THE WORST PERSON IN THE WORLD
Een film met 12 hoofdstukken, een proloog en een epiloog
We hebben de opperhuid, de lederhuid en de spieren behandeld...
PROLOOG
Julie stelde zichzelf teleur. Vroeger was dit simpel.
Ze bleef een van de beste studenten,
maar er waren te veel afleidingen, updates,
feeds,
onoplosbare wereldwijde problemen.
Ze voelde
een knagend onbehagen dat ze onderdrukte
met een overvloed aan digitale zaken.
Dit kon zo niet. Dit was ze niet.
Ze had geneeskunde gekozen
omdat het zo moeilijk was om toegelaten te worden.
Haar goede cijfers zouden eindelijk nuttig zijn.
Toen kreeg ze een openbaring.
Haar passie was altijd de geest.
De psyche, niet het lichaam.
Chirurgie is te concreet.
Eigenlijk ben je net een timmerman.
Maar nu...
Mijn passie is altijd het innerlijk geweest, gedachten en gevoelens.
Het was ineens zonneklaar.
Niet de anatomie.
Als psychologie je gelukkig maakt, ga er dan voor.
Ik vind je heel dapper.
Ik kan niet meer. Ik heb geen zin meer.
Ze ging bij hem weg.
Hij was er kapot van,
maar moest respecteren hoe ze haar leven in handen nam.
Ze bekeek de andere studenten.
Geestelijk adviseurs in de dop.
Ze zagen eruit alsof ze een eetstoornis hadden.
Stel, je bent op een feest.
Ze zat nog in de rol van modelstudent.
Altijd studeren...
Wanneer zou het echte leven beginnen?
Hoe heet je?
Julie.
Onze persoon heet Julie.
Stel dat Julie en ik op een feest zijn
en we een wederzijdse aantrekkingskracht ervaren.
Hypothetisch, hè.
Eigenlijk was ze visueel ingesteld.
Nu weet ik het.
Ik wil fotograaf worden.
Fotograaf?
Goed.
Julie kocht fotospullen van haar studielening.
Zolang het maar serieus is.
Geen vangnet. Ze ging er volledig voor.
Kan ik u helpen?
Ze ging werken in een boekwinkel.
Ze nam fotografieles.
Super.
Ze kreeg nieuwe vrienden.
Ze was op haar plaats.
Plotseling was Oslo een andere stad.
Nieuwe plaatsen. Nieuwe mensen.
Hallo, Aksel.
Oké.
Ben jij de striptekenaar?
Ze had gehoord dat hij Lynx had gemaakt.
Sorry, ik ben een wild dier.
Gelezen?
Ja.
En?
Ze deed alsof ze het kende.
Ze herinnerde zich alleen een passage die ze seksistisch vond.
Ik begrijp het.
Niets is ooit goed genoeg.
Je vindt jezelf nog erger dan al die idioten.
Maar...
Als we doorgaan, word ik verliefd. Dan is het te laat.
Misschien is het beter...
om elkaar niet meer te zien.
Het probleem is ons leeftijdsverschil.
Ik ben bang dat we in een vicieuze cirkel terechtkomen.
Je bent veel jonger dan ik.
Je zult op zoek naar jezelf gaan.
Ik ben over de veertig en kom in een nieuwe fase.
Waar jij nog tijd nodig hebt om jezelf te vinden.
Ik wil geen last voor je zijn.
Je moet volledig vrij zijn.
Ik ben bang dat we elkaar kwetsen.
Later zei ze dat dat het moment was
waarop ze verliefd op hem werd.
Zal ik je tas in de slaapkamer zetten?
Ja, graag.
Ik heb een boek dubbel.
O ja?
Ja.
Ik gooi er een weg.
Mag ik twee planken nemen?
Hoeveel kastruimte heb je nodig?
Hoeveel krijg ik?
Nee, zo werkt het niet.
Dat is oud glas. Het is gegolfd en zo.
Nee, niet doen. Niet zo.
Nee, nee!
Pak de handgreep vast.
Ik ben bang dat het breekt.
Ik staar uit dit raam.
Grapje? -Nee, echt niet.
Hé, zo werken relaties.
Ze doet afstandelijk tegen me. Dat is nieuw.
O ja? Waarom denk je?
Het is wat gênant...
We waren samen vrijgezel.
Leefden dat vrijgezellenleven.
En plotseling trek ik bij je in.
En ben je gelukkig? -Ja.
Nee, nee, nee...
Is die gast je vriend geweest?
Ja, eventjes.
Oké.
Hou op.
Je bent zo voorspelbaar.
Laten we neuken.
Hallo.
hoofdstuk 1 DE ANDEREN
Ik ben blij je te zien. -Ik ook.
Alles goed? -Ja.
Hoi, Martin.
Welkom.
Bedankt voor jullie komst.
Papa heeft het ontworpen.
Het moet gerenoveerd, maar we willen niets veranderen.
Het is prachtig.
Ja, maar het is vochtig.
We krijgen deze kamer omdat we kinderloos zijn.
Ik slaap boven.
Ik heb het gevoel dat Tome me niet mag.
Ze is alleen verlegen.
Dat zeg je altijd over saaie mensen.
Nu ben ik. -Oké.
Dank je.
Vin?
Vin de blanc?
Dank je.
Heb je vrienden die al kinderen hebben?
Nee. Eentje maar.
Dan is dit heel anders zeker.
Ze zijn heel lief. -Dank je.
Wat doe jij momenteel, Julie?
Aksel zei dat je bent gaan schrijven?
Ik zou het niet echt schrijven willen noemen.
Doe je bescheiden?
Nee.
Zo lijkt het wel.
Is er iets wat je zou willen doen
als beroep?
Wat een vragen, Karianne.
Toen wij studeerden, was dat taboe.
Bofkonten.
Ja, dat klopt.
Ja, we hadden veel vrijheid.
En jong zijn is nu anders.
Die vreselijke druk.
Geen tijd om na te denken.
Altijd iets op het scherm.
Neem William nu.
Als we hem geen grenzen opleggen, zit hij altijd voor een scherm.
Leuk geprobeerd.
Oké.
Nee, jij bent niet.
Martin is aan de beurt.
Julie ligt nog steeds het dichtst bij.
Bedtijd.
Ze is doodmoe. -Nee.
Nee.
Jawel! -Nee!
Ik wil niet naar bed!
Ik wil niet!
Eva, schop niet weer een scène. Kom hier.
Nee! Ik wil niet!
Hou op.
Doe niet zo vervelend! -Ik wil niet!
Ik wil dat je gaat.
Ik wil niet!
Kinderen zijn pittig.
Nee, geen probleem.
Zo leuk, kinderen... -Ja.
We kunnen toch genieten?
Alsjeblieft, geen ruzie.
Er zijn kinderen en het is chaotisch.
Probeer het nu.
Probeer met ze te spelen of zo, oké?
Alsjeblieft.
Niet weer dat gezeur.
Sorry, ik ben er niet over begonnen.
Je koos een jongere vrouw. Dus is er een kloof.
Je bent bijna 30. Prima leeftijd voor kinderen.
Ik ben 44 en ik wil de volgende stap zetten. Met jou.
Het heeft niets te maken met mijn vrienden.
Je lijkt ergens op te wachten. Ik weet niet waarop.
Hallo?
Jemig.
Ik wilde het er niet over hebben.
Echt niet.
We doen alles wat jou het beste uitkomt.
Jij hebt tijd, dus nemen we vakantie. -Je stemde in.
Na elk album verveel je je
en begin je over kinderen.
De anderen hebben kinderen dus is het een issue.
Dat is niet waar.
Jawel.
En dan...
krijg je een nieuw idee
en verdwijn je achter je tekentafel.
Wat zeg je nu?
Hou op, dit is niet cool.
Zachtjes alsjeblieft.
Als we kinderen hadden, zou ik er uiteraard zijn.
Dat weet je. Je weet dat ik kinderen wil.
Ja, en ik wil ook ooit kinderen.
Maar ik weet niet...
Ik heb geen moederinstinct, oké?
Nee, je zou een geweldige moeder zijn.
Zeker weten.
Ik wil ook kinderen.
Ooit.
Dus waar wachten we op? Wat moet er eerst gebeuren?
Dat weet ik niet precies.
Ik wil gewoon eerst meer doen.
Oké, wat dan?
Wat weerhoudt je?
Dat weet ik niet. Hoezo?
Je redenering is onjuist.
De meesten krijgen kinderen zonder alles op orde te hebben.
Dat komt vanzelf. -"Onjuist"?
Zo doen de meeste mensen het.
Maar ik wil niet dat alles gebeurt op jouw voorwaarden.
Volgens jouw wensen.
Goed. Oké. Maar wat wil je?
Alsjeblieft. Laten we ophouden.
Ik moet slapen om die mensen aan te kunnen.
Ik ken een gast die daar een theorie over heeft.
We hebben een beperkt aantal zaadcellen.
Laten we zeggen drie biljoen in je leven.
Trek je te vaak af
en ze raken op. Zou kunnen.
Rustig, Portnoy.
Fascinerend.
Ik heb persoonlijk het gevoel
alles te weten over mannenproblemen.
Erectieproblemen,
ochtenderecties, verliefdheid op jonge vrouwen...
te snel klaarkomen...
Goed zo, Aksel.
Dat zie je in boeken en films.
Maar waar gaat het over menstruatie?
Vrouwelijke orgasmes en lust? Waar?
Goede vraag. Vertel. Met alle sappige details.
Nee, het punt is
dat het geen taboe moet zijn.
Als mannen menstrueerden, zou het alleen daarover gaan.
Wat meer "womansplaining", graag.
Wat bedoel je?
Vrouwelijke "mansplaining".
Wat?
"Mansplaining" is...
Wanneer een 45-jarige man uitlegt
hoe iets zit aan een jongere vrouw.
Mooie demonstratie.
Graag gedaan.
Geweldig.
Wil iemand whisky?
Hoe gaat het met de seniorenclub?
Kom op.
Kijk eens wie er is.
Gaat het?
Niet echt.
Laat zien.
Nee.
Laat me even kijken.
Stelt niets voor. Het is maar een schrammetje.
Karianne overdrijft altijd.
Het is mijn schuld.
Welnee, Julie.
Jawel. Ik overdrijf altijd.
Ik weet dat het niet meevalt voor je om hier te zijn.
Ik ben ook niet dol op dat "gelukkige familie"-gedoe.
Gelukkig is het vanavond gezellig geworden.
Hopelijk heb je je vermaakt.
Waar slaat dit op?
Wat is er mis met een beetje lol maken?
Ik vond er niets aan.
Sorry voor dat incident.
Ik stoot mijn hoofd en dat kan je niets schelen.
Hou je bek! Bek dicht!
Je geeft totaal niets om mij!
Zullen we een baby maken?
Rot toch op.
Hallo. -Goedemorgen.
Er is koffie. En er zijn kopjes.
hoofdstuk 2 ONTROUW
Sorry, vergeten.
Wat doe je ook alweer?
Ik werk in een boekwinkel.
Welke boekwinkel?
Norli, bij de universiteit.
Excuseer me even.
Wilt u hem signeren?
Ja. Eerst dit afmaken.
Komt er een nieuwe Lynx aan?
Ik doe nu iets anders.
Werk je daar voltijds
of alleen in de weekends?
Sorry. -Tot ziens.
Ik denk dat ik naar huis ga.
Oké.
Gaat het? -Ja.
Echt? -Ja, het gaat prima.
Ik kan blijven als je wilt. -Nee.
Maar ik moet nog even blijven. -Natuurlijk.
Oké. Ik zie je thuis.
Hoi. Mag ik een sigaret?
Natuurlijk.
Ik kreeg mijn tweede kind tien jaar later.
Nu moeten we vanaf de vierde maand vast voedsel geven.
Waarom zijn de kinderartsen van mening veranderd?
Knuffel je je kinderen? -Ja, veel.
Dan worden ze drugsverslaafd.
Drugsverslaafd omdat ik ze knuffel?
Ja, dat blijkt uit recent onderzoek.
Zegt nieuw onderzoek dat je je kinderen niet moet knuffelen?
Dat is vast contra-intuïtief voor een moeder.
Maar de bevalling verstoort je limbisch systeem.
Dus mijn kinderen worden drugsverslaafd?
Dat is absurd. Heb jij kinderen?
Nee, maar ik ben arts. Ik heb een medisch perspectief.
Kinderen uiten zich door te huilen.
Het is normaal dat een moeder of vader ze troost.
Hallo.
Niet de gebruikelijke vragen?
Welke? -Wie ik ben, wat ik doe.
Wie ben je? Wat doe je?
Ik haat zulke vragen.
Ze zijn vooral heel vervelend als je arts bent.
Ben je arts?
Nee. Jij wel.
Wat moet ik dan vragen?
Vraag me wie ik hier ken.
Wie ken je hier? -Niemand.
Ik ben binnengedrongen.
Gewoon binnengegaan?
Oké.
Er zal niets gebeuren.
Natuurlijk niet.
Ik ben gek op mijn partner. -Ik ook.
En ik haat vreemdgaan. Heb ik gedaan. Dat nooit meer.
Nee, ontrouw is... -Niet goed.
Maar waar trek je de lijn?
Dat voel je.
Als ik dit doe...
Is dat overspel?
Nee.
En dit?
Nee, dat kan wel. -Vind je?
Iemand pijnigen die niet je partner is?
Doe je je vriend pijn? -Is dat overspel?
Deed dat pijn?
Zeg op.
Was het fijn? -Ja.
Oké.
Ik ga je zweet ruiken.
Nee. -Jawel.
Serieus? -Ja, dat is toegestaan.
Het stinkt. -Ja.
Zo'n geur die je bijblijft.
Nu is het mijn beurt.
Nee, nu heb ik er spijt van.
Laat me ruiken.
Ik vind je lekker ruiken.
Ik weet niet of...
dit is toegestaan.
Vooruit.
Oké.
Jij eerst, dan ik.
Ik denk dat seks het lekkerst is
wanneer de lul niet te stijf is.
Want...
dan ben ik degene
die hem stijf maakt. Snap je?
Mijn geheim is nu stom.
We hebben elkaar verkeerd begrepen.
Ik vind het Barcode Project leuk.
Het is mooi vanaf de brug wanneer ik ga werken.
Ik vertel je mijn diepste geheimen en jij...
Je zei "geheimen", niet "diepste geheimen".
Waarom is dat geheim?
Omdat iedereen het lelijk vindt.
Sorry, we...
Kan ik het fluisteren? -Oké.
Wat?
Sorry, ik zit erbovenop.
Mijn fout.
Dat heeft niets seksueels.
Totaal niet.
Hoewel jij van slappe lullen houdt.
Ja.
Oké, nu jij.
Het lukt me niet.
Ontspan je.
Ik ga daarheen.
Oké.
Hoe heet je?
Julie.
Eivind... -Niet zeggen.
Waarom niet?
Dan vind ik je op Facebook en...
Goed gezien.
Oké.
Dag. -Dag.
Geen overspel. -Nee.
Totaal niet. -Nee.
Dag.
hoofdstuk 3 ORALE SEKS IN HET #METOO-TIJDPERK
Aksel.
Aksel, ik moet je iets zeggen.
Aksel.
"Een vriendin vertelde me dat ze seks had met een man
die zijn pik in haar mond stak en haar hoofd vasthield.
Ze was in verwarring omdat ze het fijn vond.
Ze vond het heel opwindend.
Kun je feminist zijn en van orale seks houden?
De meeste vrouwen die ik ken, zijn er ambivalent over.
Ze moeten doen alsof...
ze het opwindend vinden...
Ik houd van een slappe,
dan maak ik hem stijf.
in plaats van dat het me wordt opgedrongen."
Het is goed.
O ja? -Het gaat ver.
Ik ben het niet met alles eens, maar het is goed geschreven.
Origineel. Heel goed.
Wat ga je ermee doen?
Geen idee.
Vind je het echt goed?
Ja, absoluut.
Zeker weten?
Ja, ik lieg niet.
Nee?
Zeker weten?
Waag het niet daaraan te twijfelen.
Het is vrij verstandelijk.
Maar het windt me ook op.
Echt? -Een beetje.
Was dat de bedoeling?
Intellectuele viagra?
Ja. -Het werkt.
Haar tekst "Orale seks in het #MeToo-tijdperk"
verscheen op jubel.no.
Hij werd veel gedeeld en besproken op Facebook.
Met mijn pijnstillers mag ik niet meer rijden.
hoofdstuk 4 ONZE EIGEN FAMILIE
Ik hoopte te kunnen komen...
maar mijn rug kan een busreis van een uur niet aan.
Dat geeft niet.
Kom je naar Hønefoss dit weekend?
Dan vieren we het samen.
Nathalie feliciteert je ook.
Doe haar maar de groeten.
Ik ben blij je te zien. -Ik ook.
Het is lang geleden. -Te lang.
Hoe dan ook, gefeliciteerd.
Dank je.
Oké.
Ben ik te mager?
Je werkt te veel. -Klopt.
We praten laten verder.
Gefeliciteerd.
Waarom moet ik altijd naar hem toe? -Komt hij niet?
Hij heeft rugpijn.
Hij heeft altijd wel iets.
Hallo.
Dus hij komt niet.
Dat is niet aardig.
Hij wilde wel, maar hij heeft rugpijn.
Beseft hij hoe jij je dan voelt?
Hij... -Hij heeft rugpijn, mam.
Sorry.
Schep maar op.
Bedankt. Het ziet er heerlijk uit.
Hopelijk smaakt het.
Hoera en gefeliciteerd vandaag
Vandaag vieren we je verjaardag
Op haar 30e was de moeder van Julie, Eva,
al twee jaar gescheiden, een alleenstaande moeder.
Ze was boekhoudster bij een uitgeverij.
Laten we dansen, springen en ronddraaien
We wensen je het allerbeste
En nu gaan we feestvieren
Gefeliciteerd
Bedankt.
Heb je het artikel van Julie gelezen?
Uiteraard.
En? -Geweldig.
Gelezen, mam?
Nee.
Het artikel van Julie is uitstekend.
Op haar dertigste was Julies oma getrouwd en had drie kinderen.
Ze speelde Rebecca West in Rosmersholm in het Nationaal Theater.
Op haar dertigste was Julies overgrootmoeder, Astrid,
weduwe en moeder van vier kinderen.
Julies betovergrootmoeder, Klara Nilsen, had zeven kinderen.
Twee stierven er aan tuberculose.
Haar over-over-overgrootmoeder was al twaalf jaar getrouwd
en had zes kinderen.
Het was een verstandshuwelijk.
Haar over-over-over-over- grootmoeder haalde de dertig niet.
In de 18e eeuw was de levensverwachting voor vrouwen in Noorwegen 35 jaar.
Ik wil jullie er niet mee lastigvallen, maar...
Ik kan steeds moeilijker plassen.
Ik vreesde prostaatkanker,
maar nee.
Gelukkig. -Ja.
Maar...
ik ga de hele tijd naar de wc.
En...
ik lek.
Bedankt voor het jack. Dat treft,
ik wil weer gaan wandelen.
Sorry, we zijn laat.
Heb je geen koffie aangeboden?
Dat hoeft niet.
Ik doe het wel.
Ging het goed? -Super.
Veel ballen tegengehouden? -Ja.
Goed zo.
Alsnog gefeliciteerd.
Dertig is niet niks.
Helaas konden we niet komen.
De wedstrijden duren de hele dag.
Dus we konden niet.
Nee, dat geeft niet.
Ze is keepster. Kom een keer kijken.
Nee, dat hoeft niet.
Ze is heel goed.
Ik laat het wel weten.
Ja, doe dat maar.
Cool.
Heb je mijn artikel ontvangen?
Ja, dat wilde ik je net vragen. De link deed het niet.
Mijn computer doet raar.
Weet jij iets van informatica, Aksel?
Ik kan wel even kijken.
Maar kan ze de mail niet opnieuw sturen?
Was het niet...
Stuurde ze het via de mail?
Als bijlage bij een e-mail.
Nee, ik heb met de muis geklikt.
En het pijltje op het vierkantje geplaatst.
Twee keer geprobeerd en toen was het weg.
Misschien was het mijn schuld.
Verkeerde versie. -Hopelijk is dat het.
We lossen het wel op. Je moet dat artikel lezen.
Het is echt goed.
Heel...
Heel goed geschreven.
Slimme meid.
Wanneer kom je bij ons langs, Per Harald?
Zou leuk zijn. Dan zie je waar je dochter woont.
Ja, natuurlijk.
Maar je kunt niet parkeren in de stad.
Ze hebben...
overal...
vergunningsparkeren.
Ja.
Daardoor kun je makkelijker parkeren.
Je moet gewoon betalen.
En de auto elk uur verplaatsen?
Kom je daarom niet op bezoek?
Omdat in de stad rijden lastig is?
Dat is het niet.
Wat is het dan?
Weet je...
met mijn pijnstillers mag ik niet rijden.
Dat is het ook.
Het positieve is dat hij er open over is.
Over zijn pijn. Zijn prostaat.
Je moet een eigen familie regelen.
hoofdstuk 5 SLECHTE TIMING
Sorry...
Hoi.
Heb je Green Yoga?
Ik ga het nakijken.
Wat was de titel? -Green Yoga.
Vorig jaar uitgekomen.
Nee, ik moet het bestellen. We hebben het niet.
Hoelang gaat dat duren?
Twee weken.
Oké. Nee, bedankt.
Ze hebben het ook niet.
Oké.
We proberen het bij Ark.
Bedankt.
Ik zei dat ik mijn bril vergeten was.
Ik wilde je zeggen
dat ik weet wat we zeiden.
Maar ik denk veel aan je.
En...
Ik val je niet lastig als je gelukkig bent.
Ben je dat?
Wat moet ik zeggen? -Zeg niets.
Ik zou je graag nog eens zien. Om te praten.
Ik bedoel, ik ga niet...
Maar ik wil je graag nog eens zien. Gewoon om...
Ik ben bijna elke dag in het café in Barcode.
Daar werk ik. Als je zin hebt.
Dus...
Eivind. -Ja.
Je bril.
O ja. Shit.
Taal opent de deur naar het onderbewustzijn.
Freud was een groot schrijver.
Hij was kritisch op zichzelf.
Hij aarzelde nooit om zijn theorieën te herzien.
Hij zag elke patiënt als een onderzoeksobject.
Hij maakte geen onderscheid tussen therapie en onderzoek.
Ik vind dat heel fascinerend.
Vooral tegenwoordig,
nu de wetenschappelijke methodologie wordt toegepast
tot in de geesteswetenschappen.
Genoeg over Freud. Hoe staat het met de film?
Is die bijna klaar?
Ik heb hem gezien, maar...
O ja? -Ja.
Ik moet het loslaten.
Is hij zo slecht als je vreesde?
Het ergste is dat ze Lynx nu zindelijk hebben gemaakt.
Het is allemaal netjes en veilig.
Ik heb iets.
De voorlopige filmposter.
Ik geef toe...
dat ik me schaam dat mijn naam erop staat.
Shit zeg.
Nee. Serieus?
Dit meen je niet. Echt?
Dit is de poster. Serieus.
Gezien? -Laat zien.
Net Knabbel en Babbel.
Vreselijk.
Moet ik lachen of huilen?
Alles is kapotgemaakt. Het verhaal. Alle details.
De zeester is eruit.
Sorry, ik volg je niet.
Welke zeester?
Je weet wel...
zijn aars. Zijn anus.
In de film is zijn kont gladjes.
Dit ding is verdwenen.
Dat is naar mijn mening kwalijk.
In undergroundstrips wordt gescheten,
gekotst, geneukt en alles.
Lynx is een wilde kat in een wereld van huiskatten.
Hij verzet zich tegen de burgerij.
Een van de meest iconische aarzen.
Koffie?
Ja.
Ik weet niet wat we moeten doen.
Ik moet gaan.
Aksel,
we moeten praten.
Ja, prima.
Wat is er?
Julie zei dat ze had nagedacht.
Dat het niet aan hem lag. Hij kon er niets aan doen.
Het ligt niet aan jou.
Het is jouw schuld niet. Maar ik voel...
Het ging om al hun oude ruzies.
Dingen die ze beiden wisten.
Verkeerde timing.
Ze zaten in verschillende levensfasen.
Ze wilden verschillende dingen.
We willen verschillende dingen.
Ga je bij me weg?
Ja.
Ik wil ermee stoppen.
Weet je zeker dat je nu jezelf bent?
Wat bedoel je?
Besef je...
Besef je wat je aan het doen bent?
Wat je kapotmaakt?
Ja, natuurlijk.
Daarom is het zo moeilijk.
Waar ga je wonen?
Geen idee.
Weet je dat niet?
Nee. Bij mama.
Bij je moeder?
Ja. Tot ik iets vind.
Oké.
Nee, kom op.
Het is afgelopen.
Ik heb het gehad. Wat kan ik verder nog zeggen?
Zit je iets dwars en reageer je dat op mij af?
Nee.
Ik heb er lang over nagedacht.
Het voelt goed.
Heb je iemand ontmoet?
Nee.
Ik ben het allemaal zo zat, Julie. Verdomme.
Ik ben het spuugzat.
Maar oké.
Ga maar weg als je dat wilt.
Ik ga naar buiten, dan pak jij je spullen.
Julie zei dat hij een stabielere vrouw verdiende.
Klaar voor kinderen.
Die betrouwbaar was
en niet om de zes maanden flipte zoals zij.
Ik vind het leuk als je flipt.
Aksel zei dat hij dat leuk vond.
Dat hij zo iemand nodig had.
Die hem weg kreeg bij zijn tekentafel.
En dat van die kinderen...
Liever kinderloos met haar
dan kinderen met een ander.
Dat is niet het enige probleem.
Wat is het probleem?
Het is een geheel van dingen, het is niet alleen dat.
Ik zie dat je in een crisis zit.
Dat kan ik begrijpen.
Maar als je van me houdt...
komen we daar doorheen.
Ja, ik hou van je.
En ik hou niet van je.
Julie voelde dat deze zin,
hoe ze hem uitsprak, hoe ze woorden benadrukte,
de onmogelijkheid van de situatie samenvatte.
Ik voel me een toeschouwer van mijn eigen leven,
alsof ik een bijrol speel in mijn eigen leven.
Ik begrijp dat je vastzit.
Je hebt verandering nodig.
Maar is dit de oplossing?
Dat is nu precies mijn punt.
Ik probeer te zeggen hoe ik me voel
en jij definieert mijn gevoelens.
Ik zie wat je doet.
Wat dan? Leg me uit wat ik doe.
Bek dicht, dan leg ik je het uit!
Je bent nooit de confrontatie aangegaan met je vader.
Dus nu reageer je je af op mij. -O ja?
Wat weet jij daarvan?
Dit is de essentie van onze relatie.
Alles wat we voelen, moeten we benoemen.
Soms wil ik gewoon dingen voelen.
Jij wilt de hele tijd zo verdomde sterk zijn.
Voor jou is sterk zijn
de dingen benoemen.
Als je de dingen analyseert
op elk psychologisch niveau
denk je dat je sterk bent.
Omdat ik minder analytisch ben, vind je me zwakker.
Ze zei dat ze het alleen-zijn vreesde.
Het leven zonder hem.
Dat ze zich na haar vertrek
als Bambi op het ijs zou voelen.
En dat was precies waarom ze het moest doen.
Aksel mompelde wat kalmerende woorden die ze niet hoorde.
Ze dacht aan hoe ze zich
op haar dertigste net met Bambi vergeleken had.
Nee.
Ik ben zielig.
Welnee.
Een beetje?
Aksel...
Zeg...
Ik meende het niet.
Het is oké.
Ik heb ook van alles gezegd.
Blijf nog even.
Je krijgt er spijt van.
Dat is zeker.
Het treurigste is
dat je ooit misschien kinderen wilt.
In elk geval zul je andere relaties krijgen.
En dan zul je begrijpen dat wat wij hadden uniek was.
Dat weet ik.
Nee. Maar ik wel. Ik heb veel relaties gehad.
Ik weet hoe zwaar het is.
Niemand praat zoals wij. Lacht zoals wij.
Wie weet? Misschien komen we ooit weer bij elkaar.
Op dat moment
meende ze het.
Ik meen het.
hoofdstuk 6 FINNMARKSHOOGVLAKTE
Heb je het koud? -Ja.
Op YouTube leek het makkelijker. -Ik wilde eerst trainen.
Wacht.
Deze eerst.
Zeker weten? -Ja, die moet boven.
Ja, maar moet hij als eerste?
Niet eerst de andere?
Nee, dat is de bovenste. -Oké.
Eivind maakte er een leuke anekdote van.
Maar het raakte iets in haar.
Er was iets in haar wakker gemaakt.
Ze googelde haar naam.
Haar opa kwam uit het Hoge Noorden.
Het DNA-monster dat ze naar Amerika stuurde, bevestigde het.
Eivind zag de link niet tussen haar nieuwe identiteit,
3,1% Sami-afkomst,
en geestverruimende middelen en exotische rituelen,
maar hij wilde er voor haar zijn.
Ze werd steeds activistischer
en zag hoe het klimaat inheemse volkeren bedreigde.
Minder zeehonden voor de Inuit.
Smeltend ijs dat de rendieren bedreigde.
Aboriginals met huidkanker door het gat in de ozonlaag.
Eivind mocht niet naar New York vliegen.
Adem in. Helemaal omhoog.
Ze moesten authentieker,
duurzamer leven.
Het kon altijd beter.
Beter de ingrediënten bekijken.
Rekening houden met het milieu bij zijn aankopen.
Plastic verwoest de zee.
Noorse kabeljauw ging soms naar China en weer terug.
Kobaltmijnen verwoestten Kongo.
Aan accu's kleefde bloed.
Het westerse schuldgevoel zat naast hem op de bank.
Ging 's avonds met hem slapen.
Alles werd afgewogen tegen de grote zaak.
Het voelde alsof hij Sunniva bedroog. Het Samivolk bedroog.
Hij voelde zich 's werelds slechtste persoon, maar weerstond het niet.
Ik ben mijn zonnebril vergeten.
Oké.
Ik ben zo terug.
hoofdstuk 7 EEN NIEUW HOOFDSTUK
Eivind wilde ook geen kinderen.
Klimaatwetenschappers voorzagen zware tijden voor volgende generaties.
De overbevolking was de reden dat alles instortte.
Julie vond het mooi hoe dat pessimisme diepte gaf
aan zijn vrolijke aard.
Maar ze zag dat hij ook andere redenen had.
Zijn vader, net als de hare,
vergat nogal eens verjaardagen.
Eivind zei vaak:
"Volgens mijn vaders kalender..."
Ben ik twaalf.
Ze zijn hard. Ze zijn niet rijp.
Er is watergebrek in Chili omdat avocado's zoveel water vergen.
Volg je Sunniva nog op Instagram?
Ja, ze post interessante links over het milieu.
We sturen elkaar geen berichten of zo.
Ze heeft meer dan 30.000 volgers.
Omdat ze met haar kont pronkt?
Ze pronkt niet met haar kont, ze doet yoga.
Het is yoga.
Oké, wel een beetje.
Het geeft niet dat je haar volgt.
Dat is geen probleem, maar...
Ik wil niet
de verstandige keus zijn terwijl zij het sexy meisje is.
Er is niets verstandigs aan jou.
Werkelijk... -Ja.
Hoe ze haar bekken houdt... -Dat is yoga.
Dat is geen yoga.
Jawel.
Je hebt het geliket.
O mijn God.
Dit is niet cool. -Ik moest haar liken.
Dat is waar.
Daarom wil ik...
hoofdstuk 8 HET NARCISTISCHE CIRCUS VAN JULIE
...dat ze me zien dansen.
Dat is zo irritant.
Je kunt voor gek staan op de dansvloer en toch cool blijven.
Absoluut. Dat heb ik gezien. Wanneer we dansen,
neem jij alle ruimte in.
Maar het is ook zo van
"kijk allemaal naar me."
Ja, dat zeg ik. Je doet altijd geheimzinnig.
Heb je je voorraad nog?
Wat is dat?
Hoe kom je daaraan?
Wat is dat?
Paddo's.
Al geprobeerd?
Ja.
Welja.
Waarom deed je dat?
Jakkes.
Smaakt naar grond.
Wie wil?
Ik voel niets. Ze zijn vast te oud.
Ik moet ervandoor.
Zeker weten? Kan gevaarlijk zijn.
Kom op, zeg.
We hebben ervaring.
Tot morgen. -Bel me maar.
Adil?
Kun je praten?
Het begint te werken bij hem.
Julie?
Begint het te werken?
Je moet drinken.
Dat is belangrijk.
Je moet veel water drinken.
Hier.
Drink alles op.
Het komt wel goed.
Je weet dat ik er ben.
Julie?
Drink je water op.
Ik ben er!
Julie, gaat het?
Ik dacht dat het me zou lukken, maar...
Gaat het?
Koffie zal ons goed doen.
Dit doen we niet nog eens.
Je moet even gaan douchen.
Ruik ik vies?
Het is... -O, mijn God.
O mijn God. Ik moet douchen.
Maak je niet druk, er is geen haast bij.
Zal ik ontbijt maken?
Ik kan mezelf bij je zijn.
Volledig.
Kon je dat eerst dan niet?
Ja, maar ik had het gevoel
dat ik...
een beetje...
moest zijn zoals toen we elkaar ontmoetten.
Bedankt dat je me verdraagt.
Ik hou van je.
hoofdstuk 9 LYNX BEDERFT KERST
Heeft u uw oude Lynx-strips herlezen sinds u volwassen bent?
Want heden ten dage
lijken ze zo ongepast en duister
dat we bijna misselijk worden
als we ze lezen.
Het is akelig dat u een personage heeft bedacht
dat populair is geworden ten koste van vrouwen.
Oké, ik begrijp het.
Moet kunst dan aangenaam zijn?
Denkt u dat het kunst is?
Ik heb hier een paar van uw eerste stripboeken.
Lynx uiteraard, maar ook Pik Wolf Pik,
Pedo de papegaai...
Ik geloof niet dat dit het juiste medium is
om striphumor uit te leggen.
Heeft u nooit gedacht dat sommige lezers
slachtoffers zijn van incest of verkrachting?
Mijn hemel.
Moeten we ermee stoppen omdat mensen gekwetst kunnen worden?
Tekenaars worden vermoord omdat andere mensen zich beledigd voelen.
Vergelijkt u de karikaturen van Mohammed
met tekeningen van rondborstige vrouwen
of met incest?
Wat bedoelt u?
Ja en nee.
Beetje makkelijk
om de vrijheid van meningsuiting aan te voeren.
We discussiëren nu over uw werk,
dus niemand censureert u.
Als vrouw ben ik boos.
Ik voel me aangevallen, ook al mogen we dat niet zeggen.
Dat is een keuze. U hoeft zich niet aangevallen te voelen.
Dat is geen keuze.
Dit is een generatiedingetje.
De auteur is niet als enige verantwoordelijk.
Kunst moet rommelig en vrij zijn.
En een beetje gevaarlijk om leuk te zijn.
Ik wil dat kunst een vorm van therapie is
waarin ik al mijn onaanvaardbare
gedachten kan verwerken,
al mijn meest duistere impulsen.
U gebruikt uw mannelijke voorrecht
om zwakkere mensen te bespotten.
Het is niet echt kunst of humor.
Het is niet slim genoeg voor satire.
Dit draait niet om mij.
Wanneer ik iets maak,
is dat niet alleen mijn uiting.
Dat begrijp ik. -Nee.
Stel dat ik dit interview teken als een stripverhaal.
Mijn karakter zou u een hoer kunnen noemen.
Dat wil niet zeggen dat ik dat denk.
Je kunt er ook
een parodie in zien van een onzekere man...
Zei u nu "hoer"?
Ja, ik zei "hoer".
Het boeit u niet wat ik bedoel.
Ziet u niet dat het botte seksualisering is?
We bevinden ons nu op een hellend vlak.
Jullie postfeministen zijn zo verdomde moralistisch.
Bedankt, Marthe Refstad en Aksel Willmann.
Overigens heet dat een "sekswerker".
hoofdstuk 10 CULTUREEL ONGEMAK
Ik help u graag!
Dat is lang geleden.
Ja. -Hoe is het?
Goed. Met jou ook?
Ja, zeker.
Spreek je Aksel nog wel eens?
Maakt hij het goed?
Ja. Wel...
Ik hoorde het radio-interview.
Ja.
Hij ging wel wat ver.
Het gaat niet zo goed.
Weet je dat hij ziek is?
Aksel?
Niet gehoord?
Hij heeft kanker.
Sorry, ik dacht dat je het wist.
Het gaat heel hard.
En ze waren er te laat bij.
Kanker?
Alvleesklierkanker.
Maar...
Hoe gaat hij ermee om?
Naar omstandigheden best goed.
Maar het is zwaar.
Zijn prognose...
is niet goed.
Het is ongeneeslijk.
Bedankt dat je het vertelde.
Ik dacht dat je het wist.
Nee, ik heb niets gehoord.
Maar...
Ik wist het niet.
Wanneer schreef je dat?
Heb je het gelezen?
Ik wilde het bij het oud papier leggen.
Het is heel goed.
Denk je?
Ik was meteen geboeid.
Het is echt geweldig.
Ik bedoel...
Het is een beetje...
Wat?
Wel...
Ik moet zeggen
dat het leuk is om over je te lezen.
Maar het gaat niet over mij.
Maar die kerstscène, dat is toch jouw familie?
Het is fictie. Had je dat niet begrepen?
Het is verzonnen.
Oké, het is fictie. In elk geval...
Het is goed. -Omdat het over mij gaat?
Nee, omdat het leuk is.
"Leuk"?
Ja, leuk. Goed. Goed geschreven.
Het is echt geweldig geschreven.
Zoals hier:
"Te veel herinneringen overlappen elkaar en vormen een vaag geheel."
Dat spreekt me aan. Het is goed geschreven. Echt goed.
Dat is het niet.
Wat is er?
Heb je nu ineens interesse voor literatuur?
Wat is het laatste wat je gelezen hebt?
Gaat het wel? Wat is er? -Hoezo?
Je bekritiseert momenteel alles wat ik doe.
Sorry, maar in de prullenbak snuffelen is nogal wat.
Begrijp je dat? -Relax.
"Relax"? -Rustig.
Ja, daar ben jij goed in.
Jij gaat koffie serveren tot je vijftigste.
Ik wil meer.
Dat is kwetsend. Ik heb geen antwoord.
hoofdstuk 11 POSITIEF
Hallo?
Hé...
Heb je gegeten?
Ja, maar ik kan pasta maken als je wilt.
Nee, hoeft niet als je al gegeten hebt.
Sorry.
Het begon met rugpijn.
Dat had ik wel vaker, dus ik was niet bezorgd.
En toen kreeg mijn huid een gouden kleur.
Ik zag er goed uit.
Maar het was geelzucht.
Mijn moeder zei dat ik dat bij mijn geboorte ook had.
Heb je pijn?
Nee, niet echt.
Dat gaat wel.
Ze hebben een zenuwbaan geblokkeerd met botox.
Mooi zo.
Ja, zo hoef ik minder pijnstillers te slikken.
Hoe gaat het met je familie?
Wel goed.
Mama volgt alles wat je doet.
En je vader?
Daar heb ik mee gebroken.
Goed zo.
Laat hem maar wat moeite doen.
Doet hij dat?
Nee, niet echt.
Twee koffie.
Ze vonden het lachwekkend.
In bepaalde omstandigheden
kan zwarte humor leuk zijn.
Zelfs anale seks op een bar mitswa?
Ik vind dat grappig. Maar ik ben inmiddels oud.
Nee.
Weet je...
ik verwachtte dit wel.
Ik was al lang gestopt voor ik ziek werd.
Echt. Ik kijk alleen talloze keren mijn favoriete films.
Lynch, The Godfather 2...
Hoe vaak kun je
Dog Day Afternoon zien?
Heel vaak.
Moet je doen.
Zeker.
Soms luister ik naar muziek
die ik nog niet ken.
Maar...
dat zijn ook oude nummers.
Muziek die ik niet kende, maar die uit mijn jeugd dateert.
Het voelde alsof ik het al opgegeven had.
Ik ben opgegroeid in een tijd zonder internet en mobiele telefoons.
Nee, maar serieus...
Ik praat als een oude zak. Maar ik denk er veel aan.
De wereld zoals ik die heb gekend...
is verdwenen.
Ik ging altijd naar winkels.
Naar platenzaken.
Ik nam de tram naar Voices in Grünerløkka.
Ik bladerde door strips bij Pretty Price.
Ik zie nog de rekken van Video Nova in Majorstua.
Ik ben opgegroeid in een tijd
waarin de cultuur werd overgedragen door voorwerpen.
Die waren interessant omdat...
je ermee kon leven.
Je kon ze oppakken, ze in je handen houden.
Ze vergelijken.
Zoals boeken?
Ja, zoals boeken.
Dat is alles wat ik heb. Daar ben ik mijn leven lang mee bezig geweest.
Al die dingen verzamelen, stripalbums, boeken...
En...
ik ben ermee doorgegaan, ook al bezorgde het me niet meer
zulke sterke emoties
als toen ik begin twintig was.
Toch ben ik doorgegaan.
En...
dat is alles wat me rest.
Kennis over en herinneringen aan stomme, futiele dingen
die niemand iets kunnen schelen.
Dat moet je niet zeggen.
Je hebt stripalbums gemaakt.
Ik zou willen dat ik had wat jij had.
Te kunnen tekenen
zonder ooit te twijfelen of je doet wat je moet doen.
Ik wou echt dat ik dat had.
Ja, maar...
Ik heb kanker. Ik ga dood.
Het is normaal dat ik achteromkijk.
Je zei dat je dat al heel lang deed.
Niet zo heel lang.
De afgelopen jaren. Ik kwam op een punt in mijn leven waarop...
Het gebeurde gewoon.
Toen...
Ik begon het verleden te verheerlijken.
En nu heb ik niets anders meer. Ik heb geen toekomst meer.
Ik kan alleen maar omkijken.
En...
Dat is niet eens nostalgie. Het is...
doodsangst.
Het is omdat ik bang ben.
Het heeft niets te maken met kunst.
Ik probeer het te verwerken.
Ik word morgen om negen uur geopereerd.
Het voelde alsof ik je alles kon zeggen.
Zonder dat je oordeelde.
Je bent de minst veroordelende persoon die ik ken.
Ik kan met niemand praten...
zoals wij met elkaar praatten.
Kun je me nog eens zeggen wat je tegen me zei?
Dat ergerde me toen, maar kun je me zeggen...
dat ik een goede moeder zou zijn?
Ben je zwanger?
Mag ik je feliciteren?
Is het goed nieuws of niet?
Geen idee.
Dat weet ik niet.
Het is een ongelukje.
Ik ben vast onvoorzichtig geweest. Dat is zo.
Was jij er echt zeker van?
Dat je kinderen wilde?
Ik vond het ook eng. Ik twijfelde uiteraard.
Maar dat wilde ik niet tonen, om te vermijden dat jij...
Maar ik was overtuigd dat je een goede moeder zou zijn.
Ik zag dat je daaraan twijfelde.
Als ik iets betreur, dan is het dat het me niet is gelukt
om je te overtuigen van hoe geweldig je bent.
Waar denk je aan?
Dat is moeilijk om te horen.
Maar... ga je het houden?
Ik weet het niet.
Ik heb zoveel tijd verspild
met vrezen wat mis kon gaan.
Maar wat er misging, waren nooit dingen waar ik bezorgd om was.
Als het een aardige vent is, ga er dan voor.
Met een aardige vader en jou als moeder
zal alles goed komen.
Ik heb nog altijd je stem in mijn hoofd.
We hebben nog steeds geweldige gesprekken.
Echt?
Waarover?
Vooral over strips.
Eclectische smaak.
Dat geldt ook voor mij.
Ik heb fantasiegesprekken met je.
Ik weet zeker dat ik me dingen over je herinner die jij vergeten bent.
En omgekeerd.
Ja, misschien.
Wanneer ik er niet meer ben,
neem ik al die dingen over jou met me mee.
Mag ik je iets vragen?
Had je hem al ontmoet toen je het uitmaakte met mij?
Ja.
Waarom zei je me dat niet?
Ik weet het niet.
Ik durfde het niet.
En ga je nu ook bij hem weg?
Nee, waarom zeg je dat?
Misschien omdat je niet blij lijkt met de baby.
En omdat je dat doet wanneer het moeilijk wordt.
Ik ben blij dat ik zwanger ben.
Het spijt me.
Het geeft niet.
Onze relatie was de belangrijkste voor mij.
Je hoeft niets te zeggen.
Ik weet dat het niet hetzelfde is voor jou.
Dat is normaal. Je hebt nog vele jaren voor je.
Maar ik weet en voel het.
En ik wil dat je het weet.
Je was de liefde van mijn leven.
Je bent een geweldige meid.
Ik had het eerder moeten zeggen.
Maar ik kon het niet.
Ik ben zwanger.
Hoe lang weet je het al?
Ik weet dat we het niet willen.
Nee...
Ik weet niet of ik het wil.
Ik heb het gevoel dat ik nooit iets afmaak.
Ik ga van het een naar het ander.
Ik heb tijd nodig
om erover na te denken.
Over ons.
Rustig maar.
hoofdstuk 12 AAN ALLES KOMT EEN EIND
Hier heb ik gewoond.
Vanaf mijn achtste.
Zullen we aankloppen?
Nee, laat maar.
Wat herinner je je hier?
Ik herinner me deze kleuren.
Ze waren altijd mijn referenties
wanneer ik strips tekende.
Die kleuren.
En ik herinner me
de plaatselijke dronkaard die heel aardig was.
Ik ben het zat om te doen alsof alles oké is.
Het is klote om zoveel pijn te hebben. Klote.
Alles is klote.
En...
Ik wil geen herinnering zijn voor jou.
Ik wil geen stem in je hoofd zijn.
Ik wil niet doorleven via mijn kunst.
Ik wil in mijn appartement leven.
Ik wil leven...
...in mijn appartement met jou.
Samen gelukkig zijn.
Dag.
Hallo, Julie.
Aksels toestand is plotseling verslechterd.
Hij is te zwak voor de behandeling.
Misschien haalt hij de ochtend niet.
Zijn familie is bij hem, maar ik wilde je waarschuwen.
EPILOOG
Ik ben uitgepraat.
Cut!
Nog eentje.
Nog één snelle take. Ietsje aangepast.
Triester.
Oké.
Maar hij staat zo snel op.
Hé!
Oké, camera klaar.
Actie!
Ik ben uitgepraat.
Cut! Geweldig.
We gaan door.
Ja. Foto's.
Sorry. Ik moet foto's nemen.
Goed. Hier? -Ja.
Gaat het? -Ja.
Ik geloof dat ik waardeloos was.
Gebruik dat dan. Houd dat gevoel vast.
Doe alsof je naar hem kijkt.