Ej! Nie mamy już alkoholu?
Pomaga mi na ból!
Cholera.
Daleko jeszcze?
Do miejsca, gdzie mamy dostać złoto?
Cierpliwości. Jesteśmy już blisko.
Cholera…
ANGLIA DORZECZE RZEKI HUMBER
Wszystko mnie boli…
Kto popilnuje statków?
Zatrzymujemy się na krótko.
Nie zostaniemy tu długo.
Wstawaj!
Nie uciekaj. Rusz się, a oberwiesz.
Nikt nie może uciec. Będą problemy, jeśli ktoś nas wyda.
Dwóch po prawej.
A on to zeżarł ze smakiem. Nie miał pojęcia, co to było.
Łeb mi pęka.
Za dużo wypiłeś.
Coś nie tak? Nie mogłeś spać?
No.
Jakaś muszka nade mną hałasowała.
Muszka?
Co to? Ktoś przeżył?
Nie, to on. To syn Jomskiego Trolla.
O, to on wciąż żyje?
Jest zbyt wcześnie na coś takiego.
Pomszczę mojego ojca!
Żądam pojedynku!
Odważny z ciebie chłopak.
Rany! Strach mnie obleciał!
Co zrobisz, Askeladdzie?
Co za utrapienie.
Rany.
Trzeba było mnie ściąć, kiedy spałem.
Jestem synem Thorsa.
Nie zniżyłbym się
do czegoś tak tchórzliwego!
No proszę!
Dogadał ci, Askeladdzie!
Zabij go, mały!
Próbujesz udawać dorosłego wojownika?
Dobra. Zaatakuj mnie.
- Tak jest! - Właśnie tak!
- Wykopcie mu grób. - Cholera!
Nie możesz pozwolić, żeby taki wielki miecz cię przeważył.
- Bez litości! - Teraz już nie żyje, co?
Potwierdziliśmy jego śmierć.
Oto twoje złoto.
Dziękuję uprzejmie.
Pozdrówcie ode mnie Flokiego.
Nikt nie mówił, że mamy być mili dla miejscowych.
A właśnie. Mamy cię o coś zapytać.
O co?
Jakie były ostatnie chwile Thorsa?
Nieszczególne.
Zginął jak wszyscy.
O, wciąż żyjesz?
Wyglądasz okropnie.
Chcesz?
Głodówka jest niezdrowa.
Co mu jest? Chciałem być dla niego miły.
Cholera.
Cholera!
Był wspaniały w tych ostatnich chwilach.
Thors poświęcił się dla nas…
Przykro mi, Helgo. Ylvo.
Nie ma słów, żeby wyrazić, jak bardzo mi przykro.
Na śmierć nic się nie poradzi.
Od szlochania człowiek głodnieje.
Powinnam wziąć się do pracy.
Helgo.
Przysięgam, że znajdę Thorfinna.
Nieważne, ile to zajmie lat.
I tak nie sądziłam, żeby miał długo pożyć.
Ojciec był taki dziwny. Wiedziałam, że będą kłopoty.
Twój młodszy brat zaginął, prawda?
Trzymasz się, Ylvo?
Będę miała pełne ręce roboty bez mężczyzn w domu.
Ylvo…
Do dzieła!
Przesadzasz, Ylvo!
Matko, jak się czujesz?
Czuję się dużo lepiej.
- Przykro mi, że musisz wszystko… - Rety.
To nic takiego. Nie podnoś się.
O nie. Owce!
Tak, tak. Przepraszam za spóźnienie.
Gdy nadejdzie wiosna, będę musiała ostrzyc owce.
Teraz!
Pierwsza wbiłam harpun!
Co za pracowity dzień.
Potrzeba nam tu więcej rąk do pracy.
Może powinnam znaleźć męża.
Jestem ci wdzięczna za wszystko.
Chodźmy spać.
Nie, ty idź.
Ja chcę to dokończyć.
Jest tak ciemno, że nic już nie widać.
Po ciemku zrobisz coś źle.
Ylvo.
Dość już zrobiłaś.
Odpocznijmy.
Ale niewiele mi już zostało.
To nic.
Jeszcze nie chce mi się spać.
Zabiję go.
Przysięgam, że go zabiję.
Hej.
Ciężko pracujesz.
To ty!
I co?
Przyzwyczaiłeś się do miecza?
Wszystko dlatego, że użyłeś mnie jako tarczy!
Ojciec nie…
Ty tchórzu!
Twój ojciec był silny, bez dwóch zdań.
Ale był też naiwny.
I tyle.
Nie kpij z mojego ojca!
A ty jesteś słaby.
Hej.
Spotkałem w lesie tego dzieciaka.
Co takiego? Nadal żyje?
Ma w sobie krew Jomskiego Trolla.
Nie umrze ot tak.
Jaki ojciec, taki syn?
Nie możesz pozwolić, żeby taki wielki miecz cię przeważył.
Cholera!
Jednak zatrzymaliśmy się na dłużej.
Czuję, że mi to pomogło.
Wygodnie nam było w tej wiosce.
Ktoś się zbliża.
Co?
Jestem Thorfinn, syn Thorsa.
W imię wszechpotężnego Odyna,
wyzywam cię na pojedynek!
Na bogów, jest nieugięty.
Ma ikrę, nie?
Przyjmij wyzwanie, Askeladdzie!
Postanowione.
Przywódca musi spełniać oczekiwania podwładnych.
Ja, Askeladd, syn Olafa,
przyjmuję twoje wyzwanie w imię Odyna.
Nie mam wyboru.
Bogowie. Tak ci spieszno spotkać się z ojcem?
- To koniec! - Nie ma jak wygrać.
Hej.
Co tam? To już koniec?
Nuda.
Wstań!
To pojedynek, tak?
Zostaw go. Zaraz naprawdę zginie.
Co?
Sam chciałeś, żebym przyjął wyzwanie.
Mam dość. Nie mogę ciągle się z tobą użerać.
Poza tym nie lubię zabijać dzieci.
Czemu?
O co ci chodzi?
Na to też nie mam czasu.
Czekaj!
Jeszcze nie przegrałem!
Walcz ze mną, tchórzu!
Uparty z ciebie bachor.
Jeszcze nie skończyłem!
Nie skończę, póki żyjesz!
Przysięgam, że cię zabiję!
Dokonaj czegoś na polu bitwy.
Jesteś nordyckim wojownikiem, tak?
Kiedy to zrobisz,
nagrodzę cię pojedynkiem.
Obiecujesz?
Tak.
To obietnica wojownika.
Wkrótce czegoś dokonam.
Już…
wkrótce…
zabiję cię.
Napisy: Krzysiek Ceran