(ดาร์รา บริสเบน ปี 1985)
นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของนาย
ที่จะหยุดสิ่งที่ไม่พึงปรารถนาไม่ให้เกิดขึ้น
อยากบอกไหม ว่านายซ่อนของที่เกินมาไว้ที่ไหน ไลล์
อีไล ฉันขอโทษนะเพื่อน
พูดกับฉันสิ ไลล์
ขอโทษนะ แฟรงกี้
ลากตัวมันออกไป
ไลล์!
ไอ้เด็กเวร
ไม่นะ! หยุดทำร้ายฉันเถอะ!
- โทรหาตำรวจเร็ว ใครก็ได้ - เร็วเข้า
ใครก็ได้แจ้งตำรวจที
อย่าเอาฉันใส่ท้ายรถนะ ให้ฉันนั่งเบาะหลังสิ
เข้าไป! ไอ้ห่านี่!
ฉันรักเธอนะ แฟรงกี้
หุบปาก!
ไม่…
อย่ามาแหยมกับไอแวน โครลล์ ไอ้หน้าตัวเมีย
เชี่ยอะไรเนี่ย
เดี๋ยวก่อน…
โว้ย!
รู้ไหม ชีวิตมันต่างจากชาวบ้านมาก เวลาที่เราโตมาในครอบครัวอาชญากร
(เด็กชายปะทะจักรวาล)
(ตอน 1: ไม่ชอบมาพากล)
แต่แม้แต่ในเมืองอย่างดาร์รา
เราก็ยังต้องไปโรงเรียน ทำการบ้าน และทำสิ่งที่ผู้ใหญ่บอก
ถึงแม้ผมจะคิดว่าพวกผู้ใหญ่ก็อาจจะสับสน
แล้วตัดสินใจอะไรแย่ๆ จนทำให้ต้องติดคุกได้ก็เถอะ
เด็กๆ ตื่นได้แล้ว
เดี๋ยวสลิมก็มาแล้วนะ
ตื่นเร็ว
ผมเลยต้องช่วยแม่กับพ่อเลี้ยงผม หลีกเลี่ยงการทำเรื่องผิดพลาดพวกนั้นอีก
และอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องดีงาม
- แม่ รู้อะไรไหม - อะไร
คราวนี้สลิมจะให้ผมขับรถบนถนนใหญ่แหละ
แม่ไว้ใจลูกนะ
เขาคิดว่าผมขับรถเก่งกว่าไลล์เยอะเลย
โห
ทำอะไรอยู่เหรอ
แม่เองก็ยังไม่ค่อยแน่ใจหรอก
ไว้ค่อยถามแม่ทีหลังนะ
แต่ดูดีนะ
ขอบใจจ้ะ
แม่เราดีที่สุดในโลกจริงๆ
แม่พยายามทำสิ่งที่ดีที่สุด เพื่อผมและกัสพี่ชายผมเสมอ
และเราก็พยายามหาสิ่งที่ดีที่สุดมาให้แม่
ข้อเสียข้อเดียวของแม่คือไว้ใจคนอื่นมากไป
แต่ผมไม่แน่ใจว่ามันใช่ข้อเสียไหม
คิดว่าไอ้ตัวเล็กมันอยากขับรถนะ
ความคิดในการเขียนจดหมายนี้ ที่จริงมาจากสลิม ฮัลลิเดย์
คุณคงรู้จักเขาสมัยที่เขาติดคุก อยู่ที่เรือนจำบ็อกโกโร้ดข้อหาฆาตกรรม
ไลล์ พ่อเลี้ยงของเรา ก็รู้จักกับสลิมในคุกเหมือนกัน
และตอนนี้ เราเรียกสลิมว่าพี่เลี้ยงของเรา
เร็วเข้า เขยิบไป
สบายดีไหม กัสเขียนว่าอะไรเหรอ
หลายๆ อย่างที่พี่ผมเขียน สุดท้ายกลายเป็นเรื่องจริง
เขาน่าจะเป็นคนที่ฉลาดที่สุด ในออสเตรเลียเลยละ
แต่เขาไม่พูดเลยตั้งแต่เจ็ดขวบ
"จุดจบของนายคือนกกระจิบสีน้ำเงินตาย"
อะไรนะ
ผมไม่รู้ ไม่เคยมีอะไรที่เข้าใจได้ จนกว่ามันจะเกิดขึ้น
โอเค ไปกันเถอะ
อย่าลืมที่บอกนะ เหยียบคลัตช์ สตาร์ทเครื่องยนต์
โอเค เข้าเกียร์หนึ่ง
แล้วก็เหยียบคันเร่งอย่างมั่นคง
แบบนั้นแหละ
เฮ้ย มานี่
- ขับบนถนนสิ - เฮ้ย!
ขับเก่งนะเนี่ย
นั่นแหละ ประคองไว้
พระเจ้าช่วย!
โห
ใช่ นายกำลังขับรถแล้ว
นี่ผมเริ่มเขียนจดหมาย ถึงอเล็กซ์ เบอร์มิวดาตามที่คุณบอกแล้วนะ
เขาต้องติดคุกอีกแค่สี่ปีถ้าเขาไม่มีเรื่องกับใคร
ใช่ เป็น "ถ้า" ที่ทำได้ยากมาก
อยู่ในคุกมันน่าเบื่อจริงๆ เหรอ
เพราะผมสงสัยว่าคุณอยู่มาได้ยังไงตั้ง 25 ปี
ไปเรียนขับรถซะนะโว้ย!
สิ่งหนึ่งที่เราเรียนรู้คือวิธีควบคุมเวลา
ทำให้ทุกอย่างช้าลงด้วยการมุ่งเน้นรายละเอียด
หรือไม่ก็เร่งให้เวลาเร็วขึ้นด้วยการทำตัวยุ่งๆ จนมีเวลาไม่มากพอในแต่ละวัน
ยุ่งเรื่องอะไร
เก็บขี้แมลงสาบ จะได้เอามาใช้เซ็นชื่อ
จัดเตียง อ่านหนังสือสองสามตอน
เล่นหมากรุกคนเดียว แล้วก็เล่นเป็นผู้ชนะ
มโนว่าไปตกปลา ที่ท่าเทียบเรือเรดคลิฟฟ์
จับปลาหัวแบนตัวโตๆ มา ทำอาหาร
ดูพระอาทิตย์ตกดิน
- เบรก - ทำอะไร
เบรก!
รู้แล้วสินะว่า "ให้ทาง" หมายความว่าไง
โอเค เข้าเกียร์ว่างไว้
สตาร์ตรถ
เหยียบคันเร่งอย่างมั่นคง
สลิมบอกว่า
การทำตัวให้ถูกต้องตามกฎหมาย ก็เหมือนกับการขับรถ
"เหยียบคันเร่งอย่างมั่นคง"
ไลล์!
ไลล์ เห็นผมขับรถไหม
ผมเหยียบมิดเลย
เห็นสิเพื่อน สักวันนายจะเป็น คนขับรถที่เก่งมากแน่นอน
- ขับเก่งกว่านายอีกว่ะเพื่อน - ใช่เลย สลิม
เขาเก่งกว่าจริงๆ
นี่ เพื่อน คืนนี้นายทำอะไรวะ
แฟรงกี้จะไปเต้นแอโรบิก
ส่วนฉันก็มีเรื่องต้องจัดการนิดหน่อย
อยากรู้ว่านายจะช่วยมาดูเด็กๆ ได้ไหม
คุมให้พวกเขาทำการบ้านหน่อยน่ะ
ได้สิ ยินดีเสมอ
เจ๋งเลยเพื่อน
นี่ พรรคพวก
ขอบคุณเขารึยัง
- โอ้! ขอบคุณนะ สลิม! - เออ ไม่ทันแล้วละ
แม่ ผมขับรถไปถึงโรงงานปูนซีเมนต์เลยละ
และผมให้ทางเป็นแล้วด้วย
นี่ ช้าๆ หน่อย
เช็ดเท้าด้วย หยุดวิ่งได้แล้ว
สงครามยาเสพติดในบริสเบนเกิดขึ้นต่อเนื่อง อย่างสยดสยองใกล้บ้านเรือนมากขึ้น
เคทลิน สปายส์ จากคูเรียร์เมล ติดตามเรื่องนี้อยู่ค่ะ
ตอนนี้เรารู้แค่ว่า เมื่อคืนมีการพบศพของชายไม่ทราบชื่อ…
อีไล ปิดทีวีเถอะ
ถูกทิ้งไว้บนพื้นที่รกร้างใกล้สเตเปิลตัน
โดยที่แขนขวาของเขาหายไป
ตำรวจเชื่อมโยงการฆาตกรรม กับความขัดแย้งที่เกิดขึ้น
ระหว่างแก๊งค้ายาเอเชียที่เป็นอริกัน
และขอให้ทุกท่านที่มีข้อมูลใดๆ ก็ตาม โปรดออกมาให้ข้อมูล
- แม่! - มันก็แค่ข่าวน่ะ อีไล
นั่นเคทลิน สปายส์นะ
ต่อให้เป็นมิคาอิล กอร์บาชอฟแม่ก็ไม่สนหรอก ทำการบ้านซะ
(อีไลรักเคทลิน)
พูดมากน่ะ!
เด็กๆ หยุดนะ!
อีไล หยุด!
เดี๋ยวไลล์กับแม่จะออกไปข้างนอกกัน สลิมจะมาอยู่เป็นเพื่อนนะ
ไปไหนครับ
ไปดูหนัง
นี่ สลิม คุณลงหนังสือพิมพ์
ใช่ เห็นแล้วละ
- คนนั้นเหรอที่จับคุณเข้าคุก - หมอนั่นมันไอ้โรคจิตขี้ฉ้อ
ตกลงคุณฆ่าคนขับแท็กซี่คนนั้นจริงๆ หรือไม่ได้ฆ่ากันแน่
นายคิดว่าไงล่ะ
ไม่รู้สิ ผมไม่คิดว่าคุณเป็นคนโหดเลย
อย่าประเมินสิ่งที่คนเราทำได้ต่ำเกินไป
คุณคิดว่าไลล์จะกลับไปขายผงอีกไหม
ไม่รู้สิ ทำไมไม่ถามเขาล่ะ
ผมไม่อยากให้เขาอึดอัด
ผมคิดว่าเขาทำเต็มที่แล้ว
นายเป็นเด็กดีนะ
คิดงั้นเหรอ
นายก็แค่อย่าก่อเรื่องก่อราว อยู่ห่างๆ ปัญหาเข้าไว้
และปล่อยให้ไลล์จัดการเรื่องของเขาเองเถอะ
ถึงอเล็กซ์
มีหลายเรื่องที่ไม่ได้พูดออกมา ในครอบครัวแบบเรา
ถ้าไม่ใช่เพราะพยายามปกป้องกันและกัน ก็เป็นเพราะแค่ไม่อยากรับรู้
ผมอยากรู้ว่าคุณคิดยังไง ระหว่างการพูดมากไปกับน้อยไป
ผมคิดว่าทั้งสองแบบอาจจบไม่สวยสุดๆ
อีไลที่รัก นี่คือคำทักทาย จากเพื่อนนาย อเล็กซ์ เบอร์มิวดา
และหนุ่มๆ ในห้องขังบี 16
ยังอึ้งกันอยู่เลยว่านายรู้จักกับสลิม ฮัลลิเดย์
หมอนั่นเป็นตำนานจริงๆ
เรื่องการเข้าไปพัวพัน กับสิ่งที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของเราเนี่ย
ตัวฉันเองคิดเรื่องนี้มานานแล้วละ
เราทุกคนเป็นสัตว์สังคม เป็นเรื่องธรรมดาที่จะอยากช่วยเหลือเพื่อน
แต่แล้วการใช้อารมณ์ตัดสินใจแบบแย่ๆ ก็เกิดขึ้นหลายครั้งในช่วงเวลาที่ร้อนแรง
ยกตัวอย่างเช่น ผู้คุมเอาทีวีของเรา ไปให้พวกนักโทษลหุโทษเมื่อวันก่อน
แล้วผลลัพธ์ก็เละตุ้มเป๊ะทีเดียว
(เดย์สออฟอาวเวอร์ไลฟ์ส)
วันของชีวิตเราที่เหลือ
ก็ไม่ต่างจากทรายในเวลาในขวดแก้ว
คุณพรากอิสรภาพของนักโทษไปได้
พรากสิทธิ์ของเขา พรากความเป็นมนุษย์ของเขาไปได้
แต่ให้ตายเถอะ
อย่าพรากเดยส์ออฟอาวเวอร์ไลฟ์สของเขาไป
ลาก่อน รูบี้ ทิวส์เดย์
ฉันต้องไปดูลูกๆ หน่อย
พวกเขาไม่เป็นไรน่ะ
(คิวแอลดี เครื่องกีฬาและเครื่องหนัง)
หนังเป็นไงบ้างครับ
เรื่องที่แม่ไปดูเมื่อคืนน่ะ
อ๋อ ก็สนุกดีนะ
เรื่องค่าแห่งความรัก
เกี่ยวกับอะไรเหรอครับ
ก็หนังรักน่ะ
- จบแบบมีความสุขไหม - ทั้งสุขทั้งเศร้า
กินอาหารเช้าซะ
นี่ เจ้านายฉันบอกว่า พาลูกนายไปทำงานด้วยได้นะ
สำหรับการเล่าเรื่องหน้าชั้น ที่โรงเรียนไง ข่าวดีเนอะ
ปัญหาเดียวคือเราไม่ใช่ลูกคุณ
แถมมันยังเป็นวัน "พาไอ้เด็กน่ารำคาญไปทำงาน" ของเราด้วย
ฉันเลยคิดว่าคุณสมบัติพวกนายได้
คุณคิดว่าหนังเมื่อคืนเป็นไงครับ
- เราคิดว่าไง… - ค่าแห่งความรัก
ค่าแห่งความรัก
ดีนะ หนังดีมาก
หนังเพื่อผู้หญิงขนานแท้ ถามแม่นายดูสิ
นี่
ไอ้นั่นอยู่ไหนนะ… ขอบคุณ
แล้วก็…
เธอดีที่สุดเลย
เอาละ ฉันไปก่อนนะ เรียนให้สนุกนะ เด็กๆ
รู้ใช่ไหมว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
รู้สิ มันถึงได้เป็นการเตรียมเผชิญกับชีวิตจริง ที่ดีที่สุดไง เพื่อน
คิดว่าเขาขายยาอีกแล้วรึเปล่า
เพราะฉันคิดว่าเขาขายยาอีกแล้ว
(เขาทำให้แม่มีความสุข)
เออ แต่จะไม่สุขแน่ถ้าแม่ติดผงอีก
อยากไปทางลัดไหม
ไปซะ เจ้าหนูปรมาณู นี่ถิ่นเรา
ไปกันเถอะกัส ช่างมันเถอะ
เออ ไปเลย
กัสใช่ไหมจ๊ะ เราไม่เคยเจอกันมาก่อน
ครูชื่อพ็อปปี้ เบิร์คเบ็ก เป็นที่ครูที่ปรึกษา นั่งสิ
ต้องขอบอกว่า
เธอทำให้ครูที่ปรึกษาคนก่อน มีเรื่องต้องคิดเยอะเลย
ทุกคนเห็นตรงกันว่าร่างกายเธอไม่มีอะไรผิดปกติ
การได้ยินดีมาก
และเห็นได้ชัดว่าสมองเธอไม่มีปัญหาอะไร
ดูจากผลการเรียนของเธอน่ะ
เพราะงั้น… ก็มีแค่การพูดที่เรามีปัญหา
อยากรู้จังว่าผลงานของเธอ บอกอะไรเราบ้างไหม
นี่คือภาพนิ่งที่เธอวาด
นี่คือภาพนิ่งที่เธอวาดแบบมีดอกไม้
และมีหลายๆ รูปที่มี
รถคันนี้อยู่ในนั้น
กลุ่มครอบครัว คลื่นลูกสุดท้าย
เด็กพวกนั้นนั่งข้างหลัง
ใช่เธอกับน้องชายรึเปล่า
จะไปไหนกันเหรอ
ถ้าพูดไม่ได้ ก็เขียนมาสิ
หรือ… วาดรูปก็ได้
ครูรู้ว่ามันอาจไร้ประโยชน์นะ กัส
แต่ครูเชื่อว่าเธอกับน้องมีศักยภาพเยอะมาก
ถ้าไม่ได้เป็นเพราะความบอบช้ำในอดีต
อาจเป็นเพราะแม่เธอเคยติดยา การที่แม่เธอเลิกกับพ่อเธอ
หรือเรื่องอื่นที่ทำให้เธอตัดสินใจที่จะไม่พูด
โดยเชื่อว่าความเงียบจะปกป้องเธอ
หรือใครสักคน
และฉันมาที่นี่เพื่อบอกว่า ความเงียบไม่ค่อยทำแบบนั้นหรอก
แต่มักจะทำให้แย่ลง
เธอปิดบังอะไรอยู่ วาดให้ดูหน่อยสิ กัส
ไง ทิงเกอร์เบลล์
ดาร์เรนอยากเจอนายที่หลังห้องแล็บวิทย์ฯ
มีอะไรรึเปล่า กัส
ไง มีเรื่องอะไรเหรอ
ยื่นมือออกมาและหลับตาไว้
เขาบอกให้ยื่นมือออกไป สมองเสื่อมหรือไงวะ
เชี่ย!
- ฉันอยากให้นายจับมันไว้ - ทำตามที่เขาบอกซะ ไอ้หัวขวด
ยื่นมันออกมาอีก มือนึงจับคอมัน อีกมือจับหางมัน
วางบนถังขยะ
จับหางให้แน่นอีก กำไว้แน่นๆ เลย
นายจะทำอะไร… แม่เจ้า เข้!
นี่ของปู่ฉัน ดาบซามูไร
นายมาจากเวียดนาม ดาร์เรน
ไม่มีทางที่นายจะเป็นทายาทซามูไร
เอาละ เพื่อนเอ๋ย เรากำลังจะได้รู้เรื่องนั้นกัน
ให้ตายสิ
อย่าโวยวายน่ะ ฉันฝึกมาแล้ว
อยู่นิ่งๆ ไว้นะ แล้วจะไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้น
ดาร์เรน นี่มันบ้าไปแล้ว
ตาของจิตใจมองเห็นทุกอย่าง
นายจะฟันหัวฉันแบะหรือไม่ก็แขนขาดแน่
- นักรบตัวจริงย่อมไม่หวั่นไหว - นายจะต้องอยู่ในสถานพินิจนะ
ทำอะไรกันน่ะ เด็กๆ
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
หนูทดลองพวกนั้นเป็นสมบัติของโรงเรียนนะ
ตามครูมา
ตอบครูมาซิ อีไล เบลล์
ในประเทศอย่างประเทศเรา
ที่โชคดีมีความได้เปรียบทางธรรมชาติ
ทำไมเด็กๆ ถึงได้สนใจอาชญากรรม และการทำผิดเล็กๆ น้อยๆ นัก
ผมไม่รู้ครับ แต่ผม…
ส่วนตัวแล้วครูโทษการไม่ออกกำลังกายนะ
เพื่อนนายทำอะไร อยู่หลังห้องวิทยาศาสตร์ตั้งแต่แรกกันแน่
สูบบุหรี่เหรอ
ช่วยตัวเองเหรอ
พวกเขาไม่ใช่เพื่อนผมครับ ผม…
อย่าโกหกครู อีไล เธอโกหกไม่เก่งเลย
มีใครอยู่กับเธออีก
พวกเขาอาจมาจากนอกโรงเรียนก็ได้ครับ
คนนึงตัวใหญ่และอ้วน อีกคนเป็นคนเวียดนามตัวเล็กๆ
เธอกำลังพูดถึงนักเรียนครึ่งนึงในวิชาพละของครู
ครูต้องการชื่อ
ปลดกางเกงลง
อะไรนะครับ
กางเกงน่ะ ถอดออก
เอาละ ก้มไปข้างหน้า
เร็วเข้า ก้มไปข้างหน้า
ครูจะไม่บอกว่าไม่เจ็บหรอกนะ เพราะเป้าหมายคือความเจ็บ
ครูจะหยุดลงโทษเมื่อเธอบอกชื่อผู้สมคบคิดมา
ชื่อใครนะครับ
ฟังภาษาอังกฤษไม่ออกหรือไง คนที่ร่วมทำความผิดกับเธอน่ะ
- พรรคพวกเธอน่ะ! - พระเจ้า!
ให้ตายสิ ครูมั่นใจแล้วละ
ว่าไม่ใช่ทั้งคนอ้วนและคนเวียดนาม
จะบอกชื่อมาได้รึยัง
เรื่องวิธีรับมือกับจอมบูลลี่ นายมีทางเลือกแค่สองทาง
ถ้าไม่อยู่ห่างๆ พวกมันไว้ ก็จัดการพวกมันซะเองเลย
ปัญหาของทางเลือกที่สองคือ
นายไม่มีทางรู้ว่าทุกอย่างจะจบลงยังไง
ดังนั้นยิ่งใกล้ได้รับการปล่อยตัวมากเท่าไร ฉันก็ยิ่งทำตามกฎของนักโทษมากเท่านั้น
อยู่ห่างมันเข้าไว้
อย่าแฉเพื่อน
หุบปากไว้ให้สนิท
ความเงียบของเธอน่าชื่นชม แต่เธอคิดผิดแล้วละ
ครูรู้คำตอบอยู่แล้ว แค่อยากได้ยินเธอพูดมันออกมา
ได้
แม่ ไลล์
แม่
กัส ไม่ควรนะ
ไลล์ฆ่าเราแน่ถ้าเขาเจอเราในนี้
กัส ไม่ได้นะ
ไม่มีใครมาในนี้เลยตั้งแต่เกิดเรื่องกับแม่
กลับมานะ
- เราควรจะทำยังไงกับแม่ล่ะ - เสียใจด้วยเพื่อน
- ไลล์! - ฉันจะกลับมา ฉันสัญญา
ไลล์!
ฉันต้องปรับปรุงตัวเองก่อน ฉันจะกลับมา ฉันสัญญานะเพื่อน
ขอโทษนะเพื่อน
ไลล์!
กัส!
กัส ไลล์กลับมาแล้ว
- ไลล์! - ไง!
หวัดดีเพื่อน
ไหนดูหน้าหน่อยซิ
แฟรงกี้เป็นไงบ้าง
ยังแย่อยู่เลย
เอาละ ไปแก้ปัญหาให้เธอกัน
เด็กๆ…
เด็กๆ!
ไอ้เวรตะไล! ไอ้เชี่ย!
ไอ้โสโครก! ไอ้เชี่ย!
กูเกลียดมึง!
เด็กๆ ช่วยแม่ด้วย! เด็กๆ!
อย่าทำแบบนี้กับแม่
- ขอร้อง - เด็กๆ ทุกอย่างจะโอเคนะ
เด็กๆ
แม่รู้นะว่าพวกแกได้ยินแม่
ไอ้ชาติชั่ว! ชั่วแม่งทุกคน!
เชี่ยเอ๊ย! ไอ้ชาติชั่ว!
นายรู้เรื่องนี้ได้ไง
นี่มันบ้าไปแล้ว
(รอก่อน)
รออะไร เรารออะไรกันอยู่
อย่ารับสาย
อีไล
- อีไล - นั่นใคร
ให้ทายสามครั้ง
ไม่รู้เลย อเล็กซ์เหรอ
อเล็กซ์มีเป็นล้านคน
เขาเป็นเพื่อนทางจดหมายของผม ติดคุกอยู่ที่เรือนจำบ็อกโกโร้ด
สลิมแนะนำให้รู้จักกัน
ฉันคิดว่าเพื่อนของไอ้คนที่ฆ่าคนขับแท็กซี่…
เขาไม่ได้ฆ่าหมอนั่นนะ
ถ้าสลิมเป็นพี่เลี้ยงนาย เขาก็ต้องพูดแบบนั้นอยู่แล้ว
แม่ผมบอกว่าเขาไม่ได้ทำ และแม่ผมโกหกไม่ได้
ใครๆ ก็โกหกทั้งนั้นแหละ ไม่ว่านักบุญหรือคนบาป
เคล็ดลับคือต้องรู้ว่า นายคุยกับคนไหนอยู่ โชคดีนะ อีไล
นายสองคนไม่ควรลงไปข้างล่างนั่น
แย่แล้ว เร็วเข้า กัส
เฮ้ย ไอ้เด็กพันทาง ขึ้นมาบนนี้เดี๋ยวนี้นะ!
- ไปเร็ว กัส! - อย่าทำแบบนั้นนะ กัส!
- อีไล! - ไป กัส ไปเร็ว!
ขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยนะ ไอ้เด็กพันทาง!
เกิดอะไรขึ้น
ไอ้พวกเด็กเปรตอยู่ในอุโมงค์ฉุกเฉินน่ะสิ
ได้เลย ไอ้หนู พอกันที พวกนายเดือดร้อนหนักแล้วละ
นายจะทำอะไร
ถ้าพวกเขาไม่ฝังตัวเองทั้งเป็น ฉันก็จะฆ่าพวกเขาเอง
ไลล์ อย่าโหดกับพวกเขานักนะ
กัส รอฉันด้วย!
กัส
กัส!
กัส ฉันติด! กัส กลับมานะ!
อย่าให้พวกเขาเป็นอะไรนะ
มีบางอย่าง… กลิ่นเหมือนขี้เลย!
เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
อยู่ในที่ที่นายควรอยู่ไง ไอ้เด็กเปรต
พวกนายโชคดีมากนะที่ไม่โดนฝังทั้งเป็น
รีบออกมาเร็ว
- ไปให้พ้นเลย ขืนขึ้นไปก็โดนคุณฟาดก้นสิ - อันนั้นมันชัวร์อยู่แล้วโว้ย
- งั้นก็ไม่ขึ้นหรอกโว้ย - พูดจาดีๆ หน่อย
- ทีคุณยังโว้ยเลย - เออ ก็ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว
งั้นบอกผมหน่อยสิ ไลล์ ผมคิดว่าผู้ใหญ่เรียนรู้จากความผิดพลาดนะ
คุณกับแม่ขายยาอีกแล้วใช่ไหม
ไม่ไปป่าวประกาศให้คนแถวนี้ฟังเลยละ
นี่ จับไอ้นี่ไว้นะ
ก่อนที่พวกนายจะเป็นโปลิโอหรือตับอักเสบ
ไปตายซะ ไลล์ เราคุยกับหมอนั่นทางโทรศัพท์แล้ว
- เขารู้จักชื่อผมได้ไง - หมอนั่นไหน
ไม่มีใครทางโทรศัพท์ซะหน่อย โทรศัพท์ไม่ได้ต่อสายด้วยซ้ำ
ผมกับกัสควรได้รับคำตอบนะ
รู้ไหม พวกนายควรจะอยู่ข้างล่างนั่น
จนกว่าพวกนายจะรู้จักมีมารยาทบ้าง
ไลล์ให้แม่ใช้ยาอีกแล้วเหรอ
ไอ้ไลล์บ้า
อีไล!
ปล่อยให้เธอโวยวายไปนะ เด็กๆ
ฉันรู้ว่ามันยาก แต่เราแค่ต้องรอ โอเคไหม
เขาพยายามจะฆ่าแม่ อีไล
โทรแจ้งตำรวจเร็ว เขาพยายามจะฆ่าแม่
โทรไปบอกตำรวจว่าเขาจะฆ่าแม่
อีไล
นายช่วยเธอไม่ได้หรอกเพื่อน
ไง
มา…
มากอดกันนะ
คิดว่าเขาไปรึยัง
ขอโทษนะ แฟรงกี้
ฉันเป็นพ่อได้เส็งเคร็งมาก
ไม่หรอก
นายเจ๋งมาก ไลล์
ตอนนี้เราคงลำบากจนไม่รู้จะลำบากยังไง
ถ้านายไม่ให้บ้านเราอยู่
- แต่ไม่ค่อยเหมือนบ้านเท่าไหร่ใช่ไหม - เหมือนสิ
เด็กพวกนั้นนับถือนายนะ
และฉันก็ชอบนายเหมือนกัน
เร็วเข้า ยกขาฉันขึ้นไปที เร็วเข้า กัส
อย่า กัส ฉันจะตก!
กัส!
เร็วเข้า กัส ดันเลย!
กระดุมเสื้ออยู่ไหนวะเนี่ย
เข็ดกันรึยังล่ะ
ไลล์ยังโกรธพวกเราอยู่ไหม
หายโกรธแล้วละ เขาดูฟุตบอลอยู่
แปลว่าเขาจะไม่ตีเราใช่ไหม
ไม่ตีหรอกถ้าลูกขอโทษ
"การเอามันออก" สิบตัวอักษร
อะไรสักอย่างที่มี "ต.เต่า" มี "อ.อ่าง"
การตัดอวัยวะ
แม่ครับ
สัญญานะว่าแม่กับไลล์จะไม่ใช้ยาอีก
แม่สัญญา
"ครอบครัวกอดกัน" ห้าตัวกับสามตัว
โทษนะ
ฝันดีจ้ะ
ทำไมแม่ถึงหนีพ่อมา
อีไล ดึกแล้วนะ
แม่ไม่อยากพูดถึงโรเบิร์ตตอนนี้
พ่อทำเรื่องไม่ดีใช่ไหมครับ
บางครั้งคนเราก็ทำเรื่องไม่ดีจ้ะ
พิษสุราเรื้อรังเป็นโรค
เขาไม่ใช่คนแข็งแรง
เขาเป็นคนดีรึเปล่า
เขาเต้นเก่งจ้ะ
- เขาเหมือนผมหรือเหมือนกัสมากกว่า - ไม่รู้สิ อีไล
เขา… เหมือนพวกลูกทั้งคู่
บางครั้งเขาก็น่ากลัวไหม
เหมือนที่กัสน่ากลัว
กัสไม่น่ากลัวหรอก
เขาน่ากลัวครับ
เหรอ ในแง่ไหน
ไม่รู้สิ ก็เรื่องที่เขาเขียนในอากาศ ด้วยนิ้ววิเศษของเขา
เหมือนเขากระโดดข้ามเวลาไปข้างหน้า แล้วส่งข้อความจากอนาคตกลับมาได้
เขาอาจจะทำได้นะ
ลูกเคยคิดไหมว่ามันอาจเป็นไปได้
แม่รู้แค่ว่าเด็กคนนั้น รักลูกมากเกินกว่าจะพูดออกมาได้
ตอนลูกเกิด เขาปกป้องเปลของลูก อย่างกับชีวิตมนุษย์ทุกคนขึ้นอยู่กับมันเลย
เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดที่ลูกเคยมี
และแม่ก็เป็นแม่ที่ดีที่สุด
ไม่หรอก
อาจจะต่ำกว่ามาตรฐานนิดหน่อย แต่ลูกน่ารักมากที่พูดแบบนั้น
ไม่นะครับ แม่ดีเกินกว่าที่กากๆ แบบนี้จริงๆ
แม่ดีเกินไปสำหรับพ่อ และตอนนี้ก็ดีเกินไปสำหรับไลล์
อย่าพูดแบบนั้น
แม่อาจจะเป็นครูหรือเป็นครูที่ปรึกษาก็ได้
ไม่ใช่อยู่กับพ่อค้าเฮโรอีนกระจอกๆ
พอได้แล้ว
ไปนอนซะ
ฉันจะตามเขาไป
ดูว่าเขาไปไหน นายจะไปไหม
(อย่าไปยุ่งเลย)
อย่าขยับนะ
ทิงก์ ถ้านายจะเป็นนินจา สิ่งที่นายไม่ควรใส่เลย
คือชุดนอนสีน้ำเงินโชว์ตูดครึ่งนึง
ฉันเห็นตูดออสซี่ขาวๆ ของนาย สะท้อนแสงวิบวับอย่างกับไฟประภาคารแน่ะ
หวัดดี ดาร์เรน
รู้ไหมว่าถ้าฉันตัดหัวนายออก สมองนายจะยังไม่ตายไปอีกสามนาที
นายน่าจะพูดต่อไปได้เรื่อยๆ จนหมดสติ
ฉันว่าไม่จริง
มีทางเดียวที่จะรู้ได้
ขี้แตกเลยปะเนี่ย
เกือบแล้ว
ไลล์มาทำอะไรที่นี่
คิดว่ามารับเฮโรอีนจากแม่นายนะ
ดีมาก ไอ้หัวขวด มีใครรู้อีกว่าเขาทำอะไรอยู่
คนในโทรศัพท์มั้ง
คนในโทรศัพท์อะไร
มีคนในโทรศัพท์ ฉันบังเอิญได้คุยกับเขา
ดูเหมือนเขาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
อาจเป็นไอแวน โครลล์
- ใครคือไอแวน โครลล์ - ก็แค่ไอ้งั่งคนนึงที่ขี่มอเตอร์ไซค์
เห็นข่าวผู้ชายที่เสียแขนไปไหม
นั่นอาจเป็นผลงานของไอแวน
อยากกินอะไรไหม
- ไม่เป็นไร - นายควรเข้าไปในบ้านนะ
อย่าเสียมารยาทน่ะ
ถอดรองเท้าด้วย ไอ้เบื๊อก
ดูนี่สิ
มาสิ มาดู
เงินเยอะมาก ดีที่สุดเลย
ไลล์กลับมาขายยาตั้งแต่เมื่อไหร่
ทำไมถึงคิดว่าเขาเคยหยุดขาย เขาเพิ่งได้เลื่อนขั้นเลยเหอะ
แย่ใช่ไหมล่ะ คิดว่าตัวเองอยู่กับคนดี
และพบว่าตัวเองเป็นคนเลว
ดาร์เรน!
มาสิ แม่อยากเจอนาย
เจอหมอนี่แอบดูอยู่ในสนาม
- คนที่ไม่บอกครูเรื่องหนู - อีไล มาทำอะไรที่นี่
ดาร์เรนชวนผมมา
นี่ตีหนึ่งแล้วนะ กลับบ้านไป
- เค กลับละ - ยอมแพ้ง่ายๆ แบบนี้ตลอดเหรอ
เธอมาที่นี่ทำไม
เพราะเขางี่เง่าไงละ
ก็แค่ตามไลล์มา
เพราะอะไร
เธอมีเรื่องจะถามเขา
- โอเค พอได้แล้วละ - พอเมื่อไหร่ฉันจะบอกเอง
โอเค
มานี่สิ ไอ้หนู
เข้ามาอีก
ทำไมไม่ถาม
คำถามสำคัญสุดของเธอกับไลล์ล่ะ
ฉันจะทำให้เขาตอบเธอด้วยความสัตย์จริง
ทำไมคุณถึงขายยาอีก
- เพื่อเงินน่ะเพื่อน - แล้วทำไมเรายังจนอยู่ล่ะ
ฉันบอกว่าคำถามเดียว
ทีนี้ตาฉันบ้าง
ทำไมนายไม่บอกครูเรื่องลูกฉัน
มันเป็นกฎของนักโทษ อยู่ห่างมันเข้าไว้ หุบปากให้สนิท
นายสอนเขาดีนะ
กลับบ้านกันไปได้แล้ว
โอเค
วันหลังพาเขากลับมาอีกนะ
เราอาจจะคุยเรื่องโอกาสในการทำงานกัน
โอเค ขอบคุณ
อีไล
เวลาที่เขาพูดว่าก็แค่ทำเพื่อเงิน
เงินนั่นก็เพื่อครอบครัวเธอนะ
เขาทำงานนี้เพราะเขารักเธอ
ไปนอนได้แล้ว
ไลล์
ไลล์ กลับมาก่อน
กลับมานะ ไลล์
อย่าตามฉันมาอีกเป็นอันขาด ได้ยินไหม
ไลล์!
เมื่อกี้มันน่าอายมากนะ
คุณอายเหรอ ไลล์ คุณแม่งเป็นพ่อค้ายา
คุณกับแม่เป็นบ้าอะไรกัน
"ทำการบ้านไปซะ! กินบรอกโคลีสิ! เก็บกวาดครัวให้เรียบร้อย!"
คือแบบ… แม่ก็ติดยา
ส่วนคุณก็เป็นไอ้งั่งที่ทำให้แม่ติดยา!
เออ เร็วเข้า ไปกันได้แล้ว
อะไรเนี่ย ลุกขึ้นนะ อีไล ทำอะไรน่ะ ลุกขึ้น
- ลุกขึ้น! - ผมลุกไม่ได้
เดี๋ยวคุณก็ผลักผมลงไปอีก
อย่าร้องไห้สิ ไอ้ขี้ป๊อดนี่ ร้องไห้ทำไมเนี่ย
ผมไม่รู้
ก็แค่มีน้ำตาอยู่ในตัวผมเยอะมาก
มันไหลออกมาเอง
เอ้า เช็ดหน้าเช็ดตาซะ
รับไปสิ
ฉันรู้ว่าการขายผง เป็นวิธีที่ห่วยแตกในการหาเลี้ยงชีพ
แต่ไม่มีใครรวย จากการทำอาชีพสุจริตอีกต่อไปแล้ว
- ดาร์เรนก็พูดอะไรทำนองนั้น - เขาพูดเหรอ
เอาจริงนะ
อีกไม่นานเราจะไปจากที่นี่กันแล้ว
ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญา
ทุกอย่างจะดีมาก จนนายลืมไปเลยว่ามันเคยแย่
เคยสงสัยไหมว่าทำไมนายร้องไห้ง่ายจัง
เพราะผมมันขี้ป๊อด
ไม่ใช่ เพราะนายเป็นเด็กดี และจงอย่าอายที่จะร้องไห้
นายร้องไห้เพราะนายใส่ใจ
คนที่ไม่ร้องไห้ พวกเขาไม่สนห่าอะไรเลย
และพระเจ้ารู้ว่ามีคนงี่เง่าแบบนั้น เป็นอิสระอยู่มากพอแล้วในโลกนี้
นายโอเคไหม
ร้องไห้เสร็จรึยัง
เสร็จแล้ว
เอาละ กลับบ้านกันเถอะ
เอาละเพื่อน ตรงไปเข้านอนเลยนะ
ไง
แม่ไม่ได้ใช้ยา แต่ไลล์ขายอย่างที่เราคิดกัน
และบิค แด็งเสนองานให้ฉันทำ
ฉันคิดว่าเราช่วยเขาได้นะ
เข้าวงการด้วยกัน โกยเงินก้อนโต
จะได้มีเงินพาแม่ย้ายไปจากที่นี่ซะที
นายคิดว่าไง
(เด็กชายปะทะจักรวาล)
พรุ่งนี้ฉันไม่มีแรงแน่
นี่คือบททดสอบ ไม่มีบททดสอบใดมีค่า ถ้ามันผ่านไปได้ง่ายๆ
และนี่คือบททดสอบของนาย
บ๊อบบี้!
ดูสิว่าแม่นายมีความสุขแค่ไหน จะอยากให้ใครต้องไปเสี่ยงแบบนั้นทำไม
โรเบิร์ตเป็นพ่อนาย
พ่อเป็นอะไรรึเปล่า
มันจะดีขึ้นนะ แฟรงกี้
มันจะดีมากจนเธอลืมไปเลยว่ามันเคยแย่
ไอแวน โครลล์คือปีศาจที่คอยควบคุมทุกคน
ได้ข่าวไลล์บ้างไหม
ไม่ แต่ผมจะหาเขาให้เจอ ก่อนที่จะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเขา
บางครั้งเรื่องร้ายๆ ก็เกิดขึ้น เพื่อให้ได้เรื่องดีๆ มา
ผมสัญญาว่าภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
แม่ผมอยู่ไหน
แม่นายอยู่ในคุก
ฉันอยากเจอลูกฉัน
- นั่นลูกจริงเหรอ - มันไม่ใช่ความฝันครับ แม่
มีแค่นายกับฉันแล้วกัส จะไม่มีใครช่วยเรา
เคทลิน สปายส์ใช่ไหม ผมอีไล เบลล์
นายกับฉัน เราคือแสงสว่าง
การส่งลูกๆ ของเราออกไปสู่โลกภายนอก เป็นอะไรที่น่าภาคภูมิใจ
ทุกข์และสุขเป็นส่วนนึงของการเป็นมนุษย์
ถ้าไม่เจ็บ ก็ไม่ใช่ชีวิตจริงหรอกเพื่อน
สิ่งเดียวที่แม่ต้องทำคือเชื่อ
(เด็กชายปะทะจักรวาล)
(สร้างจากหนังสือของ เทรนต์ ดาลตัน)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล