Thors!
Helga.
Thors!
ROK 987 N.E. ZATOKA HJORUNGAVAGR
Co tak sterczysz jak kołek?
Źle się czujesz?
Przepraszam. Przymknąłem na chwilę oczy.
Jesteśmy zbyt rozproszeni.
Jeśli teraz zaatakują, zmiażdżą nas.
Thorkell, pchnij przód, gdy Floki się do nas zbliży.
Ten palant, co?
Dobra, zrobię to.
A ty?
Zatrzymam ich.
O czym ty mówisz?
Jak chcesz to zrobić stąd…
Nie ma co, gibki jest.
Czekaj, zaatakujesz ich sam?
Mario, przepraszam…
ROK 1002 N.E. ISLANDIA
Thorfinn. Nakarm owce i wydój krowę.
Już.
Zostawiliśmy Markland za sobą i popłynęliśmy dalej na południe.
„Tam są bogate ziemie”,
zdawał się mówić wiatr.
I wtedy go znalazłem.
Nowy kontynent!
Nowa kraina obfitych plonów i trawiastych łąk.
Nadałem jej nazwę.
Nazwałem ją…
Winlandią.
I co wy na to, urwisy?
Co teraz o mnie myślicie? O wielkim Leifie Erikssonie?
O rany, staruszku!
I co dalej?
- Byli tam ludzie? - Było ciepło?
Była większa od Islandii?
Owszem.
Było tam znacznie cieplej niż tutaj.
Jak okiem sięgnąć rosła trawa.
Poznaliśmy nawet miejscowych.
Nie rozumieliśmy się nawzajem, ale i tak się zaprzyjaźniliśmy.
Podarowali mi to nakrycie głowy i tę fajkę.
Widzicie?
Tylko prawdziwy wojownik może je nosić na głowie.
Jak to? Dzieci jeszcze nie śpią?
- Daj dotknąć! - Przepraszam.
Chciałam, żeby posłuchały opowieści Leifa.
Tylko prawdziwy wojownik?
Jesteś niesamowity!
Prawda? Dobry z ciebie chłopak, Thorfinn.
Chcesz popłynąć ze mną, kiedy będziesz starszy?
Co? Chcę popłynąć teraz!
Teraz?
Coś mi tu nie pasuje, Leifie.
Dziadek mi mówił:
Jormungand czyha na zachodzie i pożera przepływające obok statki.
A za nim nie ma już nic.
I właśnie dlatego
powinieneś wiedzieć, jaki jestem wspaniały!
Widzisz? To dowodzi, że jestem prawdziwym wojownikiem.
Ale ty nie jesteś wojownikiem.
Nic nie rozumiesz.
Wojna nie czyni cię wojownikiem!
Żeglując, walczysz z morzem.
Niesamowite, nie?
- Tak myślałem. - Tak.
Co znowu?
Wszyscy mówią, że jesteś brodatym dzieckiem.
Tylko żeglujesz, a w walce jesteś bezużyteczny.
Powtarzacie tylko po innych.
Thorfinnie, ty mi wierzysz, prawda?
A może…
nie możesz uwierzyć staremu podróżnikowi, który nie walczy na wojnach?
Gdyby mój tata nazwał cię wojownikiem, to bym uwierzył, ale…
Thors!
Te dzieciaki ze mnie kpią! Przemów im do rozumu!
No dobrze. Na dziś wystarczy.
Ari, odprowadź ich do domu.
Dobrze, Thors.
Cześć!
Do zobaczenia!
Rozumiem.
Czyli na Grenlandii pozamarzali…
Mrozy są w tym roku wyjątkowo dokuczliwe.
Wiele zwierząt padnie.
Ale problem w tym,
że z roku na rok mrozy robią się coraz gorsze.
Ale zimno…
Dobra robota.
Tylko te dwie były osłabione.
Pewnie zmarzłaś, Ylvo!
Ogrzeję cię.
Zboczony staruch!
Matko, połóż się. Znowu się przeziębisz.
Nic mi nie będzie.
- Pomóż mi uwiązać owce. - Dobrze.
Tu chyba też jest ciężko.
Tak.
Prędzej czy później przyjdzie zima, której nikt nie przeżyje.
Mój młodszy brat chce się przenieść.
To daleko, prawda?
Daj spokój.
Popłynąłem tam i z powrotem.
Śmiało!
Winlandia już blisko!
Kapitanie Thorfinnie!
Co takiego?
Jormungand!
Zajmę się tobą, potworze!
Boli…
Idź do swojego łóżka! Przygniatasz mnie!
Co? Nie chcę.
To niesprawiedliwe!
Rozgrzałem łóżko, a ty…
A oni wciąż gadają.
Nie martw się.
Zostaw to dorosłym.
Chodź tu.
Jak cię przytulę, będzie ciepło!
Rety…
Ojcze! Czemu nie kupimy niewolnika?
Matka podupadła na zdrowiu, więc ciągle jej pomagam…
Mamy swoje zwyczaje.
Nie pytaj co roku.
Jesteś taki dziwny.
Ylva!
Myślałam, że zginę.
- Wszystko w porządku? - Tak.
O co chodzi?
Coś jest pod spodem…
Ylva?
Staruszku.
Ile z tego, co wczoraj mówiłeś, było prawdą?
Jak to „ile”? Wszystko.
To zabierz mnie ze sobą.
Uwierzę, jak zobaczę.
Głupiec.
Nie mów, że mi uwierzysz, żebym cię zabrał.
Jeśli tak chcesz płynąć, niech cię ojciec weźmie.
Patrz. Tam jest okręt.
Wioska używa go od pokoleń,
ale na pewno chętnie pożyczą go twojemu ojcu.
Ojciec jest uparty. Nieważne, ile proszę, ciągle odmawia.
Nie jest uparty.
Morze, Thorfinnie, jest przerażające.
Kiedy byłem młody, uwięziła mnie kra.
Wkrótce po tym, jak przenieśliśmy się na Grenlandię.
Byliśmy lekkomyślni.
Szybko skończyły nam się zapasy.
Jedliśmy lód, żeby oszukać głód.
W końcu statek został zmiażdżony przez krę.
Nie mieliśmy wyboru. Ruszyliśmy przez zamarznięte morze.
Zanim się obejrzałem, zostałem sam.
Moich sześciu towarzyszy zginęło.
Czemu?
Czemu tak się trudziliśmy, żeby zamieszkać na tej północnej wyspie?
Helga! Zagotuj wodę!
- Ylva, przynieś futra. - Już.
Rety. Co się stało?
Leżał pogrzebany w śniegu.
Musiało go boleć.
Co mu się stało?
- Dołóż do ognia. - Dobrze.
Ojcze…
On już chyba nie żyje?
Kończyny mu gniją.
Poza tym to się może źle skończyć.
On…
Nie jest z naszej wioski.
Biedak.
Co on robił w tej zamieci?
„Co on robił?”
To zbiegły niewolnik.
Kryjąc go, możemy ściągnąć na siebie kłopoty.
Uciekaliśmy.
Nasi przodkowie mieszkali na wschodzie.
W krainie zwanej Norwegią.
Jest tam cieplej, a morze nie zamarza.
To piękna kraina, chroniona przez fiordy.
Ale pewnego dnia
zjawił się potężny władyka imieniem Harald.
Siły Haralda podbijały kolejne ziemie i puszczały wioski z dymem,
a on ogłosił się pierwszym królem zjednoczonej Norwegii.
Kazał ludziom wybierać.
Bądź posłuszny królowi albo opuść Norwegię.
Wielu gardziło tyranią Haralda
i postanowiło uciec przed opresją do odległej krainy.
Tutaj, na Islandię.
Kłamiesz.
Jednak jesteś kłamcą!
Mój ojciec i moi przodkowie nigdy by nie uciekli!
Durny staruch!
Zgrzybiały odkrywca!
Ojcze!
Ojcze, posłuchaj.
Stary Leif powiedział…
Witaj, Thorfinnie.
Kto to?
Niewolnik spoza wioski. Jest zbiegiem.
Obudził się!
Hej, ty. Jak się nazywasz?
Zimno…
Ogień! Ylva, dorzuć więcej drewna.
Dobrze.
Skąd jesteś?
Czy…
zostanę odesłany?
Do domu Halfdana…
Halfdana?
Przyszedłeś zza gór?
Nie cierpię tamtego miejsca.
Nienawidzę…
Ale…
Nie…
mam dokąd iść…
Thors!
Chodź szybko. Halfdan przypłynął!
Przyprowadził swoich ludzi. Obwiniają nas o coś.
Tylko ty możesz mu się postawić.
Szukają jakiegoś niewolnika. Wtargnęli na ląd.
Leif go zatrzymał,
ale w każdej chwili może wybuchnąć walka!
Proszę, chodź!
Tylko łańcuchy mogą zdobić czyjąś szyję.
Nie złoto ani srebro.
Tylko żelazne łańcuchy.
Tylko spętana łańcuchem szyja
może dodać komuś powabu.
Nie sądzicie?
Wczoraj jeden z moich niewolników zerwał łańcuch i uciekł.
Wiecie, gdzie może być?
Nie prowokuj nas!
Próbujesz odnowić stare zatargi!
Zawsze się z nami kłóci.
Ostatnio wymagało to interwencji.
Ty smarkaczu. Pamiętam cię.
Odciąłeś mi rękę podczas tamtej walki!
I kto to mówi?
Śmiałeś odciąć nogę mojemu starszemu bratu!
Wystarczy, Ari!
Mój brat już nigdy nie będzie chodził!
Utnę ci też nogę!
Spróbuj tylko!
Wy i wasze prawa jesteście gówno warci!
Halfdanie…
Połaskoczę cię łańcuchem, draniu.
Lekceważenie prawa jest niewybaczalne.
Prawo jest łańcuchem.
Kiedy bestie są spętane łańcuchami, zamieniają się w ludzi.
Zapamiętaj to sobie.
Uciekinier to młody Słowianin.
Wiecie, gdzie jest?
Gdzie jestem?
Po raz pierwszy czuję taki spokój.
Nie zasypiaj! Wytrzymaj!
Nie zasypiaj, bo umrzesz!
Thors…
Ojcze…
Matko…
Siostro, ty też…
Byliście tu wszyscy?
Martwiłem się.
Sprzedano nas osobno.
Co to za miejsce?
Czemu tak mi…
Daleko na zachodzie,
za morzem,
jest kraina zwana Winlandią.
To ciepłe,
żyzne miejsce.
Jest daleko stąd, nie sięgają tam ani handlarze niewolników, ani wojny.
Co ty na to?
Chciałbyś tam kiedyś z nami zamieszkać?
Winlandia…
Rozumiem.
To miejsce
nazywa się Winlandia…
Tu jest.
Wybacz najście, Thors.
Jestem prawowitym właścicielem tego niewolnika.
Zwróć mi go.
Ojcze…
Chodź, Thorfinnie.
Halfdanie!
Możemy to wyjaśnić.
Nie ukrywaliśmy go.
Właściwie to uratowaliśmy go przed śmiercią.
Halfdanie. Ile za niego zapłaciłeś?
Ojcze.
Nie wypada o to pytać.
Dwie młode owce.
Dam ci trzy. Kupię go.
Co ty na to, Halfdanie?
Zabiorę go do domu.
Zademonstruję los zbiega pozostałym niewolnikom.
W takim razie dam ci cztery.
Niemoto! Nie rozumiesz, co pan Halfdan mówi…
Cicho.
A jeśli poproszę o dwa razy więcej?
Dam ci je.
Będą miały poniżej trzech lat.
Osiem owiec za tego bezwartościowego drania.
To dobry układ.
Niemożliwe. To koniec?
Thors.
Myślisz, że go uwolniłeś?
Co z nim teraz zrobisz?
Sam wybiorę owce.
Jest ci przykro, Ylvo?
Oczywiście, że tak!
Oddał osiem owiec, a on i tak umarł!
Ojcze, jesteś idiotą!
Czemu jesteś taki dziwny?
Ojcze.
Czy my też uciekliśmy?
Staruszek Leif mówił, że nasi przodkowie uciekli ze wschodu.
Powiedział, że uciekli i przybyli tutaj.
Tak.
Tak mówią.
A…
jeśli ludzie chcą uciec stąd,
to dokąd płyną?
Napisy: Krzysiek Ceran