NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Spokojnie.
Długo pan spał.
Jak się pan czuje?
Boli mnie klatka piersiowa.
Co mi się stało?
Zatrzymanie akcji serca.
Boli pana po resuscytacji.
Był atak.
Jak długo tu jestem?
Od wczoraj.
Coś mi dolega?
Nic poważnego. Niedługo pana wypiszemy.
Jest pani ranna.
Nie. To nie moja krew.
To pańska i innych pacjentów.
To pani?
Pani mnie uratowała?
Byłam tam. Mieliśmy szczęście.
Kończę zmianę.
Proszę wzywać inne pielęgniarki.
Do widzenia.
Jak się nazywasz?
Mónica.
Dziękuję.
Proszę na siebie uważać.
Słonko, byłaś blisko?
Szaleństwo. Cud, że żyję.
- Jak się czujesz? - Tylko zmęczona.
Muszę iść.
- Teraz? - Tak.
Zadbaj o pacjenta z 334. Prawie zginął.
Dobrze.
- Pa. - Ciao.
Słodki książę się obudził. Pańskie rzeczy.
Proszę przyciszyć telefon.
Ciągle dzwoni.
Czuwał nad panem anioł.
Moja koleżanka.
Nie ruszyła się stąd, kiedy pan spał.
Mónica?
Szczęściarz z pana.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
Natalio!
Natalio?
NATKA
Co się dzieje?
Skąd mam wiedzieć?
Trzeba było poczekać kilka dni.
Przez ten cholerny atak będą kontrole co godzinę.
Co robimy?
Nie możemy się cofnąć. Gliny!
WYCHODZĘ OKOŁO 19.30. JAPOŃSKI OBIAD?
CHĘTNIE. DAM ZNAĆ.
Jeśli sprawdzą wóz, to po nas.
Cześć, tu Natalia...
Czemu nie odbierasz?
Nie wyrzuciłeś telefonu?
Ucisz tę sukę.
Cicho bądź, bo cię zabiję!
Timur, auto za nami! Zamknij drzwi!
Cześć, tu Natalia.
Napisz, to odpiszę,
zostaw wiadomość, może odsłucham. Pa!
Słonko, jestem w domu. Proszę, oddzwoń.
Martwię się, bo nie odbierasz.
Buziaki.
Álex, nie mogę znaleźć Natalii.
Jest z Eli?
Nie, a co?
Nie ma jej tu, nie odbiera
i nie odzywa się od wczoraj.
Pewnie ma zajęcia.
W czwartki ma wolne.
Jej rzeczy tu są, łóżko dalej posłane.
Zawsze daje znać, jeśli nie wróci do domu.
Dobrze, porozmawiam z Eli. Dam ci znać.
Dziękuję.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Proszę wyłączyć silnik. Dowody lub paszporty.
Proszę wysiąść. Ręce na maskę.
Coś nie tak?
Cisza, ręce na samochód.
Dobrze.
Coś nie tak czy...
Spokojnie. Tylko pytałem.
Otworzyć tył.
Nie!
Dobra, jedźcie stąd.
Jazda. Szybko.
POLICJA
Twoja sprawa to niezły bajzel.
Ale jeśli ją rozwikłasz...
będziesz gwiazdą.
Albo zginę marnie.
Nie zawieszaj się na jednej osobie.
Nie patrz tak.
Nie zjebałaś z tym Włochem?
Poniosło mnie przez fałszywy trop.
Zbyt ufałam intuicji. Nie chodziło o niego.
Dobrze. Idę.
Mam dużo roboty po ataku.
Przy okazji,
kapitan na ciebie czeka.
- Teraz mi to mówisz? - Za bardzo ufasz intuicji.
Tak?
Cześć, Humberto, tu Mónica, mama Natalii.
Cześć, jak leci?
Kiepsko. Nie mogę znaleźć Natalii.
Nie widziałeś jej?
Od wczoraj nie. Zwykle jest w domu w czwartki.
Tak, ale jej nie ma i wczoraj nie wróciła do domu.
Nie miałyście iść na kolację?
Tak, ale nie wróciłam do domu po ataku.
Nie wydawała ci się dziwna?
Niespecjalnie.
Mówiła, że chce porozmawiać.
Martwi ją coś?
Naprawdę nie wiem.
Jeśli cokolwiek wiesz,
musisz mi to powiedzieć.
Naprawdę się martwię.
Może to nic takiego, ale ostatnio pokłóciła się z Eli.
Z Eli? One się uwielbiają.
To na pewno nic poważnego.
Głupstwa między nimi.
- Wczoraj wszyscy się spotkaliśmy. - Daj znać, jeśli się czegoś dowiesz.
Dobrze. Proszę zrobić to samo.
Dzięki.
Álex.
Rozmawiałem z Eli. Nie wie, gdzie może być.
Nie rozmawiały.
Mogę z nią pomówić osobiście?
- Oczywiście. - Spotkamy się u ciebie?
Pewnie.
- Do zobaczenia. - Jasne.
- Dziękuję. - Buziaki.
Mnie też daj.
Nie możesz. Prowadzisz.
Nie! Mam dość tych twoich zasad.
Dawaj, to już niedaleko.
Jaki masz plan przesłuchania?
Nie rozumiem.
Nie udawaj głupiej.
Będę uprzejma, grzeczna, miła,
nie powiem nic nieodpowiedniego ani wulgarnego.
Torres jest politykiem. Oni tu rządzą.
Może cię awansować albo zniszczyć ci karierę.
Jeśli wyjdzie z tego obronną ręką,
ma szansę zostać burmistrzem tego miasta.
Słyszałem, że również przyszłym prezydentem.
Nie chcesz takich wrogów.
Mąż jest zawsze podejrzany.
Jeśli któreś miało kochanka,
będzie automatycznie oskarżony o zamordowanie żony.
Oczywiście.
Czy poza uważaniem na maniery
mam się jakoś konkretnie zachowywać?
Jeśli tak, poproszę to na piśmie.
Rób swoje.
Pamiętaj, że póki nie jest oskarżony,
- przesłuchujesz go w jego biurze. - Dobrze.
BRUTALNY ATAK TERRORYSTYCZNY W CENTRUM MADRYTU
Wiesz, że piwo niedługo zniknie?
Co?
Z powodu zmian klimatycznych.
Świat oszalał.
Rano śnieg z deszczem, wieczorem skwar.
Uczeni mówią, że niedługo
większość zbóż uschnie,
a ich cena wzrośnie o 340%. Wyobrażasz sobie?
Będzie taniej jeść kawior na śniadanie, niż wypić piwo.
Niszczymy naszą planetę.
Społeczeństwo bez piwa będzie dużo gorsze.
Zwolnij, uważaj na pachołki.
Dobra, ale zostanie wódka.
Jest z ziemniaków.
Mamo, pilnuj drzwi.
Co ci się stało, kolego?
Śpieszy mi się.
Dobrze.
Na twoim miejscu wziąłbym ten. Nie do namierzenia.
Poproszę 1 500. Amunicja w zestawie.
Co się stało?
Masz dość grania po złej stronie?
Zatrzymaj się!
Proszę, pomóż mi.
Porwali mnie dwaj mężczyźni. Właśnie uciekłam.
Co?
Nie mówisz?
GDZIE ONI SĄ?
Nie wiem. Chyba ich zgubiłam.
Nie widzieli, jak uciekałam.
ZABIORĘ CIĘ DO DOMU I ZADZWONIMY NA POLICJĘ.
Dziękuję.
Na pewno nie wiesz, gdzie jest?
Nie mam pojęcia, gdzie może być.
Może jest u przyjaciela lub chłopaka?
Wszystko ci mówi.
Obiecuję, że nie będę zła, cokolwiek powiesz.
Przykro mi, nic nie wiem.
Słonko, spróbuj sobie przypomnieć. Nic ostatnio nie mówiła?
Może widziałaś coś dziwnego?
Nic nietypowego. Naprawdę.
Kłóciłyście się.
Dlaczego?
- To między nami. - Natalia zaginęła. Jak możesz tak mówić?
Naprawdę.
Jesteś jej przyjaciółką.
Jak możesz być taka spokojna?
W porządku, uspokójmy się, dobrze?
Eli, nikt cię o nic nie oskarża.
Prawda?
Naprawdę nic nie wiem.
Wiesz, co myślę?
Że kłamiesz.
Wiesz coś, czego nie chcesz powiedzieć.
Dlaczego? Nie widzisz, że to poważne?
Natalia.
Kochanie, nic ci nie jest?
Gdzie jesteś?
Na wsi.
Na wsi?
Dlaczego? Z kim?
Nic mi nie jest.
Natalio, posłuchaj.
Gdzie jesteś? Przyjadę po ciebie.
Kurwa, mamo. Przyjadę, kiedy będę chciała.
Kurwa! Kurwa!
Dobrze, Natalio.
Fantastyczna robota.
Dobrze ci poszło.
Brawo.
W przeciwieństwie do was dwóch.
Cześć, tu Natalia.
Napisz, to odpiszę,
zostaw wiadomość, może odsłucham. Pa!
Natalio, kochanie, powiedz, gdzie jesteś.
Oddzwoń. To ważne.
Martwimy się.
Nic.
Widzisz?
Pójdę sobie, jeśli mogę.
Natalia pewnie niedługo wróci.
To dobry dzieciak.
Pewnie biwakuje ze znajomymi czy coś.
Coś tu nie gra.
Jadę na policję.
- Myślisz, że to konieczne? - Tak.
Dobrze, pojadę z tobą.
Przyczyną śmierci był ostry przedmiot
wbity w tył szyi, prosto między kręgi.
A narzędzie zbrodni?
Nie, kontynuuj.
Szerokość i głębokość rany
wskazują na cienki, bardzo ostry przedmiot,
taki jak długopis czy igła.
To czysta rana, bez śladów walki ze strony ofiary.
Ciężko jest kogoś tak precyzyjnie dźgnąć?
Bardzo, jeśli ofiara się rusza.
Zakładamy, że była związana bądź odurzona.
Autopsja nie była jasna.
Niewiele da się zbadać po dwóch miesiącach rozkładu.
Musiała ufać mordercy. Może spała.
Pozycja ciała sugeruje ogromne opanowanie.
Czasem nie widać śladów przemocy, ale to było coś innego.
Wszystko było na miejscu.
Schludne, harmonijne.
Torres potwierdza datę przesłuchania.
Przygotuję się.
Cześć, tu Natalia.
Napisz, to odpiszę,
zostaw wiadomość, może odsłucham. Pa!
Natalio, czemu uciekłaś?
Rzucę go, jeśli chcesz.
Tylko wróć do domu.
Poszli na policję.
Jak to się wyda, jest skończony.
Więc nie rozmawiałyście od wczorajszego telefonu?
Nie.
To znaczy rozmawiałam z nią jakąś godzinę albo 90 minut temu.
Chwileczkę. Odebrała telefon?
Nie, zadzwoniła, ale dziwnie się zachowywała.
Była spięta.
Nie powiedziała, gdzie jest.
To zabrzmi dziwnie, ale...
powiedziała coś, czego nigdy nie mówi.
Nienawidzi, kiedy to mówię.
Powiedziała: „Kurwa”.
Kurwa. Dobrze.
Wiem, to nie ma sensu,
ale chyba tak chce przekazać,
że coś jest nie tak.
Nie wrzuciła nic na FB ani Instagram i od wczoraj nie była na WhatsAppie.
Zrozumiałaby pani, gdyby miała córkę w jej wieku.
Dobrze, spiszmy raport.
Przekażę im wszystkie informacje
i zaczniemy jej szukać.
Musimy wiedzieć wszystko: w co była ubrana itd.
Potrzebujemy też próbek DNA do porównania, na wypadek gdyby...
Gdyby okazała się... wie pani.
Tak.
Zaczniemy wypełniać formularz?
To chwilę zajmie. Jest długi.
Tak.
Dam znać, kiedy skończę.
Wszystko będzie dobrze. Spokojnie.
Zadzwoń.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Potrzebuję aktualnego zdjęcia pani córki.
Jak ma na imię?
Dzień dobry.
Álex Molina?
Znamy się?
Nie osobiście,
ale czytałam o panu artykuł,
który mnie zainteresował:
„Fotograf śmierci”.
Dziennikarze wymyślają prowokacyjne tytuły.
To na pewno sprzedaje więcej zdjęć.
Proszę.
Widać, że śmierć pana pociąga.
Ludzie często są jej ciekawi.
Tak jak pani.
Jest pani kryminologiem?
Mnie interesują kryteria estetyczne.
Ma pan świetne kryteria.
Byłam na pańskiej wystawie rok temu.
Śmierć może być równie piękna, co inne aspekty życia.
Na przykład?
Zachód słońca.
Albo... nagie ciało.
Muszę wracać do pracy.
Chętnie poszedłbym z panią na kawę.
Pokażę pani moje prace i wypowie się pani jako kryminolog.
Z przyjemnością.
Przyjemność po mojej stronie.
GŁOSUJ Z PASJĄ
Wie pan, czemu Beatriz mogła być w tym domu?
Nie.
Czy lubiła chodzić po górach?
Z tego co wiem, nie lubiła gór i wędrówek.
- Czyli nie wie pan, co lubiła. - Tego nie lubiła.
Więc dlaczego tam była?
Miała chłopaka? Może dziewczynę?
Nie wiem.
Nie wie pan?
Czy pańska żona mogła mieć romans?
Nie wiem.
Też pan nie wie.
Między wami było dobrze?
- Jest pani zamężna? - Nie.
A była w dziesięcioletnim związku?
Nie.
Dobrze.
Z czasem związki stają się chłodne, rutynowe.
Czy w tym związku, który tak dobrze pan opisuje,
była przemoc fizyczna bądź psychiczna?
Jestem zagorzałym przeciwnikiem przemocy na tle płciowym.
Wspierałem każdą inicjatywę zwalczającą ten problem.
Zawsze!
- Dobrze. - Coś jeszcze?
Sprawdzamy wszystkie pańskie połączenia przychodzące i wychodzące,
prywatne i służbowe.
Mamy nakaz sądowy.
To konieczne?
Dlatego to robimy.
Obyście byli dyskretni.
Nie chcemy mieć przecieków.
To byłoby nieprzyjemne,
również dla osób zabezpieczających te informacje.
Mamy szczegółowe rozkazy. Bez obaw.
To wszystko?
- Dziękuję za współpracę. - Proszę.
Jestem do dyspozycji kiedy trzeba.
Pani szefowie to wiedzą.
Kurwa mać! Cholera!
Nie mogą mnie podsłuchiwać.
- Jaki sędzia się zgodził? - Zapomnij.
Jak zadzwonisz do sędziego, to koniec.
Co się stało?
Nic. Nic ważnego.
Nie wkurwiaj mnie, Alberto.
Nie rozumiem, co mogło się stać.
Chyba że jest rozpuszczoną nastolatką...
Ale nie jest taka.
Może się prześpisz?
Od prawie dwóch dni nie śpisz, a musisz odpocząć.
Dobrze. Posłucham rady i odpocznę.
Zostać z tobą?
Nie, nie martw się.
Na pewno?
Wolę być sama.
Chodź tu.
Chodź.
Pozbyliście się vana?
Tak.
Zapłać i już nas nie ma.
Zapłacić?
Nie zasługujecie na nic.
Zrobiliśmy swoje.
Daliście jej uciec.
I jest ranna.
To Timur.
Zmusiła go.
Zaczęła krzyczeć przy policyjnym punkcie kontrolnym.
Nic nie mogłem zrobić.
Przeczytaj wiadomość z wczoraj.
Proszę.
„Ptaszek ma zajechać cały,
jakby właśnie opuścił gniazdo”.
Dokładnie.
Zrozumieliście?
To nasza praca.
Towar ma być w doskonałym stanie.
Mówiłem, że nie mieliśmy wyboru.
Dziecko, przepraszam za to, co zrobiły ci te zwierzęta.
Nie spodziewałem się.
Widzę, że nie jesteś głodna. Może pójdziesz się odświeżyć?
Dobrze ci to zrobi.
On cię zaprowadzi.
Vassily.
Nie, nie strzelaj. Nie.
Cześć, Álex.
Miałam iść się myć.
Po co?
Nie potrzebuję niczego na sen.
Spróbuję.
Ale muszę nasłuchiwać telefonu od Natalii
albo policji.
Nie.
Dobrze.
Buziaki.
Moja córeczka.
W końcu. Myślałem, że zapadłeś się pod ziemię.
No i?
Zrobione. Gdzie się spotkamy?
Czemu tyle ci zeszło?
Co za różnica? Zadanie wykonane.
Reszta po sprawdzeniu.
Mam pytanie.
Co ci zrobiła?
Nie twoja sprawa.
Danielu.
Nie próbuj mnie wykiwać. Wiesz, co z tobą będzie.
Nie rozumiem.
Rozumiesz.
Tak, rozumiem.
Zaraz to sprawdzę.
Znajdziemy ją, prawda?
Oczywiście. Nie przestaniemy jej szukać.
Nie trać wiary.
Dziękuję.
Co ze mną zrobicie?
Sprzedacie mnie, prawda?
Ubiją dobry interes.
Dużo za ciebie dostaną.
- Wszyscy myślą o śmierci. - Dlatego fotografujesz wojnę?
Analizujesz mnie?
- Jak myślisz? - To niebezpieczne.
Możesz odkryć coś strasznego.
Kiedy Natalia odkryła, że z nim śpię,
źle to przyjęła.
Może chciała cię ostrzec.
Dlatego chcę rozwodu! Nie wytrzymam z tobą ani dnia dłużej!
Nie rozumiesz?
Co to?
Rozmowa Beatriz Prats.
Nie spieprzysz mi życia!
Mamy go.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz