Jak tam, biorą?
Niedługo chyba zapadną w sen.
Mnie to obojętne, czy biorą, czy nie,
bo utrzymuję się, przeprawiając ludzi.
Jesteście Duńczykami?
Dobrze mówisz po angielsku,
ale słychać lekki akcent.
Przypomina akcent moich krajan.
Ile kosztuje przeprawa na drugi brzeg?
Dwie srebrne monety.
Lub ekwiwalent w alkoholu.
Ale żeby przeprawić was wszystkich będzie potrzeba paru dni…
Nie, chodzi tylko o ten list.
Myślałem, że będę miał pasażerów. Szkoda.
Komu na drugim brzegu to dostarczyć?
Komuś ze starszyzny.
Przekaż im proszę, że to od syna Lidii, Askeladda.
Rozumiem. Dostarczę go natychmiast.
Askeladdzie!
Askeladdzie! Gdzie jesteś?
Hej!
Mości Ragnarze, proszę, bądź cicho.
Czemu się zatrzymaliśmy?
Thorkell nas dogoni!
Kiedy Ucho pracuje, nie możemy hałasować.
Ucho?
Bjornie, niech ten stożkogłowy tak nie dyszy.
Ucho! Jak to wygląda?
Są bliżej niż wczoraj.
Słyszę maszerujących ludzi i konie.
Niemal pięciuset.
Są tuż za nami.
Dzień drogi pieszo za nami.
Jesteś pewien, Ucho?
Wczoraj mówiłeś, że są dwa dni drogi od nas.
Wątpisz w mój słuch?
Szybcy są.
Narzucili szybkie tempo.
Jeśli nic się nie zmieni, dogonią nas za kilka dni.
Bądźcie cicho!
Konie. Dwóch jeźdźców na wzgórzu!
Mają nas na wyciągnięcie ręki.
Co zrobimy?
Jeśli mamy się obronić, musimy sformować szyk…
Mowy nie ma.
Nie udałoby nam się.
Ale w takiej sytuacji…
Posłałem po posiłki.
Dopóki się nie zjawią, będziemy krążyć.
- Co? - Posiłki?
LISTOPAD, 1013 ROK N.E. ZACHODNIA ANGLIA, WSCHODNI BRZEG SEVERN
Posiłki?
Jesteśmy na terenie wroga.
Askeladd tak powiedział, nie?
Słyszałeś, żeby łgał w takiej sprawie?
Chyba nie. Masz rację.
Gdzie jest najbliższa warownia?
W Leicester.
Mówisz poważnie?
To dwa tygodnie drogi!
Czy posiłki dotrą na czas?
I czy będziemy musieli podzielić się z nimi łupami?
Askeladd mówił, że łupy dzielimy tylko między naszą setkę.
Jestem wykończony.
Wolałbym płynąć statkiem.
No…
gdybyśmy tylko mieli statek…
Co tam? Potrzebujesz czegoś?
Wszyscy są podenerwowani.
Muszą usłyszeć, co się dzieje.
Niech się denerwują.
Trochę nerwowości nam pomoże, jeśli dzięki temu przyspieszą.
Co?
Jeśli to wszystko, idź spać.
Od kilku dni dziwnie się zachowujesz.
Co cię trapi?
Jesteś dziwny, odkąd książę pokazał twarz.
Od ponad 40 lat żyję pośród łajdaków.
Wystarczy jedno spojrzenie
i wiem, czy ktoś się nadaje, czy nie, czy jest mądry, czy głupi.
Kiedy zobaczyłem twarz księcia,
natychmiast pojąłem.
Nie ma twarzy króla.
Tak, wygląda raczej jak kobieta.
Ale to jeszcze dzieciak.
Tak, to prawda.
Jest wciąż młody.
Teraz się zacznie.
Co się zacznie?
Dobra, wstawać, nieroby!
Pora ruszać!
Jak będziecie się ociągać, Thorkell nas dogoni!
Co?
Chyba nie mówi poważnie?
Wciąż jest ciemno, choć oko wykol.
Hej.
Co?
Spałeś?
Nie.
Hej.
Nie gdacz tyle. Stul dziób.
Jak nie będę mówił, to zasnę.
Mamy kłopoty, Askeladdzie.
Są już blisko.
Tak, wiem.
Nie uciekniemy im.
To też wiem.
Ale wkrótce dotrzemy na miejsce spotkania.
Widzisz? Tam.
To mają być te nasze posiłki?
Dwóch gości?
To nie są jakieś upiory, prawda?
Jestem wdzięczny, że przybyłeś, dowódco.
Dawno się nie widzieliśmy, Askeladdzie.
Mówicie, że przeprawili się przez rzekę?
A wiesz, czyim statkiem?
Nie dało się tego określić.
Mgła była gęsta niczym kozie mleko.
Ale to nie był nordycki statek.
Nie miał smoczego łba.
I był jakiś taki niezgrabny.
Zauważyłem, że miał oczy.
Takie wymalowane na dziobie.
To chyba nie był statek z floty króla Swena.
W każdym razie nie wytropimy już Thorfinna i reszty.
Chyba ich nie doceniliśmy.
Kto by pomyślał, że mają sojuszników na drugim brzegu Severn?
Czy to znaczy, że ludzie zza rzeki przeszli z angielskiej strony na duńską?
Dureń. Nie masz pojęcia o świecie, co?
Nie zmienili stron. Tam za rzeką to nie Anglia.
To Walia.
Walia.
Górzysty region na zachód od Anglii.
Pełno tu stromych szczytów, mało zasobów naturalnych
i równin nadających się pod uprawy.
W porównaniu z Anglią to jałowa kraina.
Od upadku Cesarstwa Rzymskiego
nikt jej nie zjednoczył.
Od stuleci utrzymuje się tu kilka małych królestw.
Gdy Askeladd poprosił o pomoc,
udzieliło mu jej jedno z tych małych królestw.
WSCHODNIA CZĘŚĆ WALIJSKIEGO KRÓLESTWA MORGANNWG
Zasłużyłeś na uznanie, Askeladdzie.
Armia Thorkella musi teraz zgrzytać zębami ze złości.
Wystarczy, że popłyniemy stąd do Gainsborough!
Nie, ruszymy stąd drogą lądową.
O czym ty, do diabła, mówisz?
Przecież mają tu statki!
Myślisz w kategoriach wielkiego królestwa.
Ale trzy okręty to tutaj potężna flota.
Musimy być wdzięczni, że pomogli nam uciec przed Thorkellem.
To może chociaż dwa statki? Upchniemy na nich setkę…
Nie zachowuj się jak rozpieszczony bachor, bo tu zostaniesz.
Chcesz, żebyśmy przeszli całą Walię?
Wykluczone!
Tutejsi nas nienawidzą.
Nie pozwolę ci tak narażać Jego Wysokości!
Sokół…
Leci tak nisko…
Ragnarze, złap go dla mnie.
Co? Wasza Wysokość…
omawiamy kluczową kwestię…
To lepsze od podróżowania na północ z Thorkellem na karku.
Tutaj przynajmniej mam sprzymierzeńców.
Ale jeśli tak cię to martwi…
Thorfinnie!
On będzie chronił księcia.
To ten chłopak…
Nie decyduj za mnie.
Jest mały, ale zdolny.
I jest w wieku księcia, będzie dla niego dobrym towarzyszem.
Przywitaj się, Thorfinnie.
Idioto!
Czemu tak łypiesz spode łba?
Wynagrodzisz mi to, prawda?
Niech będzie.
W Gainsborough stoczymy pojedynek.
Askeladdzie, jesteście gotowi?
Już niebawem.
Na bogów, tyle mam na głowie.
Oto Gracjan, dowódca sił królestwa Morgannwg.
Poprowadzi nas.
Wydaje się nieokrzesany, ale jest silnym młodzieńcem.
To mój podwładny, dowódco.
Książę Kanut jest tam.
W jego spojrzeniu nie ma stali.
Czy naprawdę jest przyszłością Anglii?
Co? Jak śmiesz!
Mamy tylko jeden powód, by pomóc uciec duńskiemu księciu.
Walia chce zawrzeć pakt o nieagresji.
Wszystko zależy od ciebie.
Książę, daj nam słowo,
że gdy zostaniesz królem Anglii,
nie będziesz się mieszał w sprawy Walii.
Tak jest, zajmę się tym.
Jego Wysokość oznajmił, co następuje:
„Jeśli udostępnicie nam trzy statki”…
Zwracałem się do księcia.
Co?
W porządku. Później spytam raz jeszcze.
Tymczasem przygotuję traktat.
Szykujcie się do rychłego wymarszu.
Jak on może być taki zadufany w sobie?
Próbuje nas wykorzystać!
Myśli, że może rozmawiać z księciem jak równy z równym?
Dureń z zapadłej dziury!
Marsz, marsz i znowu marsz.
W dodatku teraz po górach.
Marsz w górach jest lepszy od walki z Thorkellem.
Porozmawiajmy o czymś przyjemniejszym.
Na przykład?
O nagrodzie, którą dostaniemy od króla Swena.
W końcu odbiliśmy księcia z rąk Thorkella.
Chciałbym dostać gospodarstwo.
Mi starczy dobry miecz.
Dla mnie tylko złoto.
Nie ma nic lepszego od złota.
Dobrze gada!
Słyszałem, że w komnacie króla
jest setka niewolnic, najpiękniejszych kobiet z całego świata.
To by było coś! Najlepsza nagroda!
Hej, ojczulku!
Byłeś w królewskim pałacu, prawda?
Jak król się urządził?
Nie było tam nic, co miałoby dla mnie jakąkolwiek wartość.
Niemożliwe! Nawet kobiet?
Tak, było tam sporo niewolnic.
Mówi o tym tak beznamiętnie…
Nie interesują cię kobiety?
Nie…
w porównaniu z tym, czego pragnę,
złoto, srebro i kobiety nic nie znaczą.
Powiedz, proszę.
Czego pragniesz?
Miłości.
- Czego? Miłości? - Tak.
Co to jest? Pierwsze słyszę.
Słyszałem o niej.
To zaklęcie, które powtarzają chrześcijanie.
Da się nią najeść?
Ile funtów srebra jest warta?
Nie pomierzysz jej wartości srebrem.
Bo to miłość nadaje srebru wartość.
Złoto, srebro, kobiety i wszystko inne nie mają żadnej wartości bez miłości.
Ona nadaje wartość?
Nic nie rozumiem.
Srebro ma wartość srebra.
Po co to komplikować?
Chyba zmyśla.
Zignoruj go.
Hej, mnichu.
Mów dalej.
Chciałbym usłyszeć więcej.
Wkrótce przekroczymy granicę Brycheiniog.
Spokojnie. Rozmawiałem z nimi.
Doceniam to, dowódco.
Nie robimy tego dla was. To leży też w naszym interesie.
Walijskie królestwa przez długi czas
były najeżdżane przez Anglię.
Jeśli zdołacie okiełznać Anglików,
to będzie dla nas korzystne.
Książę na pewno to zagwarantuje.
Czy to twój król, Askeladdzie?
Niewątpliwie jest synem króla.
Poza tym jest jeszcze młody. W przyszłości wiele dokona.
Im bardziej kogoś podziwiasz, tym większa szansa, że się rozczarujesz.
Niewykluczone, że książę nas wszystkich zaskoczy.
Jesteśmy dumnymi spadkobiercami Brytanii.
Nie uznamy duńskiego króla.
Gracjanie…
czy wciąż wierzysz w tę legendę?
O tym, że Artoriusz powróci z leżącego na zachodzie Avalonu
i wskrzesi dawną Britannię?
Askeladdzie!
Na pewno?
Tak mówi Ucho.
Dobrze się spisałeś, docierając tak daleko, duński książę!
Wysłannik z Brycheiniog.
Dziękujemy za powitanie.
Wstrzymaj się, Gracjanie.
Zauważyli?
Skąd wiesz?
Mój podwładny ma dobry słuch.
Za późno.
O co chodzi?
Wstawaj! Już!
Idziemy.
Napisy: Krzysiek Ceran