้โปรด
นิโคลัส นี่
ทันใดนั้น ก็มีเสียงดังขึ้น
ได้ยินไหม มีคนกำลังใกล้เข้ามา
พวกเขามาช่วยแล้ว นิโคลัส เราปลอดภัยแล้ว เรา..
เราซวยแล้ว
ดูหูประหลาดๆ ของเขาสิคะ ท่านเทียด
หูมนุษย์ต้องใช้เวลาหน่อยถึงจะชินตา
เขาเป็นมนุษย์ เขาจะกินเราไหมคะ
ไม่หรอก เราปลอดภัยทีเดียว
- แล้วเรื่องที่เคยเกิด.. - เราต้องช่วยคนที่กำลังลำบากเสมอ
ต่อให้พวกเขาเป็นมนุษย์
ผมอยู่ที่ไหน คุณเป็นใคร
ข้าคือลิตเติ้ลนูช
ส่วนข้าคือฟาเธอร์โทโพ
เทียดของนูช ถ้าเจ้าจะยอมเชื่อนะ
ผมตายแล้วเหรอ
เปล่า ท่านเทียดเพิ่งใช้ดริมวิคกับเจ้า
- ดริมวิคคืออะไร - นั่นสิ ดริมวิคคืออะไร
ดริมวิคคือคาถา แห่งความปรารถนาดี
ข้าปรารถนาให้เจ้าแข็งแรง อบอุ่นและปลอดภัยอยู่เสมอ
ปลอดภัยเสมอเหรอ นั่นเป็นไปไม่ได้
เราต้องไม่พูดคำนั้นเด็ดขาด
สิ่งที่เป็นไปไม่ได้นั้นเป็นไปได้ เพียงแต่เจ้าเองยังไม่รู้
แต่ตอนนี้ เราต้องอยู่ห่างจากเจ้าให้มากที่สุด
ส่วนเจ้าก็ต้องไปจากเอลฟ์เฮล์มซะ
เอลฟ์เฮล์ม หมู่บ้านเอลฟ์น่ะเหรอ แต่ผมยังไปไม่ถึงเลยนะ
ซื่อบื้อจริง
เราก็ยืนอยู่ สุดถนนเซเวนเคิร์ฟส์แล้วนี่ไง
ถนนที่ยาวที่สุดในเอลฟ์เฮล์ม
ขอโทษนะ แต่เราอยู่กลางป่ากลางเขาต่างหาก
มีแต่หิมะ
เขาตาบอดเหรอคะ
เขาไม่รู้ว่ามองยังไงจึงจะเห็น
เดี๋ยวนะ ผมยอมเสี่ยงทุกอย่าง เพื่อตามหาเอลฟ์เฮล์ม
คุณต้องให้ผมเห็นมันนะครับ สักครั้งก็ยังดี
การจะเห็นอะไรนั้น..
เจ้าต้องเชื่อในมันด้วย
เชื่อแบบสุดหัวใจ
เอาเลยสิ
พยายามสุดความสามารถ
แล้วมาดูกันว่า เจ้าจะเห็นสิ่งที่ตามหาไหม
เอาเลย
จงเชื่อ!
เอลฟ์เฮล์ม
เดี๋ยวก่อนนะ นี่มันอะไร
เอลฟ์เฮล์มไง
- ดูสิ! - เหลือเชื่อเลย!
ขอพูดตรงๆ นะ เจ้าหนู ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเราจะทำสำเร็จ
เอาละ ในเมื่อตอนนี้ เจ้าเห็นบ้านเมืองของเราแล้ว
ช่วยพาเรนเดียร์กับหนูของเจ้า กลับไปได้แล้ว
อะไรก็ตามที่เจ้าตามหา เจ้าจะไม่เจอที่นี่หรอก
ผมมาตามหาพ่อ ผมออกเดินทางไกล เพื่อนำหมวกใบนี้มาให้เขา
- หลีกไปให้พ้น หลบไป! - เร็วเลย
ไม่ทันแล้ว
- มาในนี้ - กลับไปทำงาน!
ทำไมเราต้องหลบล่ะครับ
อย่าเพิ่งถาม
(เดอะเดลีสโนว์ ยังหาลิตเติ้ลคิพไม่พบ)
- ลิตเติ้ลคิพคือใครครับ - ว่าไงนะ
ลิตเติ้ลคิพคือใคร
เฮ้ย เจ้าทึ่ม!
เราต้องไปแล้ว
หยุดเธอไว้!
- ทางนี้ - หยุดยิ้มเดี๋ยวนี้นะ!
ไปทางนั้น
ผมไม่เห็นเข้าใจเลย
นึกว่าเอลฟ์เฮล์มเป็นดินแดนแห่งเวทมนตร์ ที่มีความสุขที่สุดในโลกซะอีก
- ก็เคยใช่ - และมันจะกลับมาเป็นอีก
- นั่นคือสิ่งที่กลุ่มต่อต้านแบบเราเชื่อ - กลุ่มต่อต้านเหรอ
หมายความว่าไงครับ "กลุ่มต่อต้าน"
รีบหน่อย เข้าไป
เข้าไป!
ฟังนะ มนุษย์
ตอนเข้าไปข้างใน เจ้าต้อง..
เดี๋ยวเจ้าก็เห็นเอง
ไปไหนครับ
ส่งมือมาเลย
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
ขอหมุนอีกรอบนะ!
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
ทีนี้ก็เห็นแล้วนะ
สุขสันต์นะ!
นี่คือกลุ่มต่อต้าน
ต่อต้านอะไร ความมีสติเหรอ
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
นิโคลัส นี่อะไร
นี่มันเมืองเค้กชัดๆ!
สุดยอดเลย ไงจ๊ะ คนสวย
รออยู่นี่นะ เดี๋ยวพี่กลับมา
ไม่รู้หรอกว่าคริสต์มาสคืออะไร แต่รักเลย
นี่ นิโคลัส ทายซิว่า ใครเพิ่งกินเก้าอี้เข้าไป
ไม่ต้องห่วง กระจกน้ำตาลน่ะ ฉันไม่เป็นไร แถมอิ่มแปล้
- เชิญตามสบายเลย เจ้านั่นอร่อยมากนะ - กินอีกไม่ไหวแล้ว
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
- เด็ดมาก - ขอคำหนึ่งสิ
- ฟาเธอร์โทโพครับ - ว่าไง
พวกเขาเพิ่งพูดว่าคริสต์มาสเหรอครับ
ใช่ ก็นี่งานเลี้ยงคริสต์มาส
คริสต์มาสคืออะไรครับ นั่นเป็นชื่อที่แม่เคยใช้เรียกผม
เจ้าว่าอะไรนะ
เจ้าเพิ่งถามว่าคริสต์มาส คืออะไรงั้นเหรอ
- ครับ - ต้องขอโทษแทนเพื่อนผมด้วย
เขาโง่เขลาเบาปัญญา คริสต์มาสคือเมืองที่ทำจากเค้กใช่ไหม
นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าที่สุด ที่ข้าเคยได้ยินมาทั้งชีวิตเลย
คริสต์มาสเป็นวันที่วิเศษที่สุด เพราะมันเป็นวัน แห่งความเมตตาอันใหญ่หลวง
และยังสดใสที่สุด เปี่ยมรอยยิ้มที่สุด
เป็นวันที่ การมีเมตตากรุณา สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด
ซึ่งเป็นเหตุผลที่เราจะไม่ยอม ให้พวกนั้นมาพรากไป
พอแล้ว ลิตเติ้ลนูช
ได้เวลาคุยเรื่องเบาๆ กว่าแล้ว
เอาละ เราบอกชื่อเราให้เจ้ารู้แล้ว แต่เจ้ายังไม่บอกชื่อตัวเองเลย
- ชื่อมิกะครับ - นิโคลัสครับ
ฟังแล้วจี้เลย ฟังเหมือน "เนคิลาส" นะ
จริงด้วย เหมือนจริงๆ เนคิลาส
เนคิลาส แหวะ
เนคิลาสมันแย่เพราะ..
มันคือไส้กรอกกลิ่นหึ่งที่มีแต่โทรลล์ที่กิน
โทรลล์ก็มีจริงเหรอครับ
เราถูกบุก หนีเร็ว!
- เผ่น! - คุกเข่าลงให้หมด!
- ได้ยินเอลฟ์แล้วนะ คุกเข่าลง - อย่าได้ชี้เจ้านั่นใส่ข้าเชียว
ขอโทษครับ ท่านแม่
เกิดอะไรขึ้น
งั้นข่าวลือก็จริงสินะ
ยังมีเอลฟ์ที่ชื่นชอบงานเลี้ยงอยู่
- มาเธอร์โวดัล.. - เงียบ!
เราไม่ได้เรียนรู้อะไรกันเลยเหรอ
ความทุกข์ทนที่เราเจอมาหลายเดือน ไม่ได้ทำให้เราฉลาดขึ้นแม้แต่นิดเลยเหรอ
กฎใหม่ถูกเพิกเฉยจนหมดสิ้น..
นั่นใคร หรือพูดให้ถูกคือตัวอะไร
- ผม.. - ผมชื่อมิกะครับ
- ไม่เคยเห็นหนูเหรอ - เคย และข้าไม่ได้หมายถึงเจ้า
ต้องขออภัยอย่างยิ่ง
- ผมนิโคลัสครับ - แต่คุณถามไม่เคลียร์เอง
ผมเป็นมนุษย์
เรื่องนั้นข้ามองออก ข้าแค่ไม่อยากเชื่อ
ฟาเธอร์โทโพ
นอกจากว่าข้าจะเข้าใจผิดไปมาก ซึ่งข้าไม่เคยเข้าใจผิด
เจ้าก็เข้าร่วมการประชุมสภาคราวก่อน
ครับ ข้าร่วมประชุมด้วย
ซึ่งเป็นประชุมที่มีการประกาศ กฎใหม่สำหรับชาวเอลฟ์
กฎข้อสำคัญที่สุด และล่วงละเมิดไม่ได้
คือห้ามพามนุษย์เข้ามา ยังดินแดนนี้เด็ดขาด
แต่ข้าไม่ได้พาเขาเข้ามานะครับ
ข้าเจอเขา
- ใกล้ตายรอมร่อ - โอ้
ข้าเลยใช้คาถา แห่งความปรารถนาดีนิดหน่อย
ดริมวิค
กับมนุษย์
นิดเดียวเอง
เจ้างั่ง
ใครจะรู้ว่าเจ้า ได้ปลดปล่อยพลังอะไรออกมา!
ได้โปรด มันเป็นทางเดียว ที่ข้าจะช่วยชีวิตเขาได้
ให้เราได้จดจำสิ่งที่เคยเป็นเถิด
พวกเราคือเอลฟ์นะ
เราใช้พลังเพื่อทำความดี
แล้วมันดีตรงไหนเมื่อเราถูกโจมตี
เราต้องปรับตัว
เราต้องส่งสารที่ชัดเจนออกไป
ว่าคนนอกไม่ได้รับอนุญาต ให้เข้ามาที่นี่อีก
มันอยู่ในคำปราศรัย ที่ทำให้ข้าได้รับเลือกเป็นผู้นำ
ผู้ปกครองแห่งเอลฟ์เฮล์ม
หากพูดให้เป็นธรรม มาเธอร์โวดัล..
เงียบนะ!
ทีนี้ เจ้ามนุษย์ บอกมาว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม
- ผมมาตามหาพ่อครับ - พ่อของเจ้าเหรอ
ครับ พ่อมาที่เอลฟ์เฮล์มเพื่อหาของวิเศษ
ไม่ต้องบอกนางก็ได้นะ
เขาบังเอิญเดินทางมาพร้อมกับ กลุ่มมนุษย์หรือเปล่า
ครับ ท่านเจอเขาไหม พ่อผมมาถึงเอลฟ์เฮล์มหรือเปล่า
โอ้ เขามาถึงที่นี่ เขาเป็นพวกนั้นเลยละ
ท่านทำอะไรเขา
ข้าเชื่อใจเขาไงล่ะ
เราทุกคนเชื่อ
ก็ทำไมจะไม่เชื่อ
เคยมีมนุษย์มาเยือนเราแล้ว หนหนึ่ง..
เพียงช่วงสั้นๆ
และการมาถึงของนาง ก็นำความสุขมากมายมาให้เรา
นานหลายปีที่เราเฝ้าเตรียมตัว เพื่อต้อนรับ ใครก็ตามที่หาทางมาเอลฟ์เฮล์มเจอ..
เพื่อแสดงไมตรีจิต
ซึ่งมนุษย์กลุ่มนี้ได้พิสูจน์แล้ว ว่านั่นคือจุดอ่อนอีกอย่างของเรา
ท่านพูดเรื่องอะไร
ข้าก็พูดถึงลิตเติ้ลคิพ ที่น่าสงสารอยู่น่ะสิ
ลิตเติ้ลคิพคือใครครับ
พ่อแม่ของลิตเติ้ลคิพอยู่ที่นี่แล้ว เจ้าถามพวกเขาเองได้เลย
โปรดบอกผมที คนกลุ่มนั้นทำอะไร
พูดสิ ตอบเขาไป!
- พวกนั้นเอาตัวลูกเราไป - พวกนั้นลักพาตัวลิตเติ้ลคิพ
ไม่จริง คุณต้องเข้าใจผิดแน่ พ่อผมไม่มีทางทำแบบนั้น
แต่เขาก็ทำไปแล้ว
ซึ่งทำให้ข้าเสนอชื่อตัวเอง ในการเลือกตั้ง
พร้อมคติพจน์ "เอลฟ์เพื่อเอลฟ์"
พอกันทีกับงานเลี้ยงงี่เง่า ที่รังแต่จะทำให้เราเพลี่ยงพล้ำ
พอกันทีกับการเล่นสนุกสนานเลินเล่อ
พอทีกับการร้องเพลง
และขอสั่งห้ามไม่ให้มีการเต้น หนามเริงระบำโดยเด็ดขาด!
พอทีกับความใจดี
พอทีความสุขสันต์
พอทีกับวันคริสต์มาส
องครักษ์ เอาตัวเขาไปที่หอคอย!
เดินไป!
เอามาให้ข้า
- มิกะ - ว่าไง
- รีบหนีไปตอนที่ยังหนีได้นะ - ไม่ ฉันจะไม่ทิ้งนาย
เราไม่รู้ว่ามีอะไร รออยู่ในหอคอยดำมืดนั่น
ฉันจะไม่.. เดี๋ยวนะ อาจมีอะไรอยู่บนนั้นเหรอ
อาจมีการทรมาน โดนชำแหละแยกส่วน หรือกระทั่งความตาย
อะไรน่ะ เฮ้ย!
- นิโคลัส! - มิกะ!
เขาแอบเอาหนูมาด้วย!
เดินไป เจ้าตัวคนเดียวแล้ว
เข้าประตูไปเลย
พวกคุณจะพาผมไปไหน
เข้าไป!
ได้โปรด ขอแค่ผมหาพ่อเจอ เขาต้องอธิบายเรื่องทั้งหมดได้แน่
ขอร้อง ผมพูดความจริงนะ!
"ขอร้อง ผมพูดความจริงนะ"
เจ้าไม่ได้รู้จักความจริงสักนิด
ไม่มีใครรู้
ใจที่โดดเดี่ยวของข้าคือข้อพิสูจน์
เธอเป็นเอลฟ์เหรอ
เปล่า แหยะ ข้าคือพิกซี่
พิกซี่สัจจะ
เธอต้องโกหกแน่ ไม่มีของแบบนั้นหรอก
ข้าโกหกไม่ได้ ข้าคือพิกซี่สัจจะ นั่นทำให้ข้าซวยอยู่นี่ไง
หมายถึงเรื่องนั้น กับที่หัวคนระเบิดน่ะ แต่ก็..
เดี๋ยว ว่าไงนะ
ก็ได้ ที่ข้าทำก็แค่ทำใบฮิวลิพ หล่นใส่ปากใครเข้า
แล้ว 12 วินาทีต่อมา พวกเขาก็ระเบิด
ฟังนะ ฉันต้องตามหาพ่อให้เจอ เธอช่วยฉันได้ไหม
ช่วยได้ แต่ข้าไม่อยากช่วย
บอกแล้วไงว่าข้าไม่เคยโกหก และการช่วยพ่อเจ้าไม่เห็นน่าสนุกเลย
แล้วลิตเติ้ลคิพล่ะ เธอรู้อะไรเรื่องเขาบ้าง
ชื่อเขาตลก
- มนุษย์ลักพาตัวเขา.. - ไม่ เป็นเรื่องเข้าใจผิดครั้งใหญ่เลย
ถ้าฉันหาพ่อเจอ พ่อต้องอธิบายทุกอย่างแน่
เป็นความคิดที่น่าเบื่อมาก ดีนะที่เราถูกขังไว้ในนี้
- โอ้ จริงสิ ถือนี่ไว้ - อะไร
- โอ๊ย! - ข้าเรียกมันว่าพลุไฟ
ไม่รุนแรงเท่าใบฮิวลิพ
แต่ถ้าอยู่ในมือคนที่ใช้เป็น ได้เกิดเรื่องเยอะแน่
- เอาไว้ทำอะไร - เอาไว้ปลุกโทรลล์ไง
- โทรลล์อะไร - ก็ที่อยู่ข้างหลังเจ้าไง
ข้าขอแนะนำให้บี้หัวเขาจนระเบิด
ดูดน้ำฉ่ำๆ จนหมด แล้วค่อยเล็มลงมายันนิ้วโป้งเท้า
บ้าหรือไง
โทษที มันหลุดปากน่ะ
ช่วยฉันทีได้ไหม
นึกว่าเธอต้องพูดแต่ความจริง
ข้ามีใบฮิวลิพ เหลืออยู่ 1 ใบ แต่กะจะเอาไว้ใช้ ในโอกาสพิเศษ
นี่แหละพิเศษแล้ว ฉันกำลังจะถูกกินนะ
โอเค ก็ได้
รับไป!
ยัดใส่ปากมันเลย!
9.. 8.. 7.. 6..
จับมือข้า
3.. 2..
เราบินได้!
เรียกว่า ยังไม่ตกลงไปมากกว่า ช่วงนี้ได้โดนคาถาอะไรมาไหม
คาถาดริมวิค แต่ไม่แน่ใจว่าคืออะไร
ดริมวิคคือคาถาน่าเบื่อๆ ของเอลฟ์
มันจะสัมฤทธิผลต่อเมื่อ เจ้าคิดถึงสิ่งดีๆ
ตอนนั้นฉันคิดถึงคนและสิ่งที่ฉันรัก แม่ฉัน พ่อฉัน แล้วก็มิกะ
- มิกะคือใคร - เขาเป็นหนูเพื่อนฉัน
น่าสนุกจัง ข้ายังไม่เคยระเบิดหนูเลย
- คราวนี้เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ข้าคงทำเสียบรรยากาศซะแล้ว
- ฉันกำลังนึกภาพสิ่งงดงาม - ข้านึกภาพหนูตาย
ทีนี้ฉันเลยนึกออกแต่ภาพนั้นด้วยเลย!
พวกนั้นอยู่ไหน
- ตามมาเร็ว! - หลีกไป!
- เร็วเข้า - หลบไปให้พ้น
มีใครเห็นพวกนั้นไหม
- มาเร็ว - ทำไม
- พวกนั้นอยู่ไหน - โอ้ ยู้ฮู เราอยู่บนนี้!
- ทำอะไรของเธอ - บนหลังคา พวกเขาอยู่นั่น
- ไม่ หยุดพูดไม่ได้หรือไงนะ - ข้าก็อยากทำได้อยู่
รู้ไหมมีกี่คนที่อยากเป็นเพื่อน กับคนที่พูดแต่ความจริง
- ไม่มากใช่ไหม - ไม่มีเลยต่างหาก เจ้ามนุษย์
ฟังนะ ข้าเอาแต่เรียกเจ้าว่า "เจ้ามนุษย์" ตลอดไปไม่ได้หรอก
ถึงเจ้าจะเป็นตัวอย่างเหมาะเลยก็ตาม
และบอกตามจริง ข้าไม่อยู่ในสถานะ จะหันหลังให้คนที่อาจเป็นเพื่อนกันด้วย
แล้ว เพื่อนใหม่ จะให้ข้าเรียกเจ้าว่าอะไร
แม่เคยเรียกฉันว่าคริสต์มาส แต่คนอื่นๆ เรียกฉันว่านิโคลัส
สรุปก็คือมนุษย์คือสัตว์แสนอันตราย
และไม่มีวันไว้ใจได้
ดังนั้นเราต้องทำยังไงถ้าเจอมนุษย์
ถูกต้องเลยจ้ะ
ได้โปรด คุณต้องช่วยผมหนีนะครับ
พูดกันตามจริง เจ้าไม่ต้องช่วยก็ได้
ข้ามีพันธะหน้าที่ในการปกป้องนักเรียน จากผู้ที่จะมาทำร้ายพวกเขา
เช่นพวกมนุษย์ที่ลักพาตัวลิตเติ้ลคิพ
อย่านะครับ
ถ้าคุณช่วยผมหนี
ผมจะตามหาลิตเติ้ลคิพ แล้วพาเขากลับมาเอลฟ์เฮล์ม
- เปิดประตู - ขอร้อง ผมพูดจริงนะ
เปิดเดี๋ยวนี้ นี่เป็นคำสั่ง!
- ถอยไป - ทำไม
เร็วเลย!
ไปสิ ไปพาลิตเติ้ลคิพกลับมา!
แบบนั้นแหละ!
มีมนุษย์อยู่ในนี้ไหม
ขอออกจากห้องได้ไหมคะ
- แล้วเจ้าล่ะ เป็นมนุษย์หรือเปล่า - เปล่าครับ
ตรวจในนี้เสร็จแล้ว
ตรวจบ้านทุกหลัง!
ทางนี้
- ทางนี้ - เจ้ากับข้าจะไปที่หอระฆัง
นิโคลัส!
ไม่เป็นไร ฉันรู้จักเรนเดียร์ตัวนี้
ขอบใจมาก นูช เป็นไง เจ้าหนู ฉันก็คิดถึงแก
- พวกเขาอยู่นั่น! - โอ้ ไม่
- เจอตัวละ! - ต้องไปแล้ว
- อย่าให้หนีไปได้! - เร็วเข้า!
- จับไว้! - เร็วเข้า ไปเร็ว!
- ไปเลย บลิทเซน - หลบไป ยัยหนู!
โชคดีนะ เจ้าไส้กรอกเหม็น!
นิโคลัส บนนี้!
มิกะ!
- มิกะ คิดถึงแกจัง - ฉันก็คิดถึงนายสุดหัวใจเลย
- มิกะ นี่พิกซี่สัจจะ - โทษที ใครนะ
ไม่นะ อย่าให้เขาหนีไปได้!
ตัวใหญ่ไปนิดสำหรับพิกซี่
- ว่าไงนะ - อย่าเพิ่งน่า
เจ้างั่งนี่ใคร เพื่อนใหม่อีกคนเหรอ
หยุดเขาให้ได้!
บลิทเซน ทางนี้
- ไม่นะ เขาจับข้าได้แล้ว! - ก้ม!
- โดนซะ! - ใกล้ถึงแล้ว!
- ไม่นะ - ได้ตัวละ
- ลงมา! - ลงมา!
เราล้อมพวกเขาไว้แล้ว
ล้อมเป็นวงกลม
- พวกเขาอยู่ทุกที่เลย - พอได้แล้ว เจ้าหนู
- บีบให้ลงมา! - ลงมาเดี๋ยวนี้!
พวกนั้นไม่รู้หรอกว่าการทรงพลังแบบนี้ มันเหนื่อยแค่ไหน
หยุดก่อนฮะ!
จ๊ะ
พวกนั้นจับเขาหรือเปล่า
- ว่าไงนะ - เขาตายไหม
- ถ้าเป็นแบบนั้นก็พอเลย หยุดเดี๋ยวนี้เลย - เรารับไม่ไหวแน่
เธอก็รู้ว่าไหว
พวกเธอรับมือไหวทั้งนั้น เพราะพวกเธอรับมือมาทุกอย่างแล้ว
นิโคลัสโดนล้อม
ไม่ว่าจะมองทางไหน เอลฟ์ก็ปิดทางหนีไว้หมด
ฉันจะโดนจับอีกไม่ได้
โชคดีของเจ้า ข้ายังมีอุบายซ่อนไว้อีก
และอุบายที่ว่าก็คือระเบิดแบบทำเอง
- ว่าไงนะ - จับพวกเขามาเลย!
- มิกะ ปิดหูไว้ - ทำไม
หมอบลง!
- บลิทเซน ไปเลย! - เฮ้ย ระวัง พวกเขาอยู่นี่
- ประตู ไปที่ประตู! - ครับ มาเธอร์โวดัล!
- หยุดนะ! - เราหนีไม่รอดแน่
เธอทำอะไรน่ะ
ข้าจะถ่วงประตูไว้ให้ เจ้าไปเลย
- ไปไม่ได้หรอกถ้าเธอไม่ไปด้วย - ไปได้อยู่แล้ว
- ไป! - เดินหน้า
เจ้าควรไปซะ เพราะลูกนี้ได้ดังแน่
จับพวกมัน!
ไปสิ ไปตามหาพ่อของเจ้า!
มันจะระเบิดแล้ว!
- มาเถอะ บลิทเซน - อย่าปล่อยให้เขาหนีไปได้!
ไปเอาตัวมันมา เจ้าพวกโง่!
มัวทำอะไรกันอยู่
สหายทั้ง 3 สืบเสาะไปทั่ว ทั้งวันทั้งคืน
ข้ามภูเขา ข้ามลำธาร และทะเลสาบที่จับตัวเป็นน้ำแข็ง
ที่ไหนสักแห่งในดินแดนอันกว้างใหญ่ไพศาล
นิโคลัสหวังว่าจะพบพ่อของเขา
และไขปริศนา..
- ช้าก่อน บลิทเซน - เรื่องเอลฟ์น้อยที่หายตัวไป
ควัน
- มิกะ - ว่าไง
- ดูนี่สิ - เส้นด้าย พอจะรู้ไหมว่ามันนำไปไหน
ไม่รู้ แต่ต้องนำไปที่ไหนสักแห่งแน่
เบาใจขึ้นมากเลย
ลิตเติ้ลคิพ
ฉันรู้ว่านายกลัว ฉันก็กลัว
ฉันมาช่วยนาย
- จับง่ายที่สุดเท่าที่เคยจับมาเลย - นั่นสิ
เหมือนจับกระต่ายเลยมั้ง
ที่นี่นกเยอะจัง
เขาไวจริงๆ
แค่พูดเฉยๆ
ทุกคนคงเคยกินกระต่ายแล้วนะ
ขึ้นอยู่กับว่านาย อยากรักษาสัญญาข้อไหน
สัญญาที่ให้ไว้กับพระราชา หรือที่ให้ไว้กับลูกชาย
แค่อีกไม่นานแล้ว
นายเงียบซะดีกว่า ไม่งั้น..
อย่าได้ขยับแม้แต่นิดเดียว
แกเป็นใคร
บอกมา ไม่งั้นตาย
ผมแค่หลงป่าครับ ผมจะไม่สร้างปัญหาให้คุณ
แกต้องมีแผนจะทำอะไรแน่ จะบอกหรือจะให้ฉันฝังลูกธนูใส่ร่างแก
เฮ้ มีเรื่องอะไรกัน
ฉันเจอเจ้าเด็กนี่มาด้อมๆ มองๆ
มาทำอะไรตรงนี้ เจ้าหนู แกเป็นใคร
- มาทำอะไรที่นี่ - แกเป็นใคร เจ้าหนู
แกเป็นลูกของโจเอลนี่
พ่อผม เขาอยู่ไหน
นิโคลัสเหรอ
นั่นลูกเหรอ
พ่อครับ
ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง
ผมมาตามหาพ่อครับ
ไม่เห็นพ่อบอกว่าจะลักพาตัวเอลฟ์
พ่อบอกว่าจะหาสิ่งยืนยัน ว่าเอลฟ์เฮล์มมีจริง
ใช่ จะมีอะไรยืนยันได้ดีกว่า เอลฟ์ตัวเป็นๆ อีกล่ะ
พวกเขาบังคับให้พ่อทำใช่ไหม บอกผมทีว่าเป็นแบบนั้น
- เพื่อตัวเรานะ นิโคลัส - ไม่
พระราชาต้องการความหวัง นี่ดูมีหวังตรงไหน
เราพาเอลฟ์กลับไปเอลฟ์เฮล์มได้
กลับไปยังบ้านของเขา
พวกเอลฟ์จะต้องดีใจแน่
พวกเขาอาจให้รางวัลพ่อก็ได้ ให้ทุกคนเลย
เป็นคนดีนั้นดีกว่าเป็นคนมั่งมีนะครับ พ่อ
ดียิ่งกว่าสิ่งไหนๆ
และถ้าพ่อหลงลืมเรื่องนั้น ก็เท่ากับว่าพ่อหลงลืมแม่
ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่ คิพ
- โจเอล หลีกไปซะ - เขาเป็นลูกฉันนะ!
เขาพยายามช่วยเอลฟ์หนี
- งั้นเราก็จะมัดเขาด้วย - พ่อ
- มัดให้แน่นจนเขาหนีไปไม่ได้ - พ่อ!
เงียบนะ!
ก็ได้ มัดเขาซะ
- มัดเรนเดียร์ไว้ด้วย - พ่อครับ อะไรกันเนี่ย พ่อ!
พ่อครับ ได้โปรด!
พ่อ!
- บลิทเซน! - อยู่นิ่งๆ!
- เย็นไว้! - อย่ายุ่งกับมัน!
ดึงไว้ ดึง
ลองทำเพื่อนผมเจ็บสิ ผมจะงับลูกตาคุณให้ดู
ลูกทำได้ ลูกทำให้มันพูดได้
ใช่ เขาทำได้ เขามหัศจรรย์จริงๆ
อย่ามองพ่อแบบนั้น เจ้าลูกชาย พ่อทำดีที่สุดแล้ว
นี่ดีที่สุดแล้วเหรอ
ขอพูดตรงๆ นะ
ฉันว่านายตัดสินธาตุแท้ของคนได้ ถ้าตอนเจอกันครั้งแรก..
- เขาพยายามฆ่านายด้วย.. - เงียบเถอะ มิกะ
ขวาน
- เงียบไว้ - คุณจะทำอะไร
- ตามพ่อมานะ - ไม่ ทำไมเราต้องทำแบบนั้นด้วย
นี่ นิโคลัส!
ลูกไม่ควรมาที่นี่เลย ไม่ควรหนีมาด้วย
แต่ลูกเป็นลูกพ่อ และไม่ว่ายังไง พ่อก็อยู่ข้างลูก
ลูกยิ้มทำไม
ถึงยังไงพ่อก็ยังเป็นคนดี
ออกมาเร็ว ลิตเติ้ลคิพ
แผนเป็นแบบนี้
พ่ออยากให้ลูกขี่เรนเดียร์ พาคิพกลับไปเอลฟ์เฮล์ม
แล้วลงใต้ไปเรื่อยๆ อย่าหยุดจนกว่าจะถึงกระท่อม
- พวกมันกำลังหนี - ไปเร็ว!
พวกมันจะหนีไปแล้ว!
- ลุกเร็ว ตื่นได้แล้ว! - นิโคลัส
- โจเอลโว้ย! - ไปเลย ลูก!
- ผมไม่ไปถ้าพ่อไม่ไป - เร็วเข้า!
ทุกคนตื่นเร็ว เร็วเข้า ไปเลย!
- พวกมันกำลังจะหนี - พวกมันพาเอลฟ์ไปแล้ว
โจเอล นิโคลัส!
คราวนี้ฉันไม่พลาดแน่!
เร็วอีก บลิทเซน เร็วอีก!
ตามให้ทัน!
โจเอล เราตกลงกันแล้วนะ!
อย่าให้พวกมันหนีไปได้!
พวกมันกำลังหนีไปแล้ว!
หนีให้พ้นล่ะ โจเอล!
เราต้องไปให้เร็วกว่านี้!
เรายังเร็วไม่พอ บลิทเซน!
นิโคลัส ข้างหน้า!
เร็วเข้า บลิทเซน แกมีมนตร์วิเศษอยู่ในตัว!
แบบนั้นแหละ เจ้าหนู แกจะทำได้แล้ว!
พ่อกำลังถ่วงลูก!
อีกนิดเดียว เอาเลย บลิทเซน!
ขอร้อง บินเลย บลิทเซน บิน!
- ไม่นะ พ่อ! - พ่อรักลูก นิโคลัส
- อย่านะครับ - ลูกมีความดีมากมายให้เผื่อแผ่
และนั่นดียิ่งกว่าสิ่งไหนๆ
ไม่นะครับ พ่อ!
พ่อ ไม่นะ พ่อ!
พ่อครับ ได้โปรด!
พ่อ ไม่นะ!
พ่อครับ!
- เป็นเรื่องที่แย่ที่สุดที่ผมเคยฟังเลย - ฉันยังเล่าไม่จบนะ
ถึงขนาดนี้แล้ว ไม่มีทางจบแบบมีความสุขแน่
ก็ไม่เห็นจำเป็นนี่
ความสุขไม่ใช่เรื่องบังคับ แล้วก็ไม่มีอะไรจบสิ้นลงทั้งนั้น
แหม งั้นก็สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ ทุกคน
แต่ป้ารูธฮะ
มีอะไรจ๊ะ ม็อพเพต
นิโคลัสน่าสงสารจัง
ฉันรู้ ความเจ็บปวดที่เขาเจอมันเลวร้ายมาก
ความโศกเศร้าคือราคาที่เราต้องจ่าย เพื่อแลกกับความรัก
และมันก็คุ้มค่าเป็นล้านๆ เท่า
นิโคลัส..
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
แต่ตอนนี้ถึงเวลาที่นิโคลัสต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง
และพาลิตเติ้ลคิพกลับบ้านที่เอลฟ์เฮล์ม
ฟังนะ
ฉันรู้ว่านายคงคิดว่าพ่อฉันเป็นมนุษย์ไม่ดี แต่ยังมีมนุษย์ดีๆ อยู่นะ
มนุษย์นั้นซับซ้อน
นิโคลัสพบว่าท้องถนนของเอลฟ์เฮล์มร้างผู้คน
ไม่มีวี่แววของเอลฟ์เลย
มาเธอร์ฮาร์เคอร์ส สำหรับข้อหากระทำ อาชญากรรมรุนแรงต่อชาวเอลฟ์
เจ้าต้องโทษเนรเทศตลอดชีวิต
ท่านลงโทษเราได้
แต่ไม่มีวันพรากอุดมการณ์ที่เรายืนหยัดไปได้
ที่นี่เป็นบ้านของเรานะ
พอที!
เนรเทศ! พวกเจ้าทุกคนถูกเนรเทศ!
ท่านทำแบบนี้ไม่ได้
ข้าเพิ่งทำไป
เราไม่อาจยอมให้พวกเจ้าเป็นภัยต่อสวัสดิภาพ และทำให้เราแตกแยกกันได้
พวกเราลืมบทเรียนเรื่องลิตเติ้ลคิพ ที่น่าสงสารกันแล้วเหรอ
ทำไมท่านไม่ถามเขาเองล่ะ
ข้าจะไม่พูดอะไรมากหรอก
ผมว่าคงจบเท่านี้แหละ
ถ้าลิตเติ้ลคิพยังมีชีวิตอยู่..
งั้นความหวังก็ยังคงอยู่
ขอบคุณพระเจ้า
เดี๋ยว
วางเขาลง เอาเขากลับมานี่
อวยชัยให้คิพ!
ปรับตัว เราต้องปรับตัว
เดี๋ยว! ข้าขอสั่งพวกเจ้าทุกคน!
- เขาพูดอะไรเหรอ - ยังไม่ได้พูด แค่เคาะประตู
ก็ยังน่าตื่นเต้นอยู่ดี
มีอะไรเหรอ
โอ้ ลูกแม่!
ข้าขอโทษนะ แม่
ใช่เลย พ่อเจ้ากลับมาเมื่อไร เราได้คุยกันแน่
เจ้าเจอพ่อของเจ้าแล้วใช่ไหม
ฟังนะ
สิ่งเดียวในชีวิตที่เรียบง่ายและชัดเจน คือความจริง
แต่มันก็อาจเจ็บปวดได้
ความเจ็บปวดจะมีวันหายไปไหม
ไม่หรอก
โกหกสักครั้งก็ไม่ได้เหรอ
แต่เจ้าเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันได้
แล้วมันจะทำให้เจ้าเข้มแข็งขึ้น
และนั่นคือความจริง
ข้าก็ยังไม่เข้าใจนักว่าเจ้าทำได้ยังไง
ช่วยเล่าให้ข้าฟังตั้งแต่..
เจ้าช่วยชีวิตลูกเรา
- เป็นใครก็คงทำแบบนั้นครับ - แต่มีเพียงเจ้าที่ทำ
ไม่ต้องทำแกร่งมาก ยอมรับคำชมเถอะ
เราเป็นแค่ช่างทำลูกข่างธรรมดาๆ
เขาถ่อมตัวน่ะ
ลูกข่างของพวกเขาวิเศษเหนือใคร
เพื่อแสดงความขอบคุณ
เราอยากให้เจ้าเลือกสินค้า ที่ดีที่สุดของเราไปได้เลย
ผมเคยมีของเล่นแค่ชิ้นเดียว
ตุ๊กตาหัวผักกาดน่ะครับ
- แม่เป็นคนทำให้ - เป็นเรื่องเศร้าสุดๆ เลย
- เขากินมันด้วย - เราต่างก็เคยทำสิ่งที่ต้องเสียใจ
มีของเล่นแค่ชิ้นเดียวเหรอ
ได้เล่นกับมันก็ทำให้ผมมีความสุข และรู้สึกถึงความรักแล้ว
แค่นั้นก็มากกว่า ที่เด็กคนหนึ่งจะต้องการ
- เดี๋ยวนะ - มีอะไรเหรอ
ทำเพิ่มอีกได้ไหมครับ อีกเยอะๆ เลย
- ได้สิ แต่.. - จะต้องใช้ทุกสิ่งที่คุณมี
ทั้งของวิบวับ ของเรียงเป็นตั้ง และของที่ไขลานได้
- และผมต้องขอยืมผ้าม่านนี่ด้วย - เจ้าจะลักพาตัวเอลฟ์อีกคนใช่ไหม
- เปล่า เป็นอะไรที่ใหญ่กว่านั้นมาก - เราจะเปิดร้านขายผ้าม่านเหรอ
- ใช่แล้ว เอาเลย - เราเหลือเวลาไม่มากแล้ว!
- ฉันยังกินชีสได้ไม่เยอะเลย - ทำไมไม่บอกเล่า ข้าทำชีสกินเองนะ
แต่งงานกันเถอะจ้ะ
ไม่เป็นไร ทุกคน ข้าหมุนวงล้ออยู่
ล้ออยู่ด้านข้างนะ
- ขอบคุณครับ ไร้ที่ติเลย - เอาล้อมาหน่อย
แบบนั้นแหละ ทุกคน ทำได้ดีมากครับ ทำให้ดีต่อไปนะ
วิเศษมาก ขอบคุณครับ
ยังไม่เป๊ะ ลองดูใหม่นะ
ข้าเคยเห็น ที่แย่กว่านั้น
- ขอบคุณค่ะ - ผมอยากให้แม่มาเห็นจัง
นี่คือทุกอย่าง ที่แม่เคยหวังไว้
เหลืออีก 5 นาทีนะ ทุกคน
- 5 นาที! - เพิ่งลงสีเลย
สีฟ้าแทนสันติภาพ
สีแดงแทนความสุขสันต์
สีเขียวแทนความมหัศจรรย์ และสีเหลืองทำให้ตาของข้าจั๊กจี้
เจ้าชอบไหม
ไม่ฉูดฉาดไปหน่อยเหรอ
- ฉันว่าไม่มีที่ติเลยละ - รักเลยจ้ะ
เจ้าเรนเดียร์นั่นบินไปเองไม่ได้หรอกนะ
เอาละ ทุกคน ได้เวลาแล้ว เรามีเวลาไม่มาก
สุขสันต์วันคริสต์มาส!
- เอานี่ไป - ไม่ครับ ผมรับไว้ไม่ได้หรอก
เจ้าเป็นพวกเดียวกับเราแล้ว
เราจะให้เจ้าเป็นตัวแทนของเอลฟ์เฮล์ม ทั้งที่แต่งตัวซอมซ่อไม่ได้ จริงไหม
พวกเขานับถือในตัวเจ้านะ รู้ไหม
พวกเราทุกคน
และไม่ใช่แค่เพราะเจ้าตัวสูงชะลูดด้วย
ไปเถอะ เอลฟ์เฮล์มคือบ้านของเจ้าแล้ว
จงออกไปและทำให้เราภูมิใจ
มีทั้งหมดเท่านี้
- ขอบคุณสำหรับทุกอย่างครับ - บินปลอดภัยนะ
เรารับช่วงต่อเองครับ แล้วเจอกันนะ
เราหวังพึ่งเจ้าแล้ว
หยุดนะ!
มนุษย์ผู้นั้นไม่ได้รับอนุญาต ให้ออกจากเอลฟ์เฮล์ม
เขาพาเอลฟ์ตัวน้อยกลับมาหาเรา
ไชโยให้เลย
แต่ถ้าเป็นเด็กคนเดียวเทียบกับคนทั้งชุมชนล่ะ
เราต้องไม่ยอมให้สิ่งที่เราได้รับ มาบังตาไม่ให้เห็นสิ่งที่อาจสูญเสีย
บ้านของเรา
วัฒนธรรมของเรา
ไม่ เป็นไปไม่ได้
เจ้าหนู เจ้าไปได้จี้นั้นมาจากไหน
เจ้าไปเอามาจากไหน
จากแม่ของผม
แม่สวมมันมาทั้งชีวิต
ข้าไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เห็นมันอีก
นานมาแล้ว..
มนุษย์ผู้หญิงคนหนึ่ง ระหกระเหิน เข้ามาในหมู่บ้านเรา..
เหนื่อยล้าและหลงทาง
เรารับนางเข้ามา
นางจิตใจดี เปี่ยมด้วยความรักและความหวัง
นางกลายเป็นเพื่อนของเรา..
เพื่อนของข้า..
จนกระทั่งวันที่หิมะละลาย และนางกลับสู่บ้านตนที่อยู่ทางใต้
พกช็อกโกแลตไปเต็มกระเป๋า
ช็อกโกแลตทั้งหมดของข้าก็อยู่ในนั้น
เท่าที่ข้าจำได้ ไดเมลซ่า
เคยมีช่วงเวลาที่ท่านรักมนุษย์ยิ่งกว่าสิ่งใด
แต่นางจากไปโดยไม่ล่ำลาสักคำ
แม่ไม่เคยลืมเลยนะครับ
แม่เล่าเรื่องเอลฟ์เฮล์มให้ผมฟังทุกคืน
มันอยู่ในใจแม่เสมอ
ลูมิ
เราเรียกนางว่าลูมิ
ลูมิ
เด็กหญิงผู้เคยมาเยือน แต่อยู่ได้เพียงไม่นาน
ข้าเห็นนาง
ข้าเห็นนางในตัวเจ้าได้เลย
แม่ผมเล่าว่าเอลฟ์เฮล์ม
เป็นดินแดนที่เปี่ยมด้วยความหวัง และความสุขที่สุดในโลก
และมันควรกลับไปเป็นแบบนั้น โดยเฉพาะในวันคริสต์มาส
วันที่แม่เอามาตั้งเป็นชื่อผม
นางเรียกเจ้าว่าคริสต์มาสสินะ
เรายังพอมีเวลาก่อนจะถึงวันสำคัญนะ
เราควรทำให้มันเป็นวันที่ดีที่สุด
พร้อมไหม เพื่อนยาก
พร้อมตั้งแต่เกิดแล้ว
นายพูดกับเจ้าเรนเดียร์สินะ
เร็วอีก บลิทเซน เร็วขึ้นอีก!
แล้วเจอกันใหม่นะ สหาย!
บินให้สนุกนะ ฟาเธอร์คริสต์มาส!
ตรงนั้น บลิทเซน ข้างล่างนั่น!
ฉันว่าฉันทำหางตัวเองงอละ
ใครน่ะ
มีอะไรอยู่ในถุงใบนั้น
ความหวัง เวทมนตร์ และสิ่งมหัศจรรย์พ่ะย่ะค่ะ
องครักษ์!
เดี๋ยว สิ่งที่พระองค์เพียรตามหาไงพ่ะย่ะค่ะ การค้นพบที่จะจุดประกายความหวังอีกครั้ง
อ๋อ นั่นน่ะเอง
ข้าเกือบถอดใจไปหมดแล้ว
ได้เห็นม้าที่มีคนเอาเขาไปปักบนหัวมัน บ่อยๆ เข้า เจ้าก็จะเริ่มไม่ไว้ใจใคร
เดี๋ยวพ่ะย่ะค่ะ
องครักษ์!
เลิกเรียกสักที
- ข้าว่าไม่มีใครอยู่ข้างนอกหรอก - แค่ลองดูก่อน ได้โปรด
ก็ได้ เอาสิ เอาให้ข้าดูเลย
ดูไม่ค่อยมีมนตร์วิเศษเท่าไรนะ
มันจะได้ผลยังไงกัน
เราจะเริ่มจากหลังนั้น
พระราชาช่วยยันขา สามัญชนได้ไหม
องค์นี้ทำได้
เข้ามาได้ยังไงพ่ะย่ะค่ะ
- แล้วยังไงต่อ - ดูนะ
โฮะ โฮะ โฮะ
นิโคลัสแสดงให้พระราชาได้เห็นว่า มันไม่ได้เกี่ยวกับของขวัญ
ถึงแม้พวกมันจะวิเศษมากก็ตาม
แต่เป็นเรื่องของสิ่งที่แฝงอยู่ในนั้น
ชิ้นนี้สิ
เรามอบในสิ่งที่เรามี เพื่อแสดงออกว่าเราห่วงใย
จากนั้นเราก็แบ่งปันความสุขร่วมกัน
แล้วความสุขนั้นก็งอกเงยเป็นความหวัง
สู่บ้านทีละหลัง จนกระทั่งกระจายทั่วดินแดน
ข้าขอสิ่งใหม่ๆ
เจ้ากลับนำสิ่งที่เราหลงลืมว่ามีอยู่แล้วมาให้
ขอบคุณนะ
- งั้นก็โชคดีนะพ่ะย่ะค่ะ - ไปนะครับ
- นั่นเจ้าคิดว่าจะไปไหน - กระหม่อมเสร็จเรื่องที่นี่แล้ว
เสร็จแล้วเหรอ
กระหม่อมเสนอแนวคิดไปแล้ว ทำให้ทอดพระเนตรแล้วว่าแบบไหนถึงได้ผล
- ข้าเลยต้องมอบหมายให้คนทำหน้าที่ไง - เยี่ยมเลย
เยี่ยม เจ้าเริ่มได้เมื่อไร
ข้าแทบไม่รู้จักเจ้า แต่ดูเหมือนว่า
ถ้าจะมีใครสมควรได้รับความสุขล้น จากการแจกจ่ายความรักและเป็นที่รัก..
คนนั้นก็คือเจ้า สหายตัวน้อย
อีกอย่างมันก็แค่ปีละวัน
เราจะเรียกมันว่าอะไรดี
ไม่เห็นยาก วันนิโคลัสกับมิกะ หนูพูดได้ของเขา
พอจะคิดชื่ออื่นออกไหม
ทรงรู้ไหมว่ายังมีใครอีกที่ต้องการ เวทมนตร์เพื่อให้มีศรัทธา
ใครเหรอ
- หัวขโมย! - เผ่นเร็ว!
หัวขโมย!
- ผู้บุกรุก! - ไปกันเลย!
ไงฮะ ป้าคาร์ลอตต้า!
ผมเอง นิโคลัส
ผมขี่เรนเดียร์บินได้ แล้วหนูของผมก็พูดได้แล้ว
แต่นแต๊น
- และดูสิ เราพาเพื่อนมาด้วย พระราชาละ - สวัสดี
สวัสดีเพคะ
ผมแค่กลับมาบอกป้าว่าเวทมนตร์มีจริงนะ
ใช่แล้ว มีจริงเลยละ!
กระเป๋าไง
โอ้ จริงด้วย ลองดูในกระเป๋าสิครับ
ขอบใจนะ นิโคลัส!
กระสอบแทบไม่เหลือของเล่นแล้ว
แต่สำหรับนิโคลัส การผจญภัยเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
แล้วจากนั้น พระราชา
หนู
เรนเดียร์
และเด็กชายที่ชื่อคริสต์มาส
ก็ได้บินหายกลับไปบนท้องฟ้า
ผมไม่เข้าใจอะ
ปีหน้าอาจเข้าใจก็ได้
- ไม่เอาน่า ง่ายจะตาย ใช้.. - เดี๋ยว ผมคิดเองได้
ผมเข้าใจแล้ว
เราขอฟังเรื่องอื่นอีกเร็วๆ นี้ได้ไหมครับ
ได้ทุกเมื่อที่พวกเธอต้องการเลย
พรุ่งนี้เลยดีไหมคะ
เฮ้ ทำอะไรกันอยู่
- เลยเวลานอนแล้วนี่ - พ่อฮะ
ผมว่าปีหน้าเราให้ฟาเธอร์คริสต์มาส ทำหน้าที่ของเขาได้แล้วละ
- ได้สิ เอาเป็น.. - พ่อ
พ่อไม่ได้..
- พ่อไม่ได้.. - ทุกอย่างมีหนทางของมันเสมอ
เมื่อค่ำคืนที่มืดมิดที่สุดจบลง
ตะวันจะขึ้น
แล้วเช้าวันคริสต์มาสจะกลับมาอีกครั้ง
วันที่ทุกสิ่งทุกอย่าง เกิดขึ้นได้
ผม..
แม่คงชอบแบบนี้แน่
แม่จะไม่มีวัน กลับมาอีกแล้วใช่ไหมฮะ
จ้ะ แต่พวกเธอคือความทรงจำ ที่ดีที่สุดของแม่เธอแล้ว
- ป้ารูธคะ - จ๊ะ
วันคริสต์มาสมีจุดเริ่มต้นแบบนั้น จริงๆ เหรอคะ
ต้องใช่สิ ใช่อยู่แล้ว เธอก็รู้ ว่าฉันไม่เคยโกหก
คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์
[THAI]