Dobra. Jedziemy.
Co myślę o powrocie Magica Johnsona?
- Młody byczek. - Ja?
Zaliczyłem rekord, gdy go nie było.
Wspieram Paula.
Czy zmieni chemię w drużynie?
To koszykówka, a nie jebana astrofizyka!
- Czekam. - Chemia!
Młody byczek.
Pewnie, że zmieni. Na lepsze.
Spytaj chłopaków. Cieszą się.
Co powiem?
Magic wrócił.
NA PODSTAWIE SHOWTIME JEFFA PEARLMANA
Jazda! Kryjcie go!
Rzucaj do mnie!
Kurde!
Co ty robisz?
Wchodziłem po zbiórkę!
Niech Norm zbiera,
a ty wczuj się w nowy system.
Dobra.
Earvin nie wyszedł z formy?
Paul pozmieniał trochę w ataku.
Przywyknie.
Wyleczył kolano?
Mam go na oku.
Jazda!
Widziałeś to? Jebać Boston. To tylko jeden mecz.
Gonimy ich.
Ten dryblas wpadł na mnie na pełnej.
Skończę gorzej niż on.
Ktoś powinien mu wyjaśnić,
jak teraz gramy.
Załapie.
Bądźmy dobrej myśli.
Pierdol się. Gówno wiesz. Co ty chrzanisz?
Z czego rżycie?
- Z niczego. - Z Coopa.
Nie widziałeś go wczoraj na kręglach.
Wygrywał, bo ma dupsko w kolorze kuli.
Może to jego krewna.
Może gdybyś nie taplał się w rynsztoku, nie przegrałbyś kasy.
To mu przygadałeś.
Wiem, że proszę o wiele.
Miał kontuzję. Uczy się systemu.
Pozostali załapali od razu.
Mieli czas.
On go nie ma.
Został miesiąc do play-offów.
Magic musi wrócić do ataku.
Przejdziemy na system za rok.
Odstawcie piwo i posłuchajcie.
Tytuł mamy jak w banku.
Niech Celtics spróbują wygrać z nim.
O co chodzi?
O Davida Thompsona.
Jebanego Thompsona.
Skywalkera.
O 130-centymetrowe wyskoki
i loty jak u orła.
O 73 punkty na mecz.
Będziemy wygrywać finały przez następne pięć lat.
- Pięć lat... - Czekaj.
- Jest do wzięcia? - Masz mnie za debila?
Jest. Elgin znalazł nam w Denver złoto.
Facet chce się wyrwać z klatki
i poszybować ku słońcu.
Może być trzecią gwiazdą.
Trafia, kiedy trzeba.
To cenny nabytek.
- Powiedz mu. - To...
To gwiazda.
- Kogo chcą? - To jest najlepsze.
Nixona.
- Chrzanisz. - Serio.
Nie oddamy Norma.
Nie ma mowy.
Ma świetny sezon.
Prowadził drużynę bez Magica.
No i chuj.
Magic wrócił
i znów będą się bić o piłkę.
Możemy go sprzedać, dopóki jest sporo wart.
Pat, przekonaj go.
Przemów do niego.
Ma rację.
- Nie. - Norm jest świetny.
Czasami.
Ale Thompson to światowa klasa.
Potrzebujemy drugiego zawodnika
do wykończeń.
Właśnie, kurwa.
Zastanowię się.
Zastanowisz się?
Wszystko załatwione.
Prześwietliliśmy faceta.
- Chce odejść. - Super.
Mamy zgraną drużynę.
Jeden nowy może wszystko schrzanić.
Sam muszę się przekonać.
Ale brawo za wysiłek, Jerry.
- Mamy dwa tygodnie na decyzję. - Od dziś?
Dam ci odpowiedź.
Dzięki.
Pat!
Następnym razem
pogadaj najpierw ze mną.
To nie takie trudne.
Tak jest.
TRENER
Pat? Co to, kurwa, było?
- Hej. - No co?
- Nie możesz tak tam wpadać... - Niańczysz go?
Moja wina.
Wszystko jest cacy,
dopóki nie ich nie urażę.
Drużyna Jeanie będzie walczyć o tytuł.
Tak.
Dziś znów mi się śniła.
- Jeanie? - Nie. Honey.
A, tak. Tamta dziewczyna.
Ona. To był dobry sen.
Oszczędź mi sprośnych szczegółów.
Nie był sprośny.
Nie chodziło o seks.
O coś lepszego.
Biegliśmy plażą w Santa Monica
jak za dzieciaka.
Kiedy przeniosłem się z tu mamą,
mogłem tak biegać godzinami.
Jeszcze nie paliłeś.
I nie tylko.
Od dawna się tak nie czułem.
Ja i Honey biegaliśmy sobie,
ciesząc się wolnością.
Coś pięknego.
- No co? - Sny to sny.
Mnie się śniło, że byłam astronautką.
Jestem facetem.
W życiu kieruję się przeczuciem. A ono mówi wyraźnie.
Chcesz się jej rzucić między nogi.
W ramiona.
Nie pomyślałeś, że ma już inne życie?
Muszę się przekonać.
MAGIC WRÓCIŁ BRAK BILETÓW
- Magic, co z kolanem? - W porządku.
Wygrasz z Larrym?
Jak się czujesz?
- Świetnie. - Cieszą cię te brawa?
- Bardzo. - Jak relacje w drużynie?
Idealne.
Zdobędziecie kolejny tytuł?
- Spróbujemy. - Rehabilitacja idzie gładko?
- Pewnie. - Jakieś rady dla rywali?
Pilnujcie się.
Nie jesteś zły, że straciłeś pozycję?
Teraz Norm jest na jedynce.
I tak ma być. Przez jakiś czas.
Co muszą zmienić koledzy?
Nic. Wszyscy znają Magica.
Spójrz tutaj.
Uśmiech.
Larry Bird przysłał ci życzenia?
Czekoladowego skrzata.
Co myślisz o jego powrocie?
To moja szafka.
Magic.
Słuchajcie.
Wystarczy. Pogadamy po meczu.
Wychodzimy.
Dajcie nam się przygotować.
Earvin,
masz chwilę?
Szykuję się.
Dobra, to zajmie sekundę.
Uznaliśmy, że powinieneś to włożyć.
MAGIC WRÓCIŁ
Zabieraj to.
Mamy dla wszystkich.
Wywal to albo spal.
Mam to w dupie. Nikt tego nie włoży.
Łapiesz?
Tak. Jasna sprawa.
Cała hala aż huczy. Po 45 meczach,
w sumie 101 dniach, w końcu się stało.
Magic wrócił.
Earvin!
Jak się czujesz?
W porządku.
- Na pewno? - Tak.
Latynosi mówią
suave.
To znaczy „na luzie”.
I tak masz dzisiaj grać. Bez stresu.
Rozumiesz?
- Pewnie. Suave. - Suave.
Oto jego wielki powrót.
Przywitajmy go, jak przystało na Hollywood.
Wszyscy wstają dla jedynego Earvina Magica Johnsona!
Lakers prowadzą po pierwszej kwarcie.
Ten, dla którego przyszły tłumy,
jeszcze nie dotknął piłki.
Kiedy trener wyciągnie królika z kapelusza?
Chcemy Magica!
Trzeba będzie im oddać za bilety,
- jeśli nie zagra? - Wybuchnie zadyma.
Chcemy Magica!
Dowiodłeś swego, Paul.
Earvin, wchodzisz za Norma.
Tłum dostał to, czego chciał.
Trener w końcu wyciągnął królika z kapelusza.
Magic Johnson wychodzi na parkiet.
Earvin... Suave.
Suave.
To chujnia, Riles.
Rusza do akcji.
Ma piłkę. Podaje na czuja.
- Newlin. - Kurwa.
Prosto do Maurice'a Lucasa,
który zalicza wsad.
Nie tego oczekiwali kibice.
Sami tego chcieliście.
Zżera go stres.
Paul namieszał w ataku.
Przywyknie.
Dziś Lakers wyglądali
jak swój własny cień.
Zapytany, czy winny jest szum wokół Magica,
Norm Nixon odpowiedział,
że nikt z drużyny nie ma pretensji o cały ten harmider.
Ani trochę.
Zasługuje na rozgłos.
Niech ci będzie, Norman.
Komentarz Nixona nie różni się
od oficjalnej wersji drużyny.
Za to Jim Chones powiedział, co myśli.
Kretyństwo. To był cyrk.
I to marny.
Sławny Magic ma na koncie tyle samo strat,
ile rzuconych koszy.
Oby kolano wytrzymało.
BIRD I CELTICS NA FALI
Nie chcemy cię teraz stracić.
Myślałem, że sam zrobię tu demolkę.
Pomóc ci?
Obym tylko znów nie stracił piłki.
Po meczu przestają liczyć.
Na pewno?
Jak kolano?
Trochę obolałe.
Dlatego czekałeś, aż wszyscy pójdą, żeby wymrozić jaja?
Odzyskałeś jakieś...
50 procent formy.
Ja? Raczej 90. Ale jest git.
Dobra, może 80.
Góra 60.
Jeśli Buss się dowie...
Walić go. Trener posadzi cię na ławce.
Musisz odzyskać formę przed play-offami.
Tak?
Ja też kiedyś grałem.
Nie boli mnie.
Ale coś jest nie tak.
Jakbym wrócił tylko po części.
Zamiast być sobą, być Magikiem,
tylko...
Nie graj jak Magic.
Musisz nim być.
Nie myśl o tym, że to się znowu stanie.
Właśnie.
Jak mam przestać?
To proste.
Nie myśl.
Rzucaj. Oddaj mi.
Nie ma czasu na myślenie.
Podawaj. Dobrze.
Nie myśl.
Dawaj.
Nie bądź cipą. Dawaj! Nie myśl! Jazda.
Faul.
Nie cackaj się, pokrako.
Mocniej. Lewa noga.
Wróć na miejsce zbrodni.
Zmierz się z tym.
Boli.
Nie.
To dlaczego przerwałeś?
Rób to, co mówi instruktor. Nauczyła mnie tego lata temu.
„Dopiero się uczę tenisa”.
„Rób to co mówi instruktor”.
Doktor Kerlan mówi, że zakres ruchu jest w porządku.
Musisz zawalczyć o tytuł.
Nie chcę ryzykować. Oszczędzam się na Wimbledon.
To dopiero w czerwcu.
A nasza drużyna?
Anna ma na głowie własną karierę.
W tym roku wejdzie do pierwszej dziesiątki. Prawda?
Jest moim największym fanem.
Jestem.
- Możemy pogadać? - Jasne.
Dymasz moją zawodniczkę. Mnie nie dymaj.
Co nasz związek ma do ciebie?
Mówisz jej, żeby odpuściła sezon.
- Dbam o jej dobro. - A o nasze?
Jest naszym skarbem.
Myśl o interesach, zamiast kierować się fiutem.
Jesteś taka jak on. Tylko praca.
Ile już tego zjadłaś?
Dostaniesz wrzodów.
Nazwę je twoim imieniem.
Rozumiem cię.
Harujemy, żeby go zadowolić.
Ale to niemożliwe.
Martwmy się o siebie.
Kocham Annę.
Myślisz, że każę jej
poświęcić przyszłość, byś zdobyła puchar,
który nikogo nie obchodzi?
Nic z tego.
Zbierzcie się. Chodźcie tu!
Wszyscy są? Macie co pić?
Wiecie, co tu robicie.
Wspominamy Jessie Buss. Matkę. Babcię.
Przyjaciółkę. Partnerkę do brydża.
Będę się streszczał,
bo zmierzam do najważniejszej części imprezy,
przynajmniej dla mamy.
Więc do rzeczy.
Dziewucho, minął rok
i bardzo nam ciebie brak.
Ale imperium Bussów się rozkręca.
Dołączyły do nas dzieci.
Jesteśmy w rezydencji Pick Fair,
o tym marzyła moja mama.
Dziękuję, że nas tu doprowadziłaś.
Wypijmy za Jessie Buss.
Na zdrowie.
Kuchnia otwarta. Częstujcie się.
Pijcie i bawcie się,
tak jak ona by to robiła.
Tato!
Wejdźcie do środka.
Ochłońcie trochę. Zjedźcie coś.
Nie biegajcie.
Nie krzyczcie.
Nie bijcie się.
Nie wkładajcie sobie nic do nosów...
To jak zaganianie bydła.
Ty i dzieci?
Kto by pomyślał?
Co tu, kurwa, robisz, Buss?
Przejeżdżałem w okolicy.
Mówię - wpadnę.
Ładny dom.
Za mały dla mistrza, ale mnie wystarcza.
- Czasami więcej nie trzeba. - Odpowiesz mi?
Po 15 latach
wpadasz tu jak Dusiciel z Hillside.
Chciałem
przy okazji sprawdzić,
co u ciebie słychać.
Co cię tak bawi?
Chciałeś odwiedzić laskę, która obciągała ci w mustangu.
Łączyło nas coś więcej.
Jej już nie ma.
I tylko ty za nią tęsknisz.
Byłem głupi, że z nią zerwałem.
Ściągnęłaby cię na dno.
Czy ja wiem? Chyba wzięła się w garść.
Ale masz rację. Za długo milczałem.
Uczcijmy to.
Zaszalejmy.
Teraz wchodzę, gdzie chcę.
Nie jestem już tamtym ćwokiem, co kiedyś.
Lubiłam go.
To teraz mnie pokochasz.
Znam cię.
Nie chcę wracać do przeszłości.
Uwierz.
- Dopiero co się rozstałam. - Rozumiem.
- Serio? - Postawię ci kolację.
Pogadamy o starych czasach.
Nie przyjadę mustangiem.
Uśmiechasz się.
Mogę coś zjeść.
TYLKO DLA ZAWODNIKÓW
Jeszcze trenujesz?
Ciężko pracuj, ostro baluj.
Nie przejmujesz się plotkami?
Chcą cię wymienić na Thompsona.
Gdzie to słyszałeś?
Ludzie gadają.
Brzmi logicznie.
Kiedy Magic się rozkręci,
Skywalker sprawdzi się na dwójce.
Może dlatego, że to nie moja pozycja.
Najlepiej gramy, gdy jestem na jedynce.
To nie opinia, tylko fakt.
Widzieliście.
Przez trzy miesiące wygrywaliśmy z każdym.
Magic wrócił.
I co?
Chemia zdechła.
Za 15 lat nikt nie będzie go pamiętał.
Zapisałem to.
Zapisz i to. Jebać.
I tak mnie wymienią.
Wróciłeś?
Myślałem, że jesteś w Denver.
Dość widziałem.
Thompson cię rozczarował?
Był świetny.
Lepszy niż kiedykolwiek.
To chyba dobrze.
Słuchaj.
Norm to równy gość.
Wymiany były i będą.
On to wie.
Nie w tym rzecz.
Było dobrze.
Drużyna grała jak w zegarku.
Cała. Nawet Kareem.
A potem zjawił się Magic i wybił ich z rytmu.
- Miał... - Zmieniliśmy taktykę.
I co? Mamy dorzucić jeszcze jednego gwiazdora?
To kolejne ego.
To cecha najlepszych.
Normalka.
I o to chodzi.
Za chwilę to on będzie trenował nas.
Skywalker lubi wsady.
Kocha czarować tłumy.
A jeśli powiem mu, że nie tego nam trzeba?
Że ma rzucać z półdystansu?
Od razu?
Myślisz, że posłucha trenera?
Wątpię. Ulegnie własnej pysze.
A ty nie ulegasz?
Nie zamieniłaś słowa z Thompsonem.
Nie wiesz, jaki jest.
Mam rację?
Uroiłeś coś sobie.
Chodzi o Jacka.
To nie jego musimy pokonać.
I jeszcze coś.
Duma nie przeszkodziłaby mu w zwerbowaniu świetnego zawodnika.
Posłuchaj.
Jeśli oddamy Norma, stracimy moc ataku.
Przestań.
Tak.
Musimy mieć pewność, że Magic jest gotowy.
Jego kolano nie zawiedzie?
Ufam mu.
Jest coraz lepszy.
Poradzi sobie, kiedy przyjdzie czas.
Dzwoń do Billa. Daj mu zgodę.
Prowadzi drużynę.
To rodzinny interes. Powiedziałam tacie,
że pomogę braciom się ogarnąć.
Jakbyś miała mało na głowie.
- Najwyraźniej. - Jesteś zazdrosna.
Nie jestem.
Czego mam zazdrościć?
Johnny jeździ po świecie ze śliczną tenisistką,
a ty harujesz tu jak wół.
Kocham swoją pracę. Mam własną drużynę.
Dostałaś ją od ojca.
Wybacz. Źle to zabrzmiało.
Gdybyś nie pracowała dla niego, czego byś pragnęła?
Co masz na myśli?
O czym marzysz?
Zastanów się. Inni robią, co im się podoba,
a ty tu gasisz pożary.
Nic nie pamiętam.
Obudziłam się w basenie w Laurel Canyon.
Ktoś mnie tam wrzucił, bo się paliłam.
Chryste.
Znajomi mieli ubaw. Ja byłam goła i wściekła.
Zasuwałam pieszo przez Mulholland totalnie nawalona.
Ale myślałam trzeźwo jak nigdy.
Wiedziałam, że jeśli nic się nie zmieni,
umrę.
Grubo.
Dobrze, że ci się udało.
Właśnie.
A co u ciebie?
U mnie?
Opowiadaj.
Zaprosiłeś mnie tu.
Zwierzam ci się.
Postawiłeś mi drogą kolację. Dlaczego?
Nie wiem.
Znów o tobie myślałem i...
Nie wiem.
Pamiętasz ją?
Czwartki w klubie Playboya.
Podwójny gin z wodą sodową. Prędzej, Honey!
Co u niej?
Nie żyje.
Zmarła rok temu.
Współczuję.
Znałaś ją.
Jak mało kto.
To było jej marzenie.
W aucie miała pocztówkę ze zdjęciem tego domu,
gdy przyjechaliśmy do Kalifornii.
Nie zapomnę pierwszego razu nad oceanem.
Piękny widok.
Przypominasz mi go.
Zmieniłaś się.
Stałaś się kobietą. Piękną kobietą.
Dla ciebie to odmiana.
Zostaniesz?
Jazda!
Przestań myśleć. Jeszcze raz.
Właśnie tak.
Przyłóż się.
Rzucasz same cegły.
Nie jestem gotów.
Dlaczego?
Bo nie jestem.
Ale będziesz.
Słuchaj. Każdy jest kozakiem przed własnym garażem.
Wychodzą na boisko, zegar tyka
i większość modli się, żeby nie mieć piłki.
Tylko jeden chce ją dostać.
Byłem taki od zawsze.
Ja nie. Może w liceum
i krótko w college'u.
Ale potem przez lata
obserwowałem takiego gościa.
Wnikliwie.
Wiem, jak wygląda.
Nadal go widzisz?
Nie, kiedy się lenisz.
Dawaj. Zasuwamy.
NIXON: TEN DRUGI
„Nixon: »Za 15 lat nikt nie będzie
pamiętał Magica«”.
Sukinsyn!
Kto mówi takie rzeczy prasie?
Pewnie wyrwali to z kontekstu.
Tylko Norm tak popłynął.
Pozostali się pilnowali.
Wymieńmy go na Thompsona
i wszyscy zapomną.
Dobrze rozumiem?
Jest Boże Narodzenie i umowa stoi.
Trenerze?
Nie pożałujesz.
Załatwię wszystko przed terminem.
Do finału wejdziemy jako inna drużyna.
Jerry, nie mów nikomu,
dopóki nie pogadam z chłopakami.
Gazety i tak mają używanie.
Jasne.
Ale jeśli się boisz, że będą po nim płakać,
zapomnij.
Chętnie się pozbędą
tego malkontenta.
Magic i tak już paraduje dumny
niczym paw.
Zaczekaj.
Magic wie o tym?
Buss chciał wybadać, co myśli.
Jest za.
Mówi, że bylibyśmy głupi, nie biorąc Skywalkera Thompsona.
- Mam zadzwonić? - Sam mu powiem.
- Nie będzie wymiany. - Co?
- Paul. - Słucham?
Wetuję umowę.
To słyszałem. Pytam dlaczego.
Co, do chuja?
Bo mogę. Mam takie prawo.
- Mam je w umowie. - Spokojnie.
Paul, zastanów się.
Nie pozwolę,
żeby moi zawodnicy myśleli, że Magic
ma wpływ na ich los.
Rozmawiają z szefem.
I co?
Jestem jego trenerem.
Od początku nie leżała mi ta wymiana.
Pojebało...
Nie pozwolę popsuć naszej chemii.
Powiedz mu, Bill.
On jest trenerem.
Ale nie generałem Pattonem w Normandii.
Dostał tę robotę, bo McKinney spadł z roweru,
a Pat robi wszystko za niego.
A teraz, kurwa, na dokładkę,
przerżniesz w jebanym finale,
o ile w ogóle się do niego dostaniemy!
Wypluj to!
Wypluj! I to już!
Bo co? Poskarżysz się mojej mamie?
- A może swojej? - Jerry, ochłoń.
Wygramy.
Nie będzie wymiany.
PLAY-OFFY 1981
RUNDA PIERWSZA
Zapraszamy na play-offy NBA 1981.
Chick Hearn i Keith Erickson.
Nadszedł ten czas.
Po sezonie zawieruchy w obozie Lakers
przyszedł czas na obronę tytułu.
MECZ 1
Zaczynamy rundę pierwszą od miniserii
z czarnym koniem, czyli Houston Rockets.
Dostali się do play-offów
ze skutecznością rzutów poniżej 0,500.
Ujmę to tak, Keith.
Jeśli Lakers zagrają po swojemu,
szybko pogonią kota uzurpatorom z Teksasu.
Bez trudu.
3 KWARTY PÓŹNIEJ...
Johnson zablokowany przez Malone'a.
Lakers nie mogą się zgrać.
Magic i Norman osłupieli.
Na ich miejscu
zostawiłbym trochę złości dla rywali.
I po wszystkim.
Lakers przegrywają pierwszy mecz. Szokująca porażka
na własnym terenie.
Stracili okazję, by utrzymać przewagę.
Wiesz, co powiedział Norm?
RZUCAJĄCY OBROŃCA
Czytałem.
Jeśli chce więcej piłek, proszę.
Może nazwą je jego nazwiskiem. Norman zamiast Spalding.
MECZ 2 BILANS 0-1
Po porażce u siebie Lakers grozi eliminacja
i utrata szansy nie tylko na zwycięstwo w serii,
ale i na obronę mistrzowskiego tytułu,
co ostatni raz udało się drużynie Celtics w 1969.
POŁOWA MECZU
Czy gadam z prasą?
Zamknąć mordy!
Wyłącz to!
Stacja pozwoliła mi tu być.
Wypad albo wylądujesz w szpitalu.
Nie! Mordy w kubeł.
Ty i ty.
Obaj. Chcecie wygrać?
Zadałem wam pytanie.
Chcecie wygrać?
- Najbardziej na świecie. - Pewnie.
Przecież wiesz.
To dosyć tych kłótni.
Mówię serio.
Przeproście się.
Czekam.
To on zachowuje się jak szeryf.
Przeproście!
Wiesz przecież...
- jacy są pismacy. - Nie mnie.
Przekręcili moje słowa.
Dobra, stary. Przepraszam.
Okej? Wybacz.
Teraz ty.
Kapitanie...
Niepotrzebnie powiedziałem, że nie podajesz.
Przepraszam.
W porządku.
O to chodziło.
Nie. To nie koniec.
Uściskajcie się.
- Co? - Coop.
Macie się przytulić.
Nie z dorosłym typem.
Mam całą noc.
- Dawaj. - Jesteście braćmi.
Zróbcie to.
Dawaj, Magic.
Nienawidzę cię, Coop.
Proszę. Prawda, że miło?
Tak cię to bawi? Spierdalaj.
WYNIK DRUGIEGO MECZU
Jest dobrze. Walczą o wszystko.
Nasi bohaterowie odzyskują formę w ostatniej chwili
i doprowadzają do remisu.
Pytanie brzmi,
jak bardzo przecwelują dupska
zawodnikom Rockets,
dymając ich koncertowo na parkiecie?
Odpowiedź: oglądajcie niedzielny mecz.
Niedziela! Zdrówko.
- Tak. - Zbastuj może.
Napij się wody.
Nie, idź po drinka.
Ma dobre karty.
CZY LAKERS ZACZNĄ CZAROWAĆ?
MCKINNEY TRENEREM ROKU ZAWODNICY CHWALĄ STANOWCZOŚĆ
Tytuł należał się tobie.
Jack miał dobry rok.
Mnie zależy na innym trofeum.
Głosowałem na ciebie.
Kazałeś Rilesowi pracować z Magikiem.
O co ci chodzi?
Rozmawiamy w cztery oczy.
Rozumiem.
Wysłałeś zawodowca. Chłopak mu ufa.
Z kolanem jest gorzej, niż mówi.
Postanowiłeś wycofać się z wymiany na Thompsona
i zatrzymać Norma jako jedynkę.
Sprytnie.
Gdyby to nie była tajemnica,
wygrałbyś.
Fakt.
- Już rozumiesz? - Co?
- No co? - Już ci mówię.
- Pokazuj. - Mam to i to. I co teraz?
- Co ty na to? - Szlag.
Patrz i płacz.
Przepraszam.
- Dobra... - Mam parę.
Gówno. Patrz na to.
Mam wszystkie takie.
Zagrajmy o milion.
- Co jest? - Chodź tu.
Może źle mnie zrozumiałeś.
- Uważam cię za przyjaciela. - Czyżby?
- Hej. - Za przyjaciela?
Przyjaciele nie kombinują za plecami.
Nie ukrywają przed sobą ważnych informacji.
Ważnych.
Nie zdradzają się.
Zwłaszcza gdy jeden jest trenerem,
a drugi jego asystentem.
Rozumiem. Mówisz o nas.
Co takiego zrobiłem?
Potajemne treningi.
Co?
Ćwiczyliście, bo z jego kolanem było gorzej, niż mówił.
Ukrywałeś to.
Dodawałem mu otuchy.
Zataiłeś prawdę.
- Potrzebował pomocy. - Trenera!
Myślisz, że jak krzykniesz,
to świat ci uwierzy?
Trener nie musi mówić, że nim jest.
Dlaczego odrzuciłeś Skywalkera?
- Już ci mówiłem. - Nie kłam.
Johnson nie miał prawa się wtrącać.
To precedens.
Poszło o twoje ego.
I dumę.
Wiesz o tym.
Coś ci powiem.
Earvin miał rację.
Gdybyśmy mieli Thompsona zamiast Norma,
czekalibyśmy na drugą rundę, zamiast walczyć o życie.
Wcale tak nie myślę.
Co, do chuja? Serio?
Gadał...
MECZ TRZECI
GRA O WSZYSTKO
Co za mordobicie. Przykry widok.
Rockets przy piłce. Została niecała minuta.
Mają szansę na prowadzenie.
Nieporozumienie u Lakers.
Magic i Norm odsłaniają Dunleavy'ego.
Rockets prowadzą.
Przerwa.
- Przyda im się. - Nie do wiary.
CZWARTA KWARTA
Panie i panowie, co za nerwówka.
Lakers przegrywają jednym punktem. Zostało 15 sekund.
Robią, co tylko mogą,
żeby utrzymać się w grze.
Nie wygląda to pięknie.
Atak znów jest niezgrany.
Że już nie wspomnę o obronie.
Jedyny plus jest taki,
że mają piłkę i czas.
Muszą, kurwa, zapunktować.
Odsapnijcie.
Dobra.
Norm, masz pomóc w razie czego.
Kiedy Magic dostanie piłkę, ruszasz.
Ale trzymajcie się tych opcji.
Bez kozakowania.
Opcja pierwsza: kapitan.
Opcja druga: Silk.
Opcja trzecia: szukacie Coopera.
Wygrajmy.
Na trzy.
- Raz, dwa, trzy... - Wygramy!
Earvin.
Poradzisz sobie.
Jasne.
Jebać tego kretyna.
Earvin, spokojnie.
Bliżej linii.
Earvin, opcja pierwsza.
Piłka.
Podaj piłkę!
Niedolot.
Lakers pudłują. Została tylko sekunda.
To chyba koniec.
Niesamowite.
Po raz pierwszy od trzech dekad
obrońcy tytułu zostaną wyeliminowani
w pierwszej rundzie play-offów.