Ale zimno.
Mamy wciąż alkohol?
No proszę, to się nazywa jesień.
Jesienią wszystko pysznie smakuje.
Zwłaszcza ryby.
Dorsze, pstrągi, śledzie…
Jak podtuczyć świnie lub owce, to też są przepyszne, dowódco.
No pewnie!
Solone kiełbaski i piwo, żeby popić!
Daj mi trochę.
Z początku mi nie smakowało,
ale przywykłem do angielskiego piwa.
Ja tam lubię piwo do sera.
W tej wiosce, Cheddar, mieli świetny ser.
Ja tam wolę baby od jedzenia.
Tutejsze baby są eleganckie!
NIE CUDZOŁÓŻ
Wiem!
I takie skromne!
Może dlatego, że to chrześcijanki.
Dobrze mają ci chrześcijanie.
To się robi popularne. Może trzeba się nawrócić.
To nie dla mnie.
Mają pełno irytujących zasad, co wolno, a czego nie.
Widzieliście tę drewnianą rzeźbę, do której modlili się w Londynie?
Nie wyglądał ci na słabeusza?
Czeka cię kara.
Właśnie!
Był takim chuchrem!
Młot Thora by go pogruchotał!
Słyszałem, że był czarownikiem.
Chodził po wodzie, wyczarował więcej chleba…
Co za beznadziejne czary!
Odyn i Thor robią dużo większe wrażenie.
Spokojnie.
Nie wyciągajcie pochopnych wniosków.
Powinniśmy zapytać o zdanie jednego z obecnych tu chrześcijan.
Hej!
Książę!
Porównujemy Jezusa z bogami Asgardu,
kto według ciebie jest silniejszy?
Słucham?
W czym rzecz, młody?
Jesteś zbyt nieśmiały, żeby odzywać się przy wszystkich?
Przesadzasz, Thorkellu!
Niewierny łajdaku!
Czy ty masz pojęcie, co robisz?
Wstydź się, że tak znieważasz Jego Wysokość księcia Kanuta!
Nie mam w zwyczaju brać zakładników.
Ale król Swen mnie ignoruje.
Pomyślałem, że jeśli schwytam księcia, zwróci na mnie uwagę.
Powinniście mi współczuć, bo tak mi smutno.
Dowódco, brzmisz jak zakochana dziewka.
Dokładnie tak!
Zadurzyłem się w królu Swenie!
Wielka ta dziewka.
Taki już ten nasz król Morza Północnego.
Zakochał się po uszy!
Banda szaleńców.
Tylko na wojnie się znacie.
Wszyscy zginiecie!
Duńska armia liczy 16 000 żołnierzy, a wy chcecie się bić, mając zaledwie 500!
Nic nam się nie stanie.
Nie martw się, Ragnarze.
Czy tak długo jesteście chrześcijanami, że już pozapominaliście?
Jaki zaszczyt czeka na normańskich wojowników?
Mówisz o Walhalli?
Zgadza się.
Walkirie zawsze szukają dusz śmiałków,
bohaterów, którzy mogą zostać żołnierzami bogów, einherjerami.
Ci, którzy odważnie walczą i giną w bitwie,
będą żyć wiecznie w niebiańskiej Walhalli.
To jak walczysz, to jak umierasz,
to wszystko, co się liczy.
Im silniejszy przeciwnik, tym lepiej.
To staromodne myślenie.
Tak?
Człowiek, któremu zależy tylko na walce,
wiedzie nieszczęsne życie.
Jesteś dzieckiem, Thorkellu.
Nic nie wiesz.
Nie masz pojęcia o królewskim dworze, o królu Swenie,
ani o moim panu, księciu Kanucie.
Jak to?
Nie rozumiem.
Co to znaczy?
Widzę Go!
Panie!
To Ty, prawda?
O nie. Wytrzeźwiał?
- Tu jestem! - Ojcze!
Usiądź, proszę.
- Dajcie mu gorzały, byle mocnej! - Objaw mi prawdę!
Okaż mi miłość!
Za każdym razem jest równie zabawny.
Na bogów. Niełatwo być chrześcijaninem, co?
Hej, ojczulku!
Jak myślisz?
Jezus czy nasi bogowie, kto jest silniejszy?
Ktokolwiek stworzył alkohol.
To prawda!
Alkohol to nasz zbawca!
Celna uwaga, kapłanie!
O co chodzi? Wszyscy się zatrzymali.
Dowódco?
Tak.
Przekonajmy się.
To będzie gdzieś…
tam!
Wiedziałem, że tam są.
Zasadzka! Na wzgórzu po prawej!
Cholera.
Thorkellu!
Otoczyliśmy was!
Jestesmy żołnierzami Ragnara. Są tu nas dwa tysiące!
Moi podwładni?
Dwa tysiące?
To musi być blef, jeśli tak się tym chwalą.
Hej.
Dobra. Damy radę.
Jesteśmy gotowi okazać wam łaskę, zdrajcy!
Natychmiast wypuśćcie Jego Wysokość i Ragnara!
Jeśli to zrobicie, oszczędzimy was!
Przemyślcie swoją sytuację!
Nie macie prawa…
wybierać…
Wasza Wysokość!
Ragnarze!
Znakomicie.
Nie spodziewałem się, że będą tacy posłuszni.
Wojownicy Ragnara!
Dobrze się spisaliście!
Oczywiście, wydamy wam księcia Kanuta.
Teraz nie będziecie musieli się powstrzymywać.
Więc pokażcie, na co was stać!
Co?
Szlag…
Stój.
Opanuj się.
Wycofujemy się!
Jesteśmy wojownikami. Nie możemy się wycofać.
Oni nie uciekną i nie mają zamiaru dać się złapać.
Jeśli się wycofamy,
wyjdziemy na tchórzy!
Musimy się wycofać.
Życie księcia jest najważniejsze!
Uratowanie księcia będzie naszym zwycięstwem!
W czym problem, chłopcy?
Chyba się nie boicie, w końcu są was dwa tysiące?
Czy chodzi o coś innego?
Czy nasz zakładnik był waszą wymówką,
żeby obchodzić się z nami delikatnie?
Jak śmiesz z nas kpić!
Stój!
Nie słyszałeś rozkazu?
Nie dajcie się sprowokować tym żądnym krwi imbecylom!
Przepraszam bardzo.
Czy to możliwe,
że miałem absolutną rację?
Dawaj!
Wyślemy was do Walhalli!
Tak!
Jeśli wam się uda, proszę bardzo!
Ruszyli.
Zaczęło się.
Tak. Głuchy by usłyszał.
Wiatr nam sprzyja.
Dobra, nieroby!
Róbcie wszystko zgodnie z planem!
Tak jest!
Głupcy!
Czemu nie chronicie księcia?
Dranie.
Za moment będziemy tu mieć drugi Londyn.
Odwrót!
Mamy jeszcze czas!
To gdzie te dwa tysiące?
Jest ich może czterystu.
W niecałe pół godziny będzie po wszystkim.
O co chodzi, dowódco?
Słuchaj, czujesz to?
Coś, co nie pachnie jak krew.
O, faktycznie.
Co? Ja nic nie czuję.
To nie smród flaków?
Nie o ten zapach chodzi.
Jakby ktoś wypalał węgiel…
Węgiel?
Dobra, następna!
Nie ociągaj się!
Świetnie!
Podpal!
Niedobrze.
Dowódco! Gdzie jesteś?
Hej.
Tutaj.
Mamy kłopoty!
Otacza nas morze ognia.
W tym dymie nie widać wroga.
Kiepskie warunki do walki.
Ale wciąż możemy uciec z wiatrem.
Nie trafimy do Walhalli, ginąc w pożarze lasu.
Pożar lasu, mówisz?
Ktoś go podpalił.
Co?
To nie ich sprawka.
Nie podpaliliby się, żeby uratować księcia.
Czyli…
No.
Działa tu jakaś trzecia grupa.
Dobrze się pali.
Od paru dni nie padało.
Coś okropnego.
Można zginąć na wiele sposobów. Oby mnie spotkało co innego.
Tu się zgadzamy.
To bolesna i nudna śmierć.
Ale byłoby dobrze, gdyby dopadła Thorkella.
Pożar nie zabije tego potwora.
Ale wystarczy, że trochę namiesza.
Thorfinnie!
Dobra. Oblejcie go.
Widziałeś księcia z daleka, tak?
Czerwona peleryna i skrzydlaty hełm.
Nie pomyl się.
Dobra. Ruszaj.
Hej, Askeladdzie.
No?
Trzeba było się sprzymierzyć z czterema setkami Ragnara.
Z naszą setką dorównalibyśmy armii Thorkella.
I tak byśmy z nią nie wygrali.
A nawet gdyby się udało,
ludzie Ragnara przypisaliby sobie zwycięstwo.
Wszystko albo nic.
Nawet jeśli książę Kanut spłonie od tej strategii,
będziemy mogli udawać, że to nie my.
Nikt nam nie udowodni, że podłożyliśmy ogień.
Może i nie,
ale czy sądzisz, że Thorfinn zdoła wykraść księcia?
Nieważne, co mówisz, pokładasz w nim dużo zaufania.
Po prostu wiem, jak wykorzystywać głupców, którzy nie znają strachu.
Co to ma być?
Nie sądzę, żeby to był podstęp Thorkella,
ale i tak trzeba uciekać.
Wasza Wysokość! Szybko!
Mości Ragnarze!
Durniu!
Kto zadaje cios, nie upewniwszy się, kogo atakuje?
Przepraszam.
Bałem się…
Co byś zrobił, gdybyś zranił księcia?
Imbecylu!
Wasza Wysokość!
Ragnarze!
Gdzie jesteście?
Widzisz?
Rozsądni ludzie najpierw się upewniają.
Przepraszam bardzo.
Hej!
Jego Wysokość jest tutaj!
Hej!
Jesteśmy z wami!
Proszę, nie atakujcie…
Znaleźliśmy Kanuta!
Poszczęściło nam się.
Znaleźliśmy księcia!
Tutaj!
Niech to szlag! To ludzie Thorkella.
Sam wyszedłem na głupca.
Nie zabijajcie księcia.
Jasne. Będziemy delikatni.
Chodź no tu, słodki książę.
Dobrze się tobą zaopiekujemy.
Było blisko!
Koń?
Kim jest ten szczyl?
Co tak łypiesz spode łba?
Taki jesteś chętny do bitki?
A jego możemy zabić?
Chyba. Nie wygląda na nikogo ważnego.
No to postanowione.
Giń, pokurczu!
Zniknął?
Ty jesteś książę Kanut, tak?
Uratuję cię.
Poczekaj chwilę.
Niewiarygodne.
Przyszedł uratować księcia?
Ale…
Czemu?
Czemu Jego Wysokość nigdy nie ma wyboru?
O?
O!
Thorfinnie! Hej!
Jesteś Thorfinn, tak?
A niech mnie! To ty, Thorfinnie.
Wiedziałem, że jeszcze się spotkamy.
Thorkell.
Dowódco!
Starliście się z nim?
Twarda z niego sztuka.
Thorfinn jest wojownikiem, który zadał mi nie byle ranę.
Patrzcie.
Jeśli go zlekceważycie, pożałujecie.
Zaczekaj, Thorfinnie.
Mam do ciebie dwa pytania.
Po pierwsze, to wy podpaliliście las, tak?
Drugie pytanie.
Powiedziałeś, że jesteś synem Thorsa, tak?
Twój ojciec nazywa się Thors.
Twoja matka nazywa się…
Helga.
Mylę się?
Skąd wiedziałeś?
Więc to tak!
Jesteś synem Jomskiego Trolla!
Już rozumiem, czemu jesteś taki silny.
Jomskiego Trolla?
To syn wielkiego Thorsa?
A niepodobny.
Znasz mojego ojca?
Jasne, że tak!
Na całym świecie tylko on jeden jest silniejszy ode mnie.
To prawdziwy wojownik.
O nie!
Auć! Gorąco!
Chyba nie czas na wspominki, Thorfinnie.
Pozwolę ci teraz zabrać księcia.
Wrócimy do tego.
I tak obaj podróżujemy do siedziby króla Swena.
Jeśli umkniesz przed naszym pościgiem, wygrasz!
Nie zawiedź mnie,
synu Thorsa, Thorfinnie!
Na litość. Gdzie jest Thorkell?
Dowódco!
Wasza Wysokość! Ragnarze!
- Co? - Co?
Jesteś jednym z nich!
Łotrze! Służysz Thorkellowi, tak?
Thorfinn się spóźnia.
Chyba tym razem go przeceniłeś.
No trudno. Wyjdziemy na zero.
Idą kolejni.
Szybko, zabierzcie ciała!
Nie strzelajcie!
To ja.
Przyprowadziłem księcia.
Askeladdzie.
Przez twój lekkomyślny podstęp,
moja armia jest w rozsypce.
Czeka cię za to surowa kara!
Pewnie Thorkell ich pozabijał.
Cicho. Nie odzywaj się.
Skoro jednak nic na to nie poradzimy,
nie mamy wyboru i musimy powierzyć ci bezpieczeństwo księcia.
Ochroń księcia i doprowadź go do głównych sił króla.
Ja, Askeladd, syn Olafa,
pokornie przyjmuję to zadanie.
Wasza Wysokość,
pozwól spojrzeć temu, który ma cię chronić, na swoje oblicze.
Wasza Wysokość…
Książę?
To na pewno nie księżniczka?
Napisy: Krzysiek Ceran