WYSTĘPUJĄ
MUZYKA
ZDJĘCIA
NA MOTYWACH POWIEŚCI STEPHENA KINGA
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
MIASTECZKO SALEM
Dziękuję, że pan przyszedł, panie Snow.
Kończę przeprowadzkę z Londynu
i potrzebuję pańskiej pomocy w odzyskaniu pewnego kluczowego przedmiotu.
Dziś o 18.00 do portu przypłynie duża skrzynia.
Będzie pan na nią czekać i bezzwłocznie załaduje ją do furgonetki.
Skrzynia jest bardzo ciężka,
a jej zawartość - bardzo stara.
Musi pan zachować ostrożność.
Jest wyjątkowa.
Rozumie mnie pan?
Owszem.
Po odebraniu skrzyni,
przywiezie ją pan do mojego nowego domu
na wzgórzu.
- Wie pan, który to? - Jasne.
Wszyscy znają dom Marstenów.
Na miejscu otworzy pan klapę
i zniesie skrzynię do piwnicy.
Postawi ją pan przy tylnej ścianie.
Zrobię tam miejsce.
W tej kopercie znajdzie pan niezbędne dokumenty i swoje wynagrodzenie.
Babcia zawsze nas straszyła tym miejscem.
Mówiła, że Hubert Marsten czcił szatana.
- Dlatego zastrzelił żonę i... - To bajki.
Musimy ją tam znieść.
- Do piwnicy? - Tak powiedział pan Straker.
Kurwa.
Ja podjadę bliżej...
a tyją otwórz.
Ja?
Kurwa.
Co to niby jest?
Podobno komoda.
Niezła komoda.
Możemy postawić?
Nic nie widzę, nie utrzymam jej.
Jezu, Hank!
Nie widzę, dokąd idę!
Pełno w niej ziemi.
Po co ziemia w komodzie?
Nie chcę wiedzieć.
Podnieśmy i postawmy z tyłu.
Chryste.
Dobra, postaw.
Ostrożnie.
Nie chcesz wiedzieć, pamiętasz?
Spierdalajmy stąd.
Jest pierwszy dzień jesieni,
23 września 1975 roku
i słuchacie radia WVAB.
To był najnowszy hit Radford Brothers,
numer dwa z 25 najlepszych piosenek jesieni.
Chłopaki zagrają w Portland halloweenowy koncert.
Kupujcie bilety.
Jezu!
Zgubiłeś się, synu?
Nie. Przepraszam.
Zwiedzam. Kiedyś tu mieszkałem.
Wróciłeś z wizytą?
Tak.
Jesteś pisarzem?
Owszem.
Zrobisz coś dla mnie?
Nie sprawiaj kłopotów.
Mam za dużo pracy.
A nie lubię pracować.
Nie sprawię kłopotów.
Szukam tylko inspiracji.
Świetnie.
Uważaj na siebie.
Zeszłoroczny szlagier Gordona Lightfoota umili wam ten piękny dzień.
WITAMY W SALEM
KINO SAMOCHODOWE
AGENCJA NIERUCHOMOŚCI
Wygląda pan znajomo.
Jak książka?
Właśnie się zastanawiam, czy ją kończyć.
Mogę pomóc?
Szukam czegoś na wynajem.
- Tylko dla pana? - Tylko.
Na pewno tutaj?
Susan? Kto tam?
Dzień dobry!
Larry Crockett. Miło mi.
Może kawy?
Zaparzysz, Susie?
Robi taką, jak lubię.
Dziękuję za kawę.
- Pytałem pana wspólniczkę... - Sekretarkę.
Chyba widziałem kogoś w domu Marstenów.
Ktoś tam mieszka?
To dowód na to, że umiem sprzedać wszystko.
Stał pusty od 40 lat.
- Kto go kupił? - Kto?
Jakiś Europejczyk, chodzi w garniturze.
Otwiera sklep naprzeciwko.
Zna pan dom Martsenów?
Mieszkał pan tu?
Do dziewiątego roku życia.
Może dlatego wygląda pan znajomo.
Jak się pan nazywa?
Ben Mears.
Nie kojarzę.
Chce pan coś kupić?
Tylko wynająć.
Zna pan uroki Maine. Mógłby pan zainwestować...
Eva Miller ma wolne pokoje.
Mieszka na Railroad Street.
Eva Miller. Railroad.
Jasne.
Miłej lektury.
Świetna robota, Susan.
Brawo, Suz.
CROCKETT - WŁAŚCIWY KIERUNEK
Wystarczy poruszyć i się otworzy.
Wciąż proszę Weasela, żeby to naprawił.
Może kiedyś to zrobi.
Nie licz na to.
To tutaj.
Śniadanie punktualnie o siódmej, kolacja o osiemnastej.
Pranie może pan robić we wtorki.
I żadnych gości.
Kim pan jest? Jakimś pisarzem?
Zgadza się.
Czynsz płatny z góry.
- Dzień dobry, Jim. - Dobry.
SZKOŁA PODSTAWOWA
Patrz na nowego.
Robi sztuczkę.
Nie uda mu się.
Zwiąż mocno.
Wiem.
Dam radę.
Nie wydostanie się.
Spójrz na zegarek. Daj mi znak.
Cholera.
To Richie Boddin.
- Pomogę. - Przestań. Dam radę.
Pospiesz się.
Chwila.
Jezu.
Witaj w Salem, fujaro.
Co się gapicie?
Widzieliście jego minę?
Nie wstawaj.
Podniósł się.
Pieprzony fajfus!
Poddaj się.
Poddaj się, bo ją złamię!
Pieprz się!
Raz jeszcze do wyłomu.
Dobra!
Poddaję się!
Puść mnie, do kurwy nędzy!
Nazwij mnie znowu gnojem. Śmiało!
Wracajcie do narożników.
Który mi powie, co się stało?
Jeszcze pożałujesz.
Jest nowy, panie Burke.
Nie zna Richiego.
Wyrabia pan sobie markę.
Oby Richiemu nic nie przyszło do głowy.
Richiemu? To raczej mało prawdopodobne...
A następnym razem, gdy ktoś się podda,
proszę go puścić.
W Salem dotrzymujemy słowa.
Tak jest.
O to chodziło.
ZABÓJSTWO SUICYDALNE MARSTENA
24 PAŹDZIERNIKA 1937
POŻAR TRAWI ZACHODNIĄ CZĘŚĆ SALEM
7 LISTOPADA 1951
To miły, przystojny człowiek
z dobrej rodziny.
Dlaczego nie dasz mu drugiej szansy?
Bo nie chciałam mu dawać pierwszej.
Ale Susan...
Jesteśmy w bibliotece.
O kim rozmawiamy?
O Floydzie Tibbitsie?
Nie twoja sprawa, Mabel.
Wiesz, że tu jest?
Floyd?
Ben Mears.
Ten pisarz.
Mieszkał tu jako chłopiec.
Nie wiem, czy pamiętacie,
ale 20 lat temu na Halliwell Road doszło do wypadku.
Pijany kierowca. Jak się nazywała ta rodzina?
Okazuje się, że zginęli jego rodzice.
Co za tragedia.
Kto wie, po co tu przyjechał.
Ale spędza tu dużo czasu.
Pewnie zbiera materiały do książki.
Ciekawe, co go ciekawi w tak małym mieście.
Jakieś plany na weekend?
Właściwie...
Dziś jadę do kina samochodowego.
Susan.
To biblioteka.
O czym ty mówisz?
Mabel spytała o plany na weekend.
Powiedziałam, że jadę do kina.
Dzisiaj.
Sama?
Powinnam jechać z tobą.
Nie.
Pomocy!
Cofnij się, potworze!
Nie przeraża cię to?
Zgładzę cię mym mieczem!
Przestań.
Popsujesz.
Nie szkodzi.
Można dotykać, gdy wyschnie klej.
Spójrz.
Niczego się nie boisz.
Nawet Richiego Boddina.
Musiałem mu oddać.
Inaczej nie dałby mi spokoju.
Co zrobisz, jeśli wróci z obstawą?
- Jego brat ma nóż sprężynowy. - Jeśli znów zaatakuje,
znowu będę walczył.
Ucieczka tylko pogarsza sytuację.
Mam nadzieję, że cię nie zabije, bo lubię twoje towarzystwo.
Musimy iść.
Zaraz się ściemni, a wiesz, co to znaczy.
Co?
Ralphie boi się ciemności.
Wcale nie.
Mam pomysł.
Weź to.
Zacznij grać, a się uspokoisz.
To sztuczka Houdiniego.
Tak wzmacniał płuca.
Kim był Houdini?
Najlepszym magikiem wszech czasów.
Super!
To już rodzaj rytuału.
Powtarza się co weekend.
Co za spotkanie.
Zapłaciłeś pełną cenę?
Stąd widać tylko połowę ekranu.
Jesteś już w Yarmouth.
Nie spodziewałem się tłumu.
Nie byłem tu od lat.
W sezonie przyjeżdża tu całe miasto.
Dowiesz się tu więcej niż w bibliotece.
Mabel mówiła o moich badaniach?
Mówi wszystko wszystkim.
Słońce zachodzi. Zaraz zacznie się film.
Mam tajną miejscówkę.
Może chcesz dołączyć?
Najlepsze miejsca.
Chodź, pokażę ci.
Uszanowanie, panowie.
Zgubiliście się?
Mogę was gdzieś podwieźć?
Nie, dziękujemy.
Chodź, Ralph.
Każde auto ma swoją historię.
Widzisz pana Zimmermana?
W tym cadillacu?
To nie jest pani Zimmerman.
Tam jest Cory Bryant i Bonnie Sawyer.
Zrywają ze sobą po raz dziesiąty.
To ksiądz Callahan w tamtym fordzie.
Pewnie się nawala.
Kto jeszcze?
A ty?
Jaki masz sekret?
Nie ma o czym mówić.
Mieszkasz tu.
Pracujesz z... tym tam.
Dopóki nie zrobię licencji.
Później się uniezależnię.
To już coś.
Przepędzisz go z miasta.
Larry'ego? Nie.
Może tu zostać.
Wracam do Bostonu.
Mieszkałaś tam?
Po liceum.
Wróciłam, żeby pomóc tacie, gdy się rozchorował.
W zeszłym roku zmarł,
a mama próbuje wszystkiego,
żebym tylko jej nie zostawiła.
Smutna historia. Przykro mi.
Twoja kolej.
Dlaczego wróciłeś?
Mabel ma rację, zbieram materiały.
Ale właściwie o czym?
O mnie.
Nie mam własnej historii,
zawsze piszę o życiu innych.
Rodzice zginęli w wypadku, gdy miałem dziewięć lat.
Zamieszkałem u dalszej rodziny.
Ale zawsze czułem, jakbym uciekał.
Mój powrót do Salem
to próba odzyskania domu.
Rozumiesz?
Dobry wieczór, witamy w kinie samochodowym.
Możesz przestać?
To mi pomaga.
Wiedziałem, że będziesz się bać.
Dlaczego idziemy tędy?
Chciałem uciec temu dziwnemu facetowi.
Ralph?
Przestań!
Ralphie!
Ralph!
Mój pan potrzebuje ofiary,
zanim zmieni wasze miasto na swoje podobieństwo.
To wielki zaszczyt.
Panie Barlow!
Władco Much!
To ja, Straker, pański oddany sługa.
Powróciłem!
Przyprowadziłem ofiarę!
Ucztujmy.
Dzień dobry, księże.
Jak... Było źle?
Trzy zdrowaśki wystarczą.
Próbowałem zawieźć księdza na plebanię,
ale wybrał ksiądz celę.
Mówił, że... Co ksiądz mówił?
Że to pokuta.
Pokuta.
Zgadza się.
Dzięki Bogu jestem metodystą.
Nolly podstawił auto.
Jeśli znajdzie ksiądz siłę, proszę wpaść do Glicków.
Ich syn zaginął.
Organizują poszukiwania.
Co się dzieje z tym światem?
Jest coraz gorzej.
Co my możemy zrobić?
Nie powinniśmy sobie zadać takiego pytania?
Zadaję sobie wiele pytań.
Odpowiedzią zawsze jest emerytura.
Bo jest pan metodystą.
By zło zatriumfowało, wystarczy bezczynność porządnych ludzi.
O to chodzi.
Widział tu ksiądz porządnych ludzi?
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Ralph?
Jest tam Ralphie?
Jakiś ślad?
Wracaj do Nowego Jorku.
Nikt nie chce twojej pomocy.
To Floyd Tibbits, ma słabość do Susie Norton.
Wieści szybko się tu rozchodzą.
Matt Burke.
Nauczyciel.
A pan to Ben Mears, pisarz.
Cenię pańskie książki.
Są lepsze, niż twierdzą krytycy.
Powie pan to mojemu wydawcy?
Jeśli pan pogada w szkole z dzieciakami -
chętnie poznają prawdziwego pisarza.
Jasne.
Może zrobię dobry uczynek i zachęcę ich do finansów.
Nie tylko Floyd krzywo patrzy.
Może wszyscy mają słabość do Susan.
To proste.
Jest pan tu nowy,
a zaginął chłopiec.
Parkins jeszcze z panem nie rozmawiał?
Rozmawiał.
To była krótka pogawędka,
bo ktoś mógł potwierdzić moje alibi.
À propos...
Cześć.
Podobno Parkins ma przerwać poszukiwania.
Musi na to patrzeć realistycznie.
Szkoda, że brat nic nie pamięta.
Czasem dzieje się coś tak strasznego, że mózg nie pozwala ci pamiętać.
Przynajmniej nie od razu.
To teoria czy doświadczenie?
Boże.
To żenujące.
Może czytała moje książki.
Nie chodzi o ciebie, tylko o...
Dobra, o ciebie.
Ale tylko dlatego, że jesteś obcy.
Myśli, że razem stąd uciekniemy,
nie oglądając się za siebie.
Niezły pomysł.
Ralphie?
Ralphie!
Ralph?
Ralphie?
Ralph?
Danny?
Niedobrze mi.
To niedokrwistość złośliwa.
Przez niedobór witaminy B ciało nie wytwarza czerwonych krwinek.
Chłopiec w jego wieku powinien mieć 80, 85% czerwonych krwinek.
Danny ma 40.
Nawet po transfuzjach poziom spada.
Możemy tylko czekać.
Danny?
O co chodzi?
Chcę pić.
Pić?
Rozumiem.
Czekaj.
Siostro!
Siostro! Wody.
Mój syn się obudził.
Pani Glick, o co chodzi?
Mój Boże!
Śmiało, Mike.
Pij.
W taki dzień to uzasadnione.
Niedawno stracili jednego syna,
a teraz to.
Miłosierny Boże, który jesteś mądrością.
Opiekuj się tą rodziną w czasie żałoby.
Otocz ją Swoją miłością,
by nie przestali wierzyć w Twoją dobroć.
Daj im siłę i wytrwałość.
Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Cholera.
A niech to.
Pomocy!
Wypuśćcie mnie!
Chwila.
- Wypuść mnie! - Czekaj!
- Już! - Proszę!
CHARLIE TO GÓWNOJAD
Czas na ostatnie pytanie.
Śmiało, panno...
Becky Werts.
- Spotyka się pan z panną Norton? - Nie odpowiadaj.
Zakładam, że jesteś córką Mabel?
Dzięki, Ben.
Nie bolało za bardzo?
Chyba powinienem przeprosić wszystkich nauczycieli.
Jak sobie radzą ze śmiercią Glicków?
Tak, jak całe miasto.
Udają, że nic się nie stało.
Mike?
Wszystko w porządku?
Kiepsko wyglądasz.
Chyba coś złapałem.
Od dawna chorujesz?
Sam nie wiem.
Przysnąłem po pogrzebie.
Nie wiem, na jak długo.
Po pogrzebie Danny'ego Glicka?
Nie pamiętam.
Nie pamiętasz?
Nic a nic?
Pamiętam oczy.
Czyje?
O co chodzi?
Bardzo się boję.
Nie chcę wracać do domu.
Dr Cody pewnie już wyszła.
Ale zabiorę cię do niej rano.
Przenocujesz u mnie.
Zgoda?
Dziękuję.
Dzięki za zaproszenie.
Od razu mi lepiej.
Świetnie.
Proszę,
połknij.
Skąd masz te ślady?
Na szyi.
Naprawdę nie wiem.
Wszystko w porządku, panie Burke?
Tak?
Chwileczkę.
Matt Burke jest na dole, pyta o pana.
Jest... wzburzony.
Zaraz zejdę.
Dobry wieczór, Susan.
Cześć, Evo.
Matt?
Masz krzyż albo medalik ze świętym Krzysztofem?
Co się dzieje?
Chodźcie ze mną.
Pogadamy na miejscu.
Widziałem, jak wchodzi.
Pewnie wysiadł prąd.
Światła się paliły, gdy wyszedłem.
Wiem, jak to brzmi.
Pomysł, że Mike Ryerson jest jakimś...
nocnym stworem...
To dość...
Popaprane?
Ben?
Mike?
On nie oddycha.
Zamknij okno.
Zimny jak lód.
Już ich nie ma?
Śladów?
Według legend znikają po śmierci.
Przemieniają się po kilku minutach lub dniach.
Co to?
Co mam robić?
Niech system się tym zajmie.
Zadzwoń do Parkinsa.
Powiedz, że spotkałeś Mike'a w barze.
Kiepsko wyglądał, więc zabrałeś go do domu,
a on zmarł we śnie.
Tylko ani słowa o...
Wampirach?
I?
Zdecydowanie nie żyje.
Amen.
Nolly do czegoś się przydał.
Kiepski z niego zastępca, ale świetny elektryk.
Na co zmarł syn Glicków?
Na krwistość...
Niedokrwistość złośliwą.
Ciało przestaje wytwarzać krew.
Coś w tym stylu?
Tak, Matt.
Coś w tym stylu.
Myśli pan,
że to ma jakiś związek?
Nie sądzę.
To nie jest choroba zakaźna.
Więc co się stało?
Dam znać, gdy się dowiem.
Mark.
Wpuść mnie.
Okno, już! To rozkaz!
Otwórz okno.
Mistrz Barlow chce cię poznać.
Uwolnię cię, Danny.
Masz moje słowo.
WAMPIRZE ZASADY
GRÓB WAMPIRA
Dobra.
Krzyże.
Hipnotyzują innych.
KOŁKI DREWNIANE
Unikają słońca.
BROŃ: POŚWIĘCONE KRZYŻE
Co jeszcze?
Popatrzmy.
Muszą chować się w cieniu.
Muszę zabić Barlowa.
Mike?
Dołącz do nas!
Mistrz Barlow już czeka.
Mike, proszę.
Cofam moje zaproszenie!
Wynocha!
Słyszała pani?
O czym?
Matkę Glicków znaleziono dziś martwą.
Przywieźli ją tu?
Zawieźli do zakładu Greena.
Aż tam?
Dlaczego nie do Foremana?
Nie mogli go znaleźć.
To ostatnio częste.
Ciało Ryersona wciąż jest na dole?
Jeśli stamtąd nie wyszedł.
Nie wierzę.
Do kurwy nędzy!
Matt! Hej!
Moja głowa.
Nie ruszaj się.
Sprawdzę, czy nic ci nie jest i pogadamy.
O czym?
Marjorie Glick nie żyje, a ciało Mike'a zniknęło.
Wiesz, dlaczego?
Siła wiary, kołki drewniane, krzyże,
białe róże i czosnek mają odstraszać wampiry.
To raczej przesądy.
Może.
Być może,
ale gdy zadzwoniłem do kwiaciarni na Cumberland z pytaniem o białe róże,
powiedzieli, że wszystkie sprzedali.
Kupił je jakiś elegancki człowiek.
Straker.
Pewnie wypełnia rozkazy Barlowa.
Chłopcy Glicków też są w to zamieszani?
Myślę, że pierwszy chłopiec był ofiarą,
przygotował teren na przybycie Barlowa.
Drugi...
Mike mówił, że zaatakowano go po pogrzebie Danny'ego.
Można się upewnić, czy Danny wciąż nie żyje.
Jak?
Chcesz go ekshumować?
A pani nie?
Nie! Nie chcę!
Nie chcę nic robić!
Siedzisz tu sobie z książką o wampirach,
a jedynym dowodem są brakujące zwłoki!
Zniknęły nie bez powodu.
Mike mnie zaatakował.
Zniknął, bo jest pieprzonym wampirem!
Co z matką?
Czyją?
Marjorie Glick, matką Danny'ego.
Nie musimy ekshumować chłopca,
skoro matka leży w zakładzie Greena.
Podobno umarła tak, jak Danny.
Możemy ją odwiedzić.
I co zrobić?
Poczekać na zmierzch.
My pojedziemy.
Jedźcie we trójkę.
Ja jeszcze poczytam.
Więcej?
Chyba wiesz już wszystko o wampirach.
Tak, ale niewiele wiem o Barlowie i Strakerze.
Zamierzam to naprawić.
Kiedy poznam pana Barlowa?
Wyłaź.
- Już. - Mają Danny'ego.
Powiedziałem, że mu pomogę. Dałem słowo.
Nie wiesz, w co się pakujesz.
Wiem.
To wampiry.
Mogę to udowodnić.
Nie musisz.
- Pan wie? - Tak.
Trzymaj się mnie.
Znajdziemy inne wyjście.
Nie wejdziemy tam. Nie ma schodów!
Podsadzę cię.
Chodź.
Wyżej.
Nie dosięgnę.
Pospiesz się.
Drzwi są zamknięte.
Szybciej!
Włącz światło.
Coś się dzieje?
Nie.
Wampiry pewnie nie przemieniają się punktualnie o zachodzie.
Jeśli w ogóle istnieją.
A jeśli się przemieni?
Jak to?
Jak się obronimy?
Danny?
A niech to.
- Gdzie jesteś? - Co teraz?
- Zrobię z nich krzyż. - Danny?
To nie działa.
Odpowiedz mi.
To nie działa!
- Taśma. - Taśma?
- Musimy skleić krzyż. - Mam w torbie.
Danny, odpowiedz.
W mojej torbie!
- Mogę? - Proszę.
Sklej to!
Pośpiesz się!
To nie działa.
- Szybciej. - Nie mogę!
Cholera!
Pobłogosław go.
- Co? - Ty jesteś pisarzem, wymyśl coś!
W imię Ojca i Syna i Ducha...
Świeci się!
Pobłogosław ten krzyż i...
I?
Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
Pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć: orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach!
Kurwa!
Puszczaj!
Puszczaj mnie!
Pan jest moim pasterzem, nie brak mi niczego.
- Orzeźwia moją duszę. - Nie!
Nie!
Puszczaj!
Puszczaj mnie!
Nie!
Ona nie krwawi!
Nikt nie zostanie!
Jest was coraz mniej!
Nie!
Szybciej!
Moja torba! Szybko!
Boże!
Otwórz. Masz.
- Szybciej. - Co to?
- Szczepionka przeciw wściekliźnie. - Szczepionka?
Trzeba się pospieszyć.
- Tutaj. - W żyłę?
Weź krzyż.
Połóż go na mnie.
W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego,
błogosław ten krzyż...
Dzięki Bogu.
Jutro to zgłosimy.
Parkinsowi?
Nie, księdzu Callahanowi.
W kościele.
Krzyże, woda święcona, modlitwa, może on nam pomoże.
Ale najpierw znajdźmy Matta. Miał rację.
Nie wysiadaj.
Co? Dlaczego?
Na dachu domu Matta są wampiry.
Spójrzcie powoli.
Co robimy?
Matt może potrzebować pomocy.
Spóźniliśmy się.
Mają go.
"Jest was coraz mniej".
To miała na myśli.
Matt, Mike, Glickowie.
- Kto jeszcze? - Jedź.
Pobudka, młody kawalerze!
Mamy co świętować.
Wasze miasto jest bardzo gościnne,
tak jak kiedyś to obiecano Barlowowi.
Nie może się już doczekać spotkania.
Umie okazać dobroć.
Poczujesz ukłucie, a później...
nic.
Nie.
Nie!
Wiecie, że kłamstwo to grzech?
Nie zauważył ksiądz nic niezwykłego?
Zdecydowanie wzrosła śmiertelność.
Z punktu widzenia medycznego.
Siły nadprzyrodzone to moja praca.
W młodości też miałem niezwykłe doświadczenia.
Nie musicie mnie przekonywać.
Młodszy ksiądz nie miałby z tym problemu.
Traktują zasady bardziej symbolicznie,
nie praktycznie.
Ale ja nie jestem już młody.
I kiepski ze mnie ksiądz,
ale wciąż wierzę w siłę Kościoła.
Ma wielką moc.
Nie powinno się jej wprawiać w ruch bez powodu.
Tak?
Mogę pomóc?
Pan Burke.
Jest jednym z nich.
Czyli kim?
Wampirem.
Załatwię ich, ale potrzebuję sprzętu.
Barlowjest chyba ich szefem.
Nie dopadłem go, ale zabiłem Strakera.
Masz 11 lat?
I trzy czwarte.
Zabiłeś Strakera?
Musiałem.
Tylko tak mogłem uciec.
Czekaj.
Pokaż, gdzie to się stało.
Halo?
Synu...
gdzie jest ciało?
Dobra, ja pójdę.
Brakuje schodów.
Tu Barlow dopadł pana Burke'a.
Na zewnątrz jest drabina.
Przygotujcie kołki i krzyże.
Widzicie coś?
Też to słyszycie?
Spudłowałem! Uciekajcie!
Dziś w nocy Barlow dopadnie was i wasze rodziny!
Zaśnij wiecznym snem.
Ben!
Trzymaj. Wbij w serce.
Przykro mi, Matt.
Powiedzmy Parkinsowi. Zobaczymy, co wie.
Może zna kogoś, kto mógłby pomóc.
Moi rodzice! Barlow po nich przyjdzie!
Musimy ich ukryć.
W kościele.
Uwierzą w to, co im powiemy?
Może uwierzą, jeśli ja im powiem.
Pójdę z Markiem, porozmawiam z nimi.
Muszę ostrzec mamę.
Niech ukryje się w kościele.
Barlow musiał nas obserwować.
Pójdę z tobą.
Pani pójdzie do Parkinsa.
Ostrzeżcie wszystkich napotkanych.
Nie powinniśmy trzymać się razem?
Nie mamy czasu.
Zachód słońca za pół godziny.
Spotkamy się w kościele.
To święta ziemia.
Tam będziemy bezpieczni.
W drogę.
- Dokąd to? - Wychodzę.
Dokąd?
Nie chcę tego słuchać.
Ani słowa.
O czym?
O wampirach.
To nie komiks.
Ani słowa.
Proszę posłuchać, bo coś trzeba zrobić.
Robię coś.
Wyjeżdżam. Pani też powinna.
Tchórz.
To miasto wciąż żyje, a pan ucieka.
Miał je pan chronić!
Ono nie żyje.
Dlatego je wybrał.
Barlow.
Jest martwe, jak on.
Dlatego mógł je opanować.
Z resztą kraju będzie tak samo, zobaczy pani.
- Poddaje się pan. - Chcę tylko przetrwać.
Czas wyjechać.
Zrobiło się tu nieciekawie.
Mamo! Jesteś?
- Susan? - Mamo.
Musimy uciekać.
Mam wspaniałe wieści.
Nie chcę go tutaj.
Każ mu wyjść.
Pospiesz się.
Co to za wieści?
Poznałam wspaniałego człowieka.
Obiecał, że się nami zajmie, a ja powiedziałam, że zrobię wszystko.
Poprosił, żebym mu służyła.
Będę go chronić za dnia, gdy śpi.
Kogo?
Ma nowy sklep z antykami.
Barlow.
Posłuchaj. My...
Nie, Susan!
Zostaw moją córkę!
Nie!
Zostań!
Wracaj!
Oddaj moją córkę!
Zostawiłem wiadomość.
Niedługo tu będzie.
Musimy już iść.
Idź do pokoju, dorośli rozmawiają.
- Tato, już czas! - Mark!
- Przyjdzie po was! - Wiem, jak to brzmi.
Przyjdzie po mamę, po mnie, po wszystkich!
- Na górę, już! - Są inni, którzy widzieli to samo, co my.
- Tato, czekaj! - Dosyć.
Panie Petrie? Nie, panie Petrie!
Proszę nie wychodzić!
Kto tam?
Mark.
Mamo!
- Boże! - Proszę jej pomóc!
Nie!
W imię Boga, rozkazuję ci...
Tato!
Boże.
Synu!
Mark, uciekaj! Już!
Cofnij się!
Jestem księdzem!
Czyżby?
Przykro patrzeć na taki kryzys wiary.
Mark.
Pobaw się z nami.
Chcemy się z tobą bawić.
Śmiało, wpuść nas.
Pobaw się z nami.
Jesteś jednym z nas.
Wytrzymaj, Susan.
Pomocy!
- Ugryzł ją. - Boże!
Szczepionka!
Już dobrze.
Będzie dobrze.
Posłuchaj...
Nic ci nie będzie.
Proszę jej podać szczepionkę!
Reaguje na poświęconą ziemię.
Jest za późno.
Nie! Proszę jej pomóc!
Spójrz na mnie. To ja.
Można jej pomóc tylko w jeden sposób.
Co pani...?
Nie! To żart?
Proszę spróbować!
Ben!
Susan!
Ben, wracaj!
Ben, łap!
Cofnijcie się! Już!
Cofnijcie się!
- Boże. - W porządku?
Mama Susan służy Barlowowi.
Mark?
Ksiądz Callahan?
Co z szeryfem?
Nie był zbyt pomocny.
Jezu.
Zostawił liścik.
Mark?
Przynajmniej żyje.
Na razie.
Co napisał?
Że zabije Barlowa.
Dałem ci słowo, Danny.
Mark!
W porządku?
Znalazłeś go?
Nie.
Kogoś znalazłeś.
Tylko jednego.
On znalazł mnie. Reszta się chowa.
Szukałem wszędzie.
Dobra, znajdźmy bezpieczne miejsce.
Nie!
Musimy walczyć.
Barlow zabił moich rodziców.
Zaczął od Salem, ale kto wie?
Jeśli go nie zabijemy, kiedyś przyjdzie po nas.
Może już się wynieśli.
Nie, to tak nie działa.
Są tutaj.
Gdzieś.
Musiałoby się tam zmieścić całe miasto.
Zauważyliście, że czegoś brakuje?
Nie ma aut.
Ile masz kołków?
ZACZYNAMY PO ZACHODZIE SŁOŃCA
Myślicie, że Barlow tu jest?
Wszyscy tu są.
Dokąd idziesz?
Zaraz zrobi się ciemno!
Słodki Jezu.
To nie auta, to trumny.
Nie zrobię tego.
To nie Susan.
To coś, co wygląda jak ona.
Mogę to zrobić, jeśli chcesz.
Pani doktor!
Zostawcie moją córkę!
Uciekajmy.
Barlow mówił, że po nią wrócisz.
Mark!
Nic mi nie jest! Znajdź Barlowa!
Mark, stań w słońcu!
Szybko!
Uciekaj!
No już!
Cholerni przyjezdni!
Dzięki.
Jesteś cały?
Nie.
A ty?
Nie.
Słońce zachodzi.
To nasza ostatnia szansa,
żeby zabić Barlowa.
Musi tu być miejsce na trumnę.
Czekaj.
Cienie, pamiętasz?
Weź.
Pomogę.
Przygotuj się.
Muszę czymś podważyć.
Ben!
Pospiesz się!
No dalej!
Szybko!
Nie!
Susan!
To ja.
- Puszczaj, Ben. - Nie rób tego.
ZAKAZ PICIA W SAMOCHODACH
Dobry wieczór, witamy w kinie samochodowym.
Ben!
Pomocy!
Chodź tu.
Ben!
Wszyscy nie żyją?
Tak myślę.
Co teraz?
Najlepszy magik wszech czasów.
Czas na ucieczkę.
WYJEŻDŻASZ Z MIASTA JERUSALEM ZAPRASZAMY PONOWNIE
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Marta Piasecka
Fragment Psalmu Dawidowego za Biblią Tysiąclecia
MIASTECZKO SALEM