KAMPIOEN Boris scoort
fraude
buitenechtelijk kind
Failliet
LEUGENAAR
Wie is Boris Becker?
Boris Becker is een kind dat hier een vlammetje heeft.
En hij kijkt steeds maar weer of hij zich eraan brandt of niet.
Zal Boris Becker de gevangenis in moeten of zal er...
Deze zaak krijgt veel aandacht in Europa.
In de rechtbank zagen we een man die niks heeft overgehouden aan z'n sportcarrière.
Een man die financieel aan de grond zit en wiens reputatie in duigen ligt.
Het wachten viel me zwaar nadat 't vonnis werd voorgelezen.
Over twee dagen wordt de strafmaat bepaald. Het is erg pittig.
Ik heb m'n dieptepunt bereikt. Ik heb er geen andere woorden voor.
Ik zal het onder ogen zien. Ik ga me niet verstoppen of weglopen of...
Ik zal de uitspraak accepteren.
Het is woensdagmiddag. Vrijdag weet ik hoe m'n leven zal lopen.
VRIJDAG 29 APRIL 2022
- Boris. - Heb je er vertrouwen in?
Wil je nog iets kwijt aan je fans? Wil je nog iets zeggen voor je naar binnen gaat?
Tot in de rechtbank.
Becker hoorde de uitspraak met een rood gezicht maar emotieloos aan.
Ik had het gevoel...
Hij zal nooit meer echt geld kunnen verdienen en kunnen werken.
Boris Becker heeft z'n fortuin verkwanseld door financieel wanbeheer.
Hij is nu veroordeeld tot 2,5 jaar gevangenisstraf.
Als er één plek is waar ik me thuis voel, dan is het Wimbledon wel.
FINALE OP WIMBLEDON 1985 KEVIN CURREN TEGEN BORIS BECKER
Ik hoorde dat m'n tegenstander, Kevin Curren...
...altijd op de eerste stoel ging zitten.
M'n coach zei tegen me: 'Kom als eerste op en ga op de eerste stoel zitten.'
Hij was de gedoodverfde favoriet. Hij leek nerveus.
Als ik de toss zou winnen, wilde ik als eerste serveren...
...om de eerste klap uit te delen.
Ik won mijn servicegame en brak de zijne.
Becker heeft geen last van zenuwen.
Game en eerste set, Becker.
Dan zijn de rollen omgedraaid. Kevin speelt me eruit.
Maar ik herpak me en breek de volgende.
Game Becker.
Hij heeft het mentaal zwaar.
Setpoint.
Game Becker.
In de vierde set brak ik z'n eerste game.
Ik dacht: nu hoef ik hem alleen uit te serveren.
Ik ben nerveus. Ik stuiter de bal, maar die blijft plakken.
Alsof hij vastgelijmd zit.
Dubbele fout. Het publiek: 'Ooo.'
Nul-vijftien.
Matchpoint nu. Ik denk van: toe, God, geef me nog één service.
Nog één service.
34 JAAR LATER
Laten we bij het begin beginnen. Ben je failliet?
Hoe komt iemand die al die titels wint in zo'n situatie terecht?
Drievoudig Wimbledonwinnaar Boris Becker verschijnt in Londen voor de rechter.
Morgen.
Hier spelen ze om.
Draai je om.
Dit is het beroemde gedicht 'Indien' door Rudyard Kipling.
Hier wacht je voor je het Centre Court op gaat.
Hier word je zenuwachtig.
'INDIEN GE TRIOMF EN RAMPSPOED KUNT TROTSEREN
EN BEIDE BEDRIEGERS GELIJKELIJK WEERSTREEFT'
Veel sporters denken dat de hoeveelheid geld die we verdienen...
...ook na onze carrière zal blijven binnenstromen.
Het lag aan mij.
Het besef kwam pas heel laat.
Ik geloof dat alles een reden heeft.
Maar wat was hier de reden voor? Waar had ik dit aan verdiend?
En nogmaals, ik wil niet...
Ik wil niet voor de camera zitten janken of m'n beklag doen.
Wat er ook gebeurt, ik zal het accepteren. Maar het is wel zwaar.
Het is moeilijk om te achterhalen waarom.
Ooit zal ik erachter komen, maar nu weet ik het niet.
Hij heeft 't gelapt.
- Gefeliciteerd, kampioen. - Bedankt.
- Hoe voel je je? - Het is of ik droom en eh...
Ik heb nu een verantwoordelijkheid naar de sport toe.
Want op mijn leeftijd Wimbledon winnen is wel iets speciaals.
Wie is ooit op z'n knieën kampioen geworden?
Geen idee.
Als iemand twee weken geleden had gezegd dat je Wimbledon zou winnen...
- ...wat had je dan gezegd? - Dat ie gek was.
Beckers overwinning wordt in West-Duitsland gevierd.
De president stuurde z'n felicitaties meteen na de wedstrijd.
In Beckers woonplaats bij Heidelberg...
...keken familieleden die niet naar Wimbledon konden de finale op tv.
Later, de grote ontvangst.
De smalle straten van Leimen kunnen de menigte niet aan.
BOEM BOEM
Graag applaus voor Boris Becker.
- Gefeliciteerd. - Bedankt.
Boem boem.
Zo heet ik niet.
Laten we het daar meteen even over hebben. Het staat zelfs op Sports Illustrated.
'Babyboomer en Boom Boom Becker.'
Bij m'n geboorte noemde m'n moeder me Boris, niet Boom Boom.
Dus dat vind ik niet leuk.
Merk je nu dat de jongedames...
Dat je meer jongedames ontmoet dan...
Sinds Wimbledon zijn er meer meisjes.
Meer meisjes?
DEEL EEN TRIOMF
DE JEUGDIGE KONING BECKERS HOOFDPRIJS
BORIS STEELT DE SHOW
KAMPIOEN MET 17 BORIS VESTIGT RECORD
De 17-jarige West-Duitser werd de jongste kampioen door Kevin Curren te verslaan.
De uitslag van een tenniswedstrijd zegt veel.
De verliezer werd overklast.
De winnaar begon moeizaam, maar vond toen z'n wedstrijdritme.
Het verhaal achter de cijfers is hoe de punten gewonnen worden.
Niet alleen rake slagen of missers, maar wat er tussen de oren gebeurt.
Wanneer je op safe speelt of ervoor gaat.
Waarom komt en gaat het zelfvertrouwen?
Die angst om te verliezen of die speciale overmoed.
Hoe overtuigen spelers zichzelf dat ze het kunnen...
...zelfs als het tegenzit?
De uitslag geeft daar geen antwoord op.
De uitslag is maar een krantenkop.
BECKER SPRAKELOOS IN DE RECHTBANK
Is hij down?
BORIS LIEGT
Zal hij verliezen?
DRIEVOUDIG WIMBLEDONWINNAAR DE GEVANGENIS IN
De koppen verdrongen het verhaal.
Ik sprak Becker tweemaal.
In 2019, toen de problemen begonnen.
En opnieuw in 2022, drie dagen voor hij naar de gevangenis ging.
Het tweede gesprek ging veel om het begrip tijd.
Over z'n onzekere toekomst en dat z'n verleden hem achtervolgde.
Wat zou je tegen je jongere zelf willen zeggen?
Het is interessant dat je me die vraag stelt.
M'n oudste zoon vroeg me laatst, na het proces:
'Papa, wat heb je achteraf hiervan geleerd?'
Ik zei: 'Jongen, los je eigen shit op.'
Wat verdient Ion Tiriac aan Boris?
- Niet genoeg. - Nee?
M'n manager was Ion Tiriac.
Ik speelde op m'n 15e een toernooi in Monte Carlo.
De bondscoach was Günther Bosch.
Dat was een Roemeen en een jeugdvriend van Tiriac.
Hij zei tegen Ion: 'We hebben nu een jonge wildebras die je echt moet zien.'
Dus ik ging kijken.
Interessant.
Een beetje gezet.
Ion Tiriac had altijd die grote, enge snor.
Hij was de coach van Guillermo Vilas, en ik was nerveus.
Vilas.
Qua talent misschien nul komma nul, maar hij werkte ontzettend hard.
Zo werd hij de beste speler van die tijd, als je kijkt wat ervoor en erna kwam.
Boris Becker deed op dat moment precies wat hij doen moest.
Ik werd uitgenodigd voor een oefenweek met Guillermo Vilas in Hamburg.
Vilas was de hardste werker in het tennis.
Tiriac wilde zien hoeveel ik aankon.
- Hoe was dat? - Pijnlijk, na een paar dagen.
Hij zat onder het gravel, tot in z'n ogen toe. En hij bloedde.
Interessante gast.
Werkte als een bezetene tot hij bijna z'n schouder brak.
Boris is een heel vastberaden jongeman.
Hij was misschien wel de hardste werker die ik ooit had gezien.
Ik speelde en trainde graag, maar ik won vooral graag.
- Ik won m'n eerste toernooi op m'n zesde. - Zes?
Zes jaar.
Ik weet nog hoe ik toen dat bekertje omhoog hield.
Precies weet ik het niet, maar het was vast klein.
Rainer Martinell en Boris Becker om de eerste plaats.
Game, set, match.
Zeven jaar geleden was Borg hier.
Ik wens jou evenveel succes.
Succes.
Kom, Boris.
Als je op je zesde wint, je zevende, je achtste, een coach krijgt...
...dan speel je meer en meer.
- Hoe oud zijn jullie? - Elf.
Wie is jullie favoriet op grote toernooien?
Borg.
Borg, ja?
M'n jeugdheld was Björn Borg.
Ik aanbad hem. Ik wilde net zo zijn.
Ik geef nooit op.
Wat de stand ook is, de wedstrijd is pas voorbij na het allerlaatste punt.
Als je op je vijfde met tennissen begint, wil je winnen.
Daar train je voor.
Dat wil je met je leven bereiken.
Toen ik Borg zag, zei ik: 'Zo moet ik proberen te spelen.'
Het enige grote toernooi dat op tv kwam, was Wimbledon.
Bij die beroemde finale in 1980...
...zat de jonge Boris met z'n ouders op de bank televisie te kijken.
Op een zeker niveau ga je beseffen dat het meer om wilskracht gaat.
Beiden twee sets.
Toen ik de tiebreak in de vierde set verloor, dacht dat ik zou verliezen.
Ongelooflijk.
Wat zal er door Borg heen gaan?
Ik dacht: nu moet ik wel winnen. Hij wil het vast niet zo erg als ik.
Kampioenschapspunt.
Maar hij vond het toch nog in zich.
De kampioen.
Ik stond versteld dat hij won.
We voelden ons Björn Borg als we toernooien speelden.
Ik gedroeg me niet geweldig destijds.
Ik werd boos, sloeg m'n rackets stuk.
Na een training van drie uur was m'n straf altijd...
...om nog een uur tegen Steffi Graf te spelen.
De beste twee tennissers van Duitsland woonden 15 kilometer van elkaar.
Op m'n twaalfde was ik de beste speler onder de veertien.
Op m'n veertiende speelde ik tegen volwassen mannen.
Ik werd Duits kampioen indoor bij de mannen toen ik veertien jaar was.
Destijds waren er drie managementbedrijven in het tennis die echt meetelden.
Ze kwamen alle drie naar m'n vader.
Mark McCormack trok meteen de portemonnee, net als Donald Dell.
M'n vader vond 't maar respectloos dat ze geld voor z'n zoon boden.
Dus wees hij ze de deur.
Tiriac had het niet over geld.
Hij zei: 'U heeft een getalenteerde zoon. Ik wil hem onder m'n hoede nemen.
En ik zorg voor hem als voor m'n eigen zoon.'
Ik sprak z'n ouders. Heel eenvoudige, gewone mensen.
Lieve mensen. Ze snapten alles. Ik sloot een deal.
Ze bleven thuis. En als hij in een finale stond...
...dan nodigde ik ze soms uit. Ik heb liever niet steeds de ouders erbij.
M'n moeder vindt nog steeds dat haar grootste fout was...
...dat ze me van school liet gaan.
Maar m'n vader besloot: 'Laten we de jonge Boris een kans geven.'
En zo werd ik op m'n zestiende professional.
Ik speelde powertennis.
Een harde klap en dan naar het net. Vrij agressief.
De strategie was simpel.
Instinctief wist ik dat het om kracht ging.
Zo de ander overmeesteren.
De ander werd uiteindelijk moe, maar ik niet.
In de herfst van 1984 was ik misschien honderdste op de wereldranglijst.
Ik verloor vaak in de eerste ronde.
In september en oktober vloog ik er een keer of zes, zeven uit in de eerste ronde.
In het tennis is dat een lange serie.
Je zelfvertrouwen gaat eronder lijden.
Ik barstte in tranen uit. Tiriac was erbij.
Hij begon te huilen.
'Ik kan het niet. Ik doe er alles aan, maar...'
Ik zeg: 'Je kunt het best. Denk eens na. Je doet het goed.'
Ik zei: 'Ion, ik wil best de halve wereld over reizen. Maar ik moet soms winnen.'
Voor mij draaide m'n hele leven om winnen.
Hij zei: 'Boris, ik garandeer je...
...dat als je zo nog drie maanden doorgaat, je grote dingen zult winnen.'
Begin '85 won ik van de besten ter wereld.
Ik was dertigste op de ranglijst.
Nadat ik in Rome de halve finale had gehaald, werd ik twintigste.
Wie ingevoerd was in het tennis zei: 'Die jonge Duitser, hou die in de gaten.'
Er werd gepraat over Boris Becker uit Duitsland.
'Die jongen moet je zien spelen.'
In februari of maart van 1985 speelden we een demonstratiewedstrijd.
Hij zeurde en klaagde over elke beslissing.
- Nee. - Laatste waarschuwing.
Ik won die wedstrijd vrij makkelijk.
In de kleedkamer zei ik:
'Hé Boris, weet je... Zorg eerst dat je iets wint. Dan mag je klagen.
Maar tot je iets wint, moet je dat gedoe laten.'
Wist ik veel dat hij vier maanden later Queen's en Wimbledon zou winnen.
Queen's was het belangrijkste toernooi op gras voor Wimbledon.
Ik speelde de finale tegen Kriek.
STEM VAN JOHAN KRIEK
Ik speelde de finale tegen een schooljongen.
Ik denk: dat wordt een makkelijke titel.
Maar vol zelfvertrouwen serveerde hij kanonskogels.
- Ja. - Game, set, match.
Hij versloeg me en de pers vroeg: 'Wat vindt u van die Duitse schooljongen?'
Ik zei: 'Met die service wint hij Wimbledon.'
De ouders van Becker zijn door het dolle.
Proficiat.
Proficiat. Hallo.
Je staat tussen grote namen op die cup.
Mensen als Laver, Hoad, Sedgman, natuurlijk McEnroe en recentelijk Connors.
Inderdaad. Er staat nu een nieuwe naam bij.
Tussen Connors en McEnroe. Dat is natuurlijk ongelooflijk.
- Zeventien jaar. - Inderdaad.
- Dat is wel jong, toch? - Zeker.
Het voelde als een tsunami, een grote golf waarop ik meereed.
En ik speelde m'n gewone spel en ik won.
TRAININGSVELD
De week tussen Queen's en Wimbledon kreeg ik een betere trainingsbaan, zichtbaarder.
Iedereen keek naar me en dat beviel me prima.
Zet me in de schijnwerpers, dan zal ik wat laten zien.
Ik dacht niet eens aan winnen.
Ik genoot met volle teugen. Ik was als een kind in een snoepwinkel.
Hij voelde zich meteen als een vis in het water op gras.
Niemand weet hoe je op gras speelt. Wie zichzelf grasspecialist noemt...
...komt uit Australië in de jaren zestig. Dat waren grasspecialisten.
Maar verder zijn er amper grasbanen.
Dan was er nog dat duiken.
Ik bedoel, dat was werkelijk waanzin.
Op gras? Oké, misschien. Maar hij dook ook op gravel.
Voor sommige ballen moest ik duiken.
En dat imponeerde de tegenstander nog het meest.
Dat ik dat voor een punt overhad.
Mezelf een beetje pijn doen.
Tijd.
In 1985 op Wimbledon...
...speelde ik tegen Tim Mayotte, die twee-één in sets voorstond.
Ik verzwikte m'n enkel.
Het was afgelopen.
- O, jee. - 30-15.
Tim stond nog aan de achterlijn.
Als hij naar het net was gekomen om m'n hand te schudden, dan was het uit geweest.
Hij wilde opgeven.
Ik zei: 'Bosch, schreeuw naar hem.'
Uit m'n ooghoeken zie ik Bosch en Tiriac zo doen.
Ineens word ik wakker en hoor ik Tiriac roepen: 'Vraag een time-out.'
Mag ik m'n drie minuten?
Hij is verzwikt.
Hij neemt z'n time-out. Z'n blessurepauze van drie minuten.
De fysio moest helemaal naar baan nummer 14 komen.
Gelukkig speelde hij niet op het Centre Court.
Toen de dokter kwam, zaten er al 20 minuten op.
Dat was meer dan drie minuten, maar het is goed dat hij er is.
M'n enkel zag bont en blauw, maar ik kon door met de wedstrijd.
Een kwartier later was het heel anders. Hij was een mentaal wrak.
Hij gaf me amper een hand. Hij stormde de baan af en dat snap ik wel.
Daarna moest ik alles omgooien.
In plaats van 30 waren er 130 journalisten.
Ken je Mr Ashe, Mr Arthur Ashe?
Goed.
Ben je verbaasd om met 17 jaar in de kwartfinale te staan?
- Zeker weten. - En je enkel?
Het valt mee, maar hij is niet helemaal goed.
En de druk voor zo'n jong iemand.
Je bent niet geplaatst, hoewel dat voor meer spelers geldt.
Kun je die druk aan?
Ik denk het wel. Ik probeer het in ieder geval.
Even over Becker. Is het een eendagsvlieg of een blijver?
Hij kan de jongste kampioen worden van de vier grote toernooien.
Ik denk dat hij het echte werk is.
Hoe moeilijk is het voor een jongen van 17 om met beide benen op de grond te blijven?
Als tennisser sta je niet met beide benen op de grond.
Hij heeft 't gelapt.
De kampioen...
...is Becker.
Na Wimbledon bracht Tiriac me naar Monaco, waar ik woonde.
Hij zegt: 'Niet naar je appartement.
We checken in het oude strandhotel in en dan vertel ik wat er net is gebeurd.'
Ik zeg: 'Hoezo?' 'Laat me het uitleggen.
Ik ga je vertellen wat er voortaan wel of niet kan in je leven.'
De implicaties voor jou als eerste, jongste, ongeplaatste Duitser.
De verwachtingen in het tennis, in Duitsland, van de media.
Over dat je bruine schoenen combineert met een bruine riem.
Geen zwarte. En overhemden, stropdassen, noem maar op.
Het hele gedoe dat je nu een imago hebt.
Dat je een superster in de sportwereld bent.
Hij zei: 'Tennis is mooi, maar zodra je van de baan stapt, word je achtervolgd.'
Ik hoefde niks te doen. Hij had het.
Hij had het charisma. Die man had alles.
Hij werd een enorme megaster.
- Wat zou je hem zeggen? - Dat ik wel met hem wil ballen.
We zijn trots op Boris Becker. Hij heeft Leimen groot gemaakt.
Leimen wordt beroemd.
Daar zijn we dolgelukkig om.
Ik vind Boris Becker leuk. Z'n spel en instelling en dat hij jong is.
Een Duitser.
Maak plaats, Michael Jackson en Madonna, voor een nieuw idool.
Niemand wist dit beter te gelde te maken dan Ion Tiriac.
Hij werd geboren in Transsylvanië, waar hij een fabrieksbaantje verruilde...
...voor een carrière als professioneel tennis- en ijshockeyspeler.
Na de val van het communisme in Roemenië...
...kocht Tiriac goedkoop staatsbedrijven op en werd miljardair.
Hij bezit 500 vintage auto's.
Met z'n neus voor zaken...
...bezorgde hij Boris Becker miljoenen aan sponsorcontracten.
Ze weten niet dat m'n tennisspullen van Puma zijn.
Ion Tiriac wist hoe je een imago verkoopt.
Hij deed de contracten, had alle bankrekeningen.
Hij regelde op een heel professionele manier m'n leven.
Er was geen andere manier.
Ik leerde hem om geen creditcard te hebben.
Geen geld op zak te hebben.
Want anders zouden de mensen om hem heen er maar van profiteren.
Toen hij nog jong was.
Zeventien is nog heel jong.
Toen ik nog tenniste, ging ik nooit naar de pinautomaat.
Ik had geen flauw benul hoeveel er eigenlijk op die rekening stond.
Meer dan genoeg.
Hoe laat is je vlucht?
Sporters hebben geen universitaire graad.
We hebben geen rechten of bedrijfskunde gestudeerd.
Alles draait om het sporten.
Dus tegen de tijd dat je stopt als je in de dertig bent...
...heb je geen flauw benul.
Mr Becker, even in het Engels.
DRIE JAAR NADAT HIJ GESTOPT IS
Voormalig Wimbledonkampioen Boris Becker...
...kan drieënhalf jaar cel krijgen wegens belastingontduiking.
Hij zou miljoenen ponden aan achterstallige belastingen schuldig zijn.
IK MOET DE CEL IN
Om het verhaal te begrijpen, moeten we heen en weer in de tijd gaan.
Ver voor z'n veroordeling in Londen kwam hij in aanraking met de Duitse wet.
Omdat ik zogenaamd zoveel geld verdiende...
...werden de Duitsers een beetje... Hoe zeg je dat? Afgunstig.
'Die jongen doet wat hij wil en verdient bakken geld.
Dat kan niet helemaal fris zijn, toch?'
Het is teleurstellend voor de kleine man zoals ik...
...dat grote jongens als Boris Becker overal mee wegkomen.
Hij zit in de showbusiness naast de sport, dus moet hij gestraft worden.
Ze vervolgden me wegens belastingontduiking.
Als de overheid je tegenstander is... Die hebben veel macht.
De overheid richtte zich op het begin van z'n carrière...
...toen z'n manager Ion Tiriac hem adviseerde om in Monaco te wonen.
In dat fameuze belastingparadijs kon Boris z'n geld bij de Duitse staat weghouden.
Tegen de tijd dat de aanklagers z'n financiën doorlichtten...
...was Becker weg bij Tiriac, woonde hij in Duitsland en was hij getrouwd.
Ze waren op vakantie in Miami toen de belastingpolitie aanklopte.
M'n advocaat belde dat de politie...
...met de belastingdienst m'n huis wilden binnenvallen.
En dat ze vooral in m'n kluis wilden inbreken.
Het was drie of vier uur 's nachts.
Ik zei eerst de combinatie nog verkeerd.
Je verwacht niet dat de overheid thuis bij je inbreekt.
Daarna werd alles onzeker.
Ik had een gevoel van: hoe is dat mogelijk?
Kunnen ze zomaar bij je binnenlopen?
Hem als misdadiger behandelen?
Het was heel pijnlijk voor hem, vooral omdat we er niet waren.
We konden niets doen.
En het was een donderslag bij heldere hemel.
Het voelde als een inbreuk, een overval.
Ik zei: 'Er liggen sieraden in en allerlei documenten.
Maar ook naaktfoto's van m'n vrouw toen ze zwanger was. Let je even op die foto's?'
Ze namen alles mee. Die foto's heb ik nooit meer gezien.
Ik weet nog dat hij steeds aan de telefoon zat en het niet begreep.
Hij was heel verbaasd en totaal overrompeld.
En verdrietig.
Ze beweerden dat ik theoretisch in München had gewoond...
...hoewel ik officieel in Monaco woonde.
Die twee jaar was Becker 72 dagen in Monaco...
...maar 139 dagen in het appartement op de bovenste verdieping in München.
M'n zus Sabine had een appartement met een logeerkamer.
Als ik naar München kwam om m'n vrienden te zien...
...logeerde ik niet in een hotel, maar bij m'n zus.
Dat was m'n misdaad.
...dat hij een vaste verblijfplaats in Duitsland heeft...
...en dat hij om die reden...
...en om z'n belasting wederrechtelijk te verlagen...
...dat op z'n aangiften heeft verzwegen.
De verdachte heeft zelf toegegeven dat hij opzettelijk gehandeld heeft.
Tijdens het proces eiste de openbare aanklager...
...drie jaar en negen maanden cel.
Je kookt vanbinnen en wilt opstaan om die man te vragen...
...of hij ze wel op een rijtje heeft, maar je moet je mond houden.
Ik kreeg twee jaar voorwaardelijk en een boete van 250.000 mark.
Daarmee was de zaak afgedaan.
Boris Becker las een verklaring voor waarin hij onder meer zei:
'Dit was m'n belangrijkste overwinning. Ik ben vrij.'
Stel je de Duitse koppen voor.
LES IN NEDERIGHEID
VOORWAARDELIJK VRIJ
Ieder zuchtje wind in m'n leven ontaardt in een orkaan.
De huidige hoofdredacteur van de meest gelezen krant van Duitsland...
...heeft het me uitgelegd.
Er zijn drie onderwerpen waarmee hij altijd kranten kan verkopen.
Een, Adolf Hitler.
Twee, de hereniging van Duitsland en drie, Boris Becker.
IK TREK HET BOETEKLEED AAN
Dat is het misverstand waar ik al 35 jaar mee te maken heb.
Ik zei: 'Als kampioen op de baan moet je ook buiten de baan kampioen zijn.
Zorg dat ik je niet hoef af te straffen.
Want dat doe ik, waar iedereen bij is.
Hoeveel geld jij ook verdient, ik ga veel meer verdienen.
Voor jou.' En dat gebeurde ook.
Megasterren verdienen 10, 15, 20 procent op de tennisbaan.
En de rest daarbuiten.
EEN HEEL ANDER SPEL
Tiriac had een marketingcampagne rond z'n nieuwe superster.
Ik kreeg prima contracten bij grote concerns over de hele wereld.
Maar dan moest de jonge Boris Becker wel winnen.
Als hij niet won, dan was het hele verhaal afgelopen.
Hoe zeg je dat? Het hoort erbij. Hij kan het aan, of niet.
Als je van Boris een goede nummer één wilt maken, moet je hem opbouwen als tennisser.
Ik kwam maar niet verder dan de kwartfinale.
Ik geloof in vijf toernooien op rij.
Het was kwartfinale hier, kwartfinale daar...
Dat was goed, maar niet goed genoeg.
En toen was er een crisis vlak voor Wimbledon.
De druk liep op.
'Kan Boris z'n titel verdedigen of is hij een eendagsvlieg?'
Game, set, match, Becker.
Ik win de kwartfinale in drie sets, ik win de halve finale.
Ik begin te denken: hm, dit gaat goed. Ik voel de kracht vanbinnen.
En iedereen is van: hm, dit is... Hij is weer terug in vorm.
In de finale sta ik tegenover Ivan Lendl. De nummer 1 van de wereld.
Lieve help.
Een van de beste forehands en services aller tijden.
Hij speelde met heel weinig emotie. Bijna computerachtig.
Het had misschien niet veel charme voor het publiek.
Hij was geen showman.
Ik noem hem de eerste professional van het tennis.
Game, Lendl.
Voor Wimbledon...
...had ik een lang gesprek met Tiriac en Bosch.
'Ik heb steeds alles gedaan zoals jullie zeggen.
Dus mag ik het voor deze ene keer spelen zoals ik wil?'
Ik was op kracht kampioen geworden.
Vijftien-nul.
Game, Becker.
Ik heb nog nooit zo'n vastberaden speler als Becker gezien.
Stilte.
- Ja. - Game, set en match, Becker.
Dat vond ik ongelooflijk. Dat hij onder die druk opnieuw won.
Voor je 19e verjaardag tweemaal Wimbledon winnen, dat is waanzinnig.
M'n belangrijkste overwinning was toen ik m'n Wimbledontitel prolongeerde.
Misschien dat ik toen zelfs een man werd.
Volwassen genoeg om te beseffen dat ik op m'n instincten en kracht kon vertrouwen.
Ik sprak naderhand m'n vader.
Ik zei: 'Organiseer niet weer een rondrit in een open wagen door Leimen.'
Maar hij deed het toch. We kregen ruzie. Ik zei: 'Ik doe het niet.'
Hij zei: 'Dan kan ik niet naar huis. Je zet me voor schut als je niet komt.'
Ik zeg: 'Voor de laatste keer, het is mijn leven. Mijn overwinning, mijn besluit.
Ik doe 't omdat ik van je hou, maar dit is de laatste keer dat je voor mij beslist.'
Als je zo jong bent en in een zee vol haaien geworpen wordt...
...dat is lastig leren zwemmen.
Maar kun je eenmaal zwemmen, dan betekent dat onoverwinnelijke gevoel dat je wint.
Die herfst deed ik iets wat geen ander ooit heeft gedaan.
Ik won drie Master Series in opeenvolgende weken op drie continenten.
Maar vraag me niet hoe ik sliep.
Niet dus.
Ik won het ene na het andere toernooi. Ik zat in een flow. Niemand kon me aan.
Denkt u dat een minderjarige tennisser voor veel Duitsers...
...iets belichaamt wat we verloren zijn?
Vechtlust, prestatiedrang, onbegrensd zelfvertrouwen?
In zekere zin wel. We zijn een verslagen volk.
En we zijn terecht opgetogen...
...dat iemand deze internationale successen boekt.
Hij was de eerste Duitser die na de oorlog...
Hij was de jonge Siegfried.
DIE NIBELUNGEN: SIEGFRIED (1924) REGIE FRITZ LANG
Hij was iemand die z'n mannetje stond.
Hij had de présence die een megaster hebben moet.
En de mensen accepteerden dat.
Een van Beckers wensen werd vervuld.
Hij ontmoette de paus.
De tweevoudig Wimbledonkampioen bracht een tennisracket mee voor Johannes Paulus II.
De paus tennist en houdt van sport. Hij zwemt ook.
Johannes Paulus II had Becker enkele maanden daarvoor uitgenodigd.
Hij heeft drie toernooien gewonnen op drie continenten...
...op drie verschillende ondergronden.
Bedankt voor uw komst.
Uw mening over enkele spelers.
Komt McEnroe terug?
Hij was bij de laatste drie toernooien.
Het zal een lange weg voor hem zijn, maar ik denk dat hij een comeback kan maken.
Heb je tegen hem gespeeld?
Ik heb inderdaad in Stratton Mountain in Vermont tegen John McEnroe gespeeld.
Fout.
McEnroe ramt hem in het net.
Wat was er?
Ik was er even uit geweest.
Ik was op Stratton Mountain nogal opgefokt omdat ik vond dat ik iets te bewijzen had.
Hij kwam terug van een sabbatical en zou die jonge Duitser weleens een lesje leren.
Ik was klaar om er flink tegenaan te gaan. Niet dat dat ooit een probleem was.
Maar dit keer meer dan ooit.
Uit.
- John behield z'n service. - Mac is back.
Er waren toen nog geen microfoons op de baan.
Je kon dus niet horen wat de spelers zeiden.
Ik wilde hem intimideren.
En zo'n beetje de tennisversie gebruiken van wat ze nu trash talk noemen.
Bij de eerste wissel zei McEnroe iets tegen Becker over respect.
Wat precies konden we niet verstaan.
Hij zei: 'Boris, ik ga je helemaal inmaken, vuile klootzak.'
Als iemand dat nu deed, kreeg die meteen een boete.
Ik was geschokt, geïntimideerd. Wat moest ik nu?
Ik leerde heel wat Engels bij in die tweeënhalf uur.
Woorden die ik nooit had gehoord en zelden gebruik.
Hij zei dat je hem de huid vol schold.
Ja, maar het werkte dus niet.
Hij won die set met 6-3.
- Het was een gevecht. - We hebben McEnroe gemist.
Ik heb nooit iemand met meer balgevoel gezien.
Hij vond hoeken en plaatste de bal...
...op een manier die je niet leren kunt.
Hij had een wat onbeholpen techniek, wat het lastig maakte om tegen hem te spelen.
Hij ging er vol in en daar reageerde ik op. Ik ga het gevecht niet uit de weg.
Z'n spel was geweldig. Hoe hij over de baan dook. Heel leuk om te zien.
Hij had het enthousiasme van een kind, maar een volwassen lichaam.
Hij had de hardste service in de geschiedenis van het tennis.
Ik won de tweede set...
...en in de tiebreak van de derde had hij vier matchpoints.
Acht-zeven.
Wat weet je verder nog?
Dat me een matchpoint werd afgepakt.
- Uit. - Nee.
Ik had een paar matchpoints. Bij het eerste riepen ze 'uit'.
Het zal wel karma zijn geweest.
En het kwam me duur te staan, want ik raakte in een neerwaartse spiraal.
Lastig.
Hoezo?
Het jonge, opkomende genie Boris Becker wint.
John voelde wel aan: die zak aan de overkant is even koppig als ik.
Hij laat zich geen oor aannaaien.
En vanaf dat moment respecteerde hij me.
Sprechen Sie Englisch?
Het spel veranderde. Het powertennis was in opkomst.
Hij serveerde me min of meer van de baan.
VS tegen Duitsland
Na vijf uur spelen hadden we pas drie sets gehad.
En Boris leek heel fris.
De dag zit erop.
M'n cijfers tegen hem zijn de slechtste van alle toptegenstanders.
Had ik maar tegen hem gespeeld toen ik op m'n top zat.
Dan had hij nog wel gewonnen, maar dan had ik beter partij geboden.
Mijn talent was om anderen het leven zuur te maken, zodat ze extra hun best deden.
Ik moest m'n kop houden en ze hun eigen graf laten graven. Maar dat kon ik niet.
Op een keer speelde ik tegen Boris in Parijs.
Hij had altijd zo'n nephoestje en deed dan of het echt was.
Zo van... Terwijl ik 'n breekpunt tegen had.
Zo van: kom op, Boris. Moet je zo winnen?
Hoestte je voor het effect en niet zozeer omdat...
Ik had er genoeg van, dus ik hoestte steeds als hij hoestte.
Hij deed m'n hoest na, waardoor ik juist meer ging hoesten.
Zo werd het een echte wedstrijd.
Stilte alstublieft.
Z'n hoest leidt af.
Uit.
0-15.
Na tien keer begint het publiek te joelen.
Ze weten niet wat dit is.
Ik vind het grappig om z'n aanstellerij aan de kaak te stellen.
Daar is z'n hoest.
Uiteindelijk zegt Boris: 'John, doe niet zo moeilijk. Ik ben verkouden.'
Ik zeg: 'Dat ben je al vijf jaar.'
Ben je nog steeds niet beter?
Hooguit vier jaar.
Je zou denken dat het expres is.
Het publiek keerde zich tegen me alsof ik Attila de Hun was.
Ik denk: waarom doen ze zo tegen mij? Hij is begonnen.
Vind je echt dat zoiets kan?
Tennis is toneel en het publiek is belangrijk.
Ze geven ons energie of nemen die energie af.
Je speelt voor het publiek of tegen het publiek.
Hij steekt z’n vinger in de lucht.
Boris Becker zegeviert.
Hij was de betere speler.
Achteraf zeg ik: 'Hé Boris, ik wilde... Het spijt me.'
Hij was zo netjes om te zeggen: 'Kan gebeuren. We zijn toch vrienden.'
Ik zei: 'Bedankt.'
Volgens mij won ik die wedstrijd.
Daar gaat je verhaal.
Lendl is nummer 1, Becker nummer 2.
Is Becker volgend jaar nummer 1?
- Oh lala. - Lastig? Oh lala.
VIERDE RONDE
- Game, Becker. - Moeiteloos.
Günther Bosch in trainingspak.
Overtreding. Coaching voor Mr Becker. Waarschuwing.
Interessant.
U kunt m'n coach niet eens zien.
Ik weet waar hij zit.
U wilt me uit het toernooi hebben.
Maar ik ga niet.
Boris Becker met een woordenwisseling.
Uit.
Correctie. In.
- Luister. - 4-2 Masur.
Hij was zeker in.
Boris met een woedeaanval.
Z'n racket helemaal naar z'n grootje.
- Kop dicht. - Stilte.
Stilte.
Enkele dagen na de Australian Open...
...heeft de 19-jarige Becker gebroken met Günther Bosch.
Becker wilde niet steeds advies van Bosch.
Hoe is het met Günther Bosch tien dagen na het afscheid?
Niet veel beter dan tien dagen geleden.
Ik moet bekennen dat ik het nog niet verwerkt heb.
Het zal wel een tijdje duren voor ik eroverheen ben.
Becker liet weinig los bij z'n vertrek naar Brisbane.
Ik overleef het wel.
Ik had geen coach omdat ik er geen wilde.
Niemand hoefde me te vertellen wat ik doen moest.
Maar ik had misschien wel een coach nodig.
Ik was als eerste geplaatst voor Wimbledon.
Ik moest de volgende Borg worden, het vijf keer winnen en zo.
TWEEDE RONDE PETER DOOHAN TEGEN BORIS BECKER
Die was uit. Toe, zeg.
Ik verloor en de wereld verging. 'Wat was er gebeurd?'
- Wat is er gebeurd? - Ik heb een wedstrijd verloren.
Er zijn geen doden gevallen. Ik heb gewoon verloren.
Ik twijfelde overal aan.
De druk, de verantwoordelijkheden.
Ik was misschien zoekende.
Er moest meer zijn dan alleen tennis.
Ik zat vast. Ik was... Ik zag geen uitweg.
De roddelpers is altijd leuk.
Hier: 'Gewipt. Vrouwen voor de val.'
Becker heeft een excuus waarom hij niet wint.
Hij zou te veel hebben gewipt.
Toe, zeg. 'Waarom win je niet?' 'Omdat ik te veel van dattum doe.'
GEWIPT BORIS VLIEGT ERUIT
HIJ DOET HET WEER WAT EEN START VOOR BORIS
WEER GEWIPT
TE VEEL SEKS
WAT IS WIPPEN? VRAAGT BORIS
STAAT NIET IN MIJN WOORDENBOEK
'HET PUBLIEK WIL MIJ'
RIVALEN VECHTEN OM STEPH
BORIS BESTRIJDT PLAYBOY-IMAGO
TENNIS-STER VERLIEST IN DE LIEFDE
US OPEN VIERDE RONDE BRAD GILBERT TEGEN BORIS BECKER
Game, Gilbert.
Je probeert altijd een manier te vinden om iemand aan te pakken.
Ik dacht altijd na over m'n tegenstanders.
Zoals Boris.
Hij was toen al een superster.
Ik moest voortvarend spelen, heel vastberaden zijn.
Ik wilde hem frustreren door veel terug te slaan.
Daar lagen mogelijkheden.
Game en vierde set, Gilbert. 7-5.
Toen ik terugbrak, begon Boris zichzelf uit te foeteren.
Scheiße en dat soort dingen.
Het was mooi dat hij zo gefrustreerd was.
Nog beteuterder was het gezicht van de Duitse commentator.
Boris heeft het heel zwaar vandaag.
Günther Bosch, tot begin dit jaar Beckers coach.
DUITSE UITZENDING
Eigen schuld.
Hij vervloekt het vliegtuig dat net voorbijraasde.
Becker moest pauzeren.
Het duurde te lang.
Hij moet serveren, anders raakt hij uit z'n ritme.
De onderbreking duurt te lang.
Ongelooflijk.
Iedereen maakt ooit mee dat de druk van verkeerde dingen komt.
Het ging van kwaad tot erger, en die druk voelde ik.
Ik was moe.
Ik heb zware wedstrijden gespeeld. Het was afzien.
En na een tijdje voel je dat tot in je botten.
In '87 kon ik de druk van het presteren en winnen niet meer aan. Ik sliep niet meer.
Ik had permanente jetlag en het maalde maar.
Na twee lange jaren was ik oververmoeid.
Ik sprak de Duitse teamarts.
Die zei: 'Er is een milde slaappil die je kunt nemen.
Na zes uur slapen voel je je een stuk beter.'
Maar die bleek verslavend en heel sterk.
Je wordt niet fris wakker na zes uur, maar in een roes.
Op een gegeven moment kon ik niet meer zonder pillen slapen.
Bij een toernooi nam ik ze niet.
Maar als je verslaafd bent, kun je niet zonder pillen slapen.
Ik lag wakker.
Ik kletste met mensen, ging uit drinken.
Dat was niet het leven van een topsporter.
Ik deed alsof ik speelde en alsof alles prima ging.
Ik wist niet hoe ik het moest veranderen.
De omstandigheden op Rothenbaum in Hamburg waren niet ideaal.
In de overvolle arena was geen plek voor mensen met geldige kaartjes.
Het werd steeds onrustiger op het Centre Court...
...waar Boris Becker alle hoeken van de baan te zien kreeg.
Geef niet anderen de schuld, maar geef toe dat je niet goed speelde.
Dat deed hij niet.
Ik heb sinds Wimbledon '85 geen toernooi in Duitsland gespeeld.
Ik wist niet dat ik zoveel fans had.
Ik wil zoals andere spelers behandeld worden, maar dat gaat in Duitsland niet.
Voor sommige mensen ben ik speciaal.
Met Boris en Steffi Graf werd tennis heel belangrijk in Duitsland.
Er was een ware hausse.
De aandacht was onbeschrijflijk.
Hij was een Duitse Michael Jordan.
Ik was een vrij grote ster in de VS.
Maar het was bij mij nooit zo alomvattend als wat hij meemaakte.
- U blijft twee weken? - Eerder een maand.
Een maand? Oké.
- Mag ik een handtekening? - Prima.
Voor Vel. V-E-L.
- V? - V-E-L.
Duitsland was in het begin trots op Boris.
Hij was de grote held.
Maar hij kreeg te maken met afgunst. Precies zoals ik had in Zweden.
Geen problemen.
- Alles... - Nog niet.
...onder controle.
Als het tennissen niet lukt, kun je nog fotomodel worden.
Waarom tennis je niet?
Goede vraag.
De brieven van sommige meisjes...
- Aan Björn? - Ik maak ze open.
Ik heb geen tijd.
Ik mag ze niet openmaken van haar.
Wat schrijven ze dan?
'Ik wil je zien.' Ze geven hun nummer.
Ze sturen steeds foto's en dat soort dingen.
- Dingen waarover ik niet in detail treed. - Echt?
- Goed zo. - Mooi.
Ze plaatsen je op een voetstuk als sporter.
En als je er eenmaal op staat, willen ze je er weer vanaf trekken.
Dat gebeurde in Duitsland met Boris.
Hij is een icoon in z'n vaderland en dat blijft hij.
Boris is met niemand te vergelijken.
Want hij was de eerste Duitse speler die zo groot werd.
Wij hadden Björn Borg, die in Zweden al een pad had gebaand.
We hadden zelfs hetzelfde kapsel. Ik droeg een hoofdband tot m'n broer zei:
'Waarom draag je die?' En ik: 'Geen idee.'
Maar Boris kon de deur niet uit.
Die druk is enorm, als je een Duitse superster bent.
Ik voelde me verplicht tegenover het toernooi, de sponsors en God weet wat.
Ik zat in de val en was niet mans genoeg om te zeggen:
'Stop. Ik moet er even uit.'
M'n privéleven was niet bevredigend.
Ik had verkeerde vrienden, misschien de verkeerde vriendin.
M'n omgeving was verkeerd en niet bevredigend.
Ik vond er niet de antwoorden die ik zocht als jongeman in Europa.
Wat ik deed? Ik gooide de boel om.
Ik nam een coach naar mijn keuze, niet die van Tiriac of Bosch.
Een Australiër, Bob Brett.
Ion vertelde me dat ik niet zijn keus was.
Dat was mij best. Boris kon zelf beslissen.
Ion zei: 'Hij is niet goed voor jou.'
En hoe meer hij dat zei, hoe meer ik Bob wilde.
Weer typisch Boris.
Ik wilde Tiriac iets bewijzen over mijn standpunt tegenover zijn standpunt.
Hij was nog steeds m'n mentor...
...maar ik wilde een andere richting in om in het beloofde land te komen.
MASTERSFINALE 1988 IVAN LENDL TEGEN BORIS BECKER
Kampioenschapspunt voor Becker, die serveert.
Om aan de Masters mee te doen, moet je bij de top acht horen.
In '85 verloor ik de finale van Lendl.
Van wie verloor ik in '86? Lendl.
En tegen wie speel ik deze finale?
Tiebreak, vijfde set, op en neer. We wilden niet verliezen.
Matchpoint voor mij.
We speelden de langste rally ooit om een matchpoint.
Het beslissende punt.
Ik raak het net.
De bal stuitert.
Maar aan welke kant van het net? We luisteren naar de umpire...
...die 'Game, set, match' zegt. Iemand geeft me een Duitse vlag.
Daarna ging het steeds beter.
Ik won de US Open van Ivan.
BORIS BECKER KAMPIOEN US OPEN 1989
Ik was minder in Europa.
Ik zat steeds vaker in Amerika en Australië.
Ik nam afstand van de heisa rondom mijn persoon.
Ik mocht Bob en wat hij had bijgedragen.
Hoe we trainden.
Ik begon weer van het tennis te genieten.
Want het was niet het enige wat ik deed.
Drie uur tennissen en dan naar bed is niet genoeg voor mij.
Dat zou ik vreselijk vinden.
Ik moet andere dingen doen om de hersenen te stimuleren.
Inspiratie te vinden.
Herr Bosch, u kent Boris al tien jaar, misschien langer.
Wat langer.
Wat denkt u achteraf bezien dat z'n grote kracht en zwakke punt is?
Dat staat in m'n boek.
Tijdens toernooien is het niet Becker tegen Edberg of Becker tegen Lendl.
Het is Becker tegen Becker.
Als hij die innerlijke Becker de baas kan worden, dan wint hij de wedstrijd.
Dit kan niet.
Edberg was m'n lastigste tegenstander.
Een van de allerbeste service-volleyspelers.
Hij was net Barysjnikov.
Hij zweefde over de baan als Barysjnikov over de bühne.
Hij was lichtvoetig, altijd in balans en vond altijd de juiste positie.
Tegen Edberg weet ik waar ik sta.
Als ik met 6-4, 6-4 van hem win, ben ik in topvorm.
Als hij me afmaakt, moet ik veel harder trainen.
WIMBLEDONFINALE 1988 STEFAN EDBERG TEGEN BORIS BECKER
'88. Edberg.
Op het Centre Court, m'n thuisbasis.
Edberg kwam fraai terug.
Becker had de overhand, maar hij hield vol.
Voor wie van de twee was jij als Zweed?
Voor...
Ik moest natuurlijk voor Stefan zijn.
Kampioenschapspunt.
Ze ontmoetten elkaar driemaal op Wimbledon. Die rivaliteit is mooi.
Game, set, match, Edberg.
Becker wil de beroemdste tennistrofee nog eenmaal aanraken.
Je moet je verlies leren accepteren.
Dat hoort ook bij het spel en het is heel moeilijk.
Omdat je bij de volgende weer voor de winst moet gaan.
WIMBLEDONFINALE 1989 STEFAN EDBERG TEGEN BORIS BECKER
In m'n hoofd is elke tegenstander Edberg.
Edberg zal wel beduusd zijn.
Kampioenschapspunt Becker.
Game, set, match.
Magistraal spel van Becker die z'n racket het publiek in gooit.
Dat heb ik nog nooit gezien.
Je ziet de spanning, de vibe, toch?
Dat intimideert jonge spelers.
Ze kunnen er niet tegen. Daar kun je je niet voor verstoppen.
Er zijn ups en downs. Je verliest de motivatie, de gretigheid.
Je wilt iets anders doen dan alleen tennissen.
Dus dat hij vorig jaar terugkwam...
Novak is fysiek fit en geestelijk gezond. Dus waarom niet? Iets mooiers is er niet.
Ik had het ook gedaan als ik het kon. Het overkwam mij ook.
Boris en Mac, heel erg bedankt.
Roger Federer komt zo...
Ik was altijd al geïntrigeerd door de media.
Maar ik moest achter aansluiten en me opwerken...
...naar een plek voor de camera als commentator.
Tot ik een Wimbledonfinale mede mocht presenteren.
Het gaat tussen twee forehands. Wie slaat er harder?
Federer rent om de backhand heen en smoort die forehand.
Welkom bij The Daily Serve, Adam Peacock, Boris en Kim Clijsters.
Ik was goed genoeg.
Verliezen hoort bij het winnen, bij het tennissen.
Ik weet natuurlijk wel wat van tennis.
Boris dankte z'n succes als commentator niet alleen aan z'n kennis.
Hij kan goed vertellen. Dat vond ik interessant.
Hij ziet spelers als personages in een film.
Z'n commentaar is vaak grappig, charmant en verleidelijk.
Soms lijkt het te leuk om waar te zijn.
Twee wel, twee niet en dan nog een.
Finale, finale, finale, finale.
Stefan versloeg Boris, Boris versloeg Stefan.
En toen speelden ze nog een keer. De vijfsetter. Geweldige wedstrijd.
Peter.
Veertig seconden.
In de jaren negentig was ik nog verslaafd aan slaappillen.
Voor de Wimbledonfinale nam ik m'n laatste pil om vijf uur 's ochtends.
Foutje.
De training was om elf uur, de wedstrijd om twee uur.
Ik werd na een diepe slaap om half twaalf wakker.
At snel wat en haastte me naar de club.
'Mag ik even warmslaan?' Dat deed ik dus om half een, een uur.
We beginnen.
Ik was zo traag. Alle ballen vlogen me voorbij.
Ik deed maar wat.
Ik verlies de eerste set, de tweede set.
Na flink zweten werd ik eindelijk wakker.
Grote comeback. Ik kom met 4-1 voor in de vijfde set.
En werd nerveus.
Game, Edberg.
Je lichaamstaal verraadt veel.
Of je met rechte schouders of iets te veel voorover gebogen loopt...
Je beseft het zelf niet, maar je tegenstander ziet het. Die merkt het.
En dat ene moment is genoeg om je zelfvertrouwen te verliezen.
Het geloof in jezelf, en de tegenstander het voordeel te geven.
Je kunt niet beschrijven wat er gebeurt.
Het is maar een fractie van een gedachte.
Maar daardoor kan een wedstrijd in één keer kantelen.
Game, set, match, Edberg.
Hij won met 6-4.
Ik zei: 'Stomme idioot. Je had hem eerder kunnen verslaan.
Stop dan ook met die slaappillen. Daar kom je nergens mee.'
Het was ergens een geluk dat ik die wedstrijd verloor.
Kort daarop gooide ik m'n laatste pakje uit het raam.
Ik zei: 'No más. Dit is...'
Vreemd.
Boris zegt dat hij z'n laatste pillen weggooide na die nederlaag tegen Edberg.
Maar volgens z'n boek gooide z'n vrouw de laatste pakjes twee jaar later weg.
Vergiste hij zich nu?
Ik had helemaal niks met drugs.
Voor mij was het duivelswerk.
Ik snapte niet waarom hij ze nam.
Ik wist alleen dat hij ze niet wilde nemen en dat het hem geen goed deed.
Dus spoelde ik ze door de wc.
Ik weet niet. Vertelt hij het anders dan?
Er is een fenomeen, als je onderdeel bent geweest van m'n leven...
...en zij was een belangrijk onderdeel, net als sommige vrienden van me...
...dat je zelf gaat uitmaken hoe bepaalde zaken gelopen zijn.
En overtuigd bent dat 't zo was.
Aangezien ik degene was die afhankelijk was van die pillen...
...weet ik ook heus wel wanneer ik ze nam en wanneer niet meer.
Want meestal ben je alleen als dat gebeurt.
Maar als we alleen zijn...
...maken we onszelf van alles wijs wat misschien niet zo was.
Maar hoe we het zouden willen.
Als Boris zegt dat het zo is gegaan, waarom zou ik daar dan aan twijfelen?
Maar toch vreemd dat z'n verhalen veranderen.
Is er verschil tussen wat hij anderen vertelt...
...en zichzelf als speler moet vertellen om aan de top te komen?
Sommige mensen denken...
...dat je bepaalde situaties creëert in de wedstrijd.
Dat je het bijvoorbeeld op een vijfde set of een tiebreak laat aankomen.
Doe je dat om de adrenalinekick?
Niet zo direct.
Vanbinnen weet ik dat ik de tegenstander aankan.
Ook al doen m'n benen zeer.
Zo stel ik m'n geest op de proef. Kijk ik hoe sterk ik mentaal ben.
Als ik weet dat ik m'n tegenstander met 6-2, 6-2 kan verslaan...
...word ik eerlijk gezegd soms lui.
En dan moet ik er op het laatst hard aan trekken.
Dat is goed en slecht.
- Ik verspil kracht. Fysieke kracht. - Ook mentale kracht?
Ik win juist aan mentale kracht.
Wat?
Wat zegt u?
Ik had altijd problemen met de Australian Open, die half januari is.
Australië is zo heet. Het duurt langer om te acclimatiseren.
En dan het tijdsverschil.
Bob Brett zei: 'Laten we voor Kerstmis gaan...
...eerst een toernooi in Adelaide spelen en goed aan het weer wennen.
Het is bloedheet.'
Jammer dat ik morgen terug moet naar sneeuw en ijs.
Het is hier veel fijner met die warmte, eerlijk waar.
Op kerstavond zaten we in een restaurant. Triest. Ik miste m'n familie.
Uit.
ATP-TOERNOOI VAN ADELAIDE 1991 LARSSON TEGEN BECKER
De eerste wedstrijd was tegen Magnus Larsson...
...toen ongeveer de nummer honderd op de wereldranglijst.
Ik verloor de eerste set.
Soms doe ik alleen wat er op dat moment moet gebeuren.
Ik weet dat als ik de eerste en tweede set verlies, ik hem in de derde kan pakken.
Zo test ik m'n mentale kracht.
Ik lag er meteen uit, hoewel ik als eerste geplaatst was.
Hoe verklaar je dat je van zo'n speler verliest?
Ik was er met m'n hoofd niet helemaal bij.
Dat was het. Ik had problemen...
...met m'n mentale instelling.
Ik kon me niet vier punten achter elkaar op de baan...
...concentreren.
Ik dacht steeds na twee punten: o, deze game win ik wel.
Zie je jezelf als tennisgenie?
Soms wel.
Soms verbaas ik mezelf erover dat ik weer uit de problemen weet te komen.
Als ik twee sets achtersta, weet ik niet waar ik de kracht vandaan haal...
...om het hoofd koel te houden en het punt te maken.
Dat is mij ook vaak een raadsel.
Dan moet ik concluderen dat ik dat blijkbaar beter kan dan anderen.
Maar niet vaak genoeg.
Bij die beelden moest ik ergens aan denken.
Harry Houdini begaf zich in gevaarlijke situaties...
...om ons met z'n ontsnapping te vermaken.
Boris Becker zag het raadsel, het geniale van z'n talent...
...als iets vergelijkbaars.
Hij plaatste zich in lastige situaties om z'n onoverwinnelijkheid op te roepen.
Omdat ik de afloop kende, vroeg ik me af of hij onbewust...
...penibele situaties opzocht.
Dat leek me niet gezond als levensfilosofie.
Maar op de tennisbaan was het adembenemend.
FINALE AUSTRALIAN OPEN 1991 IVAN LENDL TEGEN BORIS BECKER
De spelers zijn gespannen.
Lendl neemt de eerste stoel.
Ivan Lendl serveert de eerste game.
Ivan was nummer een, ik nummer twee.
Als ik won, was ik de nieuwe nummer een.
Uit.
Eerste klap voor Lendl.
- Uit. - Game, Lendl.
Uit.
Ace nummer vijf.
Zes.
- Game, Lendl. - Drie aces op rij.
Setpoint.
Game en set, Lendl.
Al dat strekken baart me zorgen.
Heeft hij iets verrekt? Waarom roept hij er geen verzorger bij?
Dit wordt een mentale beproeving voor Becker.
Je hoort dat vaak: 'mentale kracht'.
Hoe zou je dat omschrijven?
Dat je weet wie je bent.
En dat je geloof in jezelf sterker is dan je twijfels.
Dat je begrijpt wat je sterke kanten zijn, maar ook je zwakke kanten.
Kwetsbaar zijn kan ook een kracht zijn.
Vooral in mannensport is er geen kwetsbaarheid.
Dat je zwak bent als je huilt. Daar ben ik het niet mee eens.
We hebben allemaal onderdrukte emoties, die er in de strijd uit komen.
We hebben angsten, we hebben twijfels, en daar is niets mis mee.
Als je twijfelt in zo'n wedstrijd...
...en denkt: ik krijg m'n arm niet omhoog, dan is het bekeken.
Ware kampioenen winnen veel Grand Slams omdat ze mentale kracht hebben.
Fouten of gedachten over fouten laten ze er niet insluipen.
Nog geen fractie van een seconde.
Als ze spelen, gaat het om het winnen.
Geen ruimte voor twijfel.
De rest van ons zoekt een zwakke plek in de tegenstander.
Bij Boris draait het om hemzelf.
Dat hij het niveau gaat vinden waarop hij vindt dat hij altijd zou moeten spelen.
Dat was een kwestie van tijd.
Hij kon achterstaan.
Maar dan de wedstrijd kantelen en alsnog kampioen worden.
Mentaal zo sterk zijn is het verschil tussen winnen en verliezen.
Het kan een paar punten zijn of een game.
Dat is het verschil tussen kampioen zijn en geen kampioen zijn.
Je bent alleen.
En als je twijfelt of er geen vertrouwen in hebt, kun je beter niet eens beginnen.
Dat is eenzaam.
Het is eng om voor 20.000 toeschouwers en miljoenen tv-kijkers te spelen.
Dan moet je... Als man moet je flinke kloten hebben.
Ik bedoel, je moet het maar aan iedereen laten zien.
Dat je klaar bent voor de strijd.
Waar ik de kracht vandaan haal om het hoofd koel te houden en te scoren...
...is mij ook vaak een raadsel.
Dan moet ik concluderen dat ik dat blijkbaar beter kan dan anderen.
Zo kennen we Becker weer.
Lendl is boos.
Stilte, graag.
Set voor Becker.
Drie matchpoints, drie kampioenschapspunten voor Boris Becker.
En dan besef ik ineens: o, shit.
Het kan zo bekeken zijn. Dit is misschien m'n laatste klap...
Of liever, m'n eerste klap als nummer een.
Wat dan? Dan is er niets meer te bereiken.
Becker is de nieuwe kampioen.
En ineens had ik vleugels.
Ik kon niet stilstaan. Ik moest bewegen, wegwezen.
Ik wilde me niet herpakken. Dat had ik de hele wedstrijd al gedaan.
Ik rende naar buiten en bleef rennen.
Een beveiligingsman volgde me.
Hij zei: 'Luister, de hele wereld wacht.'
Dit is het moment waar Boris Becker van gedroomd heeft.
BORIS BECKER NUMMER 1 VAN DE WERELD
Ik heb momenteel niet zoveel te zeggen.
Ik kan het momenteel nog maar amper geloven.
Allemaal bedankt en m'n excuses. Bedankt.
Ik vreesde dat moment.
Op dat moment voelde het alsof er een gewicht van m'n schouders werd getild.
Het was een beetje als Wimbledon '85.
Zo zal het nooit meer zijn. Dat voelde ik op dat moment.
De druk was eraf.
IN 1991 WERD BORIS BECKER DE NUMMER EEN VAN DE WERELD.
MAAR ENKELE JAREN LATER ZOUDEN DE DINGEN WAARAAN HIJ ZIJN OPKOMST DANKTE...
...TOT ZIJN ONDERGANG LEIDEN.
Vertaling: Edward Rekkers