ŞAMPİYON
BORIS REKOR KIRDI
DOLANDIRICILIK
EVLİLİK DIŞI ÇOCUK
İFLAS
YALANCI
BORIS SÜPER
Boris Becker kim?
Boris Becker bir çocuk,
şurada bir alev var
ve yanıp yanmayacağını anlamaya çalışıyor sadece
ya da öyle bir şey.
Boris Becker hapse girecek mi yoksa...
Gördüğünüz gibi bu dava tüm Avrupa'da büyük ilgi çekti.
Mahkemede çizilen resimde
parlak spor kariyerinde hiçbir şey başaramamış bir adam,
mali durumu karman çorman, itibarı yerle bir olmuş bir adam vardı.
Karar okunduktan sonra beklemek zordu.
İki güne cezam belirlenecek. Çok zor.
Ben... dibe vurdum.
Ne düşüneceğimi bilmiyorum.
Bununla yüzleşeceğim.
Kaçmayacağım ya da saklanmayacağım ya da...
Verilen cezayı kabulleneceğim.
Çarşamba, öğleden sonra. Cuma günü hayatımın geri kalanını öğreneceğim.
- Boris! - Boris!
CUMA 29 NİSAN 2022
Boris, bak lütfen!
- Boris. - Kendinden emin misin?
Hayranlarına mesajın var mı? Aklında çok şey vardır herhâlde.
Girmeden önce söyleyeceğin bir şey var mı?
Mahkemede görüşürüz.
Becker verilen kararı kırmızı bir yüzle
ama her zamanki gibi duygusuz bir şekilde karşıladı.
İleri baktı ve çimden bir ses...
Bir daha asla çok para kazanamayacak ya da çalışamayacak...
Felaket getiren hatalı bir mali yönetimle servetini çarçur etti.
Şimdi de iki buçuk yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Dünyada sevdiğim, evim dediğim bir yer varsa o da Wimbledon.
1985 WIMBLEDON FİNALİ
Bana rakibim
Kevin Curren'ın
ilk sandalyeyi aldığı söylendi.
Koçum "Önde ve güçlü yürü ve ilk sandalyeyi kap" dedi.
Bariz favori oydu. "Gergin görünüyordu" dedim.
Yazı turayı kazanırsam servis atmayı seçeceğim dedim
çünkü ilk darbeyi ben vurmak istiyordum.
Servis oyunumu kazandım ve onu bitirdim.
Boris Becker'dan hiç servis yok.
Oyunu ve ilk seti Becker aldı.
Momentum değişti. Kevin kontrolü ele almaya başladı.
Kötü oynamaya başladım...
...ama servisini karşıladım ve kırdım.
Oyun Becker'ın.
Duygusal olarak artık biraz kızgındı.
Set sayısı.
Oyun Becker'ın.
Dördüncü sette, ilk oyunda servisini kırdım. Oturdum,
"Sadece servis kırdırmamalıyım" diyordum.
Gergindim.
Topu atmaya çalışıyordum. Top elimden çıkmıyordu.
Top yapışmıştı. Takıldı.
Çifte hata. Kalabalık "Ah!" dedi.
Sıfır-15.
Bastır Boris.
Maç sayısında içime döndüm. Dedim ki... "Lütfen. Tanrım,
bana bir servis daha ver."
"Bir servis daha lazım."
34 YIL SONRA
Boris Becker, temel soruyla başlayalım. İflas ettin mi?
Onca şampiyonluk kazanıp
başarılı bir hayatı olan biri kendini nasıl bu duruma düşürür?
Wimbledon'ı üç kez kazanan Becker bugün Londra'da mahkemeye cevap vermek zorunda.
Günaydın.
Bunun için oynuyorlar.
Arkaya dön.
Meşhur şiir bu. Rudyard Kipling'in "Eğer" adlı şiiri.
Merkez Kort'a çıkmadan önce burada bekleriz.
Yukarı bakıp biraz geriliriz.
"EĞER ZAFER VE YENİLGİ İLE KARŞILAŞIR
VE BU İKİ SAHTEKÂRA AYNI ŞEKİLDE DAVRANABİLİRSEN"
Birçok atlet, biz daha sonra da kariyerimizdeki kadar
kazanmaya devam edeceğimize inanırız.
Kendimi suçluyorum.
- Tamam. - Sağ olun.
Uyanış çağrısı çok geç geldi.
Olanların bir nedeni olduğuna inanırım
ama o neden ne? Ne yaptım? Bunu hak edecek ne yaptım?
Ve ben... tekrar ediyorum, ben...
kamera önünde ağlayan biri değilim
ve şikâyet etmem.
Kabul ederim... ne olursa kabul ederim
ama bu zor.
Nedenini bulmak çok zor.
Bir gün bulacağımı biliyorum. Şu anda nedenini bilmiyorum.
İşte bu! Başardı.
Şampiyonluk...
Becker'ın!
Ve işte o. Tebrikler şampiyon.
Çok sağ ol.
Şu anda ne hissediyorsun?
Rüya gibi ve bilirsiniz,
bence artık spora karşı büyük sorumluluğum var
çünkü benim yaşımda Wimbledon'ı kazanmak...
Bence bu çok özel bir şey.
Şampiyonluk hiç, birinin dizleri üstünde kazanılmış mıydı?
Bilmiyorum.
Biri sana iki hafta önce
Wimbledon şampiyonu olacaksın dese
ona ne derdin?
Aptalsın derdim.
Ve Becker'ın zaferi Batı Almanya'da büyük sevinç yarattı.
Maç biter bitmez başkan ona kutlama mesajı yolladı
ve Becker'ın Heidelberg yakınlarındaki memleketinde
Wimbledon'a gelemeyen akrabaları maçı televizyondan izledi.
Sonra büyük karşılama
ve kasaba halkı dar Leimen sokaklarına sığmadı.
Karşınızda Boris Becker.
- Tebrikler. - Çok sağ olun.
- Boom Boom! - Şeydi...
- Adım bu değil. - Evet, hemen
bundan bahsedelim. Daha sonra soracaktım ama bu oldu,
- Sports Illustrated'ın kapağında bile. - Evet.
"Baby Boomer ve Boom Boom Becker."
Doğduğumda annem bana Boom Boom değil Boris adını verdi
ve bu...
bunu sevmiyorum.
Dört ya da beş ay öncesine oranla
daha çok genç hanımla tanıştığını fark ettin mi?
Wimbledon'dan sonra hiç olmadığı kadar çok oldu.
Daha çok mu? Evet.
BİRİNCİ KISIM: ZAFER
BECKER ZAFERE ULAŞTI OĞLAN KRAL
BECKER'IN BÜYÜK ŞANSI
MAC'İN SAHASINDA TÜM İLGİYİ BORIS TOPLADI
ON YEDİSİNDE ŞAMPİYON
BORIS REKOR KIRDI
ON YEDİ YAŞINDAKİ BATI ALMAN
KEVIN CURREN'I YENEREK EN GENÇ
TEK ERKEKLER ŞAMPİYONU OLDU
Bir tenis maçının son skoru çok şey anlatabilir.
Kaybeden tamamen ezilir.
Kazanan ilk iki sette kendinde değildi
ama toparlandı ve zafere ulaştı.
Sayıların ardındaki hikâye nasıl ve neden sayı alındığıdır.
Sadece kaçan vuruşlar ve voleler değil, oyuncuların nasıl fikir değiştirdiğidir.
Ne zaman riske girilmeyeceği ve ne zaman servis kırılacağı.
Güven gider ve sonra geri gelir. Neden?
Kaybetme korkusundan mı? Yoksa bir tür büyülü düşünme mi?
İhtimaller ne kadar düşük olursa olsun büyük oyuncular, kazanacaklarına dair
kendilerini nasıl kandırır?
Skor bu soruları yanıtlayamaz.
YIKICI BORIS ÇOCUKLARIMI ALMASINI ÖNLEYİN
Skor sadece manşettir.
BORIS BECKER'IN EDECEK LAF BULAMADIĞI MAHKEME
İyi mi kötü mü?
YALANCI BORIS
Kazanıyor mu kaybediyor mu?
ÜÇ WIMBLEDON ŞAMPİYONLUĞU OLAN PARASIZ HAPSEDİLDİ
BÜYÜK HAPİS
Özellikle Becker için manşetler, hikâyeyi boğdu.
Becker'la iki farklı dönemde konuştum.
İlk, hukuki sorunlarının başladığı 2019'da...
Evet.
...ve sonra, hapse girmesinden üç gün önce 2022'de.
Sonraki konuşma dönüp dolaşıp zaman sorusuna geldi.
Belirsiz bir geleceğe doğru geri sayıma ve geçmişinin bugününü nasıl mahvettiğine.
Peki, Boris, genç hâlinle konuşabilecek olsan ne derdin?
Ve bana bunu sorman ilginç oldu çünkü
geçen hafta en büyük oğlum bana, mahkemeye geldi
ve sonra "Dönüp bakınca
ne öğrendin baba?" dedi.
"Kendi bokunu kendin hallet oğlum" dedim.
Menajeri Boris Becker'dan ne kazanıyor?
- Yeterince değil. Hayır. - Değil mi?
BECKER'IN MENAJERİ
Menajerim Ion Tiriac adlı biriydi.
On beş yaşında Monte Carlo'da bir gençler turnuvasındaydım.
Milli takım baş koçu, adı Günther Bosch'tu...
BECKER'IN KOÇU
...ve aslında Rumendi
ve Bosch'la Tiriac çocukluk arkadaşıydı.
Günther, Iona "Çılgın bir genç Alman var. Ona bir bak" demiş.
Adamı gördüm.
İlginçti.
Biraz kiloluydu.
Ion Tiriac'ın hep büyük, korkutucu bir bıyığı vardı.
Guillermo Vilas'ın koçuydu ve gergindim.
Vilas.
Yeteneği sıfırdı
ama inanılmaz çalışırdı.
Neyin gelip gittiğini düşününce tüm zamanların en iyi oyuncusuydu
ve Boris Becker o zamanlar
yapması gerekeni yapıyordu.
Guillermo Vilas'la Hamburg'da bir hafta çalışma teklifi aldım.
Vilas en çok çalışan tenisçiydi.
Tiriac, ne kadar dayanabileceğimi görmek istedi.
Nasıl gitti?
Birkaç günde canım çıktı...
Her yeri kızıl kil olmuştu, gözü, şurası, burası kanıyordu.
Çok ilginç adam.
Az kalsın omzunu kırana kadar kuduz köpek gibi çalıştı.
Boris çok azimli bir genç adam
ve belki de gördüğüm en çok çalışan sporcuydu.
Bayılırdım. Oynamaya. Antrenmana
ve en çok da kazanmaya.
- İlk turnuvamı altı yaşında kazandım. - Altı mı?
Altı yaşında.
Altı yaşında küçük kupayı tuttuğumu hatırlıyorum.
Bilmiyorum ama çok küçüktüm, eminim.
Rainer Martinell birincilik için Boris Becker'a karşı.
- Oyun, set, maç... - Evet!
Düşünsene. Borg altı yıl önce buradaydı.
Dilerim sen de öyle başarılı olursun.
İyi şanslar!
Boris, hadi.
Altı yaşında kazanınca,
sonra yedi ve sekizde kazanınca ve sonra koçun olunca
o zaman daha çok tenis oynuyorsun.
- Yaşınız kaç? - On bir.
Bu büyük turnuvalarda en sevdiğin kim?
Borg!
- En çok o mu? - Evet.
Çocukluğumda kahramanım Björn Borg'du.
Ona tapardım. Severdim. Onun gibi olmak isterdim.
Asla pes etmeyeceğim.
Skorun ne olduğu fark etmez, son sayıya kadar maç bitmez.
Beş yaşında tenise başlayınca kazanmak istiyorsunuz.
Bu yüzden çalışırsınız.
Hayatınız boyunca bunu yapmaya çalışırsınız.
Björn Borg'u izlerken şey dedim,
"Biraz benzer şekilde oynamaya başlamalıyım."
Televizyondan verilen tek önemli tenis turnuvası Wimbledon'dı.
1980'deki meşhur finalde oynadığında
genç Boris anne babasıyla Batı Almanya'da oturup
dünya çapındaki yayından izledi.
Belirli seviyelere gelince,
maçın daha çok zihinsel olduğunu görürsünüz. Biz irade savaşıdır.
İkisi de ikişer set aldı.
Dördüncü sette tiebreak'i verince
"Maçı kesinlikle kaybedeceğim" dedim çünkü enerjim tükenmişti.
Kesinlikle inanılmaz.
Peki, Borg ne düşünüyordur?
Kazanacağımı düşünüyordum.
O... Şimdi benden çok istiyor olamaz.
Şampiyonluk sayısı.
Ama bir yerden enerji bulmuş gibiydi.
Şampiyon!
Sadece kazandığı için hayran değildim.
Küçükler turnuvalarında oynarken Björn Borg olduğumuzu hayal ederdik.
O zamanlar kortta terbiyeli değildim.
Sinirlenirdim ve sonra raketlerimi kırardım.
Cezam da hep üç saatlik antrenmanımdan sonra
Steffi Graf'la bir saat daha oynamak olurdu.
Almanya'nın çıkardığı en iyi iki oyuncunun arasında
15 kilometre vardı.
22 GRAND SLAM ŞAMPİYONLUĞU
On iki yaşında 14 yaş altı en iyi oyuncuydum.
On dört olunca yetişkinlerle oynamaya başladım
ve 14 yaşında Almanya Kapalı Tenis şampiyonu oldum.
O günlerde teniste önemi olan sadece üç menajerlik şirketi vardı.
Hepsi babamı görmeye geldi.
Mark McCormack hemen para teklif etti, Donald Dell de öyle
ve para karşılığı oğlunu satması istenmesini saygısızlık olarak algıladı
ve onlara nazikçe kapıyı gösterdi.
Tiriac paradan bahsetmiyordu bile.
"Çok yetenekli bir oğlunuz var. Onu alıp kendi oğlummuş gibi
bakmak istiyorum" dedi.
Ailesiyle konuştum.
Çok basit insanlar, normal insanlar.
Tatlı insanlar. Her şeyi anladılar. Bir anlaşma yaptım.
Onlar evde kalıyordu ve bir yerde finale çıkarsa...
Bazen onları finale falan davet ederdim. Ailelerin karışmasını sevmem.
Annem bugün bile
okuldan izin almama izin vermiş olmasını
hayatının en büyük hatası sayıyor
ama sonra babam karar verdi. "Hadi, genç Boris'e bir şans verelim"
ve işte o zaman 16 yaşında profesyonel oldum.
Tarzım güç üstüneydi.
Hep sert bir vuruşum vardı ve fiziksel olarak öne gelirdim.
Hep çok zordu.
Stratejim çok karmaşık değildi.
İçgüdüsel olarak güçle kazandığımı bilirdim.
Rakibime boyun eğdiriyordum.
Nihayetinde, yorulabilirsiniz, ben yorulmam.
1984 sonbaharında dünyada belki de 100. sıradaydım.
Hep ilk rauntta kaybediyordum,
eylül ve ekimde.
Altı, yedi kez ilk rauntta kaybettim
ve tenis oynuyorsanız bu, uzun bir süre.
Öz güveniniz azalır, kendinize inancınız azalır
ve o zaman yıkılıyordum ve Tiriac oradaydı.
Ağlamaya başladı.
"Başaramayacağım. Şunu yaptım, her şeyi yapıyorum ama..."
"Boris, iyisin" dedim.
Bunu düşün. İyisin.
"Ion, dünyanın öbür ucuna gitmek sorun değil
ama arada kazanmalıyım" dedim.
Beni hayata bağlayan şey hep kazanmaktı
ve bana şöyle dedi "Boris, sana garanti veririm,
üç ay daha böyle devam edersen
büyük şeyler kazanacaksın."
85 başında
dünyanın en iyi oyuncuları karşısında maçlar kazanıyordum
ve sıralamada 30'a çıktım.
İtalya Açık'a gittim.
Yarı finale çıktım ve dünyada 20. oldum.
Tenisin içindeyseniz, şöyle derdiniz.
"Bu genç Alman. Oradan bir şeyler geliyor."
İnsanlar Almanya'dan gelen Boris Becker'dan bahsediyordu.
"Bu çocuğu tenis oynarken görmelisin."
Sanırım Şubat veya Mart 1985'de bir gösteri maçı yaptık.
Kararlar hakkında mızmızlanıp şikâyet ediyordu...
- Hayır! - Son uyarı.
...ve maçı kolayca kazandım.
Soyunma odasına gidip şöyle dedim.
"Boris, önce bir şey kazan,
sonra şikâyete başlayabilirsin
ama kazanmadan önce hadi... bırakalım şunu."
Dört ay sonra Queen's ve Wimbledon'ı kazanacağını
hayal bile edemezdim.
Queen's, Wimbledon'dan önceki en önemli çim kort turnuvasıydı.
Finalde Johan Kriek'le oynadım.
JOHAN KRIEK'İN SESİ
Finaldeyim ve Alman bir okul çocuğuyla oynuyorum.
"Kolay bir şampiyonluk olacak" dedim.
Öz güveni arttı. Bomba gibi servislere başladı.
- Evet! - Oyun, set ve maç.
Finalde beni yenince basından bilmediğim biri
"Bay Kriek, bu Alman okul çocuğu nasıl sizce?" dedi.
"Böyle servis atıyorsa Wimbledon'ı kazanır" dedim.
Ve işte Becker'ın kendinden geçen anne babasını görüyorsunuz.
Tebrikler!
Tebrikler. Merhaba.
Bu kupada oldukça önemli isimlere katıldın.
Laver, Hoad, Sedgman, elbette McEnroe
- ve yakınlarda Connors. - Evet.
Doğru, orada sadece yeni bir isim var.
İsim, Connors'la McEnroe arasında ve bu inanılmaz.
- On yedi yaşındasın. - Evet. Öyle.
- Çok erken değil mi? - Doğru, evet.
Tsunami olmuş gibiydi. Büyük bir dalga varmış gibi. Üstündeydim
ve ben... normal oynuyor ve kazanıyordum.
TURNUVA ANTRENMAN KORTU
Queen's ve Wimbledon arasındaki haftada sizi
iyi bir idman kortuna alırlar. Yani herkes izleyebilirdi
ve insanların bana bakmaya başladığını hissettim ve bu bana iyi geldi.
Beni gösteri kortuna alın, nasıl oynayabildiğimi göstereyim.
Kazanmayı düşünmüyordum.
Anın tadını çıkarıyordum.
Oyuncakçıdaki küçük bir çocuk gibiydim.
Bence çimde daha rahat oynuyordu.
Çimde oynamayı kimse bilmez aslında.
Çim kort uzmanıyım diyen herkesin 60'larda yaşaması
ve Avustralya'dan gelmesi gerekir. Çim kort uzmanları onlardı
ama bunun dışında dünyada çim kort yok
ama sonra tabii bir de dalma konusu var.
Yani bu... İnanılmaz bir şeydi.
Çimde mi? Tamam, belki
ama kilde de dalardı.
Bazı toplar için dalmaya mecburdum.
Bence karşımdakini en çok etkileyen şey
o sayıyı almak için ne yapmayı göze aldığımdı.
Biraz can yakan bir noktaya varmayı.
Zaman doldu.
1985'de Wimbledon'da
Tim Mayotte'le dördüncü raunt maçında iki-bir öndeydi.
Bileğimi fena burktum.
Bitmişti.
- Olamaz. - Otuz-15.
Tim hâlâ arka çizgideydi.
Filede olsa elimi sıkardı, maç biterdi.
Wimbledon olmazdı.
Maçtan çekilmeye geliyordu.
"Bosch, bağır ona" dedim.
Göz ucuyla Bosch ve Tiriac'ın şöyle yaptığını gördüm.
Bir anda kendime gelip Tiriac'ı duydum.
"Mola iste!"
Üç dakika mola alabilir miyim lütfen?
Hayır, sadece burkuldu.
Mola alıyor,
sakatlanma molası ki o da üç dakika.
Fiziksel antrenör soyunma odasından 14. korta gelecekti.
Şansımıza, Merkez Kort'ta oynamıyordu.
Doktor geldiğinde 20 dakika geçmişti.
John, antrenörün gelmesi
kesinlikle üç dakikadan uzun sürdü ama iyi ki gelmiş.
Bileğim morarmıştı
ama maça devam edebileceğim kadar iyiydi.
On beş dakika sonrası çok farklıydı. Duygusal açıdan bitmişti.
Evet, elimi sıkmadı sayılır.
Korttan fırlayıp gitti ve onu suçlamıyorum.
Ardından her şeyi değiştirmem gerekti
çünkü 30 yerine 130 gazeteci vardı.
Ve sonra Bay Ashe'i bilirsin, Bay Arthur Ashe.
Tamam.
Boris, çeyrek finale çıkınca şaşırdın mı? On yedi yaşında?
Evet, tabii.
Peki, bileğin?
Evet, bileğim kötü değil ama aynı zamanda iyi de değil.
Herkes bu kadar genç birinin hissedeceği baskıdan bahsediyor.
İlk 16'da değilsin ama olmayan başkaları da var.
Evet.
Baskıyla baş edebiliyor musun?
Evet, sanırım. Etmeye çalışıyorum.
Becker'dan bahsedelim.
Saman alevi mi yoksa bir süre ortalıkta olacak mı?
Ve kazanacak olursa en genç şampiyon olur,
sadece burada değil, dört büyük şampiyonanın hepsinde.
Bence saman alevi değil. Bence gerçekten iyi.
O yaşta, 17 yaşında genç bir adamın gerçeği kavraması
ne kadar zor?
Bir tenisçinin gerçeği kavraması imkânsız.
İşte bu! Başardı.
Şampiyonluk...
Becker'ın!
Wimbledon'dan sonra Tiriac beni o dönem yaşadığım Monaco'ya götürdü.
"Hayır. Dairene dönmüyorsun.
Sahildeki eski otelde kalacağız
ve sana, olanları anlatacağım" dedi.
"Ne demek istiyorsun?" dedim. "Yaptığın şeyi anlatacağım.
Hayatındaki doğrular ve yanlışları öğreteceğim şimdi" dedi.
İlk Alman, en genç,
ilk 16'da olmayan biri olmanın sonuçlarını.
Tenis dünyasının beklentilerini, Almanya'nın beklentilerini,
dünya basınının beklentilerini.
Kahverengi ayakkabılarla kahverengi kemer kullanmayı,
siyah kemer, gömlek, kravat kullanmamayı,
meşhur olma konusunda her şeyi,
bir spor yıldızı olmayı.
"Evet, tenis harikadır ama korttan çıktığın anda
aranan bir adamsın" dedi.
Hiçbir şey yapmadım.
Adamda zaten vardı.
Karizması vardı. Her şeyi vardı
ve çok, çok büyük bir yıldız oldu.
Boris.
Şu anda gelse ne derdin?
Seninle maç yapmak istiyorum.
Boris Becker'la gurur duyuyoruz. Leimen'ı duyurdu.
Leimen meşhur oluyor!
Ve krallar kadar mutluyuz.
Becker'ı seviyorum.
İyi bir oyuncu ve tavrını da seviyorum ve genç.
- Alman. - Evet.
Çekilin Michael Jackson ve Madonna. Ergenlerin yeni bir idolü var.
Şöhretten faydalanmayı Ion Tiriac kadar iyi bilen
kimse yoktu.
Transilvanya'da doğan Tiriac bir rulman fabrikasındaki kötü işinden
tenis ve hokeyde profesyonel atlet olarak kurtuldu.
Romanya'da komünizm çökünce
Tiriac devlet işletmelerini ucuza aldı
ve milyarder oldu.
500 eski arabası olmasıyla ünlüdür.
TIRIAC KOLEKSİYONU
Menajer olarak iş bilgisini kullanıp
sponsorluklarla milyonlar kazandırarak genç Boris Becker'ı zengin etti.
Coca-Cola gibisi yok!
Belki tenis ekipmanımı Puma'nın yaptığını bilmiyorlardır.
Ion Tiriac imaj satmayı iyi biliyordu.
Anlaşmaları yaptı. Banka hesapları ondaydı.
Çok profesyonelce ve iyi bir şekilde hayatımı kontrol ediyordu
çünkü başka yolu yoktu.
Ona kredi kartı almamasını öğrettim.
Cebinde para taşımamasını.
Çünkü çevresindekiler ondan kâr edeceklerdi.
Bu, o çok küçükken oldu.
On yedi yaşında hâlâ çok gençsiniz.
Oynadığım günlerde ATM'ye gittiğimi hatırlamam.
Oynadığım günlerde hesapta kaç para olduğunu
hatırlamam.
Yeterli miydi? Ferah ferah.
Uçağın kaçta?
Biz atletler üniversiteye gitmedik.
Hukuk okumadık. İşletme okumadık.
İşimiz sporumuzdu.
Yani 30'larımıza gelip sporumuzu bıraktığımızda
dünyadan haberimiz olmaz.
- Bay Becker. - Bay Becker.
Bay Becker?
Bay Becker, İngilizce bir kelime...
EMEKLİ OLDUKTAN ÜÇ YIL SONRA
Eski Wimbledon tenis şampiyonu Boris Becker
vergi kaçırmaktan üç buçuk yıl hapis cezası alabilir.
1990'larda milyonlarca paunt vergi kaçırmakla suçlanıyor.
BECKER HAPSE GİREBİLİRİM DİYOR
Becker hikâyesini anlamak için
bazen zamanda ileri geri gitmek daha kolay.
Londra'da suçlu bulunmadan üzün süre önce
Almanya'da kanunlarla başı derde girdi.
Kazandığım söylenen miktarlar yüzünden
Almanlar biraz şey yapmaya başladı... Neydi o kelime? Kıskanmaya.
"Bu genç adam istediğini yapıp çok para kazanamaz
ve şüpheli bir şeyler olduğuna eminim, tamam mı?"
Boris Becker gibi büyük balıkların her şeyden paçayı kurtarması
benim gibi küçük insanlar için büyük hayal kırıklığı.
Hem gösteri işinde, hem de spor.
Yani cezalandırılmalı.
Vergi kaçırmaktan takibata başladılar.
Rakibiniz devletse çok güçlüdür.
Devlet, Boris'in kariyerinin başında menajeri Ion Tiriac,
Becker'a kazancını Alman hükûmetinden uzak tutabileceği
meşhur vergi cenneti Monaco'da yaşamasını öğütlediği bir döneme takılmıştı.
Savcılar mali durumunu araştırmaya başladığında
Becker, Tiriac'tan ayrılmış, eve dönüp Alman bir kadınla evlenmişti.
Vergi polisi kapılarını çaldığında Miami'de tatildeydiler.
Sabah erken saatte avukatım arayıp polisin
vergi yetkilileriyle evime girmek istediğini söyledi.
En önemlisi, kasanı açmak istiyorlar dedi.
Telefon geldiğinde sabah 3.00 ya da 4.00'tü
ve ilk seferinde şifreyi yanlış söyledim.
Devletin Münih'teki evinize izinsiz girmesini beklemiyorsunuz.
Onun ardından her şey belirsiz bir hâl aldı.
Bu nasıl mümkün dedim.
İnsanlar içeri dalıp bunu yapıyordu, anlarsınız ya?
Ona suçlu muamelesi yapıyorlardı.
Bu ona çok acı geldi, özellikle de orada olmadığımız için.
Yapabileceğimiz bir şey yoktu
ve bir anda oldu
ve bu bize tamamen bir tecavüz, ihlal gibi geliyordu.
"Mücevherler ve birçok belge var
ama hamile karımın çıplak resimleri var, evet,
sadece resimlere dikkat edin" dedim.
Her şeyi aldılar ve resimler de hâlâ iade edilmedi.
Çok sık telefonla konuştuğunu hatırlıyorum
ve durumu anlamadığını.
Tamamen kafası karışmıştı ve evet, şaşırmıştı...
...ve üzgündü.
İddiaları, resmî olarak Monaco'da ikâmet ederken
Münih'te teorik bir evimin olduğuydu.
İki yıllık bir süreçte
Becker, Monaco'da 72 gün geçirmiş
ama Münih'te en üst kattaki dairede 139 gün geçirmiş.
Kardeşim Sabine'in bir dairesi
ve misafir odası vardı
ve arkadaşlarımı görmeye Münih'e geldiğimde
otel yerine kardeşimin misafir odasına gittim.
Suçum buydu.
...Almanya'da bir konutu olduğu
ve bu nedenle
tam olarak kanunsuz bir şekilde vergisini düşürmek için
bu gerçeği vergi beyanlarında sakladığı.
Dediğim gibi sanık kasten böyle davrandığını kabul etti.
Davaya gittik ve savcı, hâkimden
beni üç buçuk yıl hapsetmesini istedi
ve insan deliriyor
ve en azından aklı başında mı falan görmek için
en azından gidip adamla konuşmak istiyor
ama susmak yetti.
İki yıl denetimli serbestlik aldım.
250.000 mark ceza ödedim
ve dava kapandı.
Boris Becker önceden hazırlanmış bir açıklamada
diğer şeylerin yanında şöyle dedi.
"Bu en önemli zaferimdi ve özgürüm."
Şimdi Alman manşetlerini hayal edin.
TEVAZU DERSİ
BECKER ŞARTLI TAHLİYE EDİLDİ
Hayatımda ne zaman biraz rüzgâr esse hortuma dönüşüyor.
Almanya'nın en çok okunan günlük gazetesinin genel yayın yönetmeni
bana harika bir açıklama yaptı.
Her zaman gazetelerini satan üç konu varmış.
Biri Adolf Hitler,
diğeri Almanya'nın birleşmesi
ve biri de benmişim.
CEZAMI ÖDEMEM GEREK, BİLİYORUM
Ve 35 yıldır yaşadığım yanlış anlamalar bunlar işte.
Ona dedim ki "Kortta şampiyon olursan
kort dışında da olmalısın.
Kendini bana dövdürme
çünkü herkesin önünde döverim.
Kaç para kazanacağının önemi yok
çünkü sana en çok ben para kazandıracağım ve bu da oluyor."
Büyük yıldızlar kortta yüzde 10, 15,
20 kazanırlar
ve gerisini kort dışında kazanırlar.
YEPYENİ BİR OYUN.
Tiriac sporun yeni yıldızı için yeni bir pazarlama kampanyası yaptı
ve dünyadaki büyük şirketler
ve holdinglerden harika sponsorluklar aldım
ve o planın bir parçası da genç Boris Becker'ın kazanmasıydı.
Eğer artık kazanmazsa hikâye oturmaz, değil mi?
Nasıl desem, "Bu, paket program."
Adam ya yapar ya yapamaz.
Boris'in iyi bir bir numara olmasını istiyorsanız
ona sağlam bir tenisçi olarak güven kazandırmalısınız.
Sanırım beş turnuva boyunca kahrolası bir çeyrek finali
geçememiştim.
Orada bir çeyrek final, burada bir çeyrek final, şurada...
Çeyrek final iyiydi ama yeterince iyi değildi
ve sonra Wimbledon'dan önce büyük bir kriz yaşadık.
Baskı geliyordu.
"Boris unvanını koruyabilir mi yoksa saman alevi mi?"
Oyun, set ve maç Becker'ın.
Çeyrek finali set vermeden aldım. Yarı finali aldım.
"Bu güzel" diye düşünmeye başladım.
Bu... Gücü hissetmeye başladım"
ve herkes şöyle dedi, "İşte bu... bu...
Yeniden hissetmeye başladı."
Finalde Ivan Lendl'la oynuyordum.
Lendl, dünyanın bir numarası.
Evet. Tanrım.
Tarihin en iyi forehand vuranlarından
ve en iyi servisçilerinden biri oydu.
Çok az duyguyla oynardı, çok bilgisayar gibiydi.
Kalabalığı büyülemiyordu.
Şovmen değildi.
Ona tenisin ilk profesyoneli derdim.
Oyun Lendl'da.
Wimbledon'dan önce
Tiriac ve Bosch'la uzun uzun konuştum.
Benden istediğiniz her şeyi yaptım...
...o yüzden bir seferlik soruyorum, "Maçta istediğim gibi oynayabilir miyim?"
Gücüm sayesinde şampiyon oldum.
On beş-sıfır.
Oyun Becker'ın.
Becker'dan daha azimli bir oyuncu
gördüğümü sanmıyorum.
Sessiz olun lütfen.
- Evet! - Oyun, set ve maç Becker'ın.
Benim için, onca baskıya rağmen yeniden kazanabilmesi
tamamen inanılmazdı.
Wimbledon'ı daha 19 olmadan iki kez kazanmak çılgınca.
Muhtemelen en önemli turnuva zaferim Wimbledon unvanımı korumamdı.
"Adam olmak" denebilir belki.
İçgüdülerime güvenebileceğimi anlayacak kadar olgunlaşmak.
Kendi gücüme güvenebileceğime
ve ardından babamla konuştum.
"Baba, sakın Leimen'ın ortasında bir geçit daha ayarlama" dedim
ama yaptı
ve sonra büyük bir kavga ettik. "Yapmayacağım" dedim.
Sonra "Oğlum,
o zaman memlekete dönemem. Gelmezsen beni utandırırsın" dedi.
"Baba, son kez söylüyorum, bu benim hayatım.
Benim zaferim. Benim kararım.
Yapıyorum çünkü seni seviyorum ve saygım var
ama benim adıma son kez karar alıyorsun" dedim.
Bu kadar gençken köpek balıklarıyla dolu bir okyanusa atıldığınızda
yüzmeyi öğrenmek çok zordur
ama öğrenince
yenilmezlik duygusu, kazandığınız anlamına gelir.
Sonbaharda daha önce ve sonra kimsenin yapmadığı bir şey yaptım.
Arka arkaya üç haftada, üç farklı kıtada üç Masters Serisi kazandım.
Nasıl uyuduğumu sormayın ama.
Çünkü uyumadım.
Arka arkaya neredeyse her turnuvayı kazandım.
Tam formumdaydım. Bana dokunamıyorlardı.
Birçok Alman için, küçük yaştaki profesyonel bir tenisçi
gerçekte kaybedilmiş bir şeyi simgeliyor olabilir mi?
Savaşçı bir ruhu, başarma iradesini, sınırsız öz güveni?
PSİKOLOG
Bir anlamda evet. Hırpalanmış bir halkız
ve uluslararası alanda başarılı olan
herkes için haklı olarak mutluyuz.
Savaştan sonra
ilk kez bir Alman...
O, genç Siegfried'ti.
YÖNETMEN FRITZ LANG
Kendini idare edebilen bir geçti
ve adam, büyük bir yıldızın ihtiyacı olan duruşa sahipti
ve insanlar onu böyle sevdi.
En büyük dileklerinden biri gerçekleşti.
Vatikan'da Papa'yla tanıştı.
İki kez Wimbledon şampiyonu olan
Becker, John Paul II'ye bir raket bile getirdi.
Papa tenis oynuyor. Harika bir sporcu.
Ayrıca yüzme antrenmanları yapıyor
ve birkaç ay önce gelip kendisini ziyaret etmesi için
Boris Becker'ı davet eden John Paul II'ydi.
Üç kıtada, üç farklı zeminde üç şampiyonluk kazandığını
unutmayın, tek başına hem de!
Katıldığın için sağ ol.
Birkaç oyuncu hakkında fikirlerin nedir?
McEnroe dönecek mi?
Yeni biten üç turnuvada oradaydı.
Elbette onun için uzun bir yol olacak
ama bence gerçekten dönme ihtimali var.
O döndükten sonra maç yaptınız mı?
Evet, John McEnroe'yla Vermont'ta, Stratton Mountain'da oynadım.
Faul!
McEnroe topu backhand'le ağa fırlatıyor.
Sorun neydi?
Yılın başlarında ara vermiştim.
Stratton Mountain'a gittiğimde çok gergindim
çünkü çıkıp bir şey kanıtlamam gerektiğini hissediyordum.
Ara verdikten sonra geri dönüyordu
ve bu genç Alman'a dersini verecekti.
Yani, hazırdım,
bir anlamda kendimi salıvermeye... Yapmakta zorlandığımdan değil
ama her zamankinden daha fazla.
Dışarıda!
Sayıyı aldı. Bir-sıfır.
Mac döndü.
O günlerde kortlarda mikrofon yoktu,
o yüzden oyuncuların ne dediğini duyamazdınız.
Yani onu korkutacaktım,
ve biraz...
Aşağılayıcı konuşmaların tenis hâli.
İlk değişimde, Cliff,
McEnroe, Becker'la saygı konusunda konuştu
ve ne dedi bilmiyoruz. Tamamını duymadık.
"Boris, canına okuyacağım orospu çocuğu" dedi.
Bunu birinin bugün yaptığını hayal edin.
O anda ceza alırdı.
Şoke olmuştum. Korkmuştum. Ne yapacaktım?
O iki buçuk saatte yeni bir İngilizce öğrendim.
Daha önce hiç duymadığım ve nadiren kullandığım kelimeler.
İlk değişimde ağzına geleni söyledi dedi.
Söyledim ama anlaşılan pek işe yaramamış.
İlk seti altı-üç aldı.
Maç, savaşa dönüştü.
Evet, bence John McEnroe'yu biraz özlemişiz.
Topu bu kadar iyi hissedebileni görmedim,
antrenmanını yapamayacağınız ya da kimseye öğretemeyeceğiniz
açılar ve topu atacak yerler bulabiliyordu.
Çok garip bir tekniği vardı
ve ona karşı oynamak garip oluyordu çünkü kimse öyle oynamıyordu.
Tüm gücüyle üstüme geldi ve ben de karşılık verdim.
Kavgadan kaçmam.
Tarzını severdim.
Kortun her yerine dalıyordu ve... İzlemesi eğlenceliydi.
Şey gibiydi... Bir çocuğun coşkusu vardı ama yetişkin bir insan vücudunda.
Sonra düşündüm,
"Bu adam tenis tarihinin en iyi servisçisi."
İkinci seti kazandım
ve üçüncü sette tiebreak'e kaldık, dört maç puanı vardı.
Sekiz-yedi McEnroe.
Maç hakkında başka ne hatırlıyorsun?
Maç sayısında bana haksızlık yapıldığını.
- Dışarıda! - Hayır!
Birkaç maç puanım vardı, ilkinde
tam ben vuracakken... "Dışarıda!"
Ne?
O vuruşta karmam beni yakaladı sanırım.
Çoğu karar pahalıya patlamamıştı ama o patladı
ve sonra paniğe kapıldım.
Zor bir durum.
Nereden biliyorsun?
Boris Becker adlı genç ve yükselen dâhi kazanıyor.
Bence John hissetti,
"Karşı taraftadaki orospu çocuğu benim kadar azimli.
Adam hayır cevabını kabul etmiyor"
ve o andan itibaren bana saygı gösterdi.
İngilizce konuşuyor musun?
Maç değişiyordu. Bir güç oyununa dönüşüyordu.
Servisleriyle beni kort dışına attı.
1987 DAVIS KUPASI ABD - ALMANYA
Dört saat oynadık ve sadece üç set bitirmiştik.
Boris iyi görünüyordu.
Gün bitti.
Ona karşı performansım diğer iyi oyuncalara karşı olan kadar kötüydü
ve keşke onunla en formda olduğum zaman oynasaydım.
Eminim bazılarını yine de kazanırdı
ama bence daha iyi sonuçlar alırdım.
Rakiplerimi sinirlendirebilmekte çok iyiydim...
1989 PARİS AÇIK YARI FİNAL
...ve sonra hiç olmadığı kadar çok asılırlardı.
"Susup kendilerini yok etmelerine izin versene" derdim.
Kendimi tutamıyordum.
Bir keresinde Paris'te Boris'le oynarken bir karar verdim
çünkü hep yaptığı sahte bir öksürüğü vardı
ve sahte değilmiş gibi yapardı
ve şöyle yapardı...
ama sonra servis kırardı.
"Hadi ama Boris. Sen bundan daha iyisin" derdiniz.
Ona göre etki yaratmak için öksürüyormuşsun, şeyden değil...
Evet.
Yeter artık dedim ve o her yaptığında ben de yapmaya karar verdim.
Öksürüğümü taklit ettiğinde muhtemelen daha çok öksürmüşümdür.
Yani gerçek bir maç oldu, tamam mı?
Sessizlik lütfen, sağ olun.
Bazen baskı kurmak için öksürüyor.
Dışarıda!
Sıfır-15.
On seferden falan sonra insanlar "Ah" demeye başladı.
Ne düşüneceklerini bilemediler.
Ben eğleniyordum çünkü saçmaladığı için ona meydan okuyordum.
İşte, "Öksürük."
Sonunda Boris şöyle dedi. "John, hadi ama.
Üstüme gelme.
Soğuk aldım."
Ben de "Beş yıldır öylesin.
Hâlâ geçmediğine inanamıyorum" dedim.
Sadece dört yıldır.
Bilerek yapmadığını düşünmek zor.
Sanki Attila'ymışım gibi kalabalık bana düşman oldu.
"Neden bana düşman oldular. Bu boku yapan o" diye düşündüm.
Ve olanlardan sonra sence bu hâlâ doğru mu?
Tenis büyük bir sahnede oynanır ve izleyiciler çok, çok önemlidir.
Bize enerji verir ya da alırlar,
kalabalık için ya da kalabalığa karşı oynarsın.
Yumruğu havada.
Zafer kazanıp kolunu kaldırıyor.
Parmağını kaldırıyor!
Kazandı, daha iyi olan oydu...
MAÇ BECKER'IN
Sonunda "Boris, adamım, ben...
Üzgünüm" dedim.
Hakkını vermeliyim,
"Anın heyecanındandır, dostuz" dedi.
Yani "Sağ ol adamım."
Bu arada o maçı aldım sanırım.
Yani işte hikâye.
Bir numara Lendl,
iki numara Becker.
Seneye "Bir numara Becker" olacak mı?
Zor.
AVUSTRALYA AÇIK DÖRDÜNCÜ RAUNT
Oyun Becker'ın.
Boris Becker için sorun olmadı.
Eşofmanıyla Günther Bosch.
Kural ihlali. Bay Becker'a taktik veriyor. Uyarı.
Çok ilginç.
Öncelikle koçumun nerede olduğunu bile göremiyorsun.
Yerini biliyorum Bay Becker.
Ama turnuvadan elenmemi istediğini biliyorum.
- Hayır. - Elenmeyeceğim.
Boris Becker küçük bir tartışma yaşıyor.
Dışarıda! Çizgiye değdi.
Düzeltme. Top içeride.
- Şimdi dinleyin... - Masur dört-iki önde.
Kesinlikle, top içerideydi.
Boris kriz geçiriyor.
Raketi tamamen mahvetti.
- Susun! - Sessizlik lütfen.
Sessizlik lütfen.
Avustralya Açık'tan elendikten iki gün sonra
19 yaşındaki Becker artık Günther Bosch'ın rehberliğinde değil.
Bosch'a artık sürekli olarak tavsiye almak istemediğini söyledi.
Becker ayrıldıktan on gün sonra Günther Bosch'un durumu ne?
On gün öncesine göre pek de iyi değil.
Açıkçası olanları henüz tam olarak özümseyemediğimi kabul etmeliyim
ve sanırım bunu aşmam biraz vakit alacak.
Sevgilisiyle bu sabah Melbourne'den
Brisbane'a giderken konuşmadı.
Bir şekilde hayatta kalırım.
Koç istemiyordum çünkü ihtiyacım yoktu.
Kimse nasıl çalışacağımı ve ne yapacağımı söyleyemezdi
ve o günlerde belki de birine ihtiyacım vardı.
O yıl Wimbledon'da bir numaradaydım.
Bir sonraki Borg olmamı, beş kere kazanmamı falan bekliyorlardı.
WIMBLEDON İKİNCİ RAUNT PETER DOOHAN - BORIS BECKER
Hayır!
Dışarıda. Hadi ama!
Kaybettim ve bakan herkes... dünya durdu.
"Ne oldu? Tanrım."
Ne oldu sence?
Özetle, bir tenis maçını kaybettim.
Savaş kaybetmedim, kimse ölmedi. Bir tenis maçı kaybettim.
Belki her şeyi sorguluyordum.
Sözde baskıları ve sorumlulukları.
Biraz etrafa bakınıyor, arıyordum.
Hayatta tenisten fazlası olmalı diyordum.
Sıkışmıştım. Ben... Dedim ki "Bundan çıkamıyorum."
Bulvar gazetelerini okumak harika.
Burada "Seksten bitti! Kadınlar felaket demek" diyor.
Becker bir süredir
kazanamayışının mazeretini buldu.
Çok fazla seviştiğim için diyor.
Açıkçası... Yapma. "Neden kazanmıyorsun?"
"Şunu çok yapıyorum, değil mi?"
SEKSTEN BİTTİ! AŞK YASAĞI BORIS'İ DEVİRDİ
TAKILMAYA DEVAM ET BORIS'TEN HARİKA BAŞLANGIÇ
SEKSTEN BİTTİ!
FAZLA SEKS KOCA BORIS'İ YENDİ
BORİS SORUYOR, SEVİŞMEK DE NE?
'SÖZLÜĞÜMDE ÖYLE BİR KELİME YOK'
'BÜYÜK MAÇ KALABALIKLARI BENİ ARZULUYOR'
RAKİPLER STEPH İÇİN ÇARPIŞTI
BORIS, PLAYBOY İMAJINI YIKTI 'AŞK İSTİYORUM, SEKS DEĞİL'
TENİS YILDIZI NEDEN AŞKTA KAYBEDİYOR KADINLARLA OLAN DERDİM
AMERİKA AÇIK DÖRDÜNCÜ RAUNT BRAD GILBERT - BORIS BECKER
Evet, oyun Gilbert'ın. Gilbert.
Birine karşı oynarken
hep ne yapabileceğinizi bulmaya çalışırsınız
ve benim tarzım, hep rakiplerimi düşünmektir.
Boris'le oynarken.
O zamana dek devasa bir yıldız olmuştu.
Saldırgan oynamalı, inatla azimli olmalıydım.
Belki bir ton topunu karşılayabilirsem sinirlerini bozabilirdim.
Bir fırsat vardı.
Oyun ve dördüncü set yedi-beş Gilbert'ın.
Servisini kırdığımda Boris kendi kendine bağırmaya başlıyordu
ve bir sürü şey söylüyordu.
Sinirlenmesini izlemek eğlenceliydi.
Daha üzgün ifadeli biri Alman televizyonunun yorumcu kabininde.
Boris bugün çok sorun yaşayacak gibi görünüyor...
Bosch
yılın başına dek Boris Becker'ın koçuydu.
ALMAN YAYINI
Kendi hatası.
Evet, bu küfür de uçağaydı...
Başımızın üstünden geçen uçağa.
Becker mola vermek zorunda kaldı.
Fazla uzun sürdü.
Üç servis atmalı.
Servis atmalı yoksa ritmi bozuluyor.
Bu mola fazla uzun.
İnanılmaz.
Herkes bir dönem
doğru ya da yanlış sebeplerden ötürü baskı hisseder.
Tatsız iki durum arasında kalmıştım,
bu yüzden baskı hissediyordum.
Yorgundum sadece.
Hafta boyunca çok zor maçlarım vardı, büyük mücadeleydi
ve yani... Bir süre sonra bunun uzun süreli etkileri oluyor.
87'de sürekli formda olup kazanmanın yarattığı baskıyla
artık baş edemiyordum ve uyuyamıyordum.
Yol yorgunuydum ve ben... Zihnim durmuyordu.
İki uzun yıl geçirmiştim, biraz bitkindim.
Alman takımının doktoruyla konuştum,
"Bu çok hafif bir uyku ilacı.
kolayca alabilirsin ve bu...
Altı saat sonra uyanırsın ve gayet iyi olursun" dedi.
Fena bağımlılık yaratıyor ve çok güçlü
ve beş, altı saat sonra dinlenmiş uyanmıyorsunuz.
Kafanız bulanık oluyor
ve beni öyle bir noktaya kadar uyuttu ki artık onsuz uyuyamıyordum.
Turnuvadan sonra almayacaktım ama güçlü uyku ilaçlarına bağımlıysanız
onlarsız uyuyamıyorsunuz zaten.
Geceleri uyanık oluyordum.
Biriyle konuşuyordum, çıkıp bir şeyler içiyordum.
Profesyonel bir atletin yaşayacağı gibi yaşamıyordum.
Oynuyormuş ve her şey yolundaymış gibi yapmaya devam ettim.
O zamanlar bunu nasıl değiştireceğimi bilmiyordum.
Hamburg, Rothenbaum'da şartların normal olmadığını söylemeliyiz.
Tıklım tıkış sahada
bileti olmasına rağmen çoğu insan oturacak yer bulamadı.
Büyüyen huzursuzluk Boris Becker'ın zaman zaman
bilinen her numarayla ezildiği merkez kortta da hissedildi.
Kortu ya da izleyiciyi suçlamaya çalışıyorsanız...
iyi oynamadığını kabul etmek zorundasınız
ve bunu kabullenmek istemiyor.
85'teki Wimbledon'dan beri Almanya'da turnuvaya katılmamıştım.
Bu kadar çok hayranım olduğunu bilmiyordum!
Diğerlerinin gördüğü muameleyi görmek istiyordum.
Almanya'da benim için bu mümkün değil
çünkü diğerleri için muhtemelen özel biriyim.
Boris ve Steffi Graf'la
Almanya'da o dönem tenis çok önemli hâle gelmişti.
Patlıyordu.
İnanılmaz bir ilgi vardı.
O, Almanya'da Michael Jordan gibiydi.
Sen de Amerika'da büyük bir yıldızdın diyebilirsiniz
ama benimki asla herkesi kapsamıyordu.
Bununla baş etmek zorundaydı.
On dört gün kalıyorsunuz, öyle mi?
Hayır, daha çok. Bir ay kadar.
- Bir ay mı? Tamam. - Evet.
İmzanızı alabilir miyim?
Evet, tabii.
Vel'e. V.
- V? - V-E-L.
Başlarda Almanya'da Boris'le çok gurur duyuyorlardı.
Büyük bir kahramandı
ama yaşadıkları... bence daha çok kıskançlık sorunları gibiydi.
Benim İsveç'te yaşadığım gibi.
Sorun değil.
- Her şey... - Daha değil.
...kontrol altında.
Teniste başarılı olmazsan
erkek manken olabilirsin.
Neden tenis oynamıyorsun?
Güzel bir soru.
Bazı kızlar inanılmaz mektuplar yazıyor...
- Björn'e mi? - Evet.
Onun vakti olmadığı için ben açıyorum.
BJORN BORG'U SEVİYORUM
Vaktim yok.
Mektupları açmama izin vermiyor. Sorun bu.
Mektuplarda neler yazıyor?
"Görüşmek istiyorum" ve telefonlarını yazıp
sürekli resim yolluyorlar ve bunlar küçük şeyler.
Başka şeyler de var ama onları söyleyemem.
Gerçekten mi?
- Güzel. - Tamam.
Sizi atlet olarak bir seviyeye çıkarıyorlar
ve belki o seviyeye çıktığınızda
sizi biraz aşağı indirmek istiyorlar.
Almanya'da Boris'e de tam olarak böyle oldu.
Ülkesinde bir ikon. Hep öyleydi, hep öyle olacak.
Boris'i kimseyle karşılaştıramazsınız.
Çünkü Boris büyük bir şeyler yapan ilk Alman tenisçi,
bizde Björn Borg vardı
ve Björn Borg çoktan... İsveç'te bir yol açtı.
Bir süre saç modelimiz aynıydı.
Kardeşim "Neden bant takıyorsun?" diyene dek
bant bile taktım hatta. Sorunca "Bilmem" dedim
ama Boris dışarı çıkamıyordu.
Bence Almanya'da yıldız olmak devasa bir baskı.
Turnuvaya, Almanya'daki sponsorlara karşı
ve Tanrı bilir başka neye karşı yükümlülük hissediyordum.
O yüzden kapana kısılmış gibiydim ve erkek adam olup diyemedim,
"Dinleyin, durun. Ara veriyorum" diyemedim.
Özel hayatımda tatmin olmuyordum.
Yanlış arkadaşlarla, belki de yanlış kız arkadaşlaydım.
Avrupa'da büyüyen genç bir adam olarak
beni tatmin etmeyen ve aradığım cevapları vermeyen
yanlış çevrelerdeydim.
Ne yaptım? Senaryoları değiştirdim.
Kendi seçtiğim yeni koçu tuttum, Tiriac ya da Bosch'u değil.
Bob Brett adlı bir Avustralyalıydı.
Ion, beni tercih etmediğini söyledi.
BOB BRETT'İN SESİ
Benim için sorun değildi. Boris kendi kararlarını alan biriydi.
Ion "Onu alma. Bence sana iyi gelmez" dedi
ve o bunu söyledikçe Bob'ı daha çok istedim.
Klasik bir Boris hareketi daha.
Tiriac'a yeniden kendi bakış açımı
ve onun bakış açısını kanıtlamak için yapmıştım.
Evet, hâlâ hocamdı, hâlâ esas adam oydu
ama vaat edilen topraklara
varmak için başka bir yoldan gitmem gerektiğini düşündüm, değil mi?
1988 MASTERS FİNALİ IVAN LENDL - BORIS BECKER
Becker için şampiyonluk sayısı.
TIE-BREAK BEŞİNCİ SET
MAÇ SAYISI
Masters'a katılabilmek için
dünyanın en iyi sekiz oyuncusu arasında olmalısınız.
85'te finale çıktım. Lendl'a yenildim.
86'da kime yenildim? Lendl'a.
Bilin bakalım, finalde yine kimle oynuyorum?
Tie-break, beşinci set, bir ileri, bir geri.
Ne o ne de ben kaybetmek istedik.
Maç sayısı bende.
Bir maç sayısı durumunda en uzun süren karşılaşma oldu.
Kazanırsam maçı alacaktım.
Topu file şeridine attım...
...ve zıpladı.
İkimiz de ne tarafa düştüğünü görmedik.
Hakemi dinlememiz gerekti.
Hakem "Oyun, set, maç" deyince biri Alman bayrağıyla geldi
ve biraz koşturdum.
Sonra gücüme güç katıldı.
Amerika Açık'ı kazandım. Ivan'ı yendim.
1989 AMERİKA AÇIK ŞAMPİYONU
Avrupa'da gittikçe daha az zaman geçiriyordum.
Daha çok Amerika'da ve Avustralya'da
ve belki Boris Becker olmaktan uzak kalmaya başladım.
Bob'ı ve masaya getirdiklerini ve antrenman tarzını
çok seviyordum
ve yeniden tenisten zevk almaya başladım
çünkü gün boyunca yaptığım tek şey bu değildi.
Günde üç saat tenis oynayıp sonra yatmak
bana yetmiyor.
Benim için korkunç bir şey.
Bu yüzden zihnimi canlandırıp ilham almak için
başka şeyler yapmalıyım.
Bay Bosch, Boris'i 10 yıldır, belki daha uzun zamandır tanıyorsunuz.
Biraz daha uzun, evet.
Dönüp bakınca sizce en büyük güçleri ve zayıflıkları neler?
Kitabımda bunu yazdım.
Turnuvalarda Becker'ın karşısında Edberg ya da Lendl olmaz.
Genelde Becker'a karşı Becker olur
ve bu Becker'ı, içindeki bu rakibi yenebilirse maçı kazanır.
Çok fazla.
Stefan Edberg en zorlu rakibimdi.
Tüm zamanların en iyi servis ve vole oyuncularından biri.
Onu Barışnikov'la karşılaştırdım.
Barışnikov'un sahnede yaptığı gibi kortta süzülüyordu.
Çok rahat hareket ederdi, uçardı, asla dengesi kaybolmazdı
ve her zaman doğru pozisyondaydı.
Edberg'le oynadım ve durumumu çok iyi biliyorum.
Onu altı-dört, altı-dört yenersem formda olduğumu bilirim
ya da canıma okursa çok daha fazla çalışmam gerektiğini anlarım.
1988 WIMBLEDON FİNALİ STEFAN EDBERG - BORIS BECKER
88. Edberg.
Evim saydığım Wimbledon Merkez Kortu'nda.
Edberg çok güzel geri geldi.
Becker üstünlük kurmuştu ama o, maça tutundu.
Karşı karşıya geldiklerinde İsveçli olarak kimi tutuyorsun?
Tuttuğun...
Elbette Stefan'ı tutmak zorundayım.
Şampiyonluk sayısı.
Wimbledon'da üç kez karşılaştılar.
Rekabet tenis için harikadır.
Oyun, set, maç Edberg'ün.
Becker tenisin en meşhur kupasına
bir kez daha dokunmak istiyor.
Yenilgiyi ve yanıldığınızı kabul etmeyi öğrenmelisiniz.
Kaybetmek de sporun parçası ve zor olan tarafı bu.
Çünkü bir sonraki maçta kazanacak gibi
- oynamalısınız. - Evet.
1989 WIMBLEDON FİNALİ STEFAN EDBERG - BORIS BECKER
En çok düşündüğüm rakibim, Edberg.
Stefan Edberg başına gelenleri merak ediyordur.
Şampiyonluk puanı Boris Becker'ın.
Oyun, set, maç. Becker.
Demin raketini kalabalığa fırlatan Boris Becker'dan
gerçekten muhteşem bir performans.
Bunu yapan kimseyi görmemiştim.
Elektriği biraz görüyor musun? Havayı hissediyorsun, evet.
Evet.
Genç oyuncular bundan korkar.
Bununla baş edemezler. Saklanamazlar.
Saklanamazlar.
İniş çıkışlar yaşarsın,
biraz motivasyon, istek kaybı olur
ve tenis oynamak dışında farklı şeyler yapmak istersin.
Ve geçen yıl geri dönmesi...
Novak fiziksel olarak formda. Bence aklı başında.
Hem neden olmasın? Bu, dünyanın en iyi şeyi.
Bunu yapabilmeyi kabul ederdim.
Bana da aynısı oldu.
Peki, Boris ve Mac, çok sağ olun
ve Roger Federer kortta olacak...
Medya, gazetecilik hep ilgimi çekmiştir
ama en alttan başlayıp yukarı, kamera önünde
tenisten bahsedebileceğim bir konuma tırmanmam gerekti.
Bir Wimbledon finalinde eş spiker olmama izin verecekleri konuma.
Bir forehand yarışmasına döndü.
Kim daha sert vuruyor?
Federer backhand'den sonra koşup
forehand'i bastırıyor.
Günlük Servis'e hoş geldiniz.
Ben Adam Peacock ve yanımda Boris Becker ile Kim Clijsters var.
Gördüklerini beğenmişler.
Kaybetmek de kazanmanın, tenisin parçası ve...
İyi bildiğim bir şey varsa o da tenis.
Boris'in yorumculuk başarısı sadece tenis bilgisinden gelmiyordu.
İyi bir hikâye anlatıcı. İlgimi çekmesinin nedenlerinden biri bu.
Oyuncuları filmlerdeki karakterler gibi görüyor.
Yorumları bazen öyle komik, çekici ve baştan çıkarıcı oluyor ki
bazen gerçek olmayacak kadar komik mi diye merak ediyorum.
İkisi var, sonra iki daha atla ve bir tane daha var.
Final, final, final, final.
Stefan, Boris'i yendi, Boris, Stefan'ı yendi
Sonra üçüncü kez oynadılar, beş setlik bir maçtı.
Harika bir maçtı.
Peter.
- Kırk saniye. - Tamam.
90'da hâlâ uyku ilacı bağımlısıydım.
Wimbledon finalinden önce
son uyku hapımı sabah 5.00'te aldım.
Hata.
Antrenman 11.00'de, maç 14.00'teydi.
Sabah 11.30'da derin bir uykudan uyandım.
Çabucak bir şeyler yiyip kulübe gittim.
"Biraz vuruş yapabilir miyim?"
12.30, 13.00'te biraz çalıştım.
Maça ben başladım.
Öyle yavaştım ki ne yaptıysam topu yakalayamadım.
Ne yaptığımı bilmiyordum.
İlk iki seti kaybettim.
Yeterince terlemiş, uyanmış olmalıyım.
Büyük dönüş.
Beşinci sette dört-bir öndeydim.
Gerildim.
Oyun Edberg'ün.
Korttaki yürüyüş şekliniz, vücut dilinizdir.
Omuzlarınız dik mi,
biraz öne mi eğiliyorsunuz, artık ne yapıyorsanız.
Siz fark etmeyebilirsiniz ama rakibiniz görür. Hisseder
ve o kısa an sizden, öz güveninizden, inancınızdan
yeterince şeyi alıp götürür ve diğer oyuncuya avantaj sağlar.
Olanları tanımlayamaz, yazamazsınız.
Çok anlık bir düşünce bile
bir maçın kaderini belirleyebilir.
Oyun, set, maç Edberg'ün.
Sonunda altı-dört kazandı.
"Seni aptal. Onu daha önce yenebilirdin
ve uyku haplarını kesmelisin. Seni bir yere götürmüyor" dedim.
Yani o maçı neyse ki kaybettim.
Hatırlıyorum da kısa süre sonra son paketi camdan fırlatıp attım
ve "Artık yeter" dedim, bu...
Bu garip.
Boris 1990'da Edberg'e yenildikten hemen sonra uyku haplarını attım dedi
ama kitabında
son paketi tam iki yıl sonra karısının attığını yazmıştı.
Sadece yanlış mı hatırlıyordu?
Hiç uyuşturucu deneyimim olmadı.
Bu yüzden şeytan olduğunu düşünüyordum.
Neden aldığını bile anlamıyordum.
Sadece almak istemediğini biliyordum, iyi gelmiyor diyordu,
ben de hepsini tuvalete atıp sifonu çektim.
Evet. Bilemiyorum. O farklı bir şey mi anlatıyor?
Bakın, parçası olduğunuzda yaşanan bir fenomen var
ve o kesinlikle büyük bir parçası
ve bazı... diğer dostlar da büyük parçası oldular
ama belirli konularda ne olduğu hakkında
kendiniz karar verirsiniz
ve doğru olduğuna ikna olursunuz.
Şimdi madem haplara ihtiyacı olan bendim,
o hâlde ne zaman alıp almadığımı gayet iyi bilirim.
Çünkü bunu yaparken genelde yalnızsınızdır.
Yalnızken kendimize hikâyeler anlatırız.
Olayları oldukları gibi değil, olmalarını istediğimiz gibi hatırlarız.
Boris uyku hapları konusu böyle oldu diyorsa
ben kimim ki onu sorguluyorum?
Yine de hikâyelerinin neden değiştiğini merak ediyorum.
Hikâyeleri başkalarına anlatmasıyla bir oyuncu olarak
en tepeye tırmanmak için kendine anlatması gereken
hâlleri arasında fark var mı?
Bazı insanlara göre
maçlarda belli durumlar yaratmayı seviyormuşsun.
Mesela maçı beşinci sete ya da tiebreak'e taşımaya çalışırken.
Bu durumlarda suni olarak adrenalin patlaması yaratmaya çalışıyor musun?
Bazen o kadar doğrudan değil
ama için için rakibimi yenebileceğimi biliyorum.
Bacaklarımın ağrımasının önemi yok.
Bunu yaparak aklımı da test ediyorum. Ne kadar güçlü olduğumu görüyorum.
Yani rakibimi altı-iki, altı-iki yenebileceğimi biliyorsam
kabul etmeliyim, o hâlde bazen tembelleşiyorum
ve puanı bana yaklaştığında daha çok çaba harcamam gerekiyor.
Bu, hem iyi hem kötü.
Güç, fiziksel güç kaybediyorum. Kazanıyorum...
Evet ama zihinsel güç kazanıyorum.
Ne?
Ne dedin?
Avustralya Açık hep sorunlu
çünkü hep ocak ortasında oynanıyor.
Avustralya çok sıcak.
Bu yüzden havaya alışmam daha uzun sürüyor,
ayrıca saat farkına da.
Bob Brett "Boris, Noel'den önce gitsek ya" dedi.
Önce Adelaide'de bir turnuvada oynarsın ve havaya iyice alışırsın.
Çok sıcak."
Evet, biraz üzücü aslında
çünkü yarın kar ve buza dönmek zorundayım.
Buranın sıcağı çok daha iyi, size söyleyeyim.
Noel arifesinde bir restorandaydık. Sefil hâldeydim.
Ailemi özlüyordum.
Mutlu Noeller dilerim size Mutlu Noeller dilerim size
Ve mutlu bir yıl
Dışarıda!
1991 AVUSTRALYA SERT KORT ŞAMPİYONASI
MAGNUS LARSSON - BORIS BECKER
Avustralya'daki ilk küçük turnuvada Magnus Larsson'la oynadım.
Dünyada belki de 100. sıradaydı.
SETLER - OYUNLAR - PUANLAR
İlk seti kaybettim.
Bazen evet, sadece o anda gerekeni yaparım.
Gizliden gizliye biliyorum ki ilk seti, ikinciyi,
üçüncüyü kaybetsem de... yeneceğim.
Zihinsel gücümü böyle test ediyorum.
...altı-dört, üç-altı, yedi-altı.
Bir numara olmama rağmen ilk raunta kaybettim.
Senin gibi birinin ona yenilmesini nasıl açıklarsın?
Aklım başka yerdeydi.
Gerçekten böyle oldu. Zihnimle ilgili hâlâ...
...sorun yaşıyorum, öyle ki...
kortta arka arkaya dört sayı alacak kadar
odaklanamadım.
Onun yerine iki sayı sonra maçı kazanacağımı düşündüm.
Kendini dâhi sayıyor musun? Teniste?
Bazen sayıyorum.
Bazen bu sorundan tekrar nasıl kurtulurum, merak ediyorum.
İki set gerideysem
aklımı başımda tutup sakin kalacak ve hâlâ sayı alacak
gücü nereden bulduğumu bilmiyorum.
Bu, sıklıkla benim için de bir gizem
ve sonra bunu bir şekilde diğerlerinden daha iyi yapabileceğim
sonucuna varıyorum
ama yeterince sık olmuyor.
Bu kaydı bulunca aklıma tamamen başka bir şey geldi.
Harry Houdini, kaçışlarıyla bizi eğlendirebilmek için
kendini çok tehlikeli açmazlara sokardı.
Boris Becker, yeteneğinin gizeminin, hatta dehasının
aynı şeyi yaptığını düşündü.
Yenilmez bir gücü çağırabilmek için kendini kötü bir duruma düşürüyordu.
Geleceğini bildiğim için zaman içinde farkında olmadan kötü durumları
aramayı mı öğrendi, merak ettim.
Bir hayat felsefesi olarak mantıksızdı
ama tenis kortunda nefes kesiciydi.
1991 AVUSTRALYA AÇIK FİNALİ IVAN LENDL - BORIS BECKER
İki rakip de biraz gergin
ve Lendl ilk sandalyeyi alıyor.
İlk oyun servisini Ivan Lendl atacak.
Risk büyüktü. Ivan birinciydi, ben ikinci.
Bugün onu yenersem dünyanın bir numarası olacaktım.
- Dışarıda! - Evet.
İlk kanı Lendl döküyor.
- Dışarıda! - Oyun Lendl'ın.
Dışarıda!
Beşinci ace.
Altı oldu.
- Oyun Lendl'ın. - Arka arkaya üç ace.
Set sayısına.
SET SAYISI
Oyun ve ilk set Lendl'ın.
Becker'ın esneme hareketleri beni endişelendiriyor.
Belki bir şey yapmıştır.
Antrenörünü neden çağırmadığını merak ediyorum.
Bu, Becker'ın zihinsel gücünü ağır şekilde sınayacak.
Bunu sık duyuyoruz, "zihinsel olarak sağlam" ve "zihinsel olarak güçlü."
Anlamını nasıl açıklarsın?
Öncelikle kim olduğunu bilirsin
ve kendine inancın, şüphelerinden kuvvetlidir.
Aslında güçlerinin ve aynı zamanda hatalarının
ne olduğunu anlamak demek
ve bazen savunmasız olmak, güçlü de olmaktır.
Özellikle erkek sporlarında, hiç savunmasızlık yoktur,
ağlarsan zayıfsındır.
Ben buna hiç katılmıyorum.
Hepimizin duyguları, savaşta ortaya çıkan bastırılmış duyguları var
ve korkularımız, şüphelerimiz olduğunda böyle hissetmek yanlış değildir.
Öyle uzun bir maçta bir kere şüphe hissedersen
ve "Servis için sağ kolumu kaldıramayacağım" dersen her şey biter.
Gerçek şampiyonlar, birçok Grand Slam'i hataların veya hatalar hakkındaki
fikirlerin akıllarına sızmasına bir an bile izin vermeyecek
zihinsel güçleri olduğu için kazanırlar.
Oynadıklarında akıllarında sadece kazanmak vardır.
Hiç şüphe olmamalı.
Diğerlerimiz
rakibimizde bir zayıflık bulacağımıza inanmak zorundaydık
ama Boris'in derdi hep kendisiyleydi bence.
Bir noktada her gün, her anda
oynaması gereken bir seviyeyi bulacağına inanıyordu.
Bu sadece an meselesi der gibiydi.
Geride, maçı kaybediyor olabilirdi
ama sonra maçı çevirir, şampiyon olurdu
ve zihinsel olarak güçlü olmak,
kaybetmekle kazanmak arasındaki fark budur.
Bir ya da iki sayı olabilir ya da bir oyun
ve şampiyon olanla olmayan arasındaki fark budur.
Kortta yalnızsınız
ve kendinizden şüphe eder, öz güveninizi kaybederseniz
maça hiç başlamayın daha iyi.
Orası yalnız bir yer.
20.000 kişinin, evlerinde izleyen milyonların önüne çıkmak korkutucu.
Sizin... İnsan olarak cesur olmalısınız.
Siz... Oraya çıkıp bugün savaşmaya hazır olduğunuzu
herkese göstermelisiniz.
Aklımı başımda tutup
sakin kalacak ve hâlâ sayı alacak gücü nereden bulduğum
sıklıkla benim için de bir gizem
ve sonra bunu bir şekilde diğerlerinden daha iyi yapabileceğim
sonucuna varıyorum.
Tanıdığımız ve sevdiğimiz Becker bu.
Lendl çok sinirlendi.
Sessizlik lütfen.
Evet. Becker seti aldı.
Boris Becker için üç maç sayısı,
üç şampiyonluk sayısı.
Sonra fark ettim, "Kahretsin."
Birazdan bitebilirdi. "Bu, şey olarak son vuruşum olabilir..." dedim.
"Ya da bir numara olarak ilk vuruşum."
Başarırsam ne olacak? Artık geriye bir şey kalmıyor.
Bu kadar, yeni şampiyon Becker.
Ve bir anda uçabiliyordum!
Yerimde duramıyordum. Hareket etmeli, çıkmalıydım.
Kendimi tutmak istemedim çünkü başından beri bunu yapıyordum.
Dışarı çıkıp zıplamaya devam ettim.
Bir güvenlik peşimden koşmaya başladı.
"Dinle Boris. Tüm dünya bekliyor" dedi.
Boris'in hayallerinde planladığı yürüyüş bu işte.
DÜNYADA BİR NUMARA
Şu anda pek bir şey söyleyemeyeceğim.
Bu anı yaşamak benim için inanılmaz ve...
Sağ olun ve özür dilerim. Sağ olun.
O anda biraz korkuyordum.
Sonra o anda
birden omzumdan büyük bir yük kalktı.
Biraz 85'teki Wimbledon gibiydi.
Asla eskisi gibi olmayacak. O anda bunu hissettim.
Her şey serbestti.
1991'DE BORIS BECKER DÜNYANIN BİR NUMARALI OYUNCUSU OLDU.
SADECE BİRKAÇ YIL SONRA
YÜKSELİŞİNİ TEŞVİK EDEN ŞEYLER
DÜŞMESİNE NEDEN OLACAKTI.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü