นี่ เป็นอะไรรึเปล่า
นั่นใครน่ะ
ตัวใหญ่จัง
แล้วการประลองของเราล่ะ
เขาพูดว่าอะไรนะ การประลองรึ
การประลอง!
นี่ไม่ใช่เวลานอนนะ
เขาลุกขึ้นมาแล้ว!
เขายังไม่ตาย
ดูเหมือนเจ้าจะยังสู้ได้นะ
ข้าจะให้เวลาเจ้าดีขึ้นก่อนแล้วกัน
อย่ามาดูถูกข้า! เข้ามาเลย!
ไม่ เจ้าสู้ในสภาพแบบนี้ไม่ได้หรอก
หุบปาก! ข้าไม่ต้องการความเห็นใจจาก…
เห็นไหม ข้าบอกเจ้าว่าไง
นี่ ตาแก่
หยุดนะ
ปล่อยเขาไปเถอะ
ใครช่วยเอาเก้าอี้มาให้ข้าที
ไหนดูซิ
ถอยไป ไอ้หัวเถิก
ห่วงบาดแผลตัวเองเถอะ
ขอดูหน่อยน่ะ
อย่ามาแตะต้อง…
อย่าหงุดหงิดน่า
นิสัยไม่ดีเลยนะ
หัดคิดซะบ้างสิ
เจ้าคิดว่าตอนนี้เจ้าควรทำยังไงถึงจะชนะ
ข้าไม่ได้สนุกแบบนี้มานานแล้ว ธอร์ฟินน์
ตามที่สัญญาไว้ ข้าจะเล่าเรื่องให้เจ้าฟัง
ข้าจะเล่าเรื่องของธอร์ส พ่อของเจ้าให้ฟัง
เจ้ารู้เรื่องยอมส์ไวกิ้งใช่ไหม
ธอร์สกับข้าเคยเป็น ผู้บัญชาการกองทัพของยอมส์ไวกิ้ง
แม้แต่ในหมู่พวกเรา ธอร์สก็แข็งแกร่งที่สุด
ชาวยอมส์ไวกิ้งไม่ยอมรับนักรบฝีมือทั่วไป
และแม้แต่ตอนนั้น เขาก็ได้รับฉายาว่า "โทรลล์" แล้ว
ซิกวาลดี ผู้บัญชาการสูงสุดของเราชอบเขา
และยกลูกสาวให้ธอร์ส
ซึ่งก็คือเฮลก้า แม่ของเจ้านั่นเอง
ผู้นำของยอมส์ไวกิ้งเป็นตาของข้างั้นรึ
ใช่แล้ว
และเขาเป็นพี่ชายของข้า
พูดอีกอย่างก็คือ ข้าเป็นตาของเจ้าอีกคน
เขาเป็นญาติกับหัวหน้ารึเนี่ย
เหลือเชื่อ…
เรารบร่วมกันครั้งสุดท้าย ที่โยรุงงาวากรึในนอร์เวย์
เราเป็นฝ่ายแพ้
ระหว่างรบ
ธอร์สตกลงไปในทะเล และไม่เคยโผล่ขึ้นมาอีกเลย
ข้าร้องไห้
ข้าวางแผนไว้ว่าจะเอาชนะเขา ด้วยสองมือเปล่าของข้าให้ได้ในสักวัน
แต่ธอร์สยังไม่ตาย
ครั้งสุดท้ายที่ข้าเจอเขาคือที่ยอมส์บอร์ก
หลังจากงานศพของเขาประมาณสามเดือน
แล้วเขาก็กลัวจนฉี่ราด
จริงรึ
ทหารยามไปแล้ว ออกไปได้แล้วละ
เฮ้ย!
เจ้าเป็นพวกโจรกระจอกรึเปล่า
รู้ไหมว่านี่คือบ้านของธอร์ส หัวหน้ากองทัพนะ
ธอร์เคลล์
ปกติข้าจะปล่อยพวกโจรกระจอกไปนะ
แต่เพราะข้าเพิ่งเสียเพื่อนที่ดีไป
ช่วงนี้ข้าเลยอารมณ์ไม่ดี
ธอร์สรึ
เจ้า…
อะไรกันเนี่ย!
ไปเที่ยวที่ไหนมา
เราจัดงานศพให้เจ้าด้วยนะ
เอาละๆ ใจเย็นๆ ธอร์เคลล์
ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ
อ้าว พอดูใกล้ๆ นั่นเฮลก้าใช่ไหม
ทำไมพวกเจ้าถึงแต่งตัวมอซอกันแบบนี้เนี่ย
ท่านลุงธอร์เคลล์…
นึกแล้วเชียว
เจ้าไม่ตายแค่เพราะตกทะเลหรอก
ขอโทษนะคะท่านลุง แต่เรา…
ได้เจอพี่ชายข้ารึยัง ยังใช่ไหม
เอาละ ข้าจะปลุกเขาให้
ธอร์เคลล์
- โปรดฟังข้านะ - ได้
มีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย ไปคุยกันข้างในเถอะ
เป็นอะไรไป
ข้าจะไม่ไปพบหัวหน้า
เรากำลังจะไปจากที่นี่กัน
ไปทำอะไร
ค่อยไปพรุ่งนี้เถอะ
เจ้าเพิ่งกลับถึงบ้านเองนะ
ข้าจะไปจากเมืองนี้
และไปจากยอมส์ไวกิ้ง
ท่านช่วยลืมไปได้ไหมว่าคืนนี้เจอพวกเรา
อะไรกัน ล้อเล่นรึเปล่า
โปรดจำว่าข้าตายไปแล้วต่อไปเถอะนะ
ขอร้องล่ะ ธอร์เคลล์
ข้าไม่เข้าใจที่เจ้าพูดเลย
อยู่ๆ ทำไมถึงเป็นแบบนี้เนี่ย
ข้าตัดสินใจแล้ว
ข้าจะไม่รบอีกแล้ว
อย่างที่บอก ข้าไม่เข้าใจเจ้าเลย!
อย่าบอกนะว่าเจ้ากลัวเพราะเจ้าเกือบตาย
พี่ชายข้ากะจะให้เจ้าเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งเลยนะ
ข้าขอโทษ
เจ้าเหนื่อยใช่ไหม
คืนนี้กินอะไรสักหน่อยแล้วก็นอนซะเถอะ
ข้าเข้าใจแล้วว่า…
การเป็นนักรบที่แท้จริงคืออะไร
เพราะอย่างนั้น
เราก็เลยอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
เจ้าก็รู้กฎดี
คนที่ออกไปโดยไม่ได้รับการอภัยโทษ จะถูกตัดสินประหารชีวิต
นี่คือเมืองหลวงของนักรบ
สิ่งเดียวที่เจ้าทำเป็นคือการต่อสู้ เจ้าจะไปไหนได้
ที่ไหนสักแห่งที่ไม่ใช่ที่นี่
ธอร์ส…
ไม่เป็นไรหรอก
ถอยไป
ดูแลตัวเองด้วยนะ ธอร์เคลล์
ดาบของเจ้าอยู่ไหน
ข้าไม่ต้องการมัน
พอข้ารู้สึกตัว ธอร์สกับครอบครัวของเขาก็จากไปแล้ว
สิบห้าปีต่อมา ข้าได้รู้ว่าธอร์สตายไปแล้วจริงๆ
ข้าคิดถึงเขามา 15 ปี
และตระหนักว่าชีวิตและความตาย ของคนเราไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
สิ่งที่สำคัญต่อนักรบ คือจิตวิญญาณและที่ที่มันไปต่างหาก
วิญญาณของธอร์สเดินทางไปไกลแล้ว
ไปยังที่ที่ข้าไม่รู้จัก
ไปยังที่ที่ข้ายังไปไม่ถึง
ไปยังที่ที่ไม่ได้อยู่ที่นี่
ข้ามั่นใจว่าเขากลายเป็นนักรบที่แท้จริงอยู่ที่นั่น
ธอร์ฟินน์
เขาใช้ชีวิตแบบไหนในไอซ์แลนด์รึ
เล่าให้ข้าฟังหน่อยสิ
ข้าไม่อยากเล่า
อะไรเนี่ย
แต่ข้าเล่าให้เจ้าฟังแล้วนะ
หุบปากซะ ข้าไม่สนหรอก
ใจแคบชะมัด
อีกอย่าง เจ้าอาจจะไม่ยอมเล่า เพราะไม่รู้จะเล่าอะไรก็ได้
เห็นแววตาก็ดูออกแล้ว
เจ้าไม่มีแววตาเปล่งประกายแบบเขา
ว่าไงนะ
เจ้ากลัวว่าเราจะรู้ว่าเจ้า ไม่ได้เรียนรู้อะไรจากธอร์สเลย
เดี๋ยวก่อน
ปล่อยข้านะ ไม่งั้นข้าจะฆ่าเจ้าก่อนเลย
ถ้าเจ้าจัดการเขาตามปกติ เจ้าแพ้แน่นอน
เห็นไหมล่ะ
ชัยชนะหรือความพ่ายแพ้ของเจ้า คือชีวิตหรือความตายของข้า
ดังนั้นข้าจะบอกวิธี
ปราบปีศาจตัวนั้นให้เจ้าเอง
อย่าพูดจาไร้สาระน่ะ ไอ้หัวเถิก
ถ้าเจ้ารู้วิธี งั้นทำไมเจ้าไม่สู้กับเขาซะล่ะ
สงครามกับหมากรุกมันต่างกัน เจ้าหนู
สงครามไม่ได้จบเมื่อผู้นำพ่ายแพ้
แต่ครั้งนี้มันต่างกัน
ถ้าเจ้าชนะ เขาบอกว่าจะปล่อยเราไป
น่านับถือมาก
เขาจะทำตามคำมั่นที่ให้ไว้ในการประลอง
อย่าลืมเหตุผลของการประลองครั้งนี้สิ
เจ้าอยากชนะข้าในการประลองไม่ใช่รึ
แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ
ช่วยมองว่าข้าเป็นที่ปรึกษาของเจ้าเถอะ
เพื่อให้เราทั้งสองคนรอดตาย
ข้าอยากเห็นการประลองของหัวหน้าจัง
ข้าก็อยากตาย จากการประลองกับหัวหน้าเหมือนกัน
ข้าคงเข้าสู่วัลฮัลลาด้วยความภูมิใจ
เขาเป็นนักรบอีกระดับ
เหมือนร่างอวตารของธอร์ เทพเจ้าแห่งสายฟ้าเลย
ถ้าหัวหน้าเป็นเทพเจ้าธอร์
งั้นเจ้าชายคนุตก็เป็นเฟรยารึเปล่า
เทพีน่ะรึ!
อะไรน่ะ นั่นร่างอวตารของเฟรยานี่
นี่แน่ะ!
เจ็บไหม ธอร์ฟินน์
ทำไมไม่ทิ้งอาสเคอลัดด์
แล้วยอมแพ้ซะล่ะ
เจ้าคนชั่ว!
อย่าหนีนะ!
ไม่รู้รึไงว่าเมื่อไหร่ควรยอมแพ้
เป็นอะไรของเจ้าเนี่ย
สู้อย่างมีเกียรติจนถึงที่สุดสิ
เจ้าพยายามทำให้ชื่อของธอร์สแปดเปื้อนรึ
เจ้าบ้า
อดทนไว้ก่อน ธอร์ฟินน์
ให้เขาเข้ามาหาเจ้า
ตอนนั้นคือศึกแห่งมัลดอน
เป็นการต่อสู้ที่โหดเหี้ยมมาก
ทุกคนบาดเจ็บสาหัส แม้แต่ธอร์เคลล์
ชั่วขณะเดียว
ชั่วขณะเดียวเท่านั้น แต่ข้ามั่นใจในสิ่งที่ข้าเห็น
วินาทีที่ธอร์เคลล์ผู้ไร้เทียมทานล้มลง
ดีมาก
ทำให้เขาคิดว่าเจ้าหมดทางเลือกแล้ว
เป็นอะไรไป ธอร์ฟินน์
วิ่งไม่ไหวแล้วรึ
น่าผิดหวังจริงๆ
นึกว่าเจ้าจะแสดงความเป็นนักสู้ ให้ข้าเห็นอีกหน่อยซะอีก
วางตำแหน่งได้ดี
เจ้าทำได้ดีแล้ว ธอร์ฟินน์
จบแบบน่าผิดหวังจริงๆ
หน้าขายหน้าชะมัด
เขาเอาแต่วิ่งไปวิ่งมา
ใช่แล้ว ธอร์เคลล์
ไปฆ่าเขาเลย
สิ่งเดียวที่เหลืออยู่
คือโอกาสของธอร์ฟินน์
จุดอ่อนของเขาคือ…
หัวหน้า!
เจ้าโง่! เจ้าไม่มีอาวุธนะ!
ธอร์ฟินน์! ทางขวา!
ฆ่าเด็กนั่นซะ!
บ้าเอ๊ย!
ตายซะ ไอ้เด็กเวร!
หยุดนะ เจ้าพวกโง่!
กล้าดียังไงมาทำให้ข้าต้องอับอายขายหน้า!
แต่หัวหน้า…
กล้าดียังไงมาทำให้การประลองของข้ามีมลทิน!
อัสเกร์ เจ้าคนชั่ว
ศักดิ์ศรีในความเป็นนักรบของเจ้าอยู่ไหน
เจ้าจะโกรธข้าก็ได้
แต่ข้าจะฆ่าเด็กคนนั้น
ถ้าเจ้าจะฆ่าข้าก็เอาเลย
แต่เจ้าต้องมีชีวิตอยู่
จะมีใครทำให้คนใจทราม 500 คนนี้ เป็นหนึ่งเดียวได้อีก
พอได้แล้ว
ไม่ต้องสู้กันแล้วละ
คนที่ตายในศึกครั้งนี้จะตายเปล่า
เป็นไปไม่…
ทุกคนตายหมดแล้วรึ
กองทัพของอาสเคอลัดด์…
พี่!
พี่ยังไม่ตายรึ
ท่านเป็นใครรึ
พี่…
ไม่ปรานีกันเลย
พวกเจ้าฆ่ากันแบบนี้ได้ยังไง
ราชวงศ์ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายการประลอง
อย่ามายุ่งเลย เจ้าหญิง
ในสภาพนี้ นี่ไม่ใช่การประลองอีกต่อไปแล้ว
ถ้าเจ้าเป็นผู้นำของกลุ่ม
เจ้าควรให้เกียรติและมีน้ำใจนักกีฬา
หุบปากซะ!
ข้าก็รู้อยู่แล้ว ไม่ต้องมาบอกข้าหรอก!
ปล่อยธอร์ฟินน์ไป
ข้าแพ้การประลองแล้ว
หัวหน้าไม่ได้แพ้นะ พวกเราเข้าไปแทรก…
เงียบไปเลย เจ้าพวกโง่!
ข้าแพ้
ให้ข้ารักษาศักดิ์ศรีไว้เถอะ
อัสเกร์…
ทำตามที่หัวหน้าของเจ้าสั่งซะ
หงุดหงิดจริงๆ
อยู่บนโลกนี้มา 50 ปี ไม่เคยหงุดหงิดเท่านี้เลย
เอาเหล้ามา!
นี่ ไอ้หัวเถิก ตอนนี้เป็นโอกาสที่เราจะหนีไปได้
ถ้าเจ้าอยากไปก็ไปเถอะ
- ข้าจะอยู่ - อะไรนะ
งั้นข้าสู้ไปเพื่ออะไรกัน
หุบปากแล้วดูเถอะ
ยังไงเนี่ย ต้องการอะไร เจ้าชาย
ท่านมาเพื่อตัดสินการต่อสู้ของเราอย่างไม่ไยดีรึ
ข้าต้องการรถลากเลื่อนหิมะและเสบียง
และธอร์ฟินน์กับอาสเคอลัดด์เป็นผู้รับใช้ของข้า
ข้าจะพาพวกเขาไปด้วย
เพี้ยนไปแล้วแหงๆ
นักล่าที่ไหนจะยอมให้เหยื่อเดินจากไปง่ายๆ
ข้าจะเป็นข้อได้เปรียบของเจ้า ในการเข้าพบพระเจ้าสเวน
เจ้าคิดแบบนั้นอยู่ใช่ไหม
ใช่แล้ว ฝ่าบาท
ท่านจะเป็นเหยื่อล่อและตัวประกันที่มีค่ามาก
เลิกยุ่งกับเจ้าชายซะ!
อย่าโลภนัก!
ดูเฉยๆ เถอะน่ะ!
ถอยไป เจ้าขี้ข้า ข้าไม่หนีหรอก
อยู่ๆ ท่านก็รู้จักพูดจาอย่างชายชาตรี
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ศพของแร็กนาร์อยู่ในหมู่บ้านที่เราผ่านมาเมื่อวาน
ธอร์เคลล์
ข้าไม่ใช่ตัวประกันที่มีค่าหรอก
นั่นก็เพราะว่า
พ่อของข้า
ไม่ได้รักข้าเลย
พ่อข้าจะสละราชสมบัติให้ฮารัลด์ พี่ชายของข้า
ข้าเป็นกองหนุนของพี่ชายข้า ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
แต่เพราะอย่างนี้ บริวารของพระราชาถึงได้ทะเลาะกันเอง
และทำให้รากฐานของอาณาจักรสั่นคลอน
การมีอยู่ของข้าคือต้นตอของปัญหาของพ่อข้า
แปลว่าพระเจ้าสเวนอยากให้ข้าฆ่าท่านรึ
ถ้าข้าตายในสนามรบ มันสะดวกกว่าต้องมาลอบสังหารข้าน่ะ
พ่อข้าจะได้ไม่ต้องมีส่วนเกี่ยวข้อง ในการตายของลูกตัวเอง
สมมติว่าข้าปล่อยท่านไปจริงๆ ท่านจะไปไหนรึ
ไปที่ฐานทัพในเกนส์บะระ
เพื่อรบกับพระราชา พ่อของข้า
คิดว่าท่านจะชนะได้รึ
ขอให้โชคดีนะ
ข้าแค่ทำสิ่งที่ต้องทำเท่านั้นเอง
ไม่ว่ายังไง
ชีวิตข้าก็ไม่มีค่าอยู่แล้ว
ข้าเจอคนที่บอกว่าชีวิตตัวเองไม่มีค่า มามากเกินกว่าที่ข้าจะนับได้
แต่ส่วนใหญ่แค่โดนชกเบาๆ ก็จะร้องไห้และร้องขอชีวิตแล้ว
ท่านเป็นเหมือนคนพวกนั้นรึเปล่า
เกลียดสีหน้าแบบนี้ชะมัด
ข้าเคยเห็นสายตาแบบนี้มาก่อน
พวกเจ้ามองอะไรจากดวงตาคู่นั้นนะ
อะไรน่ะ
พวกเขาเงียบกริบเลย
เจ้าพวกบ้า
ข้าเองก็เสียใจเหมือนกัน แม้จะครั้งเดียวก็เถอะ
ทำไมตอนนั้นข้าถึงไม่ไปกับธอร์สนะ
ถ้าข้าไปกับเขา
ข้าคงได้เรียนรู้แล้ว ว่าการเป็นนักรบที่แท้จริงคืออะไร
การต่อสู้กับพระเจ้าสเวนจะไม่เปลี่ยนแปลงอะไร
เอาละ ข้าตัดสินใจแล้ว!
ข้าจะช่วยท่านรบเอง
ข้าจะไปกับท่าน
ข้าอยากเห็นด้วยตาตัวเองว่าท่านจะทำอะไร และกลายเป็นคนยังไง
แต่ถ้าท่านทำอะไรที่อ่อนแอ ข้าจะฆ่าท่านทันที
ได้
งั้นจากวันนี้ไป เจ้าจะเป็นบริวารของข้า
อะไรเนี่ย แล้วพวกเราจะทำยังไงกันดี
ก็คงต้องตามหัวหน้าไปนั่นแหละ
เป็นอะไรของเขาน่ะ
เขายังอยู่ตรงนี้อีกรึ
เจ้าชายคนุต!
ข้าเป็นคนฆ่าแร็กนาร์เอง
เชิญกุดหัวข้าได้เลย
แต่ว่า
หากท่านไว้ชีวิตข้า
ข้าจะช่วยท่าน
แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม
เจ้าต้องทำงานในส่วนของแร็กนาร์ด้วย
นั่นจะเป็นการปลอบโยนจิตใจ
พ่ะย่ะค่ะ หม่อมฉันสาบาน
คนที่อยากตามข้ามาก็มาเลย
ข้าจะลากพระเจ้าสเวนลงจากบัลลังก์
อะไรของเจ้าเนี่ย อย่ามาเลียนแบบข้านะ
เลียนแบบอะไร
ข้าเป็นคนรับใช้ของเขาก่อนเจ้าซะอีก
ยังไงก็เถอะ มาผูกมิตรกันได้ดีกว่านะ
ข้าฆ่าคนของเจ้าหมดแล้ว แต่มันก็เป็นอดีตและเปลี่ยนแปลงไม่ได้แล้วเนอะ
ไม่ว่าเราจะทำอะไร
ทุกอย่างล้วนต้องกลายเป็นอดีต และเปลี่ยนแปลงไม่ได้
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล