NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Stój!
Skurwysyn!
Z drogi!
Kim jesteś? Kto cię nasłał?
Puść mnie!
Co robisz? To boli!
Nie!
Jazda! Złaź!
Wstawaj!
- Myślałem, że ma broń. - Broń?
To Rafita. Kocha kodeinę.
Dość! Kim jesteś?
Pozwę cię!
Co się dzieje?
Danielu, co się dzieje?
Nic.
MEKSYK
Zadowolona?
Wróciłaś do ojczyzny.
Wszystko będzie dobrze.
Jak się czujesz?
Powiem ci coś.
Niedługo dotrzesz do celu podróży.
Bądź grzeczna i wszystko będzie dobrze.
Ładna jesteś.
Bardzo ładna.
Dobrej nocy. Przepraszam.
Dlaczego?
Uspokój się!
Uspokój się.
- Puszczaj! - Uspokój się!
Uspokój się!
Uspokój się.
Dość.
Lubisz to, co robisz?
Porywanie ludzi?
Nie masz siostry? Dziewczyny? Mamy?
Gdzie one są?
A gdyby to je ktoś porwał?
Nie dasz rady rozbić szyby.
Co planujesz?
To ósme piętro!
Zjedz coś.
Nie wiem, co się stało.
Powiedziałam, że powinniśmy zerwać
i jakby kamień spadł mu z serca.
To dupek!
Kiedy mu to wygarnęłam,
stał się agresywny.
Groził mi.
Bałam się.
I ten samochód.
On prowadził? Widziałaś?
Nie wiem.
Jest szalony... i niebezpieczny.
Kiedy wróciłam do domu, była tam...
Co było?
Orchidea.
To nasz prywatny znak. Tylko Alberto o tym wie.
Do kwiatka było dołączone to.
CICHO...
Nie martw się.
Jestem tu.
Nie chodzi tylko o jego zachowanie.
Jak policja się o nas dowie...
Będziesz podejrzana o to, co spotkało Prats.
Słuchaj, smarkulo.
Nie waż się nikomu mówić.
Nie masz pojęcia,
ile na to pracowałem.
Teraz mi mówicie, że go nagrywacie?
Mieliście mówić mi o wszystkim, co robicie.
Myśleliśmy, że to oczywiste.
Wiedzą, że monitorujemy rozmowy telefoniczne.
Nie mówią nic, co może im zaszkodzić.
To jedyny sposób. Sędzia wydał pozwolenie.
Żaden sędzia na to nie pozwala.
To wyjątkowa i publiczna sprawa.
To podnieca sędziów.
Następnym razem mówcie wcześniej.
Skąd masz to nagranie?
Posłuchaj całości, nim skupisz się na biurokracji.
Ci, którzy mi grożą, później tego żałują.
To tylko groźba.
Nie mamy dowodów.
Chwali się usuwaniem swoich wrogów.
To polityk. Chodzi o wrogów politycznych.
Pewnie, jest dupkiem,
ale to nie dowodzi, że zabił żonę.
Dajcie coś więcej.
Nie możemy, mamy związane ręce!
Jeśli pojawimy się z zaskoczenia,
popełni błąd.
Wtedy wkroczymy.
Cholera, Ramírez!
Przyciśnij go.
Valasco, ma być dyskretnie.
- To boli? - Trochę.
- Idę... - Słuchaj.
Tak?
O co chodzi?
Nie, nic. Tylko...
Słyszałaś Velasco.
Znają ten rosyjski gang
i niedługo ich znajdą.
Álex.
Nie musisz tego mówić...
ale cię kocham.
Kocham cię i doceniam, że mi pomagasz.
Ja ciebie też.
Nie wiem, co zrobiłeś mężczyźnie w wanie.
Nie chcę wiedzieć.
Ale dzięki temu wiem, że moja córka żyje.
Czemu nie jesz?
Bądź szczera. Jesteś głodna czy nie?
Słuchaj, myślisz, że jestem dupkiem?
Oni nie zapytają, czy chcesz jeść.
Nakarmią cię na siłę!
Nie będę jeść.
I powiedz innym,
że nie będę współpracować.
Ty się ich boisz, nie ja.
To, co się stało, to tragedia,
ale też polityczny przełom.
Możemy upaść lub rosnąć w siłę.
Najgorsze, co możemy zrobić,
to pokazać, że chcemy być silniejsi.
Zachowujemy pozycję.
Będziemy dyskretni, uszanujemy pracę policji i pamięć ofiary.
Nikt, powtarzam, nikt nie powinien nigdy mówić o...
O co chodzi?
Chcemy porozmawiać na osobności.
A ja chciałbym w ogóle z wami nie rozmawiać.
To nie jest przesłuchanie?
Więc...
Jakie było wasze małżeństwo?
Już wiecie. Powtarzacie się.
Czy była złą osobą?
Co to za pytanie? Co mam zrobić? Ocenić ją?
- Bała się pana? - Bała?
Nie.
Więc dlaczego nagrywała wasze rozmowy?
Nie pozwolę na rozwód!
Nie pozwolisz?
Nie załatwisz mnie!
- Co zrobisz? - Co zrobię? Co będzie trzeba!
To z telefonu żony.
Przepraszam, to może być wyjęte z kontekstu.
Zapytam ponownie.
Czemu żona nagrywała wasze rozmowy?
Naprawdę nie wiem.
Zabił pan żonę?
Ta rozmowa nie jest...
Nie.
Nie zabiłem.
To dla nas bardzo nieprzyjemne.
Gdyby był pan kimkolwiek innym,
spędziłby pan noc w celi.
Kapitan długo nie będzie tego wyciszał.
Jestem głównym podejrzanym?
Nie. Jedynym podejrzanym.
Lepiej?
Nie.
Jakieś wieści?
Nie.
Halo.
To poważne?
Kurwa! Tak.
Teraz nie mogę, ale wpadnę.
Dziękuję.
- Cholera! - Co się stało?
Problem na wystawie.
- Jaki? - Wandalizm.
Musisz iść.
Nie chcę zostawiać cię samej.
- Spokojnie. Poczekam tutaj. - Na pewno?
Tak.
Zobaczę, co się dzieje i wrócę.
Dobrze.
Idź.
Ostatnie dni były stresujące,
ale chcemy współpracować we wszystkim, czego potrzebujecie.
Naprawdę.
Tędy.
Przy okazji, proszę wyjść tylnym wyjściem.
Od frontu jest pełno prasy.
Ochrona kandydata jest ważna.
Do widzenia.
Álex nie mógł przyjść.
Miał wandala na wystawie.
Mam nadzieję, że to nic poważnego.
- Ana mówiła ci, co się dzieje? - Tak.
Aresztowali Rosjan i mają wieści.
Cześć.
Co się stało?
Mogę omawiać szczegóły tylko z tobą.
Dlaczego? Dzięki niemu tu jestem.
Parę razy złamał prawo i prawie przez niego zginęłaś.
- Jestem tu. Czemu z nią rozmawiasz? - Dobrze się spisałeś do tej pory,
ale to przejmiemy, dobrze?
Aresztuję cię za dalsze wtrącanie.
To moja praca.
Dziękuję.
Poczekam na zewnątrz.
No i?
To Natalii?
Był w porzuconym aucie.
Ktoś zniszczył kartę SIM.
Brak odcisków palców.
- Znaleźliście coś jeszcze? - Aresztowaliśmy jednego z porywaczy.
Mamy nagranie. Musisz zidentyfikować Natalię.
- Co? - Nie.
Spokojnie. Żyje.
Idziemy?
Oczywiście.
Chodź.
Zacznij nagrywać.
Przedstaw się.
Przedstaw się do kamery.
Nie marnuj mojego czasu, mała.
Zapytaj Dashę. Ona to wie.
Tak to działa.
Nazywam się Natalia.
Natalia Saldaña.
Mam 19 lat.
Jestem Meksykanką.
Mieszkam z mamą w Madrycie.
Kto mógł to zrobić?
Nie wiem.
Twoja dziewczyna?
Co z nią?
Na pewno o nas nie wie?
Nie jestem zazdrosna, ale może ona jest.
Może się dowiedziała i postanowiła to zrobić.
Nie, nie zrobiłaby tego.
To głupota.
Głupota? Zdefiniuj głupotę.
Pomówmy o czymś innym.
Co w pracy?
Wiadomo coś o zabójcy Beatriz?
Nie rozmawiam o pracy w wolnym czasie.
Myślałem, że sypianie z detektywem
daje pewne przywileje.
W każdym razie...
w końcu wszystko wychodzi na jaw.
Ale twój profesjonalizm mnie podnieca.
Poczta głosowa.
Co się stało?
Powiem ci później.
Zawieź mnie gdzieś.
Pewnie.
Nie wiemy, czemu policja
była w siedzibie głównej PSD.
Ich wizyta musiała być związana
ze śledztwem w sprawie morderstwa Beatriz Prats,
żony socjaldemokratycznego kandydata, Alberto Torresa.
Torres był aktywnie zaangażowany
w śledztwo.
Parokrotnie komentował
swoje zaangażowanie i chęć współpracy.
Dlatego niezapowiedziana wizyta jest dziwna...
Co robimy?
Niewiele możemy.
To nie ty, nie skażą cię.
Ale kiedy ludzie dowiedzą się, że jestem oskarżony,
spadnę w sondażach.
I co wtedy?
Cierpliwości.
Jeśli coś napiszą,
pokażemy cię jako niewinnie oskarżonego.
Spokojnie.
Znajdą winnego.
Albo winną.
- Myślisz, że Eli... - Nic nie myślę.
Mówię tylko, że niezbyt lubiła Beatriz.
To naturalne.
Miała obsesję na moim punkcie.
Nie odtrąciłeś jej.
Mogłeś zauważyć, że to wariatka.
Miesza ci w głowie.
Może wszystko wyśpiewać prasie!
Mówiłem, wszystko pod kontrolą.
Jasne.
Tak jak wtedy, kiedy z tobą zrywała, a okazało się,
że to pułapka.
Naprawdę wierzysz, że to ona... prawda?
Pamiętasz jej niewysłane maile?
To, co mówiła w nich o Beatriz?
Nazwała ją „ciężarem”.
Nie mówię, że to zrobiła.
Ale policja powinna wiedzieć.
I wszyscy dowiedzą się o naszym romansie.
Stracę wizerunek wdowca.
Alberto, musimy to ukryć na następne dwa tygodnie.
Jasne. Dasz radę.
Wiesz co?
Szef nie chce, żebyś była chora,
a skoro nie chcesz jeść i szef nie chce, żebyś była chora,
nakarmię cię jak małe dziecko.
Jak dziecko.
Dobrze.
Otwieraj, dzidziusiu.
Dalej.
Dobrze, otwórz buzię.
Otwórz buzię, dzidziusiu.
Nie chcesz łyżką? Dobrze.
Otwieraj usta!
Nie!
Uspokój się! Co z tobą?
Szef kazał się nią opiekować.
Idziemy, dupku.
Widzisz?
Mówiłem, że jestem miły.
Załatwione.
Więc jutro.
Będzie tam.
Dobrze. Do zobaczenia.
Hugo.
Jak leci?
Dobrze, szefie.
To dobrze. Miło mi to słyszeć.
To biznes, ale chcę, by moi ludzie byli szczęśliwi.
Diego powiedział mi o waszym nieporozumieniu.
Opowiesz swoją wersję?
Tak.
Wiem, że mieliśmy dopilnować, żeby jadła,
ale... myślę, że nie powinien tak mocno jej bić.
Masz absolutną rację.
Mieliśmy się nią opiekować.
Oczywiście.
Poprosiłem Diego, by poprawił swoje metody.
Nie może zachowywać się jak zwierzę!
Ale coś nie daje mi spokoju, Hugo.
Mam pytanie.
Pytanie brzmi: czemu nie dałeś Diego nakarmić jej na siłę?
Żeby się nie zadławiła.
Myślisz, że jest taki głupi, by dać jej się zadławić?
Czy myślisz, że ja jestem taki głupi...
by dać mu dowodzenie?
A może jesteś mądrzejszy od nas?
Po pierwsze, ustalmy coś,
nie ignoruj hierarchii.
Jeśli nie słuchasz Diego, to nie słuchasz mnie.
Po drugie, robię to dla twojego dobra.
Jak mówi Pan w Księdze Przysłów:
„Ćwicz syna, dopóki jest nadzieja”.
I po trzecie...
Ostrzegam tylko raz.
Zrób to jeszcze raz...
Spójrz na mnie.
...a zginiesz.
Naprawdę wierzysz, że to ona?
Pamiętasz jej niewysłane maile?
To, co mówiła w nich o Beatriz?
Nazwała ją „ciężarem”.
Myślałaś, że to biedna zakochana dziewczyna.
Ma obsesję na punkcie Torresa.
Wciąż mówiła o jego żonie.
- Wiecie, kto to jest? - Tak.
To z nią spotkał się w hotelu.
Stażystka, pracuje dla Torresa.
Nazywa się... Elisabeth Molina.
To córka znanego fotografa.
- Álexa Moliny? - Tak.
Tak?
Dziękuję, wysoki sądzie. Macie nakaz przeszukania.
Velasco, nikomu ani słowa. Dyskretnie.
Co z tobą?
To niemożliwe.
Taka już jest nasza praca, nigdy nie przestaje zaskakiwać.
To nic pewnego ale...
jesteśmy na dobrej drodze.
Dobra robota.
Idziesz?
POLICJA – ZAKAZ PRZEJŚCIA
Nazywam się Natalia.
Natalia Saldaña.
Policja ją znajdzie.
Ana jest trochę sztywna,
ale dobra w tym, co robi.
Jak ci dziękować za to, co robisz dla mnie
i mojej córki?
Będę szczęśliwy, jeśli nagadasz glinom w moim imieniu.
- Chciałabym pobyć sama. - Pewnie.
Nie ma pośpiechu.
Mam 19 lat.
Jestem Meksykanką.
Mieszkam z mamą w Madrycie.
Będziesz teraz jeść.
Dzień dobry.
- Elisabeth Molina? - Tak.
Detektyw Urrutia.
Prowadzimy sprawę morderstwa Beatriz Prats.
Masz prawo wezwać prawnika
i rozmawiać na komisariacie.
Nie, w porządku.
To mój partner, detektyw Velasco.
Mamy przeszukać twój komputer.
Tak. Proszę wejść.
Nie byłam w związku z Alberto Torresem.
Jesteś pewna?
Oczywiście.
Mamy dowody, że byłaś.
Jakie?
Z hotelu.
Pokazać zdjęcia?
Jak widzisz, nie ma sensu kłamać.
Przespaliśmy się ze sobą parę razy
po zaginięciu Beatriz.
Jaką miałaś relację z Beatriz?
- Znałam ją z widzenia. - Tylko?
Parę razy rozmawiałyśmy w siedzibie,
ale rozmawiała też z innymi.
Nie znała nawet mojego imienia.
Czemu odeszłaś z partii?
Muszę zająć się sprawami osobistymi.
Jakimi?
Urrutia, chyba coś znalazłem.
Wersja robocza maila. Niewysłana.
ZROBIĘ WSZYSTKO,
Jest kilka takich.
BY SIĘ CIEBIE POZBYĆ. NIENAWIDZĘ CIĘ.
Elisabeth, musisz jechać z nami na komisariat.
Poczta głosowa.
Myślałem, że już nie palisz.
Tak ciężko rzucić?
Wręcz przeciwnie.
Rzucałem setki razy.
Spokojnie, nikogo tu nie ma.
Nie podoba mi się to.
Nikomu się nie podoba.
Wiem, że Alberto zajdzie daleko.
Może nie będzie prezydentem, ale sekretarzem.
W każdym razie będzie potężnym politykiem.
Wszyscy tak mówią.
Inaczej by mnie tu nie było.
Wiem, że tego nie zrobił.
Nie ty o tym decydujesz.
Jeśli jest winny, to go złapiecie.
Jestem pewien, że nie był zamieszany w śmierć żony.
Skoro tak, czemu nie pozwolisz na swobodne śledztwo?
Policja w otoczeniu Torresa
psuje mu wizerunek.
Wiesz, jak jest.
Jeden błąd i Torres będzie pogrążony.
Może tak bardzo, że już się nie odbije.
Tego chcę uniknąć.
A jeśli zabił żonę?
Co z tobą?
Przede wszystkim co ze mną po tym,
jak dałem ci znać o podsłuchu?
Nie stracisz pracy i unikniesz niesprawiedliwości.
A ja nigdy nic nikomu o tym nie powiem.
Pomóż nam, a partia pomoże tobie.
Jeśli śledztwo zmieni bieg i skupi się na Torresie
albo jeśli okaże się winny zabicia żony,
obyś nie próbował niczego, co może mi zaszkodzić.
Bo wtedy to ja zniszczę ciebie.
I to nie tylko politycznie.
Jasne?
Ładny pies.
MORDERSTWO W POLANCO
MŁODA KOBIETA TORTUROWANA I ZABITA
CIAŁO BRUTALNIE ZAMORDOWANEJ
Jest tam ktoś?
Halo?
Moja żona złamała kostkę i potrzebuję pomocy.
Halo?
Cześć.
Dobrze, że ktoś tu jest.
Co się stało?
Byliśmy z żoną na wycieczce parę kilometrów stąd
i złamała kostkę.
Jest w wąwozie. Potrzebuję pomocy, by ją wyciągnąć.
Jesteś sama?
Nie, z kimś. Jest na zewnątrz.
We trójkę jej pomożemy.
Daniel?
Odejdź od niej.
Spokojnie. Ma ranną żonę. Możemy jej pomóc.
Mówiłem, odejdź!
Nie wiem, o co ci chodzi. Naprawdę.
Sam zobacz.
Nagrywałem ją, kiedy upadła.
- Pokażę ci. - Stój!
- Spokojnie! - Nie ruszaj się!
Masz broń!
Daniel!
- Odsuń się! - Proszę!
- Co jest? - Wariat!
Na litość boską!
Kto cię nasłał?
Daniel!
Kto?
Przyjechał cię zabić!
Śledzi nas!
Co ty pieprzysz?
Mów, bo cię zabiję!
Kurwa! Przestań!
Kurwa!
- Co robisz? - Prawie go zabiłeś!
To on przyjechał zabić ciebie.
Co ty mówisz?
Przyjechał cię zabić.
Kto chce mnie zabić?
Najpierw szpital, teraz to. Co jest?
Mónico...
Odpowiadaj! Powiedz coś!
Wcześniej to mnie zatrudnili, żebym cię zabił.
Daj mi to.
Daj.
Daj mi to.
„Mogłabyś zniknąć na zawsze.
Alberto cię nie kocha.
Gdybyś wiedziała, jak dobrze się bawimy,
trzymałabyś się z daleka. Współczuję ci.
Dałabym wszystko, żebyś umarła”.
Chodzi o życie dziewczyny.
Pójdę tam, gdzie nie możecie.
Jak już będziecie mogli,
odsunę się i pozwolę Anie znowu wszystkim kierować.
Wywieziono ją w kontenerze z portu w Algeciras.
Mam coś dla ciebie.
Wysłał to ktoś, kto nie chce ci się pokazać.
Nie rozumiesz?
Chcą mnie wrobić.
Mónica.
Powiem ci, kiedy przyjdzie czas.
Na co?
Chcesz stąd uciec?
Myślisz, że rozumiesz śmierć żony.
Wiesz, z kim spała, kiedy miała cię dość?
To kłamstwo.
To byłem ja.
To mnie się wypłakiwała.
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz