‫≡ سی‌نما تقدیم می‌کند ≡ ‫ WwW.30nama.CoM
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما در تلگرام ‫@CinamaSub
‫[ سال ۲۰۱۰ ] ‫[ آموزشکده‌ی آستین - نماد افتخار ایالت تگزاس از سال ۱۹۷۶ ]
‫بوسیدمش!
‫دروغ نگو!
‫خیلی...
‫خوب بود.
‫تعریف کن ببینم!
‫امروز صبح که وارد مدرسه شدم...
‫کالین کوروین رو دیدم.
‫ایول!
‫دهن جیل مزه‌ی آبگوشت می‌داد.
‫پس واسه همه تعریف کردی ‫که من رو با التماس بوسیدی.
‫خجالت بِکش!
‫شرمنده، جیل، ‫ولی من دوست‌پسرت نمی‌شم.
‫خودت رو دست‌بالا می‌گیری، ‫کالین کوروین.
‫من از لحظه‌ای که لب‌های ‫عرقی‌ت به لب‌هام خورد، پشیمون شدم.
‫راستی خواهرت هم مزه‌ی آبگوشت می‌ده؟
‫یا فقط... مزه‌ی سرطان داره؟
‫بَد گفتی.
‫دعوا!
‫دعوا! دعوا!
‫حساب این کارِت رو پس می‌دی.
‫آقای کوروین!
‫عین بچه‌ننه‌ها گریه می‌کنی.
‫گفت مزه‌ی سرطان می‌دم؟
‫همین؟
‫کاش واقعاً سرطان داشتم، ‫نه فیبروز سیستیک.
‫(«فیبروز سیستیک»: نوعی بیماری ژنتیکی و مزمن ریوی/گوارشی)
‫پسرها خیلی خنگـن.
‫تبریک می‌گم. ‫موقتاً اخراج شدی.
‫دوباره.
‫[ اتاق جیل و ایزی ]
‫به سانفرانسیسکو، بهشت ‫غذاهای خوش‌مزه، خوش اومدین.
‫[ آشپز برتر ]
‫زردچوبه.
‫این هم پسته، خوراک مخصوص خدایان.
‫برین کنار، دخترها! ‫سریع!
‫کاش پسردار می‌شدیم.
‫[ سال ۲۰۱۲ ]
‫متأسفانه آنتی‌بیوتیک‌ها ‫دیگه جواب‌گو نیست.
‫سیلام!
‫ایزی، گوش کن. ‫آهنگ رابین‌ـه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آماده‌ام.
‫♪ ازم دوری، ولی انگار کنارمـی ♪
‫حالا واجبـه بری بیرون؟ ‫آخرین سال نویی هست که با مایـی.
‫[ سال ۲۰۱۷ ]
‫می‌دونم.
‫آخرین سال نو با دوست‌هام هم هست.
‫- می‌دونم. ‫- خدافظ! عشق منـی!
‫- مراقب باش. ‫- مماچ! خدافظ!
‫دوستت دارم.
‫آماده‌ای؟
‫۱۵ دقیقه تا سال نو، جیگرها!
‫ببخشین، باید برم. ‫من...
‫- شرمنده‌ام. ‫- دشمنت شرمنده.
‫خیلی هم عالی بود.
‫ببخشین! شرمنده!
‫سه، دو، یک!
‫سال نو مبارک!
‫[ سال ۲۰۱۹ ]
‫فردا آزمون مهارت با چاقو دارم ‫و فکر نکنم
‫بتونم به‌موقع برسم. شرمنده‌ام.
‫ای وای...
‫نگران نباش، فرزندم.
‫به‌زودی راهیِ سرزمین خوراکی‌ها می‌شی.
‫[ زمان حال - سانفرانسیسکو ]
‫۳۰ سال پیش گفته بود ‫سال ۲۰۲۹ اتفاق می‌افته...
‫پس اگه بتونیم...
‫ای وای، به چشم‌هام خیره شدی.
‫- مگه چشم‌هات چشـه؟ ‫- شبیه اِسلات توی فیلم «گونیز» شدم.
‫- نه بابا. ‫- چرا.
‫- نه اصلاً. ‫- عیب نداره. چیزه...
‫عفونت چشمـه.
‫فکر کنم عفونت چشم خیلی مسری باشه.
‫نه، اتفاقاً این یه باور غلطـه.
‫فکر نکنم.
‫یه دروغـه که سازمان بهداشت گفته.
‫باور کن.
‫ولی به‌جاش چشم‌های تو زیبائن.
‫تماس شما به سرویس پیام‌گیر منتقل شد.
‫و بعدش محتوای باسنِ ‫یکی دیگه رو مالید به صورتم!
‫(یکی از دلایل عفونت چشم، که در اینجا دلیل اصلی محسوب می‌شه، ‫ارتباط دهان فرد با مقعد شریک جنسی حین رابطه‌ی جنسی هست.)
‫یعنی صورت من شده بود سوراخ باسن!
‫نه، ممنون. ‫نخواستم.
‫[ پـیـام‌هـایـی بـرای ایـزابـل ]
‫بیدارم.
‫[ جیل ]
‫[ پورنج ]
‫درود!
‫سرآشپز باستیان، ‫آشپز موردعلاقه‌تون کیـه؟
‫آشپز موردعلاقه‌م؟ ‫خب معلومـه.
‫ننه‌ی خودم.
‫زنی بسیار زیباست و البته مُرده.
‫اجراتون توی برنامه‌ی ‫«آشپز برتر» زندگی‌م رو عوض کرد.
‫آخ.
‫جافری! حواست به کیک خودت باشه!
‫گم شو.
‫من رو ببین. ‫نگاهم نکن.
‫من رو ببین.
‫هیچ‌وقت بهم نگاه نکن!
‫داشتی نگاهم می‌کردی؟ ‫ارتباط چشمی برقرار کردی؟
‫نه، سرآشپز.
‫وای!
‫دفعه‌ی بعدی اعلام کن ‫که داری رد می‌شی.
‫- چیزیت نشد؟ ‫- نه.
‫هشت ساعت داشتم دونه‌ی ‫پورنج درمی‌آوردم و قاچ می‌کردم.
‫شکنجه‌ی دنیای آشپزی.
‫آخرین باری که مثل آدم ‫یه غذا درست کردم رو یادم نیست.
‫البته اگه ساندویچ ‫گوشت رو حساب نکنیم.
‫هر روز فقط دارم دونه درمی‌آرم ‫و قاچ می‌کنم و منتظر اجلم هستم.
‫یه ربات هم می‌تونه ‫همچین کارهایی رو بکنه.
‫تو این‌کاره‌ای، آبجی.
‫بهشون نشون بده.
‫فعلاً که دل‌تنگ خونه و خونواده‌ام...
‫حسابم هم ته کشیده ‫و جای دیگه‌ای واسه کارکردن ندارم.
‫یا باید منتظر ‫یه شغل جدید باشم و یا مرگ.
‫باشه پس، دخترجون.
‫الان می‌آم سانفرانسیسکو ‫و رئیست رو واسه‌ت می‌کُشم.
‫چجوری بُکشیمش؟
‫خب معلومـه. ‫شیلنگ اکسیژنم رو دور گردنش می‌پیچم.
‫زیادی سریع جواب دادی‌ها. ‫نگران شدم.
‫راستی صحبت از ‫اکسیژن‌رسانی به مغز شد...
‫قراره فردا با ایتِن ورزشکار برم بیرون.
‫همون پسره نیست که می‌گفت ‫نوزادها می‌تونن زیر آب نفس بِکشن؟
‫آدم خاصیـه دیگه.
‫خب برو سراغ یه آدم سالم، دختر.
‫عع...
‫نرم‌افزار «هینج» رو نصب کن.
‫حرف نداره.
‫هم باعث می‌شه از خودت متنفر بشی
‫و هم ممکنـه برات ‫یه قاتل سریالی جور کنه.
‫اصلاً مشتاق نشدم.
‫ترجیح می‌دم صرفاً ‫با حرف‌های تو زندگی رو بگذرونم.
‫خیلی هم عالی.
‫- الو؟ ‫- جان... هستم.
‫- خوابـی؟ ‫- نه...
‫می‌خوام یه چیزی بگم، ‫ولی قبلش آروم باش.
‫چی شده؟
‫نتیجه‌ی آزمایشم اومد.
‫- پس چرا زنگ نزدی؟ ‫- الان زدم دیگه.
‫چیزه... رفتم توی نوبت پیوند ریه.
‫فکر کنم اوضاع خیتـه.
‫دکترها که چیزی سر درنمی‌آرن.
‫ندیدی تا الان چند بار اشتباه کردن؟
‫مطمئنـم زود خوب می‌شی.
‫هنوز نفهمیدن که تو یه اَبرقهرمانـی؟
‫نه، فکر نکنم.
‫- الان راه می‌افتم می‌آم. ‫- نه.
‫- بذار بلیت بگیرم. ‫- می‌گم نه.
‫به‌خاطر آزمایش‌ها نیست. ‫کلاً دلم برات تنگ شده.
‫سه هفته‌ی دیگه واسه ‫بوقلمون می‌آی دیگه.
‫- آخر هفته رو می‌آم و می‌رم. ‫- اگه بیای، کله‌ت رو می‌کَنم.
‫اگه قرار باشه با هر خبر بَدی بیای خونه، ‫توی کارِت موفق نمی‌شی.
‫- نه‌خیر، من... ‫- بس کن دیگه.
‫- چی رو بس کنم؟ ‫- فیلم «پیاده‌روی به‌یادماندنی» که نیست.
‫پس شبیه «بخت پریشان»ـه؟
‫مطمئنـم شِیلین نقش من رو بازی می‌کرد.
‫(شِیلین وودلی بازیگر اصلی فیلم «بخت پریشان» هست.)
‫- ولی شبیه اون هم نیست. ‫- باشه پس.
‫سه هفته‌ی دیگه ‫سر میز شام با بوقلمون می‌بینمت.
‫جیل؟
‫بله، فرزندم؟
‫تو دوست‌داشتنی‌ترین ‫آدمی هستی که می‌شناسم.
‫اگه تو پرنده‌ای، ‫من هم پرنده‌ام، برادر.
‫فردا باز زنگ بزنی.
‫شب به‌خیر.
‫شبت خوش.
‫جیل، می‌خوام کاملاً باهات واضح باشم.
‫- منظورت «صادق»ـه؟ ‫- اون هم هست.
‫ببین، من واسه ‫بیرون‌رفتن و این‌ها پایه‌ام...
‫ولی فاز رابطه‌ی جدی رو دوست ندارم.
‫- عع... ‫- البته کاملاً اوکی هستم اگه بخوای...
‫بهم دخول کنی؟
‫دقیقاً!
‫باورم نمی‌شه که ‫چقدر با هم هماهنگـیم.
‫از اون موقع فقط داریم ‫وسط حرف همدیگه...
‫راه می‌ریم!
‫این رو جواب بدم.
‫[ پیام صوتی جدید ] ‫[ ۳ تماس بی‌پاسخ از «مامان» ]
‫جیل، عزیزم، سریع خودت رو برسون.
‫وقتی پیام رو شنیدی، زنگ بزن.
‫مامان، رسیدم دیگه. ‫زود بگو چی شده.
‫[ مرکز درمانی آستین ]
‫حرف بزن. ‫حالش خوبـه؟
‫- دکترها چی می‌گن؟ ‫- یه‌هو غش کرد.
‫خب.
‫سطح اکسیژنش اومد پایین.
‫دَووم نیاورد.
‫ایزی دَووم نیاورد.
‫خب، دکترها چی می‌گن؟
‫جیل، عزیزم...
‫الان کجاست، مامان؟
‫دَووم نیاورد، عزیزم.
‫من اومدم دیگه. ‫بگو کجاست.
‫کجاست؟
‫- جیل؟ ‫- کجاست؟
‫- جیل. ‫- ایزی؟
‫لیاقت ایزی...
‫این زندگی مزخرف نبود.
‫ولی باز هم هیچ‌وقت صداش درنیومد.
‫قلب بزرگی داشت.
‫حتی باور داشت فرشته‌ها واقعی‌ان.
‫می‌گفت سرنوشت هرچی باشه، همونـه.
‫به نظرم باید توی جشنواره‌ی ‫«برنینگ مَن» شرکت می‌کرد.
‫(جشنواره‌ی «برنینگ من» یا «Burning Man» یه رویداد سالانه‌ست که ‫توی صحرای نوادا برگزار می‌شه. این جشنواره متشکل از شخصیت‌هایی معنوی هست که ‫عمدتاً به مادیات دنیا توجهی ندارن و خودشون رو به دست سرنوشت می‌سپرن.)
‫ولی امروز...
‫به‌جای پرداختن به...
‫سرنوشت و فرشته ‫و چیزهایی که سر درنمی‌آرم...
‫می‌خوام سعی کنم...
‫سعی کنم مثل ایزی ‫از تلخی‌ها شیرینی بسازم.
‫و البته مثل بیانسه.
‫(جیل با کلمات بازی می‌کنه و به‌طور غیرمستقیم درحال اشاره به آلبوم موسیقی «لیموناد» اثر بیانسه هست. ‫بیانسه این آلبوم رو در یکی از سخت‌ترین دوره‌های زندگی‌ش ساخت و اسمش رو «لیموناد» گذاشت ‫تا معنای «تبدیل تلخی به شیرینی» یا همون «استفاده از فرصت‌ها» رو بده.)
‫ایزابل می‌تونست ‫هزار سال پیش به دنیا اومده باشه
‫یا هزار سال دیگه در آینده.
‫ولی توی این فضا و زمانِ بی‌نهایت...
‫بین ماها به دنیا اومد.
‫توی دنیایی که من بودم.
‫چقدر خوش‌شانس بودیم! ‫نه‌تنها من باهاش افتخار آشنایی داشتم...
‫بلکه...
‫با همدیگه پن‌کیک خوردیم.
‫دندون لق‌مون رو با کمک هم درآوردیم.
‫ناخن‌های پای همدیگه رو لاک زدیم.
‫دوتا خواهر بودیم.
‫دوتا خواهر.
‫[ ایزی - پیام صوتی ]
‫برادر مسیحی من، ‫جایت در جزیره‌ی فاحشه‌ها خالی‌ست.
‫یادت نره که تو ‫از سیندرلا هم خوشگل‌تری.
‫بوی کاج می‌دی و چهره‌ت نورانیـه.
‫وقتی بهت نگاه می‌کنم، توی دلم ‫فشفشه‌های صورتی و بنفش روشن می‌شه.
‫تسلیم هیچ‌کس نشو.
‫واسه پرواز اول باید سقوط کنی.
‫می‌تونیم سوپ‌فروشی بزنیم ‫و اسمش رو بذاریم «بیسکِ خطرناک».
‫(بازی با واژه‌ی «ریسکی»، به‌معنای «خطرناک»، و «بیسک» که نوعی سوپ فرانسوی هست.)
‫شیشه‌ی شراب مامان رو خالی کردم ‫و توی مستی به جِیکوب اِلوردی پیام دادم.
‫(جیکوب اِلوردی، بازیگر مَرد جوان و معروف هالیوودی)
‫اگه پیامم رو ببینه، فکر می‌کنه ‫از بچه‌های بنیاد «آرزو»ئـم.
‫(بنیاد «آرزو» سازمان خیریه‌ای معروف توی آمریکاست که ‫بزرگ‌ترین آرزوی کودکان بیمار و صعب‌العلاج رو برآورده می‌کنه.)
‫شب به‌خیر، فرزندم. دوستت دارم.
‫بهم زنگ بزنی.
‫[ درحال تماس با «ایزی» ]
‫[ آستین، ایالت تگزاس ]
‫کیـه؟
‫نمی‌دونم. ‫تازه سیم‌کارت خریدم.
‫چطوری، ایزابلا؟
‫منـم؛ برادر مسیحی‌ت.
‫الان روی نیمکت نشستم...
‫دارم زیر آسمون پُرستاره ‫به پُل گلدین گیت نگاه می‌کنم...
‫شامپایین هم می‌زنم بر بدن...
‫توی پاکت قهوه‌ای پیچوندمش...
‫و البته حسابی دل‌تنگ توئـم.
‫وای خدا... ‫حالم از این شهر به هم می‌خوره.
‫پس دیوونه‌های شهر کجائـن؟
‫فکر می‌کردم سانفرانسیسکو ‫پُر از خل‌وچل‌های خفن باشه
‫که دائم‌الچت هستن ‫و صبح تا شب دنبال مزه می‌گردن.
‫رستوران خوزه اینجا شعبه نداره؟
‫یعنی توی این گُه‌دونی یه رستوران نیست
‫که ساندویچ صبحونه‌ای تاکو بده؟
‫دوستت دارم، برادر.
‫خیلی خری که ‫بدون اجازه‌ی من از پیشم رفتی.
‫واجب شد درباره‌ی ‫حد و مرز توی رابطه حرف بزنیم.
‫- فردا می‌بینمت، آرتور. ‫- می‌بینمت.
‫- جیل؟ ‫- بله؟
‫پایه‌ی نوشیدنی هستی؟
‫چه تعطیلات طولانی‌ای رفتی، جیل.
‫چیزه... خواهرم یه‌جورهایی...
‫مُرد.
‫- پشمام. ‫- آره.
‫جیل، خیلی ناراحت شدم.
‫فدات. ‫اوضاع تو چطوره؟
‫معرکه. ‫زندگی‌م بهتر از این نمی‌شه.
‫همه‌چی توی زندگی‌م ‫دقیقاً طبق برنامه پیش می‌ره.
‫تو چطوری؟
‫دیگه نمی‌خوام، وِس.
‫- نوشیدنی رو نمی‌خوای؟ ‫- رابطه‌مون رو.
‫چی؟ تازه داریم با هم آشنا می‌شیم.
‫شیش ماهـه داریم با هم سکس می‌کنیم.
‫می‌گن قنادی و کیک‌پزی ‫یه کار زنونه‌ست... حداقل قدیم‌ها بوده.
‫ولی این حرف‌شون جنسیت‌زده‌ست.
‫مثلاً مامان من از پس ‫هر کاری بیاد، من هم راحت برمی‌آم.
‫(این جمله در نوع خودش جنسیت‌زده محسوب می‌شه که ‫واکنش خاص جیل رو به همراه داره.)
‫همه‌ش سعی کردم ‫کنارت باشم و درکت کنم.
‫ولی می‌خوام بدونم ‫این علاقه‌ت جدیـه یا نه.
‫آخه بعضی‌وقت‌ها باهام ‫مثل فرشته‌ها رفتار می‌کنی
‫و تا می‌آم بهت وابسته بشم، ‫یه‌هو من رو می‌آری رستوران مرغ سوخاری.
‫- خب گفتی بال مرغ دوست داری. ‫- دروغ گفتم!
‫ببخشین، یکی برمی‌دارم. ‫متشکرم.
‫به سلامتی!
‫چقدر تو خوشگلـی.
‫قشنگ ۶/۵ از ۱۰ هستی.
‫۶/۵ توی سانفرانسیسکو ‫می‌شه ۱۰ توی ایالت کانزاس.
‫- یه پیک دیگه بزنیم؟ ‫- لطفاً... باز هم بیارین.
‫می‌خوام به زبون بیاری، وِس.
‫بگو عاشقی بلد نیستی.
‫نه... چی؟ ‫این چه حرفیـ
‫- بریت، وایستا. ‫- ولم کن.
‫معذرت می‌خوام. ‫ببین، من آسیب روحی دیدم
‫و این باعث شده ‫متوجه خیلی چیزها نشم...
‫ولی ازت خواهش می‌کنم
‫من رو ببخشی.
‫چه زوری داری.
‫وقتشـه تنبیه بشی، پسر شیطون.
‫- به موهام دست نزن. ‫- باشه. ببخشین.
‫بهم بگو «اوضاع ردیف می‌شه».
‫«اوضاع ردیف می‌شه».
‫دوباره بگو.
‫نه... واقعاً نمی‌تونم بگم...
‫راستش رو بخوای...
‫با این شرایط بحرانی اقلیمی ‫توی جهان و فروپاشی دموکراسی...
‫به نظرم اوضاع اصلاً قرار نیست...
‫- بگو. ‫- اوضاع ردیف می‌شه.
‫معذرت می‌خوام.
‫چطوری، خوشگله؟
‫سلام.
‫همه‌ش دارم به دیشب فکر می‌کنم.
‫عجب!
‫همسایه‌ها واسه سروصدا شاکی شدن.
‫نه بابا؟
‫نظرت چیـه امشب...
‫پنجه‌م رو توی کیک خامه‌ای‌ت فرو کنم؟
‫نه.
‫می‌دونم پنجه‌م برات زیادی بزرگ بود.
‫نبود؟ ‫مگه...؟
‫- ببین. ‫- حالم بَد شد.
‫معذرت می‌خوام... ‫منظورم این نبود...
‫عیب نداره. ردیفـه. ‫مشکلی نیست.
‫- باشه پس. ‫- جـیـل.
‫الان خوبـم.
‫به خوبیِ این پورنجم.
‫تو ازم مثل یه دیلدو استفاده کردی.
‫و حالا می‌گی برم پیِ کارم؟
‫- چی می‌گی تو؟ ‫- دارم از کارهای زشت تو می‌گم.
‫- من کاری... ‫- ازم سوءاستفاده کردی.
‫پشیمونت می‌کنم.
‫عع...
‫فِفه، یه لاته‌ی غلیظ ‫بابت تشکر تقدیم به شما.
‫هیس! ‫این آخرین بار بود، وِس.
‫این کار رسماً جُرمـه.
‫خوندن پیامک جُرمـه؟
‫هک‌کردن گوشی کسی و خوندن ‫پیامک‌هاش با هدف فروش املاک تجاری؟
‫- بله، جُرمـه. ‫- به نظرم...
‫توی هر ۵۰ ایالت جُرمـه.
‫حتی توی ایالت آیداهو ‫که آدم‌خواری مجازه.
‫من دیگه نیستم.
‫از این به بعد مجبوری مثل بقیه ‫مشتری‌ها رو تعقیب کنی.
‫از اینستاگرام.
‫منظورت رو فهمیدم.
‫دو برابر بهت می‌دم
‫تا بتونی جلیقه یا کارت‌های ‫پوکِمون بیشتری بخری.
‫پوکمون؟
‫(پوکمون یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های سرگرمی در دنیاست که خاستگاه ژاپنی داره.)
‫ببین... دیگه نمی‌خوام ‫واسه تو کسی رو هک کنم.
‫این لاته رو بردار و همراه‌با دندون‌های ‫براقت برو طبقه‌ی بالا به کارِت برس.
‫باشه. فهمیدم.
‫دمت گرم، ففه.
‫ایشون الان توی جلسه هستن. ‫پیام‌تون رو بهشون بدم؟
‫بسیار خوب. ‫دوباره تماس بگیرید.
‫اسمم «فلیکس»ـه!
‫اِوا، شما همونـی که با اون ‫چشم‌عفونیه اومدی سر قرار؟
‫بله، خودِ خودشـم.
‫چند هفته شده، فکر کنم عفونتش رفته.
‫واسه قرار دوم دعوتش کنم؟
‫شوخی کردم. ‫در واقع تازگی وارد فاز ترک دودول شدم.
‫دودول‌زدایی، در واقع. ‫منتظرم شاید فاز هم‌جنس‌بازی توم حلول کنه.
‫- سفارشت آماده‌ست؟ ‫- موکا می‌خوام بی‌زحمت. بیرون‌بر باشه.
‫تا حالا قالت گذاشتن؟
‫- با من بودی؟ ‫- حرف‌هات رو شنیدم.
‫خیلی هم عالی.
‫تا حالا قالم گذاشتن...؟
‫نه، راستش.
‫هنوز سعادتش نصیبم نشده.
‫پس من ازت جلو زدم.
‫درحال‌حاضر دختره قالم گذاشته.
‫- توی قرار روزانه؟ ‫- آره.
‫ای وای.
‫واقعاً ای وای.
‫حس بَدیـه.
‫دوست داری بهم ملحق بشی؟
‫فکر نکنم غرور شکننده‌ی مَردونه‌م ‫تحمل یه جواب رد دیگه رو داشته باشه.
‫معرفی نکردی.
‫تایلر ریوردان هستم.
‫جیل شا.
‫- خانم شا. ‫- مرسی.
‫تایلر ریوردان خیلی آشناست. ‫توی کار فناوری هستی؟
‫اون‌قدرها باهوش نیستم.
‫بازیگری؟
‫اون‌قدرها جذاب نیستم.
‫دیگه چقدر می‌خواستی جذاب باشی؟
‫پس اینفلوئنسری؟
‫شغلم مربوط به اتفاق امروزه.
‫فهمیدم.
‫صاحب پادکستی هستی ‫که درباره‌ی روابط عاشقانه‌ست.
‫شما مجری اونـی.
‫خیلی خوش‌وقتـم، تایلر ریوردان.
‫وای خدا.
‫تایلر، باورت نمی‌شه شارژ گوشی‌م تموم شد ‫و مجبور شدم خودم آدرس رو پیدا کنم.
‫ذهنی مسیر رو پیدا کردم.
‫عیب نداره. ‫با یکی از دوستان مشغول صحبت بودم.
‫- بله. ‫- عجب.
‫از دیدنت خوش‌حال شدم، دوست. ‫بفرمایین بشینین.
‫نه نه... ما می‌ریم سر یه میز دیگه.
‫نه بابا، بشینین.
‫فقط وسایلم رو بردارم.
‫خوش‌حال شدم، خانم.
‫صندلی‌تون رو براتون گرم نگه داشتم.
‫ببخشین، این رو بردارم...
‫خیلی‌خوب. ‫خدافظ.
‫جیل!
‫بله؟
‫گفتم اگه همین‌جوری بذارم بری، ‫شبش می‌رم خونه...
‫و یه پست غمگین درباره‌ی روابط ‫از‌دست‌رفته می‌نویسم که دیگه خیلی خز شده.
‫واسه همین از وسط قرار زدم بیرون
‫و دنبالت اومدم ‫تا شماره‌ت رو ازت بگیرم.
‫و الان که دارم بلندبلند می‌گم...
‫فکر کنم پست غمگین ‫گزینه‌ی بهتری بود.
‫یادتـه که گفتم ‫فعلاً سمت مَردها نمی‌رم.
‫- دودول‌زدایی و این‌ها... ‫- دودول‌زدایی، آره...
‫نمی‌تونم.
‫- خوش‌حال شدم. ‫- پس نظرت چیـه من شماره‌م رو بدم؟
‫باشه.
‫[ بریتنی ]
‫[ چطوری؟ امروز سرم یه‌کم شلوغـه، ‫ولی برات جبرات می‌کنم. من رو فراموش نکنی‌ها ♥ ]
‫ایزی؟
‫باورت نمی‌شه چی شد.
‫مثل فیلم‌های «ناتینگ هیل» ‫و «بریجت جونز» بود.
‫آماده‌ای؟
‫حدس بزن اهل کجا بود.
‫طرف انگلیسی بود!
‫از قلب لندن.
‫البته شاید هم لندنی نبوده، ‫ولی بقیه‌ش باشه واسه بعد...
‫تو فعلاً خودارضایی کن.
‫[ سلام. ببخشین، ولی اشتباه گرفـ ]
‫باریکلا، وِس.
‫ممنون، قربان.
‫- تموم کن بره. ‫- چَشم.
‫خیلی‌خوب.
‫جیل.
‫پیست!
‫نابودت می‌کنم.
‫به صف بشین!
‫یه معما برام پیش اومده.
‫زِلا، کیک خامه‌ای باستیان.
‫موادش رو بگو.
‫آرد سفید، آرد بادوم، ‫پودر قند و شکر دانه‌ریز، تخم‌مرغ کامل...
‫خامه، کره‌ی بی‌نمک، ‫دانه‌ی وانیل و نمک، سرآشپز.
‫الان گفتی «موی آدم»؟
‫خیر، سرآشپز.
‫پس قضیه پیچیده شد.
‫وایستا ببینم.
‫کِربی، چرا روی این کیک
‫یه تار از پشم کون نجس تو افتاده؟
‫مال من نیست.
‫مال تو نیست؟
‫اونجاست... به نوکش دقت کن.
‫- خیر. ‫- خیر؟
‫پس حتماً دیشب آن شرلی اومده اینجا
‫و پشم کونش رو مالیده به کیک من، آره؟
‫نمی‌دونم.
‫- نمی‌دونی؟ ‫- بله.
‫خیلی عجیب بود.
‫ولی...
‫نیمه‌ی پُر لیوان هم هست...
‫که به‌لطف آن شرلی جور شد.
‫می‌دونم... خیلی بامزه‌ام.
‫این رو با نهایت تأسف می‌گم، ولی...
‫جایگاه کیک‌پز توی رستوران خالی شده!
‫بالاخره!
‫حالا واسه راه‌اندازی ‫پادکست چه مهارت‌هایی لازمـه؟
‫- مهارت؟ ‫- آره.
‫- هیچی. ‫- واقعاً؟
‫- حدس می‌زدم. ‫- من عملاً بی‌مهارتـم.
‫در کل به نظرم روابط ‫عاشقانه جدیداً سَمی شده.
‫واسه من که عالی بوده.
‫مثلاً هنوز کُشته نشدم.
‫شاید امشب قسمتت بشه.
‫از کارِت بگو، خانم آشپز.
‫نمی‌خوام زیاد پُز بدم، ولی...
‫بنده مسئول پورنج‌ها ‫توی رستوران فلانِر هستم.
‫- به‌به. ‫- آره.
‫باریکلا.
‫البته نمی‌دونم پورنج چیـه ولی خب.
‫مثل پرتقالـه، ‫ولی کوچولوتر و رومخ‌تر.
‫- آها. ‫- من هم رهبر پورنج‌هائـم.
‫احسنت. ‫وایستا ببینم...
‫فلانر همونـه که ‫توی برنامه‌ی «آشپز برتر»ـه؟
‫سرآشپز باستیان. اتفاقاً دارم با تمام قوا ‫می‌جنگم تا جایگاه کیک‌پزی‌ش مال من بشه.
‫امیدوارم تلاشم نتیجه بده.
‫پس به هیشکی رحم نمی‌کنی، خانم پورنج.
‫- خیلی ممنون. ‫- تشکر.
‫نوش جان.
‫خب، فست‌فودهای اینجا بهتره یا وطن؟
‫اینجا هم خوبـه.
‫واقعاً؟ ‫من که تا حالا لندن نرفتم.
‫لندن عالیـه.
‫شاید خودم ببرمت.
‫خب دیگه وقتشـه بری.
‫- زود باش. باید بری. ‫- چی؟
‫- الان؟ ‫- بله، الان.
‫- باشه. ‫- این هم وسایلت. برو.
‫- اشتباهی ازم سر زد؟ ‫- زود باش!
‫- نه، برو! ‫- باشه.
‫به من که خوش گذشت.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫بسیار عالی.
‫فکر نمی‌کردم ‫یه روز بتونم، ولی تونستم!
‫زود باش... زنگ بزن، دختر.
‫لطفاً پیام خود را بگذارید.
‫سلام، ایزی.
‫می‌خواستم به عرضت برسونم...
‫که این بار خیلی ‫خیلی خیلی نزدیک بود...
‫ولی جلوی خودم رو گرفتم...
‫چون بدن من یه معبد مقدسـه
‫و واژنم گلستانی پنهان توی این معبده.
‫همانا من جیل شای سلاخ هستم!
‫مقاوم در برابر شهوات نفسانی ‫و رام‌کننده‌ی توانای دیوهای شهوت!
‫من جیل هستم!
‫کیف پولم جا مونده بود.
‫کمکم کنین.
‫باور کن چیزی نشنیدم.
‫ای وای.
‫فقط یه سؤال دارم.
‫قضیه‌ی گلستان پنهان چیـه؟
‫ای بابا.
‫کیف پولم جا مونده بود.
‫- نه! نه! جیل! ‫- ای وای.
‫دَر خونه‌ت رو قفل کن دیگه، ای بابا.
‫چرا قفل نمی‌کنی؟
‫- باور کن چیزی نشنیدم. ‫- برو بابا.
‫الان صددرصد افتادن روی هم. ‫آره، شک ندارم.
‫اصلاً به من چه؟
‫مطمئنـم دندون‌هاش مثل من نیست.
‫پیامک نداده. ‫عجب.
‫باشه.
‫جوگیر نشو، دختر. ‫آروم باش.
‫خانم‌ها، بی‌خودی ‫وقت‌تون رو تلف نکنین.
‫اگه بهتون پیام نمی‌ده، ‫یعنی نمی‌خواد باهاتون حرف بزنه.
‫از حقیقت فرار نکنـ
‫چی؟
‫پیام نداد؟
‫[ جیل شا - اینستاگرام ]
‫شب به‌خیر، ایزی.
‫شب به‌خیر، فرزندم.
‫دوستت دارم.
‫من هم دوستت دارم.
‫راستی می‌دونی که به‌عنوان ‫ساقدوش من باید سخنرانی هم بکنی.
‫نمی‌دونست.
‫- معلومـه که می‌دونستم. ‫- عمراً.
‫من رو دست‌کم گرفتین‌ها.
‫اتفاقاً بسیار دست‌بالا می‌گیریمت، ‫ولی متن سخنرانی رو خودم می‌نویسم.
‫و بعداز بررسی‌های مکرر...
‫- خب؟ ‫- اجازه می‌دیم یکی رو با خودت بیاری.
‫- ایول! ‫- ولی...
‫این دفعه باز یه اینفلوئنسر نیاری ‫که حتی اسم واقعی‌ش رو نمی‌دونی.
‫اسمش رو می‌دونستم.
‫- نه‌خیر، نمی‌دونستی. ‫- عمراً نمی‌دونستی.
‫مگه منظورتون لو نیست؟
‫لو، ستاره‌ی تنها.
‫- اون که لقبشـه، عزیزم. ‫- بعله.
‫اسم واقعی‌ش «کِیلانی» بود.
‫خب این چه طرز اسم گذاشتنـه؟
‫- خدا نگهدار. ‫- دور شو.
‫- گم شو. ‫- شوخی می‌کنین؟
‫- نه‌خیر. ‫- پیش ما نشین.
‫- برو پیِ کارِت. ‫- مسخره نشین.
‫یه میز خالی هم برات جور شد. ‫بفرما.
‫باشه.
‫- می‌رم اینجا می‌شینم. ‫- آفرین.
‫- خدافظ. ‫- تنهایی از تاکو لذت می‌برم.
‫نوش جانت.
‫- می‌دونی مشکلت چیـه؟ ‫- چیـه؟
‫همه‌ش فاز غم داری.
‫- آره. ‫- به‌خاطر چشم‌هاتـه.
‫دخترها فکر می‌کنن یه هاپوی زخم‌خورده‌ای، ‫درحالی‌که متوجه زیبایی‌ت نیستی.
‫- ولی خودت هم می‌دونی که غمگین نیستی. ‫- نه، نیست.
‫- و این هم می‌دونی که چقدر زیبایـی. ‫- چی؟
‫به نظرت من خوشگلـم، بریدز؟
‫به نظرت خوشگلـه؟
‫- وایستین. ‫- منظورم...
‫بفرما، دوتا گوشی هم داره.
‫عالی شد.
‫[ جیل ]
‫یه دختره هست که همه‌ش واسه ‫خط کاری‌م پیام صوتی می‌ذاره
‫و طاهراً برای خواهرشـه.
‫- چیزهای خنده‌داری می‌گه. ‫- صبر کن ببینم.
‫یعنی خبر نداره که ‫خواهرش خطش رو عوض کرده؟
‫- خب بهش پیام بده. ‫- دادم.
‫برم ببینم این دختره‌ی ‫خودشیفته باز چی می‌گه.
‫- براش لقب گذاشته؟ ‫- براش لقب گذاشته؟
‫یه بنده‌خدایی فکر کرده ‫دکتر هیچ‌ـه و رسماً من رو پیچوند.
‫(«اَلکس هیچ»، با بازی ویل اسمیت، یکی از شخصیت‌های معروف ‫سینمای هالیووده که توی روابط عاشقانه و «مخ‌زنی» مهارت داره.)
‫بعله.
‫و دیگه عمراً قرار نیست کیک‌پز بشم
‫چون با رقیبم خوابیدم
‫و حالا اون هم دشمن قسم‌خورده‌ی منـه.
‫آره دیگه.
‫چیزه...
‫زنگ زدم بپرسم...
‫چطوری...
‫بدون تو چطوری از پسش بربیام؟
‫قرار شد با هم بمیریم.
‫به هم قول دادیم.
‫مثل نوآ و آلی توی فیلم «دفترچه».
‫«اگه تو پرنده‌ای، ‫من هم پرنده‌ام»، عوضی.
‫«کاش می‌دونستم چطوری بیخیالت بشم».
‫(جمله‌ای معروف از فیلم «کوهستان بروکبک»)
‫دیگه قطع می‌کنم.
‫می‌دونم الان یه جای بهتر هستی.
‫مطمئنـم داری با هیت لجر ‫لب‌بازی می‌کنی، شیطون.
‫(هیت لجر فقید یکی از بازیگران اصلی فیلم «کوهستان بروکبک» بود.)
‫ولی دلم برات تنگ شده...
‫فرزندم.
‫هر دقیقه...
‫و هر روز.
‫بدون تو خوش نمی‌گذره.
‫بهم زنگ بزن.
‫ایزابل مُرده. ‫پیام‌ها...
‫این پیام‌ها برای خواهر مُرده‌شـه.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫الهی بمیرم. ‫طفلی.
‫خب بهش بگو.
‫- مگه مریضـی، پسر؟ ‫- نه نه بهش نگو.
‫داره این‌طوری با غمش کنار می‌آد.
‫پس حداقل مثل روانی‌ها ‫به حرف‌هاش گوش نده.
‫آره، این رو موافقـم. ‫دیگه گوش نده.
‫بهش بگین دیگه نمی‌خواین ‫توی یه رابطه‌ی یه‌طرفه باشین.
‫دهن کثیفت رو ببند، حروم‌زاده!
‫- وِس. ‫- به‌به، جیم.
‫پرونده‌ی رِد ریور بسته شد؟
‫- بله، قربان. ‫- باریکلا.
‫هدف بعدی چیـه؟
‫داناوان هنوز توی اون پاتوق ‫سانفرانسیسکو گیر کرده؟
‫بعدش گفت «جیل، این خیلی خوبـه».
‫باورت نمی‌شه، ‫ولی این آخرین حرفش بود.
‫مرتیکه... اصلاً احساس نداره!
‫محافظ حقوق زنان بخوره توی سرش!
‫می‌دونی چی‌کار می‌کنم؟
‫فردا می‌رم نابودش می‌کنم که ‫دیگه واسه من پادکست آموزشی نذاره!
‫می‌دونم اگه الان پیشم بودی...
‫طبق معمول...
‫جمله‌ی قصار و ابدی ملکه‌مون...
‫بانو میشل اوباما رو می‌گفتی:
‫«وقتی دشمن سقوط کنه»...
‫- «ما فراتر می‌ریم»... ‫- «ما پایین‌تر می‌ریم!»
‫ای بابا.
‫[ دوست‌یابی فعالانه - مصاحبه‌ی زنده با تایلر ریوردان ]
‫واسه دیدن مصاحبه اومدم.
‫ممنون.
‫آخ ببخشین. رفتم روی پاتون؟ ‫به خدا شرمنده‌ام.
‫معذرت می‌خوام.
‫- ببخشین. ‫- عیب نداره.
‫اینجا خالیـه؟
‫خیلی هم عالی.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫یکی از یکی زیباتر شدین.
‫پخش زنده رو شروع می‌کنیم.
‫سلام عرض شد.
‫خب...
‫درباره‌ی چی حرف بزنیم، خانم‌ها؟
‫بنده تماماً در خدمت شمائـم.
‫- ای شیطون. ‫- کی دوست داره شروع کنه؟
‫من!
‫خانمی که کلاه جاینتس داره.
‫ممنون.
‫سلام، تایلر. ‫من از طرف‌دارهاتـم.
‫حرف‌هایی که درباره‌ی ‫مسئولیت‌پذیری زدی رو دوست داشتم.
‫حرف‌های جالبی بود، نه؟ ‫فقط یه سؤال دارم.
‫فقط ما خانم‌های ‫بدبخت و تشنه‌ی توجه هستیم
‫که باید مسئولیت‌پذیر باشیم، نه؟
‫ولی مَردها مجبور نیستن. ‫مثلاً...
‫چه‌می‌دونم...
‫طرف به دختره می‌گه می‌برش انگلیس ‫و لختش می‌کنه و فرداش غیبش می‌زنه
‫و حتی یه پیام نمی‌ده بگه ‫«من زنده‌ام، ولی خدافظ».
‫خب این پادکست مخصوص خانم‌هاست
‫تا با آسیب‌های دنیای ‫روابط عاشقانه آشنا بشن.
‫آهـا!
‫پس به‌لطف تو، تایلرجان...
‫من هم با آسیب‌هاش آشنا شدم.
‫یه توصیه‌ی «فعالانه» هم ازطرف من
‫به شما خانم‌ها:
‫اگه شبیه اردکـه
‫و مثل یه اردک شنا می‌کنه...
‫احتمالاً یه بُکن‌درروی آشغالـه که ‫پادکست داره و فکر می‌کنه شبیه هیو گرانت‌ـه.
‫(یکی از ضرب‌المثل‌های زبان انگلیسی رو با کمی تغییر بیان می‌کنه: ‫«اگه شبیه اردکـه و مثل اردک شنا می‌کنه، پس شک نکن که یه اردکـه».)
‫خب...
‫من دیگه... رفع زحمت می‌کنم.
‫این خدمت شما. ‫خیلی ممنون. خدا نگه‌دار.
‫بله خب...
‫آدم تا آزموده نشه، ‫به درجات بالا نمی‌رسه.
‫مسئولیت‌پذیری هم به همین شکلـه.
‫ببخشین... عذر می‌خوام.
‫مهم نحوه‌ی ارتباط شما ‫با طرف مقابلـه.
‫توی دوست‌یابی فعالانه ‫نیازی نیست بی‌نقص باشین.
‫فقط خودتون باشین.
‫چی؟
‫گفتم اگه شبیه اردکـه ‫و مثل اردک شنا می‌کنه...
‫احتمالاً یه بُکن‌درروی ‫آشغالـه که پادکست داره و...
‫اولش همه ساکت بودن، ‫ولی بعدش یه‌هو...
‫وای.
‫پوزه‌ی این هم به خاک مالیدم.
‫نزدیک ایستگاه اتوبوس ‫یه غرفه‌ی بامزه هست
‫که ساندویچ می‌فروشه.
‫یه دونه گرفتم با سس تند و مخلفات.
‫به‌به.
‫شاید این حرفم مسخره باشه...
‫ولی...
‫فانتزی‌م اینـه که...
‫یه‌نفر یه‌هو بیاد اینجا کنارم بشینه، ‫انگار که من مِگ رایان‌ـم.
‫(مگ رایان اغلب به‌عنوان ملکه‌ی آثار عاشقانه‌کمدی هالیوود ‫در دهه‌ی ۹۰ میلادی شناخته می‌شه.)
‫بعدش شروع کنیم ‫از زندگی‌مون و آب‌وهوا حرف بزنیم.
‫البته آب‌وهوای اینجا همه‌ش مه‌آلوده.
‫بعدش تا می‌آم نصف ‫ساندویچم رو بهش تعارف کنم...
‫به همدیگه خیره می‌شیم ‫و عشق در نگاه اول شروع می‌شه.
‫مثل پرنده‌ها که از بارش برف ‫زودتر خبردار می‌شن، به ما هم الهام می‌شه.
‫واقعاً چطوری زودتر می‌فهمن؟
‫بعدش نمی‌تونیم طبیعی رفتار کنیم
‫چون احساس اون لحظه ‫اصلاً طبیعی نیست.
‫یه‌جوریـه که حتی ‫خودمون هم نمی‌فهمیم و ترسناکـه...
‫ولی حداقل همدیگه رو داریم.
‫شدنیـه، مگه نه؟
‫مخصوصاً واسه دختری که همه می‌پیچوننش.
‫نصفش مال تو، فرزندم.
‫ببخشین... اینجا جای کسی بود؟
‫منظره‌ی قشنگیـه.
‫اوهوم.
‫- من «وِس» هستم. ‫- هوم!
‫من هم «جیل»ـم.
‫جیل.
‫خوش‌وقتـم، جیل.
‫خب... از منظره لذت ببرین.
‫عع... وایستا.
‫چیزه...
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫به من؟
‫من... من... اومدم سانفرانسیسکو...
‫برای...
‫برای... برای کار...
‫و چیزه...
‫می‌خواستم...
‫- از یکی از اهالی شهر جاهای خوبش رو بپرسم. ‫- آها.
‫الان مغزت یه‌هو هنگ کرد؟
‫آره، فکر کنم دارم سکته می‌کنم.
‫چی بگم... در اصل ‫جزو اهالی این شهر نیستم.
‫البته چند وقتـه برگشتم ‫و شاید باشم...
‫ولی هنوز به چَم و خَم اینجا وارد نشدم.
‫شهر خیلی مرموز و عجیبیـه. ‫شرمنده.
‫خب سرگرمی موردعلاقه‌ت چیـه؟
‫همین.
‫پس از جای خوبی شروع کردم.
‫نیگاش کن.
‫چیـه؟
‫با این ادااطوارها ‫یه‌هو اومدی سمت من...
‫این چی بود الان؟
‫این همون دلیل خداحافظی من از توئـه. ‫موفق باشی.
‫بنده کرکره رو کشیدم پایین.
‫البته از اولش هم بالا نبود، ولی...
‫بهت برنخوره‌ها، ‫ولی مشتری مَرد نمی‌خوام.
‫برو سراغ دخترهایی که ‫عکس پاهاشون رو آنلاین می‌فروشن.
‫من هم امتحان کردم تا این‌که ‫بهم گفتن انگشت‌هام بی‌ریختـه
‫و دیگه... بیخیال شدم.
‫- دوباره شروع کنیم؟ ‫- بله لطفاً.
‫خب، من «وِس» هستم.
‫و...
‫اومدم مسافرت.
‫من هم «جیل»ـم.
‫و از پسرها دوری می‌کنم.
‫آها، باشه.
‫خوش‌حال شدم.
‫همچنین.
‫راستی...
‫به نظرت...
‫اینجا جایی هست که ‫ساندویچ صبحونه‌ای تاکو بده؟
‫- مثل تاکوهای خوزه نیست، ولی خوبـه. ‫- چی؟
‫- مشتری خوزه‌ای؟ ‫- بله.
‫- خوزه رستوران مورعلاقه‌مـه. ‫- واسه من هم همین‌طور.
‫پس واقعاً اهل تگزاس‌ـی.
‫بعله.
‫حالا یه راهنمایی کن ‫توی سخنرانی چی بگم؟
‫موضوع چی باشه؟
‫بهتر نیست به‌جای یه غریبه ‫از دوست‌هات مشورت بگیری؟
‫آخه من زیاد... ‫به ازدواج اعتقاد ندارم.
‫آها، بذار دلیلش رو حدس بزنم.
‫والدینت طلاق گرفتن.
‫- باریکلا. ‫- درست گفتم؟
‫اگه مامانم هنوز زنده بود، ‫احتمالاً حق با تو بود.
‫واقعاً معذرت می‌خوام.
‫نه بابا... من بچه بودم.
‫- اصلاً نباید حرفش رو می‌زدم. ‫- عیب نداره. مهم نیست.
‫بهتره از من مشورت نگیری.
‫من معروفـم به این‌که ‫کنترلی روی حرف‌هام ندارم.
‫هیچ سخنرانی معروفی با سانسور نبوده.
‫پس...
‫اسم‌شون چیـه؟
‫بریدا و اَندی.
‫- بریدا و اندی. ‫- آره.
‫«کاری کردین به ازدواج معتقد بشم».
‫پشمام.
‫- دیدی گفتم بلدی؟ ‫- ولی اگه باور نداری، بهتره نگی.
‫بهتره پیوندشون رو ‫با یه دروغ شروع نکنی.
‫- اگه دروغ بگم، ایشالا بمیرم. ‫- آرزوی مرگ نکن.
‫نه، من...
‫باشه. نمی‌کنم.
‫- ممنون. ‫- پس توی کار املاکـی؟
‫- بعله. ‫- از اون پلاک‌های نقره‌ای هم داری؟
‫- اصلاً واسه همون املاکی شدم. ‫- پس داری از شغلت لذت می‌بری.
‫آره خب ویژگی‌های مثبتی هم داره.
‫ولی فعلاً چشمم یه چیزی رو گرفته. ‫منتظر یه فرصت مناسبـم.
‫چجور چیزی هست؟
‫فعلاً ندونی، بهتره.
‫تو چی؟
‫رؤیات چیـه؟
‫همین که یه روزم رو بدون ‫تحقیرشدن بگذرونم، به رؤیام رسیدم.
‫- یعنی رؤیات همینـه؟ ‫- رؤیاها خیلی پوچـن.
‫مثلاً آدم توی بچگی‌ش ‫نهایتاً به سه‌تا شغل فکر می‌کنه.
‫پلیس، معلم و آشپز.
‫- پس به رؤیات رسیدی دیگه. ‫- نه کاملاً.
‫توی رستوران به من می‌گن «کمک‌آشپز».
‫و طبق گفته‌ی سرآشپزمون...
‫کمک‌آشپزها فقط یه پله بالاتر از ‫نظافت‌چی‌ها و بچه‌بازها هستن.
‫خب یه جای دیگه کار کن، ‫خانم کمک‌آشپز.
‫- هوم. ‫- تو مکانش رو راه بنداز، مشتری خودش می‌آد.
‫- خودم هم دوست دارم کار راه بندازم. ‫- پس چرا نمی‌کنی؟
‫مثلاً آه در بساط ندارم... ‫معروف نیستم...
‫برنامه‌ریزی سالانه ندارم... ‫تخصص ندارم...
‫تخصص که داری.
‫حتی مامان من هم تخصص داشت.
‫- پای مرغ می‌زد با روکش نون ذرت. ‫- به‌به.
‫عین خودم بوده. ‫دستورالعملش رو داری؟
‫کاش داشتم.
‫دست‌پختش افسانه‌ای بود.
‫مردم هنوز درباره‌ش حرف می‌زنن.
‫کاش... کاش یادم می‌اومد.
‫جوانه‌های چشایی‌ت یادشونـه.
‫خب، خیلی کنجکاو شدم. ‫اگه بتونی فقط یه چیز توی منوی غذا بذاری...
‫اون چیـه؟
‫فکر کردی رازهای آشپزی‌م رو ‫با یه غریبه در میون می‌ذارم؟
‫بیا چیز کنیم... ‫من تا دو هفته اینجا هستم.
‫نظرت چیـه ‫این مسئله رو با هم حل کنیم؟
‫به‌عنوان هم‌ولایتی‌های تگزاسی.
‫این هم عرض کنم که من هم ‫از دخترها دوری می‌کنم
‫و قرار نیست باهات بریزم روی هم.
‫حتی اگه التماسم کنی. ‫قسم می‌خورم.
‫ارائــ ـه از و بـ ـسـ ـایـ ـتِ سـ ـی نـ ـمـ ـا
‫نمی‌دونم چی شده، سرآشپز. ‫دیشب درش آوردم
‫و گذاشتم توی یخچال.
‫ولی انگار نذاشتی.
‫- برنامه‌مون رو ریختی به هم! ‫- می‌تونیم رنده‌ش کنیم!
‫یا مثلاً...
‫یادمـه توی آموزشکده ‫کره‌ی من اشتباهی یخ زد
‫و وقتی رنده‌ش کردم، ‫حتی پوره‌ای‌تر هم شد.
‫هنوز داری حرف می‌زنی؟
‫دخترهای گروه پشت هم دراومدن، آره؟
‫- آره؟ ‫- خیلی خنده‌دار بود، سرآشپز.
‫«پوره‌ای‌تر هم می‌شه!»
‫ببین...
‫ازت کمک نخواستم.
‫ملک رو فروختم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫چه شروعی داشتی! ‫پس باید جشن بگیریم.
‫بفرما. ‫تو چی‌کارها کردی؟
‫عع...
‫باستیان امروز به‌شدت خبیث بود.
‫حتی یه دونه پورنج استفاده نکرد.
‫هم‌زمان با این‌که همه‌ش رو ‫می‌ریخت توی سطل زباله...
‫به چشم‌هام خیره شده بود.
‫مثل قتل‌عام پورنج‌ها بود.
‫داره سربه‌سرت می‌ذاره، جیل.
‫فکر نکنم از پسش بربیام.
‫منظورت رستوران فلانرـه؟
‫نه...
‫رؤیام رو می‌گم.
‫فعلاً به ناله‌های من توجه نکن.
‫امروز آخرین روز توئـه ‫و می‌خوام خوش بگذرونم.
‫به اتوبوس گردشگری ‫گلدن گیت خوش اومدین.
‫من والتر هستم، راهنمای شما
‫و خیلی خوش‌حالـیم که ‫ما رو انتخاب کردید.
‫نظرتون چیـه یه جوک بگم؟
‫بعله.
‫دیشب رفتم...
‫دیشب رفتم یه شیر خریدم.
‫جنگلی یا پاستوریزه؟
‫هیچ‌کدوم. ‫آب می‌داد و بستنش تعمیرکار می‌خواست.
‫بخندین لطفاً.
‫امروز اولین روز کاریمـه.
‫- قوی شروع کردی، والتر. ‫- با چندتا حقیقت جالب شروع می‌کنیم.
‫بعله.
‫هاها!
‫شلوارهای جین اولین بار ‫در سانفرانسیسکو ساخته شدن
‫و همچنین...
‫- من نمی‌تونم. ‫- خوب هم می‌تونی.
‫- یه نفس عمیق بِکش. ‫- استعفا می‌دم.
‫- هنوز دو ساعت مونده. ‫- دَر رو باز کن!
‫- بشین سر جات و یه نفس عمیق بِکش. ‫- می‌گم باز کن!
‫- اخراجم می‌کنن! ‫- دَر رو باز کن!
‫- بازش کن! ‫- واسه همین بچه نیاوردم.
‫باز کن! باز کن!
‫رئیس، ما واسه خندیدن پول دادیم.
‫به من مربوط نیست.
‫پول‌مون رو پس نمی‌دین؟
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫سلام، دوستان.
‫وِس هستم.
‫خب شما اهل کجایـین؟
‫البته به‌جز نیوجرسی.
‫برو بشین سر جات، پسرجون.
‫می‌دونم. ببخشین، ولی ‫ما واسه خندیدن اومدیم، درستـه؟
‫- بله. ‫- پس یه‌کم بخندیم.
‫جلوتر خیابون معروفِ...
‫اسکوییگل رو داریم.
‫(جهت اطلاع بیشتر: حرف‌هاش من‌درآوردی هست.)
‫سمت راست‌تون خونه‌ای هست
‫که رابین ویلیامز با یه الاغ ‫وارد جشن خانم داتفایر شد.
‫(رابین ویلیامز، بازیگر محبوب و فقید هالیوود)
‫لب این ساحل زندان معروف آلکاتراز هست
‫که جنایت‌کارهای بزرگی توش بودن...
‫ازجمله آل کاپون و شان کانری.
‫(شان کانری، بازیگر فقید هالیوود که توی فیلم «صخره» توی زندان آلکاتراز بود؛ ‫آل کاپون یکی از بزرگ‌ترین جنایت‌کارهای تاریخ آمریکاست.)
‫دیگه بشین، پسرجون ‫وگرنه خودم بلند می‌شم.
‫- آخریش هم بگم. سمت چپ‌تون... ‫- ای بابا.
‫رستوران معروف فلانر هست. ‫نمی‌خوام خجالتش بدم...
‫ولی درحال‌حاضر یکی از آشپزهای
‫بااستعداد سانفرانسیسکو کنار ما نشسته.
‫باستیان هرچی بلده، ‫از ایشون یاد گرفته.
‫شخصاً معتقدم ایشون ‫از پس هر کاری برمی‌آد.
‫خیلی‌خوب، گُل‌پسر. ‫حالا پیاده شو.
‫- فقط یه چیز دیگه هم بگم. ‫- نه‌خیر، برو پایین.
‫- برو پایین ببینم. ‫- ♪ قلبم جا ماند ♪
‫♪ در سانفرانسیسکو ♪
‫همین رو بخونم!
‫♪ روی یک تپه ♪
‫♪ عشقم صدایم می‌زند ♪
‫♪ به‌زودی برمی‌گردم به آغوشت ♪
‫♪ به خانه‌ام در سانفرانسیسکو ♪
‫♪ خورشید تابانت ♪
‫♪ دوباره چهره‌ام را ♪
‫♪ نوازش خواهد کرد ♪
‫قسمی که خوردی، به درد خودت می‌خورد.
‫الکی بود دیگه.
‫بنازم!
‫کوکوی ذرت و خرچنگِ آبی ‫با سسِ هالاپینیوی دودی.
‫- به‌به. ‫- بفرمایید!
‫- حرف نداری. ‫- نوش جان.
‫- شوخی می‌کنی؟ ‫- خوبـه؟
‫خوبـه؟! ‫باستیان یه احمق واقعیـه.
‫نمی‌فهمه دستیارش کیـه.
‫این‌ها رو از کجا یاد گرفتی؟
‫عع...
‫خواهرم کل بچگی‌ش خونه‌نشین بود.
‫یه بیماری داشت.
‫و آشپزخونه محل تفریح‌مون بود.
‫مثل دوتا دانشمند دیوونه بودیم.
‫همه‌ش فکر می‌کردیم ‫الان یه غذای جدید اختراع می‌کنیم
‫که دنیا به خودش ندیده.
‫خواهرم...
‫ایزابل، مُرده.
‫توی نوامبر مُرد. ‫فیبروز سیستیک داشت.
‫تسلیت می‌گم، جیل.
‫فقط عشق زندگی‌م بود. ‫چیز مهمی نیست.
‫- مطمئنـم بهت افتخار می‌کنه... ‫- عع...
‫توی بچگی‌م خفن‌تر بودم. ‫۱۲سالگی‌م اوج خفنی‌م بود.
‫همه‌ش کارهای عجیب‌غریب می‌کردم ‫تا بیام خونه و براش تعریف کنم.
‫اگه خنده به لبش می‌آورد، ‫حاضر بودم کراک بِکشم.
‫ولی الان دیگه احساس می‌کنم ‫یه‌کوچولو از درون مُردم.
‫جیل...
‫به نظرم خیلی هم زنده و سرحالـی.
‫الان چیزی که لازم داری...
‫اینـه که بری بیرون
‫و کراک بِکشی.
‫با من بیا...
‫بریم عروسی بریدا و اندی.
‫هوم.
‫باشه.
‫بذار از سرورم اجازه بگیرم.
‫خب.
‫واسه غذای اصلی آماده‌ای؟
‫مگه باز هم هست؟
‫- همین‌طوریش هم ترکوندی. ‫- خجالتم نده.
‫چطوری این‌ها رو بلدی؟ ‫من که عمراً...
‫- برو بابا. ‫- بهتر از این نمی‌شه.
‫خب.
‫این پای مرغ‌ـه؟
‫با روکش ذرت.
‫واسه من درست کردی؟
‫آره، البته شاید مثل ‫دست‌پخت مامانت نشده باشه.
‫کلاً آزمایشی درست کردم. ‫امتحان کن.
‫خب.
‫عع...
‫من برم... ‫برم دسر رو آماده کنم.
‫- ببخشین. ‫- ببخشین.
‫- یه سر برم دست‌شویی. ‫- باشه.
‫حالت خوبـه؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫- ببخشین... ‫- فدات.
‫خب.
‫مثل آدم به زبون بیار.
‫قشنگ بگو.
‫ببین، جیل...
‫یه‌سری پیام‌های صوتی... ‫پیام‌های صوتی‌ای که...
‫ریدم.
‫جیل.
‫عع...
‫من...
‫نه، عیب نداره.
‫نگران نباش.
‫یه‌کم «آشپز برتر» ببینیم؟
‫جیل، پیام‌های صوتی‌ت ‫به دست من می‌رسید.
‫تاکوی شیرین.
‫تاکوی شیرین؟
‫وقتی ایزی مریض می‌شد، ‫سعی می‌کردن بهش غذا بدن...
‫ولی همه‌چی رو بالا می‌آورد ‫به‌جز غذای موردعلاقه‌ش.
‫تاکوی شیرین. ‫تک‌غذای منوی من اینـه.
‫محفل جادوگران.
‫بازی کارتی رو می‌گی؟
‫کارت معمولی نیستن. ‫یه‌جور کلکسیون هستن.
‫یه کلکسیون ارزشمند.
‫مامانم...
‫همیشه برام می‌خریدشون.
‫اولین دسته رو که اصلاً خودش خرید.
‫دنبال کارت نیلوفر سیاه آلفا ‫می‌گردم که محفل نهم تکمیل بشه.
‫یکی از کمیاب‌ترین ‫کارت‌ها توی دنیاست.
‫هدفی که گفتم دنبالشـم... این بود.
‫عجب.
‫فکر کنم توی وبسایت ‫ای‌بِی یکی پیدا کردم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫این‌جوری‌هاست...
‫باید اعتراف کنم اولش ‫می‌خواستم باهات به هم بزنم
‫چون کارت‌های محفل قدرتت تکمیل نبود.
‫ولی الان خیالم راحت شد.
‫- خدا رو شکر. ‫- آره.
‫پس هنوز موندنی‌ام.
‫آره، موندنی‌ای.
‫می‌بینمت.
‫آره.
‫به سلامت بری.
‫فدات.
‫آخرین نفس آزادی رو بِکشین ‫که قراره اسیر همدیگه بشین.
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫بی‌صبرانه منتظریـم با جیل آشنا بشیم.
‫چجورم.
‫ای وای.
‫می‌دونستم.
‫باز چی شده؟
‫هیچی بابا هیچی.
‫رفاقتی با هم هستیم.
‫البته اوضاع بین‌مون یه‌کم جدی شد.
‫یه‌کم جدی؟ ‫به‌خاطر دختره رفتی یه شهر دیگه.
‫نه‌خیر، به‌خاطر کار رفتم.
‫- عذر می‌خوام، قربان. ‫- حق با شماست.
‫- سفر کاری بود. ‫- بله، سفر کاری...
‫وِس، حرف من اینـه که بعضی‌وقت‌ها
‫یکی از راه می‌رسه که ‫زندگی‌ت رو عوض می‌کنه.
‫بله، اون‌قدر سرت رو بالا گرفتی ‫که فرصت‌های پایین رو نمی‌بینی.
‫اوف.
‫- خیلی سنگین گفتم. ‫- آره، خوب بود.
‫- یه جا یادداشت کن. ‫- حتماً.
‫راستی... نگفتی ماجرای ‫پیام‌های صوتی چی شد.
‫- بهش نگفتی؟ ‫- ای وای!
‫قراره بگم.
‫- دروغ نگو! ‫- بچه‌ها...
‫داره شبیه یه بازسازی مریض ‫از فیلم «ایمیل دارید» می‌شه.
‫تام هنکس رو همه دوست دارن!
‫(تام هنکس بازیگر اصلی فیلم «ایمیل دارید» هست.)
‫ولی تو تام هنکس نیستی!
‫می‌خوام چَکی‌ش کنم.
‫- خشونت هیچ‌وقت... ‫- بزنش.
‫- آروم باش! ‫- وِس! حقیقت رو بهش بگو.
‫- قراره بگم. ‫- آره.
‫- حقیقت رو بهش بگو، وِس! ‫- حضوری می‌گم.
‫به روح مامانم قسم.
‫- یه چیزی گفت که دهن‌مون رو ببنده. ‫- آره.
‫شب‌تون به‌خیر، دوستان. ‫وِس هستم.
‫پسرخاله‌ی جَوون‌تر و خوش تیپ‌تر اندی.
‫- دروغ می‌گه. ‫- رابطه‌ی خونی نداریم...
‫ولی مامان‌هامون با هم ‫مثل خواهر بودن.
‫بریدا هم مثل خواهر ‫بزرگ‌تریـه که هیچ‌وقت نداشتم.
‫الهی.
‫بهشون هشدار دادم که ‫ازدواج مثل رولت روسی می‌مونه.
‫- از نرخ سالانه‌ی طلاق براتون بگم؟ ‫- نه‌خیر.
‫باشه، فقط همین رو بگم که ‫شخصاً آدم رمانتیکی نیستم.
‫ولی...
‫می‌دونستین داستان آشنایی ‫این دوتا اصلاً قرار نبود اتفاق بیُفته؟
‫یه روز ساعت هشدار ‫اندی اتفاقی زنگ نخورد.
‫این مَرد حتی یه بار توی ‫زندگی‌ش دیر سر قرار نرسیده.
‫ولی اون روز به قرار دندون‌پزشکی ‫دیر رسید و تازه عاشق دندون‌پزشک‌هاست.
‫- راست می‌گه. ‫- آره.
‫یه ساعت توی لابی معطلش کردن ‫و تا تصمیم گرفت از اونجا بره...
‫بریدا وارد مطب شد.
‫آخی.
‫اگه ساعتش به‌موقع زنگ خورده بود...
‫این دوتا هیچ‌وقت همدیگه رو نمی‌دیدن ‫و ما امشب اینجا نبودیم.
‫از پیوندهای ابدی ‫چیزی سر در نمی‌آرم...
‫ولی این رو می‌دونم
‫که شما ثابت کردین
‫بعضی‌وقت‌ها...
‫زندگی به نفع ما تاس می‌ریزه.
‫به سلامتی بریدا و اندی.
‫به سلامتی!
‫کاری کردین به ازدواج معتقد بشم.
‫- بهت افتخار می‌کنم. ‫- استاد خوبی داشتم.
‫خیلی قشنگ بود.
‫- دست‌هات یخ زده. ‫- آره.
‫چرا نمی‌گی؟
‫بذار گرمت کنم.
‫مرسی.
‫- باز هم نوشیدنی بیارم؟ ‫- آره لطفاً.
‫مرسی.
‫- پیداش کردیم. ‫- وای، جیل.
‫وای، چه عروس خوشگلی!
‫خدای من!
‫یه ویسکی با یخ بی‌زحمت.
‫ممنون که اومدی. ‫خیلی نازی.
‫- تبریک می‌گم! ‫- خوش بگذره. ممنون!
‫- ای وای، خوبـی داداش؟ ‫- شرمنده‌ام.
‫- چیزیت نشد؟ ‫- معذرت می‌خوام.
‫جیل! ‫با توئـم، جیل!
‫چرا شماره‌ی خواهرم ‫به گوشی تو وصلـه، وِس؟
‫ببین، داستانش خیلی عجیبـه.
‫یه سیم‌کارت کاری خریدم
‫و ظاهراً سیم‌کارت ‫بازیابی‌شده‌ی خواهر تو بوده.
‫- یعنی چی؟ چی می‌گی؟ ‫- بعداز مرگش...
‫خواهر من ماه نوامبر مُرد.
‫یعنی این‌همه وقت...
‫پیام‌هام به تو می‌رسیده؟
‫می‌خواستم بهت بگم... ‫ولی هی ماجرا پیش می‌اومد...
‫- و من هم... ‫- چی‌ها شنیدی؟
‫می‌گم چی‌ها شنیدی؟
‫قضیه‌ی نیمکت...
‫می‌دونستی اونجا نشستم.
‫درباره‌ی رستوران خوزه ‫و فانتزی‌م می‌دونستی.
‫درباره‌ی خواهرم... ‫همه‌چی رو می‌دونستی؟
‫آره، می‌دونستی.
‫- خدایا... بمیرم بهتره. ‫- جیل...
‫- حدس می‌زدم. ‫- جیل.
‫می‌دونستم اوضاع زیادی خوبـه.
‫- نه، جیل. ‫- زیادی خوش‌حال بودم.
‫ولی من از این شانس‌ها ندارم.
‫- می‌خواستم بهت بگم. ‫- این رو بگیر.
‫باور کن...
‫می‌دونم چقدر ایزابل رو دوست داشتی...
‫نه! نمی‌دونی!
‫هیچی نمی‌دونی.
‫حق با توئـه.
‫نمی‌دونم.
‫لیاقتت کسیـه که بتونه ‫همون‌طوری عاشقت باشه و من...
‫اون آدم نیستم.
‫باورم نمی‌شه.
‫همه‌ی پیام‌هام رو گوش دادی
‫و هنوز نمی‌فهمی.
‫اون پیام‌ها درخواست من از کائنات نبود.
‫«خدایا، یکی رو بفرست که عاشقم باشه!»
‫من به یه مَرد احتیاج ندارم.
‫فقط می‌خوام خواهرکوچولوم برگرده.
‫یعنی چی؟
‫نه نه نه...
‫کجا رفت؟
‫تو رو خدا نه!
‫به صف بشین، عزیزان!
‫به صف!
‫کمکی‌های کوچولو.
‫بله، سرآشپز!
‫وقتش رسیده که ببینیم کدوم‌تون...
‫اگه شدنی باشه...
‫می‌تونه کیک‌پز بشه.
‫سوفله می‌خوام.
‫- فقط یه سؤال داشتم. ‫- شروع کنین!
‫۲۱ دقیقه مونده.
‫نابودت می‌کنم.
‫۱۴ دقیقه.
‫چهارده.
‫نه.
‫کمکم کن، برادر. ‫هلو... پیتایا با شکلات؟
‫خامه‌ی شکلاتی؟ نه، جالب نیست. ‫تو بودی، چی می‌زدی؟
‫چی می‌زدی؟
‫میوه‌ی...
‫خدایان.
‫پسته. ‫پسته و...
‫عصاره‌ی تمشک.
‫وای، این عالیـه.
‫ای وای!
‫شرمنده، ولی نشنیدم ‫بگی داری رد می‌شی.
‫پورنج‌جان.
‫باشه.
‫به‌به!
‫یک دقیقه.
‫دقیقاً داری چی‌کار می‌کنی؟
‫و سه، دو، یک.
‫تمام!
‫باریکلا. ‫احسنت.
‫لحظه‌ی سرنوشت‌ساز رسیده.
‫آماده‌ایـن؟
‫هوم.
‫این حاصل آموخته‌های ‫من از شماست، سرآشپز.
‫نوش جان.
‫- شرمنده می‌کنی. ‫- اختیار دارید.
‫همینـه.
‫پن‌کیک سوفله با پورنج حرارت‌دیده...
‫خامه‌ی شانتی و پودر پسته، سرآشپز.
‫مهم‌ترین اصل کیک‌پزی دقت داشتنـه
‫و ثبات.
‫نه این‌که با مواد ور بریم ‫و چیزهای من‌درآوردی بسازیم.
‫تبریک می‌گم، پسر.
‫من؟
‫من؟ واقعاً؟
‫ایول!
‫آره!
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫از اون شوخی‌های بی‌مزه بود، نه؟
‫- نه. ‫- اصلاً اون رو مزه نکردی.
‫می‌دونی چرا؟
‫شاید چون...
‫عع... نکن...
‫چون خامـه.
‫ولی خودت می‌دونستی، مگه نه؟
‫این هم می‌دونستی که ‫وقتی از آشپزخونه می‌ری
‫و جلوی بقیه ادای ‫تیموتی شالامه رو درمی‌آری...
‫(تیموتی شالامه، بازیگر معروف فرانسوی‌آمریکایی)
‫این آقا روی خامه‌ها مو می‌ذاشته ‫و کره‌ها رو می‌ذاشته توی فریزر؟
‫و تو به ذهنت خطور نکرده که
‫شاید دختری که خواهرش مُرده، ‫بخواد به‌جای تو وسط سکس گریه کنه؟
‫من رو ببین، خوشگل‌پسر.
‫من از خونه و خونواده‌ی ‫قشنگم دور نشدم
‫تا زندگی باارزشی که ‫فقط یه بار تجربه می‌کنم رو
‫واسه نسخه‌ی بنجل ‫گوردون رمزی هدر بدم.
‫(گوردون رمزی، آشپز معروف انگلیسی)
‫توی «آشپز برتر»...
‫نفر چهارم شدی!
‫سوم شدم!
‫و واسه من ادای ‫فرانسوی‌های باکلاس رو درنیار
‫چون همه‌مون می‌دونیم ‫اهل ایالت ویسکانسین هستی.
‫و اسم واقعی‌ت...
‫نه!
‫«گیلبرت»ـه.
‫در واقع «ژیلبر»ـه.
‫(با تلفظ فرانسوی بیان کرد.)
‫کی با من می‌آد بریم؟
‫کدوم‌تون حاضره با من بیاد؟
‫♪ تولدم میارک ♪
‫سورپرایز!
‫وای.
‫حسابی رنده‌شون کردم.
‫بهشون گفتی باهات بیان، درستـه؟
‫معلومـه که گفتم.
‫ولی کسی نیومد، درستـه؟
‫نه، نیومد.
‫ترسوئـن.
‫نه اتفاقاً. ‫می‌خواستن کجا بیان؟
‫من که جایی رو ندارم.
‫هیچی برای ارائه ندارم.
‫شاید اصلاً مناسب این کار نیستم.
‫وقتشـه این رو قبول کنم ‫و باهاش کنار بیام.
‫می‌خوام مثل آدم‌های بالغ ‫برم حسابداری چیزی بشم.
‫- عزیزم، ریاضی‌ت افتضاحـه. ‫- خیلی افتضاحـه.
‫شاید الان بهتر شده باشم.
‫خیلی وقتـه جدول ضرب رو مرور نکردم.
‫چیزه، ببین...
‫برات یه چیزی آوردیم.
‫توی انبار پیداش کردیم.
‫[ جیل و ایزی ]
‫احساس می‌کنم ایزی رو ناامید کردم.
‫عزیزم.
‫تو قهرمان اونـی.
‫قهرمانی که دوست داره برگرده خونه‌ش.
‫دَر خونه‌مون به روی تو بازه.
‫همیشه.
‫یه چیز دیگه هم اونجا هست، عزیزم.
‫چی؟
‫این... چیـه؟
‫پس‌انداز دانشگاه ایزی.
‫نه... نمی‌تونم قبول کنم.
‫زیاد نیست، ولی می‌دونیم ‫اون هم راضیـه که بدیمش به تو.
‫می‌تونی برگردی شهر خودت ‫و یه آپارتمان بگیری
‫یا شاید حتی حسابدار بشی.
‫و یا بمونی و حساب رقبات رو برسی.
‫اگه ایزی بود، چی می‌گفت؟
‫رسماً ریدم.
‫خودشـه.
‫[ غرفه‌ی غذای «جیل و ایزی» ]
‫جناب، می‌خواین یکی از غذاهای...
‫سلام.
‫[ افتتاحیه ]
‫سلام.
‫دوتا بستنی ناچو لطفاً.
‫چَشم.
‫ممنون.
‫ای وای!
‫ریدم! ‫آتیش گرفت!
‫شرمنده‌ام.
‫دیگه نمی تونم براتون
‫بستنی بزنم.
‫ازت بَدم می‌آد.
‫معذرت می‌خوام.
‫بهش تنفر یاد دادی.
‫احمق.
‫تعطیلـه!
‫می‌گم تعطیلـه!
‫- زلا، اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- پشمام.
‫اتصالی کرد؟
‫آره، فکر کنم.
‫احتمالاً به باتری فشار آورده.
‫باید سیستم رو تقویت کنیم.
‫چرا چیپس‌ها رو از قبل آماده کردی؟ ‫باید تازه باشن.
‫خب وقت ندارم واسه ‫هر سفارش چیپس جدید درست کنم.
‫به نظرم وقت داری.
‫بعدش هم به چه دلیل
‫اومدی توی مارینا پارک کردی؟
‫آخه مارینا جای قشنگیـه ‫و ورزشکار هم زیاد رد می‌شه...
‫و البته مهندس‌های شیک‌پوش، ‫زن‌های خونه‌دار و گیاه‌خوارها.
‫همه از مارینا متنفرن.
‫خود مارینا هم از خودش متنفره.
‫مثل لس آنجلس‌ـه.
‫تصور می‌کنیم ‫این افتتاحیه‌ی شل و ول امروز...
‫افتتاحیه‌ی باشکوه ‫و شل و ول امروز اصلاً اتفاق نیُفتاده.
‫و می‌ریم به تپه‌ی هیپی‌ها ‫برای افتتاحیه‌ی واقعی‌مون.
‫تو هم می‌آی؟
‫مگه نگفتی باهات بیایم؟
‫چرا.
‫خب من باهاتـم.
‫کنارتـم.
‫چرا؟
‫چون کارِت درستـه.
‫من هم همین‌طور.
‫و اگه راه‌مون ندن، ‫با لگد دَر رو می‌شکنیم.
‫[ تپه‌ی هیپی‌ها ]
‫(هیپی‌ها به‌لحاظ اعتقادی، مشابه افرادی هستن که توی جشنواره‌ی برنینگ من هم حضور دارن.)
‫[ غذا تموم کردیم ☺ ]
‫[ آستین، ایالت تگزاس ]
‫- سلام. ‫- جیل.
‫خوش اومدی.
‫سلام، عزیزم.
‫غذا خوردم. ‫اومدم احوالت رو بپرسم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چطوری؟
‫می‌شه باهام حرف بزنی؟
‫دیگه پیش ما نمی‌آی.
‫هرشب داری از رستوران ‫خوزه ساندویچ می‌گیری.
‫- اونجاها پیداش نمی‌کنی. ‫- می‌دونم.
‫- واقعاً می‌دونی؟ ‫- بله.. می دونم.
‫کلاً ساندویچ خوزه دوست دارم.
‫هیشکی در این حد خوزه دوست نداره.
‫خود خوزه هم این‌قدر ‫خودش رو دوست نداره.
‫ولی من همین‌قدر دوستش دارم.
‫درضمن اوضاع جیل خوبـه.
‫- غرفه‌ی سیار غذا راه انداخته. ‫- از کجا می‌دونی؟
‫اینستاگرامش رو دارم، چون دختر گُلیـه.
‫یعنی اصلاً یواشکی نگاه نکردی؟
‫به‌اندازه‌ی کافی توی ‫زندگی‌ش فضولی کردم.
‫آره.
‫امیدوارم پیام‌هاش برگشته باشه.
‫چی؟
‫اون روز استوری گذاشته بود که ‫پیام‌های ایزابل از گوشی‌ش پاک شده.
‫چند وقت پیش بود.
‫پرسید کسی می‌تونه ‫پیام‌ها رو برگردونه یا نه.
‫پیام‌های صوتی؟
‫اون‌ها رمزگذاری شدن.
‫شاید اصلاً پاک شده باشن.
‫پاک هم نشده باشه، ‫باید سِرورهای مخابرات رو هک کنم
‫که بعدش ممکنـه بیُفتن دنبالم.
‫پیشنهاد می‌کنم به همون ‫روش سنتی املاکت رو بفروشی.
‫واسه فروش املاک نیست، فلیکس.
‫واسه یه دختره‌ست.
‫گند زدم به رابطه‌مون.
‫و این تنها کاریـه که...
‫تنها کار درستیـه که ‫می‌تونم براش بکنم.
‫محفل جادوگران؟
‫این بازی واسه ‫آدم‌های بدبخت و منزویـه.
‫این کارت نیلوفر سیاه آلفاست، فلیکس.
‫باارزش‌ترین دارایی منـه.
‫هیشکی مثل تو از پس این کار برنمی‌آد.
‫وس!
‫بهتر نیست... بهش زنگ بزنی؟
‫اگه بزنم، جوابم رو نمی‌ده.
‫خب...
‫براش پیام بذار.
‫با جیل تماس گرفتین. ‫پیام‌تون رو بذارین.
‫سلام، جیل. ‫وس هستم.
‫چه خبرها؟
‫عع...
‫می‌بینم که غرفه‌ی ‫غذات حسابی ترکونده.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫البته... اگه با این ‫حرفم ناراحت نمی‌شی.
‫چیزه...
‫زنگ زدم بگم که یه خط کاری جدید گرفتم
‫و دیگه می‌تونی ‫با خیال راحت پیام بذاری.
‫اون سیم‌کارت رو تا سال بعدی ‫شارژ کردم و قطع نمی‌شه.
‫می‌تونم بیشتر هم شارژش کنم.
‫تا هرچقدر که تو بخوای.
‫و هیشکی هم به پیام‌هات گوش نمی‌ده.
‫به‌جز ایزی.
‫احتمالاً امشب یه برنامه داری...
‫ولی گفتم شاید بخوای سال نو رو ‫توی رستوران خوزه جشن بگیریم.
‫وقتی می‌تونی تاکو بزنی بر بدن، ‫دیگه بوسه‌ی نیمه‌شب کیلو چنده؟
‫(یکی از رسوم غربی‌ها در شب سال نو اینـه که ‫رأس ساعت ۱۲ شب، همسر یا معشوقه‌ی خودشون رو می‌بوسن.)
‫این...
‫الان که به زبون آوردم، ‫فهمیدم جوک بی‌مزه‌ای بود.
‫حتی نمی‌دونم توی شهر هستی یا نه.
‫همین دیگه...
‫سال نو مبارک، جیل.
‫- ما اومدیم. ‫- چی؟
‫- برخیز! ‫- اینجا چی‌کار...
‫- باز ما رو قال گذاشتی! ‫- بله.
‫نمی‌ذارم پسرخاله‌م شب سال نو ‫با آهنگ‌های تیلور سوییفت گریه کنه.
‫من با تیلور سوییفت گریه نمی‌کنم.
‫- کل کوچه شنیدن. ‫- دَروهمسایه شاکی شدن.
‫- خب خودم امشب برنامه دارم... ‫- تاکو بی‌تاکو!
‫یعنی چی؟
‫دلم واسه وس قدیمی تنگ شده!
‫شرمنده، وس قدیمی در دسترس نیست.
‫- چرا؟ ‫- چرت‌وپرت نگو.
‫- چون مُرده. ‫- گم شو برو زیر دوش.
‫بوی سگ می‌دی. ‫می‌خوایم بریم مهمونی.
‫- نمی‌آم! ‫- می‌آی!
‫باز بچه شدین.
‫نه!
‫یه شامپاین سفارش می‌دم.
‫- خوبـه. ‫- نه.
‫ببین چی‌کارم کردی!
‫(این جمله عنوان یکی از ترانه‌های معروف تیلور سوییفت هست.)
‫ولی گفتم شاید بخوای سال نو رو ‫توی رستوران خوزه جشن بگیریم.
‫وقتی می‌تونی تاکو بزنی بر بدن، ‫دیگه بوسه‌ی نیمه‌شب کیلو چنده؟
‫چیـه؟
‫نیم‌ساعت مونده.
‫از چیِ دختره خوشت اومده بود، وس؟
‫حرف دلش رو بدون سانسور می‌زد.
‫دهنش همیشه پُر از غذا بود...
‫شبیه...
‫یه سنجاب سکسی می‌شد.
‫و...
‫- شماها می‌دونین پورنج چیـه؟ ‫- نه.
‫یه میوه‌ی مرکباتی کوچیک ‫از جنوب شرقی آسیا.
‫دقیقاً.
‫از کجا می‌دونستی؟
‫و خنده‌هاش...
‫خیلی...
‫آره دیگه...
‫اوضاعم خرابـه.
‫هدف اصلی‌م در واقع اون بود.
‫خب این رو بهش گفتی؟
‫واسه تعطیلات رفته خونه‌شون.
‫دیگه دیره.
‫خودت هم گفتی دیگه اینجا نیست، بریدز.
‫دلیل هم نداره که باشه.
‫من لیاقتش رو ندارم.
‫بعضی‌وقت‌ها هم ‫زندگی به نفع ما تاس می‌ریزه.
‫چی شد؟
‫خدایا.
‫الو؟
‫الــو؟ ‫فکر کنم اشتباه گرفتم.
‫با برادرم جیل کار داشتم
‫که امروز مصاحبه داره. ‫شما نمی‌دونین کجاست؟
‫همون برادرم که دهن ‫کالین کوروین رو سرویس کرد.
‫برادرم که جذاب‌ترین، ‫شجاع‌ترین و خفن‌ترین آدم محله‌مونـه.
‫کاندوم‌ها اون رو ‫واسه محافظت می‌پوشن.
‫«سیمبا، فراموش نکن کی هستی.»
‫(اشاره به دیالوگی از انیمیشن «شیرشاه»)
‫تلاشم در همین حد بود، شرمنده.
‫مطمئنـم این مصاحبه رو می‌ترکونی، جیلی.
‫اگه می‌ترسی، بدون که من کنارتـم.
‫حضورم رو حس می‌کنی؟
‫اون منـم، برادر.
‫بهشون نشون بده.
‫الان وقت دویدنـه، وس.
‫- بدو! ‫- ۱۵ دقیقه وقت داری.
‫- واقعاً برم؟ ‫- بله، برو!
‫- برم؟ ‫- برو!
‫- دوستت دارم. ‫- نیگاش کن.
‫ای وای! آروم!
‫گم شو کنار!
‫شرمنده!
‫چیزه... دنبال یه‌نفر می‌گردم. ‫الان می‌رم.
‫- سلام. ‫- صبر کن، جیل...
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم.
‫دوستت دارم.
‫جوری دوستت دارم که ‫خودم هم نمی‌فهمم و واقعاً ترسناکـه...
‫ولی این علاقه‌م ‫از لحظه‌ای که دیدمت شروع نشد...
‫در واقع... از خیلی قبل‌تر بود.
‫و...
‫خیلی می‌ترسم.
‫و الان...
‫نمی‌دونم بهت چی بگم، ولی...
‫تو بهم احساس شجاعت می‌دی.
‫کنارت همه‌چی برام حس خوبی داره.
‫می‌دونم به هیچ مَردی نیاز نداری...
‫ولی من واقعاً‌ بهت محتاجـم، جیل.
‫خیلی خوب بود. ‫آفرین.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫حس می‌کنم واقعاً مگ رایان هستم.
‫پس من هم باید تام...
‫آخ شرمنده!
‫گفته بودم الان می‌رم.
‫رفتیم! رفتیم!
‫- معذرت. ‫- ممنون.
‫سلام‌علیکم.
‫ببخشین، یه‌لحظه اجازه بدین.
‫من برم استراحت.
‫حلـه.
‫نفر بعدی.
‫پیام شما به سرویس پیام‌گیر منتقل شد.
‫سلام، ایزابل.
‫منـم؛ وس.
‫زنگ زدم بگم برام دعا کنی.
‫می‌خوام به جیل بگم ‫بیاد پیش من زندگی کنه.
‫یا همین‌جا...
‫در واقع باید ازش بپرسم که می‌شه ‫من بیام اینجا باهاش زندگی کنم.
‫عع...
‫می‌دونم هیچ‌وقت ‫نمی‌تونم جای تو رو بگیرم، ولی...
‫قول می‌دم همه‌ی ‫قسمت‌های «آشپز برتر» رو ببینم.
‫حتی تموم که شد، دوباره می‌بینم.
‫و همچنین قول می‌دم توی تمام ‫جشن‌های موسیقی رابین شرکت کنم.
‫خیلی...
‫ناراحتـم که نشد باهات آشنا بشم.
‫همیشه یه خواهر کوچیک‌تر می‌خواستم.
‫حالا اگه می‌تونی یه‌جوری بهم ‫نشونه بده که بدونم هستی.
‫سلام، ایز.
‫سریع حرفم رو می‌زنم.
‫بعدش برگرد به مشروب‌خوری‌ت ‫با بابابزرگ و اِلویس...
‫(اِلویس پریسلی، خواننده و بازیگر فقید آمریکایی)
‫فقط می‌خواستم بگم ‫این آخرین پیام صوتی منـه.
‫و ازت می‌خوام دیگه نگرانم نباشی.
‫چیزیم نمی‌شه.
‫این پسره وس...
‫فکر کنم اون هم مثل ما یه پرنده‌ست.
‫البته یه تخم‌مرغ ‫بلد نیست درست کنه...
‫و ادای خفن‌ها رو درمی‌آره...
‫ولی مثل بچه‌ها دنبال ‫کارت بازی جادویی می‌گرده.
‫می‌گه رقصیدن هم بلد نیست، ‫ولی خودم بهش یاد می‌دم.
‫ولی خب زنگ زدم بهت بگم که...
‫وای خدا...
‫ایز، باورت نمی‌شه! ‫آهنگ رابین داره پخش می‌شه!
‫مثلاً یه پرنده بفرست بالاسرم که...
‫- رابین‌ـه! ‫- باید قطع کنم.
‫رابین‌ـه!
‫باشه، نکُشی ما رو.
‫نشونه رو گرفتم.
‫آماده‌ای؟
‫دوستت دارم، ایزابل.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫≡ بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ≡ ‫ WwW.30nama.CoM
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫@OfficialCinama
‫(امیدوارم از تماشای این فیلم با ترجمه‌ی من لذت برده باشید.)