Dzień dobry. Flinley Craddick.
Spróbuję połączyć. Chwileczkę.
Tak!
Alisha znowu dzwoniła. Mam powiedzieć, że cię nie ma?
Mówiłam, żadnych telefonów od tej kobiety przed 17.
To każę jej spadać.
Nie, nie mów tak. Powiedz, że mnie nie ma.
Jasne.
Boże, kiedy przyszli agenci?
Dwadzieścia minut temu.
- I mnie nie obudziłaś? - Tak spokojnie spałaś.
Nie wiedziałam, czy chcesz...
Ten budynek nie jest na wynajem. Jeszcze nie.
Mają zniknąć, jasne?
Tak jest, kapitanie!
„Kapitan” brzmi dziwnie. Proszę, nie mów tak.
Dziś ma pojawić się finalny raport sprzedaży.
Jeśli nie osiągniemy celu, biuro zostanie zamknięte
i będziemy zmuszeni pracować zdalnie z brutalnej izolacji własnego domu.
Proszę tędy. Przepraszam.
Uwaga! Ewakuacja!
- Pomówmy o liczbach. - Są do dupy.
Nie takiego nastawienia aktualnie potrzebuję.
Zwykła szczerość.
Bądź mniej szczera,
ale powiedz mi to wprost,
w pozytywny i zachęcający sposób.
Jesteś na dobrej drodze.
Pięknie!
Ale wciąż brakuje ci 220 tysięcy.
Ty tu jesteś od produktywności. Co dla mnie masz?
Zabawne, że pytasz.
Stworzyłam petycję, żeby pozostawić biuro otwarte.
Mam już jeden podpis.
Tak, twój.
Leniwy aktywizm nas nie uratuje.
W 2014 uratował psa Karola Wilcoxa przed egzekucją za zabicie kaczki.
Mieli 636 000 podpisów.
Dzień dobry. Flinley Craddick.
Tak, chwileczkę.
Hannah, to Alisha. Jesteś już?
Jasne.
Przykro mi, rozcięła sobie szyję. Mogę coś przekazać?
- Cześć. - Martin, Nick się odzywał?
Tak.
Słyszałeś jego głos?
Tak, rozmawialiśmy przez telefon.
Mówił, jakby był chory?
Nie za bardzo.
Może to skręcona kostka.
Mówił, że zapalenie krtani.
Spoko.
Nie, Nick nie zaprosił mnie na randkę.
Nie na taką prawdziwą.
Zaproponował wspólną kolację,
ale zadzwonił Mason i musiałam iść.
To nic takiego. Ale od tamtej pory
ciągle siedzi na chorobowym.
Dobra, ludzie!
Nadszedł sądny dzień.
„Sądny” oznacza „zróbmy to”.
Dlatego dziś wszystkich przerzucam na sprzedaż.
Bez wyjątków.
Mamy czas do 17, żeby zarobić 220 tysięcy.
A zatem do dzieła!
Dwieście dwadzieścia tysięcy do 17. To jakiś żart.
Trzeba się zmobilizować!
Trzeba dzwonić do klientów! Dzielić się nimi!
Trzeba, wiecie, sprzedać nasze ciała!
Znaleźć sponsorów! Gdzie Nick?
- Jest chory. - Dziś!
Pomyślmy globalnie.
Która jest godzina? Które kraje wciąż handlują?
- Jest 10.32. - Jest 10.32, tak.
Ameryka zamknięta, Londyn też.
Japonia i Wyspy Salomona są otwarte.
Korea Południowa, Północna, Rosja!
Północna odpada, ale Rosja...
- Mają otwarte. - Ja cię kręcę.
Sprzedajemy, za wszelką cenę!
Czy chcę pracować zdalnie?
To bez znaczenia.
Czy chcę wspierać wizję mojej kierowniczki oddziału?
Za wszelką cenę.
Co robisz?
Pracuję w sprzedaży,
a że pewien przedstawiciel nie przyszedł,
zajmuję jego miejsce.
Gdybym musiał dokończyć staż z domu,
nic by mi się nie stało.
Lizzie, sprawdź listę klientów Nicka.
Z przyjemnością.
Jest chroniona hasłem.
Spróbuj Nick-jest-spoko-69.
„Nick jest spoko”... Nie.
To może Nick-nie-jest-spoko-68?
Greta, jakie Nick ma hasło?
Nie powiem.
Masz rację. Nikt nie lubi kapusiów.
Lloyd, jakie Nick ma hasło?
„Lizzie to moja psiapsi”, a wszystkie „i” to wykrzykniki.
„Lizzie to moja psiapsi”. Działa.
- Wydrukuj mi to. - Robi się.
Gwoli ścisłości, Nick nie jest moim kumplem.
Cześć, Davidzie. Hannah Howard z firmy Flinley Craddick.
Co u ciebie?
Nick Fletcher, tak, ale w tej chwili go nie ma,
więc uznałam, że ja cię pomęczę.
Kumam, w porządku.
Nie ma sprawy.
Na pewno cię nie przekonam? Nie, w porządku.
Jeśli zmienisz zdanie, zadzwoń,
ale oferta jest dostępna tylko do 16.59.
Dobrze, do usłyszenia.
Hannah, możemy skorzystać z waszej lodówki?
Mamy na dole grilla, a nasza jest już pełna.
Grill? Mamy dużo pracy, więc...
Tylko dla ludzi z magazynu, urodziny Jonny'ego.
To moje urodziny, więc...
Właściwie to...
Co ona robi?
Ekipo! Jonny ma urodziny.
Urządzamy grilla w magazynie.
Ten, kto najwięcej sprzeda, zgarnie nielimitowane kiełbaski!
- Nielimitowane? - Tak.
Wrzućcie je do lodówki. Widzimy się później.
Kto... używa... opakowań. Znak zapytania.
Top 10 firm, które używają kreatywnych opakowań
Chcę pomówić z kierownikiem.
Oczywiście, chodzi o dużą sprzedaż.
Tak, chętnie poczekam.
Mam grubą rybę na linii.
Muszę ją złapać.
To bardziej rekin.
A co byś powiedziała na to, że ten rekin to Tetra Pak?
Że to firma od opakowań. Na co im te nasze?
Kto pakuje sam dla siebie?
- Powodzenia. - Tak.
To moje biurko.
Kto pierwszy, ten lepszy.
Wiem, że zwykle rozmawiacie z Nickiem, ale...
Oddzwonię. Nickelodeon!
Lepiej późno niż wcale.
Zadzwonił do mnie klient, który twierdził, że ich nękasz...
Nękam? Raczej naciągam.
Jesteśmy dziś pod dużą presją, robię, co konieczne.
Otwierasz mój komputer
i częstujesz się moimi kontaktami?
Osobistymi i zawodowymi. Shawn Atwood z Większe jest lepsze.
- Kto to? - Miesiąc temu złożył zamówienie.
Dobra, a Nellie z Georgio? Ma jakiś związek z Armanim?
Nie, to moja fryzjerka.
- To klientka? - Nie, moja fryzjerka.
- Mogę odzyskać moją listę? - Gregor Best. To duży gracz, nie?
Tak, w tym tygodniu znów złoży zamówienie.
- Zadzwońmy. - Nie.
Nie życzy sobie kontaktu,
załatwia osobiste sprawy, zadzwonię jutro.
Jutro będzie za późno. Doceni telefon od szefowej.
- Nie rozumiesz... - Czekaj. Poczta głosowa.
Cześć, tu Hannah Howard z firmy Flinley Craddick.
Jestem tu kierowniczką.
Dzwonię, żeby sprawdzić zamówienie Nicka Fletchera...
Gdyby ktoś pytał,
będę tam pisał moją rezygnację.
Nikogo to nie obchodzi, Nick!
On żartuje?
Tak, to pudło. Dobre pudło.
Tak, kartonowe pudło.
Chcecie je kupić?
Dobrze, to cześć.
Debs.
Jak sprzedajesz pudła? Jest jakiś scenariusz czy coś?
Pytasz serio?
Bardzo lubię kiełbaski.
Ulubiona kiełbasa? Wieprzowa z koprem włoskim.
Przeżyję pracę zdalną.
Byłoby miło, żeby Lloyd się tak ciągle nie gapił.
- Herbaty? - Tak, poproszę.
Tak.
Pisałam do ciebie kilka razy.
Tak, wiem.
Wybacz, że nie odpisywałem,
byłem nieco rozkojarzony.
Zapalenie krtani, tak?
Tak, ścięło mnie na kilka dni.
- A co u ciebie? - Dobrze.
Naprawdę chcesz odejść?
Tak.
Czy to przez to...
Oto oni, dynamiczny duet, rekiny sprzedaży.
Czy mógłbym omówić z wami mój skrypt?
Greta jest większym rekinem niż ja.
Zostawię cię w jej zdolnych rękach
lub szczękach, zależnie od...
Szczęki.
Napisałem ten wiersz.
Masz jakiś odtwarzacz? Bo mógłbym go zarapować.
Zrób to a capella.
Dobrze, to tak...
Dobry dzionek Co jest w kartonie?
To kot Pan Zagadka I siedzi w moich gatkach
Fajny to kiciuś
I co sądzisz?
Wyszło zabójczo.
Gregor! Raz jeszcze Hannah Howard.
Tylko... Nie teraz, Alisho!
Halo? Hannah?
Nie wspomniałam,
że dorzucimy darmową folię bąbelkową.
Oddzwoń do mnie. O Boże.
- Orzeł wylądował. - O czym ty mówisz?
Mam bardzo intratną ofertę.
Nazwa użytkownika to XPR-ZYLON hasztag 2833.
Powiedzmy, że Zylon chce dać 150 tysięcy w Bitcoinach
za pięćset personalizowanych pudeł.
- Sto pięćdziesiąt? - Tak.
Jeśli ktoś chce kupić 500 pudeł wielkości człowieka,
które mają wentylację, nie mnie to kwestionować.
Deb, możemy przelać Bitcoiny na nasze konta?
Nie, Flinley Craddick nie handluje kryptowalutami.
Ale... W porządku...
- Zapytaj go o dolary. - Dobra.
- Hannah, przeglądałem... - Teraz jesteśmy zajęte.
Zamknij drzwi. Zylon, no dawaj.
- Co robicie? - Wykonujemy naszą pracę.
Przepraszam, czy to dark web?
To nie dark web, prawda, Lizzie?
Mogę potwierdzić, że to dark web i...
Sto pięćdziesiąt tysięcy dolarów!
O Boże, dobij targu.
Nie... Nie dobijamy targu.
Zylon oferuje 150 000 dolarów.
Zylon jest prawdopodobnie przestępcą i handlarzem ludźmi.
Dziękuję za opinię, ale udzielę Zylonowi kredytu zaufania.
- Dobij targu. - Tak.
- Martin! - Musicie ochłonąć.
Sam sobie ochłoń.
- Jestem spokojny. - Ja też.
Jestem aplikacją do medytacji. Wiatrem na polu pszenicy.
Deszczem na blaszanym dachu. Tym właśnie jestem.
Nie wiem, co się dzieje.
To Gregor Best.
Proszę, proszę.
Chyba do kogoś zaraz uśmiechnie się szczęście.
Witaj, Gregorze.
Nie lubię być nękany. Wyraziłem się jasno,
- że jestem dziś niedostępny. - Tak, cześć.
Ja też jestem twoją fanką.
Duże zamówienie? Wspaniale.
Biznesowy lunch? Jak najbardziej.
Dobrze, do zobaczenia.
Ekscytujące.
Idę domknąć dużą transakcję.
Służbowy lunch. Gruba ryba.
Życzcie mi powodzenia. Choć to zbędne.
Służbowy lunch. Gruba ryba.
Muszę to przyznać Hannah. Nigdy się nie poddaje.
Zagramy w ping-ponga?
Chciałabym zastawić mój dom.
Rzućmy okiem. Dziękuję.
Potrzebuje pani 220 000 dolarów?
I to na dziś.
Rozumiem.
Dobry dzionek A co jest w kartonie?
To kot pan Zagadka
I siedzi w moich gatkach
Wyszła.
Fajny to kiciuś
Greta, czy możesz...
Musimy pomówić o słoniu w pokoju.
Zabrałeś go specjalnie dla żartu?
Szukałem wszędzie. To niesamowite, co można znaleźć w magazynie.
Jeśli chodzi o tamten dzień,
nie było moją intencją, żeby gdzieś iść czy coś...
- Rozumiem, przepraszam. - O nie.
- Nie musisz. - Nie ma sprawy.
Jest spoko.
Planowałeś mnie unikać do końca życia?
Taki był plan, ale nie wyszło, więc...
Poległeś.
Wróćmy do tego, kim zawsze byliśmy.
Czyli?
Przyjaciółmi. Zabawowymi przyjaciółmi.
Zadkowymi?
- Tylko przyjaciółmi. - Zabawowymi.
To zaszczyt być twoim zadkowym przyjacielem.
To ja już pójdę...
Zabierz ze sobą słonia.
Nie, zatrzymaj go, Nicku Fletcherze.
- Greto King... - Jest cały twój.
Dobrze.
Nie.
Przegryw!
Co się dzieje?
Wyszłaś i zapanował chaos, który próbuję opanować.
Ale nie chcą słuchać.
To ja idę na grilla zjeść mięso.
Mam nadzieję, że jesteście z siebie zadowoleni.
Bo ja na przykład nie jestem.
O w mordę.
Co się stało?
Hannah próbowała zastawić swój dom.
To wspaniałe wieści! Miłego dnia!
To była przyjemność.
Kto właśnie coś sprzedał? Lloyd.
Co mnie ominęło?
Kto zastawia dom, żeby chodzić do biura?
Widocznie Hannah.
Co jest z Hannah?
Nie wiem.
Hannah, pomóc ci jakoś?
Podasz mi sos barbecue?
Daj barbecue. Dzięki.
- Dzięki, stary. - Na zdrowie.
- Tak. - Dobra.
Zajada uczucia.
Uwielbia żeberka.
Ja będę mówiła. Dobra?
Dać jej serwetkę?
Piętnaście podpisów.
Wszyscy podpisali.
Elizabeth Moyle,
Lloyd Kneath,
Tina Kwong...
Nawet Nick Fletcher.
Pomyślałem, że zostanę na trochę.
Kurczę.
Dziękuję. To wiele znaczy.
I dowodzi tego, o czym wiedziałam od początku.
Kochacie biuro i chcecie tu zostać.
Nie, raczej chodziło o to...
Było nam cię żal.
Praca zdalna nam nie wadzi.
Ale jest napisane: „ratuj nasze biuro”. I wszyscy się podpisaliście.
Co do jednego.
Jako wasza zaufana liderka
nie pozwolę, by te wołania pozostały bez odpowiedzi.
Ruszymy na Kapitol!
Tak!
Masz na myśli centralę,
pięć godzin piechotą stąd?
Dobrze, pójdziemy na stację kolejową,
a potem na Kapitol.
Hannah, przyklepałem sprzedaż, czy mógłbym dostać moją kiełbasę?
Dobra, bierzcie kiełbasy, a potem ruszamy.
Wybacz, stary. Wezmę to.
Mam prawo być pierwszy. Cześć.
W porządku, częstujcie się.
Tak...
- Sto lat, stary. - Dziękuję, Lloyd.
Jak miło.
Na pracy zdalnej będzie mi brakowało wielu rzeczy.
Pogawędek, wspólnego sera.
Opiekacza. Wypasionego, na cztery kromki.
Nie chcemy pracy zdalnej
- Wszyscy! - Razem!
Nie chcemy pracy zdalnej
Boże.
- Ale uparta. - Tak.
Sprawdź, co ma do powiedzenia.
Cały dzień próbuję cię złapać.
Właśnie do ciebie szliśmy.
Skoro już tu jestem, pogadamy?
Oczywiście.
W biurze, ale dobra...
- Mieliśmy spotkanie zarządu... - To ciekawe,
bo właśnie tym stały się nasze spotkania, Alisho.
Nudą.
Wchodzisz, mówisz mi, jak mam pracować, a ja się nudzę.
Mieliśmy spotkanie zarządu,
a po przeanalizowaniu
wyników za ostatni kwartał
stało się jasne, że po przejściu na pracę zdalną
produktywność spadła.
Biura zostaną ponownie otwarte.
Obowiązkowa obecność cztery dni w tygodniu
i elastyczne godziny pracy.
Czyli mówisz mi,
że miałam rację?
Coś w tym stylu.
Udało mi się.
Przekonałam Alishę, żeby nie zamykała biura.
Obecność cztery razy w tygodniu i elastyczne godziny pracy.
- Naprawdę? - Tak.
- Dostaniemy dzień w domu? - Tak.
- Przekonałaś Alishę? - Owszem.
- Tak. - Petycja pomogła?
Nie była potrzebna.
Czyli widzimy się jutro.
Jutro mogę pracować z domu.
No to widzę się z pozostałymi.
- Ja jutro też nie przyjdę. - Ja też nie.
Ja tak samo.
Jutro mogę być chory.
Dobra, to pojutrze. Wszystko jedno.
- Przyjdziesz jutro? - Chyba tak. A ty?
Zastanowię się.
Czy jestem zaskoczona dzisiejszym zwycięstwem?
Niezupełnie.
Wyznaczyłam cel i harowałam jak wół, żeby go osiągnąć.
Czasami ludzie pytają mnie: „jak mogę zostać świetnym szefem?
Jak mogę stać się jak ty?”.
Prosta odpowiedź jest taka, że nie możesz.
To cecha, z którą się rodzisz. Albo ją masz, albo nie.
Jesteśmy bardziej charyzmatyczni,
bystrzejsi i trochę... lepsi.
- Cóż, Hannah... - Martinie.
To były trudne tygodnie i...
I sama wszystko naprawiłam? Tak.
Dlatego tak dobrze mi płacą.
Słyszałem, że inne oddziały również się otwierają.
Naprawdę?
Podobno polecenie poszło z centrali.
Nie musimy wdawać się w szczegóły.
- Nie. - Nie.
Ale tak było, więc...
- Nie uratowałaś... - Dziękuję, Martinie.
- Dobrze. - Do zobaczenia jutro.
- Nikogo tu nie będzie. - Przekonamy się.
Napisy: Marcin Kędzierski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski