Czy mogę prosić...
Przepraszam.
Czy mogę por favor kieliszek...
rumu...
albo ronu...
Wiesz?
Co?
Nieważne. Pomyślałem...
Wyglądasz...
Ma Meksykanina?
Na imprezowicza.
Chyba lubisz się bawić.
Zatańczymy?
Jestem tu przejazdem.
Więcej mnie nie zobaczysz... jeśli wstydzisz się swoich ruchów.
Nie wstydzę się.
Może tańczysz jak tatusiek.
YMCA tańczę wyśmienicie.
- Jesteś tu z przyjaciółmi? - Przejazdem.
- Rano wylatuję do Buenaventury. - W Kolumbii?
Śmiałek.
Cóż...
Poszukam znajomych.
Powinienem?
Dobra.
- Chryste. - Co?
Co to? Ta śniadaniówka na twojej klacie.
To moja saszetka podróżna.
- Mam tu pieniądze, paszport. - Od tego są kieszenie.
- To moda retro. - OK!
Hola! Co podać?
- Zdrówko, nieznajomy. - Zdrówko.
Jesteśmy w Meksyku...
- Nie dosłyszałem twojego imienia. - Co?
Nie dosłyszałem...
Jonah!
Mateo.
- Dobrze? - Dobrze!
POKREWNE DUSZE
- Chcesz? - Nie.
Możesz wziąć prysznic.
Nie muszę.
- A ja wezmę. - Dobra.
Jasne.
Hej.
Pójdę już.
Dobra.
- Do zobaczenia. - Właśnie.
HOTEL
Dodzwoniłeś się do ambasady USA w Meksyku.
Nasze biuro jest zamknięte do wtorku
w związku z Dniem Niepodległości. Proszę zadzwonić w innym terminie.
Były tam dzieciaki na hulajnogach.
- Rozproszyły mnie. - Entiendo.
Rano mam samolot. Muszę odzyskać paszport.
Nie powinny pana dotykać.
Nikt mnie nie dotknął.
Nikt mnie nie...
dotknął.
Szybko podłapałeś hiszpański.
Lepiej uważaj. Ukradnie ci nie tylko dziewictwo.
Wypiję. Pewnie sam za to zapłaciłem.
Gdzie moja forsa i paszport?
Daję ci 10 sekund i dzwonię na policję.
Nie miałeś za dużo na koncie.
- A paszport? - Napij się.
Ja stawiam.
Co robisz?
Dzwonię na policję.
Nie mówią po angielsku.
Fatyguję się. Pójdziesz siedzieć.
Nie działaj pochopnie, brachu.
Pochopnie to ty ściągasz gacie, brachu.
Możesz na mnie donieść. Może mnie aresztują.
Posiedzę 10 minut w celi,
ale więzienia są przepełnione, więc i tak mnie wypuszczą.
A i tak jutro nie odlecisz. I będą wypytywać.
- "Co pan robił w jego pokoju?" - Chcesz mnie zawstydzić?
Co się mówi o kimś, kto bzyka świeżo poznanego gościa?
Tylko zwaliliśmy sobie konia. Nic specjalnego.
Możesz wezwać policję albo odzyskać paszport.
Dobra.
- Idziemy do ciebie. - Tylko że...
Oddałem go lasce imieniem Khaleesi. Sam wiesz.
Że co? Nie wiem. Dzwoń do niej.
Nie znam jej za dobrze.
Nie wiem, kiedy już czas wymienić się numerami.
Jasne. Tylko przekazujesz jej fanty?
Gdzie ją znajdziemy?
Dopiję drinka.
Możemy iść? Brachu?
Tym się zajmujesz? Znajdujesz ładniutkich naiwniaków w barach?
- Bzykasz ich i okradasz? - Nie muszą być ładni.
Jeśli ona nie odda paszportu, idę na policję.
Polecisz w innym terminie. Kolumbijczycy się nie zmartwią.
Jestem bez grosza, bo wyczyściłeś mi konto.
A ubezpieczenie nie pokrywa kradzieży z masażem.
- Tak się to teraz nazywa? - I Kolumbijczycy się zmartwią.
Mam tam poznać drugą połowę.
- Zaczekaj tu. - O, nie. Raz mnie nabrałeś.
Szukasz czegoś?
My do Khaleesi.
Nie...
Ma sesję spirytystyczną. Juanita pomoże.
Chodź. Wezmę twojego chłopaka.
Nie jesteśmy parą.
- Nie jesteśmy... - Juanita wie, po co przyszliście.
Imponujące.
JUANITA JASNOWIDZKA
Sztuka odwracania uwagi.
Jaki aspekt życia was interesuje?
Dobra.
Jak skończy się ten wieczór?
Zacznijmy od uczuć.
Koło fortuny. Bardzo obiecujące.
Przed tobą punkt zwrotny w życiu.
Tak, ale nie chodzi o niego.
Jadę do swojej pokrewnej duszy.
Dlatego szukam Khaleesi.
Tak?
- Co? - Wykorzystałeś mnie.
Ja ciebie? Groteskowe.
Znam już swoją przyszłość,
bo poddałem się badaniu.
Karty powiedzą ci, że lecę do Kolumbii poznać drugą połowę.
Będziemy mieć bardzo ładny dom, dzieci i może psa...
Będziemy żyć długo i szczęśliwie.
Co cię tak bawi?
Niektórzy chcą czegoś więcej. Miłości.
Takiej, za którą oddadzą życie.
Musiałeś się zbadać? Bo chciałeś czegoś więcej?
Pozwól, że Juanita będzie zadawać pytania.
Właśnie. Niech pyta.
Zbadałeś się, bo chciałeś czegoś więcej?
Wybierz inną kartę.
Rozumiem.
Co takiego?
Finanse twojej bratniej duszy są zagrożone.
Nie...
I tu się mylisz.
Miguel jest analitykiem finansowym.
Serio? Przeprowadza się dla niego?
Dla nudnego Marca?
Miguela.
Następna karta. Może ta?
- O, nie. - Co?
Śmierć nie zawsze zwiastuje zgon.
Śmierć? Jaka śmierć?
A gdzie koło fortuny? Bardzo obiecujące?
Pytałeś, jak zakończy się ten wieczór. Masz ubezpieczenie na życie?
Dziękuję, Juanito.
Sporo się dowiedziałem. Kolej na Jonaha.
Może powróżysz mu z dłoni?
Dotykają rzeczy, które nie należą do niego.
- Nie skarżył się, kiedy dotykały... - Juanito.
Cześć, Khaleesi. Poznajesz mnie?
A teraz?
Oddaj paszport.
Puściłam go dalej.
Że co?
Więc to odkręć.
O ósmej rano mam lot.
- Trzy koła. - Trzy tysiące dolarów?
Za odkupienie paszportu z moim zdjęciem?
Mojego? Nie.
Idź już.
Nie wyjdę bez paszportu.
A może ja zabiorę coś tobie?
To.
Albo...
- To? Kadzidełka. - Nie!
- Łap! - Przestań.
- Albo to? - Stój!
- Nawet nie wiem, co to. - Nie!
- A może kryształową kulę? - Nie!
Teraz już nie jest wam do śmiechu?
Nie chciałem. Nie wiem, co mnie opętało.
"Przepraszam" po hiszpańsku?
- Wiej. - Wiej?
Wiej!
Nie zapłaciliście.
Jonah!
Nie mogę się złapać.
- Kto wkłada klapki na miasto? - Byliśmy na plaży.
- Zgubiliśmy ich? - Tak.
Chyba.
- Nie wiem, co mnie naszło. - Co to miało być?
Chryste.
Ta Khaleesi
przekazała komuś paszport. Wiesz komu?
Bez trzech kawałków go nie odzyskamy. Nie mamy tyle.
A Manuel?
Miguel. Co z nim?
Nie zrobi przelewu?
Że też na to nie wpadłem.
"Cześć, Miguel. Jeszcze się nie poznaliśmy.
Pewien gość uwiódł mnie i okradł.
Masz wolne trzy patyki, które mógłbym mu dać?
- Halo? Miguel?" - Jest twoją pokrewną duszą.
Nie poproszę go.
Mam pomysł.
Prześpisz się z kimś jeszcze i go okradniesz?
Mogę zdobyć gotówkę, ale przed nami godzina spaceru.
Chyba że masz coś lepszego.
Nie.
To twoja wina.
Weźmiesz ten ładny z koszykiem i kokardką.
Co robicie?
Tylko je pożyczamy.
Oddamy je wam.
Spójrz.
Weź okulary. To depozyt.
Dobrze? Depósito. Rozumiesz?
Pomożesz?
Gringo.
Weź.
Super.
Coś za coś.
Umowa stoi. Hasta luego!
Umówiliśmy się!
Czym się hamuje?
Jonah?
Co to za miejsce?
Co tu robimy?
- Znasz wyścigi karaluchów? - Karaluchów?
To jakiś rodzaj seksu? - Muszę zareagować na to,
co powiedziałeś. Że poderwałem cię, żeby okraść.
- To nieprawda. - Goniła nas policja
i buchnęliśmy dzieciom rowery przez ciebie.
Okradłem cię i zabawiłem się z tobą. Nie zrobiłem drugiego dla pierwszego.
Nic nie rozumiem.
Nie po to, żeby cię okraść.
Okradłem cię po wszystkim.
Dobrze, że to wyjaśniliśmy.
Nieważne.
Dobra.
Nic nie widzę.
Jonah?
Zdejmij koszulę.
- Po co? Nie. - Zdejmij.
Wstydzę się.
Widziałem, jak dochodzisz.
Zgoda. Wyjaśnisz mi,
jak mi to pomoże wsiąść do samolotu za osiem godzin?
Co to? Zimne i mokre.
- Farba. - Świetnie.
- Dlaczego mnie malujesz? - Wystarczy.
Gotowy?
- Super, ale co tu robimy? - Koleś jeszcze nie przyszedł.
- Jeszcze nie? - Nie.
Dobra.
Jestem Jonah.
Cześć, Jonah.
Jest.
Przyszedł.
Daj rękę.
Powróżysz mi?
Ile mi dasz?
Trzymaj.
Tylko 200? Jest wart co najmniej 300.
Lepiej wygraj, żeby go odkupić.
Niebieski wygrywa!
Twoja kasa.
Chodziło ci o wyścigi karaluchów.
Obstawiajcie.
Chwila. Jeszcze my.
- To wszystko, co mamy. - Wybierz któregoś i włóż tam.
- Nie zrobię tego. - Chcesz odzyskać paszport?
Co dalej?
- Włóż tu. - Któregokolwiek?
- Tak. - OK.
Dobra.
Cholera!
Ohyda!
- Różowy jest nasz. - Różowy.
Przygotować się.
Dawaj!
Biegnij!
Dalej, mały!
- Wygrałeś! - Ty też!
Wygraliśmy!
Wygrałeś!
- Jesteś tu przejazdem? - Tak.
- Już od kilku lat. - No tak.
A zanim zostałeś Artfulem Dodgerem?
Podróżowałem.
Wylądowałem tutaj.
Tanie hotele, tania gorzała. Zostałem.
I to ci wystarcza?
To nie jest chwytanie dnia, tylko życie z dnia na dzień.
Co byś robił?
Gdyby nie było cię tu teraz, co byś robił?
Siedziałbym w barze z tamtym przystojnym Hiszpanem,
- któremu ukradłeś drinka. - Poważnie.
O czym marzysz?
O farmie.
Farmie?
To głupie.
Przepraszam.
Już cię widzę w ogrodniczkach i słomkowym kapeluszu.
- To cię kręci? - Rozbawiłeś mnie.
Mów. Chcę posłuchać.
Ja...
Moja mama,
zanim zmarła...
Mieliśmy na balkonie skrawek ogródka.
To była oaza spokoju
na morzu betonu.
Chcę coś hodować.
Owoce mojej własnej pracy.
Te roślinki
wyrastają z ziemi i żyją.
Nie zważając na politykę, przestępczość...
oceany i gwiazdy...
My się przejmujemy przewijaniem w lewo albo w prawo,
albo lajkami, które dostajemy.
A to...
drzewo...
Ujarałem się.
Zrób to.
Kup sobie farmę.
Dla chcącego nic trudnego.
Kręci mi się w głowie.
To, co mówiłeś wcześniej...
O domu i dzieciach...
Dlatego się zbadałeś?
SOUL CONNEX
A ty...
nigdy o tym nie myślałeś?
- Po co? - Nie wierzysz w miłość?
To... nie dla mnie.
Chodźmy.
Niebieski wygrywa.
- Jesteśmy tysiaka do przodu. - Jest dobrze.
- Obstawiajcie. - Może nie powinniśmy.
Tysiąc?
Postawiła tysiaka?
Tysiąc dolarów?
- Więcej nie mamy. - Musisz wyrównać.
Nie postawię tysiaka na karalucha.
Juanita wylosowała koło fortuny.
- Juanita! - Koło...
Zgoda.
Tysiąc na Rosadę por favor.
- Nie mogę patrzeć. - Szybciej!
Prędzej!
Chodzi o jego dom.
- Jest dobrze. - Tak?
Tak.
- No nie! Co? - Co jest grane?
Co jest?
Chryste! Przeszkadza.
Co to ma być?
- Co ona robi? - Azul pożera Rosadę!
Rosada...
Hej, ty! Widziałeś dwóch gringo?
Czarnego i białego. Wysokich.
Poszli tam.
Chodźmy.
Spójrz.
Spływamy.
Skąd wiedzieli, że tam będziemy?
Ja tylko stłukłem kulę. Nie jestem przestępcą.
- Nie przetrwam w meksykańskiej pace. - Nie?
W pomarańczowym będzie ci ładnie.
To nie jest śmieszne.
Co teraz? Dokąd?
Nic i donikąd.
Straciliśmy całą forsę.
Raczej nie przyjmą fajerwerków zamiast pieniędzy.
Możemy tylko wykraść paszport.
Cicho.
Co to za miejsce?
Nielegalna wersja ambasady USA.
Mam tam wejść sam?
Dobra.
- Ja pójdę. - Nie możemy obaj?
Ty stój na czatach.
Po co?
Chrzanić to.
Nie ma ich jeszcze?
Za co płacimy glinom?
- Masz? - Chryste!
Miałeś zaczekać.
Co to za miejsce?
Bazooka!
To supermarket dla gangsterów.
Ciszej.
Weź. Przydaj się na coś.
Mam!
Nie do wiary!
Nienawidzę tego zdjęcia, ale teraz...
Udało się!
- Czy mogę... - Co?
Co teraz będzie?
Polecisz sobie do Buenaventury...
Do mojej pokrewnej duszy. O co pytasz?
- Staniesz się kimś innym? - Znasz mnie od ośmiu godzin.
I zdążyłem się przekonać, że niezłe z ciebie ziółko.
Dawaj paszport.
No to pa.
- Właśnie. - Właśnie.
Utknęliśmy tu?
- Zginiemy! - Przymknij się na chwilę.
- To policja. - Policja?
- Przyjechali? - Mają spluwy.
Poddam się. Zostanę pomywaczem.
- Zapłacę za kulę. - Nie.
Nie ścigają ciebie. Nie jesteś pępkiem świata.
Są skorumpowani, a ja wiszę im mnóstwo kasy.
A do tego...
Przez cały czas myślałem, że to mnie szukają.
Ciszej!
Mogłem zwalić konia w pokoju i polecieć do Kolumbii.
Trzeba było. Dlaczego tu jesteś?
Bo, jak widać, okradłeś każdego singla w tym mieście!
Co robiłeś w barze? Dlaczego ze mną rozmawiałeś?
- Odwlekasz spotkanie z nim. - Bzdura.
Nie. Masz pokrewną duszę, idealnego faceta dla siebie,
a marnujesz noc z takim gnojem jak ja.
Powinieneś do niego biec czym prędzej.
- Ciszej! - Ale nie.
Zrozum, że to dojrzałe życie, które na ciebie czeka,
nie jest takie wspaniałe.
Może ten lekkoduch, nienadający się do związku,
to najlepsza wersja ciebie.
- Dlaczego się złościsz? - Bo chcę, żebyś został.
Zostań ze mną.
Co tu jest grane?
Jonah!
Cześć, Natalio.
Masz moją forsę?
Ją też?
Kogo mu ty mamy?
Cześć.
Co ci idioci tu robią?
- Co powiedział? - Wykończyć ich!
- Wykończyć ich. - Zrozumiałem.
Za trzy godziny odlot.
Śmiejesz się czy płaczesz, Jonah?
Z czego się śmiejesz?
Juanita miała rację.
"Przed tobą punkt zwrotny w życiu".
Hej!
Oby moja druga połówka to zaakceptowała.
- Co powiedziałeś? - Boże...
Gadam głupoty.
Zbadałeś się?
Tak.
Właśnie do niego jechałem.
Sophio! Chodź tu!
Co jest?
Ten muchacho się zbadał. Ma bratnią duszę.
Spójrzcie na...
Podaj mój...
Widzicie?
Jezu!
Jak mu na imię?
Miguel.
- Miguel! - Miguel!
Słodko.
Ja też się zbadałam.
Spojrz.
BRAK ZGODNOŚCI
Twoja alma gemela na pewno wkrótce się zbada.
Oczywiście.
Co...
Co wy...
Co robicie?
Puszczacie mnie? Możemy iść?
- Przeżyjemy! - Nie!
On zostaje.
Ty...
masz pokrewną duszę.
A on jest zasranym złodziejem.
Idź.
- Jonah... - Nie.
Czeka na ciebie przyszłość.
Leć od Miguela. Żyjcie długo i szczęśliwie.
I nie wracaj.
- Nie mogę... - Idź, Mateo.
Idź!
JUANITA
Koło fortuny.
Odwróć się.
Na kolana.
Sophio!
Nie chcę patrzeć.
Jonah!
Odwracam uwagę!
- Miałeś po mnie nie wracać. - Nie mów mi, co mam robić.
Uciekamy.
Jonah!
Jonah, oberwałeś!
Jak to możliwe?
Musimy jechać do szpitala.
Tylko nie to.
Wsiadaj na rower.
Jest jak w "E.T.".
Wolę "Top Gun".
- Nie wyj. - Pospiesz się.
Serio?
Nie mówiłem dosłownie.
O kimś, kto odda za mnie życie.
Mam cię, skarbie!
Co?
Cuchnę.
Racja.
Mogę jeszcze skorzystać z prysznica?
Nie ma mowy.
Teraz poprosisz mnie, żebym został? I sfajczymy razem miasto?
Dość nabroiliśmy.
Żegnaj, Mateo.
Będziesz biegł za taksówką?
Odwróć się.
Stój!
Słownik hiszpańskiego.
Żebyś się dogadał z Miguelem.
Nie schrzań tego.
Ma nudną pracę.
Może trzeba ci nudy.
Czasami, wybierając miłość, rezygnujemy z czegoś.
- Cerveza – tak tu mówią na piwo? - Zaraz się przekonamy.
Lepiej uważaj.
W tym mieście pełno cwaniaków.
Co tu robisz?
Jestem przejazdem.
Jechałem kogoś poznać.
I odnaleźć siebie.
Myślałem, że on mi w tym pomoże.
Ale zrozumiałem,
że tylko ja mogę to zrobić.
Więc wysiadłem z samolotu.
W końcu dokonałem jakiegoś wyboru.
A ty?
Też jestem tu przejazdem.
Układam sobie sprawy w głowie.
Może...
pobędziemy tu przejazdem razem.
Serio?
Co to było? Powinieneś mnie ostrzec...
Tłumaczenie: Piotr Mielańczuk