Coś błysnęło.
Czyżby?
W takim razie tu się rozstaniemy.
Spieszy mi się, wybaczcie.
Nie nadymajcie się tak, zbiry.
Ci z was, którzy chcą odejść, niech umyją tyłki w rzece
i uklękną przed Thorkellem.
Będzie po sprawie.
Thorkellowi zależy tylko na tyłku księcia.
Askeladdzie.
Długo z tobą trzymaliśmy. Nie chcemy cię zabić.
Zostaw nam księcia i zaszyj się gdzieś.
PRZESZŁOŚĆ ZOSTAWIAMY ZA SOBĄ. NIE WIEMY, CO PRZYNIESIE PRZYSZŁOŚĆ.
Avalon?
To nazwa jakiejś krainy?
Tak.
To nazwa raju.
Twój wybitny przodek, Artoriusz,
tam przebywa.
Ale matko,
Artoriusz to generał ze starych opowieści.
Czy on wciąż żyje?
Avalon leży…
daleko stąd, za zachodnim oceanem.
To wyspa, na której żyją wróżki, a wiosna nigdy się nie kończy.
Nikt tam się nie starzeje ani nie umiera.
Artoriusz kuruje tam otrzymane w bitwie rany.
A kiedy wyzdrowieje,
Artoriusz…
powróci do nas…
i wybawi od cierpienia.
A kiedy przyjdzie ta chwila…
musisz mu służyć.
To prawdziwy król i wojownik.
Służ mu swoją radą
i swoim mieczem.
Pewnego dnia…
Mogę coś powiedzieć,
zanim się pożegnamy?
Nie strzęp języka.
Spędziliśmy razem dużo czasu.
Śmialiśmy się razem,
piliśmy razem
i uszliśmy z życiem z wielu bitew.
Ale jest coś, czego nigdy wam nie powiedziałem.
Przez te dziesięć lat z hakiem, które z wami spędziłem…
gardziłem wami z całego serca.
Byle świnie są lepsze od przygłupich Duńczyków.
Cholera!
Łap księcia!
Thorfinnie!
Trzymajcie się czegoś, młodzi!
Jedziemy!
Niech was szlag!
Cholera. Spodziewali się tego.
Gonić ich! Nie dajcie im uciec!
Jazda!
O nie. Mowy nie ma!
Zapomnijcie o nim! Gońcie sanie!
Jazda!
Tego bym oczekiwał od moich nierobów. Dobrze ocenili sytuację.
A zatem…
Kiepskie mam perspektywy.
Chyba zabrakło wam wiary we mnie.
Z tej odległości nie widzę ich dobrze,
ale chyba o coś się posprzeczali.
Poróżnili się.
Często tak jest w takich sytuacjach.
- Żałosne. - Ostatnio wszyscy boją się umrzeć.
Jakie haniebne zachowanie!
Jak mogli zacząć walkę beze mnie?
- To ci przeszkadza? - Dajcie mi dołączyć!
Otoczyć ich!
Zabijcie konie!
Co robisz? Zajmij się nimi, Thorfinnie!
Rzucaj nożami!
Zamknij się! Skończyły mi się!
Cholera. Askeladd nie jedzie.
Co ten starzec wyprawia?
Stój, Bjornie!
Posłuchaj nas!
Masz mnie za głupca? Myślisz, że się zatrzymam?
Ja?
Zastanów się, Bjornie!
Nasze przeżycie zależy od tego, jaki użytek zrobimy z księcia!
To daremne, Atli!
Bjorn jest prawą ręką Askeladda!
Nie przekonasz go!
Musimy go zabić!
Zgadza się! Zatem się rozumiemy.
Askeladd powierzył mi księcia, bo mi ufa.
Jeśli chcecie mi go odebrać,
pokażcie, na co was stać, tchórze!
Zaraz, mówię, że macie zaatakować mnie!
A nie konie!
Czekaj…
Wywrócimy się!
Hej! Thorfinn ucieka!
Puść go!
Książę, żyjesz jeszcze?
Nie bądź taki lekkomyślny!
- Książę! - Myśl!
- Żyje. - Żyje.
Dobra, wracajmy.
Nie dobijecie mnie, frajerzy?
Ty też przeżyłeś, Bjornie?
Ten grzyb!
Zaatakujcie mnie wszyscy naraz!
Wyślę was razem do Walhalli!
Szlag by to!
Stary narobił mi tylu kłopotów!
Nie umieraj, póki cię nie zabiję!
Askeladdzie!
Rany.
Starość nie radość.
Pomyśleć, że ja, Askeladd,
nie mogę sobie poradzić, otoczony przez zaledwie 50 ludzi.
Poczekaj na odpowiedni moment, żeby uciec.
Armia Thorkella wkrótce tu będzie.
Narobi zamieszania.
To bolało, przeklęty młokosie!
Widziałeś?
Tak.
Hełm na pół…
Nawet toporem nie dałbym rady.
Cholera, zachował swoją krzepę.
Niech to. Poniosło mnie.
Przepraszam, że podniosłem głos.
Zapomnijmy o wszystkim.
Staruszek już się nie gniewa.
Wy, tam na wschodzie, odsuńcie się, bo oberwiecie strzałą!
A teraz będą strzelać.
Torgrimie!
Ty nimi dowodzisz?
A jeśli, to co, starcze?
Jesteś tego pewien?
Mogą mnie zabić.
Mam to gdzieś!
Bjorn i Thorfinn są bardzo zdolni.
Możesz zginąć, ścigając ich.
Więc będę ci potrzebny, żebyś mógł zdobyć księcia.
Pojmij mnie,
a Bjorn wróci, żeby wymienić księcia za mnie.
Ale tylko jeśli będę żył.
Co robimy, Torgrimie?
Celujcie w nogi.
Mamy go!
To do ciebie niepodobne, Askeladdzie.
Nigdy nie byłeś takim desperatem.
Jeśli ryzyko nie było tego warte, nie stawałeś do walki.
Czemu ryzykowałeś życie dla tego tchórzliwego księcia?
Chcesz zabrać nagrodę do grobu?
Jestem starym człowiekiem.
Nie zostało mi dużo czasu, kiedy będę mógł sprawnie działać.
To chyba jasne…
że nie mogłem dłużej czekać.
Nie mogłem czekać, aż prawdziwy król powróci z Avalonu.
Nie rozumiem, co on mówi.
Starczy tego. Brać go.
Hej, co…
Jak tam, panowie, dobrze się bawicie?
Który z was to Askeladd?
Chciałbym go poznać.
A to pech.
Akurat jestem zajęty…
Jesteś naprawdę wielki…
jak cię teraz widzę z bliska.
Jestem Torgrim.
Nie będę stawiał oporu.
Wysłuchaj mnie, proszę.
Dowódco!
Księcia tu nie ma.
No właśnie!
Właśnie o tym chciałem porozmawiać.
Zamierzaliśmy wydać ci księcia,
ale nasz przywódca, Askeladd, pozwolił mu uciec.
Ale nie martw się!
Ściga go dziesięciu zdolnych ludzi.
Więc pozwól nam zająć się księciem.
Klnę się na Odyna, że go złapiemy!
Mamy też inne atuty.
Zaczekaj…
Więc to ty jesteś Askeladd?
Wyglądasz na bystrego.
A przy okazji…
nie widzę tu Thorfinna.
Zabiłeś go?
Nie zabiłem go.
Kazałem mu chronić księcia.
Nie ma nic wspólnego z tym buntem.
Tak?
Miło mi to słyszeć.
Dobra.
Musieliście się naczekać, łobuzy!
Zostawcie Askeladda.
Resztę zabijcie!
To nie tak miało wyglądać, Torgrimie!
Ej, wy.
Podnieście broń.
Przynajmniej udawajcie wojowników.
No dalej. Już.
Mówię to dla waszego dobra.
Jak zginiecie bez broni, nie dostaniecie się do Walhalli.
Szlag by was!
Dobrze. Właśnie tak to miało wyglądać.
Poczekaj, Thorkellu!
Na pewno tego chcesz?
Jeśli nas zabijesz, nie dostaniesz księcia!
Na pewno.
Sam złapię księcia.
Proszę. Twój topór.
Zaatakuj mnie.
I raduj się, zginiesz śmiercią wojownika.
Raz, dwa, trzy, cztery…
Współczuję ci, Torgrimie.
- Z całego serca… - Zamknij się!
To wszystko twoja wina!
Zaakceptuj to, Torgrimie.
Już nie żyjesz.
Nie umkniesz śmierci.
Więc równie dobrze możesz zginąć, walcząc.
Pomogę ci.
A teraz zaatakuj mnie.
No już.
Zaatakuj mnie.
Kiepściutko.
Czyżbym za bardzo naciskał?
Nic z tego nie będzie.
Stracił ducha.
Halo?
Co to?
Koń?
Thorfinn!
A masz!
Witaj, Thorfinnie!
Dobrze wyglądasz!
Zostaw Askeladda!
Tylko ja mogę go zabić!
Jeśli chociaż go tkniesz, zabiję cię!
Rozumiesz, gigancie?
Tknij go, a zginiesz!
Wiedziałem…
Wiedziałem, że to idiota…
ale teraz ten szczur chce się bić z niedźwiedziem.
Chcesz go zabić?
Czy on nie jest twoim szefem?
W życiu!
Słyszałeś? Ten dzieciak chce zabić dowódcę.
Serio? Ma jaja, żeby tak mówić.
Wydaj mi Askeladda.
Inaczej cię zabiję.
Naprawdę?
No to nie wydam ci go.
Słyszeliście?
Thorfinn i ja rozstrzygniemy los Askeladda pojedynkiem!
Wy wszyscy będziecie świadkami!
- Dobra! - Zabij go!
Dureń. Że też się tak wyrywa…
Thorfinnie.
Jeśli wygrasz, puszczę go.
Nawet dam ci konia.
Tym razem nie skończy się jak w Londynie.
Na to właśnie liczę,
synu Thorsa.
Ostatni potomku rodziny wojowników!
Napisy: Krzysiek Ceran