Downloaded @ subs4series.com
-Τρέξε, Κόσους! Τρέξε! -Περιμένετέ με!
Αφήστε ό,τι κάνετε και ελάτε. Ο Γιέμος γύρισε.
-Μη σπρώχνετε. -Πού είναι; Τον έχετε δει;
Ήρθε χθες βράδυ από το ποτάμι.
Να τος!
-Να ζήσουν οι βασιλιάδες! -Να ζήσει ο Γιέμος!
Πού είναι ο Βίρος;
Εσύ τον έσωσες!
Χαιρέτησέ τους, σε περίμεναν.
Δύο Ρωμαίοι πέθαναν στο ταξίδι.
Άλλοι τρεις εξαφανίστηκαν.
Ρίσκαραν τις ζωές τους, για να σώσουν τη δική μου.
Μη γιορτάζετε.
Αλλά γυρίστε στα σπίτια σας...
κάντε θυσίες στους θεούς...
και προσευχηθείτε να γυρίσουν οι φίλοι μας.
Θα την πάμε στον βασιλιά.
Θα το κάνουμε αύριο, απόψε θα μείνει μαζί μας.
Ποιος τη θέλει πρώτος;
Ποια είναι;
Είναι Λατίνα.
Την κυνηγούσαμε όλο το βράδυ.
Πρόσεχε, δαγκώνει.
Θα την πάω στον Τίτους.
Έλα μαζί μας, θα περάσουμε καλά.
Είπα ότι θα έρθει μαζί μου.
Φύγετε.
Φύγετε!
Οι Σαβίνοι μάς αιφνιδίασαν στο σκοτάδι, ενώ διανυκτερεύαμε.
-Της είπες να μείνει εδώ; -Ήταν επιλογή της.
Αλλά αν δεν το είχε κάνει, δεν θα φτάναμε στους Τρούσκους.
Πιστεύεις ότι είναι νεκρή;
Ξέρω ότι είναι ακόμα ζωντανή.
Το νιώθω.
Όταν κοιμόσουν, κουνούσες τα μάτια λες και έβλεπες κάτι.
Ίσως η θεά αποκάλυψε κάποιο μυστικό.
Ίσως είδες τη μοίρα της.
Ξέρεις τι είδες στην κοιλιά της μητέρας σου;
Ούτε εγώ.
Αν είδα κάτι, το έχω ξεχάσει.
"Uploaded by Moca" HD TVSeries
Μην κουνιέσαι.
Σε λίγο θα περπατάς ξανά.
Πατέρα...
Εσύ είσαι;
Πού είμαστε;
Σε σκεφτόμουν κάθε μέρα, Ίλια...
και τώρα είμαστε ξανά μαζί.
Τι συνέβη;
Όσο είσαι μαζί μου, κανείς δεν θα σε πειράξει.
Τους πήραμε όσο έλειπες.
Ο πόλεμος τους φόβιζε.
Άφησαν τα χωράφια και σκότωσαν τα ζώα.
Αλλά τώρα η σάρκα σαπίζει...
και δεν μπορούμε να βοηθήσουμε.
Πόσα ζώα;
Αρκετά για να τους ταΐσουμε όλους για πέντε μήνες.
Προσπαθήσαμε να παστώσουμε το κρέας...
αλλά το αλάτι εξαντλήθηκε.
-Γιατί δεν του λες την αλήθεια; -Τι εννοείς, Μάκους;
Πες του ότι έχουμε 272 κιλά στο συγκρότημα της Ρούμια...
που δεν έχεις το θάρρος να πάρεις.
Το αλάτι είναι ιερό για τη θεά, Μάκους.
Κανείς δεν μπορεί να το αγγίξει.
Αν ήσουν βασιλιάς, τι θα έκανες;
Δεν μπαίνω στη θέση ενός βασιλιά.
Κι εσύ, Ταρίνκρι;
Αν είχες την εξουσία;
Οι βασιλιάδες είναι θνητοί, το αλάτι ανήκει στη θεά.
Θέλεις να λιμοκτονήσουν, για να τιμήσουν τη θεά;
Δώσε σιτάρι και δημητριακά στους ανθρώπους.
Αύριο την αυγή θα πάρουμε το αλάτι.
-Δεν μπορείς να αποφασίζεις... -Πρέπει να αποφασίσω...
και δεν βλέπω άλλη λύση.
Γιέμος, πες του ότι δεν μπορεί να το κάνει.
Ο Βίρος έχει δίκιο.
-Η απόφαση έχει παρθεί. -Το αλάτι θα το πάρετε...
μόνο πάνω από το πτώμα μου.
Άσε με να την πείσω.
Η Ταρίνκρι θα ακούσει.
Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Πρέπει μόνο να ξεκουραστείς, μην κάνεις ερωτήσεις.
Γιατί με έφερες στον ναό του Άρη;
Εδώ είμαστε ασφαλείς. Κανείς δεν θα μας βρει.
Δεν θυμάσαι τι σου συνέβη;
Θυμάμαι να πολεμάω με τους Σαβίνους στρατιώτες.
Τα άλλα είναι μπερδεμένα.
Ήσουν πεσμένη κάτω.
Δεν ανέπνεες.
Ήθελαν να σε σκοτώσουν.
Και εγώ σ' έσωσα.
Μην κουνιέσαι.
Τι σου έκαναν;
Είναι η τιμωρία για τις αμαρτίες μου.
Εσύ, όμως, είσαι η συγχώρεση.
Από σήμερα...
θα είμαι πάλι ο πατέρας σου.
Πατέρα....
πρέπει να γυρίσω στη Ρώμη.
Πρέπει να υπερασπιστώ την πόλη μου.
Η Ρώμη δεν υπάρχει πια, καταστράφηκε.
Δεν μπορεί.
Είδα τα ερείπια...
τις φωτιές που έκαιγαν...
τις σορούς των βασιλιάδων.
Δεν μπορεί.
Οι Σαβίνοι εισέβαλαν στη χώρα των Τριάντα.
Οι βασιλιάδες παραδόθηκαν στον Τίτους.
Αλλά ας μη νοιαζόμαστε γι' αυτά.
Όταν γίνεις καλά, θα περάσουμε το δάσος.
Θα βρούμε ένα νέο σπίτι.
Θα καλλιεργούμε τη γη...
και οι κατσίκες θα μας δίνουν γάλα.
Μην κουνιέσαι, κόρη μου.
Θα σε προστατέψω απ' όλους.
Ακόμα κι από εμένα.
Κυρά του δάσους και των βουνών.
Μητέρα Ρούμια...
άκουσέ με.
Χτίσαμε την πόλη για εσένα.
Την κάναμε σύμβολο ελπίδας.
Ένα καταφύγιο για όσους κάνουν νέα αρχή...
ένα σύμβολο για τους υπερήφανους.
Ζαρώνουν στο άκουσμα του ονόματός σου.
Αφιερώσαμε τους πρώτους καρπούς κάθε σοδειάς σ' εσένα...
το σίδηρο των όπλων μας και 272 κιλά αλάτι.
Ορκιστήκαμε να μη σπαταλήσουμε τον πλούτο σου.
Ανέβηκε από τον Μοκα!
Συγχώρεσέ μας τώρα αν δεν το κάνουμε.
Γλίτωσέ μας από την οργή σου και κράτησε...
το κακό....
μακριά από εμάς.
-Τι θέλεις; -Γιατί δεν τους σκότωσες;
Έριξα το δηλητήριο, θα το έπινε, αλλά μας επιτέθηκαν.
Ας τους σκότωνες μετά.
Αλλά τους πήγες στους ιερείς σου.
Αν δεν με πιστεύεις, δεν έχω τίποτα να πω.
Να θυμάσαι ότι ο Βίρος είναι εχθρός, Ερσίλια.
Ακόμα κι αν τώρα σου επιτρέπει να πηγαίνεις όπου θέλεις...
είμαστε ακόμα φυλακισμένες.
Θα σε σκότωνε για να σώσει την πόλη.
Πιστεύεις ότι ξέρεις περισσότερα;
Αν αυτό που λες ήταν αλήθεια, θα ήμουν ήδη νεκρή.
Μιλάς για εκείνον...
λες και έχει μπει στην καρδιά σου.
Καλώς ήρθατε...
στην ιερή σας πόλη...
που δεν είναι πια ιερή ή δική σας.
Την κατέκτησες και σου ανήκει δικαιωματικά.
Ήρθαμε για να υποκλιθούμε...
στο έλεος και στη σοφία σου.
Όταν ένας βασιλιάς με σέβεται, τον σέβομαι.
Θα σας ακούσω.
Ζητάμε μόνο ειρήνη...
και σε αντάλλαγμα σου προσφέρουμε αφοσίωση και φιλία.
Αν θέλεις να είσαι ο πρώτος των Τριάντα...
όπως ήταν κάποτε ο Νούμιτορ...
θα κάνουμε θυσίες στον θεό σας...
και θα γιορτάσουμε την ένωση των λαών μας.
Και οι Ρωμαίοι;
Είστε Λατίνοι, όπως εκείνοι.
Δεν νοιάζεστε για τη μοίρα τους;
Ο Βίρος μάς ικέτεψε να πολεμήσουμε δίπλα του...
αλλά εμείς αρνηθήκαμε.
Παραβίασαν τους νόμους σου.
Η οργή του λαού σου θα πρέπει να πέσει πάνω τους.
Εσύ εκεί πίσω...
που φαίνεται να καταπίνεις τα δάκρυά σου....
Ποιος είσαι;
Με λένε Λάουσους.
Εγώ διοικώ την πόλη του Γκάμπι.
Γιατί ακούω θλίψη στη φωνή σου;
Σε έφεραν παρά τη θέλησή σου;
Είμαι εδώ με δική μου βούληση.
Ο λαός μου είναι κουρασμένος.
Θέλει μόνο ειρήνη.
Τι κάνεις εδώ, Ταρίνκρι;
Η θέση σου είναι στα τείχη στην υπεράσπιση.
Η θέση μου είναι όπου βλέπω εχθρούς.
Δεν έχει σημασία αν έρχονται από μέσα ή απ' έξω.
Τι θα κάνεις;
Μείνε πίσω, ό,τι κι αν γίνει.
Με θεωρείς εχθρό σου;
Δεν έχεις εξουσία πάνω στο αλάτι, ανήκει στη θεά.
Δεν ξέρουμε πόσο θα κρατήσει ο πόλεμος. Θα πεινάσουμε.
Όταν ιδρύσαμε την πόλη, εσύ καθαγίασες αυτά τα κοιτάσματα.
Είπες ότι δεν θα άδειαζαν ποτέ!
Δεν ξέραμε τι ετοίμαζε η μοίρα για εμάς.
Εμείς έχουμε το βάρος της απόφασης, θα μείνεις καθαρή από ενοχές.
-Πες το και θα τους κλειδώσω. -Σταμάτα, Μάκους!
Εσύ από τη Βέλια ζεις μόνο επειδή σε λυπηθήκαμε.
Είμαστε πάλι εμείς εναντίον σου;
-Σιωπή, Μάκους! -Άκουσέ με, σε παρακαλώ.
Η θεά μάς προστατεύει και μας δίνει δύναμη.
Δεν είναι δικό της χρέος να μας ταΐσει.
Είμαστε λύκοι, Γιέμος.
Να το θυμάσαι αυτό. Μπορούμε να βρούμε το φαγητό μας.
Δεν θα πεινάσουμε.
Τι απέμεινε απ' ό,τι ήσουν;
Είσαι ακόμα λύκος, Γιέμος;
Δώσε μου το χέρι σου.
Νιώσε την καρδιά μου.
Χτυπάει απαλά, ήρεμα και αργά.
Δεν είναι εχθρική.
Αν θέλεις να είσαι φίλος μου...
πίστεψε τη θεά...
όπως έκανες πάντα.
Θα νικήσουμε στο πεδίο της μάχης.
Δεν θα χρειαστούμε προμήθειες.
Το ξέρεις κι εσύ.
Χωρίς τη θεά...
δεν είστε τίποτα.
"Uploaded by Moca" HD TVSeries
Σου δίνω άλλη μια μέρα.
Μη με αναγκάσεις να κάνω ό,τι θα 'κανε άλλος.
Είπαν ότι είσαι εδώ από την αυγή.
Αλλά δεν βλέπω καταιγίδα.
Δεν ήρθα να δω τον ουρανό.
Τι βλέπεις όταν ο Σάνκους σού μιλάει;
Δεν βλέπω τίποτα.
Μερικές φορές κεραυνούς.
Άλλες φορές μόνο φωνές.
Τις ακούω και τις επαναλαμβάνω. Και είναι αληθινές.
Σε έχει εξαπατήσει ποτέ ο θεός;
Οι θνητοί εξαπατούν, όχι οι θεοί.
Και τι έγινε;
Οι θεοί υπέκυψαν σε έναν άνθρωπο;
Είσαι άνθρωπος;
Φοβάμαι και ματώνω, δεν είμαι θεός.
Κάποιοι θεοί ματώνουν.
Τι εννοείς;
Όταν φύγαμε...
οι αδερφές μου ζήτησαν να σε σκοτώσω.
Είχα δηλητήριο μαζί μου.
Μια ουγγιά αρκούσε για να σταματήσει το αίμα.
Το έριξα όλο στην κούπα σου.
Ήσουν έτοιμος να το πιεις, αλλά τότε μας επιτέθηκαν.
-Θα έπρεπε να σε σκοτώσω. -Το ξέρω.
Σου εμπιστεύτηκα τη ζωή μου.
Γιατί;
Όταν με πούλησαν...
προοριζόμουν για έναν θεό.
Πίστευα πάντα ότι ήταν ο Σάνκους και τον υπηρέτησα με αφοσίωση.
Εσύ είσαι ο θεός...
στον οποίο προοριζόμουν. Ξέρω ότι δεν θα με σκοτώσεις.
Ένας άντρας που πιστεύει ότι είναι θεός...
είναι η αρχή της κακοτυχίας.
Ένας θεός που περνιέται για θνητός πρέπει να ξυπνήσει.
Γι' αυτό με απήγαγες...
και με έφερες εδώ.
Πρέπει να σε ξυπνήσω.
Δεν είμαι θεός, Ερσίλια.
Τότε, φύγε.
Πού ήσουν;
-Έψαχνα φαγητό. -Διψούσα.
Δεν πρέπει να με αφήνεις μόνη.
Τώρα είμαι εδώ.
Με ζήτησες, άρχοντά μου;
Δεν θέλω εγώ να σου μιλήσω.
-Σίλβια... -Μην της δείχνεις ασέβεια.
Αποκάλεσέ τη βασίλισσα.
Μια βασίλισσα είναι ελεύθερη, εγώ δεν είμαι.
Θα μου προσφέρουν στήριξη...
και ως αντάλλαγμα θα σε αφήσω ελεύθερη.
Θα με βοηθήσεις να αποφασίσω;
Θα σου φέρονται με τον σεβασμό που σου αξίζει.
Σ' το υπόσχομαι.
Δεν μπορείς να υποσχεθείς τίποτα, Λάουσους.
Μοιάζεις με φοβισμένο σκύλο.
Τώρα φοβόμαστε όλοι.
Κι εσύ.
Ο γιος σου φταίει.
Αυτός έφερε αυτή την κακοτυχία στη χώρα μας.
Και τώρα τον εγκατέλειψες.
Αντί να τον στηρίξεις, ήρθες εδώ για να ζητήσεις συμμαχία.
Όταν αντιμετωπίζουμε τους δυνατούς, σκύβουμε το κεφάλι.
Πρέπει να σώσουμε...
ό,τι σώζεται ακόμα.
Ο Γιέμος θα παλέψει και θα νικήσει τον πόλεμο.
-Σίλβια... -Μη με αγγίζεις.
Θα πεθάνετε σαν σκυλιά, όλοι σας.
Κανείς δεν θα κλάψει στα ακρωτηριασμένα πτώματά σας.
Επίτρεψέ μου να φύγω.
Δεν θέλω να ακούω τα λόγια σου.
Αρκετά.
Πατέρα, αρκετά.
Τα λόγια πέφτουν στο κενό.
Η Ταρίνκρι και οι άλλοι φυλάνε το αλάτι.
-Τι θα κάνουμε; -Έχουμε ακόμα χρόνο.
Θα πειστεί, δεν θέλω να χρησιμοποιήσω βία.
Πιστεύει ότι μπορεί να σε πείσει, δείχνεις ανασφαλής.
-Δείχνω ό,τι νιώθω. -Κάνουν λάθος, Γιέμος.
Κι αν έχουν δίκιο;
Αν κάτι μας έκανε ανίερους;
Υπάρχουν θνητοί και υπάρχουν θεοί.
Και οι σπουδαιότεροι πρέπει να σέβονται τα ιερά.
Ποιος αποφασίζει τι είναι ιερό;
Λες ότι το αλάτι είναι ιερό, όπως τα τείχη, τα όπλα, η φωτιά.
Είδα ανεκπλήρωτες προφητείες...
και προφητείες που επινόησα να εκπληρώνονται.
Δεν ξέρεις τι πάει να πει ιερό;
Ξέρω πώς είναι να πεινάς και να μην έχεις φαγητό.
Τι θέλεις να κάνεις;
-Θα χρησιμοποιήσεις βία; -Θα περιμένουμε.
Αλλά αν δεν φύγουν, τα λόγια δεν θα είναι αρκετά.
-Δεν μπορείς να φύγεις! -Άφησέ με!
Δεν υπάρχει σωτηρία εκεί έξω. Κατάλαβες;
Δεν θα λυπηθώ κανέναν.
Μείνε δίπλα μου αν θέλεις να ζήσεις.
Άφησέ με.
Αναγνώρισα αυτή τη μάσκα.
Σε είδα ανάμεσα στους Σαβίνους.
Είπες ψέματα πάλι.
Όπως έλεγες πάντα.
Τίποτα απ' ό,τι λες δεν είναι αλήθεια.
Η Ρώμη δεν καταστράφηκε.
Πες μου την αλήθεια.
Όχι ακόμα.
Αλλά θα την καταστρέψω...
και μόνο τότε θα κατευναστεί η οργή μου.
Μπορείς να με κρατήσεις εδώ με τη βία, με δηλητήριο...
αλλά δεν είναι αγάπη.
Το ότι σε προστατεύω δεν είναι αγάπη;
Σου έσωσα τη ζωή.
Πώς θα μπορούσα να σε εμπιστευτώ;
Ποιος το αξίζει αυτό;
Κανένας δεν το αξίζει, δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, σεβασμός.
Υπάρχει μόνο μίσος, ζήλια, φιλοδοξία, θυμός.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι σαν εσένα...
πατέρα.
Ο δεσμός μας είναι το μόνο που με κάνει άνθρωπο.
Χωρίς εσένα είμαι απλώς ένα ζώο.
Αν σε κρατήσω μακριά απ' τον θάνατο και την οργή...
θα μείνω κι εγώ ζωντανός.
Δεν ανήκω σ' εσένα.
Είμαι ελεύθερη.
Θα έρθει η μέρα που το δηλητήριό σου...
και τα σκοινιά σου δεν θα με σταματάνε.
Και εκείνη τη μέρα θα σε σκοτώσω.
Γιατί είσαι η ρίζα όλου του κακού.
Μείνε πίσω, αυτή τη φορά θα μιλήσω εγώ.
Άφησέ μας να περάσουμε.
Βάζει εσένα να μιλάς επειδή ντρέπεται για ό,τι κάνει;
Ας μην ντρέπεται κανείς.
Κανείς δεν θα σας βλάψει.
Βλέπω ρόπαλα στα χέρια τους, μη λες ψέματα.
Κοίτα εσάς, Ταρίνκρι.
-Είστε λίγοι ενάντια σε πολλούς. -Η Ρούμια είναι μαζί μου!
Αν πάρετε το αλάτι, πλέον θα είστε μόνοι...
-και θα πεθάνετε. -Αρκετά!
Ετοιμαστείτε για όλα.
Είναι η αγέλη μου.
Η δική μου αγέλη είναι, Χερενέις. Και θα κάνουν ό,τι πω.
Μην τους αφήσετε να περάσουν.
Είναι η τελευταία ευκαιρία που σου δίνω, φύγε από τη μέση!
Δεν παίρνω πια εντολές από αυτούς που δεν σέβονται τη θεά.
Πάρτε τους.
Είσαι σκύλος, Χερενέις.
Ένας προδότης σκύλος.
Γιέμος!
Γιατί τους αφήνεις να το κάνουν αυτό, Γιέμος;
Δεν αρκεί να μη συμμετέχεις.
-Η θεά δεν θα σε συγχωρέσει ποτέ. -Ο Βίρος ξέρει τον δρόμο.
Η αγέλη πρέπει να μείνει πιστή σ' αυτόν.
Δεν υπάρχει πια αγέλη, Χερενέις.
Τα αδέρφια θα σκοτώσουν ο ένας τον άλλον.
Δεν υπάρχει άλλος τρόπος.
Βοήθησέ με.
Σκέφτηκα τα λόγια σας.
Χρειαζόμουν λίγο χρόνο...
για να αποφασίσω τι θα κάνω.
Είδα την αλήθεια στα μάτια σας.
Στα λόγια σας δεν υπήρχαν σκιές.
Όλα φαίνονταν ξεκάθαρα...
όπως το νερό του ιερού ποταμού.
Με φοβάστε.
Είστε έτοιμοι να προδώσετε τους συμμάχους σας...
και γι' αυτόν τον λόγο οι ζωές σας...
δεν αξίζουν τίποτα.
Με το σάπιο αίμα σας θα καταραστούμε τα εδάφη σας.
Εξαιτίας σας δεν θα μείνει τίποτα απ' ό,τι έχτισαν οι πατεράδες σας.
Άφησέ τον σ' εμένα.
Σώσε με!
Βοήθησέ με.
Πέθανε τουλάχιστον με αξιοπρέπεια, Λάουσους.
Ξέρω τη φωνή σου.
Δεν είσαι άξιος του πατέρα σου.
Είσαι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος.
Πλύνε τα ρούχα σου.
Φύγε.
Μείνε μακριά μου...
και σώσε τον εαυτό σου.
Αν σε δω ξανά...
δεν θα δείξω έλεος.
Δεν είμαστε μόνοι.
Η θεά δεν μας έχει εγκαταλείψει.
Ένα, δύο...
τρία, τέσσερα, πέντε.
Ένα, δύο...
τρία, τέσσερα, πέντε.
Έφτιαξα αυτό το σπαθί...
με την ελπίδα να το δω στο χέρι σου.
Είναι το πιο δυνατό όπλο που έχω κάνει.
Κοιμόμουν λίγο...
δεν έτρωγα.
Φοβόμουν ότι δεν θα σε ξαναδώ.
Όπως θα έκανε ένας πατέρας.
-Θα τον σκοτώσω. -Όχι, Γιέμος.
Εγώ πρέπει να το κάνω.
Προσευχήσου αυτή τη φορά το χέρι μου να μην τρέμει...
και να ξεχάσω ότι αυτός ο άντρας...
ήταν ο πατέρας μου.
Το ήξερα ότι θα γύριζες.
Το ήλπιζες.
Όχι, το ήξερα.
Η Ρώμη δεν υπάρχει χωρίς εσένα.
Αν έχω κάνει κάτι που φαίνεται ανίερο...
η θεά με συγχώρεσε.
Γιατί είσαι εδώ;
Κοιμήθηκα πολύ...
αλλά τώρα ξύπνησα.
Ξέρεις τι κάνεις;
Εγώ ξέρω.
Εσύ;
Ήμουν τυλιγμένος...
με αυτή την κουβέρτα όταν με άφησαν στο δάσος ως μωρό.
Τα αδέρφια μου πέθαναν σε εκείνο το δάσος.
Μόνο εγώ επιβίωσα.
Τώρα θα σε προστατέψει.
Σκότωσα έναν βασιλιά για να γιατρέψω τον πόνο σου.
Αυτό ήθελες.
Γιατί δεν μιλάς;
Παραδέξου ότι ευχήθηκες να πεθάνει.
Τον σκότωσα για να εκπληρώσω την ευχή σου.
Μου αξίζει ένα κομμάτι της αγάπης σου;
Αγκάλιασέ με.
Αύριο...
ο στρατός μου θα επιτεθεί στην πόλη του γιου σου...
και αυτή τη φορά δεν υπάρχει διαφυγή.