Κυρία Πράις, δεν μπορείτε να εμφανίζεστε ξαφνικά στη μέση της χρονιάς
και να παίρνετε τον γιο σας.
Δεν θέλω και δεν πρόκειται να τα συμπληρώσω.
Κι εδώ η κουβέντα μας τελειώνει.
Καλημέρα σας.
-Τι θέλεις να κάνεις; -Δεν ξέρω.
Θέλεις να έρθεις μαζί μου;
Οι κανόνες αυτοί υπάρχουν για κάποιο λόγο, κυρία Πράις.
-Και τα ρούχα μου; -Θα σου πάρω καινούρια.
Ήπιες τόσο ώστε να φτάσεις στα πρόθυρα της λογικής σκέψης;
Σε κράτησε ξάγρυπνο η βία της μούσας σου;
Όχι.
Έχει έμμηνο ρύση;
Πώς πάνε τα πράγματα με τη Σούζαν;
Είμαστε σε αναμονή, λες και δεν το ξέρεις.
Αχ, όταν είσαι κάπως νεαρός και κάπως ερωτευμένος.
Θα τη δεις σήμερα;
Δεν μπορώ να έρθω μαζί σας ούτως ή άλλως. Ο κύριος Μπέικερ επιμένει να συναντηθούμε.
Κι άλλη έκκληση για λιτότητα;
Κάτσε να δούμε.
Πάνε όλα.
Ποια όλα;
Όχι τα λεφτά στον λογαριασμό μου.
-Δεν θα είναι για πολύ λογαριασμός σου. -Είναι στο όνομά μου.
Το όνομα θα το κρατήσεις,
αλλά και η τελευταία δεκάρα στον λογαριασμό,
μαζί με τις επενδύσεις και τα ακίνητα,
θα επιστρέψουν στην τράπεζα.
Τα ακίνητα...
Θα χάσεις την πρόσβαση το αργότερο την 1η Ιανουαρίου.
Ασφαλώς θα μπορώ να κρατήσω τη χρηματική μου συνεισφορά στον γάμο.
Αυτά τα χρήματα έχουν αναμειχθεί με την περιουσία εδώ και πολύ καιρό.
Και με όλο τον σεβασμό, δεν ήταν και μεγάλο ποσό.
Και η κληρονομιά του Μάλκολμ;
Όχι.
Σου έλεγα επί επτά χρόνια ότι ενδεχομένως θα συνέβαινε αυτό.
Και επί τρία χρόνια ότι αυτή θα ήταν η κατάληξη. Τι νόμιζες πως θα συνέβαινε;
Φράνσις, τι σκόπευες να κάνεις;
Σκόπευα να πεθάνω προτού τελειώσουν τα λεφτά,
αλλά επέμενα κι επιμένω να μην πεθαίνω.
Και να η κατάληξη.
Μάλιστα.
Κανονίστηκαν όλα, λοιπόν.
Οπότε, τώρα θέλω να μου πεις τι να κάνω.
-Τι να κάνεις; -Ναι, πες μου, σε παρακαλώ.
Τι να πω; Δανείσου από κάποιον φίλο.
Αδύνατον. Πες κάτι άλλο.
Μόνο ένα πράγμα μπορείς να κάνεις, Φράνσις. Πούλα τα όλα.
Πούλα κοσμήματα, έργα τέχνης, βιβλία.
Πούλα τα κατ' ιδίαν, διακριτικά, φτηνά.
Φέρε μου τις επιταγές και θα σου τις μετατρέψω σε μετρητά.
Και μετά;
Και μετά...
ό,τι επιθυμείς.
Πρόσεχε.
-Σούζαν... -Πάμε στη Φράνσις
να της πούμε για τον αρραβώνα μας;
Μαζί.
-Τι; Εσύ κι εγώ; -Μαζί, ναι.
-Πότε; -Τώρα.
Να μιλήσουμε τώρα στη μητέρα μου;
Όχι.
-Γιατί; -Είναι κακή ιδέα.
Θα πετύχει μόνο αν της το πω μόνος μου.
-Τι ακριβώς φοβάσαι; -Αυτό που φοβάσαι κι εσύ.
Θα της το πω τώρα.
Άκου, θέλω να σου πω κάτι.
Μαγειρεύεις;
Όχι.
Απλώς μ' αρέσει ο ήχος που κάνει.
Τι έγινε;
Τι; Κατάπιες τη γλώσσα σου;
Τα δικά μου νέα επισκιάζουν τα δικά σου.
Είσαι έτοιμος;
Χρεοκοπήσαμε.
Δεν μας έμεινε τίποτε.
Τίποτε απολύτως.
...πολύτιμα μέταλλα που είναι μακροπρόθεσμα περιουσιακά στοιχεία.
Ο χρυσός είναι χρήμα.
Αν θέλεις χρυσό, τον κρατάς ως αποθεματικό περιουσιακό στοιχείο.
Δεν τον πουλάς μόλις τον αγοράσεις.
Η αμοιβή μου.
Τριάντα τοις εκατό, και δεν είναι διαπραγματεύσιμο.
-Δεν είναι; -Όχι.
Δεν μπορεί να γίνει; Θα πρέπει να γίνει, αν θέλετε να συνεργαστούμε.
Είκοσι επτά τοις εκατό.
Δίνω 15 τοις εκατό, αλλιώς να μη σας κρατάω.
-Είκοσι πέντε. -Κύριε Ρούντι,
αν πείτε οτιδήποτε άλλο εκτός από 15 τοις εκατό, θα κατέβω στο 14.
Κι αν συνεχίσετε, θα πάω στο 13, και ούτω καθεξής,
ώσπου η αμοιβή σας...
και η μόνη σας χρησιμότητα στη ζωή μου,
να εξαφανιστεί εντελώς.
Δεν είναι διαπραγμάτευση αυτή. Είναι δύσκολη δουλειά.
Μπορεί να αποβεί επιζήμια για τη φήμη μου.
Για τη φήμη σας;
-Πολύ αστείο. -Σοβαρά;
Έχετε ακούσει τις φήμες για την ψυχική μου υγεία;
Όχι.
Δηλαδή, άκουσα ότι είστε παράξενη.
-Παράξενη; -Ναι, παράξενη. Δύσκολη.
Δύσκολη.
Και την ιστορία για τον σύζυγό σας.
Ποια ιστορία, δηλαδή;
Που τον βρήκατε.
Ναι;
Ξέρετε.
Τον βρήκα, αλλά μετά άφησα το πτώμα εκεί για ένα διάστημα, έτσι;
-Ακόμα μιλάει ο κόσμος γι' αυτό; -Και βέβαια μιλάει.
Λοιπόν, θα σας πω μια κρυφή αλήθεια τώρα.
Δεν είμαι μόνο παράξενη.
Έχω μια έντονη επιθυμία να βάλω φωτιά στο κτίριο αυτό
μ' εμένα και τον γιο μου μέσα.
Τι σας λέει αυτό;
Δεν με αφορά.
Διαφωνώ.
Επειδή αν δεν πάρω την τιμή που θέλω,
αυτή η έντονη επιθυμία μου θα γίνει ακόμη πιο έντονη.
Οι κότες κακαρίζουν, Φράνσις.
-Και λένε ότι είμαι άφραγκη; -Έτσι λένε. Είσαι;
Σκέφτηκα ένα σχέδιο.
Ίσως ανόητο. Δεν ξέρω. Αλλά είναι καλό να έχεις επιλογές.
Το διαμέρισμά μου στο Παρίσι;
Έχω έναν χρόνο να πάω εκεί και κάθεται άδειο.
Θα ήταν καλό να φύγεις από τη Νέα Υόρκη.
Είναι συνετό.
Συνετό.
-Συνετό. -Συνετό.
-Κερνάω εγώ. -Όχι.
Φράνσις...
Ευχαριστώ.
Η επιταγή ήταν πάλι ακάλυπτη, κυρία Πράις.
Κυρία Πράις;
Μπορώ να έχω μετρητά;
Έχεις καθόλου μετρητά για τη Σίλβια;
-Πόσα; -Εξακόσια.
Ευχαριστώ, Μάλκολμ.
Έγινε μια αλλαγή στο σχέδιο, φιλαράκο.
Δεν ήξερα καν ότι υπήρχε σχέδιο.
Ναι, λοιπόν, αποφασίστηκε ότι θα πάμε στο Παρίσι.
Αλήθεια;
Για πόσο καιρό;
Δεν μπορώ να ξέρω. Ίσως για την υπόλοιπη ζωή μας.
Τι νέα έχεις να μου πεις, Μάλκολμ;
Είπες στη μητέρα σου για τον αρραβώνα μας;
Θέλω να το κάνω.
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω
είναι αν πιστεύεις ότι πρέπει να σε περιμένω.
Εννοείται πως ναι.
Αλλά δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους μου να σου το ζητήσω.
Σε ενδιαφέρει η ευγένεια;
Πολλά με ενδιαφέρουν.
Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου δειλό;
Όχι.
Πώς θα τον χαρακτήριζες;
Δεν ξέρω αν θα έμπαινα καν στον κόπο να το κάνω.
Θέλω να ξέρεις ότι προσπαθώ να πάψω να είμαι ερωτευμένη μαζί σου.
-Σούζαν... -Τι;
Θα πάω στο Παρίσι.
Στο Παρίσι.
Πότε θα πας στο Παρίσι;
Σύντομα.
-Πόσο σύντομα; -Μάλλον αύριο.
Μάλλον αύριο;
Και πότε θα γυρίσεις;
Αυτό είναι το θέμα. Δεν ξέρω.
Μάλιστα.
Είναι πολύ συγκινητικό, σίγουρα.
Ποιο;
Η αφοσίωσή σου σε μια γυναίκα
που ελάχιστα γνώριζες μέχρι τα 12 σου.
Η άρνησή σου να παραβείς τους κανόνες που έχει θέσει εκείνη προς όφελός της.
Δεν γίνεται να φέρνεις λουλούδια σε κάποια που αποχαιρετάς, Μάλκολμ.
Φύγε, σε παρακαλώ.
Όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν.
-Σίγουρα πρέπει να φύγετε; -Ναι. Και λυπόμαστε πολύ γι' αυτό.
Τι κρίμα, και περνούσαμε τόσο καλά.
-Όντως; -Ήταν μια υπέροχη βραδιά.
Και λυπάμαι που φεύγω, αλλά όπως φαίνεται, συνέβη κάτι έκτακτο στο σπίτι.
Τι άλλο θα μπορούσα να κάνω;
Τίποτα.
Θα μου λείψει αυτό.
Ποιο;
Αυτό.
Σας περισσεύει τίποτα, παιδιά;
Μπορεί.
Αλλά να σε ρωτήσουμε τι τα θες τα λεφτά;
Θέλω να πάρω λίγο κρασί, αφού ρωτάς.
Πώς σε λένε;
Νταν.
Ντάνιελ, τι θα έκανες αν σου δίναμε 20 δολάρια;
Θα έπαιρνα τέσσερα λίτρα κρασί, ένα πακέτο τσιγάρα κι ένα λουκάνικο.
Και πού θα πήγαινες με όλα αυτά; Στο δωμάτιό σου;
Θα πήγαινα στο πάρκο.
Εκεί κοιμάμαι συνήθως, στο πάρκο.
Δηλαδή, θα ξάπλωνες κάτω από έναν θάμνο,
θα κάπνιζες τα τσιγάρα σου και θα έπινες το κρασάκι σου.
Κοιτάζοντας τ' αστέρια.
Γιατί όχι;
Ελπίζω να μη σας ενοχλούσε ο τύπος.
-Μου φάνηκε ότι σας ζητούσε λεφτά. -Ποιος; Ο Ντάνιελ;
Όχι, καθόλου. Είναι φίλος μας.
Ευγνωμονώ τον Θεό για τον άνθρωπο αυτόν.
Όχι ότι σας αφορά.
Πάμε.
-Γιατί ευρώ, Φράνσις; -Θα πάω στο Παρίσι.
Α, μάλιστα, το 'πες και το 'κανες, ε;
Μικρέ πρίγκιπα.
-Θα μου λείψεις, Φράνσις. -Σίγουρα θα λείψω σε όλους.
Μετά από αυτήν έσπασε το καλούπι.
Είπε "γουρούνι" στα γαλλικά.
Λυπάμαι.
Λυπάμαι πολύ.
Λυπάμαι!
Δεν έπρεπε να το κάνω.
Τι;
Με συγχωρείτε.
Τίνος είναι αυτή η γάτα;
Είμαι ο Μάλκολμ.
-Θα μου πεις το όνομά σου; -Μάντελιν.
Μάντελιν. Θα πιεις ένα ποτό μαζί μου;
Όχι.
-Ποια είναι αυτή; -Η Μάντελιν.
Λέει τη μοίρα εδώ στο πλοίο.
Τι κάνει;
Συγγνώμη.
Δεν το ξέρετε;
Το ξέρουμε.
Εμείς πάμε να ξαπλώσουμε. Έλα να μας βρεις αργότερα.
Πόσα σε πληρώνει;
-Με πληρώνει; -Ο ζιγκολό της δεν είσαι;
Προς Θεού, όχι. Η μητέρα μου είναι.
Με συγχωρείς, αλλά δεν ξέρεις πόσο συνηθισμένο είναι.
Γιατί ταράχτηκε τόσο εκείνη η γυναίκα;
Το ένα τρίτο των επιβατών του πλοίου είναι στα πρόθυρα του θανάτου.
Αλλά αν πω λέξη, θα φύγω από δω.
Της είπες ότι πεθαίνει;
Δεν θα ξαναντικρίσει στεριά.
Ένα ντράι μαρτίνι.
Δύο.
Ωραία.
Δεν μου χρειάζονται αυτά.
Μοιάζει με συνταξιοδότηση, κάπως.
Αν και δεν έχω δουλέψει ούτε μία μέρα, οπότε δεν αποσύρομαι από κανένα καθήκον.
Δεν ξέρω πώς ακριβώς θα σε βάλουμε στη Γαλλία.
Όλα εκείνα τα υπέροχα λεφτά.
ΚΛΕΙΣΤΟ
Απ' ό,τι κατάλαβα, μετακομίζετε στο Παρίσι.
-Είστε πολύ ενθουσιασμένη; -Μάλλον θα έπρεπε.
Σας θαυμάζω που ξεκινάτε ένα δεύτερο κεφάλαιο στη ζωή σας.
-Μπράβο σας. -Ευχαριστώ.
Αλλά για να είμαι ειλικρινής, αυτό είναι το τρίτο. Ο επίλογος, θα έλεγα.
Ισχύει ότι το βάθος του ωκεανού είναι οχτώ χιλιόμετρα;
Το βαθύτερο σημείο του είναι λίγο λιγότερο από αυτό.
Ωστόσο, τα οχτώ χιλιόμετρα δεν είναι συνηθισμένο βάθος.
Εδώ που είμαστε τώρα, είναι γύρω στα τρία χιλιόμετρα.
Αυτό είναι κάπως παρήγορο.
Λιγάκι.
Είστε καλά;
Πώς γίνατε καπετάνιος;
Είμαι ο γιατρός του πλοίου.
Ναι.
Εχθές μια τρελή που παρίστανε την τσιγγάνα
είπε σε μια επιβάτιδα ότι πεθαίνει.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η γυναίκα όντως πέθανε.
-Τη Μάντελιν εννοείτε; -Την τσιγγάνα;
Ναι. Νομίζω ότι έτσι τη λένε. Την ξέρεις;
-Λοιπόν, την έχωσαν στη στενή. -Τη στενή;
Το κρατητήριο.
-Μπορούν να το κάνουν; -Και βέβαια μπορούν.
Κι ένας μέτριος δικηγόρος θα αποδείκνυε ότι η φίλη σου τη σκότωσε.
Η απειλή βίας οδήγησε σε καρδιακή ανακοπή.
Αυτά τα γερόντια τρομάζουν κι ένα "μπου" αν τους κάνεις.
Με έναν θάνατο εν πλω και σε κλειστό χώρο,
φρικάρουν απίστευτα.
Το έχω δει, είναι δυσάρεστο.
Μπορώ να σου δείξω κάτι φρικτό, αν θέλεις.
Τι τους συνέβη;
Απλώς πέθαναν.
-Τρεις μέρες ταξιδεύουμε. -Δύο πτώματα τη μέρα.
Είναι το αναμενόμενο στα υπερατλαντικά ταξίδια.
Δεν θέλω.
-Μα πρέπει. -Γιατί;
Επειδή έχει πλάκα.
Εμείς οι δυο να τα πίνουμε παρέα.
Σας ευχαριστώ που μου τα δείξατε αυτά. Δεν θα το πω σε κανέναν.
Πες το σε όποιον θες.
Κυρίες και κύριοι, προσοχή, παρακαλώ.
Καλώς ήλθατε στη Γαλλία.
Και σας ευχαριστούμε που μας προτιμήσατε για το ταξίδι σας.
Να η φυλακισμένη μας.
Εδώ είμαι.
Ξεπλήρωσες το χρέος σου προς την κοινωνία;
Πώς το ήξερες και της το είπες;
Πάντα μπορούσα να προβλέψω τι θα συμβεί.
-Το τέλος συνοδεύεται από ένα χρώμα. -Τι χρώμα;
Πράσινο.
Η φίλη σου η μαγισσούλα.
Πώς είσαι;
Γεια. Ελπίζω να μη χάσατε τη γάτα σας.
Παίρνει έναν υπνάκο μέχρι να περάσουμε από το τελωνείο.
Σκοπός του ταξιδιού σας;
Διακοπές. Θέλω να δω τον Πύργο του Άιφελ και να πεθάνω.
Κυρία μου;
Κυνήγι νεανικών φαντασιώσεων.
-Δεν μπορώ να κοιμηθώ. -Ούτε εγώ.
Είναι κρύο.
Θα θέλαμε τον λογαριασμό.
Ναι, σύντομα, φίλε μου.
Σύντομα. Εντάξει;
Κυρία!
Τι κάνεις; Είσαι θεότρελη.
Τον λογαριασμό, παρακαλώ.
Είσαι τρελή. Φέρτε τον πυροσβεστήρα!
Για τη βόλτα.
Ήξερες ότι είναι Παραμονή Χριστουγέννων;
Έλα να το πάρεις μακριά μου.
Χριστέ μου, πεθαίνω!
Δεν σου αρέσει;
-Τι είναι αυτό; -Πρόσκληση σε ένα πάρτι.
"Κυρία Ρεϊνάρντ". Ποια είναι αυτή;
Της αρέσουν πολύ τα θαυμαστικά.
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΕΛΑΤΕ! ΘΑ ΒΡΕΘΕΙΤΕ ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΛΩΝ!!!
Με τον πατέρα σου μέναμε σ' ένα ξενοδοχείο εδώ κοντά στον μήνα του μέλιτός μας.
Δεν μπορώ να σας φανταστώ σε μήνα του μέλιτος.
Περιλάμβανε όλα τα συνηθισμένα πράγματα.
Ξενοδοχεία, λουλούδια, σαμπάνια.
Μου φαίνεται παράξενο που ήταν διασκεδαστικός.
Κι όμως, στην αρχή ήταν.
Γεια σας! Τα καταφέρατε.
Περάστε! Να πάρω τα παλτά σας.
Ευχαριστώ.
Ήρθαμε νωρίς;
Όχι! Ήρθατε στην ώρα σας.
Μα πού είναι οι υπόλοιποι;
Μόνο εμείς είμαστε.
Θέλει κανείς μαρτίνι; Εγώ όλη μέρα ανυπομονώ να πιω.
-Εγώ θα ήθελα ένα μαρτίνι. -Ωραία.
Φράνσις;
Τι διάολο συμβαίνει εδώ πέρα;
Ο άντρας μου πέθανε το καλοκαίρι.
Και μετά, συνειδητοποίησα ότι οι φίλοι μας ήταν όλοι δικοί του.
Κι όχι μόνο δεν τους συμπαθούσα, αλλά δεν με συμπαθούσαν ούτε αυτοί.
Δεν μου λείπουν ιδιαίτερα, αλλά μου λείπει ο θόρυβος που έκαναν.
Γι' αυτό σας κάλεσα.
Θέλεις να κάνουμε θόρυβο.
Όχι.
Νιώθω μοναξιά.
-Πώς πέθανε; -Του έκατσε κάτι στον λαιμό.
Καινούριο αυτό.
Μην είσαι σκληρή μαζί μου.
Μου ήταν δύσκολο να σας ζητήσω να έρθετε.
Νομίζω πως...
Δεν καταλαβαίνω γιατί είμαστε εδώ, απλώς.
Ήμουν περίεργη να σε γνωρίσω. Φυσικά ξέρω ποια είσαι.
Μεγάλωσα στη Νέα Υόρκη και έχουμε την ίδια ηλικία περίπου,
και οι φίλες μου κι εγώ σε βρίσκαμε υπέροχη.
Τόσο υπέροχη.
Κι όταν έμαθα ότι θα έρθεις στο Παρίσι, σκέφτηκα να γίνουμε φίλες.
Το εκτιμώ.
Μα η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζομαι φίλες αυτήν την περίοδο.
Μάλιστα.
Λυπάμαι που το ακούω αυτό.
Αλλά τώρα είστε εδώ...
κι έχω φτιάξει κασουλέ, ας μην πάει χαμένο.
Τι λέτε;
Μάλκολμ, συμφωνείς να μην πάει χαμένο;
Φυσικά.
Θα ήθελες άλλο ένα μαρτίνι πριν το κρασί;
-Ναι, παρακαλώ. -Ωραία, αμέσως.
Φέρεσαι απαίσια.
Φρικτό δεν είναι;
Καλά, θα σταματήσω. Συγγνώμη.
Ξέρετε, πέθανε σ' εκείνη την καρέκλα.
Ορίστε.
-Αν επιτρέπεται, από τι πνίγηκε; -Αρνάκι.
Έχεις φάει αρνάκι από τότε;
Όχι, αλλά έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν μου πολυάρεσε το αρνάκι.
Ναι, ούτε εμένα μ' αρέσει.
Τα κρέατα με έντονη γεύση με κάποιο τρόπο θυμίζουν την ύπαρξη του ζώου,
κάτι που με κάνει να σκέφτομαι τον θάνατό του.
Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ έτσι.
Ενώ μια μπριζόλα είναι απλώς μια μπριζόλα.
Ναι, σωστά.
Πάω μια στιγμή στο μπάνιο.
Δεν θ' αργήσω.
Πήγαινε να δεις στην κατάψυξη.
Τι;
-Πήγαινε να δεις. -Γιατί;
Πήγαινε.
Ποτέ δεν το κατάλαβα.
Τι να καταλάβεις;
Είναι κάτι που χρησιμοποιείς μόνος σου ή σε βοηθάει κάποιος;
Και τα δύο.
Μα γιατί να το θέλεις παγωμένο;
Αυτό είναι το μυστήριο.
Σαν να ζαλίστηκα λιγάκι.
Μάλκολμ, μπορείς να σερβίρεις το κασουλέ;
Σ' ευχαριστώ. Θα ζεματιστώ αν πάω να το κάνω εγώ.
Όλα είναι έτοιμα στην κουζίνα.
Σαν να πίνεις νερό δεν είναι;
Είναι καλύτερο από νερό.
Να σου πω μια ανάμνηση που έχω από σένα;
Εντάξει.
Ήταν πριν από καμιά δεκαριά χρόνια,
λίγους μήνες μετά τον θάνατο του άντρα σου.
Έτρωγα με μια παρέα στο Λε Σιρς, κι ένας άντρας από το τραπέζι μου
μιλούσε άσχημα για τον άντρα σου, όταν μπήκες μέσα εσύ.
Ήσουν τόσο κομψή. Δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από πάνω σου.
Μετά πέρασες δίπλα από το τραπέζι μας και ο άντρας αυτός σε σταμάτησε
και είπε "Κυρία Πράις, ήξερα καλά τον σύζυγό σας,
και με το ζόρι κρατιέμαι να μην πανηγυρίσω για τον θάνατό του".
Το θυμάσαι;
Όχι, δεν το θυμάμαι.
Αλήθεια;
Κι εγώ τι του απάντησα;
Αυτό είναι το θέμα.
Δεν είπες λέξη. Ήπιες το ποτό του.
Ουίσκι σκέτο, και κάρφωσες το βλέμμα σου πάνω του
με μια έκφραση...
απόλυτης αδιαφορίας.
Ο κακόμοιρος δεν ήξερε τι να κάνει.
Είχε ντραπεί τόσο πολύ.
Συγγνώμη που ήμουν αγενής μαζί σου.
Η ζωή μου έχει...
γίνει χίλια κομμάτια.
Και είμαι αναστατωμένη γι' αυτό.
Καταλαβαίνω ακριβώς τι εννοείς.
Είμαι σίγουρη.
Να και ο Μάλκολμ.
Τροφή!
-Παρακαλώ; -Γεια σου, Σάντσι.
Τι κάνεις;
Είναι 6:30 το πρωί.
Σωστά.
Γαμώτο. Συγγνώμη.
Πού είσαι;
Είμαι δίπλα σ' ένα κανάλι.
Σε πήρα γιατί ήθελα ν' ακούσω τη φωνή σου.
-Να η φωνή μου. Την ακούς. -Φεύγω.
Ποιος είναι αυτός;
Τομ, περίμενε.
Καλή τύχη για σήμερα.
Μπράβο σου, Μάλκολμ.
Περίμενες να πενθώ για την απώλειά μου αιωνίως;
Ναι, το περίμενα.
Είναι τελείως παράλογο να προσπαθείς να με κάνεις να νιώσω άσχημα,
οπότε μην τολμήσεις.
Καλώς. Αλλά...
Ποιος είναι αυτός;
Ο Τομ. Σου έχω μιλήσει για τον Τομ. Ήταν ο μνηστήρας μου στο κολέγιο.
Γιατί του ευχήθηκες καλή τύχη;
Έχει μια σημαντική συνάντηση σήμερα.
Σημαντική συνάντηση, ε;
-Σημαντικό ακούγεται. -Φτάνει, Μάλκολμ.
Άκου, λέει ότι θέλει να με παντρευτεί.
Μ' ακούς;
-Θέλεις να έρθεις στο Παρίσι να με δεις; -Άκουσες τι σου είπα;
Ναι, σε άκουσα. Αλλά είσαι ήδη αρραβωνιασμένη μαζί μου.
Αυτό είναι πολυγαμία, είναι παράνομο.
-Μάλκολμ. -Είναι κακούργημα.
-Μάλκολμ. -Τι;
Θα μπορούσες...
Μπορείς να μη μου τηλεφωνείς, σε παρακαλώ; Τουλάχιστον για λίγο καιρό;
Εδώ και λίγες βδομάδες νιώθω καλύτερα
και θα το εκτιμούσα αν μέναμε σε απόσταση.
Μ' ακούς;
Γύρισε;
Όχι.
Πονάς;
Όχι.
Ευχαριστώ.
Για ποιο πράγμα μ' ευχαριστείς;
Ίσως μπορείτε να εκλάβετε τη φυγή του Σμολ Φρανκ
σαν σημάδι για να δεχτείτε ένα άλλο ζώο στη ζωή σας.
Ένα γατάκι φέρνει μεγάλο καλό.
Ποτέ δεν ήθελα γάτα. Δεν μου αρέσουν οι γάτες.
Απλώς ο Σμολ Φρανκ σημάδεψε τόσο πολύ τη ζωή μας
και αναγκαστικά τον ανεχτήκαμε.
Εντάξει, αλλά αφού νιώθεις έτσι, και τώρα που έφυγε,
δεν τον ξεχνάς απλώς;
Όχι!
Αναστάτωσα τη μητέρα σου.
Είναι γενικά αναστατωμένη.
Μας τελείωσε η σαμπάνια.
Νιώθεις ποτέ ότι σου επιβλήθηκε η ενηλικίωση σε πολύ νεαρή ηλικία,
ότι στην ουσία είσαι ακόμα παιδί
και μιμείσαι τη συμπεριφορά των ενηλίκων γύρω σου,
ώστε να μην ανακαλύψουν το ανεπαρκές περιεχόμενο της καρδιάς σου;
Η μάγισσα που πήδηξες στο πλοίο!
Ο Μάλκολμ πήδηξε μια μάγισσα στο πλοίο.
Τον κατάλαβε, έτσι δεν είναι;
Νομίζω πως ναι.
Λοιπόν;
Γιατί να μην τη ρωτήσουμε πού βρίσκεται;
Δεν ξέρω αν θα ξέρει εκείνη κι ούτε ξέρω πώς θα τη βρούμε.
Θα ήθελα κάποιος από τους δυο σας να μου εξηγήσει τι λέτε.
Υπήρξε μια σύνδεση μεταξύ γαμημένης μάγισσας και Σμολ Φρανκ.
Ας μην την αποκαλούμε έτσι.
Κάτι κατάλαβε γι' αυτόν.
Και τι ακριβώς κατάλαβε για τον Σμολ Φρανκ;
Έχω μπερδευτεί, κι αυτό είναι που με μπερδεύει.
Κανονικά δεν συζητάμε γι' αυτό.
Αλλά με λίγα λόγια...
ο μακαρίτης ο άντρας μου ζει μέσα σε αυτήν τη γάτα.
Αλήθεια;
-Δυστυχώς, ναι. -Πώς το ξέρεις;
Απλώς το καταλαβαίνω.
Μπορώ να το καταλάβω κι εγώ;
Δεν ξέρω. Μακάρι να δείξεις καλοσύνη και να με πιστέψεις.
Θα προσπαθήσω.
Ο Φρανκ έφυγε επειδή του είπα κάτι που δεν του άρεσε.
Τι ήταν αυτό;
Συγγνώμη, αλλά δεν θέλω να πω.
Τέλος πάντως, πιστεύω ότι εκείνη μπορεί να βοηθήσει και πρέπει να την ψάξουμε.
-Να ψάξουμε τη γαμημένη μάγισσα; -Σωστά.
Ας την αποκαλούμε κάπως αλλιώς.
Το ερώτημα είναι πώς θα τη βρούμε.
Το βρήκα!
Ιδιωτικός ντετέκτιβ.
Ποιος με χρειάζεται και για ποιο λόγο;
Εγώ και ο γιος μου θέλουμε να βρούμε ένα κορίτσι, μια νέα κοπέλα.
Είναι μέντιουμ από τις Ηνωμένες Πολιτείες και μένει στο Παρίσι.
Ή μήπως δεν μένει εδώ και ήρθε μόνο για επίσκεψη, Μάλκολμ;
-Δεν ξέρω. -Τέλος πάντων, εδώ τριγύρω είναι.
Τι σχέση έχετε με αυτήν την κοπέλα, κυρία μου;
Καμία απολύτως.
Ο γιος μου τη γνωρίζει, όμως, σαρκικά.
Θα με βοηθούσε να καταλάβω
για ποιο λόγο επιθυμείτε να βρείτε αυτό το άτομο.
Κοιτάξτε...
χάσαμε τη γάτα μας.
Ναι;
Και πιστεύουμε ότι αυτή η γυναίκα μπορεί να μας βοηθήσει να την εντοπίσουμε.
Ξέρει πού βρίσκεται η γάτα;
Τώρα όχι, αλλά έχουμε αντιληφθεί
ότι αυτή η γυναίκα μπορεί να μιλήσει νοερά με τη γάτα, καταλάβατε;
Πώς λέγεται αυτή η γυναίκα;
Μάντελιν.
Δεν ξέρουμε το επώνυμό της.
-Είναι πάρα πολλά. -Κρατήστε τα, ως φιλοδώρημα.
Απλώς βρείτε τη μαγισσούλα μας, εντάξει;
Εντάξει.
Είδα το πέος ενός άντρα χθες.
Κατουρούσε στο πάρκο απέναντι από το διαμέρισμα.
Έχεις προσέξει ότι εδώ οι άντρες τα βγάζουν έξω και τα χρησιμοποιούν;
Μάλλον δεν είναι κακό, αλλά θέλει χρόνο να το συνηθίσεις.
Το χθεσινό ήταν ιδιαίτερα μεγάλο.
Τι δώρο αυτό για έναν άντρα. Τι λαχείο που είναι η ζωή.
Ένιωσα ωραία που το είδα, ομολογώ.
Αχ, Τζόαν... Όταν τελειώσουν τα λεφτά, θα αυτοκτονήσω.
Αλλά θέλω να ξέρεις ότι ήσουν η μόνη,
εκτός του Φρανκ, όταν ήταν ο εαυτός του, και του Μάλκολμ.
Σε παρακαλώ, θα τον φροντίζεις κάπως, αν μπορείς;
Ανέκαθεν θαύμαζα την καρδιά σου.
Η καρδιά σου είναι η πιο σωστή απ' όλες.
Κυρία μου, αυτά είναι πάρα πολλά.
Δεν ξέρω πια ποιοι είναι διάσημοι.
Όλοι αυτοί μου είναι άγνωστοι.
Περάστε!
Μπορείς να μου πεις την ιστορία;
Εντάξει.
Λοιπόν, θα...
Θα έφευγα για το Βέιλ εκείνο το Σαββατοκύριακο.
Το αμάξι περίμενε στον δρόμο και ο οδηγός φόρτωνε τις αποσκευές μου.
Και θυμάμαι που σκέφτηκα
πως θα ήταν ανόητο να πω στον Φρανκ ότι έφευγα, αφού δεν θα τον ένοιαζε.
Και τι νόημα είχε;
Αλλά αποφάσισα να του το πω.
Και...
ανέβηκα τις σκάλες και τον βρήκα νεκρό...
στο κρεβάτι μας.
Εκεί ήταν μια γάτα...
που καθόταν στο στήθος του.
Έγλειφε το πρόσωπό του.
Ο ήχος που έβγαζε ήταν φρικτός.
Δεν κατάφερα να νιώσω τίποτα παρά μόνο ένα αίσθημα απελπισίας και...
Θέλω να πω, δεν μπορούσε να γίνει τίποτα.
Και μετά ένιωσα την επιθυμία να φύγω.
Μετά έγινε ανάγκη να φύγω.
Όταν επέστρεψα τη Δευτέρα το βράδυ, ήταν εκεί ακριβώς που τον είχα αφήσει,
μόνο που είχε πρηστεί σαν μπαλόνι,
κι είχε και το χρώμα μπαλονιού.
Κάλεσα ασθενοφόρο και ειδοποίησαν την αστυνομία.
Όταν επέστρεψα από το αστυνομικό τμήμα...
βρήκα παπαράτσι στο κατώφλι του σπιτιού.
Εκεί ήταν και η γάτα.
Με ακολούθησε μέσα λες και ήταν κάτι φυσιολογικό.
Το κατάλαβα μόλις την είδα.
Φράνκλιν;
Είσαι εκεί;
Είμαστε εδώ μαζί σου, Φράνκλιν.
Σε παρακαλούμε, θα μας μιλήσεις;
Ποια είσαι εσύ;
Η Μάντελιν.
Γνωριστήκαμε στο πλοίο για τη Γαλλία.
Θυμάσαι;
Τι θέλεις;
Θέλω μόνο να σου μιλήσω.
Είναι μαζί μου η Φράνσις και ο Μάλκολμ.
Γεια σου, Φρανκ.
Γεια.
Πώς είσαι;
Όπως τα ξέρεις.
Μάλκολμ;
Ναι, μπαμπά;
Τι είναι όλα αυτά;
Ποια αυτά;
Τα ψευτομαγικά.
Επειδή έφυγες. Κατάλαβες;
Αναρωτιόμασταν πού είχες πάει.
Πουθενά.
Ζω νομαδικά.
Επιβιώνεις με την εξυπνάδα σου. Σε θαυμάζω.
Ποιος το είπε αυτό;
Είμαι η κυρία Ρεϊνάρντ. Χαίρομαι πολύ για τη γνωριμία.
Είμαι καλή φίλη της συζύγου και του γιου σου.
Ειλικρινά, με έχουν επηρεάσει σημαντικά.
Πιστεύω ότι η φιλία κάνει πολύ μεγαλύτερο καλό
από οποιαδήποτε θρησκεία. Δεν συμφωνείς;
Φράνσις, σε παρακαλώ.
Γιατί έφυγες, μπαμπά;
Καλή ερώτηση.
Πολύ καλή ερώτηση.
Γιατί δεν ρωτάς τη μητέρα σου;
Γιατί έφυγε ο μπαμπάς;
-Είναι αρκετά περίπλοκο. -Δεν είναι και τόσο περίπλοκο.
Πού είσαι, Φρανκ;
Επιλέγω να μην απαντήσω. Θέλει κανείς να μάθει γιατί;
-Εγώ. -Εγώ.
Κι εγώ θέλω.
Εγώ θέλω και δεν θέλω.
Έχει να κάνει με την πρόθεση της Φράνσις να με σκοτώσει με τα ίδια της τα χέρια.
Μάλκολμ.
Ναι, μπαμπά.
Τι λες για όλα αυτά; Που η μητέρα σου θέλει να σκοτώσει τον πατέρα σου;
Ναι.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Για να είμαι ειλικρινής...
θα προτιμούσα να μην εμπλακώ.
Ωραία. Πολύ ωραία. Αυτό θα πει οικογένεια.
Αυτό που θέλω να πω, μπαμπά,
είναι ότι δεν είναι δίκαιο να μου ζητάς να πάρω θέση σε αυτό,
δεδομένου ότι δεν ξέρω ποιος είσαι,
ποτέ δεν ήξερα ποιος ήσουν, κι όχι επειδή δεν το ήθελα,
αλλά επειδή ποτέ δεν με άφησες να σε γνωρίσω.
Δεν μου έδειξες ποτέ την παραμικρή προτίμηση ή καλοσύνη,
ακόμα κι όταν ήμουν παιδί, που σε λάτρευα.
Και το μόνο που ήθελα ήταν να με πάρεις από το χέρι και να με πας βόλτα
σε ένα οποιοδήποτε γαμημένο πάρκο, να μου χαϊδέψεις το κεφάλι.
Έλεος, τόσο απεχθές πλάσμα ήμουν για σένα;
Τι τον τρώει;
Μόλις σου είπε τι τον τρώει, Φρανκ. Σε μισεί.
Άντε γαμήσου.
Η γυναίκα στο παράθυρο.
Να σας προσφέρω ένα πορτοκάλι;
Όχι, ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε για την εμφάνισή μου. Κανονικά είμαι αρκετά όμορφος.
Δεν το λένε μόνο οι φίλοι μου.
Ξέρετε, είδα τι συνέβη χθες.
Αλήθεια;
Και τι συμπέρασμα βγάλατε;
Σκέφτηκα ότι φερθήκατε πολύ γενναία.
Πώς και δεν είστε στη φυλακή;
Έχω χοντρούς καρπούς.
Ξεγλιστράω από τις χειροπέδες σαν τον Μπίλι δε Κιντ.
Άλλαξα γνώμη για το πορτοκάλι.
Το καλύτερο πορτοκάλι για σας.
Το καλύτερο και πιο λαχταριστό πορτοκάλι της σακούλας.
Για εσάς, την καλεσμένη μου.
Τη μυστηριώδη, όμορφη γυναίκα στο παράθυρο.
Απλώστε το χέρι σας.
Μου δίνετε λίγο από το πορτοκάλι σας;
Είμαι πολύ άρρωστη.
Δεν μου απομένει πολύς χρόνος ζωής.
Θα μου κάνατε μεγάλη χάρη αν τα δεχόσασταν αυτά.
Γιατί;
Θα με έκανε χαρούμενη.
-Δεν θα τα πάρετε όλα; -Όχι.
Βλέπετε εκείνον τον άντρα;
Θα τα πάρει αυτός.
Πού είναι;
Στο μπάνιο.
Τι;
Πόσο καιρό θα μείνετε στο Παρίσι;
Δεν...
Δεν ξέρω.
-Μπορώ να ρωτήσω ποια είστε; -Κυρία Ρεϊνάρντ λέγομαι.
Πώς είστε;
Είμαι καλά.
Πολύ καλά, θα έλεγα.
Πού θα μείνετε;
Ίσως να δυσκολευτείτε να βρείτε ξενοδοχείο τελευταία στιγμή.
Αυτό είναι το σπίτι μου.
Τι κάνει αυτή η απαίσια γυναίκα στο σπίτι μου;
Δώσ' της μια ευκαιρία. Δεν είναι κακή.
Από πότε καλοπιάνεις τους θαυμαστές σου;
Παράξενο δεν είναι;
Μπορεί να είμαι απλώς κουρασμένη.
Ναι, αυτό νομίζω ότι φταίει.
Και αυτό;
Δεν έχω ιδέα πώς στάλθηκε αυτό.
Δεν με απασχολεί τόσο η αποστολή του όσο το περιεχόμενό του.
Είχα τις μαύρες μου, αλλά μου πέρασε.
Αλήθεια;
Ναι, καλή μου.
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
-Παρομοίως. Χαίρω πολύ. -Παρακοιμήθηκα.
Ποια είσαι εσύ;
Στο περίπου, πόσα άτομα μένουν εδώ;
Αυτοί είμαστε όλοι.
Περάστε!
Μάλιστα.
Δεν περιμένουμε άλλους. Το υπόσχομαι.
Πριν γνωρίσω τη Σούζαν, νόμιζα πως ήξερα τι θα πει να είσαι ερωτευμένος.
Το έλεγα και το εννοούσα.
Άκουγα να μου το λένε και χαιρόμουν γι' αυτό.
Αλλά συγκρίνονται εκείνα τα συναισθήματα με αυτό εδώ;
Αυτό είναι κάτι άλλο. Είναι ο έρωτας που αποζητούν οι ποιητές.
-Είσαι ποιητής; -Με οικονομικά ασχολούμαι.
Νιώθω ότι υπάρχει κάτι ποιητικό στους αριθμούς.
Αηδία.
Τι είπες;
Αηδία, είπα.
Ζήτησα από τη Σούζαν να με παντρευτεί, και όλα πήγαιναν καλά.
Μέχρι που δέχτηκε ένα πολύ πρωινό τηλεφώνημα.
Από εκείνο το τηλεφώνημα, παίζουμε κρυφτούλι
και προσπαθώ να καταλάβω τι θέλει.
Κι αν δεν κάνω λάθος, θέλει αυτόν.
Λοιπόν;
Νόμιζα πως ήμουν ευτυχισμένη.
Ήμουν ευτυχισμένη.
Αλλά μετά τηλεφώνησε ο Μάλκολμ και...
τώρα δεν ξέρω τι κάνω.
Τι κάνω, Μάλκολμ;
Αναρωτιέμαι αν μπορείς να μου δώσεις σημασία για μια στιγμή!
Περίμενε.
Είναι περίπλοκο,
αλλά θεωρώ ότι μπορούμε να εκφράσουμε τις απόψεις μας
διατηρώντας την αξιοπρέπειά μας.
-Μπράβο. -Αλλά δεν κρύβουμε τα συναισθήματά μας.
Ποτέ.
Για παράδειγμα, νιώθω ότι θα μπορούσα να σκοτώσω τον Μάλκολμ.
Να τον δολοφονήσω, εδώ και τώρα.
Αλλά, όχι, δεν θα το κάνω.
-Είσαι τυχερός. -Πάντα ήμουν τυχερός.
Αλήθεια;
Εγώ δεν ήμουν ούτε τυχερή ούτε άτυχη.
Δεν είχα καμία σχέση με την τύχη.
Κάποιες φορές στάθηκα απίστευτα τυχερή.
Και τραγικά άτυχη κάποιες άλλες.
Εγώ μόνο άτυχη ήμουν.
Αλλά έχω την αίσθηση ότι αυτό θα αλλάξει ξαφνικά και για πάντα.
Αυτό λέω στον εαυτό μου.
Εγώ ήμουν πάντα άτυχος και πιστεύω πως πάντα θα είμαι.
Δεν μας χωράει και τους δύο.
Όχι, δεν μας χωράει.
Παραμιλάω στον ύπνο μου.
Δεν πειράζει.
Επίσης, τρίζω τα δόντια μου.
Εντάξει.
Παθαίνω και άπνοια στον ύπνο και μερικές φορές υπνοβατώ.
Αν με δεις να περιφέρομαι, δεν πρέπει να με ξυπνήσεις.
Εντάξει.
Όνειρα γλυκά, κυρία Ρεϊνάρντ.
Είμαστε απλώς δύο...
Δύο γριούλες.
Το σαφράν δεν είναι στη λίστα.
Χρειάζεται, όμως.
Τρία μπουκάλια;
Θα τα καταναλώσουμε, αργά ή γρήγορα.
Μπορείς να φέρεις μια ποικιλία τυριών;
Συγγνώμη.
Έχετε κάτι που να κοστίζει...
πεντακόσια;
-Κιβώτιο ή μπουκάλι; -Μπουκάλι.
Είναι 2.012,73 ευρώ, παρακαλώ.
Θέλουμε παράδοση στο σπίτι.
Μάλιστα, κυρία μου.
Είπα στον Ντον ότι έπρεπε να έρθω αμέσως στο Παρίσι,
επειδή νόμιζα ότι θα αυτοκτονούσες.
Έπαιζε με το τηλεκοντρόλ.
Μου είπε "Πες της χαιρετίσματα αν φτάσεις εγκαίρως".
Ένιωσα κάπως παράξενα φέτος,
όταν συνειδητοποίησα ότι γερνάμε και δεν θέλουμε πια έρωτα.
Όχι εκείνον στον οποίο πιστεύαμε όταν ήμασταν νέες.
Ποιος έχει την ενέργεια για κάτι τέτοιο;
Σκέφτομαι πώς μιλούσαμε συνεχώς γι' αυτό.
Ξέρω.
Άντρες και γυναίκες που πέφτουν από παράθυρα.
Θέλεις μόνο να ξέρεις ότι κάποιος είναι πλάι σου.
Αλλά θέλεις και να σε αφήνει ήσυχη.
Αυτό συμβαίνει με τον Ντον.
Επιτρέπουμε στον εαυτό μας ικανοποίηση...
και η καρδιά μάς φέρνει ηρεμία με τον καιρό.
Ωραία σκέψη.
Δεν συμφωνείς μαζί μου;
Δεν ήταν έτσι για μένα.
Λυπάμαι.
Απλώς το βρίσκω υπεροπτικό όλο αυτό.
Το ίδιο το σημείωμα αυτοκτονίας. Να σκεφτείς εσύ να αυτοκτονήσεις.
Δεν είναι πολύ κλισέ;
Κάποια τόσο έξυπνη και πολλά υποσχόμενη
να αυτοκτονεί όταν περάσει η λάμψη.
Λοιπόν...
Πρώτον...
αυτό που μου λες είναι τρομερά ελεεινό.
Δεύτερον...
η λάμψη έχει περάσει εδώ και πολύ καιρό, και αυτό το ξέρεις πολύ καλά.
Τρία...
Τρίτον, ναι...
η ζωή μου είναι γεμάτη κλισέ.
Αλλά ξέρεις τι είναι ένα κλισέ;
Είναι μια ιστορία τόσο ωραία και συναρπαστική,
που έχει παλιώσει επειδή λέγεται και ξαναλέγεται με ελπίδα.
Οι άνθρωποι την αφηγούνται.
Αλλά δεν τη ζουν πολλοί.
Δύο, τρία, πάμε.
Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι σας ξέρω καλά ή ότι σας ξέρω καν.
Αλλά βλέπω ότι δεν καταδέχεστε τις ανούσιες ζηλοτυπίες.
Η ασχήμια προκαλεί ασχήμια.
Δηλώνω εθελόντρια στον αγώνα για χάρη.
Καμιά μας δεν τη νοιάζει, κυρία Ρεϊνάρντ.
Το λες, αλλά προφανώς δεν το εννοείς.
Μα δεν είμαι ερωτευμένη με τον Μάλκολμ.
Για να πω την αλήθεια, δεν μου πολυαρέσει.
Μάλκολμ.
Έτοιμοι;
Πάμε.
-Κέρδισες. -Έλα τώρα!
Κάν' το σωστά.
-Δύο, τρία, πάμε! -Δεν προσπαθεί καν.
-Είσαι ο μεγάλος νικητής. -Δεν μετράει μια τέτοια νίκη.
Αν νικήσω...
θα πάρεις τις βαλίτσες σου και θα φύγεις, μόνος σου.
Εντάξει.
Έτοιμοι;
Δύο, τρία, πάμε!
Ένα λεπτό.
-Εγώ τι κέρδισα; -Τίποτα.
Όλα είναι ακριβώς όπως και πριν.
Αυτό...
Αυτό μου θυμίζει την καλλιτέχνιδα που είδα στην τηλεόραση.
Περπάτησε κατά μήκος του Σινικού Τείχους.
Έπειτα, χώρισε με τον σύντροφό της,
και μετά πλήρωναν πολλά για να τη δουν να κάνει την ανάγκη της σ' έναν κουβά.
Σε ένα μουσείο.
Παλιά ανησυχούσα που δεν καταλάβαινα τη μοντέρνα τέχνη.
Δεν μου αρέσει κανείς σας.
Δεν μου αρέσουν. Δεν είναι φυσιολογικοί άνθρωποι.
Δεν μπορείς μέσα σου βαθιά να μας συμπαθήσεις έστω και λίγο;
Όχι.
Πού είναι η βαλίτσα σου;
Ώρα να πεις αντίο, Σούζαν.
-Σούζαν; -Τομ...
Φεύγουμε, Σούζαν.
Πήγαινε εσύ.
Άκου, θα φύγω στ' αλήθεια.
Είναι η τελευταία σου ευκαιρία.
Ή τώρα ή ποτέ.
Ποτέ, σε παρακαλώ. Ευχαριστώ.
Τραγουδώ και καρτερώ
Τη σκούφια μου θα δέσω
Την πόρτα του σπιτιού μου θα σφαλίσω
Να κάνω τίποτ' άλλο δεν έχω
Ώσπου τα βήματά του ν' ακούσω σιμά μου
Στη μέρα πορευόμαστε
Και πως τραγουδήσαμε ο ένας στον άλλο λέμε
Το σκοτάδι να διώξουμε μακριά.
Με ενοχλεί η σκέψη ότι μισείς τον πατέρα σου.
Δεν μ' αρέσει που κουβαλάς τέτοιο βάρος.
Επίσης,
δεν πιστεύω ότι ο πατέρας σου αξίζει κάτι τέτοιο.
Αυτό το λέει εκείνη που θέλει να τον στραγγαλίσει;
Να σου κάνω μια πολύ δραματική ερώτηση;
Ναι.
Γιατί με γέννησες;
Είναι όντως...
δραματική.
Λοιπόν, δεν το είχα σχεδιάσει, βέβαια.
Νόμιζα ότι δεν μπορούσα να κάνω παιδιά.
Και ποτέ δεν ήθελα.
Μετά, όταν συνέβη, σκεφτήκαμε...
ότι η παρουσία σου θα μας βοηθούσε να έρθουμε κοντά.
Βασικά, ήσουν η ύστατη προσπάθεια, στην πραγματικότητα.
Αλλά μετά, όταν σε είδε...
δεν ξέρω, σαν κάτι να ξεκαθάρισε μέσα του,
και μας γύρισε την πλάτη για πάντα. Σ' εμένα και σ' εσένα.
Μα δεν θα 'πρεπε να τον μισώ;
Ο πατέρας σου είναι συναισθηματικά κρετίνος, αλλά δεν είναι κακός.
Τι συνέβη όταν με είδες εσύ;
Ποτέ δεν έχω πληγωθεί τόσο πολύ...
από κάτι στη ζωή μου
όσο όταν αντίκρισα το πρόσωπό σου πρώτη φορά.
Γιατί;
Επειδή ήσουν ο πατέρας σου.
Επειδή ήσουν εγώ.
Επειδή ήσουν και οι τρεις μας.
Τόσο ολέθριος.
Και γιατί ήρθες να με βρεις τότε;
Παράξενο δεν ήταν;
Ήταν αναπάντεχο. Ήθελα να έρθεις, ξέρεις.
Αλλά ήθελα τόσο πολύ καιρό να έρθεις, που όταν τελικά ήρθες, σάστισα.
Λυπάμαι.
Το ξέρω.
Αλλά μη λυπάσαι.
Ήμουν χαρούμενος. Αλήθεια.
-Ήσουν; -Ναι.
Δεν ήξερα ότι ήσουν όπως είσαι.
Θα είχα έρθει αμέσως αν το ήξερα.
Δεν θα σε είχα αφήσει εξαρχής.
Καταλαβαίνεις τι μου έκανε αυτό.
Ναι.
-Ελπίζω να καταλαβαίνεις. -Καταλαβαίνω.
Σ' αγαπώ, φιλαράκο.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Καληνύχτα.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Μάντελιν.
Κοιμόσουν;
Όχι.
Τι κάνεις;
Απλώς κάθομαι κάτω από ένα παγκάκι.
Σε σκεφτόμουν. Και είπα να σε καλέσω.
Δεν θέλεις να μάθεις τι σκεφτόμουν;
-Πες. -Για την ακρίβεια, είναι τρία πράγματα.
-Θυμάσαι το πρώτο μας ραντεβού; -Δεν το θυμάμαι. Όχι.
Ναι, το θυμάσαι. Με πήγες στο Τάβερν ον δε Γκριν.
Έφαγες το κεκάκι σου με μαχαιροπίρουνο. Όχι;
-Όχι. -Γιατί το έκανες αυτό;
Το μαχαιροπίρουνο, εννοώ.
Δεν ξέρω, Φράνσις. Ποιος ξέρει;
Το δεύτερο είναι
ότι νιώθω άσχημα για την τελευταία μας συζήτηση.
Και θέλω να ξέρεις
ότι δεν σε μισώ πια.
Είναι αργά τώρα που μου το λες.
Αργά τη νύχτα ή αργά στη ζωή;
Και τα δύο, αλλά κυρίως αργά στη ζωή.
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν τη στάση.
Η σύζυγός σου τόσα χρόνια,
που μόλις πριν λίγες μέρες ήθελε να σε δολοφονήσει,
είχε μια ξαφνική αλλαγή συναισθημάτων προς το καλύτερο.
Δεν είναι αξιοσημείωτο αυτό;
-Μάλλον ναι. Όμως, Φράνσις... -Τι;
-Είμαι γάτα. -Το ξέρω.
Είμαι γάτα.
Κι έχω σκουλήκια και ψύλλους.
Και, ξέρεις, δεν με απασχολεί τίποτα
πέρα από το θλιβερό γεγονός της απαίσιας,
πραγματικά απαίσιας, αξιοθρήνητης, καταραμένης ύπαρξής μου.
Κατάλαβα.
Λοιπόν...
είσαι έτοιμος για το τρίτο πράγμα;
Βέβαια.
Όταν ήρθα στο Παρίσι την πρώτη φορά,
θυμάσαι τι σου είπα;
Για το ξάφνιασμα που ένιωσα όταν βρέθηκα εδώ.
Θυμάμαι που μου το είπες.
Α, κάτι θυμάσαι.
Τι ωραίο που είναι αυτό για σένα και για μένα.
Είναι ωραίο και για τους δυο μας. Ζήτω.
Κατάλαβα τι ήταν αυτό που με ξάφνιασε.
Και τι ήταν αυτό;
Συνειδητοποίησα ότι το Παρίσι θα είναι το μέρος όπου θα πεθάνω.
Τι σημαίνει αυτό;
Όταν πρωτοαντίκρισα αυτήν την πόλη,
ένιωσα κάτι να με προειδοποιεί.
Ήταν το προαίσθημα αυτού που θα επακολουθούσε.
Καταλαβαίνεις;
Φράνσις...
Σ' ευχαριστώ.
Αυτό ήταν.
Συγγνώμη.
Είστε καλά, κυρία μου;
Γιατί να μην είμαι;
Είναι πολύ αργά για να βρίσκεστε έξω.
Κι εσείς έξω είστε.
Σωστό κι αυτό.
Έχασα τη γάτα μου.
Ναι.
Έχετε τέτοια όψη.
Γι' αυτό είστε έξω τέτοια ώρα μόνη σας;
Θέλετε να σας βοηθήσω να ψάξετε;
Όχι, σας ευχαριστώ.
Φράνσις;
Χωριζόμαστε και βρισκόμαστε πάλι εδώ σε μία ώρα, εντάξει;
-Εντάξει. -Εντάξει.
Σούζαν, θα μείνεις εδώ μήπως και επιστρέψει;
Η τσάντα της Μάντελιν δεν είναι εδώ.
Αυτό είναι. Η Φράνσις θα την πήγε μέχρι τον σταθμό.
Μάλκολμ, βάλε το παλτό σου.
Πώς ήταν, λοιπόν;
Ποιο πράγμα;
Η εκπαιδευτική σου εμπειρία.
Δεν ξέρω.
Μη λες "Δεν ξέρω". Φυσικά και ξέρεις. Πώς ήταν;
Δεν είχε και πολλή πλάκα.
Έκανες φίλους;
Μερικούς.
Αλλά η συναναστροφή μαζί τους δεν σε γέμιζε;
Δεν...
Πώς ήταν το φαγητό;
Το φαγητό ήταν απαίσιο.
Ο πατέρας σου πέθανε, φιλαράκο.
Το ξέρω.
Πώς το ξέρεις;
Μου το είπαν τα παιδιά.
Μου έδειξαν μια εφημερίδα.
Τι έλεγε η εφημερίδα;
-Ότι πέθανε πριν από λίγο καιρό. -Για μένα.
Εννοώ, για μένα τι έλεγε;
Δεν πειράζει.
Πες μου.
Έλεγε ότι σε συνέλαβαν.
Γιατί με συνέλαβαν;
Έλεγε ότι δεν έκανες αυτό που έπρεπε να κάνεις.
Κοίτα...
όσα έγιναν και δεν έγιναν έγιναν ή δεν έγιναν για έναν πολύ καλό,
πολύ πραγματικό λόγο.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Και πρέπει να καταλάβεις ότι δεν είχα άδικο.
Αν θέλουμε να πετύχει αυτό...
η σχέση μας, εννοώ,
θα πρέπει να με πιστέψεις. Εντάξει;
Εντάξει;
Εντάξει.
Πώς ήταν η φυλακή;
Δεν είχε και πολλή πλάκα.
Πώς ήταν το φαγητό;
Έπιασες το νόημα.
Τώρα, δώσε μου τη γραβάτα.
-Γιατί; -Αχ, είναι...
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Δέσποινα Πασσαλή