NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
PORT W ALGECIRAS
Nie rozumiem!
Kim jesteś? Gliną?
Nie jestem gliną!
Jesteś gliną.
Cholera! Cholera!
Nie jestem gliną! Proszę, nie strzelaj!
Nie, proszę!
Jebana glino! Umrzesz!
Szukam córki. Natalia Saldaña, 19 lat, z Meksyku.
Nie ma jej tu. Czemu jesteś w barze?
Przyszłam...
- Gadaj! - Twój tatuaż!
Był na monitoringu.
Porwałeś ją, prawda?
Oszalałeś?
Nie możemy jej puścić.
Tylko nie tutaj! Mam dość problemów.
To co mamy zrobić? Widziała nas!
Zabierzemy ją gdzieś i zrobisz, co będziesz chciał.
Gdzie moja córka? Proszę, powiedzcie, gdzie jest!
Wszystko gra.
Wystarczy wsadzić towar do kontenera i zamknąć.
Nie lubię transportować dziewczyn.
Przez to są problemy.
Czemu nagle narzekasz?
Bo tego nie lubię.
Nie lubię.
Za ile się obudzi?
Niedługo.
Daj jej kolejną dawkę przed zapakowaniem.
POLICJA
Wykluczyłem turystów, biznesmenów, pary...
Nie mieli powiązań z Torresem. Zostało mi kilka zdjęć.
A te dziewczyny?
Beatriz wspominała o młodych kochankach Torresa.
Nie zameldowały się. Nie wiem, kim są.
Szukaj zdjęć ze środowiska Torresa.
Z jego pracy, krewnych, znajomych.
Każdego, z kim ma zdjęcie. Zrób rozpoznawanie twarzy.
Coś musi pasować.
Tu jesteś.
Daniel Romero.
„Wydział zabójstw.
Odznaczenia: Krzyż zasługi...
Wyrzucony ze służby.
Brawura i lekkomyślność.
Śmierć partnera.
FORMULARZ WYPADKÓW Z OFIARAMI
Wypadek na utwardzonej drodze dwupasmowej,
w wyniku...
czołowo-bocznej kolizji...
Z powodu poziomu alkoholu we krwi powyżej 0,5 g/l.
Śmierć pasażera.
Raport psychologa.
Niezdolny do służby.
Podpisano: Inspektor Laura Urrutia”.
Kurwa.
„Detektyw wykazuje stan ciągłego niepokoju
związany ze stresem z powodu śmierci partnera na służbie.
Z powodu problemów z nadużywaniem alkoholu
i brawurą, komisja orzekająca
wnioskuje o trwałe usunięcie ze służby w trybie natychmiastowym”.
Muszę z kimś porozmawiać, muszę wyjść.
To ważne.
Nigdy się nie męczysz?
Możesz chociaż powiedzieć Velasco?
Zna mnie.
Co masz do stracenia?
Aresztowany Daniel Romero chce z nim pomówić.
Tylko o to proszę.
Ty jebany błaźnie.
Jeśli chcesz więcej pieniędzy, to zapomnij.
Mówiliście, że ta poprzednia dziewczyna była ostatnia.
Posłuchaj mnie uważnie.
Myślisz, że nie ma innego przewoźnika do Maroka?
Tak taniego?
Nie.
Już dość płacimy.
Myślisz, że śpimy na forsie?
Mylisz się.
Ale jednego mamy dużo. Kul.
Urrutia.
Pracowałaś z Danielem Romero?
Przyjaźnicie się?
Pracowaliśmy razem.
Czemu nie powiedziałaś, że to ty podpisałaś jego raport?
Mogłam mieć problemy.
To nie było ważne.
Co? Na litość boską.
Co o nim wiesz? Co robi?
- Interesują cię stare sprawy? - Prosiłaś o przysługę
dla kogoś z bardzo kiepską reputacją.
Zaufaj mu. Nie jest zły. I raz w życiu zaufaj mnie.
Dobrze?
- Wydział zabójstw. - Mogę z detektywem Velasco?
- Nie ma go. O co chodzi? - Zatrzymany o niego prosi.
Daniel Romero.
Dzięki.
Gdzie moja córka?
Powiedz, czy nic jej nie jest.
Mam w dupie twoją córkę.
Mam nadzieję, że nie żyje.
Skurwysyn!
Tu dupku! Jeśli coś jej się stało,
to cię zabiję!
Rozumiesz?
Zabiję cię!
Nie!
Odsuń się.
Mówiłem, nie tu!
Musimy poczekać 10 minut.
Możemy zostawić ją w kontenerze.
Pomocy, proszę. Pomocy!
- Wezwij policję. - Spokojnie.
Nadchodzą, nie!
Do środka.
- Nie! - Chodźmy.
Nie, proszę!
CELNIK
Zamknij już!
Urrutia!
Dobrze cię widzieć.
Mam trop w sprawie córki Mónici. Powiedz koleżance.
Nie zechce cię widzieć.
- Co tu robisz? - To ważne?
Oczywiście!
Prosisz o pomoc, a potem pakujesz się w kłopoty?
Cholera.
Oto Urrutia, co spieprzyła mi życie.
Nie.
Sam je sobie spieprzyłeś.
Tylko podpisałam razem z innymi raport o tym, co się stało.
Chrzanić to.
Dany,
byłeś pijany.
Miałeś wypadek. Twój partner umarł.
Zostawił po sobie żonę i dwie sieroty.
Czemu tu jesteś?
Czemu jej pomagasz?
Uratowała mnie w czasie ataku. Nie obchodzi cię to?
Nie.
Byłem w rozsypce.
Zrobiłbym wszystko, żeby dalej pić i o tym zapomnieć.
Ale poczułem, że mogę jej pomóc.
Byłem jej to winny.
Nie robię tego dla niej.
Tylko dla siebie.
Chcesz jej pomóc?
To mnie stąd wyciągnij!
Prosiłeś o Velasco?
Opowiedz mu wszystko.
Zaczynałem za tobą tęsknić.
Twój ulubiony.
Alberto,
myślałam o tym wszystkim.
O czym?
O wszystkim.
O naszym związku,
Beatriz,
policji, prasie,
wyborach, przyszłości...
Lepiej będzie zerwać.
Na stałe.
Chciałabym z tobą być,
ale nie mamy wyboru.
Spokojnie, nic nikomu nie powiem.
To by ci zaszkodziło.
Chyba masz rację.
Tak. To najlepsza opcja.
Może później...
- Kiedy to się skończy... - Nie będzie żadnego później.
Dobrze. Jak chcesz.
To wszystko?
Nie wiem. Ty mi powiedz.
To ty za mną szalałeś i ciągle o mnie myślałeś.
O co ci chodzi?
Wykorzystałeś mnie do seksu,
a teraz kariera jest zbyt ważna
- i cieszysz się, że odchodzę. - Co?
Nie cieszę się.
Nie dotykaj mnie, skurwysynu.
Wszyscy w partii się dowiedzą.
Słuchaj, głupia smarkulo.
Nawet nie myśl o tym, żeby komuś o nas powiedzieć.
Wiesz, jak ciężko mi było to osiągnąć?
Pomyśl.
Ci, którzy mi grożą, później tego żałują.
Alberto, puść ją.
Wszyscy się stresujemy.
Zdjęcia Beatriz, śledztwo...
Dobra. Odejdę z partii.
Alberto. Więcej do mnie nie pisz.
Co się stało, do diabła?
Nie teraz.
Muszę odetchnąć.
Opuściłeś szpital przed wypisem, zaraz po ataku terrorystycznym.
Paradowałeś z bronią z czarnego rynku.
Czego się spodziewałeś? Buziaka? Róż?
Wlepcie mi grzywnę, ale mnie wypuśćcie!
Proszę jeszcze raz.
Muszę sprawdzić telefon.
Wal się, Dany. Wiesz, że nie mogę tego zrobić.
Słuchaj, Velasco.
Pomagam tej kobiecie znaleźć córkę.
Mam cynk o zamieszanym w to Rosjaninie.
Sprzed paru godzin. Może zdążymy.
Ale potrzebuję telefonu.
Mam na telefonie zapisaną jego kryjówkę.
Albo zobacz sam! Mam to gdzieś!
Pin to 4136. Cholera!
Nie proszę o wiele!
Jesteś wrzodem na tyłku.
Masz jedną wiadomość.
Odbierz jebany telefon!
Jestem w barze JL.
Kelner patrzył na mnie podejrzliwie.
Przyjdź, zadzwoń, cokolwiek, ale nie zostawiaj mnie!
To bardzo dziwne.
Kurwa.
Poczta głosowa.
Jestem w barze JL w Entrevías.
Daniel miał informacje o Natalii, ale nie obiera telefonu.
Powiedz mu, gdzie jestem.
Dzięki.
Zadzwoń do Mónici.
Jedź do szpitala.
Będziesz miał wstrząs hipowolemiczny.
Zamknij się.
Umrzesz.
Zamknij się, bo cię zabiję.
Dzień dobry.
Zamknięte.
Widzę. Przepraszam, mam pytanie.
Widział ją pan?
Tak. Była w barze.
Napiła się i poszła.
Była sama czy z kimś?
Nie wiem, było dużo ludzi.
Jak dawno temu poszła?
Śpieszę się.
Czemu? Nie za wcześnie, żeby zamykać?
Czekaj! Gdzie Mónica?
Nie wiem, o czym mówisz.
Poczekaj!
Zadzwonię na policję.
Álex, uciekaj!
Jeszcze słowo i zginiesz!
Mamy problemy.
Weź jego telefon.
Przeszukaj.
Czysty.
- Nic ci nie jest? - Nie!
W porządku.
Daniel, kurwa, odbierz!
Jestem w barze JL.
Kurwa!
Podejrzliwie patrzył...
Przyjdź, zadzwoń, cokolwiek, ale mnie nie zostawiaj!
- To bardzo dziwne. - Cholera!
Kurwa! Mówię wam od wielu godzin!
- Czemu ją tam posłałeś? - Nie posłałem!
Nigdzie jej nie posłałem! Nawet nie miałem adresu!
Będziemy dalej na siebie krzyczeć, czy coś zrobimy?
Zrobiła zdjęcie z bliska. Musi być przy nim.
Wyślij kogoś do baru!
Mam dość twoich przyjaciół! Co z tego, że pracowaliście razem?
To wrzód na tyłku.
I kiedyś nieźle spierdolił.
Naprawdę. Ale posłuchaj, Ano.
Dany to dobry glina.
Zawsze nim był.
Chodzi o życie dwojga ludzi. To nasz obowiązek. Po zakończeniu sprawy
jest cały twój.
Ale nie czas na kłótnie.
Ano.
Znajdź adres baru JL w Entrevías.
Wyślij tam patrol.
Będzie dobrze.
Zobaczysz.
Policja!
Zrób coś, bo nas zobaczą!
Halo?
Policja! Jest tam ktoś?
Bar jest zamknięty.
- Nikogo tu nie ma. - W środku jest kobieta.
Zamknięte, nie wejdę.
Wyważ cholerne drzwi!
Nie ma nakazu. Kto mówi?
Detektyw Velasco.
Kobieta była tam dwie godziny temu.
Powinna dalej tam być. Ma kłopoty.
Jest inne wejście?
Sprawdzę od strony zaułku.
Ani drgnij, kurwa,
bo was zastrzelę.
Tu jest krew.
Przy tylnym wejściu są ślady krwi.
Zrób, co możesz i wyważ drzwi.
Uważaj, może być niebezpiecznie.
Weszli.
Spadamy, niedługo wszędzie będą psy.
Jedziemy!
Nikogo tu nie ma.
Cholera!
Są niedaleko. Mónica dzwoniła półtorej godziny temu.
- Co zrobisz? - Będę jej szukać!
Mam tu spędzić noc?
Oddajcie mu rzeczy i puśćcie. Jutro wniesiemy oskarżenie.
Jak będziesz się mieszać, zamknę cię za stwarzanie zagrożenia.
Jasne?
Proszę, znajdź ją.
I co teraz?
Zostałem bez baru. Ja pierdolę!
Wyjedziemy za miasto,
pozbędziemy się ciał i się zobaczy.
Oszalałeś.
To co mamy robić?
Twój kumpel ma rację.
Prędzej czy później nas znajdą.
Jeśli cię nie opatrzą, to długo nie pociągniesz.
Znam trochę rosyjski.
Wojna czeczeńska.
Álex.
Odpowiedz!
Po co nas zabijać?
- Dłużej posiedzicie. - Zamknij się!
Jak myślisz, kiedy nas znajdą?
W Europie Wschodniej może być dużo takich wanów,
ale nie tutaj.
Po co marnować życie w więzieniu? To nie twój problem.
- Jesteście tak blisko? - Zamknij się.
Ty się zamknij. Wykrwawiasz się na śmierć.
Źle to wygląda.
Na zainfekowane.
Masz gorączkę?
Może ci pomóc, wyleczyć cię.
Skończyła medycynę.
Muszę zdezynfekować ranę.
Potrzebujesz antybiotyków.
Nie pojadę do szpitala.
- Masz mnie za durnia? - Nie musisz jechać do szpitala.
Słuchaj. Możemy zrobić tak.
- Tak? - Nie słucham cię.
Mam w domu dużo pieniędzy.
Uciekniecie stąd za granicę.
Teraz nie możecie tu zostać.
Mam dość leków, by go wyleczyć.
Ale chcę coś w zamian.
Zostawicie mnie jako zakładnika, a ją puścicie.
Zatrzymasz się na chwilę?
Chcieliśmy tylko znaleźć jej córkę.
Kumpel nie musi umrzeć, a ty siedzieć w więzieniu.
Cicho!
Dobra.
- Strzelaj, wszyscy będą mieć przejebane. - Nie!
Nie strzelaj.
Przestań, Dimitri.
Spójrz na siebie.
Gdzie mieszkasz?
Przy Plaza de Callao.
Zmiana planów.
Wracamy do Callao.
Proszę z detektyw Aną González.
Daniel. Zna mnie.
Tak. Odbierz Méndez, Álvaro.
- Tak? - Detektywie.
- Ktoś do pani. Daniel. - Proszę mnie z nim połączyć.
- Ana! - Czego chcesz? Pracujemy!
Mają Mónicę i jej chłopaka.
- Nie wiedziałem, czy wrócisz. - Zawsze wracam.
Alberto, oszalałeś? Co się stało z Eli po południu?
Mam dość tej głupiej dziewczyny. Ma obsesję.
Dobrze. Widzę, że dojrzewasz.
Lepiej, żeby się mnie bała.
Nic nie zrobi. Zobaczysz.
Skąd wiesz? Teraz mamy prawdziwy problem.
Jeśli ktoś słyszał, pomyśli, że zabiłeś żonę.
Uciszę ją.
Chodź ze mną. On będzie zwracał uwagę.
Pójdę, ale z nią.
Nie.
Ona nie wie, gdzie są pieniądze.
To jej powiedz.
I lepiej powiedz prawdę.
Jak czegoś spróbuje,
poderżnę jej gardło.
Nie chcę, ale zrobię to, jeśli będę musiał.
Jasne?
Dobra.
Klucze mam w kieszeni.
Pieniądze w sejfie.
Kod to 453623A.
Idźcie razem jak para przyjaciół.
Żadnych sztuczek.
Jeśli nie wrócicie za dziesięć minut,
zabiję go.
Będzie dobrze.
Słuchaj ich.
Jazda.
Gdzie sejf?
Nie pogrywaj ze mną.
Powiedz, gdzie jest.
W pokoju.
- Tędy. - Idź.
Jazda!
Szybko.
Odsuń się!
Dość pieprzenia.
Jazda!
Wezmę apteczkę.
Nie weźmiemy jej.
Dla Dimitra już za późno.
Powiesz, że nie było.
- Jasne? - Tak.
- Jazda. - Dobrze.
Ruchy.
Mónica, cześć!
Jest Álex?
Nie ma.
Śpieszymy się, prawda?
Właśnie coś robimy.
Muszę z nim porozmawiać.
Musimy iść.
Chodzi o pracę na patio. Nie mówił ci?
Musimy iść.
Chwileczkę.
Powiedz, że Ana, sąsiadka z góry z 2C,
ta, co pracuje z Urrutią...
Będzie na spotkaniu wspólnoty.
Powiem.
Mówiłem, że nas znajdą, ale nie słuchałeś.
Zacznij jechać.
Po co tracić czas? Nie uda się.
Policja już tu jest, szukają wana.
Skurwysyn.
Słuchaj.
Obiecuję, że ci pomogę, jeśli ty pomożesz mnie. Opuść broń.
Powiedz, gdzie jest Natalia, ta porwana.
Nigdy ci nie powiem, gdzie jest, dupku.
To zastrzel mnie i zobaczysz, czy wyjdziesz z tego żywy.
Nie wiem, jak ci się to uda. Ale lepiej się zdecyduj.
Nie masz już czasu.
Okłamałaś mnie!
Nie!
Policja!
Rzuć nóż!
Rzuć nóż, bo strzelam!
Cofnąć się!
Bo go zabiję!
Mónica.
- Nic ci nie jest? - Nie.
Wezwijmy karetkę.
Otwierać drzwi.
Otwierać!
Policja! Wyjdź z rękami w górze!
- Szybko! - On potrzebuje lekarza.
Nie reaguje na resuscytację.
Wezwę karetkę. Nie ruszaj się.
Mónica!
Álex!
W porządku?
W porządku.
Zrobili ci coś?
Nic mi nie jest.
- Co mu się stało? - Nie przeżył.
Resuscytacja nie pomogła.
Nic nie wiemy o Natalii?
Wiemy. Zmiękł, kiedy zobaczył, że z tego nie wyjdzie.
Żyje.
Natalia żyje.
Dziękuję.
Ocaliłeś nas.
Chcesz pić?
Gdzie jestem?
Nie wstawaj.
Co mi się stało?
Jestem w Meksyku?
Zgadza się.
Witaj w stolicy.
Byli Rosjanami.
Słyszeliśmy.
Nazwiska?
Tylko jakiś Maxim.
Jakieś inne istotne informacje?
Nie masz poważnych uszkodzeń organów.
Zabiorą cię na dalsze badania.
Dziękuję, nie trzeba.
Myślę, że trzeba.
Co się stało?
Álex był sam z tym Dimitrem?
Tak, a co?
Tacy jak on nigdy się nie przyznają, chyba że pod presją.
Co masz na myśli?
Nic.
Mónica? Zabiorę cię na górę.
To zajmie pół godziny. Może pan poczekać w poczekalni.
Dobrze.
Nie wiem, Humberto.
Powiedziałam, że lepiej zerwać.
Jakby kamień spadł mu z serca.
- To śmieć. - Groził mi.
Bałam się.
To wariat.
Niebezpieczny.
To było na telefonie jego żony.
- Czemu żona nagrywała wasze rozmowy? - Naprawdę nie wiem.
Zabiłeś ją?
Nie wiem, co zrobiłeś temu z wana,
ale teraz wiem,
że moja córka żyje.
Wszystko się ułoży.
Powiem ci coś.
Zbliżasz się do celu podróży.
Bądź grzeczna,
a będzie dobrze.
- Co się stało? - Później ci powiem.
Zabierz mnie gdzieś.
Bądźmy cierpliwi.
Znajdą winnego.
Albo winną.
Elizabeth Molina?
Tak?
Detektyw Urrutia.
Prowadzimy sprawę morderstwa Beatriz Prats.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz