DARRA, BRISBANE, 1985
Última oportunidade
para evitar algo moi desagradable.
Queres dicirnos onde agochaches o resto, Lyle?
Eli, síntoo moito, colega.
Dimo, Lyle!
Síntoo, Frankie.
Sacádeo de aquí.
Lyle!
Merdeiro do carallo.
Non! Non me zurredes!
- Chamade a policía! - Veña!
Que alguén chame a poli!
No maleteiro non! Levádeme no asento de atrás!
Métete, hostia!
Quérote, Frankie!
Cala a boca!
Non…
Con Ivan Kroll non se xoga, pallaso do carallo.
Que carallo?
Hostia!
Esperade!
A vida évos moi diferente nunha familia de delincuentes.
EPISODIO UN: RAPAZ CHEIRA ALGO
Aínda nunha vila como Darra
hai que ir á escola, facer os deberes e obedecer os maiores.
Pero ata eles se poden atrapallar
e tomar decisións que os levan ó caldeiro.
Rapaces, arriba.
Slim chegará nun intre.
Espertade.
Debo evitar que miña nai e meu padrasto volvan cometer eses erros.
Teñen que seguir polo bo camiño.
- Mamá, sabes que? - Que?
Slim deixarame ir pola estrada principal.
Moi ben, confío en ti.
Cre que conduzo moito mellor que Lyle.
Vaia!
Que preparas?
Pois aínda non cho sei moi ben.
Pregúntame logo.
Xa ten boa pinta.
Grazas.
Temos a mellor nai do mundo.
Sempre busca o mellor para min e meu irmán Gus
e nós buscamos o mellor para ela.
Pero ten un defecto: confía demasiado na xente.
Ou talvez non sexa un defecto.
Dáme que o rapaz quere conducir.
A idea de escribir esta carta deuma Slim Halliday.
Non sabes? O que estivo preso en Boggo Road por asasinato.
Lyle, o noso padrasto, coñeceu a Slim na cadea
e agora Slim fainos de canguro.
Veña, móvete.
Todo ben? Que anda a escribir Gus?
O que escribe meu irmán adoita facerse realidade.
Debe ser a persoa máis lista de toda Australia,
pero non di palabra dende os sete anos.
"A túa fin é un paxaro azul morto."
A túa que?
Non sei, nunca ten sentido ata que pasa.
Veña, arreando.
Lembras como era? Embrague e motor.
Moi ben. Mete primeira.
E devagariño co pedaliño.
Ben feito.
Atende!
- Hai que ir pola estrada. - Ei!
Sabes que?
Así, cólleo ben.
Cristo bendito!
Amodo.
Iso é conducir, agora si.
Comecei a escribirlle a Alex Bermuda.
Só lle quedan catro anos no caldeiro se se porta ben.
Xa, "se se porta ben".
Tan aburrida é a cadea?
Como aguantaches alí 25 anos?
Aprende a conducir, cona!
Aprendes a controlar o tempo.
Se te centras nos detalles, pasa lento,
pero se estás ocupado, pasa rápido. Non che chega o día.
Ocupado con que?
Recolles merda de cascuda e escribes o teu nome con ela.
Fas a cama, les un libro,
xogas contra ti mesmo ó xadrez e logo contra o gañador.
Vas de pesca imaxinaria a Redcliffe Jetty.
Pescas un peixe de carallo, cocíñalo,
gozas do solpor.
- Frea. - Que?
Que frees!
Xa sabes o que é un "ceda o paso".
Veña. Punto morto.
Arrinca o motor.
Devagariño co pedaliño.
Segundo Slim,
ir polo bo camiño é igualiño ca conducir.
"Devagariño co pedaliño."
Lyle!
Lyle, víchesme conducir?
Conducín eu soíño!
Si, colega. Un día vas ser un condutor de moito coidado.
- Conduce mellor ca ti, meu. - Claro, Slim.
A verdade é que si.
Meu, que fas esta noite?
Frankie ten o da clase de Jane Fonda e eu teño uns asuntiños.
Poderías botarlle un ollo ós mocosos?
Que fagan os deberes e iso.
Claro, cando queiras.
Agradézocho, meu.
Ei, pillabán, décheslle as grazas?
- Ai! Grazas, Slim! - Tarde piaches.
Mamá, conducín ata a cementeira!
E aprendín a ceder o paso.
Reláxate.
Limpa os pés no felpudo. Non corras.
No ámbito local, agrávanse as liortas por drogas.
Caitlyn Spies do Courier-Mail infórmanos sobre as novas.
Por agora só sabemos que apareceu un cadáver sen identificar…
Eli, apaga iso.
…nun soar abandonado en Stapleton
co brazo dereito amputado.
A policía liga o asasinato ós actuais conflitos
entre narcobandas asiáticas
e solicitan a colaboración dos cidadáns que teñan información.
- Mamá! - Só son as novas, Eli.
Era Caitlyn Spies.
Coma se era Mikhaíl Gorbachov. Pasa facer os deberes.
ELI QUERE A CAITLYN
Cala a boca!
Rapaces, parade!
Eli, para!
Lyle e eu imos saír despois. Quedades con Slim.
A onde ides?
Ó cine.
Slim, saes no xornal.
Si, xa o vin.
- Encerroute este tipo? - Un psicópata corrupto é o que era.
Pero entón mataches aquel taxista ou non?
Ti que pensas?
Non sei. Non te vexo violento.
Nunca subestimes o que pode facer un home.
Ti cres que Lyle volve pasar cabalo?
Non sei. Pregúntallo a el.
Non quería incomodalo.
Creo que o fai o mellor que pode.
Es un bo rapaz.
Ti cres?
Non metas os fociños aí, afástate dos problemas.
E deixa a Lyle tranquilo, bastante ten co seu.
Querido Alex:
Na nosa familia hai moitos silencios,
ben por protexernos entre nós, ben por non querer meternos en problemas.
Gustaríame saber que opinas ti. É mellor falar de máis ou de menos?
A min dáme que as dúas poden acabar moi mal.
Querido Eli: Saúdos do teu colega Alex Bermuda
e dos rapaces da B16.
Alucino con que coñezas a Slim Halliday.
Ese home éche toda unha lenda.
No tocante a meterte en asuntos fóra do teu control,
tiven moito tempo para pensar ben no tema.
Somos seres sociais e queremos axudarlles ós amigos,
pero tomamos malas decisións, deixámonos levar pola emoción.
Por exemplo, os gardas quitáronnos a tele por unha liortiña de nada,
e montouse unha boa.
Como a area dun reloxo,
así son os días da nosa vida.
Pódennos quitar a liberdade,
os dereitos, a humanidade…
pero polo amor de Deus, que non nos quiten Days of our lives.
Adeus, Ruby Tuesday.
Vou mirar dos rapaces.
Están ben.
QLD ARTIGOS DEPORTIVOS E DE COIRO
E que peli era?
A que fostes ver onte.
Ai, si, estivo ben.
A forza do cariño.
E de que vai?
É romántica.
- Ten un final feliz? - Feliz e triste.
Come o almorzo.
O meu xefe di que os teus fillos poden vir ó traballo
para o día dos oficios da escola. Boas novas!
Pero non somos fillos teus.
Tamén é o "día dos mocosos insoportables",
así que ben me valedes.
E que che pareceu a peli de onte?
- Cal… - A forza do cariño.
A forza do cariño.
Si, boísima.
Era moi de rapazas. Que cho diga túa nai.
Ei?
Onde está o carallo do… Grazas.
E o meu…
Es a mellor.
Lisco. Que vaia ben na escola, rapaces.
Sabes que é fisicamente imposible.
Seino, por iso é a mellor preparación para a vida, colega.
Estará traficando outra vez?
Eu penso que si.
FAINA FELIZ!
Se volve meter cabalo, non.
Collemos un atallo?
Lisca, Astro Boy! Este sitio é noso.
Veña, Gus. Déixao.
Iso, arreando.
Gus, verdade? Non nos víramos aínda.
Son Poppy Birkbeck, a orientadora. Podes sentar.
Debo dicir
que lles deches moito que cavilar ás miñas predecesoras.
Todas conviñan en que non che pasa nada fisicamente.
Tes o oído perfecto
e obviamente o cerebro tamén,
a xulgar polas túas notas.
Seica só temos problemas coa fala.
Pregúntome se os teus debuxos nos dirán algo.
A túa natureza morta.
E a túa natureza morta floral.
En moitos destes debuxos
aparece este coche.
O teu debuxo familiar: A despedida.
Os nenos de atrás,
sodes ti e teu irmán?
Cara a onde ides?
Se non podes dicilo, escríbeo.
Ou debúxao.
Sei que che parece inútil, Gus,
pero creo que ti e teu irmán tedes moito potencial,
se non fose por algún trauma do pasado.
Pode ser a drogadicción da vosa nai, que deixara o voso pai,
ou outra cousa que prefires non contar.
Pensas que o silencio te protexe a ti.
Ou a outra persoa.
Debo dicir que o silencio rara vez protexe.
Máis ben o contrario.
Debúxame o que agochas, Gus.
Ei, Bela Durminte.
Darren quere verte detrás do laboratorio.
Todo ben, Gus?
Ola. Que pasa?
Estende as mans e pecha os ollos.
Dixo que as estendas. Vanche mal os miolos ou que?
Cago na cona!
- Agárraa. - Fai o que che di, Beliña.
Estíraa máis. Unha man no pescozo e outra na cola.
Na papeleira.
Agárralle ben a cola. Pecha ben o puño.
Que vas… Hostia, carallo!
É do meu avó. Aceiro de samurai.
Es de Vietnam, Darren.
Que vas descender ti dun samurai?
Pois, amigo meu, iso é o que imos descubrir.
Cristo bendito.
Non mexes os pantalóns. Teño práctica.
Non movas un pelo e non pasará nada malo.
Darren, estás tolo.
O ollo da mente veo todo.
Vasme cortar a cabeza ou unha man!
- Os guerreiros non dubidan. - Vante meter nun centro!
Rapaces, que facedes aí?
Que carallo pasou aquí?
Esas ratas son propiedade da escola.
Ven aquí, meu rei.
Dime unha cousa, Eli Bell.
Nun país coma o noso,
cunha natureza tan privilexiada,
por que ós rapaces lles gustan tanto os crimes e as falcatruadas?
Non sei, señor, pero…
Eu creo que precisades máis exercicio.
Que facían os teus amigos detrás do laboratorio?
Fumar?
Estabades a tocarvos?
Non son amigos meus, señor. Eu estaba…
Non me mintas, Eli. Non se che dá ben.
Quen máis estaba contigo?
Creo que eran doutra escola.
Un grande e gordo, o outro un vietnamita pequeniño.
Describiches a metade do alumnado de educación física.
Quero nomes.
Baixa as calzas.
As que, señor?
As bermudas.
Moi ben, inclínate.
Veña! Inclínate.
Non che vou dicir que non vai doer, porque esa é a gracia.
O castigo cesará cando me digas o nome dos confabuladores.
Dos que, señor?
Falo chinés ou que? Dos teus cómplices.
- Dos teus secuaces! - Xesús!
Xesús, ata onde eu sei,
non era gordo nin vietnamita.
Temos algún nome?
Cos abusóns só se pode actuar de dúas maneiras.
Ou te mantés ben lonxe deles ou colles a vaca polos cornos.
O problema coa segunda opción é que nunca sabes como acaba.
Canto menos tempo me queda para saír, máis sigo o código dos presos.
Vai ó teu, non delates os compañeiros
pecha o peteiro.
O teu silencio é admirable, mais desacertado.
Eu xa coñezo a resposta, só quero que ma digas ti.
Moi ben.
Mamá, Lyle?
Mamá?
Gus, non deberiamos.
Lyle vainos matar se nos ve aquí.
Gus, que non!
Ninguén entrou aquí dende o de mamá.
Volve.
- Que facemos con mamá? - Síntoo, colega.
- Lyle! - Volverei, prométocho.
Lyle!
Teño que ir polo bo camiño. Volverei, prométocho, colega.
Síntoo, colega!
Lyle!
Gus!
Gus, volveu Lyle!
- Lyle! - Boas!
Ola, colega!
Déixame verte ben.
E Frankie que tal?
Segue mal.
Vale, pois imos poñela ben.
Rapaces…
Rapaces!
Imbécil do carallo! Merda!
Porco de merda! Hostia!
Ódiote, cabrón!
Rapaces, axudádeme! Rapaces!
Non me fagades isto.
- Por favor. - Todo vai saír ben, rapaces.
Rapaces.
Sei que me oídes, hostia!
Que che dean! Que vos dean a todos!
Que vos dean, hostia!
Como coñecías isto?
Que loucura.
AGARDA!
A que? Agardar a que?
Non o collas!
Eli.
- Eli? - Quen é?
Tes tres oportunidades.
Nin idea. Es Alex?
Hai un millón de Alexes.
Carteámonos. É un preso de Boggo Road.
- Presentoumo Slim. - Se es amigo do asasino do taxista…
Non o matou el!
É o teu canguro, que che vai dicir?
Mamá di que non e ela non mente.
Todo o mundo mente, santos e pecadores.
A clave é distinguilos. Boa sorte, Eli.
Máis vos vale non estar aí.
Non! Veña, Gus.
Trastes do carallo! Subide agora mesmo!
- Corre, Gus! - Quieto, Gus!
- Eli! - Veña, Gus, bule!
Que subades agora mesmo, mocosos!
Que foi?
Os putos cativos van polo túnel de emerxencia!
Abonda, rapaces. Metéstesvos nunha boa.
Que vas facer?
Se non se sepultan vivos, heinos matar eu.
Lyle, non te pases.
Gus, agarda!
Gus.
Gus!
Gus, quedei atrapado! Ven.
Ti mira por que estean ben, vale?
Aquí hai algo… Cheira a caca!
Onde estamos?
Onde vos merecedes, papamerdas.
Tivestes sorte de non morrer sepultados.
Veña, saíde.
- Vasnos dar unha tunda. - E das boas, colega.
- Pois que che dean. - Non xures!
- E ti que? - Pero eu son adulto, non?
Ti saberás, Lyle. Os adultos aprenden dos seus erros.
Ti e mamá pasades outra vez, non si?
Por que non llo anuncias a todo o barrio?
Veña, hostia. Agarrádevos aí antes de pillardes polio ou hepatite.
Vai cagar. Falamos co tipo ese por teléfono.
- Como sabe como me chamo? - Que tipo?
Non hai ninguén ó teléfono. Non ten nin liña.
Gus e eu merecemos respostas!
O que merecedes é quedar aí
ata que ti, señorito, aprendas a comportarte.
Lyle enganchou a mamá outra vez?
Puto Lyle do carallo.
Eli!
Deixádea berrar, que desafogue.
Sei que é difícil, pero tócanos agardar, vale?
Quere matarme, Eli.
Chamade a policía! Quere matarme.
Chamádea e dicide que me quere matar.
Eli.
Eli!
Non podes axudarlle, colega.
Ola.
Grupal…
Aperta grupal.
Pensas que xa marchou?
Síntoo, Frankie.
Isto de ir de pai non é o meu.
Non tal.
Dáseche xenial, Lyle.
Estariamos ata o pescozo de merda sen o fogar que nos deches.
- Eu non lle chamaría fogar. - Pois éo.
Os rapaces adórante.
E a min algo tamén me gustas.
Veña, súbeme. Veña, Gus.
Non , Gus! Vou caer!
Gus!
Veña, Gus, empurra!
Non atopo nin os botóns!
Aprendestes a lección?
Lyle segue cabreado?
Xa se calmou. Está co fútbol.
Non nos vai dar unha tunda?
Se lle pedides perdón, non.
"Efecto de arrincar", dez letras.
Algo, algo, "P", algo, "C".
Amputación.
Mamá.
Prométeme que ti e Lyle non vos metedes.
Prométocho.
"Apreixo familiar", seis e cinco.
Perdoa.
Boas noites.
Por que fuxiches de papá?
Eli, é tarde.
Agora non quero falar de Robert.
Portouse mal, non?
Todos nos portamos mal ás veces.
O alcoholismo é unha enfermidade. Non estaba ben.
Pero era bo home?
Era bo bailarín.
- Parecíase máis a Gus ou a min? - Non sei, Eli.
Parecíase… ós dous.
Ás veces daba medo?
Coma Gus?
Gus non dá medo.
Si que dá.
Dá? Por que o dis?
Non sei, polo que escribe no aire co dedo máxico.
É coma se viaxase no tempo e puidese enviar mensaxes dende o futuro.
Ó mellor pode.
Consideraches esa posibilidade?
O que sei é que te quere máis ca nada no mundo.
Cando naciches gardaba o berce coma se toda a vida humana dependese diso.
Nunca has ter un amigo mellor.
Nin unha nai mellor.
Non, ho.
Creo que ando por baixo da media, pero grazas.
Non, es demasiado boa para esta merda de sitio.
Demasiado boa para papá e para Lyle.
Non digas iso.
Poderías ser mestra ou orientadora escolar e non vivir cun ninguén que pasa heroína.
Abonda.
Pasa para a cama.
Vouno seguir.
A ver a onde vai. Queres vir?
NON TE METAS
Non te movas.
Bela, ti cres que un ninja levaría un pixama azul con medio cu de fóra?
Ese cuíño branco australiano brilla coma un puto faro.
Ola, Darren.
Se che corto a cabeza, o cerebro sobrevive tres minutos.
Poderías falar ata quedar inconsciente.
Iso non é verdade.
Comprobémolo.
Cagaches por ti?
Case.
Que fai aquí Lyle?
Creo que vén pola heroína de túa nai.
Moi ben, Beliña. Quen máis sabe a que anda?
Talvez o do teléfono.
O do teléfono? Quen?
Había un tipo ó teléfono. Falei con el sen querer.
Semellaba estar ó tanto de todo.
Sería Ivan Kroll.
- Quen é Ivan Kroll? - Un cabrón que vai en moto.
Oíches o do cadáver sen brazo?
Houbo ser cousa de Ivan.
Queres comer algo?
- Estou ben. - Entra, anda.
Non me sexas maleducado.
Saca os zapatos, pailán.
Mira isto.
Veña, bota un ollo.
…podre de cartos. É do mellor.
Dende cando volve pasar Lyle?
Pensas que o deixou algunha vez? Só subiu de nivel.
Vaia merda, eh?
Pensar que es dos bos e descubrir que es dos malos.
Darren!
Ven, haslle caer ben.
Atopei un espía no xardín.
- O que non soltou can da rata. - Eli, que fas aquí?
Invitoume Darren.
É a 01:00. Pasa para a casa!
- Moi ben. - Sempre te rendes tan axiña?
Por que viñeches aquí?
Porque é idiota.
Só seguía a Lyle.
E iso?
Queres preguntarlle algo.
- Veña, xa abonda. - Eu digo cando abonda.
Fantástico.
Ven aquí, rapaz.
Achégate.
Por que non lle fas a Lyle
esa pregunta tan importante?
Asegurareime de que sexa sincero.
Por que traficas outra vez?
- Por cartos. - E por que somos pobres?
Unha pregunta, dixen.
Agora tócame a min.
Por que non delataches o meu fillo?
É o código dos presos. Vai ó teu e pecha o peteiro.
Telo ben educado.
Podedes marchar.
Moi ben.
Tráeno cando queiras.
Ó mellor temos algún traballiño por aí.
Moi ben, grazas.
Eli?
Cando di que o fai por cartos,
os cartos son para a túa familia.
Faino porque vos quere.
E ti, á cama.
Lyle.
Lyle, volve.
Por favor, Lyle!
Non volvas seguirme, oíches?
Lyle!
Que vergoña!
Dáche vergoña? Lyle, es un puto camelo!
Que carallo pasa contigo e mamá?
"Fai os deberes! Come o brócoli! Limpa a cociña!"
Mamá é adicta
e ti es o imbécil que a enganchou!
Veña, arreando, colega.
Que fas, Eli? Érguete.
- Érguete! - Non podo.
Vasme tirar outra vez.
Non chores, maricallas. Por que choras?
Non sei.
Teño moitas bágoas dentro.
Non podo evitalo.
Toma, límpate.
Cólleo.
Sei que pasar cabalo é un xeito de merda de gañar a vida,
pero ninguén se fai rico dobrando o lombo.
- Darren dixo o mesmo. - Ai, si?
Sinceramente,
non tardaremos en marchar deste sitio, colega.
As cousas van mellorar, prométocho.
As cousas van mellorar tanto que esquecerás que foron mal.
Sabes por que choras tan facilmente?
Por ser un maricallas?
Non, porque es un bo rapaz. Nunca te avergoñes de chorar.
Choras porque che importa.
Quen non chora, pasa de todo.
E sabe Deus que no mundo sobran fillos de puta deses.
Estás mellor?
Acabaches de chorar?
Acabei.
Vamos á casa logo.
Directo á cama, vale, colega?
Ei.
Mamá non se volve drogar, pero Lyle trafica como pensabamos.
E Bich Dang ofreceume traballo.
Creo que lle podemos axudar.
Podemos traballar todos xuntos e facernos de ouro.
Reunir por fin os cartos para sacar a mamá de aquí.
Que che parece?
RAPAZ TRAGA UNIVERSO
Mañá vou estar morto.
É unha proba. E se é doada, non vale para nada.
Esta é a túa.
Bobby!
Mira que contenta está túa nai. Quen ía botalo a perder?
O teu pai é Robert.
Estás ben, papá?
Todo vai mellorar, Frankie.
Tanto que esquecerás que estivo mal.
Ivan Kroll é un coco para metelos a todos en cintura.
Sabes algo de Lyle?
Non, pero atopareino antes de que o manquen.
Ás veces ten que ir mal para que vaia ben.
Prométolles que a nosa misión sagrada non fixo máis que comezar.
Onde está mamá?
Túa nai está no cárcere.
Quero ver os meus fillos!
- Es de verdade? - Non é un soño, mamá.
Estamos sós, Gus. Ninguén nos vai axudar.
Caitlyn Spies? Son Eli Bell.
Ti e mais eu somos a luz do día.
Que os rapaces saian do cosco é algo do que estar orgullosos.
Ser humano implica dor e pracer.
Se non doe, non é a vida real, colega.
Só tes que crer.
"RAPAZ TRAGA UNIVERSO"
BASEADO NO LIBRO DE TRENT DALTON
Subtítulos: Abraham Díaz López