-Bir tane daha al. -Sağ olun Bayan Bell.
Gerçi sen ve motorcu arkadaşların da
kanunlara riayet eden örnek vatandaşlar değilsiniz.
Asiler'in sayısız kanunu var ama. İnfazcısı benim, oradan biliyorum.
-Oğullarınızı iyi yetiştirmişsiniz. -İyilikleri için elimizden geleni yaptık.
İçeride olduğum dönemde Eli'ın mektupları, tutunduğum dalım oldu.
İtibarsızlığımı umursamadı, beni yargılamadı.
Neyse, ben de o yüzden uğradım zaten.
Bunu vermek için.
-Gerçekten mi? -Evet, al.
Tipi kayık, kusuruma bakma. Motorcu adam hediye paketlemekten anlamaz.
Mektuplarında hep gazeteci olmak istediğini söylemiştin.
Kayıtlarını bununla alırsın işte.
Hadi aç da bir dene artık.
Konuş da bir bakalım.
-Deneme, bir, iki, üç. -Evet.
Deneme, bir, iki, üç.
Güzel. Hemencecik gazeteci olursun.
-Hayali o, evet. -Kolay değil.
Staj şart. Ya da yepyeni bir konuda bir yazı kaleme alacaksın.
Bende hikâye çok.
Cezamı yattım, aynı suç için tekrar atamazlar.
Neresini anlatayım?
EVRENİ YUTAN ÇOCUK
SONA ULAŞAN ÇOCUK
Suç dünyasında nam salmanın sıkıntısı herkesin hep peşinde olması.
Polis bizzat bakmayı da ister ama genellikle…
Warwick'in dışlarında bir bar.
Sidneyli Bandidos üyeleriyle doluydu, mekânın sahibi gibilerdi.
BICH DANG VEFAT ETTİ
Al canım, bu sana.
DOSYANIN İÇİNDE BICH DANG'DEN KALAN BELGELER MEVCUTTUR
İllaki komşu ülkelerden bir çete peydah olur…
Kan revan içinde üstümde ahşap kırıklarıyla uyandım.
Ayağa kalkmaya çalışırken iri yarı biri üstüme uçtu.
Tuttum ensesinden, dedim ki "Sen kimlerdensin lan?"
DARRA'DA VİETNAM ESİNTİLERİ
VANUATU BANKASI HESAP DÖKÜMÜ
"Kimlerden mi? Barın sahibiyim lan ben. Daha da buraya gelmeyin" dedi.
Ne var?
-Alex Bermuda mı? -Kim soruyor?
Courier-Mail'den Brian Robertson.
Bir çocuk geldi, adı Eli Bell'miş. Diyor ki ona hayat hikâyeni anlatmışsın.
Doğrudur, yapmışımdır. Her kelimesini bassan iyi edersin.
Kaç sayfa, gördün mü? Çocuk kendini Brisbane'li Tolstoy sanıyor.
Olmadığını nereden biliyorsun lan?
Sence Bay Bermuda'nın hapis sonrası planı ne?
Abim Gus, hayır işi yapsın diye uğraşıyor.
Alex para toplamaktan anlarmış.
Çok iyi anladığından hiç şüphem yok.
Peki buna ne kadar istiyorsun?
Bilmem, standart fiyat nedir?
Çünkü ben aslında iş arıyorum.
-Ne işi? -Suç muhabiri asistanlığı.
Rüyanda görürsün. Lisen bitti mi oğlum senin? O iş yaş.
Ama renk katacak bir şeyler yazabilirsin.
Ne gibi?
Sayfayı doldurmak için bastığımız tanıtım yazıları işte.
Gayrimenkul promosyonu, çiçek şöleni, en iyi büyükanne yarışması…
Herkes kotaramaz ama belli ki sen doğuştan yeteneklisin.
Olur.
Peki madem. Shirley'ye söylerim, seni giriş ücretinden başlatalım.
Tamam.
-Ekibe hoş geldin. -Teşekkürler.
Arkadaşlar, bu gencin adı Eli Bell.
İşinizde gözü var.
Hadi ikile.
YAZI İŞLERİ MÜDÜRÜ
Böylelikle toplanan miktar 223.000 oldu ama bu da hâlâ hedefimizin altında.
Vakit ayırdığınız için teşekkürler.
ROTARY INTERNATIONAL OXLEY ROTARY KULÜBÜ
Merhaba. Çok teşekkürler. Tanıştığımıza çok memnun oldum.
Lan! Of!
-İyi misin? -Evet, sıkıntı yok.
Evet… Marşa bas.
Evet, güzel.
Ha siktir! Boşa alsana be.
Yuh lan.
Şimdi dene.
Hah!
-Bilin ne oldu! -Ne oldu?
-İşi kaptım. -Hadi be!
-Süper olmadı mı? -Ben demiştim ama!
Artık gerçek gazeteci oldum.
Vay be. Eli, seninle gurur duyuyorum. Müthiş bir başarı.
-Ne oldu dersin? -Ne?
İşi kaptım.
-Cidden mi? Helal! -Sağ ol.
Gazeteci oldu artık! Madem öyle, şu 50 dolar borcunu konuşalım.
-İş bul, kazan. -Arabayı tamir ediyorum.
-Çalışıyor mu? -Evet, homur homur.
-Tertemiz olmuş. -Evet, kıyak oldu.
-Beni almaya geldi, gitmem lazım. -Tamamdır.
-Kral adamsın. -Sağ ol baba.
-Tebrik ederim. -Selam dostum! Oğlum gazeteci oldu!
Şöyle koyalım.
BOB'UN KİTABEVİ
Havana'daki Adamımız. Okudun mu?
Evet, vermek biraz koydu. Greene'in en sevdiğim eseri.
-Jane Austen de varmış. -Evet.
-Bu ara tekrar yükselişte. -Öyle.
"İyi romandan hazzetmeyen adam, çekilmez bir aptaldır."
Hepsini alırım.
Öyle mi?
-Hepsine 20 kâğıt iyi mi? -İyidir.
Teşekkürler çocuklar. Sağ olun ya.
Hey gidi.
Mutlu duruyorsun.
Sonuçta kutular dolusu şeyi aldı
ve haftada üç gün dükkâna bakmam için bana para verecek. Bana!
-Vay be. -Aynen.
Agorafobin ne olacak? Bir sürü müşteri gelir oraya.
Darra'da bir kitabevi, Frankie. Büyük kalabalıklar göreceğimi sanmam.
Ama evet, biraz para kazanacağım ve nihayetinde…
Her hâlükârda sana borçluyum Frankie.
Ben de sana borçluyum. Ben içerideyken çocuklara çok iyi baktın.
Bence pek de iyi bakmadım ama sağ ol.
Buraya taşındığımdan beri içmediğin için de minnettarım.
Çabaladığını biliyorum.
Var ya, aslına bakarsan…
Aslında o kadar da canım çekmiyor.
Ama senin ve çocukların burada olması
beni bir nebze yatıştırıyor.
Ama merak etme yani, sizsiz de idare ederim.
Size bağımlılık geliştirdiğimden değil.
İyi geliyor sadece.
Ne iyi bir gündü ama, değil mi? Ne gündü be! Efsaneydi.
MODERN AİLE İNZİVASI
Vanuatu'dan gelen banka bilgilerini iyi kullandın ama gerisini çaktırma.
Yerin kulağı var.
-Caitlyn. -Eli? Hayırdır?
Seni dinleyip Brian Robertson'a çok cazip bir yazı verdim.
Hadi canım! Çak madem.
-Başlığı neydi? -"Alex Bermuda, Suç Hayatım."
-O sen miydin? -Evet.
Yani Dave Cullen baştan yazdı ama ana malzeme benim röportajım.
Hiç şaşırmadım. Sana düzgün bir maaş verseler bari.
Giriş ücreti veriyorlar işte.
-Yani ne kadar? -Bilmem, sormadım.
Haftada 200'den azsa zam iste.
Tamam. Vanuatu nasıldı?
-Vanuatu'da olduğumu kim söyledi? -Brian bahsederken duydum.
İyiydi ya, tam tatillik yer.
Görüşürüz madem.
Ne yapıyorsun be?
Biraz form tutayım dedim işte.
-Annem için mi yapıyorsun? -Hayır.
Yani… Olabilir, belki.
-Lyle epey kaslıydı, değil mi? -Evet, boksörlük yapmış.
Kadınlar kaslı kollara bayılıyor.
Niyeyse artık. Benim kollarımda pek bir numara yok.
Yanlış anlama da seni kolların yüzünden terk ettiğini sanmıyorum.
Yok, haklısın.
Telafi edecek bir sürü hatam oldu.
-Teddy'ye posta koydun en azından. -Pek sayılmaz.
İyiydin baba, her zamanki gibi sapıtmadın.
Baba demen hoşuma gidiyor.
Lyle'ın hayatta olduğunu umuyor mudur?
Lyle'ın dönmeyeceğini biliyor baba.
-Hava da ne güzel. -Evet ya, çok iyi.
-Birini seviyorsan… -Evet.
…normalde yapmayacağın şeyler yaparsın.
-Ne gibi? -Bilmem, seni korkutan şeyler.
Süpermarkete gitmek gibi.
-Evet. -Mesela yani.
Belli ki bu meseleleri irdelemişsin. İş yerinde birine göz mü koydun?
Biri var gibi
ama beni aşar.
Ben de ilk başta annen için aynı şeyi düşünmüştüm
ama sorana kadar bilemezsin.
Şimdi yerli kahramanlarımıza geçelim.
Dinleyicilerimiz belki Shelly Huffman'ı hatırlar.
Elli bin dolarlık anonim bir bağışla hayatı değişen genç kadını.
Shelly'yi durdurabilene aşk olsun.
Eli, Robert! Radyoda Shelly'den bahsediyorlar.
Engelli ilkokul öğrencileri için topladığı bağışlar, 200.000 doları aştı.
İkili bu yıl Queensland Kahramanları listesine girdi.
-Topluma olağanüstü faydaları görüldü. -Hadi canım!
-Atlas'ın hayırsever sahibi Tytus Broz… -İnanmıyorum!
Yok artık, Gus bu yıl Queensland Kahramanı olacak!
Susun! Herkes sussun!
Ödül töreni Brisbane Belediye Sarayı'nda yapılacak.
Ne? Tören de mi varmış?
Başbakan Bob Hawke, yoğun eleştirilerin odağı…
Tamam. Tartışma istemiyorum, gidiyoruz.
Yeterince bilet yoksa benim gelmem şart değil.
-Hayır, geleceksin Robert. -Peki madem.
-Sen niye sırıtıyorsun? -Öylesine.
Benim niye haberim olmadı?
İlk sayfa haberi bu, gazeteci değil miydin sen?
Evet… Dave Cullan.
Indooroopilly'de bulunan bacakları kesik cesedi takip et.
Uyuşturucu savaşı mı yoksa başka bir mesele mi var?
Caitlyn, konuştuğumuz özel konuyu soruşturmaya devam et.
Tamam mı? Evet, Carl.
Sam'le birlikte Ulusal Parti'nin durumuna bakın.
Bence bu haber iki parçalı.
Queensland boka mı batıyor
ve Mike Ahern burnumuzu boktan nasıl çıkaracak?
Başka ne vardı…
Peki Queensland Kahramanları'nın geleneksel böbürlenmesini
yazmak isteyen var mı?
-Aslında ben… -Eli, senin burada yerin yok.
Biliyorum ama abim listede de…
Niye, ne yaptı? Cape York'a kadar zıpladı mı?
Hayır, engelliler için arkadaşıyla 250.000 dolar topladı.
Anladım.
-Bunu yazmak mı istiyorsun? -Evet.
Tamam Eli, hepsini yaz.
Boşlukları öyle doldururuz. Tören öncesi, sonrası falan.
Senindir, keyfine bak.
Yelkenliyle dünyayı dolaşan ev hanımı var,
Everest'e tırmanan, ayak parmakları eksik tek gözlü adam var.
"İnsan azminin zaferi" veya "Avustralyalılar müthiş" falan.
-Tytus Broz'la röportaj yapayım mı? -Bunu niye istiyorsun?
Ödülleri bu sene o verecek de…
Her sene o veriyor zaten. Asıl o vermese haber olurdu.
-Neyse. Çıkarken kapıyı kapat. -Tamamdır.
-Niye Tytus Broz röportajı? -Çünkü yazımdaki ödülleri o verecek.
Dışarıda bir konuşalım mı?
Tytus Broz karanlık işlere bulaşmış.
Fitili ateşleyen sendin. Bich Dang'le konuşmamı sen söylemiştin.
Hayatının tehlikede olduğunu söylemişti.
Paranoyaklık ediyor diye düşünmüştüm
ama birkaç gün sonra sözde tekrar inme geçirip öldü.
Sonra gazeteye bu geldi, benim adıma gönderilmiş.
-Bu ne? -Bich Dang'in avukatı yollamış.
Vanuatu'daki bir hesaptan denizaşırı transferler.
Hesabın gizli sahibi Tytus Broz. İmza yetkisi de Bich Dang'deymiş.
Alıcıyı hâlâ araştırıyorum.
Asıl soru, Tytus Broz niye Vietnamlı bir restorancıyla iş yapsın?
Tytus Broz deposunda
sık sık sabıkalı, suçlu ve eski bağımlı çalıştırıyor.
Lyle da işe o sayede girdi.
Belki Tytus, Bich Dang'e onlar üstünden eroin sattırıyordu.
Üvey babam da aynı durumdaydı.
Yani Brisbane'in en önde gelen hayırseveri eroin ticareti yapıyor diyorsun.
Ya zaten öyle zengin olduysa? Protezden çok daha kârlı olduğuna eminim.
Tamam. Çalıştırdığı suçluların isimlerini biliyor musun?
Üvey baban hariç yani.
Teddy Kallas. Güvenilmez bir tip.
Tamam. Başka var mı?
Ivan Kroll. Parmağımı kesen oydu.
Üvey babama saldıran da muhtemelen oydu.
-Bunları kimseye anlattın mı? -Hayır.
ŞİRKET ADI ALPACA GLAMOUR
GENEL MÜDÜR I. G. KROLL
MERKEZ POLİS KARAKOLU
Tytus'ın gizli hesabından Avustralya şirketlerine yapılan ödemeler.
Seninle asıl konuşmak istediğim şirket şu.
Alpaca Glamour… Ne üretiyorlar? Kesin yapay kasık kılı falandır.
Şirketin sahibi Ivan Kroll.
-Tytus alpaka kılı mı alıyor yani? -Hem de 500.000 dolarlık.
Epey protez üretiyor.
Kıllı protez ürettiğini sanmıyorum Tim.
Bir sor istersen.
Ivan Kroll'la konuşsam daha iyi.
İrtibatın var mı?
-O pisliği nereden tanıyayım? -Diğer tüm pislikleri tanıyorsun sonuçta.
Bir meslektaşım ikinizi bir davette görmüş.
Rahatsızlığından önce Bich Dang'in verdiği bir yemekte.
Belki sohbet etmişizdir. Resmiyette hiç suçlanmadı.
-Ne konuştunuz peki? -Yapma böyle Cait.
Düşün ki yardım davetine katılıyorsun, biraz içiyorsun.
Yüzü protezli bir adamla
protezi karşılayan büyük hayırseveri görüyorsun.
-Alpakalardan mı konuştunuz? -Olabilir, hatırlamıyorum.
Merhaba, ben Tim.
Beni diğer telefonumdan arar mısın lütfen? Seni bir konuda bilgilendirmem gerek.
LEARY İNŞAAT
-Alo, Bay Leary mi acaba? -Evet.
Courier-Mail'den Caitlyn Spies.
Siktir git lan.
Anladım, süper.
Takma gözü neden kara gömdüğünüze biraz açıklık getirebilir misiniz?
Şöyle, zirveye çok yaklaşmışken cebimden düştü
ve onu arayacağım diye daha da fazla parmağımdan olmak istemedim.
Evet, doğru. Tabii, haklısınız.
Gerçi dönüşte olmuştu sanırım.
Sizi daha sonra arasam olur mu?
-Sonra mı? Olur tabii. -Teşekkürler.
-Selam, hayırdır? -Bir şeyler öğrendim, haklıymışsın.
Tytus, Ivan Kroll'a düzenli ödeme yapıyormuş.
Raymond Leary ile de iş yapmış.
O kim?
Kendini girişteki kapılara çarpan adam vardı ya?
-Lütfen camdan uzaklaşın. -İçeri alın!
-Hatırladım. -Tytus'a beton işi yapmış.
Benimle kesinlikle konuşmuyor ama belki seni hatırlar.
Bay Leary, ben Eli Bell.
Ben de Caitlyn Spies.
Ona hayır demiştim.
Gazete şikâyetinizle pek ilgilenmedi, biliyorum.
Hiç ilgilenmediler.
Olayı tekrar araştırıyoruz.
Tytus Broz size yurt dışından ödeme yapmış.
Ne karşılığında olduğunu merak ediyoruz.
Kimse sizi bir şeyle suçlamıyor.
Broz'un bunu neden kayıtlara geçirmediğini öğrenmek istiyoruz.
İflas ettim ben be. Karım dayanamayıp intihar etti.
Dört yıl önce gelecektiniz.
Hâlâ geç değil.
Slim Halliday diye bir tanıdığım işlemediği bir suçtan 25 yıl hapis yattı.
"Ya kötü anılarına saplanıp kalırsın ya da hayata tekrar sarılırsın" demişti.
Tek istediğimiz, Tytus'a yaptığınız işi öğrenmek Bay Leary.
Lütfen.
Evet, istenen projenin teknik detayları bunlardı.
Bir medikal mimar getirmişti.
Herif projeyi değiştirip değiştirip suçunu bana atıyordu.
Medikal mimar nedir?
Hastane mimarı yani. Çabuk parlayan bir tipti.
Her şey standart dışıydı, bağlantı elemanları ithaldi.
Kim bilir amaç neydi.
Sence Tytus ne inşa ettiriyordu?
Hiçbir fikrim yok.
Steril alan, kimyasal madde deposu, AR-GE bölümü…
Basit bir uyuşturucu işinden çok öte olduğu belli.
Bahsetmek bile Leary'yi gerdi.
Ivan Kroll'dan mı korkuyor acaba? Herif elektrikli testereyle adam doğruyor.
Eminim herkesin buna inanmasını istiyordur
ama sonuçta gölgelerde yaşayan bu tarz insanlar
ne kadar az tanınırlarsa o kadar rahat ederler.
Suçları ifşa olur olmaz tüm nüfuzları buharlaşıp uçar.
Polis kollamayı bırakır, tanıklar konuşmaya başlar.
Sonunda gün ışığına yakalanıp vampir gibi kül oluverirler.
Sen ve ben… İşte o ışık biziz.
Manzaralı bir yer seçmişsin.
Bağlantımızı şimdilik koparmam gerektiğini söylemeye geldim.
Elini yaptırdığın çocuk var ya? Eli Bell.
Gazetede çalışmaya başlamış.
Tytus Broz'la aranda gerçekleşen para alışverişinin izini bulmuşlar.
Bu iş ikinizi de sıkıntıya sokabilir.
Patron bundan hoşlanmaz.
İşte meseleyi şöyle bir tartarsak
bence herkes için en iyisi bir süre yurt dışına çıkman olur.
Yıllar önce söylemiştim, o sıçanların işini bitirecektik.
Geçti artık Ivan.
Bir aptallık edersen daha da dikkat çekersin.
Torbacısı, serserisi neyse de gazete muhabiri…
Eminim patron bu mevzunun sessiz sakin kapanmasını ister.
Bu mevsimde Avrupa bileti epey ucuz oluyor.
Ne bileyim, kökenlerini araştırman için iyi bir fırsat olur belki.
Sen git kendi kökenini araştır lan.
Bil ki işler karışırsa seni kollamam çok zor olacak.
Baştan anlaşalım yani.
Anlaştık.
Güzel.
-Açık sözlülüğün için sağ ol Tim. -Ne demek.
Minnettarım. İşleri yoluna koyayım bari.
Selam canım.
Bir tanem benim, merhaba.
Uslu kızım benim.
-Eli! -Lan! Oha be Gus.
Pardon, seni merak ettim de.
Ivan Kroll'u gördüm sanki, o yüzden seni karşılayayım dedim.
-İyi misin? -Sen ödümü koparana kadar iyiydim.
Hadi gidelim madem.
Hayırdır? Eskiden hep ortamların en aklı başında, en sakin adamıydın.
-Gus! -Bilmiyorum ya.
Aklımdan sürekli kötü şeyler geçiyor. Teddy anneme saldırmadan önce de olmuştu.
İnsan bir haber verir madem.
Eli, ben de bildiğimden değil ki.
Sen kafanda ne canlandırıyorsun bilmiyorum ama ben kâhin falan değilim.
Gözümün önüne alakasız imgeler geliyor, o kadar.
Gördüğüm her rastgele imgeyi de gelip sana anlatamam.
Dayaktan kurtaracaksa anlat.
Şöyle diyeyim, kafamda bütün bir resim bile oluşmuyor.
Tam bir deli gibi konuştun.
Evet ama çok tuhaf değil mi? Delilik dediğimiz her şey gerçek çıkıyor.
Efendim?
Selam, pardon. Şey…
Uyku tutmadı ama odamdaki ampul patlamış.
Kitap getirmiştim.
Tabii, geç.
Teşekkürler.
İstersen ben kanepede yatabilirim.
Gerek yok.
Peki.
Trafik kazasını konuşacak mıyız?
Konuşmasak?
Olur.
Çocukları ne kadar sevdiğimi biliyorsun. Onlar için gerekirse canımı veririm.
Umarım buna gerek kalmaz.
"NATÜRMORT"
Anne, açma!
-Kaldırdım, pardon. İmzanız gerek. -Merhaba. Zilimiz var yalnız.
Pardon, artık yokmuş.
Tamamdır.
-İyi günler. -Teşekkürler.
"Queensland Kahramanları resmî ödül töreni."
İşte!
-Babamla sen… -Hayır.
-Daha cümlemi bitirmemiştim. -Bitirme çünkü öyle bir şey yok.
Olsa bile seni hiç ilgilendirmez.
İyi. Kapıya daha temkinli bakar mısın?
Eli, tek başıma kapıya bakacak yaştayım bence.
-Sende de başladı deme sakın. -Nasıl? Ne başlayacak?
Şey işte… Agorafobi.
-Yok, hayır. -Peki.
-Sırf seni düşündüğümden. -Eli'cığım.
Çok hoşsun ama ben başımın çaresine bakarım.
Bir haber verecekmiş, birinci hatta.
Teşekkürler Sophie.
Haber vereyim dedim, bahsettiğimiz mesele toprağa gömüldü.
Gerekirse gazeteciyi de konuşur…
Yok, hepsinin kaynağı o çocuk.
Getirteyim de ne bildiklerini öğreneyim.
-Hayırdır? -Tim Cotton kayıp.
Oha. Onunla malum kişiyi konuşmuş muydun?
Evet. Her şeyi inkâr etti tabii.
-Resmen şey gibiydi… -Eli, odama.
Görüşürüz.
Güzel yazıyorsun, devam et. "Geçmişe Dönüş Yılım" şahaneydi.
-Tytus Broz'la röportaj istemiştin. -Öyle mi?
Durduk yerde aradı, şirketiyle ilgili yazı yazdırmak istiyor.
Yani kaldır o çiroz kıçını da bir Brookfield'a git.
Fotoğrafçı Jeff araba ayarladı, seni 14.30'da kapıdan alacak.
-Ödül töreni için abime söz verdim. -Akşama o, bol bol vaktin var.
-Başka biri gitse? -Eli! Bizzat seni istedi, hayranınmış.
Broz gibi biriyle röportaj yapmak devasa bir sıçrama olur.
-Gazeteci olmak istemiyor musun? -İstiyorum.
İyi! Defterini al da siktir git madem. Beş dakikan var.
Bence Tytus şüphelendi. Beni Brookfield'a çağırtmış.
Ben de geliyorum, sakın bensiz gitme.
-Selam. -Atla.
İyi, peki.
Pardon, fotoğrafçıyı bekliyordum da.
Dert etmez o.
-Peki ya Brian? -Sikmişim Brian'ı.
Unutma ki Brian'ın özünde tek bir derdi var.
Atlatma haber.
Atlatma haber götür, ne yaptıysan affetsin.
Ben daha çok ölmekten korkuyorum.
Ondan ben de korkuyorum Eli.
Ama biz neyiz demiştim sana? Gün ışığıyız biz.
Güneş olup doğacağız.
-Nasıl oldum? -Bereli Caitlyn Spies gibi oldun.
Düşündüğümüz kadar tehlikeli biriyse sana, bana, sevdiklerimize bela olacak.
Fazla kışkırtma yani.
Bay Broz sizi okuma odasında ağırlayacak. Buradan buyurun.
Bay Broz birazdan sizinle olacak.
Kimsin? Gus mı?
Bir sorum var.
Sen ben misin?
Yani… Sence?
Soruya soruyla cevap verme. Düzgün cevap istiyorum.
Düzgün cevap diye bir şey yok Gus, hâlâ anlayamadın mı?
Her şey, her şeye bağlı. Başka bir soru sor.
Eli… Eli ölecek mi?
Hepimiz öleceğiz Gus, eninde sonunda.
Ama…
Gus! İyi misin?
-Evet. -Ne oldu?
Biraz panik oldum sadece.
-Bir ödül töreni için panik olunur mu? -Yok, ondan değil.
Eli için endişeleniyorum, ondan.
Neden ki?
Başı beladaymış gibi, bir şey yapmalıymışım gibi hissediyorum.
Anladım.
-Fikrimi söylememi ister misin? -Evet, her zaman.
Bence sen onu hep koruyup kolladın, tıpkı annemin bana yaptığı gibi.
Ama bir akşamlığına kendini düşünmen de gayet normal bir şey.
Evet, haklısın.
Eli Bell?
Ben… Ben fotoğrafçısıyım.
Otur.
Lyle Orlik'in üvey oğluymuşsun.
Başın sağ olsun, yazık oldu.
Beğendin mi?
Oldukça… Oldukça ayrıntılı.
Gerçek kol da ondan.
Biri mi bağışladı? Ölü biri yani tabii ki.
Bu işleme plastinasyon deniyor.
Kemik ve kaslar plastiğe dönüştürülüyor.
-Kullanılmaz durumda yani? -Elbette, ziyadesiyle ağır.
Elektromekanik kollarda çok sorun çıkıyor. Ne yazık ki aslının yerini tutamıyor.
-Kaydetsem sorun olur mu? -Olur.
Bir konuşmanızı hatırlıyorum, kızınız kolsunuz doğmuş.
İşte o zaman hayatınızı yedek parçalara, protezlere adamaya karar vermişsiniz.
Sayısız zorluk yaşadı.
Senin de bir parmağın yok.
Kazara kesildi.
Hiçbir şey tamamen kazara yaşanmaz, haksız mıyım?
Bakabilir miyim?
Güzel iş çıkarmış. Geri dikilmesini istemiş miydin?
-İşe yaramazmış, kıpırdatamazmışım. -Uzuvlar ve yüzlerde de öyle oluyor.
Yenisini çıkartmayı becerene dek esneğini yapabilsek bari.
Bu konu üstünde çalışıyor musunuz?
Gidip şuna bir bakayım.
Kuş değil mi, hepsi beyinsiz bu meretlerin.
Hatasından ders çıkarır diyorsun ama yok.
Eli?
Müsaadenizle.
Ölmemiş.
"Sonun, ölü mavi bir çalı kuşu."
-Birinden alıntı mı yaptın? -Abim söylemişti.
-Ölmemiş. -İlk fırsatta ölür mutlaka.
-Bahçenizi gezebilir miyiz? -Hayır.
Gereken malzemeyi topladınız bence. Ödül törenine hazırlanmam lazım.
-Eşyalarımı alayım. -Tabii.
Beni iyi dinle Eli Bell.
Onu da seni de gayet iyi tanıyorum.
Sen de beni çok iyi tanıyorsun.
Sophie, arkadaşları uğurla.
Ivan Kroll'un işini tanıyıp da puan verirmiş gibi "Güzel iş" dedi resmen.
Büyük hayırsever hikâyesine inanmıyorsun yani?
İşte ilk atlatma haberin Eli.
-Brian beni gebertecek. -En fazla bağırıp masasını yumruklar.
Ben açıklarım, tamam mı?
Akşam törende olmam gerek. Abime gideceğime söz verdim.
Eli, ne olursun odaklan, tamam mı?
Raymond Leary, Tytus'a özel bir tıbbi tesis inşa etmiş.
Parası muhtemelen eroinden.
Tytus da mülkünde dolaşalım istemiyor.
-Hiç mi ilgini çekmedi yani? -İşimi kaybetmeye değer mi?
Karanlık çöküp Tytus gidince duvardan atlayıp sığınağı yoklayalım.
Giremezsek Brisbane'e döneriz.
Hem Brian seni kovmakla tehdit ederse beni de kovmasını söylerim.
Ne diyorsun?
Son yarım saatimiz millet.
Caitlyn Spies ve kahrolası Eli Bell nerede ulan?
-Hay sıçayım. -Selam.
-Ne yapıyorum ben ya? -Dur, ben halledeyim.
-Sakin ol, gayet iyi gidiyorsun. -Tamamdır.
Bunu yapmana da minnettarım.
Büyük kalabalıklardan pek hazzetmediğinin farkındayım
ama Gussie için büyük bir gün, Eli için de bir nevi öyle.
Hatta ikimiz için de büyük bir gün.
Oğullarımızı uğurluyoruz.
Biri bildiğin gazeteci oldu, diğeriyse Queensland Kahramanı.
Gurur verici, haksız mıyım?
Evet, aferin bize Frankie.
Hadi.
Evet… Abartacak bir şey yok.
Hay sıçayım.
İyi misin?
-Bir şey sorabilir miyim? -İşle mi alakalı?
Şahsi sayılır.
Sor.
Sence iki iş arkadaşı sevgili olabilir mi?
Hadi bakalım.
İdeal bir dünyada, iş arkadaşı olmasak ne olurdu sence?
Of be Eli, hiç pes etmeyecek misin?
İyi bir gazeteci asla pes etmez. Brian Robertson öyle diyor.
Ha siktir.
Bizi görmüş müdür?
Tamam, hadi inelim.
-Ivan. -Efendim patron?
Sana bir iş vereceğim.
Genç dostumuz ve şu gazeteci kadın tesise hadlerini aşan bir ilgi duyuyor.
-Kurtul onlardan. -Yola çıkıyorum.
Hadisene.
Biz kafayı yemişiz lan.
İlerledikçe iş daha da boka sarıyor.
Uzuv çiftliği kurmuş resmen. Burası bir yedek parça tesisi.
-Tanıyor musun? -Üvey babam.
Eli…
Lyle'ı buraya koymuş lan.
Çok üzgünüm.
Dur, ne yapıyorsun?
-Eli, ne yapacaksın onu? -Kanıt işte.
Peki.
Gidelim.
Dur, şey…
Acil yardım hattı. İhtiyacınız nedir?
Adım Caitlyn Spies.
Tytus Broz'un Brookfield'daki mülkünde sığınak benzeri bir yerdeyim.
Bir cinayet işlenmiş.
Şu anda hayatınız tehlikede mi?
Siktir.
Koş!
Eli!
Siktir!
Ağzına sıçayım.
Eli, koş! Hadi gel. İyi misin?
Ha siktir!
-Siktir, öldürdük mü? -Bilmiyorum, sikimde de değil. Bas!
Peşimizde mi?
Bilmiyorum.
Lan, resmen boka battık.
QUEENSLAND KAHRAMANLARI 1989
Evet… Sorun yok.
-Gussie! Shelly, nasılsın? -Merhaba. İyidir.
-Selam anne. -Eli nerede?
Haber yapıyormuş, gecikti. Brookfield'daydı sanırım.
-Brookfield mı? -Dert etme anne, gelecek.
Ben bir ararım, tamam mı?
Gussie iyi mi?
Yok bir şeyi ya. Klasik performans anksiyetesi.
Evet, aynen.
-Size yerimizi göstereyim. -Tamamdır, hadi tarif et MacDuff.
Dikkat dikkat, biz geliyoruz.
-Pardon. -Kahraman geçiyor.
-Haber var mı? -Birazdan burada olur, geliyor.
QUEENSLAND KAHRAMANLARI 1989
Hanımlar ve beyler, saygıdeğer misafirlerimiz,
bugün altı çok özel Queensland'linin başarılarını kutlamak için buradayız.
Girizgâha hiç ihtiyaç duymayan bu kıymetli beyefendiyi
Brisbane'e yaraşır şekilde samimiyetle karşılayalım mı?
Karşınızda, Tytus Broz.
Teşekkürler başkanım.
Sizleri bir keşif yolculuğuna davet etmek istiyorum.
Başaracağız, tamam mı? Söz veriyorum.
Biyomekanik implantlar, binlerce hastaya duyma yetilerini yeniden kazandırdı.
Umuyorum bir gün aynısını görme yetisi için de söyleyebileceğiz.
Ancak önümüzdeki asıl engel günümüz teknolojisi değil,
insanların gereksiz ahlaki hassasiyetleri.
Eğer bu son engeli de aşabilirsek oldukça kısa zamanda
tüm uzuvlarımızın işlevli replikalarıyla değiştirilebildiği
yepyeni bir çağa girebiliriz.
Gerek imal edilmiş gerekse toplanmış replikalarla.
Gelecek sandığımızdan daha yakın olabilir.
Daima ilerleyin,
toplumun tabularını yıkma cesaretini gösterin
ve hiç ama hiç kimsenin
hayallerinizi sekteye uğratmasına izin vermeyin.
Bu adam kötü biri!
Bu şerefsizi dinlemeyin!
Üvey babamın kafasını kesmiş!
-Deneyleri için kaba koymuş! -Ne diyor bu?
-Katilsin lan sen! -Saçmalıyor.
-Güvenlik gelebilir mi? -Sahtekâr!
-Bu genci alalım. -Ruh hastası bu!
-Bay Broz, ifadenizi alacağız. -Ne diyorsun?
-Ben bir şey yapmadım. -Bay Broz!
Asıl bunu sahneden almanız gerek.
Çok üzgünüm hanımlar ve beyler. Ara verip durumu açıklığa kavuşturacağız.
Üzgünüm anne, tek çarem buydu.
Ortalık karıştı.
Ivan Kroll'u gördüm. Aileni götürmen gerek.
-Yanlarından ayrılma, tamam mı? -Yakında görüşürüz.
Anne! Baba! Gus!
Lan! Dur, yapma!
-Eli! -Eli! Baba!
Robert! Robert?
Sen dur, ben Eli'ı bulayım.
GİRİLMEZ
Buradayım, seninleyim.
Bak bana, uyuma.
-Seni seviyorum. -Yanındayım.
Geldim. Benim, Gus. Tamam mı?
Hayır, uyuma. Beni, bizi bırakma.
Söz veriyorum, ölmeyeceksin.
Hayır.
Eli.
Uyuma.
Ölemezsin.
Hadi, bırakma beni.
Söz ver bana, ölmeyeceksin.
Caitlyn?
Günaydın.
Hastanedesin.
Babam nasıl? Kurtuldu mu?
Evet. Az önce buradalardı. Nöbetleşe bekliyoruz.
Ailemi sevdin mi?
Çok iyiler.
-Beklediğimden çok daha normaller. -Üzerinde çalışmışlar sanırım.
BÜYÜK İŞADAMININ KARANLIK SIRLARI! ÖZEL HABER! - CAITLYN SPIES VE ELI BELL
Bunu ben yazmadım.
Yazmadın ama yazacaksın. Bu daha sadece tanıtımı.
Brian yazı dizisi planladı, televizyona da çıkacak.
Suç masasına hoş geldin ortak.
-Oturmak ister misin? -Olur.
Slim Halliday'in dediğine göre zaman, sen ne dilersen o olurmuş.
Çabuk geçsin istersen kandırıp hızlandırabilirmişsin.
Ama her ayrıntıya dikkat ederek yavaşlatabilirmişsin de.
Bunu yazarken yaptığım da buydu.
Uyanmış!
Kalktığını görmek harika. Bizi biraz meraklandırdın.
Boynun nasıl baba?
Birazcık şah damarım kesildi, o kadar.
Ufak bir şey ya. Göründüğü kadar kötü değilmiş.
Benim için bıçak yedin baba.
Doğru zamanda yanlış yerdeydim sadece.
Asıl kahraman Gussie'ydi.
Beni kurtardın Gussie.
Deli deli konuşmayın.
Çok tuhaf değil mi? Delilik dediğimiz her şey gerçek çıkıyor.
Hadi bakalım, toplu sarılmaca.
Gelin.
-Çok tatlı. -Müthiş.
-Yavaş, oram buram sızlıyor. -Kusura bakma.
Gus haklıydı. Sonum, ölü mavi bir çalı kuşu oldu.
Ama hepimiz için birçok şeyin başlangıcı da oldu.
O andan, patlayan yıldızlar gibi sonsuz bir anı bombardımanı doğdu.
Olanları dönüp düşününce gerçek hayatı masallardan ayırmak güç.
Ama özü gerçek, biliyorum.
"Kendini toplayan adam."
"Can bulan anne."
"Ruhunu yakalayan sanatçı."
-Yemek hazır. -Evet millet.
Hadi Shakespeare, kaldır kıçını. Şuna baksana.
Evet.
Hadi.
İşte hikâyem bu.
Abim Gus çoğunu öngörmüştü aslında.
Beni yıldızların önünde çenemi çıkarırcasına esnerken görüp
boyumdan büyük işlere kalkıştığımı ima etmişti.
Yani bana o an taktığı lakapla seslenmiş, "Evreni Yutan Çocuk" demişti.
-Evet, lütfen. -Kıpırdama.
TRENT DALTON'UN KİTABINDAN