Draka!
Gdzie jesteś?
Nadjeżdża.
Zajmiemy się matką.
Nie daj mu wejść.
- Przyj, kochanie. - Przyj.
Draka!
Przyj.
Draka!
Matka nie żyje.
Dziecko przeżyło.
Daj mi mego syna.
Nie możesz go mieć.
My go chronimy.
Naszym obowiązkiem jest go wychować.
Aż do chwili, gdy będzie mógł podejmować własne decyzje.
Dampir żyje.
BAŁKANY
Ktoś tu się nieźle zabawił.
Miło, że dowództwo powiedziało, że miasto zostało przejęte.
Będziemy musieli wykonać robotę grabarzy.
Co się stało z tymi ciałami?
Gdzie się podziała krew?
Nikogo nie oszczędzono.
Ani wojskowych...
Ani cywilów.
Pozabijali się nawzajem?
Nie gadaj bzdur.
Z walki zawsze ktoś wychodzi cało.
Wygląda na robotę wilków.
To był...
Spokojnie.
diabeł.
To był diabeł.
Co tu się wydarzyło, starcze?
Zaczęli strzelać...
- Moi ludzie w kościele... - Spokojnie.
- Krzyki: „Krew!” - Spokojnie.
Kto to był?
Widziałeś ich?
Dampir.
Musicie wezwać Dampira.
- Dampira? - Musicie wezwać...
Zamknij się.
Do cholery, Stefan!
Co ci odbiło?
To tylko jakiś stary głupiec.
Zawołaj pozostałych.
Zbierzcie ciała w jednym miejscu.
Musimy ich pochować.
Ruszać się!
No dalej.
Nikogo nie zostawcie.
Dajcie ich tam
Harlan.
Chodź do mnie.
- Kolejny koszmar? - Tak.
Są coraz gorsze, Juri.
Może gdybyś przestał pić to gówno...
Jesteś za młody, żeby być moim ojcem.
Ale nie za młody, żeby być twoim menadżerem.
Masz być w dobrej formie. Mamy dużo pracy przed sobą.
Jestem w świetnej formie. Nie widzisz?
Nie nazywaj tego „pracą”.
Ale to jest praca.
Dzięki niej masz co jeść.
- Dokąd mnie wieziesz? - Do Jostaniry.
Tamtejszy cmentarz został opanowany.
Nie byliśmy tam w zeszłym tygodniu?
To była Jostalica.
- Spróbuj się skupić, stary. Proszę cię. - Spokojnie.
Jestem profesjonalistą.
Dampir.
Podejdźcie bliżej. Proszę.
Dampir zaraz tu będzie.
Dampir.
Obywatele Jostaniry!
Wiem, że się niepokoicie.
Zło dotarło do waszej spokojnej wioski.
Wierzcie mi, wasze obawy są uzasadnione.
Smród diabła unosi się tu wszędzie.
Jesteście potępieni.
Tak, dobrze słyszeliście. Potępieni. I dobrze o tym wiecie.
Ale od dziś nie będziecie musieli obawiać się zła.
Ponieważ dziś...
wreszcie tu między wami stoi potężny...
Harlan...
Dampir.
Zaprowadźcie mnie na cmentarz.
Cofnijcie się. Zróbcie miejsce, by mógł pracować.
Cofnijcie się. Dampir wyczuwa obecność wampira.
Cofnijcie się.
Wychodź, duszo potępiona.
Wracaj do piekła, które cię powiło.
Twoje miejsce nie jest tu. Errare humanum...
- Carpe diem... Pizza Margherita... - Co mówi?
To ezoteryczne zaklęcia, które zamkną cmentarz tak, by zło nie powróciło.
Przydałby mi się teraz drink, Juri.
Wiedza milenijna.
Wracajcie do swoich domów w spokoju.
Potwór, który zakaził wasz cmentarz, został pokonany.
Dziękuję. Dzięki.
Okej. Dziękuję.
Juri!
Komendant Kurjak do dowództwa.
Komendant Kurjak.
Komendant Kur...
Pieprzyć to.
Co teraz?
Zostaniemy tu...
i utrzymamy naszą pozycję.
Nie rozumiem Kurjaka.
Po co mamy zostać w tym miasteczku?
To miasto duchów ma nam pomóc wygrać wojnę?
Od kiedy jesteś strategiem, Petar?
A nie po to tu jestem?
Jesteś tu, bo masz fajki. Daj jedną.
Może dzięki temu nie odmrożę sobie jaj.
Pomocy!
Chyba śnię.
Na pewno nie śnisz.
Pomocy!
- Pomóżcie mi. Boję się. - Jasne, skarbie.
Pomogę ci.
Chodź do tatusia.
Czekaj, Petar. Nie wiesz, co to za jedna.
Dobra. Wygląda na to, że chce mnie poznać.
Petar.
Pomocy.
Petar.
Petar!
Ruszać się!
Komendancie!
Kto strzela?
Tam chyba są ci dwaj idioci, Petar i Janko.
- Zostaliśmy zaatakowani! - Ruszać. Trzech ze mną!
Ruszać się!
Kto tam jest?
Tito!
- Ruszajcie. - Komendancie. Atakują nas!
Komendancie!
Kto nas zaatakował?
Hej!
Utrzymajcie pozycje!
Trzymać!
Co się dzieje?
Sukinkot.
Komendancie!
Komendancie, potrzebujemy pomocy!
Chodźcie!
Osłaniać mnie!
Zdejmijcie go. Szybko.
Kogo widziałeś, Josif?
Strzelałem do niego, ale nie zginął.
Nie zginął.
Josif!
Nie rób tego.
Trzeba go wezwać.
Chodź, kretynie.
- Starzec miał rację! - Lazar.
Nasi przeciwnicy...
stwory z piekła rodem!
Żywe trupy!
- Co się z tobą dzieje? - Nasze kule są bezużyteczne.
Musimy sprowadzić tego, który wie, jak ich pokonać.
O kim ty mówisz, do cholery?
Znam go.
Pozwól mi znaleźć tego...
który nam pomoże.
Nie znoszę robić tego przedstawienia.
Nie robimy niczego złego.
- Według ciebie, to nic złego? - Dziewczyna i tak nie żyje.
Niczego nie poczuje.
A jej rodzice pójdą spać ze świadomością, że nie obudzi się jako wampir.
Według mnie, robimy coś dobrego.
A wszystko dzięki wielkiemu Dampirowi.
Daj mi ten cholerny kołek.
Zbaw nas.
- Jesteś naszym zbawcą. - Dampir.
Dampir.
- Cofnijcie się. - Czy musisz uciąć jej głowę?
To moja najmłodsza córka, Emina.
Zbaw jej duszę, Dampir.
Pozwólcie Dampirowi pracować, dobrze?
Proszę!
Wybacz mi, Emina.
O Boże.
Dzięki, ale...
Dzięki, ale uciszcie się.
Oczyszczamy cmentarz ze złych duchów,
których tu nie brakuje w chwili śmierci.
Dziękuję, dzięki.
Koniec przedstawienia.
Musicie iść z nami.
Aresztujemy tego oszusta z rozkazu naszego dowódcy.
Już was więcej nie oskubie, frajerzy.
Cofnąć się!
Jeśli go aresztujecie, musicie aresztować i mnie.
Spadaj, dzieciaku!
- Leżeć! - Nigdzie się nie ruszę bez menadżera!
Nie poznałem cię. Inaczej uderzyłbym cię mocniej.
Nie zmieniłeś się od czasu, kiedy się poznaliśmy.
Prowadzę zdrowy tryb życia.
Ty natomiast wyglądasz strasznie. Wojna ci nie służy.
Nie możecie nas aresztować. Dajemy ludziom nadzieję.
„Nadzieja”. Żal mi tych głupców.
Zresztą, nie aresztujemy was.
Nasz dowódca chce z wami rozmawiać.
Z nami?
- Dwoma bezużytecznymi menelami? - Zgadza się, dzieciaku.
Tak naprawdę, chce rozmawiać z Harlanem.
A co ja mogę mu powiedzieć?
Co tu się naprawdę dzieje, Lazar?
Ruszaj się.
Idziemy.
Otwierać!
Hej, jestem jego menadżerem.
Przymknij się.
Przyprowadziliśmy go.
No więc?
„No więc” co? To wy mnie tu ściągnęliście.
Lepiej się czułem, nie patrząc na wasze gęby.
Okaż komendantowi Kurjakowi trochę szacunku.
Tak jest, panie pułkowniku.
Szeregowy Harlan melduje się na służbę.
Nie?
Skoro wymieniliśmy uprzejmości, czy ktoś może powiedzieć, co ja tu robię?
Nie mam nic wspólnego z tą wojną.
Siadaj.
Proszę.
Ta wojna dotyczy nas wszystkich.
Ciebie też, Dampir.
Coś nas zaatakowało wczoraj w nocy.
Zginęli moi ludzie.
To było coś nie z tego świata.
Chcę wiedzieć, co to było.
Powiadają, że ty wiesz.
Czym ty właściwie jesteś?
Ja?
Jestem Dampirem.
Łowcą wampirów.
Ja i mój partner dbamy o to, żeby nikt
ugryziony przez te piekielne istoty nie wrócił do życia.
Zatem wiesz, jak je zabić.
Tak.
Chcesz naprawdę wiedzieć, czym jestem?
Jestem jedną wielką ściemą.
Wampiry nie istnieją, durniu.
Podnieście go.
Jestem jego menadżerem. Muszę przy nim być.
Ma prawo, by ktoś go bronił.
Harlan!
Harlan! Powiedzcie, co zrobiliście z moim partnerem.
Tu jest. Cały i zdrowy. Przynajmniej na razie.
Przyjrzyj się dobrze.
Nie wiem, kto to zrobił, ale to samo może dziś wieczorem przytrafić się tobie.
Zupełnie zwariowałeś?
Dampir to stek bzdur.
Zostawcie go.
Mówi tak, by ocalić własną skórę.
Pochodzimy z tego samego miasta i wszyscy wiemy, kim naprawdę jest.
To syn diabła.
Najlepszy dowód to, że się w ogóle nie postarzał,
odkąd go poznałem.
Sprawdźmy, który z was mówi prawdę.
Lazar, daj mu swoją broń.
Ruszać się!
Jest naładowany.
Nie zmarnuj amunicji.
Załadujcie broń!
- Zginie przez was. - Daliśmy mu broń.
Twój przyjaciel jest kozłem, który zwabi wilka.
Jeśli jest tym, za kogo go uważają,
to on jest wilkiem, nie kozłem.
Zobaczmy, jak to się rozegra.
Ale gówniana noc.
Pomocy.
Hej.
- Wszystko w porządku. - Proszę nie rób mi krzywdy.
Co tu robisz?
Próbuję przeżyć.
Wszystko dobrze.
Proszę.
Hej.
Zapach twojej krwi.
- Kim ty jesteś? - Kim ja jestem?
Kim ty jesteś?
Wstawaj przystojniaku.
Pora na kolację.
Harlan?
- Musimy zobaczyć, co się z nim stało. - Nikt nie wychodzi.
Co ci się nie podoba w mojej koszulce?
- Teraz ja zniszczę twoją. - Bojan, Nie!
On nie jest człowiekiem.
Jak tyś to zrobił?
Ruszać się!
Ognia!
Zabić go!
Dampir.
Wracajcie, moje dzieci. Nie pokonacie go.
Ty nie.
Ty zostaniesz.
Zostań z nim i bądź moimi oczami.
On wciąż żyje!
Myślałem, że cię straciłem.
O Boże. Jesteś cały?
Tak.
Kurjak, wynośmy się z tego przeklętego miejsca.
Jeśli zostaniemy, wszyscy zginiemy.
Tak, zabiją nas wszystkich.
Co ty z nim zrobiłeś?
To słońce.
Tam jest dziewczyna. Pogadaj z nią.
Cholera!
Wchodźcie do środka.
Boicie się?
Czy się, kurwa, boicie?
Lazar!
- Ruszać się! Do środka! - Dalej!
Ruszać się!
Mamy jeńca.
Cofnąć się!
Nikt nie wychodzi.
To nic osobistego, Kurjak,
ale kiedy się zaciągałem, nic nie mówili o walce z wampirami.
Chcesz stanąć przed sądem polowym, Stefan?
Przyprowadziłeś nas do tej zasranej dziury,
żeby nas rzucić na pożarcie tym potworom.
Kilku naszych kumpli już nie żyje!
Może to ty powinieneś stanąć przed sądem polowym.
A ty...
jeśli naprawdę jesteś zabójcą wampirów, wykończ to coś.
Wywleczmy ją na słońce i niech spłonie, jak ten drugi.
Zabijmy tego potwo...
- Co robisz, kretynie? - Nie ma sensu jej zabijać.
On ma rację.
Tylko ona może nam powiedzieć, z czym mamy do czynienia.
Zostawmy Kurjaka z tym czymś.
- Właśnie. Niech się nawzajem pozabijają. - Tak jest.
Spadajmy stąd!
Idziemy!
Zostać tu to szaleństwo, Emil.
Chodź z nami.
- Zamknijmy... - Nie jestem dezerterem.
Te stwory mogłoby nas wszystkich pozabijać...
a ty chcesz po prostu odejść?
Udawać, że nie istnieją?
Hej.
Co my tu robimy z tym szalonym żołnierzem
i tym potworem?
Juri, posłuchaj...
Nie możesz tu zostać, rozumiesz?
Co?
Dzieją się ze mną dziwne rzeczy i muszę...
Muszę tu zostać, żeby to rozgryźć.
- Nie, ja... - Oni tu wrócą. To...
To niebezpieczne.
Nie zostawię cię tu.
- Musisz iść. - Nie.
Nie.
Harlan.
Weźcie chłopca ze sobą.
Ja i Harlan stanowimy zespół.
Powiedz im, Harlan.
Harlan?
Mówiłeś, że zawsze będziemy trzymać się razem. Obiecałeś.
Idziemy.
- Obiecałeś mi, Harlan. - Idziemy.
Myślałem, że jesteśmy jak rodzina, Harlan.
Proszę, Harlan.
Nie rób mi tego, Harlan.
Pozwól mi z tobą zostać.
Chodź z nami, Harlan.
Proszę, Harlan.
- Puśćcie mnie! - Pomyśl o tym tak, Kurjak...
Jak zostaniesz, to cię zabiją. A to najlepszy sposób, żeby...
zobaczyć się z synem.
Zwiewaj tak daleko, jak się da, Stefan.
Jak tylko dowództwo dowie się, że stchórzyłeś,
przyjdą po ciebie.
No to zadbamy o to, żebyś nikomu nie powiedział...
komendancie.
Drzwi!
Zamknijcie ich z potworem.
Jedziemy.
Cholera!
- Jak się układa? - Zamknij się.
Czemu?
Nie masz żadnego planu.
Może wydusimy coś z tej suki?
Rusz się.
Nie.
Rusz się.
Nazywam się Tesla.
Nie „suka”.
Już raz mnie obroniłeś, żołnierzu.
A ty...
Dampir, mogłeś mnie zabić, ale wciąż żyję.
Jestem waszą dłużniczką.
Pamiętaj, po czyjej jesteś stronie.
Widziałeś nienawiść w jej spojrzeniu?
To nie was nienawidzę.
Nienawidzę Gorki.
Kto to jest Gorka?
Mój pan, władca nocy.
To przez niego jestem tym, kim jestem.
Władca czego?
Jak na Dampira, niewiele wiesz, prawda?
W odróżnieniu od nas, zwyczajnych wampirów,
władcy nocy nie muszą obawiać się słońca.
Tylko władcy nocy mają moc ożywiania wampirów...
i tworzenia takich, jak ty.
Co znaczy: „Takich, jak ja”?
- Nie zbliżaj się do bestii. - Zamknij się!
Muszę wiedzieć.
Jeśli władca nocy zapłodni kobietę, która nie jest wampirem,
ona urodzi Dampira.
- Nie jestem... - Twoja krew mówi coś innego.
Nie znałem ojca.
Ukrywał przed tobą prawdę, by cię chronić.
Władcy nocy zabijają takich, jak ty po urodzeniu.
Jesteś zbyt niebezpieczny.
A teraz, kiedy zabiłeś jednego z jego niewolników,
Gorka wie o twoim istnieniu.
I co to znaczy?
Zrobi wszystko, by cię unicestwić.
Jawor.
Cholera.
Co się dzieje?
- Jawor? - Co się, kurwa, dzieje?
Czemu się zatrzymałeś?
Jawor.
Jawor!
Uciekaj, dzieciaku!
Uciekaj, Juri!
Co się dzieje?
- Co ty z nim robisz? - To on.
Gorka.
Uciekaj!
Uciekaj, Juri!
Uciekaj!
Harlan!
Schwytał Jurija.
Schwytał twoich ludzi.
To moja wina.
Zaprowadź mnie do niego.
Proszę.
Tak, przyprowadź go do mojej rzeźni.
Nasza wataha wracała do miasta.
Pomogę ci go znaleźć.
Czemu miałabyś to zrobić?
Tylko Dampir może zabić władcę nocy.
Kiedy Gorka zginie...
będę wolna.
Nie ufam jej.
Jest jedną z nich. Zaatakuje nas przy pierwszej okazji.
Nie.
Boi się mnie.
Będę jej pilnował.
Najpierw musimy się wydostać z tego pieprzonego kościoła.
To proste, żołnierzyku.
Ładna torebka.
Jedziemy, lalusiu.
Widzę, że byłeś na zakupach.
Zostaw to.
Z tą maską ci do twarzy.
Nie wiedziałeś, że słońce jest szkodliwe dla skóry, żołnierzyku?
Czym ty jesteś?
Mamo?
Potwór!
Jesteś potępiony. Twoja matka też. Paskudna czarownica.
- Moja matka nie jest czarownicą! - Wynoś się!
Zapach twojej krwi. Czym ty jesteś?
- Mamo! - Czym ty właściwie jesteś?
Potwór!
- Co to znaczy: „jak ja”? - Mamo!
Czym ty właściwie jesteś?
Synem diabła.
Harlan.
Chodź do mnie.
Bądź ostrożny, Harlan.
Co?
Co się stało?
Ty mi powiedz.
Straciłeś przytomność w samochodzie.
Zacząłeś bełkotać jak szalony.
Trząsłeś się jak opętany.
Zawsze miewałem koszmary.
Teraz wydają się bardziej prawdziwe.
Jak powracające wspomnienia. Sam nie wiem.
Pewnie myślisz, że zwariowałem.
Każdy by zwariował po tym, co przeszliśmy.
Cholera!
Powiedziała, że pójdzie po coś do jedzenia.
Wiemy, z czego składa się jej jadłospis.
Jej kumple mogą się pojawić w każdej chwili.
Nie mam przyjaciół.
Ale słyszę wasze szepty z oddali.
Mama nie uczyła cię, że nieładnie jest...
obgadywać kogoś za jego plecami?
Żołnierzyku?
A poza tym, widziałam, jak prowadzicie tę swoją wojnę.
Naprawdę uważasz, że jesteście lepsi od takich, jak ja?
Nie masz pojęcia o wojnie.
Możecie przestać?
Twoje rany znikają.
Jesteś taki jak my.
Kurjak nie może uznać tego za coś normalnego.
Mnie też jest trudno.
Krew pamięta.
Wolałabym wszystko zapomnieć,
niż żyć ze wspomnieniem tego, co musiałam znieść przez Gorkę.
I tego, do czego mnie zmuszał.
Tesla...
Ufam ci.
Nie martw się.
Co, do cholery?
To ogromna przyjemność czuć strach pulsujący w twoich żyłach.
Nigdy nie znuży mnie igranie z waszymi marnymi żywotami,
podczas gdy wy modlicie się nadaremnie o litość.
Co czujesz, wiedząc, że twoje życie dobiega końca?
Nie mam pojęcia, jakie to uczucie umierać.
Z twojego przerażenia mogę wysnuć mgliste wyobrażenie.
Istnieliśmy zawsze i będziemy zawsze istnieć.
Byliśmy przy królach i cesarzach. Prowadziliśmy ich i zabijaliśmy.
Robiliśmy wszystko, co było niezbędne, by zaspokoić nasze pragnienie.
Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość nic nie znaczą.
Liczy się tylko krew.
Uwolnię cię od twojego strachu,
a wtedy ty, wierny psie...
przyłączysz się do mojej armii.
Wszyscy próbują uciec z tej piekielnej dziury...
a my chcemy tam wejść.
Wiem, jak ominąć blokady drogowe.
Ale jak już tam wejdziemy...
jak zrobi się ciemno...
jeśli oni są tacy, jak ta bestia...
to nam nie pomoże.
Nigdy nie wiesz.
Krwiopijczyni już się uspokoiła,
może powiesz mi więc, jaki masz plan?
Myślisz, że to zadziała?
Ty jesteś wampirem, Tesla.
Co o tym sądzisz?
Może.
Może?
Przekonajmy się.
No cóż...
załadujmy broń.
Nie jesteś tylko lalusiem, co?
Daj.
Chcesz broń?
Tak.
Bestia chce dostać broń.
Jesteś wystarczająco niebezpieczna.
Masz rację, żołnierzyku.
Gdybym chciała cię zabić, już byś nie żył.
Ale jeśli wejdę do miasta bez broni, nie mam szans.
To mi pasuje. Nie będę musiał obawiać się ataku z twojej strony.
Wiesz co? Zaczynasz mnie wkurzać.
Tesla! Po prostu... puść go.
Może sprawdzimy, czy te kule działają, co, Harlan?
Proszę bardzo.
Strzelaj.
To będzie moje wyzwolenie.
Twoja wojna to dziecinne igraszki w porównaniu z tym, przez co przeszłam.
Wyświadcz mi więc przysługę, żołnierzyku,
i odpuść sobie te samcze bzdury.
Hej.
Tesla...
wiesz, że mogłem cię zastrzelić?
Wiem.
Ale tego nie zrobiłeś.
Bo wiesz, co to znaczy być innym.
Uważaj na siebie.
To moja krew.
Idziemy, gołąbki.
WITAJ W PIEKLE!
Zrobiłem swoje.
Teraz pora na krwiopijcę.
Gorka ma kryjówkę pod starą biblioteką. Musimy przejść przez...
Ruszać się!
Chodźcie.
Tato, poczekaj!
Naja, chodź!
Pośpiesz się!
Idą.
- Szybciej! - Idziemy. Oni nadchodzą.
Szybciej, idziemy!
- Co się dzieje? - Lepiej unikać ruchliwych ulic.
Chodźcie.
Idźcie za mną.
Coś tu nie gra.
Tesla!
Chodzimy od kilku godzin.
Ta suka wciągnęła nas w pułapkę.
Nie mogę was tam doprowadzić.
Gorka to ustawił.
- Wie, że idziemy. - Zawiadomiłaś go.
Nie musiałam.
Władcy nocy wiedzą wszystko. Nie ma jak się ukryć.
Dałaś mu znać!
Są tu.
Cholera jasna.
Kurwa!
Ruszaj się!
Przestańcie, sukinkoty!
To działa! Mówiłem ci.
Nasz nowy pan...
chce twojej śmierci,
synu czarownicy.
Mówiłem ci, że wojna to nic dobrego, gnojku.
Pieprz się!
Pomóc ci, staruszku?
Wal się.
Chodź.
Dobrze.
Jedyny, którego chciałem zabić, to był Stefan.
Wiem.
Czekaj!
Pieprzyć to.
W porządku.
Harlan.
To Gorka.
To on każe mi to zrobić.
Możesz mu się przeciwstawić.
Mylisz się.
Jest zbyt silny.
Zejdź mi, kurwa, z drogi.
Nie jesteś jego niewolnicą.
Nic na to nie poradzę.
Przesuń się.
Zabij mnie.
Proszę, zabij mnie.
Cholera!
Przepraszam.
Harlan!
Hej. Chodź.
Chodź.
Cholera.
Dobra. Oczyszczę ranę.
- Będzie szczypać. - Dobra.
- Gotowy? - Tak.
Gotowe.
Dobra.
- Popij sobie. - Tak.
O to chodzi.
Wyliżesz się.
- Dzielny chłopak. - Tak.
To zdjęcie w kieszeni...
to twoja żona i syn, prawda?
Miklos i Miljana.
Miklos miał dziewięć lat, kiedy został zabity.
Przykro mi.
Taka jest wojna.
Uciskaj cały czas.
Jak tylko przyjdziesz na świat...
mówią ci, że jedynie ich poglądy i metody są właściwe.
Wpajają ci je tak mocno, że nie tylko sam w nie wierzysz...
ale w końcu...
zaczynasz sam wpajać je innym.
Wręcz nakazywać.
Może dobra drużyna nie istnieje.
Może wszyscy jesteśmy po złej stronie.
Albo ta wojna to jedyna, którą warto prowadzić.
Proszę, nie!
Nie możesz się buntować.
Należymy do jednego pana.
Nie należę do nikogo.
Już dobrze.
Miłość jest przereklamowana.
Wolę strach.
A ty się teraz boisz, Tesla.
Ponieważ wiesz, że niczym pies
ugryzłaś rękę, która cię karmiła.
Wampir i Dampir.
Nie dostrzegasz ironii tej sytuacji?
Nic nie znaczysz!
Jesteś marionetką, która porusza się tylko, gdy pociągam za sznurki.
Jesteś moją własnością.
I tylko moją.
Dampir cię znajdzie...
i zabije.
Chcę, by mnie znalazł.
Naprawię wtedy błąd, który popełniono, pozwalając mu żyć.
Kiepska z ciebie pielęgniarka.
Tak się dogląda umierających?
Masz życzenie śmierci?
Fajnie, że jak mnie łatałeś, pobrałeś więcej mojej krwi.
Pokaż ranę.
O kurde.
- I wcale nie boli. - Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Połączyłem siły z pieprzonym superbohaterem, co?
Tak.
Albo z potworem.
To chyba tu.
Co teraz, lalusiu?
Wchodzimy,
zabijamy Gorkę,
uwalniamy Jurija.
Proste.
Proste
Cicho tu.
Zbyt cicho.
Spotykamy się na górze.
Tato?
Miklos?
Tato?
Cholera jasna!
Tato...
czemu mnie zostawiłeś?
Czemu mnie zostawiłeś?
Kurjak?
Tesla.
Dobrze się spało...
komendancie?
Zostaw ją.
Zostaw ją!
Zostaw ją, do cholery!
Przestań!
Ty pieprzony gnoju.
Przestań!
Zawsze tobą pogardzałem, Kurjak.
Tobą i twoją obsesją na punkcie zasad.
Twoim poczuciem honoru.
Może zamienili cię w potwora, Stefan...
ale jedno się nie zmieniło.
Nadal jesteś pieprzonym fiutem.
Gorka!
Juri!
Czekałem na ciebie, Dampir.
Jesteś zbyt powolny.
Teraz,
w moim królestwie,
mogę cię wreszcie zabić.
Możesz próbować, pieprzony potworze.
Potwór?
Ja?
Ty jesteś tu jedynym plugastwem.
Teraz, kiedy leżysz tu przede mną,
twój smród potwierdza moje podejrzenia.
Jesteś potomkiem Draki.
Draka był głupcem.
Nie powinien był cię wpuścić do tego świata ani pozwolić żyć tak długo.
A jeśli chciał cię wykorzystać jako narzędzie zemsty...
to się przeliczył.
Tak jak przepędziłem go stąd wieki temu...
tak teraz zabiję ciebie.
Krew z jego krwi...
jak śmiesz żyć tak długo?
Imponujące.
Nie sądzisz, że to wspaniałe...
bezsens tego wszystkiego?
Nie trać jeszcze przytomności.
Mam tu kogoś, kto chce się z tobą pożegnać.
Twój wyjątkowy przyjaciel.
Harlan?
Juri.
Juri, wybacz mi.
Ale co? Wiedziałem, że po mnie przyjdziesz.
Niestety trochę za późno.
Juri.
Nie!
Wybacz, stary przyjacielu.
Gorka jest teraz moim panem.
Nie mogłem się powstrzymać. Był w mojej głowie.
Wiem.
Nie chcę żyć w taki sposób. Proszę, Harlan.
Już dobrze, Juri.
Jestem tu.
Jesteś prawdziwym dampirem, przyjacielu.
Świetnie... się z tobą pracowało.
Co za rozdzierające pożegnanie.
Żołnierz i zdrajczyni.
Ty cholerny skurwielu.
Pozostaniecie tu...
zatopieni we wszystkich cierpieniach, które widziały te mury.
Będziecie czuć te cierpienia przez wieczność...
każdą cząstką waszych jestestw.
Pora dokonać wyboru, Harlan.
Muszę wiedzieć.
Harlan. Chodź.
Chodź do mnie.
Coś nie tak, Harlan?
Boisz się własnego ojca?
A może to ja powinienem bać się swojego syna?
Pamiętaj o swoim pochodzeniu, mój synu.
Pamiętaj, kim jesteś.
Dlaczego Draka pozwolił ci żyć, Dampir?
Dlaczego?
Żyłem jak bóg pośród stworzeń, których przeznaczeniem jest śmierć.
Ale przez ciebie, Dampir...
wreszcie poznałem...
oślepiający blask...
śmierci.
Dobrze walczyłeś, żołnierzu.
Chodź.
Co to za miejsce?
Chyba nie ma nic wspólnego z Gorką.
Gorka powiedział, że to należało do mojego ojca.
To mój ojciec.
Właśnie takim go widzę w moich snach.
Najwyraźniej brzydota jest u was dziedziczna.
Jest wielu innych takich jak on.
To będzie więc długa wojna.
Witaj w świecie koszmarów, żołnierzyku.
To my staniemy się ich koszmarem.
Nasz syn dokonał wyboru, Velma.
Stał się...
Dampirem.
Ale nie chciał pójść za tobą.
Ani stać się twoim sojusznikiem.
Może będzie chciał cię zabić.
Być może.
Albo...
może posłucha głosu swojej krwi.
Mojej krwi.
Bo to jest dopiero początek.
Początek mojej wojny.
Tłumaczenie napisów: Jacek Barczyński