Nie ciesz się jeszcze!
Kim on jest?
Nadchodzi!
Co robimy, Bjornie?
Hej…
O nie! Bjorna ogarnął szał!
Powstrzymajcie go! Rozwali łódź!
Prosisz o niemożliwe.
Jak powstrzymać takiego potwora?
Uciekajcie! Nikt go nie powstrzyma!
Zjadł grzyb berserka.
Nawet nie dobył miecza…
Jest gorszy od potworów.
Jomski Troll…
Został jeszcze jeden statek.
Nadciągają.
- Co mamy zrobić? - Poddać się?
Jeszcze czego! Musimy walczyć!
Wolę zginąć niż być niewolnikiem!
Słuchajcie. Weźmiemy ich żywcem.
Jeśli zostaną ranni, będą mniej warci.
Bądźcie ostrożni.
Zabawimy się.
Co?
Bjorn?
Thors!
Słuchajcie!
Wasze siły zostały już uszczuplone o połowę.
Wycofajcie się, a ujdziecie z życiem.
Odstąpcie, piraci!
Ze mną nie wygracie.
Drań…
Przestań. Nie strzelamy, póki Askeladd nie da sygnału.
Co tam się dzieje?
Mamy dobrą pozycję.
Na co on czeka?
Co za zdumiewający człowiek.
W pojedynkę postawił się dwóm załogom.
My też powinniśmy walczyć!
Głupcze! Amatorzy tylko będą przeszkadzać.
Celują do nas łucznicy.
On jest najbardziej doświadczony.
Ale…
Nie rozumiesz?
Nie licząc Thorsa, jesteśmy bandą dzieci i żółtodziobów.
Pozostaje nam polegać na Thorsie.
Tacy ludzie nie wycofają się, bo ktoś ich poprosi.
Na razie łucznicy nie będą strzelać.
Mam przed sobą około 30 ludzi.
Wiem, że mógłbym sobie z nimi poradzić.
Statki są blisko siebie.
Jeśli wszyscy przeskoczą do nas, wywiąże się walka.
To nie byłby problem, gdybym był sam…
Ty jesteś ich przywódcą?
W imię wszechpotężnego Odyna,
wyzywam cię na pojedynek.
Pojedynek?
Jeśli wygrasz, zrobisz, co zechcesz.
Jeśli ja wygram, każesz swoim ludziom się wycofać.
Jeśli odmówisz,
zyskasz ledwie 12 niewolników, a stracisz trzy razy tyle swoich ludzi.
Mogę o coś spytać?
Po czym wnosisz, że jestem przywódcą?
Po zapachu.
Szalenie imponujące.
W porządku. Przyjmuję twoje wyzwanie.
Ja, Askeladd, syn Olafa, przysięgam w imię Odyna!
Przejdźcie na dziób.
Dobrze.
Ja również…
rozpoznałem cię po zapachu.
Ty i ja pachniemy tak samo,
Jomski Trollu.
Wie, kim jestem?
To Floki, tak?
Intuicja ci służy.
Lubię mądrych ludzi.
Nie waż się myśleć, że jesteś taki sam jak mój ojciec!
Starczy. Cofnij się!
Mój ojciec jest silny!
Giń, piracie!
Jesteś głupi i masz dziwną zbroję!
Wygadany szczeniak. To twój syn?
Dość, głupku. Przestań.
Askeladdzie, masz żonę i dzieci?
Nie.
Rozumiem.
Zaczynajmy.
Lekceważąco skraca dzielący nas dystans.
Za płytko!
To nasz wódz!
Nikt nie może się z nim równać!
Ojcze!
Uniknął pewnej śmierci.
Drugi raz go nie zaskoczę.
Warto było przypłynąć na tę odległą wyspę.
To nie jest zwykły człowiek.
Thors…
Jesteś silny.
Przykro mi, Askeladdzie.
Nie odpuszczę ci.
Cieszę się, że cię poznałem, Thorsie.
Co?
Ej…
Niesamowite. Przypiera go do muru!
Czy Askeladd ma kłopoty?
Ale nadal blokuje każdy atak…
Ojcze!
Zabij tego bandytę!
O nie.
Specjalnie uderzał w mój miecz?
Długo już nie wytrzyma.
Zatem jego miecz też jest uszkodzony…
Teraz!
Znając cel przeciwnika,
można przewidzieć jego ruchy!
Zaatakuje szerokim cięciem!
Wykiwał mnie.
Czekał, aż wezmę duży zamach.
Chciał, żebym złamał mu miecz.
Wszystko zaplanował, co?
Cholera.
Pomyśleć, że wpadłem w jego pułapkę…
Tak!
Thors!
- Niesamowite! - To mój ojciec.
Wygrał!
O co chodzi?
Zabij mnie.
Nie ma takiej potrzeby.
Uznaj swoją porażkę. To wystarczy.
Wiesz, jestem przywódcą.
Nie mogę się poddać na oczach podwładnych.
O co chodzi? Zabij mnie.
Ten pojedynek nie skończy się, póki mnie nie zabijesz.
Głowa mnie boli…
Co?
Co się dzieje?
Askeladd…
Przegrał.
Przegrał?
Przyznaj.
Wygrałem ten pojedynek.
Każ im się wycofać!
Jesteś potężnym wojownikiem, Thorsie.
Mógłbyś dowodzić własną armią.
Zatem czemu?
Czemu, mając takie umiejętności, zaszyłeś się na Islandii na 15 lat?
Nie sądzisz, że zmarnowałeś życie?
Nie.
To, że muszę polegać na czymś takim,
znaczy, że muszę się jeszcze wiele nauczyć.
Prawdziwy wojownik nie potrzebuje miecza.
Thorsie, czy…
zostaniesz naszym przywódcą?
Przecież żartuję!
Czemu nikt się nie śmieje?
To był żart.
Co takiego? To był żart?
To nie jest pora
na takie żarty!
Ani kroku!
Bo urżnę mu łeb!
Rzuć miecz!
Szybko!
Askeladd, ty gnido!
Ojcze!
Na bogów, ależ masz miękkie serce.
Naprawdę myślałeś, że uszanujemy zasady pojedynku?
Chcieliśmy się tylko zabawić.
Przekonać się, kim jest Jomski Troll, o którym słyszeliśmy.
No i zabawiliśmy się.
Askeladdzie.
Złamałeś zasady pojedynku.
Zwycięstwo należy do mnie.
To nie ma znaczenia.
Zależy mi tylko na twojej głowie.
Wiem.
W porządku.
Zwycięstwo…
jest twoje.
Ojcze!
Ojcze…
Askeladdzie.
Wygrałem nasz pojedynek.
Nie łam swojego słowa, danego jako wojownik.
Wiem.
Klnę się na mojego przodka, Artoriusza,
że wycofam moich ludzi.
Leifie?
Muszę cię poprosić o przysługę.
Zabierz moją głowę do Sigvaldiego, jarla Jomswikingów.
Jeśli pomyśli, że zignorowałem wezwanie i znowu się ukryłem,
zemści się na wiosce.
Jak do tego doszło…?
Ty tam.
Oddałem swoje życie, jak chciałeś.
Natychmiast puść chłopca!
Ojcze!
Całe szczęście.
Jesteś bezpieczny…
Gówniarzu.
Ciesz się swoim życiem.
Bądź wdzięczny Thorsowi.
Setka takich gnojków jak wy nie byłaby warta jego śmierci.
Ojciec nie żyje.
Był taki silny.
Czemu wyrzucił miecz?
Czemu powiedział, że wojownicy ich nie potrzebują?
To nieprawda!
Czemu…
Czemu ojciec musiał umrzeć?
Cholera.
Ten drań przegrał z ojcem!
Cholera!
Czemu on wciąż żyje, a ojciec nie?
Cholera.
Cholera!
Porzucili taki ładny statek.
To chyba przesada.
Bez Thorsa nie mogli go poruszyć.
Tylko on mógł wiosłować za pięciu.
Rany…
Los nam sprzyja. Akurat chcieliśmy zdobyć trzeci statek…
O…
Dwudziestu ośmiu jest rannych, ale ilu mamy zabitych?
Zero?
Ani jednego? Niemożliwe!
Askeladdzie!
Hej!
Chodź na rufę!
Askeladdzie!
Co znowu? Zamknijże się.
To bachor Thorsa.
Musiał się ukrywać pod pokładem.
Patrzcie. Ma prawdziwy sztylet.
Pozabija nas!
O nie! Cały się trzęsę!
Jak śmieliście…
Jak śmieliście zabić mojego ojca!
Zabiję was!
Przysięgam, że was zabiję!
Pozabijam was!
Zabiję was!
To tylko dzieciak,
ale te oczy…
Co zrobimy, Askeladdzie?
Za burtę z nim?
Zostawcie go.
I tak wkrótce umrze.
Ojcze…
Napisy: Krzysiek Ceran