എംസോൺ റിലീസ് - 2894 http://www.malayalamsubtitles.org/ www.facebook.com/msonepage/
എ ബോയ് കോൾഡ് ക്രിസ്മസ്
നോർത്ത് ഫിഞ്ചിലി, ലണ്ടൻ.
- മെറി ക്രിസ്മസ്. - ആയിക്കോട്ടെ.
ആഹാ.
പരിഭാഷ അരുൺ ബി. എസ്, കൊല്ലം.
- പറ്റില്ല. അവര് ഭയങ്കര സാധനമാ. - അങ്ങനൊന്നുമില്ല.
- മുരട്ട് സ്വഭാവമാണ്. - ഇത്തിരി കടുംപിടിത്തമുണ്ട്.
- അവർക്ക് വയസ്സായി. - ഒത്തിരി ഒത്തിരി വയസ്സായി.
പെട്ടെന്ന് വിളിച്ചാൽ വരാൻ അവരേയുള്ളൂ.
- ഞാനുറങ്ങാൻ പോകുവാണ്. - ഞാനും.
- വേണ്ട. അവർ ഉറക്കിക്കോളും. - അതൊന്നും വേണ്ട.
ഞങ്ങൾ ദുഃസ്വപ്നം കാണും.
- നീ മിണ്ടുന്നില്ലല്ലോ, മോപ്. - അല്ലേലും ഞാൻ ദുഃസ്വപ്നം കാണാറുണ്ട്.
നോക്ക്, മക്കളേ, എന്നോട് ക്ഷമിക്കണേ. എനിക്ക് ഓഫീസിൽ പോയേ പറ്റൂ.
പക്ഷേ, എത്രയും വേഗം തിരിച്ചുവരാം.
നിങ്ങളുടെ അമ്മയ്ക്ക് ആന്റിയെ ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നമുക്കും...
ഹേയ്.
ഹൊ, എന്തൊരു കോലം.
ഹലോ, റൂത്ത് ആന്റി. കണ്ടതിൽ സന്തോഷം.
ഓ, ട്രീയൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ.
- അലങ്കാരങ്ങളുമില്ല. - ഇല്ല, ഈ വർഷം വേണ്ടെന്നുവച്ചു.
അത് അബദ്ധമായിപ്പോയി.
ഓ, ഹലോ, കുഞ്ഞുങ്ങളേ.
എന്തൊക്കെയുണ്ട്?
- നല്ല സന്തോഷത്തിലാണ്. - ഉം. ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ.
വിചാരിച്ചപോലെ തന്നെ ഇവർക്കിപ്പോഴും സങ്കടമുണ്ട്.
- സങ്കടമൊന്നുമില്ല. - എനിക്കും.
എനിക്കുണ്ട്.
പക്ഷേ, എത്ര സങ്കടമുണ്ടെങ്കിലും ഞാനിപ്പോഴും അമ്മയെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
ഇവർക്ക് പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല.
- ഒത്തിരി വയസ്സായല്ലോ. - അതെ, എനിക്കത് നന്നായറിയാം.
നിങ്ങൾ പറയുന്നതെന്തിന് കേൾക്കണമെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
കാരണം, പ്രപഞ്ചം ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് കഥകൾ കൊണ്ടാണ്, ആറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടല്ല.
- അത് സത്യമൊന്നുമല്ല. - ആയിരിക്കും. കാരണം, ഞാൻ കള്ളം പറയാറില്ല.
അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളീ കഥ കേട്ടിരിക്കുക.
അതുകഴിഞ്ഞ് നിങ്ങളുറങ്ങണം. അപ്പോഴാണ് ക്രിസ്മസ് ആവുക.
പക്ഷേ, ഞങ്ങൾക്ക് ക്രിസ്മസ് വേണ്ട.
അത് ഞാൻ പറയാൻ പോകുന്ന കഥയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
അപ്പോൾ, നിങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തയ്യാറല്ലേ?
തയ്യാറായിക്കോളൂ. കാരണം, ഞാൻ തുടങ്ങുവാണ്.
നിങ്ങൾക്കിത് വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായിരിക്കും.
പക്ഷേ, കുറേക്കാലം മുമ്പ്, ആർക്കും ക്രിസ്മസിനെപ്പറ്റി അറിയില്ലായിരുന്നു.
അക്കാലത്ത് ഫിൻലാൻഡിലെ ഒരു കാടിനു നടുവിൽ...
...നിക്കോളാസ് എന്നൊരു പാവം പയ്യൻ അവന്റെ അച്ഛനോടൊപ്പം ജീവിച്ചിരുന്നു.
സത്യസന്ധനായ മരംവെട്ടുകാരനായിരുന്ന ആ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് അപ്പോൾ അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു.
വനമായി മാറുക.
മനസ്സിലായില്ല.
എന്നുവച്ചാൽ, അനങ്ങാതെ നിൽക്കുക.
ഓടാൻ പറയുമ്പോൾ നീ ഓടിക്കോണം.
- അപ്പോൾ, വനമായി മാറുന്നത് നിർത്തണം. - അതെ, വേഗത്തിൽ ഓടണം.
പപ്പ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാനും പോകില്ല.
എങ്കിൽ, ഓടിക്കോ!
വാ!
ഓട്! ഓട്!
ഒരപകടത്തിൽ നിന്ന് കഷ്ടിച്ച് രക്ഷപ്പെട്ടു.
നിക്കോളാസും അപ്പനും കാടിനുള്ളിലെ അവരുടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.
അപ്പനും മോനും അത്ര നല്ല സമയമായിരുന്നില്ല.
രണ്ടറ്റവും കൂട്ടിമുട്ടിക്കാൻ അവർ നന്നെ പാടുപെട്ടു.
നിർത്തിക്കേ, നിർത്തിക്കേ. തടസ്സപ്പെടുത്തിയതിന് ക്ഷമിക്കണം.
എന്തുപറ്റി?
അവന്റെ അമ്മയെവിടെ?
അവൾ മരിച്ചുപോയി. രണ്ടുവർഷം മുമ്പാണ്.
അതെ, ആ കരടിക്ക് അതുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന് പറയാം.
കരടി അവന്റമ്മയെ തിന്നു. മനസ്സിലായി.
അക്കാലത്തൊക്കെ ഫിൻലാൻഡ് വളരെ അപകടം പിടിച്ച സ്ഥലമായിരുന്നു.
ഇപ്പോഴും അങ്ങനെ തന്നെ.
പക്ഷേ, കഷ്ടതകൾക്കിടയിലും...
...നിക്കോളാസിന് പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകിച്ചും ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ.
- ആ കഥയൊന്ന് പറയാമോ, പപ്പാ? - ഇനിയും പറയില്ല.
എന്തേ?
പറയാനായിട്ട് അതെന്റെ കഥയല്ലല്ലോ.
പക്ഷേ, ഇവിടിപ്പോൾ അമ്മയില്ലല്ലോ.
എന്നാൽ ശരി. എൽഫേമിനെക്കുറിച്ച് പറയാം.
കുറേക്കാലം മുമ്പ്, ഇങ്ങനൊന്നുമല്ലാത്ത ഒരു സ്ഥലത്ത്...
...ലൂമി എന്നൊരു പെൺകുട്ടി ജീവിച്ചിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ഓക്ക് മരത്തിന്റെ കായ് പെറുക്കുന്നതിനിടയിൽ...
...ലൂമിക്ക് ആകെപ്പാടെ വഴിതെറ്റി.
സ്വന്തം വീട് കണ്ടെത്താൻ അവൾ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
വഴി തിരയുന്തോറും അവൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് അകന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
നദിക്കു മുകളിലൂടെയും ചന്ദ്രനു താഴെയും...
കൂർത്ത പർവ്വതത്തിലൂടെയും...
...ആ മലഞ്ചരിവിലൂടെ താഴേക്കിറിങ്ങി അവിടുള്ള...
...ഉറങ്ങുന്ന രാക്ഷസന്മാര കടന്നുപോയി.
ഉറങ്ങുന്ന രാക്ഷസന്മാരെ കടന്നുപോയി. എന്നിട്ട്, ആകാശത്തിലൂടെ അവൾ നടന്നു.
മേഘങ്ങൾ പോലെ നേർത്ത മഞ്ഞുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തെത്തി.
പിന്നെന്തുണ്ടായി?
നമ്മുടെ ലൂമി ക്ഷീണിച്ച് തളരാറായിരുന്നു.
അവസാനമവൾ എൽഫേം എന്ന രഹസ്യ ഗ്രാമം കാണാനിടയായി.
അവിടെയാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള ആളുകളായ എൽവ്സ് ജീവിച്ചിരുന്നത്.
ലോകത്തിൽ വെച്ചേറ്റവും മാന്ത്രികത നിറഞ്ഞ സ്ഥലം.
ലൂമി അവിടെ മഞ്ഞ് മാറുന്നതുവരെ താമസിച്ചു.
അവസാനം തെക്കുഭാഗത്തുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്താൻ അവൾക്ക് സാധിച്ചു.
അവളുടെ കീശ നിറയെ ചോക്ലേറ്റായിരുന്നു.
ഈ കഥ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ, പപ്പാ?
അവസാനം പറഞ്ഞത് സത്യമല്ലായിരുന്നു. ചോക്ലേറ്റ് അലിഞ്ഞുപോയിക്കാണും.
പക്ഷേ, ബാക്കിയൊക്കെ?
മായാജാലവും എൽവ്സുമൊക്കെ?
ഞാനവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.
പക്ഷേ, അവരുണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്.
നിന്റമ്മ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അടിയുറച്ച് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
അതെന്താണ്?
- എന്തോ ചിലയ്ക്കുന്ന ശബ്ദമായിരുന്നു. - ഇത്തിരി വലിയ കരച്ചിലായിരുന്നു.
ചിലയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം തന്നെ.
- അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല. - മാറി നിൽക്ക്, നിക്കോളാസ്.
ചുണ്ടെലി! ചുണ്ടെലിയാണിത്.
പപ്പാ, അവനെ വെറുതേ വിട്!
പപ്പാ.
ഇവൻ നമ്മുടെ ഭക്ഷണം മോഷ്ടിക്കും.
എന്ത് ഭക്ഷണം?
വേണ്ട, ഓടരുത്!
ദേ അവൻ! കിട്ടിപ്പോയി.
പപ്പാ, പ്ലീസ്. അവൻ ജീവിച്ചോട്ടെ.
പ്ലീസ്, പപ്പാ.
കുറേ ആലോചിച്ച് നിനക്കൊരു പേര് കണ്ടുപിടിച്ചു... മീക്കാ.
നിന്നെ ഞാൻ സംസാരിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കാം.
ആൺകുട്ടി. ആൺകുട്ടി.
ചുണ്ടെലി. ചുണ്ടെലി.
അമ്മയെപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.
ഒരു കാര്യം ചെയ്യാമെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ, അക്കാര്യം പകുതി നടന്നുകഴിഞ്ഞു.
മരങ്ങൾ. മരങ്ങൾ.
ചിലപ്പോ, പകുതി ആയിക്കാണില്ല. പക്ഷേ, ഇതൊരു തുടക്കമാണ്.
അങ്ങനിരിക്കേ, ഒരു ദിവസം...
...ഇരുണ്ട ശൈത്യത്തിനു വെളിച്ചമേകുന്ന ഒരു കാര്യമുണ്ടായി.
രാജാവിനെ കാണാനുള്ള കൽപ്പന.
രണ്ടുപേർക്ക് മാത്രമാണ് ക്ഷണമുണ്ടായിരുന്നത്.
പക്ഷേ, ഒരാളെക്കൂടി കൂട്ടുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്ന് നിക്കോളാസിന് തോന്നി.
നമ്മൾ രാജാവിനെ കാണാൻ പോവുകയാണ്, മീക്കാ.
രാജാവിനെ.
- അദ്ദേഹത്തിനും സംസാരിക്കാനാഗ്രഹമുണ്ട്. - ആഗ്രഹമൊന്നും കാണില്ല.
എന്തേ? പപ്പയ്ക്ക് രാജാവിനെ ഇഷ്ടമല്ലേ?
തീർച്ചയായും രാജാവിനെ ഇഷ്ടമാണ്.
നല്ലൊരു മനുഷ്യനാണ്. ഉള്ളതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്.
കാര്യമെന്താന്നുവച്ചാൽ, നമുക്കും അതിനൊക്കെ അവകാശമുണ്ട്. എല്ലാവർക്കുമുണ്ട്.
- ഉള്ളതുകൊണ്ട് നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നില്ലേ. - നമുക്ക് വളരെ കുറച്ചേയുള്ളൂ.
നമുക്ക് നമ്മളുണ്ടല്ലോ.
അത് നല്ലതുതന്നെ.
പക്ഷേ, എനിക്കിനിയും വേണം.
മഹാരാജാവ് തിരുമനസ്സ്!
എല്ലാവർക്കും നമസ്കാരം. വന്നതിന് നന്ദിയുണ്ട്.
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ? ഒരു ഗ്ലാസ് വെള്ളമെടുക്കട്ടെ?
ഞാനൊരു ചെറിയ മണി മുഴക്കിയാൽ ആരെങ്കിലും എത്തിച്ചുതരും.
വേണ്ടേ? ഉറപ്പല്ലേ? ശരി.
വളരെ മോശം സമയമാണിതെന്ന് എല്ലാവർക്കുമറിയാം.
മോശമെന്നുവച്ചാൽ വളരെ വളരെ മോശം.
അവസാനയൊന്ന് ചിരിച്ചത് എന്നാണെന്ന് പോലും മറന്നു, നിങ്ങളോ?
അല്ലേലും ചിരിക്കാനെന്തുണ്ട്?
നമ്മളെല്ലാം ദുരിതത്തിലാണ്.
എല്ലാവർക്കും എന്തിന്റെയോ കുറവുണ്ട്. അതെന്താണെന്ന് നമുക്കറിയാം.
- ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ സംവിധാനം. - വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്.
അതൊരു ആശയമാണെങ്കിലും, ഇത് തികച്ചും...
ജീവിക്കാനുള്ള വരുമാനം!
അതും നല്ല ആശയമായിരുന്നു.
ജനങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത്ര ഭക്ഷണം നൽകുന്ന മികച്ച ഭരണസംവിധാനമാണോ?
ശരി, എന്തിന്റെ കുറവാണെന്ന് ഞാൻ തന്നെ പറയുന്നതാവും നല്ലത്.
പ്രതീക്ഷ. നമുക്കാവശ്യം പ്രതീക്ഷയാണ്.
നമ്മെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന ഒരു മാന്ത്രിക വിദ്യ.
ഈ നാട്ടിലെ കഠിനാധ്വാനികളായ ആളുകളായതിനാലാണ് നിങ്ങളെ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ക്ഷണിച്ചത്.
നിങ്ങളെയല്ല.
നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തികളിലേക്ക് പോകാനാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.
അതിനുമപ്പുറം പോകൂ.
എന്നിട്ട്, എല്ലാവർക്കും വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരൂ.
സ്വപ്നജീവിയെ കൊണ്ടുവരാം.
നമ്മുടെ മഹത്തായ രാജ്യത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ ഈ അന്വേഷണത്തെ ഉറ്റുനോക്കുന്നുണ്ടാവും.
അയ്യോ.
അതിനായി പുറപ്പെടുന്നവരുടെ അധ്വാനത്തിന് തക്കതായ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നതാണ്.
മാർഗ്ഗം ചിലപ്പോൾ അപകടങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരിക്കും.
നിങ്ങളിൽ ചിലർ മരിച്ചേക്കാം. മിക്കവാറും ഭൂരിഭാഗം പേരും മരിക്കാം.
പക്ഷേ, നിങ്ങൾ വിജയിച്ചാൽ, ഉയർന്ന പ്രതിഫലമായിരിക്കും ലഭിക്കുക.
- നിന്നെ പിടിച്ചല്ലോ, മീക്കാ! - ഇതെന്ത് പറയനാണ്?
ഇവനെ ബന്ധിക്കൂ!
അവനോട് ക്ഷമിക്കണേ, അങ്ങുന്നേ. അങ്ങയോട് അപേക്ഷിക്കുകയാണ്.
ക്ഷമിക്കണം, തിരുമനസ്സേ. ഇവനൊരു സ്വപ്ന ജീവിയാണ്.
ഭാഗ്യമുള്ള കുട്ടി.
അദ്ദേഹമെന്താണ് തന്നത്?
നല്ല രണ്ട് വാക്കുകളാണ്, പപ്പാ. മാസം മുഴുവൻ ഊർജ്ജമേകുന്ന വാക്കുകൾ.
അല്ലെടാ, എത്ര കാശുണ്ട്?
അറിയില്ല.
അര ക്രൗണുണ്ട്. ഒരെലിക്ക് ഒരാഴ്ചത്തെ ഭക്ഷണത്തിനുള്ള പണം.
ഫോർക്ക്.
പൈൻ കോൺ.
സ്പൂൺ.
എന്തെങ്കിലും പറയൂ, മീക്കാ. എന്തെങ്കിലും.
ആൻഡേഴ്സ്?
അതെ, ഞാൻ തന്നെ.
അന്ന് കരടിയിൽ നിന്ന് കഷ്ടിച്ചാ രക്ഷപ്പെട്ടത്. നന്ദിയുണ്ട്.
നമുക്കൊന്ന് സംസാരിക്കണം. ഈ പയ്യനെ അടുത്ത മുറിയിലേക്ക് വിടാമോ?
- ഇവിടെ വേറെ മുറിയില്ല. - എനിക്കും കേൾക്കണം.
നമുക്ക് പുറത്തുനിന്ന് സംസാരിക്കാം. തനിക്കെന്റെ തൊപ്പി തരാം.
എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടാകില്ല.
അതെന്തായിരിക്കും, മീക്കാ?
നിക്കോളാസ്, രാജാവ് പറഞ്ഞ അന്വേഷണത്തിനായി ഞാൻ പോവുകയാണ്.
ദൂരേക്കാണോ പോകുന്നത്?
ഒരുപാട് ദൂരെയല്ല. രണ്ട് മാസമെടുക്കും.
രണ്ട് മാസമോ?
ചിലപ്പോൾ മൂന്ന് മാസമാകും. പക്ഷേ, നീ കണ്ണടച്ച് തുറക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാനിങ്ങെത്തും.
- അധ്വാനത്തിന് ഫലമുണ്ടാകും. - ലോകത്തിന് പുതിയ പ്രതീക്ഷ കൊണ്ടുവരാനാണോ?
പ്രതിഫലം വാങ്ങാൻ.
പുതിയ പ്രതീക്ഷയും അത്ഭുതവും നൽകുന്നതല്ലേ യഥാർത്ഥ പ്രതിഫലം?
പ്രതിഫലമെന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചത് പണമാണ്.
പണമെന്നുവച്ചാൽ ഭക്ഷണവും ചൂട് നൽകുന്ന വസ്ത്രങ്ങളുമാണ്. അങ്ങനെ നിനക്കൊരു ജീവിതമുണ്ടാകും.
അങ്ങനൊരു ജീവിതം നിനക്കുണ്ടാകുമെന്നാണ് നിന്റമ്മയുടെ കല്ലറയിൽ വച്ച് ഞാൻ വാക്കുകൊടുത്തത്.
നിക്കോളാസ്, പ്ലീസ്.
നിക്കോളാസ്!
എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്?
ആൻഡേഴ്സ് കുറച്ചുപേരെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ഞങ്ങൾ വടക്കോട്ട് പോകും. വടക്കേയറ്റം വരെ. എൽഫേം കണ്ടെത്താൻ.
- എൽഫേം! - അങ്ങനൊന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ.
- അറിയാം, ഞാനും വരാം. - വേണ്ട, അത് അപകടകരമാണ്.
പല രാത്രികളിലും തണുപ്പത്ത് കിടന്നുറങ്ങേണ്ടിവരും.
സാരമില്ല. എനിക്ക് തണുപ്പ് ഇഷ്ടമാണ്.
സെപ്പജാർവിയുടെ വടക്ക് എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ...
...ഐസ് സമതലങ്ങളും തടാകങ്ങളും മ‌ഞ്ഞുനിറഞ്ഞ പാടങ്ങളും മാത്രമേ കാണൂ.
മഞ്ഞുനിറഞ്ഞ പാടങ്ങൾ എനിക്കിഷ്ടമാണ്.
അതിനുശേഷം, യാത്ര കൂടുതൽ കഠിനമാവുകയേയുള്ളൂ.
അതുകാരണമാണ് ആരും ഇതുവരെ വടക്കേയറ്റത്ത് എത്താത്തത്.
അതല്ല കാരണം, ആർക്കും വഴിയറിയില്ല.
കഥയിലെ വാക്കുകൾ വ്യക്തമല്ല. പപ്പയ്ക്ക് അതൊന്നും ഓർക്കാനുമാവില്ല.
പ്ലീസ്, പപ്പാ. എനിക്ക് സഹായിക്കാനാവും.
പ്ലീസ്.
നേരം വെളുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പുറപ്പെടും.
നിന്നെ മിസ് ചെയ്യും, ക്രിസ്മസ്.
അമ്മയെന്തിനാ എന്നെയങ്ങനെ വിളിച്ചിരുന്നതെന്ന് പപ്പ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
അവളത് എന്നോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
വെറുമൊരു വാക്കല്ലേ. പ്രത്യേകിച്ച് അർത്ഥമൊന്നും കാണില്ല.
പ്രിയപ്പെട്ട അനിയാ, കുട്ടിയെ നോക്കാൻ എന്നെ അനുവദിക്കുന്നതിന് നന്ദിയുണ്ട്.
ആരാ എന്നെ നോക്കാൻ വരുന്നത്?
എന്റെ അനന്തരവനൊപ്പം കഴിയുമ്പോഴുള്ള സന്തോഷം മാത്രം മതിയെനിക്ക്.
എങ്കിലും, നിർബന്ധിക്കുവാണെങ്കിൽ നമുക്കൊരു ധാരണയിലെത്താം.
അതോർത്ത് പേടിക്കണ്ട. ചേച്ചിക്ക് ഞാൻ കത്തെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
എന്ന്, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരി.
കാർലോറ്റ ആന്റിയെ വേണ്ട.
ആന്റിക്ക് ഇത്തിരി സന്തോഷം കൊടുത്തുകൂടേ? അവർ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ ജീവിക്കുന്നത്.
അതെന്താ.
അനിയാ!
നിന്റെ കത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ എത്ര സന്തോഷമായെന്നറിയാമോ.
സന്താഷമാകുമെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു.
ഓ, ഇങ്ങോട്ടെത്താൻ എത്ര ദൂരം നടന്നെന്നറിയാമോ.
ലോകത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ഈ കുടിൽ കെട്ടിയ ബുദ്ധി അപാരം തന്നെ.
നിക്കോളാസ്, നിന്നെ കണ്ടതിൽ ഒത്തിരി സന്തോഷം.
എനിക്കും സന്തോഷം, ആന്റ് കാർലോറ്റ.
ഓ, ആന്റിയെന്ന് വിളിക്കൂ, പ്ലീസ്.
നമ്മളുടേത് സന്തുഷ്ട കുടുംബമല്ലേ.
വേഗമാകട്ടെ, ചങ്ങാതീ. എല്ലാമെടുക്ക്.
ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞോളൂ, മരംവെട്ടുകാരാ.
ഇതിന് ഫലമുണ്ടാകും.
പപ്പയ്ക്ക് പകരം ഒന്നുമാവില്ല.
മരംവെട്ടുകാരാ, സമയമായി.
പപ്പാ.
ശരി, പോകാം.
പപ്പാ, നിൽക്കൂ.
പപ്പയുടെ കത്തി.
നീയിത് വച്ചോളൂ.
അമ്മയിത് പപ്പയ്ക്കായി ഉണ്ടാക്കിയതല്ലേ.
ഒരു ദിവസം എനിക്കിത് വേണ്ടിവരുമെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നു.
നിനക്ക് ചൂട് കിട്ടാനും, നീ സുരക്ഷിതനായി ഇരിക്കാനുമാണ് പപ്പ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.
അന്ധനായി ഇരിക്കാനും?
ഐ ലവ് യൂ.
കഴിഞ്ഞല്ലോ. എന്തൊരു വൃത്തികെട്ട ശബ്ദം.
ഇനി...
...നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം.
കാർലോറ്റ ആന്റിയുടെ ശരിക്കുമുള്ള...
ഒന്ന് നിർത്തിക്കേ.
എന്താ?
- അവനിനി പപ്പയെ കാണാൻ പറ്റുമോ? - പറ്റും.
സത്യം?
ഞാൻ കള്ളം പറയില്ല. ബാക്കി പറയട്ടെ?
അതാണ് നല്ലത്.
ശരി. നിക്കോളാസ് ഭയന്നിരുന്നതുപോലെ, കാർലോറ്റ ആന്റിയുടെ സ്വഭാവം മാറി.
പോടാ! പോകാൻ! നശൂലമേ, പോ.
ഒന്നാമത്തെ നിയമം: നീ അകത്ത് കിടക്കണ്ട. എനിക്ക് സ്വകാര്യത വേണം.
- പുറത്ത് ഭയങ്കര തണുപ്പാണ്. - ഇങ്ങോട്ടൊന്നും പറയണ്ട.
- അതല്ല പറയുന്നത്. - ഇങ്ങോട്ടൊന്നും പറയണ്ടെന്ന്!
- പുറത്ത് തണുപ്പാണ്. - നീയിത് അനുസരിക്കും.
രണ്ടാമത്തെ നിയമം.
ഇവിടെ എലികൾ വേണ്ട.
അവൻ എലിയല്ല. ചുണ്ടെലിയാണ്.
ഇവനൊരു വൃത്തികെട്ട കുഞ്ഞെലി തന്നെയാണ്!
- അവനെ വെറുതേ വിട്! - എടാ വൃത്തികെട്ട ജന്തൂ!
മീക്കാ! അയ്യോ, മീക്കാ!
ഈ പേടിപ്പിക്കുന്ന ചീഞ്ഞ പച്ചക്കറികളും വേണ്ട!
എന്റെ *ടർണിപ്പ് പാവ! *(മധുരമുള്ളങ്കി എന്ന പച്ചക്കറി)
എന്റമ്മ ഉണ്ടാക്കി തന്നതാ.
കണ്ടോ, ഇതിന് മുഖമുണ്ട്.
കണ്ടോ, ഇതിന് മുഖമുണ്ട് പോലും. പിള്ളേരെ വെറുപ്പാണെന്ന കാര്യമേ മറന്നുപോയി.
അതുകണ്ടോ മീക്കാ? ഒരാഗ്രഹം പറയണമെന്നാണ് അതിനർത്ഥം.
പപ്പ വിജയിക്കാനും അത്ഭുതശക്തിയുള്ള എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരാനും ഞാനാഗ്രഹിക്കുന്നു.
അതാണ് നമുക്കൊക്കെ വേണ്ടത്.
കാത്തിരിക്കുന്നവർക്ക് സമയം പതുക്കെ നീങ്ങുന്നതായേ തോന്നൂ.
കാത്തിരിക്കുംതോറും നിക്കോളാസ് മെലിഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ആ വൃത്തികെട്ട ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നത് നീയാണോ?
എന്റെ വയറ്റിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദമാണ്, കാർലോറ്റ ആന്റി.
പരാതി പറച്ചിൽ നിർത്ത്. നിന്നെക്കാളും വിശപ്പുണ്ട് എനിക്ക്.
- എന്റെ ബ്രേക്ഫാസ്റ്റാണ് നിങ്ങൾ തിന്നുന്നത്. - ആസ്വദിച്ച് കഴിക്കുകയൊന്നുമല്ല.
മഞ്ഞുകട്ടയ്ക്ക് ഇതിലും സ്വാദുണ്ട്.
ഇവിടെ മാർസിപ്പാനോ കേക്കോ പോലുള്ള നല്ല സാധനമൊന്നുമില്ലേ?
ചോക്ലേറ്റ്.
എനിക്കെന്താ ചോക്ലേറ്റ് തിന്നാൻ പറ്റാത്തത്?
കാരണം, വെറുതേയിരുന്നാൽ സാധനങ്ങൾ കിട്ടണമെന്നില്ല.
അങ്ങനായിരുന്നെങ്കിൽ ജീവിതമെത്ര നന്നായേനെ.
വീട് എന്നുപറയുന്നത് ഒരു സ്ഥലമല്ല.
അതൊരു വികാരമാണ്.
ദിവസങ്ങൾ പലതും ആഴ്ചകളായി മാറിയിട്ടും അവന്റെ പപ്പ തിരിച്ചുവന്നില്ല.
നിക്കോളാസിന് ആ തോന്നൽ നഷ്ടപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഓ, നിക്കോളാസ്.
നീയെത്തിയോ.
ഞാൻ നിനക്കുവേണ്ടി സൂപ്പ് ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
അതെയോ?
എന്തുവച്ചാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്?
സ്നേഹം.
അതെ, അങ്ങനെ തന്നെ.
കഴിക്ക്.
- ഞാനിവിടെ വരാനേ പാടില്ലായിരുന്നു. - നിങ്ങൾക്കെപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വീട്ടിൽ പോകാം.
എന്നോടൊപ്പം മീക്കയുണ്ട്. അമ്മ ഉണ്ടാക്കിത്തന്ന ടർണിപ്പ് പാവയുമുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട്, എനിക്കൊരു കുഴപ്പവുമുണ്ടാകില്ല.
തക്കസമയത്തു തന്നെ നീയാ സാധനത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞല്ലോ.
ഇല്ലാ! ഇതെങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തോന്നി?
ഓ, എത്ര വിശാലഹൃദയനായ വിഡ്ഢിയാണ് നീ. തള്ളയെപ്പോലെ തന്നെ.
അവരെപ്പറ്റി അങ്ങനൊന്നും സംസാരിക്കരുത്! സ്നേഹവും സഹതാപവുമുള്ള സ്ത്രീയായിരുന്നു.
വിഡ്ഢിയുമായിരുന്നു! നിന്റെ അപ്പനെപ്പോലെ തന്നെ. കഥകൾക്കു പിന്നാലെ കാട്ടിലേക്ക് ഓടിപ്പോയ...
...അവനും തീർച്ചയായും കൊല്ലപ്പെടും.
എൽവ്സ് ഒന്നുമില്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കുമറിയാം.
അങ്ങനെയല്ല.
എൽഫേം എന്നൊരു സ്ഥലവുമില്ല.
അയ്യോ!
ആ സാധനം വീട്ടീന്ന് എടുത്തുകള!
- ഇല്ലാ! - എടാ കുരുത്തം കെട്ടവനേ!
ഇത് നശിച്ചല്ലോ.
നദിക്ക് മുകളിലൂടെ...
ചന്ദ്രനു താഴെ...
കൂർത്ത പർവ്വതത്തിനു മുകളിൽ...
ഉറങ്ങുന്ന രാക്ഷസന്മാരെ കടന്നാൽ...
എൽഫേം.
അങ്ങനെ നിക്കോളാസിനും ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായി.
ഒരു ദൗത്യം.
എന്റെ പപ്പയെ കണ്ടെത്താൻ പോകുവാണ്, മീക്ക. ഈ ഭൂപടവും കൊടുക്കണം.
പക്ഷേ, വടക്കേയറ്റത്തേക്കുള്ള യാത്ര ദൈർഘ്യമേറിയതും അപകടം പിടിച്ചതുമാണ്.
മരണം പോലും സംഭവിച്ചേക്കാം.
നീ വരേണ്ടതില്ല.
ഞാൻ പറയുന്നത് നിനക്ക് മനസ്സിലാവാത്തത് ചിലപ്പോഴൊക്കെ സന്തോഷമുള്ള കാര്യമാണ്.
മരങ്ങൾ. മരങ്ങൾ.
രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കളും ചേർന്ന് യാത്ര ആരംഭിച്ചു.
മരങ്ങൾ.
ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന് അജ്ഞാതമായ ലോകത്തേക്ക്.
വടക്കേ അറ്റത്തേക്ക്.
എടാ, ചെക്കാ.
ഗുഡ് മോണിംഗ്.
തോളിലൊരു എലിയെയും കൊണ്ട് എവിടേക്കാണ് അജ്ഞാത ബാലകാ?
എന്റെ അപ്പനെ സഹായിക്കാൻ പോകുവാണ്.
വടക്കേയറ്റം തേടിപ്പോയവരിൽ അദ്ദേഹവുമുണ്ട്.
ആരെയും സഹായിക്കാനൊന്നും നീ വളർന്നിട്ടില്ലെല്ലോടാ, ചെറുക്കാ.
വടക്കേയറ്റം അപകടം നിറഞ്ഞ സ്ഥലമാണ്.
അല്ല, അവർ എൽഫേം കണ്ടെത്താനാണ് പോയത്.
ഒരിക്കലുമൊന്നും വിശ്വസിക്കരുത്. പ്രത്യേകിച്ചും കെട്ടുകഥകൾ.
സന്തോഷവാന്മാരായ കൊച്ചുമനുഷ്യരുടെ മാന്ത്രിക നഗരങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള കഥകൾ.
മടങ്ങിപ്പോടാ ചെറുക്കാ. അപ്പോൾ കുറച്ച് വേദനയേ ഉണ്ടാവൂ.
വഴി അറിയാനുള്ള ഭൂപടവുമായി നിക്കോളാസ് ദൗത്യം തുടർന്നു.
തണുത്തുവിറച്ചും വിശപ്പ് സഹിച്ചും.
ആ വൃദ്ധയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അവർക്കു തെറ്റിയതാവില്ലേ, മീക്കാ?
നമ്മൾ പപ്പയെ കണ്ടെത്തും. അതെനിക്കറിയാം.
നമ്മൾ...
അവിടെത്തിയാൽ മതി.
ഈ വഴി.
അത്ഭുതങ്ങളിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ടോ, മീക്കാ?
കാരണം, എന്റെ വിശ്വാസം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു.
മായാജാലം സത്യമാണെന്നും അത്ഭുതമാണെന്നും തെളിയിക്കേണ്ട സമയം എന്നൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ...
...അതിപ്പോഴായിരിക്കും.
ആൺകുട്ടി.
ചുണ്ടെലി. മരം. പന്ത്. സ്പൂൺ.
മീക്കാ, നിനക്ക് സംസാരിക്കാൻ പറ്റുമോ?
തീർച്ചയായും സംസാരിക്കാൻ പറ്റും. പറക്കാനും പറ്റും.
തമാശ പറഞ്ഞതാണ്. ചുണ്ടെലി പറക്കില്ല.
- അത് വിഡ്ഢിത്തമായേനേ. - മുമ്പെന്താ സംസാരിക്കാതിരുന്നത്?
ഒരു വാചകം ശരിയായി പറയാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഓരോ വാക്കുവച്ച് പഠിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ രീതി കാരണം ഏറെ വൈകിപ്പോയി.
അപ്പോ, നമുക്ക് കുറച്ചുകൂടി പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം സംസാരിച്ചാലോ?
- എന്താണ്? - പാൽക്കട്ടി.
അങ്ങനൊരു സാധനമുണ്ടോ?
ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല. എന്നുവച്ച്, വിശ്വസിക്കുന്നില്ല എന്നല്ല.
വിശ്വസിക്കുന്നതിനു പകരം ഞാനത് രുചിച്ച് നോക്കിയേനെ. പക്ഷേ...
ഇതിനെയല്ലേ തീയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്?
മരങ്ങൾ.
നമ്മൾ നടക്കുകയാണ്. മഞ്ഞുമൂടിയ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുന്നു.
അതെന്താണ്? ഓ, നോക്കിക്കേ, അണ്ണാൻ.
ചത്ത് മരവിച്ചുകിടക്കുന്ന അണ്ണാൻ.
വിചിത്രമായ വാക്ക് തന്നല്ലേ? അണ്ണാൻ.
ഹലോ, ഞാനൊരു ചെറിയ അണ്ണാനാണ്.
ഈ പേടിപ്പിക്കുന്ന വലിയ സാധനത്തിനെന്താ പറയുക?
തലയിൽ കൊമ്പുള്ള, നാല് കാലുള്ള സാധനത്തിന്?
- എന്താണ് പറയുക? - അറിയില്ല. കലമാനാണോ?
- അതുതന്നെ. കലമാൻ. - എന്താ ചോദിച്ചത്?
കാരണം, അത് നമ്മളുടെ നേർക്ക് കുതിക്കുകയാണ്!
എന്നെയെടുക്ക്! പോ, പോ, പോ!
പിടിച്ചിരിക്ക്, മീക്കാ.
- അതിന് മുറിവുപറ്റിയെന്നാ തോന്നുന്നത്. - അതിന്?
നോക്കിക്കേ, അമ്പ് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വിട്ടുകള. അത് തനിയെ ഊരിപ്പൊയ്ക്കോളും.
- വിട്ടുകള. അതല്ല നമ്മളുടെ പ്രശ്നം. - എനിക്കങ്ങനെ ചെയ്യാനാവില്ല.
ഇപ്പോളിത് നമ്മളുടെ പ്രശ്നമാണ്.
അടങ്ങെടാ, മോനേ. പേടിക്കണ്ട.
കണ്ടോ?
ഓക്കെ, ഞാൻ നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ല. കേട്ടോ?
- അവന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടുകൊണ്ടോ? - പേടിക്കണ്ട.
ആ വേട്ടക്കാരൻ ആൻഡേഴ്സാണ്.
നീ റെഡിയല്ലേ? മൂന്ന് വരെ എണ്ണും.
ഒന്ന്, രണ്ട്...
പേടിക്കണ്ട. എല്ലാം ശരിയാവും. സമാധാനമായിരിക്ക്.
കണ്ടോ? പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല.
നല്ല കുട്ടി. നിനക്കിന്ന് നല്ല ദിവസമായിരിക്കട്ടെ.
ചിയേഴ്സ്, കൂട്ടുകാരാ.
എന്തായാലും, പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും എത്രയോ ഭേദമാണ് സംഭവിച്ചത്.
നമ്മൾ രണ്ടും മരിക്കുമെന്നാ വിചാരിച്ചത്.
നീ ഞങ്ങളോടൊപ്പം വരേണ്ട. ഇനിയും ഒത്തിരി ദൂരം പോകാനുണ്ട്.
നിന്റെ മുതുകത്ത് ഞാൻ കയറാനാണോ?
- സോറി, എന്താ നടക്കുന്നത്? - കലമാനുകൾ സമ്മതം മൂളുന്നത് അങ്ങനെയാണോ?
- അല്ലെങ്കിലോ, അപ്പോളെന്തുചെയ്യും? - വേറെ വഴിയില്ലല്ലോ.
ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കില്ലെങ്കിൽ പിന്നെന്തിനാ സംസാരിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നത്?
വേണ്ട. വേണ്ടേ വേണ്ട. ശരി. നമ്മൾ കയറുകയാണ്.
നോക്കൂ, മീക്കാ!
കൂർത്ത പർവ്വതം.
നമ്മൾ അടുത്തെത്താറായി.
നിന്നെ കലമാനെന്ന് വിളിക്കാനാവില്ല. നിനക്കൊരു പേരിടാം.
ഓ, അത് ശരിയാവില്ല. മീക്ക എന്ന പേരിട്ടതോടെ എന്റെ കാര്യം തീരുമാനമായതാണ്.
കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാൻ അമ്മയോടൊപ്പം ബ്ലിറ്റ്സൻ ലെയ്ക്കിലേക്ക് സ്ലെഡ്ഡിംഗിന് പോകുമായിരുന്നു.
ആ പേര് എങ്ങനെയുണ്ട്?
ഏതാ? ലെയ്ക്കോ ബ്ലിറ്റ്സനോ? അതോ രണ്ടും ചേർത്താണോ?
രണ്ടും ചേർത്താണോ? അതിത്തിരി കൂടിപ്പോയില്ലേ.
മുന്നോട്ടുപോകൂ, എന്റെ വിശ്വസ്തനായ ലെയ്ക്ക് ബ്ലിറ്റ്സൻ കലമാനേ.
- മീക്കാ. - ങാ?
നോക്ക്.
ഉറങ്ങുന്ന രാക്ഷസന്മാർ.
- നമ്മൾ അടുത്തെത്താറായി. - എന്തിന്റെ അടുത്ത്?
എൽഫേമിലേക്ക്.
എന്റെ പപ്പയുടെ അടുത്തേക്ക്.
പക്ഷേ, പർവ്വതത്തിന്റെ മറുവശത്ത്...
...മഞ്ഞുകട്ടകൾ മാത്രമേ അവർ കണ്ടുള്ളൂ. നിറയെ മഞ്ഞുകട്ടകൾ.
എൽഫേമൊന്നും കാണാനായില്ല.
എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
നമുക്ക് വഴിതെറ്റിയതാവും. ഇവിടൊന്നുമില്ല.
ഇവിടൊന്നുമില്ല എന്നുവച്ചാൽ? ഇതല്ലായിരുന്നോ പ്ലാൻ?
ഇനിയെന്തുചെയ്യും, നിക്കോളാസ്? നിൽക്കൂ.
നിക്കോളാസ്, ഇനിയെന്തുചെയ്യും?
ബ്ലിറ്റ്സൻ, അങ്ങോട്ടുപോ!
അപ്പോഴാണ് കാര്യങ്ങൾ കൂടുതൽ വഷളായത്.
പപ്പാ.
ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തിയാണോ?
അത് തനിക്ക് താങ്ങാനാവില്ലെന്ന് നിക്കോളാസിന് തോന്നി.
പപ്പാ.
അന്വേഷണം എങ്ങുമെത്തിയില്ല.
നിക്കോളാസ്, എന്തുപറ്റി?
അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടെത്താനാണ് ശ്രമിച്ചത്, മീക്കാ. പക്ഷേ, എനിക്കതിനു സാധിച്ചില്ല.
അന്തരീക്ഷ താപനില കുറഞ്ഞുവന്നു.
ഞാൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു.
വായു തണുത്തുറഞ്ഞ് തുടങ്ങി.
നിക്കോളാസ്.
നിക്കോളാസിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കുറഞ്ഞുവന്നു.
ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
നിക്കോളാസ്.
അവനെക്കൊണ്ട് പറ്റുന്നതെല്ലാം അവൻ ചെയ്തു.
പക്ഷേ, അതൊന്നും മതിയാവില്ലായിരുന്നു.
എന്ത് തോന്നുന്നു? ഈ രാത്രി ഇത്രയും മതിയോ? നേരം വൈകുന്നു.
എനിക്കിനി അടുത്ത വർഷം തിരിച്ചുവരാമല്ലോ.
തമാശ പറഞ്ഞതാണ്. ബാക്കി പറയാം.
നിക്കോളാസ് ആ മഞ്ഞിൽ മൂടപ്പെട്ട് കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ബോധമില്ലാതെ മരവിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു.
നിക്കോളാസ്, എഴുന്നേൽക്കൂ.
നിക്കോളാസ്, ഹേയ്.
പെട്ടെന്ന് അവിടൊരു ശബ്ദം കേട്ടു.
നീയത് കേട്ടോ? ആരോ...
ആരോ അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.
അവർ നമ്മളെ സഹായിക്കാൻ വന്നതാ. നിക്കോളാസ്, നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടു. നമ്മൾ...
ഇല്ല, നമ്മുടെ കാര്യം തീർന്നു.
അവന്റെ വിചിത്രമായ ചെവി നോക്കൂ, മുത്തശ്ശാ.
മനുഷ്യരുടെ ചെവിയെപ്പറ്റി നീ കൂടുതൽ മനസ്സിലാക്കാനുണ്ട്.
ഇതൊരു മനുഷ്യനാണല്ലേ. ഇവൻ നമ്മളെ തിന്നുമോ?
ഓ, ഇല്ലില്ല. നമ്മൾ സുരക്ഷിതരാണ്.
- പക്ഷേ, മുമ്പ് സംഭവിച്ചത്... - അപകടത്തിൽ പെടുന്നവരെ നമ്മൾ സഹായിക്കണം.
അതിനി മനുഷ്യരാണെങ്കിൽ പോലും.
ഞാനെവിടാണ്? നിങ്ങളാരാണ്?
ഞാൻ ലിറ്റിൽ നൂഷ്.
ഞാൻ ഫാദർ ടോപ്പോ.
നൂഷിന്റെ മുതുമുത്തശ്ശനാണ്. നീ വിശ്വസിക്കുമോന്ന് അറിയില്ല.
ഞാൻ മരിച്ചോ?
ഇല്ല, മുത്തശ്ശൻ നിന്റെ ദേഹത്ത് ചെറിയൊരു ഡ്രിംവിക്ക് പ്രയോഗിച്ചതാണ്.
- ഡ്രിംവിക്ക് എന്നുവച്ചാൽ? - ഡ്രിംവിക്ക് എന്നുവച്ചാലോ?
പ്രതീക്ഷയുടെ മന്ത്രമാണ് ഡ്രിംവിക്ക്.
നീ കരുത്തോടെ ഊർജ്ജസ്വലനായി എപ്പോഴും സുരക്ഷിതനായി ഇരിക്കട്ടെയെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
എപ്പോഴും സുരക്ഷിതനോ? അത് അസാധ്യമാണ്.
ഞങ്ങളൊരിക്കലും ആ വാക്ക് പറയാറില്ല.
അസാധ്യമെന്നത് ഇതുവരെ മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത ഒരു സാധ്യത മാത്രമാണ്.
പക്ഷേ, ഇനി ഞങ്ങൾക്ക് നിന്നിൽ നിന്ന് പരമാവധി അകന്നുപോയേ പറ്റൂ.
നീ എൽഫേം വിട്ടുപോകണം.
എൽഫേം? എൽഫുകളുടെ ഗ്രാമമോ? പക്ഷേ, ഞാനവിടെ എത്തിയിട്ടില്ലല്ലോ.
മണ്ടൻ തന്നെ.
നമ്മൾ നിൽക്കുന്നത് സെവൻ കർവ്സ് തെരുവിന്റെ താഴ്ഭാഗത്താണ്.
എൽഫേമിലെ ഏറ്റവും വലിയ തെരുവാണിത്.
ക്ഷമിക്കണം. നമ്മൾ നിൽക്കുന്നത് വിജനമായ സ്ഥലത്താണ്.
ഇവിടെ മഞ്ഞ് മാത്രമേയുള്ളൂ.
ഇവൻ അന്ധനാണോ?
കാണേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്ന് ഇവനറിയില്ല.
നിൽക്കൂ. എൽഫേം കണ്ടെത്താനാണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം സഹിച്ചത്.
ഒരു തവണയെങ്കിലും അതൊന്ന് കാണാനനുവദിക്കൂ.
എന്തെങ്കിലും കാണണമെങ്കിൽ...
...നീയതിൽ വിശ്വസിക്കണം.
ശരിക്കും വിശ്വസിക്കണം.
വിശ്വസിച്ച് നോക്കൂ.
പരമാവധി ശ്രമിക്കൂ.
നീ തേടുന്നത് കാണാനാവുന്നുണ്ടോയെന്ന് നോക്കൂ.
പൊയ്ക്കോളൂ.
വിശ്വസിക്ക്!
എൽഫേം.
ഒരു മിനിറ്റൊന്ന് നിൽക്കണേ. എന്താ ഇതൊക്കെ?
എൽഫേം.
- നോക്കിക്കേ! - അത്ഭുതം തന്നെ!
സത്യം പറയാല്ലോ, മോനേ. ഇതൊക്ക നടക്കുമെന്ന് വിചാരിച്ചതല്ല.
അതേയ്, നീയിപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ നാട് കണ്ടല്ലോ.
ദയവായി നിന്റെ കലമാനെയും ചുണ്ടെലിയെയും കൊണ്ട് തിരിച്ചുപോകൂ.
നീ തേടുന്നതെന്തായാലും ഇവിടെ കിട്ടാനിടയില്ല.
ഞാനെന്റെ പപ്പയെ തേടിയാണ് വന്നത്. അദ്ദേഹത്തിനീ തൊപ്പി കൊടുക്കാനാണ് ഇത്രയും ദൂരം വന്നത്.
- വഴീന്ന് മാറ്! മാറ്റാൻ. - വേഗം വാ!
നമ്മൾ വൈകിയിരിക്കുന്നു.
- ഇങ്ങോട്ട്. - ജോലി ചെയ്യ്!
എന്തിനാ ഒളിക്കുന്നത്?
ഇപ്പോൾ ചോദിക്കല്ലേ.
- ആരാണ് ലിറ്റിൽ കിപ്പ്? - എന്താ?
ആരാണ് ലിറ്റിൽ കിപ്പ്?
എടാ മണ്ടാ!
നമുക്ക് പോകണം.
അവളെ തടയൂ!
- ഈ വഴി. - ചിരിക്കാതെ നിൽക്ക്!
അങ്ങോട്ട്.
ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മാന്ത്രികസ്ഥലമാണ് എൽഫേമെന്നാ വിചാരിച്ചിരുന്നത്.
- അങ്ങനായിരുന്നു. - വീണ്ടും അങ്ങനെയാവും.
*റെസിസ്റ്റൻസിലുള്ള ഞങ്ങൾ അങ്ങനാണ് വിശ്വസിക്കുന്നത്. *(രാജ്യത്തിന്റെ ശത്രുവിനെ എതിർക്കുന്ന രഹസ്യസംഘം)
റെസിസ്റ്റൻസോ?
റെസിസ്റ്റൻസ് എന്നുവച്ചാൽ?
വേഗം കയറൂ!
അകത്തേക്ക്!
ശ്രദ്ധിച്ചുകേൾക്ക്, മനുഷ്യാ.
അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ, നീയൊന്ന്...
അത് നീ കണ്ടോളും.
എങ്ങോട്ട് പോകാൻ?
കൈയിങ്ങ് താ.
മെറി ക്രിസ്മസ്!
ഞങ്ങളെ വീണ്ടും കറക്ക്!
മെറി ക്രിസ്മസ്!
അതെ, അങ്ങനെ തന്നെ.
മെറി!
ഇതാണ് റെസിസ്റ്റൻസ്.
എന്തിനെതിരെ? ബോധമുള്ളവർക്ക് എതിരെയോ?
മെറി, മെറി, ക്രിസ്മസ്!
മെറി ക്രിസ്മസ്!
നിക്കോളാസ്! നിക്കോളാസ്, എന്താണിതൊക്കെ?
ഇത് കേക്ക് നഗരമാണല്ലോ!
അത്ഭുതം തന്നെ.
ഹേയ്, സുന്ദരീ.
ഇവിടെ നിൽക്ക്. ഞാനിപ്പൊ വരാം.
ഈ ക്രിസ്മസ് എന്താണെന്നറിയില്ല. പക്ഷേ, സംഭവം കൊള്ളാം.
ഹേയ്, നിക്കോളാസ്, ആരാ കസേര തിന്നതെന്ന് നോക്കിക്കേ.
പേടിക്കണ്ട, പഞ്ചസാര ഗ്ലാസാണ്. കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, വയറ് നിറഞ്ഞു.
കഴിച്ചോളൂ, നല്ല രുചിയാണ്.
- എനിക്കിനി കഴിക്കാൻ വയ്യ. - മെറി ക്രിസ്മസ്!
- അടിപൊളി. - എനിക്കിത്തിരി താ.
- ഫാദർ ടോപ്പോ. - ങാ?
അവരിപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ക്രിസ്മസ് എന്നാണോ?
അതെ, ഇതൊരു ക്രിസ്മസ് പാർട്ടിയാണ്.
ക്രിസ്മസ് എന്താണ്? അമ്മയെന്നെ അങ്ങനാ വിളിച്ചിരുന്നത്.
മനസ്സിലായില്ല.
ക്രിസ്മസ് എന്താണെന്നാണോ ചോദിച്ചത്?
- അതെ. - എന്റെ ചങ്ങാതിയോട് ക്ഷമിക്കണേ.
ഇവനൊരു മണ്ടനാണ്. ക്രിസ്മസ് എന്നുവച്ചാൽ കേക്ക് കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നഗരമല്ലേ?
ഇത്രയും സങ്കടമുണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ല.
ക്രിസ്മസ് ഏറ്റവും മഹത്തായ ദിവസമാണ്. കാരണം, അത് കാരുണ്യം നിറഞ്ഞ ദിവസമാണ്.
ഐശ്വര്യവും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ദിവസമാണ്.
തുറന്ന മനസ്സോടെ കഴിയാനാവുന്ന ആ ദിവസം ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്.
അതിനാലാണ് അവരത് തട്ടിയെടുക്കാൻ ഞങ്ങൾ അനുവദിക്കാത്തത്.
മതി, ലിറ്റിൽ നൂഷ്.
കുറച്ചുകൂടി ലളിതമായ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ സമയമായി.
ഞങ്ങളുടെ പേരുകൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടും ഇതുവരെ നിന്റെ പേര് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.
- പേര് മീക്കാ. ഓക്കെ. - ഞാൻ നിക്കോളാസ്.
കേട്ടിട്ട് ചിരിവരുന്നു. നെകിലാസ് പോലെയുണ്ടല്ലോ.
ശരിയാണല്ലോ. നെകിലാസ്. നെകിലാസ്.
നെകിലാസ്. ബ്ലാ.
നെകിലാസ് എന്താ കൊള്ളാത്തത്?
ഭീകര ജീവികൾ കഴിക്കുന്ന ഒരുതരം മണമുള്ള സോസേജാണത്.
ഭീകര ജീവികളുമുണ്ടോ?
പരിശോധന വരുന്നു!
ഓടിക്കോ! ഓട്!
ഓട്! ഓട്!
എല്ലാവരും താഴെക്കിടക്ക്!
- കേട്ടില്ലേ എൽഫ്? താഴെക്കിടക്ക്. - ആ സാധനമെന്റെ നേർക്ക് ചൂണ്ടരുത്.
ക്ഷമിക്കണം, അമ്മേ.
എന്താ നടക്കുന്നത്?
അപ്പൊ, കേട്ടത് സത്യമാണ്.
പാർട്ടി ഇഷ്ടമുള്ള എൽഫുകൾ ഇപ്പോഴുമുണ്ടല്ലേ.
- മദർ വോഡൽ... - മിണ്ടരുത്!
നമ്മളിതുവരെ ഒന്നും പഠിച്ചില്ലേ?
കഴിഞ്ഞ മാസങ്ങളിൽ അനുഭവിച്ചതൊന്നും നമ്മളെ ബോധവാന്മാരാക്കിയില്ലേ?
പുതിയ നിയമങ്ങളെല്ലാം പൂർണമായും അവഗണിക്കാനാണോ...
ആരാണ്? അല്ലെങ്കിൽ എന്താണത്?
- ഞാൻ... - എന്റെ പേര് മീക്കയെന്നാണ്, അമ്മേ.
- നിങ്ങൾ ചുണ്ടെലിയെ കണ്ടിട്ടില്ലേ? - കണ്ടിട്ടുണ്ട്. നിന്നോടല്ല ചോദിച്ചത്.
ഞാൻ ആത്മാർത്ഥമായി മാപ്പുചോദിക്കുന്നു.
- ഞാൻ നിക്കോളാസ്. - പക്ഷേ, അതത്ര വ്യക്തമല്ലായിരുന്നു.
ഞാനൊരു മനുഷ്യനാണ്.
അതുമെനിക്ക് കാണാം. എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല.
ഫാദർ ടോപ്പോ, എനിക്ക് തെറ്റുപറ്റിയതാവണം. സാധാരണ അങ്ങനെ സംഭവിക്കാറേയില്ല.
കഴിഞ്ഞ കൗൺസിൽ യോഗത്തിൽ നിങ്ങളും പങ്കെടുത്തിരുന്നില്ലേ.
ഉവ്വ്, പങ്കെടുത്തിരുന്നു.
എൽവ്സിനുവേണ്ടിയുള്ള പുതിയ നിയമങ്ങൾ ആ യോഗത്തിൽ വച്ചാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്.
അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതും ലംഘിക്കാൻ പാടില്ലാത്തതുമായ നിയമം...
...മനുഷ്യരെ ഒരിക്കലും ഇവിടേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ പാടില്ല.
പക്ഷേ, ഞാനിവനെ കൊണ്ടുവന്നതല്ല.
ഇവനെ കണ്ടുമുട്ടിയതാണ്.
മരിക്കാറായി കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, ഞാനൊരു ചെറിയ പ്രതീക്ഷാ മന്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു.
ഡ്രിംവിക്ക്.
അതുമൊരു മനുഷ്യനിൽ.
ചെറുത്.
എടാ വിഡ്ഡീ.
ഏത് വിദ്യയാണ് നീ ദുരുപയാഗം ചെയ്തതെന്നറിയാമോ?
പ്ലീസ്, അങ്ങനെയേ ഇവനെ രക്ഷിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നുള്ളൂ.
കാര്യങ്ങളൊക്കെ മുമ്പ് എങ്ങനായിരുന്നുവെന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ.
നമ്മൾ എൽവ്സാണ്.
നല്ലതിനു വേണ്ടിയാണ് നമ്മുടെ ശക്തികൾ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്.
നമ്മൾ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ എന്ത് നല്ലതാണുള്ളത്?
നമ്മൾ മാറിയേ പറ്റൂ.
പുറത്തുള്ളവർക്ക് ഇങ്ങോട്ട് പ്രവേശനമില്ലെന്ന്...
...വ്യക്തമായ സന്ദേശം നൽകിയേ പറ്റൂ.
ഇവിടെ വച്ചാണ് എന്നെ എല്ലാവരുടെയും മേധാവിയായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
എൽഫേമിന്റെ ഭരണാധികാരി.
പക്ഷേ, അത് എല്ലാവരുടെയും നന്മയ്ക്കാണ്, മദർ വോഡൽ.
മിണ്ടിപ്പോകരുത്!
ഇനി പറയൂ മനുഷ്യാ, നീയെന്തിന് ഇവിടെ വന്നു?
- എന്റെ പപ്പയെ തേടി വന്നതാണ്. - നിന്റെ പപ്പയോ?
അതെ. മന്ത്രശക്തിയുള്ള എന്തെങ്കിലും കിട്ടാനായി അദ്ദേഹം എൽഫേമിൽ വന്നതാണ്.
ഇവരത് അറിയേണ്ട.
ഒരു സംഘത്തോടൊപ്പമാണോ അയാൾ യാത്ര ചെയ്തത്?
അതെ. അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നോ? അദ്ദേഹത്തിന് എൽഫേമിലെത്താൻ കഴിഞ്ഞോ?
അവനിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനും അവരിലൊരാളായിരുന്നു.
അദ്ദേഹത്തെ എന്താ ചെയ്തത്?
ഞാനവനെ വിശ്വസിച്ചു.
ഞങ്ങളെല്ലാം വിശ്വസിച്ചു.
എന്തുകൊണ്ട് വിശ്വസിച്ചുകൂടാ?
ഒരിക്കലൊരു മനുഷ്യൻ ഞങ്ങളെ കാണാൻ വന്നിരുന്നു.
കുറച്ചു കാലത്തേക്ക്.
അവളിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളേറെ സന്തോഷിച്ചു.
എൽഫേമിലേക്ക് വരുന്നവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾ വർഷങ്ങളോളം കാത്തിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ സഹായ മനസ്കത അവരെ കാണിക്കാൻ.
അത് ഞങ്ങളുടെ ദൗർബല്യമാണെന്ന് അവന്മാർ കരുതി.
എന്തിനെപ്പറ്റിയാ പറയുന്നത്?
ഞാൻ പറയുന്നത് പാവം ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെക്കുറിച്ചാണ്.
ലിറ്റിൽ കിപ്പോ?
ലിറ്റിൽ കിപ്പിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഇവിടുണ്ട്. അവരോട് തന്നെ ചോദിച്ചോളൂ.
ദയവായി പറയൂ. അവരെന്താ ചെയ്തത്?
സംസാരിക്ക്! മറുപടി പറയ്!
- ഞങ്ങളുടെ മോനെ അവർ കൊണ്ടുപോയി. - ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി.
ഇല്ല! നിങ്ങൾക്കു തെറ്റിയതാണ്. പപ്പയൊരിക്കലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
എന്നിട്ടും, അവനത് ചെയ്തല്ലോ.
അതുകൊണ്ടാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിന് ഞാനീ മുദ്രവാക്യം മുന്നോട്ടുവച്ചത്.
"എൽവ്സിനു പകരം എൽവ്സ്."
കാവൽക്കാരെ കബളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പാർട്ടിയും അനുവദിക്കില്ല.
അനാവശ്യമായ അശ്രദ്ധയും അനുവദിക്കില്ല.
പാട്ടും വേണ്ട.
സ്പിക്കിൾ ഡാൻസ് പൂർണമായും നിരോധിച്ചിരിക്കുന്നു!
ഇനി ദയയും വേണ്ട.
സന്തോഷവും വേണ്ട.
ക്രിസ്മസും വേണ്ട.
കാവൽക്കാരേ! ഇവനെ ഗോപുരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകൂ!
വേഗമാകട്ടെ.
അതിങ്ങുതാ.
- മീക്കാ. - പറയൂ.
- എങ്ങനെയെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്. - ഇല്ല, നിന്നെ തനിച്ചാക്കി പോകില്ല.
ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ആ ഗോപുരത്തിൽ നമ്മളെ കാത്തിരിക്കുന്നത് എന്താന്നറിയില്ലല്ലോ.
ഞാനെന്തായാലും... നിൽക്ക്, അവിടെന്തായിരിക്കും?
നമ്മളെ ഉപദ്രവിക്കാം, വെട്ടിമുറിക്കാം, മരണം പോലും സംഭവിക്കാം.
അതെന്താണ്? ഹേയ്!
- നിക്കോളാസ്! - മീക്കാ!
ഇവനൊരു ചുണ്ടെലിയെ കടത്തിക്കൊണ്ട് പോകുന്നു!
നടക്ക്! നീയിനി ഒറ്റയ്ക്കാണ്.
ആ വാതിലിലൂടെ കയറ്.
എങ്ങോട്ടാ കൊണ്ടുപോകുന്നത്?
അങ്ങോട്ടു പോ!
പ്ലീസ്, എന്റെ പപ്പയെ കണ്ടെത്താനായാൽ, എല്ലാ തെറ്റിദ്ധാരണകളും അദ്ദേഹം മാറ്റിത്തരും.
പ്ലീസ്, ഞാൻ സത്യമാണ് പറയുന്നത്!
പ്ലീസ്, ഞാൻ സത്യമാണ് പറയുന്നത്.
സത്യത്തെപ്പറ്റിയൊന്നും നിനക്കറിയില്ല.
ആർക്കുമറിയില്ല.
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കായത് അതിനു തെളിവാണ്.
നീയൊരു എൽഫാണോ?
അല്ല. ഞാനൊരു *പിക്സിയാണ്. *(തമാശക്കാരായ കുട്ടി പിശാചുക്കൾ)
സത്യസന്ധയായ പിക്സി.
നീ കള്ളം പറയുന്നതാണ്. അതൊന്നും യഥാർത്ഥത്തിലില്ല.
എനിക്ക് കള്ളം പറയാനാവില്ല. സത്യസന്ധയായ പിക്സിയാണ്. അതാണെന്നെ പ്രശ്നത്തിലാക്കുന്നത്.
അതാണ് ആളുകളുടെ തല പൊട്ടിത്തെറിപ്പിക്കുന്നത്, അതായത്...
എന്താണെന്ന്?
അതായത്, ഞാൻ ഹ്യൂലിപ് ഇലയെടുത്ത് ഒരാളുടെ വായിൽ ഇട്ടാൽ...
...12 സെക്കന്റ് കഴിയുമ്പോൾ അവർ പൊട്ടിത്തെറിക്കും.
നോക്ക്, എനിക്കെന്റെ പപ്പയെ കണ്ടെത്തണം. എന്നെ സഹായിക്കാമോ?
സഹായിച്ചേനെ, പക്ഷേ, എനിക്ക് താൽപര്യമില്ല.
ഞാൻ കള്ളം പറയില്ലെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ. നിന്റെ അപ്പനെ രക്ഷിക്കുന്നതിലൊരു രസവുമില്ല.
ലിറ്റിൽ കിപ്പിന്റെ കാര്യമോ? അവനെപ്പറ്റി എന്തറിയാം?
നല്ല രസമുള്ള പേരാണ്.
- മനുഷ്യർ അവനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. - അല്ല, അതൊരു തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്.
എന്റെ പപ്പയെ കണ്ടെത്താനായാൽ, അദ്ദേഹമെല്ലാ തെറ്റിദ്ധാരണകളും മാറ്റും.
എന്തൊരു ബോറൻ ഐഡിയയാണ്. നമ്മളെയിവിടെ പൂട്ടിയിട്ടത് നന്നായി.
- ഓ, കിട്ടിപ്പോയി. ഇത് പിടിക്ക്. - എന്ത്?
ഞാനിതിനെ പടക്കമെന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
ഹ്യൂലിപ്പിന്റെ അത്രയും വരില്ല. പക്ഷേ, ശരിയായ കൈകളിലെത്തിയാൽ കുറേ കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടാകും.
- ഇതെന്തിനാ? - ഭീകരജീവിയെ ഉണർത്താൻ.
- ഏത് ഭീകരജീവി? - നിന്റെ പുറകിലുള്ളത് തന്നെ.
തല പൊട്ടിത്തെറിക്കുംവരെ ഞെക്കിപ്പിഴിയുന്നതാണ് നല്ലത്.
ചോരയെല്ലാം ഉറിഞ്ചിക്കുടിക്കണം. അങ്ങനെ കാലിലെ പെരുവിരൽ വരെ ചെയ്യണം.
നിനക്കെന്താ പ്രാന്താണോ?
ക്ഷമിക്കണം. അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയതാണ്.
നിനക്കെന്നെ രക്ഷിക്കാൻ പറ്റുമോ?
നീ സത്യമേ പറയൂവെന്നാ ഞാൻ വിചാരിച്ചത്.
ഇനിയൊരു ഹ്യൂലിപ് ഇലയേയുള്ളൂ. അതെന്തെങ്കിലും സ്പെഷ്യൽ കാര്യത്തിനേ ഉപയോഗിക്കൂ.
ഇത് സ്പെഷ്യൽ കാര്യമാണ്. എന്നെ തിന്നാൻ പോവുകയാണ്!
എങ്കിൽ ശരി.
പിടിക്ക്!
അവന്റെ വായിൽ കുത്തിക്കയറ്റ്!
ഒമ്പത്, എട്ട്, ഏഴ്, ആറ്...
എന്റെ കൈയിൽ പിടിക്ക്.
മൂന്ന്, രണ്ട്...
നമ്മൾ പറക്കുവാണല്ലോ!
വീഴുന്നില്ലെന്നേയുള്ളൂ. ആരെങ്കിലും നിന്റെ ദേഹത്ത് മാജിക് പ്രയോഗിച്ചിരുന്നോ?
ഡ്രിംവിക്ക് പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ, അതെന്താണെന്ന് അറിയില്ല.
എൽഫുകാരുടെ ബോറൻ മാന്ത്രികവിദ്യയാണ് ഡ്രിംവിക്ക്.
മനസ്സിൽ നല്ലത് വിചാരിച്ചാൽ മാത്രമേ അത് ഏൽക്കുകയുള്ളൂ.
സ്നേഹിക്കുന്നവരെയാണ് ഞാനോർത്തത്. എന്റമ്മയെ, അപ്പനെ, പിന്നെ മീക്കയെ.
- ആരാണ് മീക്ക? - എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ ചുണ്ടെലി.
നല്ല രസമുണ്ട്! ഞാനിതുവരെ ചുണ്ടെലിയെ പൊട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
ഇപ്പോളെന്താ സംഭവിക്കുന്നത്?
ആ രസമങ്ങ് പോയല്ലോ.
മനോഹരമായ കാര്യങ്ങളാണ് ഞാനിപ്പോൾ ഓർക്കുന്നത്.
ചത്ത ചുണ്ടെലിയെയാണ് ഞാനോർക്കുന്നത്.
ഇപ്പോൾ ഞാനുമതേ കാണുന്നുള്ളൂ!
അവരെവിടെ? അവരെവിടെ?
- വേഗം കൂടെ വരൂ! - മാറ്!
- വേഗമാകട്ടെ. - വഴീന്ന് മാറ്.
ആരെങ്കിലും അവരെ കണ്ടോ?
- വരൂ. - എന്തിന്?
- അവരെവിടെ? - ഓ, ഹായ്! ഞങ്ങൾ മുകളിലുണ്ടേ!
- എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? - മേൽക്കൂരയിലുണ്ട് അവർ.
- ശെടാ! മിണ്ടാതിരുന്നുകൂടേ? - എന്റെ ആഗ്രഹവും അതാണ്.
സത്യം മാത്രം പറയുന്നയാളുടെ സുഹൃത്താവാൻ എത്ര പേരുണ്ടാവും?
- ഒരുപാട് പേരൊന്നും കാണില്ല. - ആരുമുണ്ടാവില്ല, മനുഷ്യക്കുട്ടീ.
നോക്കൂ, നിന്നെയിനി മനുഷ്യക്കുട്ടിയെന്ന് വിളിക്കാനാവില്ല.
നീയതിന് മികച്ച ഉദാഹരണമാണെങ്കിൽ പോലും.
സത്യം പറയാല്ലോ, ചങ്ങാതിയാക്കാൻ പറ്റിയ ആളെ അങ്ങനെയങ്ങ് വിട്ടുകളയുന്നില്ല.
അപ്പോളെന്റെ പുതിയ ചങ്ങാതീ, നിന്നെയെന്താ വിളിക്കേണ്ടത്?
അമ്മയെന്നെ ക്രിസ്മസ് എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
ബാക്കിയുള്ളവർ നിക്കോളാസെന്നും വിളിക്കുന്നു.
ചുരുക്കിപ്പറഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യർ വളരെ അപകടകാരികളായ മൃഗങ്ങളാണ്.
അവരെയൊരിക്കലും വിശ്വസിക്കാനാവില്ല.
അപ്പോൾ, നമ്മളൊരു മനുഷ്യനെ കണ്ടാൽ എന്തുചെയ്യണം?
അതുതന്നെ.
പ്ലീസ്, എന്നെയൊന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ സഹായിക്കൂ.
കാര്യമായിട്ട് പറയുകയാണ്, സഹായിക്കരുത്.
ആക്രമിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും വിദ്യാർത്ഥികളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് എന്റെ കടമയാണ്.
ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയ മനുഷ്യരെപ്പോലുള്ളവരിൽ നിന്നും.
വേണ്ട, പ്ലീസ്.
എന്നെ രക്ഷിക്കാൻ സഹായിച്ചാൽ...
...ഞാൻ ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെ കണ്ടെത്താം. അവനെ എൽഫേമിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാം.
വാതിൽ തുറക്ക്.
പ്ലീസ്. ഞാൻ സത്യമാണ് പറയുന്നത്.
വാതിൽ തുറക്ക്! ഇതൊരു ആജ്ഞയാണ്!
- പിന്നിലേക്ക് മാറ്! - എന്തിന്?
വേഗം!
പോ! ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവാ!
അത്രേയുള്ളൂ!
ഇവിടെ മനുഷ്യർ ആരെങ്കിലുമുണ്ടോ?
ഞാൻ പൊയ്ക്കോട്ടെ?
- നീയോടാ? നീ മനുഷ്യനല്ലേ? - അല്ല.
ഇവിടെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല.
എല്ലാ വീടുകളും നോക്ക്!
ഈ വഴി.
നിക്കോളാസ്!
പേടിക്കണ്ട. എനിക്കീ കലമാനെ അറിയാം.
നന്ദിയുണ്ട്, നൂഷ്.
ഹലോ, മോനെ. നിന്നെയും മിസ് ചെയ്തിരുന്നു.
- അവരവിടുണ്ട്! - അയ്യോ.
- കിട്ടിപ്പോയി! - പോകാൻ സമയമായി.
- അവരെ വിടരുത്! - വേഗമാകട്ടെ!
- കൈയിൽ പിടിക്ക്! - വരൂ, പോകാം!
- വേഗം, ബ്ലിറ്റ്സൻ. - മാറിനിൽക്ക്, കൊച്ചേ!
ഗുഡ് ലക്ക്, സ്മെല്ലി സോസേജ്!
നിക്കോളാസ്! ഇങ്ങോട്ടുനോക്ക്!
മീക്കാ!
- മീക്കാ, നിന്നെ മിസ് ചെയ്തിരുന്നു. - നിന്നെയും ഒരുപാട് മിസ് ചെയ്തു.
- മീക്കാ, ഇത് സത്യസന്ധയായ പിക്സി. - സോറി, ആരാണെന്ന്?
അരുത്! അവനെ രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കരുത്!
ഒരു പിക്സിയെക്കാളും വലിപ്പമുണ്ടല്ലോ.
- എന്താ? - ചങ്ങാതിമാരേ, അടങ്ങിയിരിക്ക്.
ഈ ഗുണ്ടുമണി ഏതാ? പുതിയ ചങ്ങാതിയാണോ?
അവനെ തടയൂ!
ബ്ലിറ്റ്സൻ, ഇതുവഴി.
- അയ്യോ, അവൻ പിടിക്കും! - തലകുനിക്ക്!
- അവനെ കിട്ടി! - എത്താറായി!
- ശെടാ. - നിങ്ങളെ പിടിച്ചല്ലോ.
- താഴെയിറങ്ങ്! - താഴെയിറങ്ങ്!
ഞങ്ങൾ ചുറ്റിനും വളഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
എല്ലാവരും വട്ടത്തിൽ നിൽക്ക്.
- അവർ എല്ലായിടത്തുമുണ്ട്. - കൊള്ളാം, മക്കളേ. അവരെ പിടിച്ചുകെട്ട്!
വേഗം താഴെയിറങ്ങ്!
അധികാരത്തിലിരിക്കുന്നത് എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമാണെന്ന് ഇവർക്കറിയില്ല.
നിർത്തിക്കേ!
എന്താ?
അവനെ പിടിക്കുമോ?
- മനസ്സിലായില്ല. - അവൻ മരിക്കുമോ?
- അങ്ങനാണെങ്കിൽ ഇപ്പോഴേ നിർത്തിക്കോണം. - ഞങ്ങൾക്കത് താങ്ങാനാവില്ല.
നിങ്ങൾക്ക് പറ്റുമെന്നേ.
നിങ്ങൾക്കെന്തും നേരിടാനാവും. കാരണം, നിങ്ങളിപ്പോഴേ എല്ലാം നേരിട്ടുകഴിഞ്ഞു.
നിക്കോളാസിന് ചുറ്റും ആളുകൂടി.
രക്ഷപ്പെടാനുള്ള എല്ലാ വഴികളും എൽവ്സ് അടച്ചുകളഞ്ഞു.
ഇനിയുമെനിക്ക് പിടികൊടുക്കാനാവില്ല.
നിനക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്. എന്റടുത്ത് വേറെയും വിദ്യകളുണ്ട്.
വീട്ടിലുണ്ടാക്കിയ സ്ഫോടകവസ്തുക്കൾ ഞാൻ പരിഷ്കരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
- എന്താണെന്ന്? - അവരെ പിടിക്ക്!
- മീക്കാ, നിന്റെ ചെവി പൊത്തിക്കോ. - എന്തിന്?
കുനിഞ്ഞിരിക്ക്!
- ബ്ലിറ്റ്സൻ, പോ! - സൂക്ഷിക്കണം! അവരിവിടുണ്ട്!
- കവാടങ്ങൾ! കവാടങ്ങൾ അടയ്ക്ക്! - ശരി, മദർ വോഡൽ!
- നിൽക്ക്! - നമുക്ക് പോകാനാവില്ല.
നീയെന്താ ചെയ്യുന്നത്?
ഞാൻ കവാടം പിടിച്ചുനിർത്താം. നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ.
- നീയില്ലാതെ പോകില്ല. - നമുക്ക് പോകാമെന്നേ.
- പോ! - മുന്നോട്ടുപോ.
നീ പോയേ പറ്റൂ. ഇതിന് ഭയങ്കര ശബ്ദമായിരിക്കും.
അവരെ പിടിക്ക്!
പോ! പൊയ്ക്കോ! നിന്റെ അപ്പനെ കണ്ടെത്ത്.
വേണ്ടാ! വേണ്ടാ! അത് പൊട്ടിത്തെറിക്കും!
- പോകാം, ബ്ലിറ്റ്സൻ. - അവനെ വിടരുത്!
അതിക്രമിച്ചു കയറെടാ, വിഡ്ഢികളേ!
എന്താണീ ചെയ്യുന്നത്?
ദിവസം മുഴുവൻ ആ മൂന്ന് സുഹൃത്തുക്കളും അന്വേഷണം തുടർന്നു.
പർവ്വതങ്ങളിലും അരുവികളിലും തണുത്തുറഞ്ഞ തടാകങ്ങളിലുമൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു.
ആ വിജനമായ സ്ഥലത്തെവിടെയോ വച്ച്...
...തന്റെ അപ്പനെ കണ്ടെത്താനാകുമെന്ന് നിക്കോളാസ് പ്രതീക്ഷിച്ചു.
ഒപ്പം, കാണാതായ എൽഫ് കുട്ടിയുടെ...
- ...ദുരൂഹത നീക്കാമെന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചു. - വോ, ബ്ലിറ്റ്സൻ.
പുക.
- ഹേയ്, മീക്കാ. - ങാ.
- ഇതുനോക്ക്. - ചരട്. ഇതെങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്?
അറിയില്ല. പക്ഷേ, ഇതെവിടെയെങ്കിലും എത്തിക്കും.
അത് ഉറപ്പാണ്.
ലിറ്റിൽ കിപ്പ്.
നീ പേടിച്ചിരിക്കുവാണെന്നറിയാം. എനിക്കും പേടിയുണ്ട്.
സഹായിക്കാനാണ് ഞാൻ വന്നത്.
- ഇതുവരെ ഇത്രയെളുപ്പത്തിൽ പിടിച്ചിട്ടില്ല. - അറിയാം.
വെറുമൊരു മുയലിനെ പിടിക്കുന്നതുപോലെ, അല്ലേ?
ഇവിടെ ധാരാളം പക്ഷികളുണ്ട്.
- ഇവന് നല്ല വേഗതയായിരുന്നു. - പറഞ്ഞെന്നേയുള്ളൂ.
നിങ്ങളെല്ലാം മുയലിറച്ചി കഴിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ.
ഏത് വാക്ക് പാലിക്കണമെന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും.
രാജാവിനോടുള്ളതോ അതോ സ്വന്തം മകനോടുള്ളതോ?
ഇപ്രാവശ്യം വൈകിയില്ല.
നീ മിണ്ടാതിരിക്കുന്നോ അതോ...
അനങ്ങിപ്പോകരുത്.
നീയാരാണ്?
പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ നീ മരിക്കും.
കാട്ടിൽ വഴി തെറ്റിയതാണ്. ഞാനൊരു പ്രശ്നവുമുണ്ടാക്കില്ല.
നിനക്കെന്തോ ലക്ഷ്യമുണ്ട്. പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ, ഈ അമ്പ് തുളച്ചുകയറും.
ഹേയ്, ഇവിടെന്താണ്?
ഈ ചെക്കനിവിടെ കറങ്ങിനടക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഇവിടെന്താടാ, ചെക്കാ? നീയാരാണ്?
- ഇവിടെന്താണ്? - നീയേതാ മോനേ?
നീ ജോയലിന്റെ മകനല്ലേ.
അതെന്റെ അപ്പനാണ്. അദ്ദേഹമെവിടെ?
നിക്കോളാസ്?
നീയായിരുന്നോ?
പപ്പാ. പപ്പാ.
നീയെങ്ങനെ ഇവിടെത്തി?
പപ്പയെത്തേടി വന്നതാണ്.
പപ്പയൊരു എൽഫിനെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.
എൽഫേം സത്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുമെന്നല്ലേ പറഞ്ഞിരുന്നത്.
അതെ, അതിന് ജീവനുള്ള എൽഫിനെക്കാളും വേറെന്ത് തെളിവ് വേണം.
ഇവരിത് പപ്പയെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചതല്ലേ, പപ്പാ. എന്താ സംഭവിച്ചതെന്ന് പറയൂ.
- ഇതൊക്കെ നമ്മളുടെ നല്ലതിനാണ്, നിക്കോളാസ്. - അല്ല.
പ്രതീക്ഷ കൊണ്ടുവരാനാണ് രാജാവ് ആവശ്യപ്പെട്ടത്. ഇതിലെന്ത് പ്രതീക്ഷയാണുള്ളത്?
നമുക്കീ എൽഫിനെ തിരിച്ച് എൽഫേമിൽ കൊണ്ടുവിടാം.
ഇവന്റെ വീട്ടിലേക്ക്.
എൽവ്സിന് സന്തോഷമാകും.
അവർ പപ്പയ്ക്കൊരു സമ്മാനവും നൽകിയേക്കാം. നിങ്ങൾക്കെല്ലാവർക്കും.
സമ്പന്നരാകുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത്, സന്മനസ്സുള്ളവരായി ജീവിക്കുന്നതാണ്, പപ്പാ.
എല്ലാത്തിനെക്കാളും നല്ലത് അതാണ്.
അത് പപ്പ മറന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ...
...അമ്മയെയും മറന്നിട്ടുണ്ടാകും.
ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിക്കും, കിപ്പ്.
മതി! മതിയാക്ക്! നീ സംസാരിക്ക്.
ആൻഡേഴ്സ്!
- ജോയൽ, മാറിനിൽക്ക്. - ഇതെന്റെ മകനാണ്.
ഇവനാ എൽഫിനെ രക്ഷപ്പെടാൻ സഹായിക്കുകയാണ്.
- എങ്കിൽ, നമ്മളിവനെയും കെട്ടിയിടും. - പപ്പാ.
- ഓടിപ്പോകാനാവാത്ത വിധം കെട്ടിയിടും. - പപ്പാ!
മിണ്ടരുത്!
ശരി, ആയിക്കോട്ടെ. അവനെ കെട്ടിയിട്.
- ആ കലമാനെയും കെട്ടിയിട്. - പപ്പാ, എന്താണിത്? പപ്പാ!
പപ്പാ! പപ്പാ, പ്ലീസ്!
പപ്പാ!
- ബ്ലിറ്റ്സൻ! - നേരെ നിൽക്ക്!
- അടങ്ങ്! - അവനെ വിട്!
- പിടിച്ചുകെട്ട്. - പിടിക്ക്. പിടിക്ക്.
എന്റെ ചങ്ങാതിയെ നോവിച്ചാൽ കണ്ണ് ഞാൻ തുരന്നെടുക്കും.
നിനക്കതിനു സാധിച്ചല്ലേ. ഇവനെക്കൊണ്ട് സംസാരിപ്പിച്ചല്ലേ!
അതെ, ഇവനതിനു സാധിച്ചു. ഇവൻ മിടുക്കനാണ്.
അങ്ങനെ നോക്കല്ലേ, മോനേ. ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നതാണ് ഞാൻ ചെയ്യുന്നത്.
ഇതാണോ ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത്?
ഉള്ളത് പറയാമല്ലോ.
ആദ്യമായി കാണുമ്പോഴേ ഒരാളുടെ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാം.
- അവർ നിന്നെ കൊല്ലാൻ... - മിണ്ടാതിരിക്ക്, മീക്കാ.
...കോടാലിയെടുക്കും.
- ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത്. - എന്താണീ ചെയ്യുന്നത്?
- എന്റെ പിന്നാലെ വരണം. - ഇല്ല, ഇല്ല, ഞങ്ങളെന്തിന് വരണം?
ഹേയ്, നിക്കോളാസ്!
നീയിങ്ങോട്ട് വന്നതും ഓടിപ്പോകുന്നതുമെല്ലാം ബുദ്ധിമോശമാണ്.
പക്ഷേ, നീയെന്റെ മകനാണ്. എന്തുവന്നാലും, ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പമുണ്ട്.
നീയെന്തിനാ ചിരിക്കുന്നത്?
ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും പപ്പയുടെയുള്ളിൽ നന്മയുണ്ട്.
വരൂ, ലിറ്റിൽ കിപ്പ്.
ഇതാണ് പദ്ധതി.
നീയാ കലമാനെയും കൂട്ടി കിപ്പിനെ എൽഫേമിൽ എത്തിക്കണം.
എന്നിട്ട്, തെക്കോട്ട് പോകണം. വീടെത്തും വരെ നിൽക്കാനേ പാടില്ല.
- അവർ രക്ഷപ്പെടുകയാണ്. - പോ, പോ, പോ!
അവർ രക്ഷപ്പെടുകയാണ്!
- എണീക്ക്! എഴുന്നേൽക്കെടോ! - നിക്കോളാസ്.
- വേഗം! ജോയൽ! - പൊയ്ക്കോ, മോനേ!
- പപ്പയില്ലാതെ പോകില്ല. - വേഗമാകട്ടെ!
എല്ലാവരും എണീക്ക്! എണീക്ക്, എണീക്ക്! വേഗം! പോ, പോ, പോ!
- അവർ രക്ഷപ്പെടുകയാണ്. - അവർ എൽഫിനെ കൊണ്ടുപോയി.
ജോയൽ! നിക്കോളാസ്!
ഇത്തവണ നിന്നെ വിടില്ല!
വേഗം പോ, ബ്ലിറ്റ്സൻ. വേഗം!
അടുത്തെത്താറായി!
ജോയൽ, നമ്മൾ വാക്ക് പറഞ്ഞതാണ്!
അവരെ രക്ഷപ്പെടാൻ അനുവദിക്കരുത്!
അവർ രക്ഷപ്പെടുകയാണ്!
ഓട്! ജോയൽ!
നമുക്ക് വേഗത്തിൽ പോയേ പറ്റൂ!
നമുക്ക് വേണ്ടത്ര വേഗത ആയിട്ടില്ല, ബ്ലിറ്റ്സൻ!
നിക്കോളാസ്, മുന്നോട്ടു പറക്കണം!
നിനക്ക് പറ്റും, ബ്ലിറ്റ്സൻ! നിന്റെയുള്ളിൽ മാന്ത്രിക ശക്തിയുണ്ട്!
അങ്ങനെ തന്നെ, മോനേ! നീ പറക്കുന്നുണ്ട്!
എന്റെ ഭാരം കൊണ്ടാണ് പറക്കാനാവാത്തത്!
നമ്മളെത്താറായി! പോകൂ, ബ്ലിറ്റ്സൻ!
ദയവായി പറക്കൂ, ബ്ലിറ്റ്സൻ! പറക്കൂ!
- അരുത്, പപ്പാ! - ഐ ലവ് യൂ, നിക്കോളാസ്.
- വേണ്ട, പപ്പാ! - നിനക്കിനി പല നന്മകളും ചെയ്യാനാവും.
അതാണ് എല്ലാത്തിലും നല്ലത്.
വേണ്ട, പപ്പാ!
പപ്പാ, ഇല്ലാ! പപ്പാ!
പപ്പാ, പ്ലീസ്!
പപ്പാ, ഇല്ലാ! പപ്പാ, ഇല്ലാ!
പപ്പാ! പപ്പാ!
പപ്പാ.
- ഇത്രയും കൊള്ളാത്ത കഥ ഇതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ല. - അതിന് തീർന്നില്ലല്ലോ.
കഥയിനി സന്തോഷത്തോടെ അവസാനിക്കാനിടയില്ല.
അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലല്ലോ.
സന്തോഷത്തോടെ അവസാനിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. ഒന്നുമൊരിക്കലും അവസാനിക്കുന്നുമില്ല.
എന്നാൽ പിന്നെ എല്ലാവർക്കും മെറി ക്രിസ്മസ്.
പക്ഷേ, റൂത്ത് ആന്റി?
എന്താണ്, മോപ്പറ്റ്?
പാവം നിക്കോളാസ്.
അറിയാം. അവനനുഭവിച്ച വേദന വളരെ വലുതായിരുന്നു.
സ്നേഹത്തിനു നൽകേണ്ട വിലയാണ് സങ്കടം.
അനേകം മടങ്ങ് മൂല്യമുണ്ട് അതിന്.
നിക്കോളാസ്.
എനിക്കൊരുപാട് ദുഃഖമുണ്ട്.
പക്ഷേ, അപ്പോഴാണ് നിക്കോളാസിന് കാര്യങ്ങൾ ശരിയാക്കാനുള്ള സമയമായത്.
ലിറ്റിൽ കിപ്പിനെ തിരിച്ച് എൽഫേമിലേക്ക് എത്തിക്കാനും സമയമായി.
ശ്രദ്ധിക്കൂ.
എന്റെ അപ്പനൊരു ചീത്ത മനുഷ്യനാണെന്നാവും നീ ചിന്തിക്കുന്നത്.
പക്ഷേ, അദ്ദേഹത്തിന് നല്ല ഗുണങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
മനുഷ്യരെ മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.
എൽഫേമിന്റെ തെരുവുകൾ വിജനമായിക്കിടക്കുന്നത് നിക്കോളാസ് കണ്ടു.
ഒരു എൽഫിനെപ്പോലും കാണാനില്ല.
മദർ ഹാർക്കേഴ്സ്, എൽഫുകളോട് ചെയ്ത നീച കൃത്യത്തിന്...
...നിങ്ങളെ ആജീവനാന്തം നാടുകടത്തുന്നു.
നിങ്ങൾക്ക് ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കാം.
പക്ഷേ, ഞങ്ങൾ നിൽക്കുന്ന മണ്ണ് കൊണ്ടുപോകാൻ ഒരിക്കലും സാധിക്കില്ല.
ഇത് ഞങ്ങളുടെ വീടാണ്.
മതിയാക്കൂ!
നാടുകടത്തുന്നു! നിങ്ങളെയെല്ലാം നാടുകടത്തുന്നു.
നിങ്ങൾക്കത് ചെയ്യാനാവില്ല.
ചെയ്തുകഴിഞ്ഞല്ലോ.
സുരക്ഷയ്ക്ക് ഭീഷണിയുണ്ടാക്കുന്നവരും ജീവിതം തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവരുമായ നിങ്ങളെയിവിടെ നിലനിർത്താനാവില്ല.
പാവം ലിറ്റിൽ കിപ്പിനുണ്ടായ അനുഭവം നമ്മളങ്ങ് മറന്നോ?
അവനോട് തന്നെ ചോദിച്ചുകൂടേ?
ഞാനൊരു വലിയ പ്രസംഗമൊന്നും നടത്തുന്നില്ല.
അതുതന്നെ മതിയാകുമെന്നാ തോന്നുന്നത്.
ലിറ്റിൽ കിപ്പ് ജീവനോടെയുണ്ടെങ്കിൽ...
...അപ്പോൾ, പ്രതീക്ഷയും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
ദൈവത്തിനു നന്ദി.
നിൽക്കൂ.
അവനെ താഴെ നിർത്തൂ. തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരൂ.
കിപ്പിന് കൈയടിക്കൂ!
മാറണം. മാറണം. നമ്മൾ മാറണം.
നിൽക്കൂ! ഞാൻ കൽപ്പിക്കുകയാണ്!
- അവനെന്താ പറ‌ഞ്ഞത്? - ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. വാതിലിൽ മുട്ടിയതേയുള്ളൂ.
ആകാംക്ഷയൊട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല.
എന്താണ്?
ഓ, എന്റെ മോനേ!
എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ, അമ്മേ.
അച്ഛനൊന്ന് വീട്ടിൽ വരട്ടെ, നമുക്ക് സംസാരിക്കാം.
നിന്റെ അപ്പനെ കണ്ടെത്തിയില്ലേ?
കേൾക്ക്.
ജീവിതത്തിൽ വ്യക്തവും ലളിതവുമായ ഒരേയൊരു കാര്യം സത്യമാണ്.
പക്ഷേ, അത് ചിലപ്പോൾ വേദനയുണ്ടാക്കും.
ഈ വേദന എപ്പോഴെങ്കിലും ഇല്ലാതാകുമോ?
ഇല്ല.
ഒരു തവണ കള്ളം പറയാനാവില്ലേ?
പക്ഷേ, ആ വേദനയോടൊപ്പം ജീവിക്കാൻ പഠിക്കണം.
അത് നിന്നെ കരുത്തനാക്കും.
അതാണ് സത്യം.
ഇതെങ്ങനെ സാധിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
ആദ്യം തൊട്ടൊന്ന്...
നീ ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിനെ രക്ഷിച്ചു.
- ആർക്കുമത് ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ. - പക്ഷേ, നീ മാത്രമേ അത് ചെയ്തുള്ളൂ.
ഹീറോ കളിക്കല്ലേ. അതങ്ങ് സമ്മതിക്ക്.
ഞങ്ങൾ ചെറിയ പമ്പരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നവരാണ്.
വിനയം കൊണ്ട് പറയുന്നതാണ്. ഇവരുടെ പമ്പരം ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്.
സഹായിച്ചതിന് നന്ദിയെന്നോണം...
...ഞങ്ങളുടെ ഏറ്റവും മികച്ച സാധനങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാവുന്നതാണ്.
എനിക്കാകെ ഒരു കളിപ്പാട്ടമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അതൊരു ടർണിപ്പ് പാവയായിരുന്നു.
- അമ്മ ഉണ്ടാക്കിത്തന്നതാണ്. - അതൊരു കദനകഥയാണ്.
- ഇവൻ അതിനെ തിന്നു. - പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എല്ലാവരും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഒരേയൊരു കളിപ്പാട്ടമോ?
അതിനൊപ്പം കളിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷവും സ്നേഹവും അറിഞ്ഞിരുന്നു.
ഏതൊരു കുട്ടിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നതിലും അപ്പുറമാണത്.
- നിൽക്കൂ. - എന്താണ്?
നിങ്ങൾക്കിനിയും ഇതുണ്ടാക്കാമോ? കുറേ വേണം.
- തീർച്ചയായും... - ഉള്ളതെല്ലാം ഞങ്ങൾക്ക് വേണം.
തിളങ്ങുന്നതും അടുക്കി വയ്ക്കാവുന്നതും പൊതിയാൻ പറ്റുന്നതുമെല്ലാം വേണം.
- ഈ കർട്ടനും വേണ്ടിവരും. - ഏതെങ്കിലും എൽഫിനെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നുണ്ടോ?
- അല്ല, അതിലും വലുത്. ഒരുപാട് വലുത്. - കർട്ടൻ കട തുടങ്ങാനാണോ?
- ശരി, വരൂ. - അധികം സമയമില്ല!
- ഞാൻ പാൽക്കട്ടിയും കഴിച്ചിട്ടില്ല. - അതെന്താ പറയാഞ്ഞത്? ഞാനുണ്ടാക്കി തരാം.
എന്റെ ഭാര്യയാകാമോ?
കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, കൂട്ടരേ. ഞാനീ ചക്രം തിരിക്കാൻ പോവുകയാണ്.
ചക്രം ഈ വശത്തുണ്ട്.
- നന്ദിയുണ്ട്. ഇത് ധാരാളം. - ചക്രങ്ങൾ കൊണ്ടുവരൂ.
അങ്ങനെ തന്നെ, ചങ്ങാതിമാരേ. നിങ്ങൾ നന്നായി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അങ്ങനെ തന്നെ ജോലി തുടരട്ടെ.
ഗംഭീരമായിട്ടുണ്ട്. താങ്ക്യു.
എന്തോ ഒരു കുറവുണ്ട്. വീണ്ടും ശ്രമിക്കൂ.
ഇതിലും മോശമായത് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
- താങ്ക്യു. - ഇത് കാണാൻ അമ്മയും വേണമായിരുന്നു.
അമ്മ പ്രതീക്ഷിച്ചതെല്ലാം ഇവിടെയുണ്ട്.
എല്ലാവരും അഞ്ച് മിനിറ്റ് കൊണ്ട് തീർക്കണം.
- അഞ്ച് മിനിറ്റ്! - ഇപ്പോൾ ചായം പൂശിയതേയുള്ളൂ.
നീല സമാധാനമാണ്.
ചുവപ്പ് സന്തോഷമാണ്.
പച്ച അത്ഭുതമാണ്. പിന്നെ മഞ്ഞ, കണ്ണിന് കുളിർമയേകും.
ഇതിഷ്ടമായോ?
ഇത് കുറച്ച് തിളങ്ങുന്നുണ്ടല്ലോ?
- മനോഹരമായിരിക്കുന്നു. - ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
ആ കലമാന് തനിയെ പോകാനറിയില്ല.
ശരി, കൂട്ടരേ. സമയായിരിക്കുന്നു. നമ്മൾ വൈകിയിട്ടില്ല.
മെറി ക്രിസ്മസ്!
- ഇത് വച്ചോളൂ. - വേണ്ട, എനിക്ക് വേണ്ട.
നീയിപ്പോൾ ഞങ്ങളിലൊരാളാണ്.
എൽഫേമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നീയിങ്ങനെ സാദാ വസ്ത്രം ധരിക്കരുതല്ലോ?
ആളുകൾ നിന്നെ ബഹുമാനിക്കണമല്ലോ.
ഞങ്ങൾ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ട്.
അത് നിനക്ക് ഉയരം കൂടുതലുള്ളതുകൊണ്ടല്ല.
പൊയ്ക്കോളൂ. എൽഫേം ഇനി നിന്റെ നാടാണ്.
പൊയ്ക്കോളൂ. ഞങ്ങൾക്ക് അഭിമാനം നേടിത്തരൂ.
പറഞ്ഞ സാധനം.
- എല്ലാത്തിനും നന്ദിയുണ്ട്. - സുരക്ഷിതമായി പറക്കൂ.
എല്ലാം ഇവിടുന്നാണ് കിട്ടിയത്. ഉടനേ കാണാം.
ഞങ്ങൾ കാത്തിരിക്കും.
നിൽക്ക്!
ഈ മനുഷ്യൻ എൽഫേം വിട്ടുപോകാൻ പാടില്ല.
ഇവനല്ലേ നമ്മുടെ എൽഫ് കുട്ടിയെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത്.
അതിൽ സന്തോഷമുണ്ട്.
പക്ഷേ, ഇവനീ സമൂഹത്തെപ്പറ്റി മോശം അഭിപ്രായമുണ്ടാക്കിയാലോ?
നമ്മൾ നേടിയതൊക്കെ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണാൻ...
...തടസ്സമായിട്ടുള്ളതൊന്നും വച്ചുപൊറുപ്പിക്കരുത്.
നമ്മുടെ നാട്.
നമ്മുടെ സംസ്കാരം.
ഇല്ല, ഇത് അതല്ല.
കുട്ടീ...
ഈ മാല നിനക്കെവിടുന്ന് കിട്ടി?
എവിടുന്നാണ് കിട്ടിയത്?
എന്റെ അമ്മ.
ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അമ്മയിത് ധരിച്ചിരുന്നു.
ഇതൊരിക്കലും വീണ്ടും കാണുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല.
കുറേക്കാലം മുമ്പ്...
ഒരു മനുഷ്യ പെൺകുട്ടി ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്നു.
ക്ഷീണിച്ചുതളർന്ന അവൾക്ക് വഴിതെറ്റിയതാണ്.
ഞങ്ങളവളെ സ്വീകരിച്ചു.
അവൾ നല്ല സ്നേഹമുള്ളവളും ദയയുള്ളവളും ശുഭപ്രതീക്ഷയുള്ളവളുമായിരുന്നു.
അവൾ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്തായി മാറി.
എന്റെ സുഹൃത്ത്.
മഞ്ഞ് മാറിയപ്പോൾ അവൾ തെക്കുഭാഗത്തുള്ള വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതു വരെ അങ്ങനായിരുന്നു.
അവളുടെ കീശ നിറയെ ചോക്ലേറ്റായിരുന്നു.
എന്റെ ചോക്ലേറ്റെല്ലാം അങ്ങോട്ടാണല്ലേ പോയത്.
ഞാനോർക്കുന്നു, ഡിമോൾസാ.
നീ എല്ലാത്തിലുമുപരി മനുഷ്യരെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന കാലമുണ്ടായിരുന്നു.
- പക്ഷേ, ഒന്നും മിണ്ടാതെയാണവൾ പോയത്. - അമ്മയൊരിക്കലും മറന്നില്ല.
എല്ലാ ദിവസവും എൽഫേമിന്റെ കഥ അമ്മയെനിക്ക് പറഞ്ഞുതരുമായിരുന്നു.
ഇതെപ്പോഴും അമ്മയുടെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നു.
ലൂമി.
ലൂമിയെന്നാണ് അവളെ വിളിച്ചിരുന്നത്.
ലൂമി.
ഇങ്ങോട്ടുവന്ന ആ പെൺകുട്ടി ഇവിടെ ഏറെക്കാലം തങ്ങിയില്ല.
ഞാനവളെ കാണുന്നു.
നിന്നിലൂടെ ഞാനവളെ കാണുന്നു.
എന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞത്, എൽഫേം...
...ലോകത്തേറ്റവും സന്തോഷവും പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞ നാടാണെന്നാണ്.
അത് വീണ്ടും അങ്ങനെയാവണം. പ്രത്യേകിച്ചും ക്രിസ്മസിന്റെ അന്ന്.
ആ പേരാണ് അമ്മയെനിക്ക് നൽകിയത്.
അവൾ നിന്നെ വിളിച്ചത്...
അവൾ നിന്നെ വിളിച്ചത് ക്രിസ്മസ് എന്നാണല്ലേ.
ആ മഹത്തായ ദിവസത്തിന് ഇനിയും സമയമുണ്ട്.
നമുക്കതിനെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ദിവസമാക്കാം.
തയ്യാറല്ലേ, ചങ്ങാതീ?
എപ്പോഴേ തയ്യാറാണ്.
കലമാനെയല്ലേ ഉദ്ദേശിച്ചത്?
വേഗം പോ, ബ്ലിറ്റ്സൻ. വേഗം!
ഉടനേ കാണാം, ചങ്ങാതീ!
സന്തോഷത്തോടെ പറക്കൂ, ക്രിസ്മസ് പപ്പാ!
അവിടേക്ക് പോ, ബ്ലിറ്റ്സൻ! താഴേക്ക് പോ!
വാൽ മടങ്ങിയെന്നാ തോന്നുന്നത്.
നീയാരാണ്?
ആ സഞ്ചിയിലെന്താണ്?
പ്രതീക്ഷയും മായാജാലവും അത്ഭുതവും.
കാവൽക്കാരേ!
വീണ്ടും പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന സാധനമല്ലേ അങ്ങ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.
ഓ, അത്.
ഞാനതൊക്കെ ഏതാണ്ട് വിട്ടു.
തലയിൽ കൊമ്പുള്ള കുതിരകളെ കണ്ടുമടുത്താൽ എപ്പോഴും കുറ്റം മാത്രമേ കാണുകയുള്ളൂ.
നിൽക്കൂ.
കാവൽക്കാരേ!
ഒന്ന് നിർത്താമോ.
അല്ലേലും ഇവിടാരുമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് നോക്കൂ, പ്ലീസ്.
ശരി, എങ്കിൽ കാണിക്കൂ.
ഇതിനത്ര മാന്ത്രിക ശക്തിയൊന്നുമില്ല.
ഇതെങ്ങനാ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്?
നമുക്ക് അവിടുന്ന് തുടങ്ങാം.
മുകളിലേക്ക് കയറാൻ രാജാക്കന്മാർ സഹായിക്കുമോ?
ഈ രാജാവ് സഹായിക്കും.
എങ്ങനെ അകത്തുകയറി?
- ഇനിയെന്താണ്? - കണ്ടോളൂ.
സമ്മാനങ്ങളല്ല പ്രധാനമെന്ന് നിക്കോളാസ് ആ രാജാവിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
അവയ്ക്ക് ഭംഗിയൊക്കെയുണ്ടെങ്കിലും...
...അവയ്ക്കു പിന്നിലുള്ളതെന്തോ അതാണ് പ്രധാനം.
ഇതാ ഒരെണ്ണം.
സ്നേഹിക്കാൻ നമ്മളുണ്ടെന്ന് ബോധ്യപ്പെടുത്താനാണ് അവ കൊടുക്കുന്നത്.
അപ്പോൾ നമ്മളെല്ലാം ആ സന്തോഷം പങ്കുവയ്ക്കുന്നു.
ആ സന്തോഷം പ്രതീക്ഷയായി വളരും.
ഒരു വീട്ടിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, അത് നാടാകെ പരക്കും.
ഞാനാവശ്യപ്പെട്ടത് എന്തെങ്കിലും പുതിയ കാര്യമാണ്.
പക്ഷേ, നമ്മളെല്ലാം മറന്നുപോയ കാര്യമാണ് നീ കൊണ്ടുവന്നത്.
നന്ദിയുണ്ട്.
- അത് നല്ല കാര്യം തന്നെ. - ചിയേഴ്സ്.
- എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നത്? - ഇവിടുത്തെ എന്റെ ജോലി കഴിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്...
കഴിഞ്ഞെന്നോ? കഴിഞ്ഞെന്നോ?
ഞാൻ നിങ്ങൾക്കൊരു ആശയം തന്നു. അതെങ്ങനാ നടക്കുന്നതെന്നും കാണിച്ചുതന്നു.
- അപ്പോളിത് ചെയ്യാൻ ആരെയെങ്കിലും ജോലിക്കെടുക്കണം. - അതുകൊള്ളാം.
കൊള്ളാം. നീയെപ്പോഴാ ജോലി തുടങ്ങുന്നത്?
എനിക്ക് നിന്നെപ്പറ്റി അറിയില്ല. പക്ഷേ, എനിക്ക് തോന്നുന്നത്...
എന്നെന്നും സ്നേഹിച്ചും സ്നേഹിക്കപ്പെട്ടും സന്തോഷിക്കാനുള്ള അർഹത ഒരാൾക്കുണ്ടെങ്കിൽ...
...അത് നിനക്കാണ്, എന്റെ കൊച്ചു ചങ്ങാതീ.
മാത്രമല്ല, വർഷത്തിൽ ഒരു ദിവസത്തേക്ക് മതി.
ആ ദിവസത്തെ എന്തുവിളിക്കും?
എളുപ്പമല്ലേ. നിക്കോളാസിന്റെയും മീക്ക എന്ന സംസാരിക്കുന്ന ചുണ്ടെലിയുടെയും ദിവസം.
വേറെന്തെങ്കിലും പേരുണ്ടോ?
ഇനിയാരെയാണ് മാജിക്കിലൂടെ വിശ്വാസിയാക്കേണ്ടത്?
ആരെയാ?
- കള്ളാ! - വരൂ!
കള്ളൻ!
- നുഴഞ്ഞുകയറ്റക്കാരാ! - പോകാം!
ഹേയ്, കാർലോറ്റ ആന്റി!
ഇത് ഞാനാണ്, നിക്കോളാസ്.
ഞാനിപ്പോൾ കലമാന്റെ പുറത്താണ് പറക്കുന്നത്, എന്റെ ചുണ്ടെലിയിപ്പോൾ സംസാരിക്കും.
- ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാരൻ രാജാവിനെ കൊണ്ടുവന്നത് നോക്കൂ. - ഹലോ!
ഹായ്.
മാന്ത്രികവിദ്യ സത്യമാണെന്ന് പറയാനാണ് ഞാനിങ്ങോട്ട് വന്നത്.
അതെ. സത്യമാണ്.
- പോക്കറ്റ്. - ഓ, അതെ, നിങ്ങളുടെ പോക്കറ്റ് നോക്കൂ.
നന്ദിയുണ്ട്, നിക്കോളാസ്!
ആ സഞ്ചിയിലെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ തീരാറായിരുന്നു.
പക്ഷേ, നിക്കോളാസിന്റെ സാഹസങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അങ്ങനെ രാജാവും...
...ചുണ്ടെലിയും...
...കലമാനും...
...ക്രിസ്മസ് എന്ന പേരുള്ള ആൺകുട്ടിയും...
...ആകാശത്തിലേക്ക് അപ്രത്യക്ഷരായി.
എനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.
ചിലപ്പോൾ അടുത്തവർഷം മനസ്സിലാകും.
- കമോൺ. സിമ്പിളാണ്. നീയൊന്ന്... - നിർത്ത്, ഞാനൊന്ന് ചിന്തിക്കട്ടെ.
മനസ്സിലായി.
ഞങ്ങൾക്ക് ഉടനെങ്ങാനും വേറൊരു കഥ പറഞ്ഞുതരാമോ?
എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞുതരാം.
നാളെ ആയാലോ?
ഹേയ്, നിങ്ങൾ ഉറങ്ങാതെ എന്തെടുക്കുവാ? ഉറങ്ങുന്ന സമയം കഴിഞ്ഞല്ലോ.
അടുത്ത വർഷം നമുക്ക് ക്രിസ്മസ് പപ്പയെക്കൊണ്ട് പുള്ളിയുടെ ജോലി ചെയ്യിക്കാം.
- ശരി. എങ്കിൽ... - ഡാഡ്.
ഞാനല്ല...
- ഞാനല്ല... - ഇങ്ങനെയാണത് സംഭവിക്കുന്നത്.
അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ രാത്രി അവസാനിക്കും.
സൂര്യനുദിക്കും, ക്രിസ്മസ് പുലരികൾ വീണ്ടും വരും.
ആ സമയത്ത് എന്തും സംഭവിക്കാം.
എനിക്ക്...
അമ്മയ്ക്കിത് ഇഷ്ടമായേനെ.
അമ്മയിനി തിരിച്ചുവരില്ല, അല്ലേ?
ഇല്ല, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളാണ് അവളുടെ ഏറ്റവും നല്ല ഓർമ്മ.
- റൂത്ത് ആന്റി. - എന്താ?
ശരിക്കും ക്രിസ്മസ് അങ്ങനാണോ തുടങ്ങിയത്?
ആയിരിക്കുമല്ലോ, ആയിരിക്കണം. ഞാൻ കള്ളം പറയില്ലല്ലോ.
പരിഭാഷ അരുൺ ബി. എസ്, കൊല്ലം.
നന്ദി മുബാറക്ക് റ്റി. എൻ, ഫ്രഡി ഫ്രാൻസിസ്, പ്രവീൺ അടൂർ.
മലയാളം പരിഭാഷകൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക www.malayalamsubtitles.org www.facebook.com/groups/MSONEsubs
ഇൻഫോ: 9DFF42A9B1A855D6CEF1AB68C9278EF6F9173F32