Mrs Price, u kunt niet zomaar midden in een semester uw zoon van school halen.
Ik wil en ga die niet invullen. En daarmee is de kwestie afgesloten.
Goedemorgen.
Wat wil je doen? -Dat weet ik niet.
Wil je met mij mee?
De regels zijn er niet voor niets, Mrs Price.
En m'n kleren dan? -Je krijgt nieuwe.
Heb je gedronken tot je bijna helder kon denken?
Dreef het geweld van je muze je tot insomnia?
Nee.
Je menstruatie?
Hoe gaat het met Susan?
We hebben een pauze ingelast, dat weet je.
Om enigszins jong en verliefd te zijn.
Zie je haar vandaag?
Ik kan sowieso niet mee. Mr Baker wil me per se spreken.
Om je tot zuinigheid te manen?
We zullen zien.
Alles is weg
Wat is weg?
Niet het geld op m'n rekening.
Het is niet lang meer jouw rekening. -Hij staat op mijn naam.
De naam mag je houden, maar elke cent op die rekening...
naast alle investeringen en vastgoed gaat terug naar de bank.
Vastgoed...
Uiterlijk op één januari kun je er niet meer bij.
En het geld dat ik zelf had toen ik trouwde?
Dat is lang geleden al opgegaan in het landgoed.
En neem me niet kwalijk, maar het was geen groot bedrag.
En Malcolms nalatenschap?
Nee.
Ik heb je al zeven jaar lang gewaarschuwd voor deze mogelijkheid.
Daarna drie jaar als iets wat onvermijdelijk was.
Frances, wat... Wat was je plan?
Om dood te gaan voor het geld op was, maar ik ging en ga maar niet dood en...
En hier zit ik nu.
Goed.
Dan is alles geregeld.
Nu wil ik dat je zegt wat ik moet doen.
Doen? -Ja, vertel het me.
Leen iets van een vriend.
Onmogelijk. Noem iets anders.
Je kunt maar één ding doen. Alles verkopen.
De sieraden, de kunst, de boeken. Doe het discreet, goedkoop.
Ik wissel alle cheques voor je in voor contant geld.
En dan? -En dan...
wat je maar wilt.
Pas op.
Susan... -We vertellen Frances over onze verloving.
Wij samen.
Jij en ik? -Samen. Ja.
Wanneer? -Nu.
Nu samen met m'n moeder praten?
Nee.
Waarom niet? -Het is een slecht idee.
Ik moet het haar alleen vertellen.
Waar ben je bang voor? -Waar jij ook bang voor bent.
Ik vertel het haar nu.
Ik moet je iets vertellen.
Ben je aan het koken? -Nee.
Ik hou gewoon van het geluid.
Wat is er?
Wat, meneer de mompelaar?
Mijn nieuws overtreft dat van jou.
Ben je er klaar voor?
We zijn insolvabel.
We hebben niets meer.
Niets meer.
...edele metalen zijn vaste activa. Goud is geld.
Dus goud hou je als een reservetegoed. Dat koop en verkoop je niet op één dag.
Mijn honorarium.
30 procent, en dat is niet onderhandelbaar.
Niet? -Nee.
Weet u het zeker? Dat zal toch moeten als u met mij wilt werken.
27 procent.
Ik geef u 15 procent of niets.
25. -Mr Rudy...
nog één getal boven de 15 en ik maak er 14 van.
Daarna naar 13 en zo verder, totdat uw honorarium...
en uw aandeel in mijn leven compleet verdwenen zijn.
Dat is geen onderhandelen. Deze opdracht kan mijn reputatie schaden.
Uw reputatie?
Dat is grappig. -Is dat zo?
Heeft u geruchten gehoord over mijn mentale gezondheid?
Nee.
Nou, ik heb gehoord dat u apart bent.
Apart? -Apart, ja. Lastig.
Lastig. -En dan is er nog het verhaal over uw man.
Welk verhaal is dat? -Dat u hem vond.
Ja?
U weet wel.
Ik vond hem, maar heb een tijd niks met z'n lichaam gedaan.
Wordt daar nog over gepraat? -Absoluut. Natuurlijk.
Ik ga u persoonlijk de waarheid vertellen.
Ik ben meer dan apart.
Een deel van mij wil dit gebouw in brand steken met mezelf en m'n zoon erin.
Wat vindt u daarvan?
Dat zijn mijn zaken niet.
Toch wel.
Want als ik mijn prijs niet krijg, wordt dat deel van mij nog groter.
Er gaan geruchten, Frances.
Zeggen ze dat ik blut ben? -Ja. Klopt het?
Ik heb een plan.
Mogelijk idioot, maar hoe meer opties, hoe beter.
M'n appartement in Parijs.
Ik ben er al een jaar niet geweest. Het staat leeg.
Je moet weg uit New York, schat.
Dat is verstandig.
Verstandig.
Ik betaal. -Nee.
Frances...
Bedankt.
De cheque is weer niet gedekt, Mrs Price.
Mrs Price?
Kan ik contant geld krijgen?
Heb je contant geld voor Sylvia?
Hoeveel? -Zeshonderd.
Bedankt, Malcolm.
Het plan is veranderd, vriend.
Ik wist niet eens dat er een plan was.
Er is besloten dat we naar Parijs gaan.
Is dat zo?
Voor hoelang?
Moeilijk te zeggen. Misschien voor de rest van ons leven.
Wat heb je te melden, Malcolm?
Heb je je moeder over onze verloving verteld?
Dat wil ik.
Ik kom er maar niet achter...
of je verwacht dat ik op je wacht.
Natuurlijk doe ik dat.
Maar dat zou niet erg galant zijn om te vragen, toch?
Interesseert galant zijn je?
Mij interesseert veel.
Zou je jezelf als een lafaard omschrijven?
Nee.
Hoe dan wel?
Ik heb daar helemaal geen behoefte aan.
Weet dat ik m'n best doe om niet meer van je te houden.
Susan... -Wat?
Ik ga naar Parijs.
Parijs.
Wanneer ga je naar Parijs?
Snel.
Hoe snel? -Morgen, denk ik.
Morgen, denk je?
Wanneer kom je terug?
Dat is het hem. Dat weet ik niet echt.
Nou.
Het is vast allemaal heel ontroerend.
Wat? -Je toewijding aan een vrouw...
die zichzelf pas aan je voorstelde toen je twaalf was.
Je weigering om de voor haar gunstige regels te overtreden.
Je geeft geen bloemen aan iemand van wie je afscheid neemt.
Ga alsjeblieft weg.
Aan alle goede dingen komt een einde.
Moet je echt gaan? -Ja, en dat vinden we heel spijtig.
Zo jammer, en het was zo'n gezellige avond.
Echt waar? -Het was echt een gezellige avond.
Ik vind het vreselijk om te gaan, maar ik heb thuis een noodgeval...
en wat kun je daaraan doen?
Niets.
Ik ga dit missen.
Wat?
Dit.
Kunnen jullie wat missen?
Misschien wel.
Maar waar heb je het geld voor nodig?
Voor wat wijn, als u weten wilt.
Hoe heet je?
Dan.
Daniel, wat zou je doen als we je 20 dollar gaven?
Ik zou vier liter rosé kunnen kopen, een pakje sigaretten en een worstje.
En neem je dat mee naar je kamer?
Naar het park.
Daar slaap ik meestal.
Dan lig je dus onder een bosje...
rookt je sigaretten en drinkt je wijn.
Je kijkt naar de sterren.
Waarom niet?
Hij viel jullie toch niet lastig?
Hij leek bij jullie te bedelen. -Wie? Daniel?
Helemaal niet. Hij is een vriend van ons.
Ik dank God voor een man als hij.
Niet dat het u iets aangaat.
Kom.
Waarom euro's, Frances? -Ik ga naar Parijs.
Je laat er geen gras over groeien.
Kleine prins.
Ik zal je missen, Frances. -Jullie allemaal.
Zo worden ze niet meer gemaakt.
'Cochon' betekent varken.
Het spijt me.
Het spijt me zo.
Sorry.
Ik had het niet moeten doen.
Wat?
Pardon.
Van wie is die kat?
Ik ben Malcolm.
Vertel je me jouw naam? -Madeleine.
Madeleine. Wil je iets met me drinken?
Nee.
Wie is dat? -Madeleine.
Ze is de waarzegster.
Wat doet ze?
Sorry.
Weten jullie het niet?
Jawel.
We gaan rusten. Kom je straks langs?
Hoeveel betaalt ze je?
Betalen? -Ben je niet haar gigolo?
O god, nee. Dat is m'n moeder.
Sorry, maar je moest eens weten hoe vaak het voorkomt.
Waarom was die vrouw zo overstuur?
Een derde van de mensen aan boord zijn in de aanwezigheid van de dood.
Maar als ik er iets over zeg, kan ik gaan. -Heb je gezegd dat ze doodgaat?
Zij zal nooit meer land zien.
Een droge gin-martini.
Twee.
Oké.
Deze heb ik niet nodig.
Het is als met pensioen gaan.
Hoewel, nee, ik heb nooit gewerkt, dus dat is niet echt van toepassing.
Ik weet niet hoe we je Frankrijk in krijgen.
Al dat heerlijke geld.
GESLOTEN
Ik hoor dat u naar Parijs verhuist.
Bent u opgetogen? -Dat zou ik moeten zijn.
Ik bewonder 't dat u nog een tweede akte creëert.
Bravo. -Dank u.
Maar het is de derde, eerlijk gezegd. Of de coda.
Klopt het dat de zee acht kilometer diep is?
Op z'n diepst net niet, maar echt maar net.
Acht kilometer is echt uitzonderlijk.
Waar we nu zijn, is het meer drie kilometer.
Daar kunt u troost uit putten.
Een beetje.
Gaat het?
Hoe bent u kapitein geworden?
Ik ben de scheepsarts. -Oké.
Gisteren deed een idioot zich voor als een zigeunerin...
en vertelde een passagier dat ze doodging.
Wat al erg genoeg is. Maar de vrouw ging ook echt dood.
Bedoelt u Madeleine? -De zigeunerin?
Dat was haar naam. Ken je haar?
Ze hebben haar net in het kot gegooid. -Het kot?
De bajes.
Kan dat zomaar? -Reken maar.
Een matige advocaat kan haar schuld al aantonen.
De dreiging van geweld leidde tot een hartaanval.
Die oudjes schrikken al als je 'boe' zegt.
En met de dood in een afgebakende omgeving...
flippen ze verdomme.
Ik heb het gezien, akelig.
Ik kan je iets heel naars laten zien, als je wilt.
Wat is er gebeurd? -Ze zijn gewoon doodgegaan.
We zijn drie dagen op zee. -Twee doden per dag.
Dat is de standaard voor een Atlantische oversteek.
Ik wil niets.
Je moet. -Waarom?
Omdat het leuk is.
Jij en ik, aan de drank.
Bedankt dat u me dit hebt laten zien. Ik zal niets zeggen.
Vertel 't aan wie je wilt.
Dames en heren, uw aandacht graag.
Welkom in Frankrijk.
En bedankt dat u reist met Sovereign Star Cruises.
Daar is onze bajesklant.
Hier ben ik.
Heb je je schuld aan de maatschappij afgelost?
Hoe wist je het überhaupt?
Ik ben altijd al helderziend geweest.
Bij het einde komt een kleur. -Welke kleur?
Groen. -Je heksenvriendinnetje.
Hoe maakt u het?
Hallo. Ik hoop niet dat u die kat kwijt bent.
Hij houdt z'n siësta tot we door de douane zijn.
Wat is het doel van uw reis?
We vieren vakantie. Ik wil de Eiffeltoren zien en dan sterven.
Mevrouw?
Jagen op jeugdige fantasieën.
Ik kan niet slapen. -Ik ook niet.
Het is koud.
We zijn klaar voor de rekening. -Ja, ja. Zo meteen, vriendje.
Zo meteen. Oké?
Mevrouw.
Wat doet u? Bent u gek?
De rekening graag. -U bent gestoord. Pak de brandblusser.
Wat zakgeld.
Wist je dat het kerstavond is?
Pak dat ding van me over.
Christus, ik ga dood.
Vind je het niks?
Wat is het? -Een uitnodiging voor een feest.
'Mevrouw Reynard.' Wie is dat?
Ze houdt van uitroeptekens.
Kom alstublieft!! U bent onder vrienden!!!
Je vader en ik logeerden hier ergens in een hotel tijdens onze huwelijksreis.
Daar kan ik me niks bij voorstellen.
Ja. Het waren de geijkte dingen.
Hotels en de bloemen en de champagne.
Vreemd om te denken dat hij toen grappig was.
In het begin was hij dat echt.
Jullie hebben het gered.
Kom binnen. Ik neem jullie jassen aan.
Bedankt.
Zijn we te vroeg? -Nee, precies op tijd.
Maar waar zijn de anderen? -Alleen wij.
Willen jullie een martini? Ik wacht al de hele dag op de mijne.
Ik graag. -Oké.
Frances?
Wat is hier verdomme aan de hand?
Mijn man is deze zomer overleden.
Daarna besefte ik dat onze vrienden eigenlijk van hem waren.
Ik mocht ze niet, maar zij mij ook niet.
Ik mis ze niet echt, maar ik mis hun geluiden.
Daarom heb ik jullie uitgenodigd.
Moeten we geluiden maken?
Nee.
Ik ben eenzaam.
Hoe is hij gestorven? -Hij is gestikt.
Dat is nieuw.
Wees niet wreed. Ik durfde jullie nauwelijks uit te nodigen.
Ik denk dat ik...
Ik begrijp niet wat ik hier doe.
Ik wilde je graag ontmoeten. Ik weet wie je bent.
Ik kom uit New York, en we zijn van dezelfde leeftijd...
en mijn vrienden en ik vonden je zo geweldig. Geweldig.
Toen ik hoorde dat je naar Parijs kwam, dacht ik: we kunnen vrienden zijn.
Dat waardeer ik.
Maar op dit moment heb ik geen behoefte aan vrienden.
Nou...
Jammer om te horen dat je er zo over denkt.
Maar je bent er nu toch...
en ik heb cassoulet gemaakt, dus laten we er het beste van maken.
Malcolm, zullen we er het beste van maken?
Natuurlijk. -Wil je nog een martini voor de wijn?
Ja, graag. -Goed.
Je doet lullig. -Vreselijk, hè?
Goed, ik hou ermee op. Sorry.
Weet je, hij is in die stoel overleden.
Hier.
Waar is hij in gestikt? -Lam.
En heb je sindsdien lam gegeten?
Nee, maar ik heb sowieso nooit erg van lam gehouden.
Ja. Nee, ik ook niet.
De wildsmaak roept bij mij het feit op dat het dier heeft bestaan...
wat me weer doet denken aan z'n dood.
Zo heb ik er nooit over nagedacht. -Terwijl een steak gewoon een steak is.
Ja. Dat klopt.
Ik wilde net zelf m'n neus gaan poederen. Ik ben zo terug.
Ga in de vriezer kijken.
Wat?
Ga kijken. -Waarom?
Ga kijken.
Ik heb ze nooit begrepen.
Wat valt er te begrijpen?
Is het iets wat iemand alleen gebruikt, of met iemand erbij om te helpen?
Kan allebei.
Maar waarom wil je hem koud?
Dat is het mysterie.
Ik ben wat aangeschoten.
Malcolm, wil jij de cassoulet serveren?
Dank je. Ik zou me alleen maar branden.
Alles staat klaar in de keuken.
Het wordt net water, niet?
Het is beter dan water.
Mag ik een herinnering over jou delen?
Goed.
Het is zo'n twaalf jaar geleden, in de maanden na de dood van je man.
Ik dineerde met een groep bij Le Circe, en een man aan mijn tafel...
sprak laatdunkend over je man toen jij binnenkwam.
Je zag er zo mooi uit. Ik bleef maar staren.
Toen passeerde je de tafel, de man hield je tegen...
en zei: 'Mrs Price, ik kende uw man goed...
en ik zou het liefst op z'n graf willen dansen.'
Weet je dat nog?
Nee. -Echt niet?
Wat zei ik tegen hem? -Dat is het hem nou juist.
Je zei niets. Je dronk z'n drankje op.
Pure whisky en je staarde hem aan...
met een blik van...
totale onverschilligheid.
De arme man wist niet wat hij moest doen.
Hij schaamde zich zo.
Sorry dat ik onbeschoft tegen je was.
Mijn leven is...
compleet in duigen gevallen.
En ik ben er overstuur door.
Ik weet precies wat je bedoelt.
Dat geloof ik graag.
Daar is Malcolm.
Voedsel.
Hallo? -Hoi, Sudsy.
Wat doe je?
Het is half zeven 's ochtends. -Juist.
Shit. Het spijt me.
Waar ben je? -Ik ben bij het kanaal.
Ik bel omdat ik je stem wilde horen.
Hier is hij. Hier is m'n stem. -Ik ga.
Wie is dat?
Tom. Wacht.
Succes vandaag.
Lekker dan, Malcolm.
Verwachtte je dat ik eeuwig zou blijven treuren?
Ja, inderdaad.
En waag het niet om mij nu op te zadelen met een schuldgevoel.
Prima. Maar...
Wie is het?
Tom. Ik heb je over Tom verteld. M'n verloofde tijdens m'n studie.
Waarom wenste je hem succes?
Hij heeft vandaag een belangrijke vergadering.
Een belangrijke vergadering?
Dat klinkt belangrijk. -Genoeg, Malcolm.
Hij zegt dat hij met me wil trouwen.
Hallo?
Wil je me komen opzoeken in Parijs? -Hoorde je wat ik zei?
Ja, ik hoorde je. Maar je bent al met mij verloofd.
Dat is polygamie en illegaal.
Malcolm. -Het is strafbaar.
Malcolm. -Wat?
Zou je...
Wil je me niet meer bellen? In ieder geval een tijdje niet?
Ik voel me de laatste weken beter en ik wil dat je afstand houdt.
Hallo?
Is hij al terug?
Nee.
Doet dat pijn? -Nee.
Bedankt.
Waar bedank je me voor?
Misschien kun je Small Franks vertrek zien...
als een teken om een ander dier in jullie levens te verwelkomen.
Een kitten brengt veel goeds mee.
Ik heb nooit een kat gewild. Ik hou niet van katten.
Het was alleen dat Small Frank zich aan ons opdrong...
en we konden niets anders dan hem tolereren.
Goed, als dat zo is en hij nu weggelopen is...
kun je hem dan niet gewoon laten gaan? -Nee.
Ik heb je moeder overstuur gemaakt. -Nou, ze is eigenlijk altijd overstuur.
De champagne is op.
Heb je wel eens het gevoel dat je te vroeg volwassen hebt moeten worden...
en dat je in essentie nog steeds een kind bent...
en het gedrag van de volwassenen om je heen imiteert...
zodat ze de magere inhoud van je hart niet ontdekken?
De heks die je op de boot geneukt hebt.
Malcolm heeft op de boot een heks geneukt.
Ze begreep hem, toch?
Volgens mij wel. -Nou? Vraag aan haar waar hij is.
Ik weet niet of ze dat zou weten, en ik weet niet waar ze is.
Wil een van jullie uitleggen waar dit over gaat?
De geneukte heks en Small Frank hadden een band.
Laten we haar niet zo noemen. -Ze begreep het.
Wat valt er precies te begrijpen aan Small Frank?
Ik ben verward en dit verwart me.
Het is niet iets wat we normaal bespreken.
Maar samengevat is het zo...
dat mijn overleden man in de kat huist.
Is dat zo?
Helaas wel. -Hoe weet je dat?
Het is een gegeven. -Kun je dat gegeven aan mij uitleggen?
Ik weet het niet. Ik wou dat je me gewoon geloofde.
Ik zal m'n best doen.
Frank liep weg omdat ik hem iets vertelde wat hem niet beviel.
Wat dan?
Sorry, maar dat zeg ik liever niet.
Hoe dan ook, ik denk dat ze ons kan helpen en dat we haar moeten zoeken.
De geneukte heks zoeken? -Inderdaad.
Laten we haar anders noemen.
Hoe vinden we haar, is de vraag.
Ik weet het.
Privédetective.
Voor wie mag ik wat doen?
Ik en mijn zoon willen een jonge vrouw vinden.
Ze is helderziend en Amerikaans, ze woont in Parijs.
Of woont ze hier niet, maar is ze alleen op bezoek, Malcolm?
Geen idee. -Hoe dan ook, ze loopt ergens rond.
Wat is uw relatie met deze vrouw, mevrouw? -Die is er niet.
M'n zoon kent haar, in vleselijke zin.
Het kan mij helpen als ik weet...
wat de reden is van uw verlangen om haar te vinden.
Nou...
We zijn onze kat kwijt. -Ja?
En wij denken dat deze vrouw ons kan helpen om hem te vinden.
Weet ze waar de kat is?
Niet op dit moment, maar we hebben gezien...
dat deze vrouw in gedachten met de kat kan praten.
Hoe heet deze vrouw?
Madeleine. Haar achternaam weten we niet.
Dit is veel te veel. -Hou maar. Het is zoiets als een fooi.
Vind die kleine heks nou maar voor ons.
Goed.
Ik zag gisteren de penis van een man.
Hij plaste in het park tegenover het appartement.
Is het je opgevallen dat mannen ze hier er gewoon uit halen en gebruiken?
Het kan geen kwaad, denk ik, maar je moet er wel aan wennen.
Die van gister was opmerkelijk groot.
Wat een zegen moet dat zijn voor een man. Het leven is een loterij.
Ik keek er graag naar, geef ik toe.
O, Joan... Als het geld op is, pleeg ik zelfmoord.
Maar ik wil dat je weet dat jij de enige was...
op Frank na, toen hij zichzelf was, en Malcolm.
Wil je alsjeblieft voor hem zorgen, als je kunt?
Ik heb altijd je hart bewonderd. Dat van jou is het oprechtst van allemaal.
Mevrouw, dit is te veel.
Ik weet niet meer wie beroemd is. Dit zijn voor mij allemaal vreemden.
Entrée.
Wil je me het verhaal vertellen?
Goed.
Nou, ik was...
Ik ging dat weekend naar Vail...
de auto stond stationair te draaien en de chauffeur laadde m'n bagage in.
Ik weet nog dat ik dacht...
dat ik Frank niets hoefde te vertellen, omdat het hem niet kon schelen.
Wat had het voor zin?
Maar ik besloot het wel te vertellen.
En...
ik ging naar boven en hij lag dood...
in ons bed.
Er zat een kat...
op z'n borstkast.
Hij likte z'n gezicht.
En maakte een vreselijk geluid.
Het enige wat ik voelde, was een gevoel van hopeloosheid en...
Ik bedoel, dat er niets aan gedaan kon worden.
Toen kwam de wens om gewoon te gaan.
En toen de behoefte.
Toen ik maandagavond terugkwam, lag hij daar nog...
alleen was hij opgeblazen als een ballon...
met de kleur van een ballon.
Ik belde de ambulance, zij belden de politie.
Toen ik thuiskwam van het bureau...
stonden de paparazzi op de stoep.
Evenals de kat.
Hij volgde me naar binnen alsof het heel gewoon was.
Ik wist het gelijk.
Franklin?
Ben je daar?
We zijn hier bij je, Franklin.
Wil je alsjeblieft met ons praten?
Wie ben jij?
Madeleine.
We kennen elkaar van de boot. Weet je nog?
Wat wil je? -Ik wil alleen met je praten.
Ik ben hier met Frances en Malcolm.
Hallo, Frank.
Hallo. -Hoe gaat het?
Je weet wel.
Malcolm?
Ja, papa?
Waar gaat dit over?
Wat?
De hocus pocus.
Omdat je bent weggelopen.
We wilden weten waar je naartoe was gegaan.
Nergens naartoe. Ik gedraag me als een nomade.
Ik bewonder je instelling. -Wie zei dat?
Mijn naam is mevrouw Reynard. Aangenaam.
Ik ben goed bevriend met uw vrouw en zoon. Ze hebben een bijzondere invloed op me.
Ik zie vriendschap als een groter goed dan welk geloof dan ook. Mee eens?
Frances, alsjeblieft.
Waarom ben je weggelopen, papa?
Goede vraag. Geweldige vraag. Vraag maar aan je moeder.
Waarom liep papa weg?
Het is nogal ingewikkeld. -Dat is het niet.
Waar ben je, Frank?
Daar geef ik geen antwoord op. Wil iemand weten waarom?
Ik.
Ik ook.
Ik wel en niet.
Het gaat om de intentie van Frances om mij met blote handen te vermoorden.
Hé, Malcolm. -Ja, papa?
Wat vind je ervan dat je moeder je vader wil vermoorden?
Ja.
Wat vind je daarvan?
Eerlijk gezegd, papa...
wil ik me er liever niet mee bemoeien.
Fijn. Dat is fijn. Dat is dan familie.
Wat ik wil zeggen...
is dat het niet eerlijk van je is om naar mijn mening te vragen...
aangezien ik niet weet wie je bent...
dat ook nooit geweten heb, niet omdat ik niet wilde...
maar omdat jij nooit iets van jezelf hebt laten zien.
Je hebt me nooit enige voorkeur of vriendelijkheid getoond...
zelfs niet als kind, toen ik je aanbad.
Ik wilde alleen maar dat jij m'n hand zou vastpakken en met me ging lopen...
door welk verdomd park dan ook en me over m'n hoofd zou aaien.
Jezusmina, was ik zo'n afstotelijk wezen voor jou?
Waar heeft hij last van?
Dat heeft hij je net verteld, Frank. Hij haat je.
Rot op.
De vrouw in het raam.
Kan ik u een sinaasappel aanbieden?
Nee, bedankt.
Vergeef mijn uiterlijk. Normaal ben ik best knap.
Dat zeggen niet alleen m'n vrienden.
Weet je, ik heb gisteren gezien wat er gebeurd is.
Is dat zo?
Wat vond u ervan?
Ik vond dat je je heel moedig gedragen hebt.
Hoe komt het dat je niet vastzit?
Dikke polsen, mevrouw.
Ik glip uit de handboeien als Billy the Kid.
Ik ben van gedachten veranderd over de sinaasappel.
Alleen de beste sinaasappel voor u.
De beste en lekkerste sinaasappel in de zak.
Voor u, mijn gast.
De mysterieuze, mooie vrouw in het raam.
Hou uw hand op.
Mag ik een stukje van uw sinaasappel?
Ik ben heel ziek.
Ik heb niet lang meer te leven.
Je zou me een grote dienst bewijzen als je dit zou accepteren.
Waarom? -Het zou me gelukkig maken.
Neem je het niet allemaal? -Nee.
Ziet u die man daar?
Hij wil uw geld wel.
Waar is ze? -In bad.
Wat?
Hoelang blijf je in Parijs?
Ik...
Dat kan ik niet zeggen.
Wie bent u? -Mijn naam is mevrouw Reynard.
Hoe maakt u het? -Goed.
Heel goed zelfs.
Waar gaat u logeren? Het kan lastig zijn om op korte termijn een hotel te vinden.
Dit is mijn appartement.
Wie is die vreselijke vrouw in mijn woning?
Geef haar een kans. Ze valt wel mee.
Sinds wanneer kom jij je bewonderaars tegemoet?
Vreemd, niet?
Misschien ben ik gewoon moe. Ja, ik denk dat dat het is.
En deze?
Geen idee hoe dat verzonden is.
De aflevering baart me niet zo'n zorgen als de inhoud.
Een slechte dag, en de bui is voorbij.
Is dat zo? -Ja, schat.
Aangenaam u te ontmoeten.
Insgelijks. Aangenaam. -Ik heb uitgeslapen.
Wie ben jij?
Een schatting, hoeveel mensen logeren er hier?
Dit is het.
Entrée.
Nou... -Dit is iedereen. Beloofd.
Voor Susan dacht ik dat ik wist wat houden van was.
Ik zei het en meende het. Het werd me gezegd. Zo fijn.
Maar wat zijn die gevoelens vergeleken hiermee?
Dit is iets anders. Dit is een liefde waar dichters naar streven.
Ben jij dichter? -Ik werk in financiën.
In mijn ogen zit er iets dichterlijks in cijfers.
Ranzig.
Wat zei je? -Ik zei, ranzig.
Ik heb Susan ten huwelijk gevraagd, het zag er goed uit.
Toen werd ze vroeg in de ochtend gebeld.
Sindsdien probeer ik wanhopig te achterhalen wat ze wil.
En als ik het goed heb, wil ze hem.
Nou? -Ik dacht dat ik gelukkig was.
Ik was gelukkig. Maar toen belde Malcolm en...
nu weet ik niet wat ik doe.
Wat doe ik, Malcolm?
Zou je misschien heel even je kop uit je reet kunnen halen?
Wacht.
Het is een ingewikkelde situatie, maar we kunnen onze meningen vast uiten...
met behoud van onze waardigheid.
Bravo. -Zonder onze emoties te verbergen.
O, nooit.
Bijvoorbeeld, ik heb het gevoel dat ik Malcolm zou kunnen vermoorden.
Echt vermoorden, hier en nu.
Maar nee, dat doe ik niet.
Je hebt geluk. -Ik heb altijd geluk gehad.
Is dat zo?
Ik heb noch geluk noch pech. Ik ben gelukkeloos geweest.
Ik heb soms enorm veel geluk gehad...
maar soms ook tragische pech.
Ik heb altijd pech gehad.
Maar ik voel dat dat plotseling en permanent gaat veranderen.
Dat vertel ik mezelf tenminste.
Ik heb altijd pech gehad en ik geloof dat dat zo zal blijven.
Het is niet groot genoeg voor ons allebei. -Dat klopt.
Ik praat in m'n slaap.
Dat geeft niet.
En ik knars met m'n tanden.
Oké.
En ik heb slaapapneu, en soms slaapwandel ik.
Als je dat ziet, moet je me niet wakker maken.
Slaap lekker, mevrouw Reynard.
We zijn gewoon twee...
Twee oude dametjes.
Saffraan staat niet op de lijst. -Je hebt het wel nodig.
Drie flesjes? -We gebruiken het wel, vroeg of laat.
Schat, wil je een kaasplank voor ons willen pakken?
Pardon.
Heeft u iets voor...
Vijfhonderd.
Kist of fles? -Fles.
Dat is 2012,73 euro.
Kunnen ze bezorgd worden?
Oui, mevrouw.
Ik zei tegen Don dat ik naar Parijs moest omdat jij zelfmoord wilde plegen.
Hij speelde met de afstandsbediening.
Hij zei: 'Doe haar de groeten, als je op tijd bent.'
Ik had een moment eerder dit jaar...
waarop ik besefte, als je ouder wordt, wil je geen liefde.
Niet het soort waar we vroeger in geloofden.
Wie heeft daar de energie nog voor?
Als ik denk hoe we het er altijd over hadden.
Ik weet het. -Mannen en vrouwen die uit ramen springen.
Je wil weten dat er iemand is.
Maar je wil ook alleen gelaten worden.
Dat heb ik met Don.
We staan onszelf tevredenheid toe...
en het hart brengt ons rust in goede tijden.
Een mooie gedachte.
Ben je het niet met me eens?
Voor mij is het zo niet geweest.
Sorry, maar ik vind het allemaal zo bespottelijk.
Het idee al van een zelfmoordbriefje. Van zelfmoord, en dat van jou.
Het is zo'n cliché, niet? Zo'n slim en veelbelovend iemand...
die zelfmoord pleegt als de glorietijd voorbij is.
Nou...
ten eerste...
is dat extreem lullig om dat tegen me te zeggen.
Twee...
de glorietijd is al heel lang voorbij, en dat weet je heel goed.
Ten derde...
Drie, ja...
zit mijn leven vol met clichés.
Maar weet je wat een cliché is?
Een verhaal zo mooi en spannend...
dat het tot vervelens toe naverteld wordt.
Mensen vertellen het.
Maar weinigen leven het.
Twee, drie, drukken.
Ik ken geen van jullie beiden goed.
Maar jullie staan boven jaloezie. Narigheid leidt tot narigheid.
Ik stel voor dat we streven naar fatsoen. -Het doet ons geen van beiden iets.
Dat zeg je, maar dat meen je duidelijk niet.
Maar ik ben niet verliefd op Malcolm.
Eerlijk gezegd mag ik hem niet eens echt.
Malcolm.
Klaar?
Toe maar.
Jij wint. -Kom op.
Doe het goed.
Twee, drie, drukken. -Hij doet niet eens z'n best.
Jij bent de grote winnaar. -Niet op deze manier.
Als ik win...
pak je je koffers en gaat, alleen.
Oké.
Klaar?
Twee, drie, drukken.
Wacht eens.
Wat heb ik gewonnen? -Niets.
Alles is nog precies zoals het was.
Dit...
Dit doet me denken aan de uitvoerend kunstenaar die ik op tv zag.
Ze had de Chinese Muur bewandeld.
Toen maakte ze het uit met haar vriend...
en toen betaalden mensen veel geld om haar te zien plassen in een emmer.
In een museum.
Ik maakte me zorgen dat ik moderne kunst niet begreep.
Ik mag jullie niet.
Ik mag deze mensen niet. Ze zijn niet normaal.
Kun je je er niet toe zetten om ons een beetje te mogen?
Nee.
Waar is je koffer?
Tijd om afscheid te nemen, Susan.
Susan? -Tom...
We gaan, Susan.
Ga jij maar.
Ik ga echt. Dit is je laatste kans.
Het is nu of nooit.
Nooit, graag. Bedankt.
Ik zing om het wachten te verzachten
Ik moet m'n hoed strikken
En de deur van mijn huis sluiten
Meer hoef ik niet te doen
Tot zijn voetstappen naderen
Reizen we naar die dag
En vertellen we elkaar hoe we zongen
Om de somberheid te weren
De gedachte dat je je vader haat, staat me tegen.
Ik wil niet dat je daarmee rondloopt.
Daarbij vind ik niet dat je vader het verdient.
Dit zegt degene die hem wil wurgen?
Mag ik je een dramatische vraag stellen? -Ja.
Waarom heb je mij überhaupt gekregen?
Nou, dat is...
dramatisch.
Het was natuurlijk niet gepland.
Ik dacht dat ik geen kinderen kon krijgen.
Ik heb er nooit een gewild.
Toen het gebeurde, dachten we...
dat je aanwezigheid ons nader tot elkaar zou brengen.
Je was in feite onze laatste poging.
Maar toen hij je zag...
maakte dat voor hem iets duidelijk...
en keerde hij ons allebei de rug toe.
Maar ik moet hem niet haten?
Je vader is een emotionele idioot, maar hij is niet slecht.
Wat gebeurde er toen jij me zag?
Ik heb nog nooit zo'n pijn gevoeld...
door iets in m'n leven als toen ik je gezicht voor het eerst zag.
Hoezo?
Omdat jij je vader was.
Omdat je mij was.
Omdat jij ons alle drie was.
Zo rampzalig.
En waarom kwam je me halen?
Dat was vreemd, niet?
Het was onverwachts. Ik wilde dat je kwam.
Dat wilde ik al zo lang dat ik in de war was toen je eindelijk kwam.
Het spijt me.
Dat weet ik.
Maar dat hoeft niet. Ik was gelukkig. Echt.
Echt waar? -Ja.
Ik wist niet dat jij jíj was. Anders was ik meteen gekomen.
Dan had ik je nooit laten gaan.
Je begrijpt wat het voor me deed.
Ja.
Ik hoop het. -Ik begrijp het.
Ik hou van je, vriend.
Ik ook van jou.
Welterusten.
Madeleine.
Sliep je? -Nee.
Wat doe je?
Ik zit hier onder dit bankje.
Ik dacht net aan je. Ik besloot je op te roepen.
Wil je niet weten waar ik aan dacht?
Oké. -Ik dacht aan drie dingen.
Herinner je je ons eerste afspraakje nog? -Nee.
Wel. Je nam me mee naar Tavern on the Green.
Je at je cupcake met mes en vork. Niet?
Nee. -Waarom deed je dat?
Met mes en vork, bedoel ik.
Dat weet ik niet. Wie zal het zeggen?
Het tweede is...
dat ik me schuldig voel over ons laatste gesprek.
En ik wil dat je weet...
dat ik je niet meer haat.
Het is laat om me dit te vertellen. -Laat op de avond, of laat in het leven?
Allebei, maar voornamelijk in het leven.
Ik snap die houding niet.
Zij die jarenlang je vrouw was...
die jou een paar dagen geleden nog wilde vermoorden...
heeft plotseling een brave inborst gekregen.
Is dat niet opmerkelijk?
Vast. Maar Frances... -Wat?
Ik ben een kat. -Dat weet ik.
Ik ben een kat. Ik heb wormen en vlooien.
En ik maak me nergens echt zorgen om...
behalve de ellende van m'n vreselijke...
echt vreselijke, miserabele, verdomde bestaan.
Oké.
Nou...
Ben je klaar voor het derde?
Ja, hoor.
Weet je nog wat ik zei toen ik voor het eerst in Parijs aankwam?
Dat ik een onrust voelde dat ik hier was.
Dat weet ik nog.
O, je herinnert je iets.
Wat fijn voor jou en voor mij.
Het is fijn voor ons allebei. Geweldig.
Ik heb ontdekt waarom ik die onrust voelde.
Waarom?
Ik herkende Parijs als de uiteindelijke locatie van m'n dood.
Wat betekent dat?
Iets in de aanblik van deze stad...
deed een alarmbel rinkelen.
Een angstig voorgevoel van wat komen zou.
Begrijp je?
Frances...
Bedankt.
Dat is alles.
Excuseer me.
Bent u in orde, mevrouw?
Waarom niet?
Het is nogal laat om buiten te zijn.
U bent nog buiten.
Dat klopt.
Ik ben m'n kat kwijt.
Ja.
Zo ziet u er ook uit.
Bent u daarom zo laat nog buiten?
Zal ik u helpen met zoeken?
Nee, bedankt.
Frances?
We verspreiden ons en komen hier over een uur terug.
Susan, blijf jij hier voor het geval ze terugkomt?
Madeleines tas is er niet.
Dat is het. Frances brengt haar vast naar de trein.
Malcolm, trek je jas aan.
Hoe was het?
Hoe was wat?
Je onderwijskundige ervaring. -Ik weet niet.
Natuurlijk weet je dat wel. Hoe was het? -Niet echt heel leuk.
Had je geen vrienden?
Een paar.
Maar die vriendschappen vond je onbevredigend?
Ik weet...
Hoe was het eten?
Het eten was vreselijk.
Je vader is dood, vriend. -Weet ik.
Hoe weet je dat? -Van de andere leerlingen.
Ze lieten me de krant zien.
Wat stond er in de krant?
Dat hij een tijdje geleden is overleden. -Over mij.
Ik bedoel, wat stond erin over mij?
Het is goed.
Ga je gang.
Dat je gearresteerd was.
Waarom?
Omdat je niet gedaan had wat je moest doen.
Luister...
wat wel of niet gebeurd is, is wel of niet gedaan om een goede...
heel geldige reden. Oké? -Oké.
Je moet begrijpen dat ik niet fout zat.
Om dit te laten werken...
Jij en ik, bedoel ik.
Dan moet je mij op m'n woord geloven. Oké?
Oké.
Hoe was het in de gevangenis?
Niet echt heel leuk.
En het eten?
Je begint het al te leren.
Geef me nu die stropdas.
Waarom? -Die is...
Ondertiteling Vertaald door: Naomi Verheggen