NETFLIX ORİJİNAL FİLMİ
-Alo? -Sameera?
Uyuyor muydun?
Dün gece geç yattım. Alarmı duymamışım. Kusura bakma.
Geç kalacaksan taksiye bin.
-Alo? -Dinliyorum.
Taksiye bin. Ben öderim.
-Akşam görüşürüz. -Söz mü?
Evet. Oraya varınca adresi gönderirsin.
Tamam.
Ne giyiyorsun? Fotoğraf göndersene.
Gel de kendin gör.
-Bekleyeceğim. -Geleceğim.
BAYLON KONUTU
Merhaba?
Affedersiniz?
Merhaba?
Teyze, merhaba.
Ben, Sameera.
Hemşire Mamta'nın yerine geldim.
Anahtarın yerini söylemişti, içeri öyle girdim.
Bir ihtiyacın olursa söyle.
7/24 BAKIM
Efendim Mamta.
-Vardın mı? -Odasındayım.
Oralarda gri bir dosya olması lazım.
-Gördün mü? -Evet.
Hastanın geçmişine bak.
Bunaması, hafıza kaybı, tip 2 diyabeti var.
Hepsi dosyada yazıyor.
-İnme geçirdiği söylenmişti. -İki yıl önce inme indi.
Sol tarafı o zamandan beri felçli.
İlaçları işaretli. Masanın üzerindeler.
Kontrol et.
-Televizyon masası mı? -Evet.
Şekerini sürekli kontrol et.
Yemeden yarım saat önce insülin almalı.
-İnsülin nerede? -Küçük buzdolabına bak.
Yarım saatte bir 60 mililitre su vermelisin,
yoksa idrar yolu enfeksiyonu olur.
İdrar torbası değiştirilmedi mi?
İki gün boyunca ona oğlu bakacaktı.
Muhtemelen bezini değiştirmemiştir.
-Hâlâ orada mı? -Hayır. Onu görmedim.
Sadece hafta sonu kalabileceğini söylemişti.
Hastanın bilinci gidip geliyor,
sürekli aynı şeyleri tekrarlıyor.
Bırak konuşsun. Sen işine bak.
Tamam mı?
-Tamam. -Görüşürüz.
Parmağına iğne batıracağım.
Teyze.
Düzgün besleniyor musun?
Kan şekeri seviyen düşmüş.
Sana yemek yapayım mı?
Lütfen bağırma.
Oğlum uyuyor. Onu uyandıracaksın.
Affedersiniz?
Beyefendi?
"Öyle bir zaman vardı ki
Çayır, orman, dere,
Toprak ve sıradan manzaralar
Bana öyle gelirdi ki
Sanki semavi ışıkla bezenmişlerdi
Ve de bir hülyanın görkemi ve tazeliğiyle.
Artık hiçbir şey geçmişteki gibi değil,
Yüzümü ne yana dönsem Gece ya da gündüz
Evvelce gördüklerim
Görünmüyor gözüme.
Gökkuşağı gelir gider,
Gül açmaya devam eder."
Niye bana öyle bakıyorsun?
Kapıda biri var Mamta.
Ben Mamta değilim. Sameera'yım.
Kapıda kimse yok.
Arman.
Oğlun mu?
O gitmiş bile teyze.
Ben de o yüzden geldim.
Kapıda biri var.
Mamta!
Teyze! Ne oldu?
Nasıl düştün sen?
Düşmedim.
Nereye gidecektin?
Mutfağa...
Yataktan atlamana gerek yok. Gel.
Bir ihtiyacın varsa beni çağır.
Şuna tutun.
Bir şey olursa beni sorumlu tutarlar.
Bakayım. Yaralandın mı?
Öbür elin nasıl?
SEL SEBEBİYLE BANLİYÖ TRENLERİ RÖTARLI
UYKU İLACI
Bu adresle kalbimden geçip doğruca cennete gideceksin.
Dinle beni...
Acele edeceğim. Bir saate oradayım.
Affedersin hayatım. Bugün uygun değil.
Evde kalmam gerekiyor.
Seni yarın ararım.
Teyze?
Kim var orada?
Nasıl oturdun sen?
Oğlumu ara.
Bende numarası yok.
O, evde. Saklanıyor.
Teyze.
Yarın öğlen oğlumun arkadaşları yemeğe gelecek.
Kaşmir pilavı yapmayı biliyor musun Mamta?
Bir de krem karamel.
Büyük bir tencerede yap.
Geçen sefer yetmemişti, hatırlıyor musun?
Evet,
hatırlıyorum.
Hadi artık biraz dinlen.
Yarın misafirlerin gelecek.
Hadi.
Dikkatli ol.
İDRAR TORBASI
Bugün banyomu banyoda yaptır Mamta.
Neden? Ne oldu?
Bugün düzgün bir banyo yapmak istiyorum.
Bu, düzgün bir banyo.
Nasılsın?
-Gece iyi uyudun mu? -Çalışıyorum. Görüşürüz.
Baksana...
Ne var?
-Kahvaltı ettin mi? -Sana ne ki?
Sinirlenme. Elimde değildi.
Neden? Seni eve mi bağlamışlardı?
Nasıl olduğunu biliyorsun.
Hayır, bilmiyorum. Detaylı açıklasana.
-Şöyle ki... -Ne oldu şimdi?
Söyle! "Karımla kalmam gerekti!" desene!
Bebeğim, az kaldı. Biraz daha zaman lazım.
Biraz beklersen...
Biraz mı? İki yıl geçti bile Guddu.
Daha ne kadar bekleyeyim?
Bana bir tarih ver!
Yine başladın.
Unut gitsin.
Hayatımı ne zaman yaşayacağım?
Zaman geçiyor, bense sidik ve bok temizliyorum.
Yaptığın işle benim alakam yok...
Dün gelseydin bunların hiçbirini söylemezdim.
-Aklımda bir tek sen varsın. -Öyleyse neden başka bir yerdesin?
Bunları unut gitsin. Seni Khandala'ya götüreceğim.
Tabii, Khandala'ya gidelim.
Senin için oda servisinden ibaretim.
Hop,
fahişe gibi konuşma.
Varoş gibi konuşuyorsun.
Ne yaşadığının farkındayım. Buna kafam basıyor.
Kendini benim yerime koy.
Geçtiğimiz iki yılda bir yere gittim mi hiç?
Ailem bir çocuk daha yapmam için başımın etini yiyor.
Makine miyim ben?
Hiç kolay değil Sameera.
Sen benim için sırf kaçamak değilsin.
Bana bir yıl ver.
Sonrasında ömrümüzü beraber geçiririz.
Bu gece beraber olabilir miyiz?
Bir bakayım.
Haber veririm.
Burada başka kimse yok.
Teyzeyi uyuturum.
Tabii, sen bu işte uzmansın.
Oda, Khandala'daki otel odalarından daha iyi.
Beni deli ediyorsun.
Öyleyse gel.
Geleceğim. Görüşürüz.
Beni ekme sakın.
Asla ekmem hayatım.
Bekleyeceğim.
Kimi bekliyorsun Sameera?
Yani adımı biliyor musun?
Benim de aynı bunun gibi bir broşum vardı.
Ben de bir zamanlar gençtim.
Hep hediyeler gelirdi. Ama artık bir önemi yok.
Bir zamanlar değer verdiğim ne varsa bir köşede sevgiden yoksun çürüyor.
Her şeye sahipken böyle konuşman kolay.
Senin her şeyin yok mu?
Mysore Tren İstasyonu'na bırakılmışım.
Paçavraya sarılı hâlde.
Yetimhanede büyüdüm.
O zaman da şimdi de hiçbir şeyim yok.
Nefes alıyorsun, değil mi?
Organların çalışıyor, değil mi?
Yaşadığın sürece her şeyi elde edebilirsin.
-İçimde yaşam kalmış olsa ben... -Ne yapardın?
Beklemezdim.
Efendim?
Kapıda biri var.
Neden bu kadar erken geldin?
Buna da mı söyleneceksin?
Hâlâ uyanık. Telefonunu kapat.
Ben onu uyutayım.
Bu pis koku da ne?
Benim hayatım.
Arman burada mı?
Hayır teyze. Komşunun çocukları yine şaka yapmış.
Hatırlasana, Arman geldi ve gitti.
Onunla öğle yemeği yedin.
Kaşmir pilavı ve krem karamel.
Hatırladın mı?
Arkadaşları da gelmişti.
Değil mi?
UYKU İLACI
Böyle bir evimiz olduğunu hayal etsene.
Aklın fikrin evde.
Sana bir ev alacağımı söyledim.
O evi alacağım.
Duydun mu?
-Neydi o? -Sen de duydun, değil mi?
Dün gece dışarıda biri var gibi gelmişti.
Nasıl kalıyorsun burada?
Işık açık uyudum. Ne yapabilirim ki?
Korkuyor musun?
Bu yüzden mi beni gelmeye zorladın?
Seni zorladım mı?
-Şaka ediyorum. -Seni zorladım mı?
-Şaka ediyorum. -Guddu!
Gel böyle.
-Guddu! -Bir saniye.
Efendim?
Depodayım.
Geliyorum. "Aynı anda çok iş yapamam." demiştim.
Bir saniye.
Billu ne yapıyor?
Mamta!
-Neler oluyor lan? -Arman!
-Uyandı. -Ne?
Kim böyle uyanır?
-Ben bir bakayım. Burada bekle. -Delirdin mi?
Buradan gidelim. Hadi.
Korktun mu?
Mamta, yardım et...
Hayır. Keyfim kaçtı.
Keyfim kaçtı.
Guddu, kadın hareket bile edemiyor.
Arman!
Bu evde bir gariplik var. Burada kalma.
Kalmalıyım. Burada çalışıyorum. Yoksa beni kovarlar.
Hastayı kendi hâline bırakamam.
Bu gece benimle kal.
İmkânsız!
Guddu, lütfen beni burada yalnız bırakma.
Bak ne diyeceğim...
Işık açık uyu.
Telefon yakınında olsun.
Bir şey olursa beni ara, tamam mı?
Ne yapıyorsun?
Teyze, bu da ne böyle?
-Uyuyordum. -Uyumuyordun!
Arman!
-Arman! -Teyze, lütfen bağırma.
-Binadakileri uyandıracaksın. -Öyleyse oğlumu ara!
Arman! Nerede saklandığını biliyorum.
Bağırmanın faydası yok.
Oğlun iki gün önce gitti.
Sen beni aptal mı sandın orospu?
Dışarıda sesini duydum.
-Dışarıda kimse yok. -Kapa çeneni!
Sağır mı sandın beni?
Bu bir oyun!
-Lütfen, kimse... -Mutfağa git!
Saklanmayı sever o.
Lütfen teyze. Uyumalısın.
İlacını iç lütfen.
Teyze!
Nereye gitmeliyim?
Onu mutfakta ara.
Arman!
Ortaya çık oğlum!
Annen seni almaya gelecek.
Gidip onu ararsam ilacını içeceksin, tamam mı?
Arman!
-Su getireyim. -Mutfakta saklanmayı sever.
-Mutfağa gidiyorum. -Git!
Onu bulamasam da ilacını alacaksın, tamam mı?
Mutfağa gidiyorum.
Bir, iki,
geçir ayakkabını.
Üç, dört,
aç kapıyı.
Aç kapıyı!
Üç, dört,
aç kapıyı.
Lütfen gidin. Çocuğu da alın.
Lütfen gidin.
Dinliyorum.
Üç gündür ölüymüş.
Yemek bulmak için mutfağa sürüklene sürüklene gitmiş olmalı.
Hemşire bugün geldiğinde
cesedi bulmuş.
-İfadesini aldınız mı? -Konuşmuyor.
Şoka girmiş olmalı.
-Yaşlı kadının ailesi var mıymış? -Oğlu varmış.
Onunla iletişime geçtik.
Piç kurusu beş gün önce gelecekmiş ama gelmemiş.
Gelmemiş mi? Annesini bir başına ölüme mi terk etmiş?
Evet. Kadın yalnız ölmüş.
Bana doğru gel.
Sütünü iç.
Hikâye zamanı...
BEBEK BAKIMI KİTABI
ANNELİK VE BEBEK BAKIMI
HAMİLELİK VE DOĞUM
DR. RK ANAND'IN ÇOCUK BAKIMI REHBERİ
GEBE KALMAK
KIRMIZI BAŞLIKLI KIZ
"'Gözlerin ne kadar da büyük.'
'Seni daha iyi görebilmek için canım,'
dedi komik bir sesle."
Yaklaş.
"'Büyükanne,' dedi Kırmızı Başlıklı Kız,
'Dişlerin ne kadar da büyük!'
'Seni daha iyi yiyebilmek için!'"
HAMİLELİK TESTİ
Ansh?
-Umarım zahmet vermemiştir. -Hiç zahmet vermiyor.
-Ne zaman uyudu? -Üç saat önce falan.
Baba...
Neha Teyze'nin bebeği olunca
beni sevmeyi kesecek mi?
Saçmalama.
Seni hep sevecek.
-Emin misin? -Evet, eminim.
Hadi, uyu.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Seni artık kaldıramıyorum. -Dün kaldırabilmiştin ama.
Bebek büyüdüğü için...
...doktor artık kaldırmamamı söyledi.
Gel.
Sen içeri geç. Hemen geleceğim.
YENİ BEBEK
Üşüdün mü?
Kapat gözlerini.
Kapat.
Aferin kızıma.
Canım çocuğum benim.
Bu da ne?
Neden bitirmedin bakayım?
Yaramaz kız.
Aç ağzını.
Bir...
Hadi. İki...
Bu son. Söz...
Aç ağzını. Bu son.
Üç.
Aferin kızıma.
Annen de seni seviyor.
Ansh!
Su.
Sağ ol.
Geçti.
Ne geçti?
Karnıma ağrı saplanmıştı. Ama geçti.
Ne oldu Neha Teyze?
Sen neden uyumuyorsun?
Seni izliyordum.
Neden?
Babam aynı anneme benzediğini söylüyor.
Canım çocuğum benim.
O amcan için, bu da senin için.
Baba.
Bebek kuşlara ne deniyor?
Bebek kuşlar...
Yavru kuş.
-Yavru kuş mu? -Evet.
Ne yiyorlar?
Yavru kuşlar...
...kurt yer.
Kurt.
-Kurt mu? -Evet.
-Teyze? -Ne oldu?
İçinde yavru kuş mu var?
Niye yumurtayı aldın?
-Bakabilir miyim? -Hayır.
Yumurta kendi kendine çatlar. İçinden yavru kuş çıkar.
Kırarsan yavru kuş ölür.
Kuş yumurtalarına asla dokunma.
-Merhaba. -Merhaba.
-Uyudu mu? -Hayır. Televizyon izliyor.
Merhaba.
Ansh. Gidelim.
Geç kalacaksan burada uyuyabilir.
Burada yalnız yaşamıyorsun.
Hadi, git.
Çantası...
Teşekkürler.
Görüşürüz Neha Teyze. İyi geceler.
Kemerini tak.
Özür dilerim. Özür dilerim anne.
Özrün faydası yok.
Bu bir gün senin de başına gelecek Neha.
Biri çocuğunu elinden alacak.
Asla anne olamayacaksın.
Sana kaç kez kuş yumurtalarına dokunmamanı söyledim.
Dokunursan kuşlar yumurtaları terk eder.
Ama dinlemedin ki.
Bu üçüncü kez oluyor.
-Ya aynını biri sana yapsaydı? -Özür dilerim.
Yalnızca baktım. Sonra yerine koydum.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Neha Teyze!
Neha Teyze?
Affedersin.
Ansh...
Artık Neha Teyze yalnızca Ansh'ı sevecek.
Ansh, hâlâ uyanık mısın?
Tren dört saat rötar yaptı.
Şoför beni dört kilometre uzakta bıraktı.
"Buradan Küçük Şehir'e yürümek on dakika." dedi.
Yarım saattir yayan ilerliyorum.
Bir saniye.
Bu iş beni öldürecek.
Çocuklar nasıl?
Ona masaj yap.
Alo?
Merhaba.
-Burası Küçük Şehir mi? -Yaşamak istiyorsan ışığı kapat.
Bir şey görürsen hareket etme.
Koşmanı söylersem koş.
Koş!
İçeri gir!
Kurtarma ekibiyle geldi!
Eve kimi getirdin aptal?
Konuşuyor.
Her gün değişiyorlar.
Onlardan biri olsa hâlâ hayatta olur muydum?
-Gidelim! -Nereye?
Kurtarma ekibin nerede?
-Kurtarma mı? -Kuzenim Chunkey ile tanışmadın mı?
Chunkey de kim? Kim...
Neden susturuyorsunuz?
Ne oluyor?
Elektrik yok, insan yok.
Dört kilometre ötede bırakıyor.
Telefon çekmiyor!
Neler oluyor?
Ailenizi çağırın.
Hadi. Babanızı çağırın.
Artık o da ölecek.
İndir şunu evladım.
Tamam mı?
Birini yaralayacaksın.
Baban nerede?
Babasıyla tanışmasan iyi olur.
Öyleyse beni babana götür evlat.
Onun babasını yediler.
Yavrum...
Büyüklerinden böyle bahsedemezsin.
-Değil mi? -Amca...
Doğru söylüyor. Onu yediler.
Yediler mi?
Kim yedi onu?
Onun babası.
Amca, lütfen!
-Amca, lütfen! -Çekil!
Amca, lütfen!
-Bir yetişkinle görüşmeliyim. -Hiç yetişkin kalmadı.
Bırak beni evlat!
Amca, lütfen.
-Amca, lütfen. -Lütfen evlat.
Babam.
O, babanın sesi miydi?
Acıkmış.
Bağırmasının ne anlamı var ki?
Bütün Küçük Şehir'i yediler.
"Bütün Küçük Şehir'i yediler." mi?
Son hayatta kalan benim.
Son hayatta kalan ikimiziz.
Düne kadar Chunkey de buradaydı ama...
Gitti.
Polis getirmek için otobana gitti.
Ona gitmemesini söyledim. Yine de gitti.
Chunkey'nin seni, bizi kurtarman için gönderdiğini sandı.
Ama kurtaramazsın.
Baban hakkında ne diyor?
"Küçük Şehir'deki herkesi yedi." mi diyor?
-Tam hikâyeyi hiç anlatmıyor. -Kim başlattı?
Kim başlattı?
İlk önce babası birini yedi.
Sonra
Büyük Şehir emniyet müdürü, sonra amcaları
ve Büyük Şehir'in tamamı ona katıldı.
Sonra da Büyük Şehirliler tadımızdan hoşlanmaya başladı.
Büyük Şehir mi? Trenden indiğim yer mi?
Neresi olacak? Küçük Şehir'e gitmek için Büyük Şehir'de inersin.
Küçük Şehir, Büyük Şehir'in bir parçasıdır.
Bu doğru olamaz!
Okulu bitirmek için Büyük Şehir'e gelmiyor musunuz?
Başka nereye gidebiliriz?
-Büyük Şehir Hastanesi'nde doğmadınız mı? -Evet çünkü burada hastane yok.
-Amca... -Kapa çeneni.
Sus!
Süt iki günlük. Tadı biraz garip.
Haftalardır buradaysanız süt nereden geldi?
Arkada inek ahırı var.
Fırsat bulduğunda süt sağıyor.
Büyükbaşları yemiyorlar mı?
-Büyük Şehirliler mi? -Evet, onlar.
Küçük Şehirlilerin etini tercih ediyorlar.
Süt sağmaya gittiğinde...
...neden onu yemiyorlar?
Onu yakalamak zordur.
Böyle yaparsan daha az aç hissedersin.
İnsanları nasıl yiyorlar?
Böyle.
Amca, süt getirmeye gidiyorum.
Korkma. Tamam mı?
Şunu aklından çıkarma...
Hareket edersen seni görürler.
-Konuşursan seni görürler. -Hayır.
Şimdi, hep birlikte dışarı çıkacağız.
Otobana gideceğiz.
Arama yapar, WhatsApp kullanırız. Sorun olmaz.
-Babam da böyle demişti! -Ne?
-Babam da böyle demişti! -Ne demişti? Beni dinle.
-Babam dedi ki... -Beni dinle.
Orman mı lan burası?
Ha siktir!
Bu, güvenliğimiz için.
Güvenliğine sıçayım.
Bu hoşuna gidiyor.
Ne yerler, ne yemezler...
Ne görürler, ne göremezler...
Süt getirmeyi bahane ediyor.
Ailesini yediklerinde
onların yenilmesini izledi.
Ona güvenme amca.
Asla gerçeğin tamamını anlatmıyor.
Saçmalık!
Sen Büyük Şehirlisin.
Neden onu yemiyorsun?
Babamın onları yiyişini gördüm.
Onunla Küçük Şehir'e gelmem gerekiyordu.
Neler olduğunu gördüm.
O zamandan beri iştahım yok.
Canım yemek istemiyor.
Gir.
İnek ölmüş.
Haftalardır yemek yemiyordu.
O dışarı çıkabiliyor da biz niye çıkamıyoruz?
Sen hayatta kalamazsın.
Sessiz ol!
Seni cılız haşere!
Yeter saçmaladığınız!
Sikerim böyle işi!
Siktiğimin işi.
"Babamı yediler!
Çiğ soğan ye, bozuk süt iç!"
Hanımefendi?
Blok Kalkındırma Ofisi nerede acaba?
Hanımefendi?
Hareket etme!
Beyefendi!
Burada garip şeyler dönüyor.
Çocuklar tehlikede efendim.
Beyefendi.
NEŞE DOLU EĞİTİM
Beyefendi?
Beyefendi, lütfen.
-Burada ne arıyorsunuz? -Amca, lütfen.
-Bizi bırakma. -İçeri gir.
-Neden?
Gir işte.
Sürgüyü tak.
Buradaki herkes deli mi?
Adama olanları anlattım. Yalnızca kalkıp gitti.
-Kime anlattın? -Burada körler okulu mu var?
Öğretmen buradaydı.
Amca...
Müdür!
Buralı mı?
Küçük Şehirli mi?
Bazı Küçük Şehirliler de kurtulmak için birilerini yedi.
Kurtulmak mı, nasıl yani?
Başkalarını yiyenleri yemiyorlar.
Önce kör oluyorlar.
Sonra tek başlarına avlanamıyorlar.
Babam coğrafya öğretmenini burada yemişti.
İlk böyle başlamıştı.
Sonrasında her şey değişti.
Onu niye yedi?
Babası asabi biri. O yüzden.
Öğretmen neden ona,
"Burası okul, Büyük Şehir tören alanı değil." dedi?
Baban niye Küçük Şehir'de yaşamak için Büyük Şehir'den izin almamızı söyledi?
Babam Büyük Şehir'de meclis üyesi.
-Ondan izin almalısınız. -Yani baban...
Baba...
Baba, lütfen bizi yeme.
Artık burada kalmamız gerekiyor.
Biz insanız.
Onlar hayvan.
Onlardan daha zekiyiz...
Nöbet tutuyorlar.
Bana bak.
Bak.
Sen zeki bir çocuksun, değil mi?
Onlar hakkında her şeyi biliyorsun.
Ne demiştin?
Neydi? Hareket edersek...
-Bizi görürler. -Tamam.
Başka?
Konuşursak...
Bizi görürler. Tamam.
Başka?
Birini yersek...
Onun gibi kokacağız.
Onu yediğimize inanırlar belki.
Başkalarını yiyenleri yemiyorlar.
Çocuklar!
Çocukları yediler!
Çocuklar!
BÜYÜK ŞEHİR SÜPERMENİ
Ona ne olmuş?
Hey!
Çocuklarımı yediler.
Kim yedi? Kim?
Ne olduğunu anlatın.
-Sakin olun. -Çocukları yediler.
-Çocuklarınız nerede? -Geride.
Burada mı? Küçük Şehir'de?
Bu şehirde bir aydır kimse yok amca.
İyi misiniz? Kayıp mı oldunuz?
Hadi, yiyin.
Kendinize gelirsiniz. Hadi.
Büyük Şehir spesiyali.
Neden Küçük Şehir Okulu'na gelmiştiniz?
Rapor hazırlamam gerekiyor.
Çoğu çocuk sınıfı geçemiyor.
Küçük Şehir çocukları öyledir.
Müdürleri bile Büyük Şehir Okulu'na geçti.
Bak.
Müfredat değişti.
Şehir sanki yakılmış gibiydi.
Ateşle oynayan yanar.
Küçük Şehir'in bahsini açma.
Patron, meclis üyesi olmasına rağmen oradaki olaylarda kızını kaybetti.
Endişelenme.
Güvendesin.
Artık bizimlesin.
Kimse sana dokunamaz.
Tarih sever misin?
Büyük Şehir eskiden mihenk taşı madeniymiş.
Bütün ülkenin başkentiymiş.
Tabii efendim...
Tekrar o ihtişama erişeceğiz.
EN İYİ BÜYÜKANNE
-Bu eve çok bağlıyım. -Evet, çok güzelmiş.
-Büyükannem inşa etmiş. -Ne hoş.
Niye anlaşmalı evlilik istiyorsun?
Açıkçası doğrudan sorular beni hep korkutur.
Neden?
Ne dersem diyeyim bahane üretiyormuşum gibi geliyor.
Konuya bodoslama girdiğim için pardon.
Seni sosyal medyada takip ediyordum.
Peki.
Facebook'undan bir sürü arkadaşın olduğunu anladım.
Instagram'ından çok güzel olduğunu gördüm.
-Twitter'ından anladım ki... -Anladın ki...
Anladım ki zekisin. Çok zekisin.
Bu özellikler nasıl bir arada?
Şöyle söyleyeyim, çok zeki duran insanlar,
özel hayatlarında oldukça aptallardır.
Belli oluyor.
Çok komik!
Ama...
Nasıl desem, hiç insan sarrafı değilimdir.
Devam edeyim mi, kaçacak mısın?
Bol bol zamanım var. Devam et lütfen.
İlk erkek arkadaşım...
Sürekli rehabilitasyondaydı.
-İkincisi beni aldattı. -Üzüldüm.
Hayır, üzülme.
Onu aldatmayı düşünüyordum.
-Ama ilişkisi olduğunu öğrendim. -Ira.
Üçüncüsüyse seni benden çok severdi.
Beni seviyor musun?
Doğrudan bir soru.
Ama sıra bende.
Anlaşmalı evlilik neden?
Devam edeyim mi, kaçacak mısın?
Hadi ama.
İşte geldiniz çocuklar.
Tam da kayıp arama ekibi gönderecektik.
E,
hüküm nedir?
Suçlu bulunduk.
Siz ne düşünüyorsunuz bilmem ama Ira...
Ailene bayıldım.
Çok sessiz insanlar.
Sessiz insanlara bayılırım.
Neyse, istediğiniz kadar düşünün.
Nihayetinde böyle büyük bir karar çay içme süresinde verilemez.
Katılıyorum.
Doğru cevap.
Bayıldım.
Kararınızı verdiğinizde,
geriye büyükannenin iznini almak kalacak.
Büyükanne nerede acaba?
Ne yazık ki 20 yıl önce öldü.
Üzüldüm.
Peki iznini nasıl alacağız?
-Onunla konuşacağım. -Ha?
Onunla konuşacağım.
DÖRT AY SONRA
Ira!
Misha! Aman Tanrım!
Aman Tanrı'm!
Bana biraz müsaade edin lütfen.
Çok mutluyum Misha. Nihayet geldin.
Tabii ki bebeğim.
Unuttun mu? Tüm düğünlerine katılmaya söz vermiştim.
Pislik.
Şuna bak, sosyal medya yıldızı seni.
Ben fenomenim bebeğim. Doğru kelimeyi kullan.
Ama beni boş ver. Şu hâline bak! Çok gösterişli.
Ama bir saniye. Çok hızlı olmadı mı?
Bu acele neden?
İyi mi sikiyor?
Yani,
fena değil.
#HarikaDhruvHareketleri
Baksana.
E-postalarını okudum.
Biraz endişelendim.
Ben de kendimle konuşuyorum
ki bu biraz garip.
Ama ölü büyükanne ile konuşmak biraz ucubelik.
Hayır, öyle değil.
Dhruv, büyükannesine çok düşkün.
Onun için can simidi gibi bir şey.
Evet ama artık ateşli bir karısı var.
Yeni bir ilişkinin eski alışkanlıkları değiştireceğini umuyorum.
Ve umarım onu artık gömer.
Aynen.
Huzur içinde yat büyükanne.
Misha...
-Kızım, bu senin düğünün! -Amma abartıyorsun.
Seni görüyorum...
Shanti Hanım, ne hoş bir düğündü!
Ira harika görünüyordu.
Gözlerimi ondan alamadım.
Ben de.
Büyükanne "Sivri burunlu kadınlara asla güvenmeyin." derdi hep.
Sivri burun mu?
Yani, sivri zekâlı mı?
Sivri zekâlı mı?
Bunu ancak büyükanne bilebilir.
Hadi, yat.
Böyle bir ön sevişme ummuyordum.
Mutluyken hep bu şarkıyı dinlerim.
Endişeleneceğim başka şeyler var mı?
Ben varım.
Şu an rol mu yapıyoruz, yoksa utangaç gelini mi oynuyorsun?
-Ira... -"Ira."
Niye böyle garipsin? Evimdeyken kaplan gibiydin.
-Ne oldu? -Ama burası benim evim.
E, değişen ne?
Her şey.
Seni seviyorum Ira.
Ben de seni.
Bunu asla unutma.
Evet Dhruv.
-Ira... -Evet...
Evet Dhruv.
-Dhruv. -Büyükanne.
Büyükanne.
-Evet büyükanne. -Evet büyükanne.
-Büyükanne. -Büyükanne mi?
Büyükanne.
Affedersin, kapıyı çaldığını duymadım.
Biz biraz meşguldük.
Pardon?
Büyükanne, yaramazlık yapma.
Evet, düğün güzeldi.
Evet. Tamam.
Tamam.
İyi geceler.
Ne hoş.
Büyükannem "İyi geceler." diyor. Sen de de.
"İyi geceler." de.
Kime diyeyim Dhruv?
Kime "İyi geceler." diyeyim? Kimse yok.
Hayır büyükanne, üzülme.
O daha yeni geldi.
Yakında anlayacak.
Sen git. Evet.
İyi geceler büyükanne.
İyi geceler.
Ne yapıyorsun lan?
-"İyi geceler." demeliydin. -Deli misin Dhruv?
Bak ne diyeceğim, ben deliyim.
İyi geceler!
Çok özür dilerim.
Teyze, ben korktum. Çok özür dilerim.
Özür dilerim teyze.
Teyze...
İyi misin?
Affedersin canım.
O uyuyor.
Sen de uyumalısın.
İyi geceler.
Doğru mu anlamışım?
Annesi bir ceset, büyükannesi bir hayalet ve kocan da hödük.
Sence bu komik mi Misha?
Dedim ya, bir ses duydum...
Baston sesi gibiydi...
Orası eski bir ev bebeğim.
Gacır gucur etmesi doğal.
-Kapı nasıl açıldı? -Cereyandan.
Cereyandan açılmıştır canım.
Anlaşılan dün cereyan eden tek şey oymuş.
Lütfen ciddi ol.
Sen ciddi ol be.
Sen uyduruyorsun. Hayalet falan yok.
Otur ve kocanla konuş.
Bu işi çöz be.
-Sanırım bunu yapmalıyım. -Evet, yapmalısın.
Bir şeyler cereyan etsin.
Affedersin.
Affedersin, kusura bakma...
İşten çıkamadım.
Ira...
Dün gece için özür dilerim.
Büyükannem konusunda çok hassasımdır.
Dhruv, lütfen.
Büyükanneni çok sevdiğini biliyorum.
Anlıyorum, tamam mı?
Bilmeni istiyorum ki tanıştığımızdan beri
her şey harika.
Sevinçten havalara uçuyordum...
...ve sana çok fena âşık oldum Dhruv.
Ben de sana.
Ama şu büyükanne olayını anlayamıyorum.
-Bu sağlıklı değil Dhruv. -Sağlıklı olmayan ne?
Bir ölüyle konuşuyorsun.
Büyükannem ölü değil Ira.
Lütfen inan, kendi iyiliğin için.
Siktir git Dhruv! Ölü o.
Bunlar ilişkimizi etkiler.
Biliyorum biraz ani olacak...
...ama bir önerim var.
Yeni bir ev almaya ne dersin?
Buraya yakın bir yerden.
Bir yıl deneyelim. Lütfen.
Kendi hayatımız.
Kendi hatıralarımız.
Sadece
sen ve ben.
Tamam...
Tamam.
İyi bir fikir.
Bence bu...
Oldukça iyi bir fikir.
Yeni ev, yeni ilişki, yeni enerji...
Ira, bunu yapalım.
Hadi...
-Yapalım. -Yapalım.
Peki ne zaman?
Bunu ancak büyükannem bilir.
Değil mi?
Konuşuyorduk da Ira yeni bir eve taşınmamız gerektiğini düşünüyor.
Ira bize iyi geleceğini düşünüyor.
-Dhruv. -Ev buraya yakın olacak.
"İyi geceler." demeye gelen kişi ben olacağım artık.
Ne dersin büyükanne?
Büyükanne...
Somurtuyorsun...
Ce ee...
Seni görüyorum.
Ce ee büyükanne.
Bu doğru değil büyükanne.
O çok hoş biri.
Diğerleri gibi değil.
Ona biraz zaman tanı.
Onu seveceksin.
Tamam mı? İyi miyiz?
İyi geceler büyükanne.
Hadi, gel.
Seni görüyorum...
Burası büyükannenin odası.
Evet, ben dolanıyordum.
Dışarıda kocaman bahçemiz var.
Alın...
Dolanırsınız.
Günaydın hanımefendi.
-Yine mi dolanıyorsunuz? -Shanti, değil mi?
Shanti Hanım.
Shanti, ne zamandır bu evde çalışıyorsun?
Ağzımdaki diş sayısı kadar.
32 yıldır.
Öyleyse büyükanneyi çok iyi tanıyorsundur.
Çok iyi tanırım.
Nasıl biriydi?
Harika bir kadındır.
Gözleri büyüleyicidir.
İnsanlar ondan büyülenirdi.
-Peki Dhruv? -Onu kendi hayatından çok sever.
Dhruv onun hayatı.
Öldükten sonra bile mi?
Ne oldu Shanti?
Ne oldu?
Dhruv ve büyükanne,
her akşam oyun oynardı.
Hangi oyun?
-Ce ee... -Seni görüyorum.
Bir akşam Dhruv, yanlışlıkla büyükanneyi itti...
...ve büyükanne merdivenden düştü.
Düşünce tüm kemikleri kırıldı.
Dizleri kırıldı.
Ne oturabiliyor ne yürüyebiliyordu.
Tek yaptığı yatakta uzanmaktı.
Yanına bir ben girebiliyordum.
Hayatına İsa'yı soktu.
Yeni bir dine geçti.
Bütün acısına ve depresyonuna rağmen
her gece cesaretini toplar ve yatağından çıkardı.
Bastonuna tutunur, Dhruv'un odasına giderdi...
...sırf iki kelime duymak için.
"İyi geceler büyükanne."
Nasıl göçüp gitti?
Göçüp gitmedi.
Yalnızca öldü.
Ama nasıl?
Bir saniye.
Alo.
Bak Ira. İstediğini yaptım.
Tüm geçmişlerini araştırdım.
Tamamen meşru bir aile.
Toplumda saygı görüyorlar, işleri iyi gidiyor.
Hatta büyükannenin adına bir yol bile var.
O yüzden bence sen paranoyaklık ediyorsun.
Öyle mi?
Göçüp gitmedi.
Yalnızca öldü.
Büyükannem ölü değil Ira.
Sikeyim!
Siktir!
Ölüsün, artık yoksun. Akıl oyunlarını kes.
Siktiğimin ailesi kafayı yemiş!
Buradaysan kendini göster.
Yüzünü göster!
Göster şu kahrolası yüzünü!
Şuna ne dersin? Değneğinle yüzünü parçalayacağım.
Siktir!
Siktir git büyükanne!
Siktir git büyükanne.
Çok iyiydi.
Affedersin, bugün kafam yerinde değil.
Neden?
Büyükannem iyi geceler demeye gelmedi.
Neden gelmedi ki?
Nihayet uyumuş olmalı.
Büyükannemle ilgili şaka yapma.
Teşekkür ederim.
Dhruv...
Neden suskunsun?
Anne...
20 yıldır ilk kez büyükannem iyi geceler demedi.
İyi misin?
Evet. Sanırım kramp girdi.
İyi misin?
Evet. Geçer.
İşe gidiyorum.
Seni ararım.
-Ne oldu? -Sağ ol Shanti.
Midemde garip bir ağrı var.
Uzanın.
Geçer.
Tamam.
Çok acıyor.
Bir şey yok.
Uzanın.
Uyumaya çalışın. Acı geçecektir.
Uyuyun.
Hikâye anlatayım mı?
Büyükannenin hikâyesini bitirmemiştim.
Sonrasında acısı her geçen yıl arttı.
Aynı böyle.
Büyükanne artık dayanamıyordu.
Her şeye son vermemi istedi.
Patronumun isteğini nasıl reddedebilirdim?
Hint yağı tohumlarını öğütüp kahvaltısına karıştırmamı istedi.
Evet, kahvaltısına.
Böylece kimse anlayamayacaktı.
Söylediğini yaptım.
Seni görebiliyorum.
Neden?
Çünkü artık benim dünyamdasın.
Hoş geldin.
Dhruv çok iyi bir çocuk.
...her sabah giderdim.
Merhaba Ira. Büyükanne çok tatlıdır.
Tanrı seni kutsasın evladım. Baba, Oğul ve...
Dhruv, hep büyükanneyi sevdi.
Beni serbest bırak...
Dhruv yanlış bir şey yapmadı.
Bu insanlar da inanmadı.
Yüzümü görmek istedin.
Al. Kahrolası yüzüme bak.
Tek bir şey duymak istedim.
"İyi geceler büyükanne."
İyi geceler Ira.
Gel.
Ce ee...
Seni görüyorum.
Alt yazı çevirmeni: Didem İpekoğlu