NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 2
Jak się nazywasz?
Mam pytanie.
Jak wpadła pani na pomysł tej pięknej sceny,
gdy pan Kim wyznaje miłość pod kwitnącą wiśnią?
Cóż...
Rok temu odwiedziłam Yudalsan,
poruszyła mnie. Tam wpadłam na ten pomysł.
Yudalsan?
Nieprawda.
Jeśli nie powiesz imienia, po prostu oddam ci książkę.
Maehwa.
Proszę podpisać książkę...
dla Maehwy.
Nie podobają się pani książki Maehwy,
bo nie wie pani nic o pięknie.
To pani?
Może pan puścić...
Niech pan puszcza.
Mężczyzna nie może trzymać ręki kobiety.
Mówiła pani, że książka Maehwy to marnotrawstwo papieru.
I bała się pani,
że bezpodstawna fascynacja tym autorem ogarnie miasto niczym epidemia.
Muszę przyznać, że pani też nie ma zasad.
Życzy pani sobie, żeby Maehwa przestał pisać,
czy jest pani zwykłą oszustką?
Proszę się zdecydować.
Nie dziwne, że bronił pan książki.
Pan jest Maehwą?
Cóż za pomysł.
Chodzi pan po księgarniach i wychwala sam siebie.
Ile książek już pan tak sprzedał?
Że niby ja...
Jest pani pewna siebie jak na oszustkę.
Proszę sobie nic nie dopowiadać.
Nie robię tego bez powodu.
No i? Mam panią zrozumieć?
Nie o to mi chodzi. Po prostu...
Może pan zaczekać w tamtym pokoju?
Później pana przeproszę.
Myśli pani, że jest winna przeprosiny wyłącznie mnie?
Co się dzieje?
Pani uważa moją powieść za szmirę,
ale te fanki naprawdę uwielbiają Maehwę.
Nie ma pani prawa oszukiwać ich dla pieniędzy.
- Jeśli chce pani je przeprosić... - Przeproszę.
- Maehwa! - Maehwa!
- To ona. - Rety.
Boże!
- Rety. - To Maehwa!
Muszę wam coś wyznać.
Ja...
nie jestem Maehwą.
- Co? - Co?
Podszyłam się pod Maehwę
i was oszukałam.
Przepraszam.
Straciła rozum?
Nie jest pani Maehwą?
To co z tym podpisem?
Oszukała nas pani?
- Boże. - Nie wierzę.
- Jak ona mogła? - Jak mogła to zrobić?
Ale prawdziwy Maehwa jest tu z nami.
- Że co? - Co?
- Czyli... - To ten mężczyzna?
- On jest Maehwą? - Boże.
- Rety. - Maehwa to facet?
- To on? - Naprawdę?
- Boże. - Poważnie?
Maehwa to mężczyzna.
- Boże. - Nie wierzę.
- Rety. - To mężczyzna?
- Boże. - Naprawdę?
To nie kobieta?
Rozkaz królewski!
Aresztować Maehwę i zarekwirować wszystkie książki!
Stać!
- Łapcie ją! - Chodź tu.
- Co się dzieje? - O rany.
- Łapcie je. - Gdzie twoja książka?
Bierz go!
- Łapcie go! - Brać go!
Puszczajcie mnie, dranie.
Ty!
Puszczajcie!
- Aresztować go. - Nie zgubcie go!
- Puszczać! - Bierzcie je.
- Bierzcie je! - Zabrać książki!
- Nie uciekaj. - Konfiskata!
Dokąd to?
- Cholera. - Brać je.
- Ty! - Zebrać książki.
- Co jest? - Stój!
Co robisz?
- Zebrać je! - Zabrać książki!
Konfiskata!
Przejąć wszystkie książki!
- Puszczaj! - Idziesz z nami.
Puszczajcie!
- Tutaj. - Proszę nas puścić.
- Hej! - Zaczekaj tu!
Wy...
Wy szczury.
Brać je!
Chodź no tu!
Rety!
Proszę mi nie wybaczać!
Hej, ty!
Puszczaj mnie.
Hej!
- Eunuchu Heo! - Eunuchu Heo!
- W bibliotece go nie ma. - Ani w ogrodzie.
Szukałyście wszędzie?
- Tak. - Tak.
Gdzie on może być o tej porze?
Muszę coś zrobić. Dowiem się, co się dzieje.
Dokąd panna idzie?
To rozkaz króla, więc pewnie jest w Królewskim Urzędzie Śledczym.
Co ty wygadujesz?
Jesteś kobietą, nie możesz tam iść.
- Może ty pójdziesz? - Boże.
Służąca nie jest już nawet kobietą?
To nie twoja wina, że aresztowali tego uczonego.
Podobno wiele arystokratek
uciekło szukać miłości swojego życia
po lekturze powieści Maehwy.
Dlatego go tak nienawidzą.
Ale jak mogą go z tego powodu aresztować?
Wydaje mi się to bardzo dziwne.
Przepraszam.
Nie uważa pan, że to bezwstydny ruch?
Jeśli ma trochę wstydu, powinien przestać pisać.
Ale prawdziwy Maehwa jest tu z nami.
Proszę mi nie wybaczać!
Hej, ty!
Zemszczę się.
Zniszczę cię!
Cicho tam.
Nie widzisz, że próbuję spać?
Ślepy jesteś?
Przepraszam.
Zemszczę się.
Pożałujesz tego!
Co się dzieje?
Chodźmy.
MAEHWA
- Wy dranie, jak śmiecie? - Z drogi!
Jak można ich zakazywać?
Do wczoraj nie było z nimi żadnego problemu.
Zakazano ich z dnia na dzień?
Złodzieje!
Park Dal-pae, napisałeś zakazane książki. Pokaż się, jesteś aresztowany.
- Kochanie! - Puszczajcie!
Mój mąż nawet jeszcze nie opanował chińskiego pisma.
A wy oskarżacie go o pisanie książek?
O co chodzi?
Co wy wyprawiacie?
- Zatrzymaj się! - Cholera.
- Dupku!
Co wy wyprawiacie, łobuzy?
- Boże! - Proszę pani!
Dziewuchy!
ROMANS W ŚWIETLE KSIĘŻYCA
CIERPIENIA MŁODEGO WERTERA
Rany...
Jak mogli mi to zrobić?
Co?
Nie możesz powiedzieć nazwiska?
To nie tak, że nie mogę.
Po prostu nie musisz go znać.
W więzieniu zjadł coś zgniłego?
Słuchaj, Maehwa.
Potrzebuję twojego nazwiska do raportu dla zwierzchników.
Chcesz, żebyśmy cię stłukli?
- Nazwisko. - Nie jestem Maehwą.
Ty mały...
Pokaż identyfikator.
Co? Powiesz mi też, że nie masz identyfikatora?
Masz mnie za idiotę?
Wszyscy w Joseon muszą mieć...
Nie masz identyfikatora?
A muszę mieć?
Co robi twój ojciec?
To znaczy, co robi pański ojciec.
Jeśli nie może pan podać szczegółów, wystarczy jego ranga.
Ten człowiek poddaje się aresztowaniu.
Kto?
Prawdziwy Maehwa.
Ja jestem Maehwą, łajdaki.
KRÓLEWSKI URZĄD ŚLEDCZY
- Wasza Wysokość! - Wasza Wysokość!
Wasza Wysokość?
Biorąc pod uwagę jego mowę i wygląd,
musi pochodzić z dobrej rodziny.
Śledźcie go. Sprawdźcie, gdzie mieszka.
Tak jest.
Zapisz ją.
Już nie mogę.
Ależ mnie bolą plecy. Wkurza mnie to.
„W młynie panował upał.
Dokąd dwórka Kim chadza każdej nocy?”
Wezwali oficerów z Królewskiego Urzędu Śledczego,
urzędników z Urzędu Administracji
i historyków, żeby zarekwirować te durne książki?
No właśnie.
Nie zdawałem egzaminu, żeby robić coś takiego.
W GORĄCYM MŁYNIE
- A to co? - Słucham? To...
Skąd tu się wzięła? Rety.
Doskwiera ci samotność?
Panie Min!
Z drogi.
Panie Min!
Trzeba było mnie uprzedzić przed wizytą.
Uciąłem sobie drzemkę, bo nie wiedziałem, że pan tu jest.
Nie widzicie, że pan Min pracuje? Przynieść mu krzesło!
- Na co czekacie? - Nie trzeba.
Tak nie wypada.
Niech pana podwładni zajmą się pracą fizyczną.
Napijmy się herbaty w moim gabinecie.
Nie ma potrzeby.
To wykonam tę pracę za pana.
Wolę zrobić to sam.
Czy pan dotknął...
SACHAEK: KSIĘGA HISTORYCZNA
...sachaek?
Aż się łezka w oku kręci.
Kiedy zastępca magistrata niższej czwartej rangi
zaczął służyć urzędnikowi wyższej siódmej rangi?
Podtarłby mu nawet tyłek. I to koncertowo.
To syn drugiego radcy stanu. Co za różnica, jaką ma rangę?
Ludzie nazywają go księciem koronnym rodu Min.
Urodzony szczęściarz. Nie mógłby oddać innym chociaż czegoś?
Jest przystojny, bogaty i mądry.
Ma wszystko. Życie jest niesprawiedliwe.
W rzeczy samej.
Ale mam chociaż urodę i inteligencję.
Niby kto?
- Rety. - Nie.
- Boże. - Moje książki!
- Rany. - Cholera.
Nie...
Co za strata!
- Jak mogą to robić? - Co teraz?
- Boże. - Marnotrawstwo.
- Nie... - Moje książki...
DON KICHOT
Chcę zobaczyć spis zadań na dziś.
Z pałacu.
Ludzie mogą go przeczytać za opłatą.
Proszę mi go udostępnić.
Co mamrocze ta kobieta?
Tylko oficjele mogą je czytać,
są nam potrzebne do pracy.
Nie są dla takich płotek!
Czyli takie zdanie mają oficjele o obywatelach tego kraju?
O co chodzi?
Nie mogę pani tego pokazać, ale mogę o tym mówić.
Co chce pani wiedzieć?
- Panie Min. - Proszę mi powiedzieć,
co napisano o zakazanych księgach.
Nie ma ani jednego ogłoszenia.
Bez słowa odebrano mi książki, które zbierałam całe życie.
Muszę wiedzieć,
dlaczego zakazano tych książek
i dlaczego aresztowano ludzi
i splądrowano ich domy.
Chcę wiedzieć, co zapisano w zaleceniach,
żeby zrozumieć sytuację.
To rozkaz króla.
Uważa, że książki niskich lotów
przemycane z Qing psują obyczaje.
Tak, to rozkaz króla. Tyle pani nie wystarczy?
Co za różnica, czy pani rozumie...
Nawet król nie ma zawsze racji.
Że co?
Uważa, że książki wprowadzają zamęt?
Zeszłej wiosny arystokrata zburzył dziesięć domów
plebejuszy, żeby wybudować dom synowi, który się ożenił.
To takie sytuacje
psują obyczaje i sieją chaos. Nie można winić za to książek.
Co z tego?
Mówi pani, że Jego Wysokość
podjął złą decyzję?
Zgodnie z Wielką Nauką...
król winien jest lubić oraz nie lubić tego,
co jego podwładni.
Jednak nasz król
nie lubi tego, co lubią obywatele, a lubi to, czego oni nie lubią.
Jak miałabym być z tego zadowolona?
Hae-ryung!
Panno Hae-ryung!
Jest chora. Czasem nad sobą nie panuje.
Przepraszam w jej imieniu.
Bardzo przepraszam.
Nie szkodzi.
O rany!
Życie ci niemiłe?
Jak mogłaś podejść do oficjeli...
i krytykować króla?
Książę Yeonsan wrócił do władzy? Czemu nie mogę tak mówić?
Pewnych rzeczy się nie mówi.
A co, jeśli ta uwaga dotarłaby na dwór królewski?
Chciałabym, żeby tak się stało.
Ministrowie króla muszą wiedzieć,
że obywatele tego kraju wszystko widzą, czują i myślą.
Myślisz, że cię posłuchają
i nagle się zmienią?
Myślisz, że kijem zawrócisz rzekę?
Nie. Ale mogę zmącić wodę.
Dlaczego ty?
Dlaczego nie ja?
- Czemu jesteś taka... - Nie wiesz?
Książki zdołam odzyskać.
Potrzeba czasu i pieniędzy, ale to wykonalne.
Są ludzie, którzy myślą, że mają nad wszystkimi władzę
i jeśli wymyślą powód, mogą odebrać im wszystko.
Tego nie zniosę.
Utrata czegoś, co cenimy...
Nie doświadczaliśmy tego zbyt często?
Nie idź za mną. Pójdę spytać gdzie indziej.
Znalazłem ci męża.
Niedługo przyśle ci oświadczyny.
Próbuję powiedzieć, że nie możesz wiecznie
mieszkać pod moją opieką.
Mam nadzieję, że mnie rozumiesz.
Wasza Wysokość!
- Wrócił eunuch Heo! - Sam-bo!
Sam-bo.
Wszystko już wyjaśnione.
Spokojnie...
Proszę się nie martwić.
Chodźmy do środka. Tylko ostrożnie.
Powoli.
Chodźcie.
Ostrożnie.
Powoli.
- Dobrze. - Jeszcze trochę.
Bardzo boli?
Tak.
- Pewnie mnie nienawidzisz. - Oszem.
Gdybym nie opuścił pałacu...
- Zdejmuj spodnie. - Dobrze.
Co? Boże!
Mam to z Ośrodka Medycznego.
To najlepsze na otwarte rany.
Nie trzeba, opatrzę się, gdy zostanę sam.
Trzeba jak najszybciej zatrzymać krwawienie. Do roboty.
Ale... Wasza Wysokość.
Chwila. Zrobię to później...
- Jak śmiecie... - Szybko.
- Sam-bo. - Boże! To...
Jego pośladki wyglądają zupełnie normalnie.
Biczowano pana z drugiej strony?
Co? Boże, co ty wyprawiasz?
Głupie dziewuchy.
Było tak...
Miałem do wyboru pisemne przeprosiny i zapłatę kaucji
albo biczowanie,
więc podjąłem mądrą decyzję.
Trzeba było powiedzieć mi prawdę.
Czemu tak mnie martwiłeś?
Wziąłem na siebie winę,
więc chciałem, żebyś się pomartwił.
I liczyłem na kilka dni odpoczynku.
Wasza Wysokość,
nie masz prawa się na mnie złościć.
Mówiłem, że nie możesz wracać do ruchliwej dzielnicy.
Ile razy mówiłem...
Przez kilka dni się do mnie nie odzywaj.
Nie podchodź.
W sali Dongungjeon o 16
książę koronny spotkał się z wicekanclerzem Jo Seung-gwangiem.
Jeśli chodzi o zakazane księgi, Jo Seung-gwang zgłosił,
iż zarekwirowano 6829 książek,
a 255 plebejuszy przebywa obecnie w areszcie.
Dotąd pobrano również kaucje o łącznej wysokości 4820 jangów.
Książę koronny spytał, czy to wszystko stanowi dane z trzech dni,
a wicekanclerz odparł, że nie obejmuje to
innych prowincji, bo wciąż czeka na raporty.
Książę koronny jakiś czas siedział w milczeniu,
aż w końcu odesłał Jo Seung-gwanga i historyka.
Nawet król nie ma zawsze racji.
Podzielę się moją opinią.
Korupcja na dworze królewskim jest coraz powszechniejsza,
rosną też polityczne napięcia.
- Nie, panie! - To niesprawiedliwe.
Obywateli oskarża się o przestępstwa,
nawet jeśli tylko wyciągną rękę albo zrobią krok do przodu.
To niesprawiedliwe!
Od starożytnych czasów uważa się, że niebiosa
podzielają nastroje ludzkich serc, gdyż nie mają własnego.
Dlatego też to, co zasmuca obywateli, zasmuca też niebiosa,
a to, co cieszy lud,
cieszy też niebiosa.
- Błagamy o miłosierdzie. - Błagamy o miłosierdzie.
Mimo to ministrowie...
Błagamy o wycofanie rozkazu!
...nie boją się ani ludu, ani niebios.
Błagamy o wycofanie rozkazu.
Z moich obserwacji wynika,
iż winę za ten kryzys
ponoszą wyłącznie oni.
Kim jesteś?
Panie, jestem Kim Cheok-jeom, oficer z Królewskiego Urzędu Śledczego.
Musi pan coś wiedzieć.
Proszę sprawiać wrażenie wesołego.
Dawno nie widziałeś Jego Wysokości.
Nie wzywa mnie bez powodu.
Jesteś jego synem.
Na pewno za tobą tęskni i ściska mu się serce,
gdy tylko o tobie myśli.
Wiesz, że to nieprawda.
Jak wyglądam? Poprawić coś?
Nie.
Ojcze, jak się czujesz?
Próbuję, ale nie jestem w stanie ciepło o tobie myśleć.
Straciłeś rozum?
Czy próbujesz mnie celowo znieważyć?
Nie rozumiem,
nie nabrałem jeszcze dość mądrości.
Masz nawet czelność kłamać mi prosto w twarz.
ROMANS W ŚWIETLE KSIĘŻYCA
Muszę przeczytać na głos całą tę wulgarną pisaninę?
Za moimi plecami robisz z siebie błazna,
a głupcy cię uwielbiają.
Co to za uczucie?
Czujesz się jak król?
Już bym wolał, żebyś widywał się z kisaeng albo uprawiał hazard!
Jak mężczyzna mógł napisać coś tak durnego?
Napisałem te książki, by uwolnić się od znudzenia.
- Nie zamierzałem... - Zamilcz!
Nie ukryjesz swoich niecnych myśli za takimi wymówkami.
Przez to, że mam takiego syna,
wstydzę się spotkać po śmierci z poprzednimi królami.
Jesteś bardziej bezwstydny niż ktokolwiek,
kto mieszkał w tym pałacu!
- Ojcze. - Słuchaj!
Tak, Wasza Wysokość.
Zarekwirujcie wszystkie książki w Nokseodang i je spalcie!
Nie tylko książki. Papier, pędzle i tusz!
Spalcie wszystko, co ma związek z pisaniem.
Od tego dnia
książę Dowon ma zakaz czytania i pisania książek!
Ojcze, przepraszam.
Już nigdy nie pokażę nikomu tego, co napiszę.
Proszę, odwołaj rozkaz.
Potrafię tylko czytać i pisać.
Bez tego...
jestem nikim.
Ojcze.
Błagam.
Ojcze.
Sam-bo...
Wasza Wysokość.
Proszę.
Proszę wypić.
Dobrze.
Będzie dobrze.
Odejdź.
Wiesz, że po tym nigdy nie mogę spać.
Posiedzę i popatrzę na gwiazdy.
Już dawno nie miałeś koszmarów.
Aż tak się zdenerwowałeś?
Znajdujemy się w rogu wielkiego pałacu.
Nikt nie odwiedza Nokseodang.
Mógłbym przeczytać albo napisać nawet 10 000 książek...
a król by się nie dowiedział.
Proszę tak zrobić.
Ja też nic nie powiem.
Nie mam zamiaru.
Dlaczego nie?
Ojciec nigdy mnie nie słucha.
Jeśli ja też go nie posłucham,
nie będziemy jak ojciec i syn.
Wasza Wysokość.
Może powinienem był poprosić, żeby mnie wygnał.
Nad rzeką łowiłbym ryby.
W górach uprawiałbym żeń-szeń.
Dzięki temu...
miałbym jakieś zajęcie.
Znalazłem ci męża.
Mam nadzieję, że ten starzec nie wzywa cię zbyt często.
Proszę tak nie mówić.
Proszę zaczynać.
Mogę cię widywać tylko wtedy, gdy mam ci coś do powiedzenia?
Nie jest pan osobą, która wzywałaby mnie na pogawędkę.
Racja.
Nie znam żadnego lepszego
partnera do dyskusji od ciebie.
Autor Opowieści o Ho Damie.
Uważasz, że jest w nim coś dziwnego?
Mam znajomości w całym Joseon
i wpływy w każdym zakątku kraju.
Ale nie potrafię namierzyć tego autora.
Jakby był za moimi plecami.
Południowy zachód jest odosobniony i pusty,
można znaleźć tam wiele kryjówek.
- Jeśli pan dokładniej poszuka... - To tylko iluzja.
Najciemniej jest pod latarnią.
Jest jedno miejsce, które jest blisko, lecz poza moim zasięgiem.
Pałac.
Sugeruje pan, że autor tej książki mieszka w pałacu?
Dlatego
zamierzam jutro złożyć wniosek.
Panie...
- Książę koronny... - Będzie musiał jutro go przyjąć.
Odpowiedz na moje pytanie.
Uważasz, że to wystarczy, żeby pojmać autora tej książki?
Łotry! Jak śmiecie...
20 LAT TEMU
Gdzie Jego Wysokość?
Spytałam, gdzie jest Jego Wysokość!
Książę Hamyeong!
Przyniosłem Waszej Wysokości jeonwigyoseo.
JEONWIGYOSEO: OŚWIADCZENIE O PRZEJĘCIU TRONU
OPOWIEŚĆ O HO DAMIE
Drugi radco stanu, chyba już zniedołężniałeś.
Wasza Wysokość, proszę uważać na słowa.
Są tu historycy.
Tak, historycy są w radzie i na królewskich wykładach.
Podążają za królem i za mną wszędzie
i spisują wszystko, co mówimy i robimy. Nie mogę nic powiedzieć ani spojrzeć
wedle swojej woli, bo wszystko zostanie zapisane.
Chcecie zatrudnić
historyczki, by szpiegowały mnie i w komnatach?
Wasza Wysokość.
Zasugerowałem zatrudnienie historyczek,
aby dochować dawnej tradycji.
Jaka książka z jakiego kraju
mówi o absurdzie takim jak kobiety historyczki?
Prawa dynastii Zhou.
Według tych praw dynastii Zhou służyły historyczki,
które spisywały wydarzenia nawet z kobiecych komnat.
Wielu królów i mędrców skorzystało z tych zapisów.
Ten kraj nie istnieje.
Popadł w ruinę ponad tysiąc lat temu!
Ale jest wzorem nawet po takim czasie.
System sądowniczy Joseon jest zbudowany na wzór Zhou.
Pamiętam, że miesiąc temu Wasza Wysokość
omawiał rytuały, bazując na przykładzie dynastii Zhou.
Drugi radco stanu.
W przeciwieństwie do kobiet Zhou, u nas kobiety są niepiśmienne.
Historii nie można zapisywać koreańskimi znakami.
Wicekanclerz ma rację.
Historyk musi mieć umiejętności, wiedzę, a także inteligencję.
Nawet najlepsi uczeni, którzy zdali egzamin państwowy,
nie zdają egzaminu na historyka.
Z historyczkami jest inaczej.
Historyk ma obowiązek spisywać sprawy państwowe dla przyszłych pokoleń.
A historyczki spisują codzienne życie w pałacu.
Wyznaczymy dwórki, które znają koreański alfabet.
Właśnie tak.
Będą mogły spisywać wyłącznie codzienne życie pałacu.
Nie ma po co przekazywać tego przyszłym pokoleniom.
Dzięki obecności historyczek
poprawi się dyscyplina rodziny królewskiej.
Sugeruje pan,
że rodzinie królewskiej brak dyscypliny?
Skoro o tym mowa...
nie mam odwagi mówić o tym, co dzieje się w Nokseodang.
Drugi radco stanu!
Mówiłem,
że trudno będzie przekonać księcia koronnego.
To szansa, żeby go złamać
i nauczyć, jak być królem.
Uważasz, że to potrwa długo?
Książę koronny to inteligentny człowiek.
Jestem pewien, że niedługo mnie zrozumie.
Możesz odejść.
Zaufałem ci i wyraziłem zgodę na coś,
co nigdy nie miało miejsca w Joseon.
Jeśli to się skończy problemami,
stracisz stanowisko.
Wasza Wysokość. Tylko trzy osoby w kraju znają Ho Dama.
Wasza Wysokość, ja i...
Zastanawiam się, kto powierzył ci tak trudne zadanie.
Wasza Wysokość.
Godzina już późna.
Czemu jeszcze nie śpisz?
Usłyszałam, że w twoim pałacu wciąż pali się światło.
Stara kobieta nie mogła zasnąć, bo martwiła się
o wnuka.
Przepraszam.
Muszę się jeszcze dużo nauczyć. Przepraszam, że cię zmartwiłem.
Nie przyszłam cię besztać.
Wiem, że to nie twoja wina.
Zapewne słyszałaś o tym, co wydarzyło się rano.
Powiedz mi.
Podjąłeś decyzję?
To nie jest proste.
Oczywiście, że nie.
Jeśli spełnisz prośbę drugiego radcy stanu,
historyczki staną się jego oczami i uszami.
Ale jeśli odmówisz,
będziesz się bał o swojego brata.
Wasza Wysokość.
Nie chcę być księciem, którym manipulują oficjele.
Ani kimś, kto nie zdołał obronić brata.
Nie wiem,
co mam zrobić.
Wasza Wysokość.
Czemu próbujesz wejść na teren drugiego radcy stanu?
Nawet nierozsądna decyzja może doprowadzić do dobrej.
Pomyśl nad tym dogłębniej.
Czemu brzmi tak dziwnie?
Wasza Wysokość nas torturuje.
Proszę przestać.
- Proszę przestać. - Proszę przestać.
Wytrzymajcie jeszcze chwilę. Zaraz będzie lepiej.
Szybko się uczę.
Wcale nie.
Dokąd wy...
Dokąd idziecie?
Hej! Dokąd pobiegliście?
Cześć.
Jin, widziałeś to?
Tak mnie tutaj traktują.
Słyszałem, jak grasz.
Musiałem się powstrzymać, żeby cię nie uderzyć.
Ciesz się, że nie oberwałeś.
Jak książę koronny może tak mówić?
Właśnie dlatego mogę.
Chcę cię dokądś zabrać.
- Dokąd? - Zobaczysz.
Nie wiedziałem, że przed zachodem niebo wygląda tak pięknie.
To tajemniczy kolor.
Jin.
Dość już zrobiłeś, żeby mnie pocieszyć.
Możesz mnie już zbesztać.
Jesteś księciem, który nie ma czasu spojrzeć w niebo.
Na pewno przyszedłeś tu nie bez powodu.
Z pewnością...
wiesz, co zrobiłem.
Przykro to słyszeć.
Miałbym dać ci reprymendę za coś takiego?
Okazuje się,
że słynny Maehwa jest zwykłym głupcem bez horyzontów.
- Jin. - Przeczytałem twoją książkę.
Chciałem przeczytać tylko kawałek,
ale ciągle przewracałem kolejną stronę.
Zacząłem żałować, że nie przeczytałem jej,
zanim jej zakazano.
- Nie naśmiewaj się. - Mówię tak, bo jestem dumny.
Gdybyśmy byli zwykłymi arystokratami,
rozpowiadałbym na lewo i prawo,
że mój młodszy brat to Maehwa, autor tej książki.
Ale obaj niesiemy duży ciężar...
na naszych barkach.
Odpowiesz mi szczerze?
Co było inspiracją
postaci pana Kima?
- Co? - Jego uroda,
inteligencja i miłe usposobienie...
To ewidentnie ja.
Zwłaszcza uroda.
Jasna cera i głębokie oczy.
Nie miej złudzeń.
Po prostu spojrzałem w lustro.
Tak?
Skoro tak mówisz.
Panno Hae-ryung!
Twój brat wyznaczył datę.
Pierwszy dzień kolejnego miesiąca.
- Rozumiem. - Zdaniem wróżki
będziecie do siebie pasować.
Gdy za niego wyjdziesz,
będziesz żyła w szczęściu.
Twój brat jest zachwycony.
- Miło to słyszeć. - Panno Hae-ryung.
Proszę się tak nie martwić.
Rzuciłam okiem na twojego przyszłego męża.
Naprawdę się zdziwiłam. Jest bardzo przystojny
i chodzi z gracją.
Myślę, że będzie dobrym mężem.
Na pewno się dogadacie.
Muszę na chwilę wyjść.
Jang-su, nie zapomnij tego.
Uważaj, bo znów się przewrócisz.
- Wreszcie nadał mu pan imię? - Tak.
Najpierw rozważałem San-sam albo In-sam.
Ale uznałem, że do niego najbardziej pasuje
imię Jang-su,
bo pracuje w aptece.
To dobre imię.
Zostanie pan wynagrodzony za hojność.
Przyjął pan dziecko, które nie miało dokąd iść.
Nie zrobiłem tego dla niego.
Ciągle jestem sam, więc pomyślałem sobie,
że będę miał chłopca na posyłki i kogoś do rozmowy.
Zrobiłem to dla siebie.
Co cię tu sprowadza? Znów się zepsuł?
Nie.
Chciałabym go sprzedać.
Chce pani sprzedać budzik?
Tak, już nie będzie mi potrzebny.
Ile mi pan za niego zapłaci?
Przybył Jego Wysokość.
- Podajcie zwój. - Tak jest.
„Drugi radca stanu
poprosił 15 dni temu o zatrudnienie historyczek.
Wyraziłem zgodę”.
Wasza Wysokość, to absurd! Proszę wycofać swoją zgodę!
„Jednakże historyczki nie będą
mianowane z polecenia. Muszą zdać egzamin urzędniczy.
W ciągu dnia zostanie przeprowadzony jeden egzamin
i jego wynik będzie decydujący.
A ja, książę korony, wybiorę temat.
Każda, która zda egzamin,
dołączy do Urzędu Dekretów Królewskich jako adeptka”.
Wasza Wysokość, kobieta ma podejść do egzaminu urzędniczego?
Mężczyźni i kobiety się różnią, a nasze tradycje są jasne.
Wasza Wysokość pozwoli kobiecie napisać egzamin jak mężczyzna?
To oburzająca decyzja.
W historii Joseon coś takiego nie miało miejsca.
Proszę odwołać swoją decyzję.
- Błagamy, Wasza Wysokość. - Błagamy, Wasza Wysokość.
Jako wierny poddany usłużę radą.
Proszę pomyśleć o Kodeksie pałacu.
O Kodeksie pałacu?
Egzamin urzędniczy
to ważna część naszego systemu edukacji.
Kobietom brak wykształcenia i wiedzy. Jeśli przystąpią do egzaminu,
to będzie sprzeczne z tym,
czego tak wytrwale pilnowali przeszli królowie.
Drugi radco stanu.
Który z byłych królów powiedział,
że tylko mężczyźni mogą podejść do tego egzaminu?
Proszę, odpowiedz.
Gdzie w Kodeksie zapisano,
że do egzaminu urzędniczego mogą podejść tylko mężczyźni?
Gdy król Taejo budował Joseon, ogłosił,
co będzie stanowić kryterium mianowania urzędników.
Edukacja i moralność.
Dobre wykształcenie i zachowanie.
Jeśli ktoś spełnia ten warunek,
z chęcią go mianuję, czy jest mężczyzną, czy kobietą.
- Jednakże... - Zapomnieliście?
To wy chcieliście mianować historyczki
i nalegaliście,
żeby weszły do pałacu wbrew naszym tradycjom.
Ja tylko zaakceptowałem...
wasz wniosek.
Poważnie?
Kobiety mogą zdać egzamin?
Co to za bzdura?
To coś więcej niż spisywanie.
Nie nauczą się tego tak szybko.
To obraza nie tylko nas,
ale i historyków na przestrzeni tysięcy lat.
Nie możemy być bezczynni.
Gil-seung, mówiłeś, że twój kuzyn przewodzi uniwersytetowi Sungkyunkwan.
Powiedz, aby urządzili masowy protest.
Wezmę ze sobą topór.
- Musimy złożyć wniosek. - To dobry pomysł.
Kto normalny skróciłby historyka o głowę?
A dlaczego
pan nic nie mówi, panie Min?
A co może powiedzieć?
Gdyby drugi radca stanu nie sprowokował Jego Wysokości,
nie doszłoby do tego.
Dlaczego historycy
muszą się sprzeciwiać obecności historyczek?
Co to za bzdurne propozycje?
Czemu nie mielibyśmy być przeciw?
Od dzieciństwa uczymy się,
że kobiety nie powinny interesować się sprawami państwa.
Nawet jeśli wiele ksiąg tego uczy,
najważniejszy jest Kodeks.
Kodeks?
- W Kodeksie... - Nie ma zapisu
zakazującego kobietom podchodzenia do egzaminu.
Zatrudnią historyczki?
Nigdy nie słyszałem nic bardziej niedorzecznego.
Świat zaczyna się zmieniać.
- Boże. - Co za absurd.
Powinnaś podejść do egzaminu. Dobra z ciebie pisarka.
Skądże znowu.
Druga córka pana Jo
chce podejść do egzaminu, wywołała niezłą aferę.
Naprawdę? Jaka kobieta by tego chciała?
Właśnie.
KSIĄŻKI DLA HISTORYCZEK
Książki przygotowujące do egzaminu na historyczkę
już w sprzedaży!
Trudne terminy wyjaśnione koreańskimi znakami
w prosty sposób, by wszyscy zrozumieli!
To kompendium najważniejszych zagadnień oszczędzi wam nudnej nauki!
To jedyne kobiety w Hanyangu, które potrafią czytać i pisać?
Nie zgłosiło się nawet dziesięć osób.
Na pewno nie dlatego, że nie potrafią czytać ani pisać.
Ludzie boją się, co książę koronny
zrobi z ich córkami.
Możliwe, że po egzaminie
nie będą mogły wyjść za mąż.
Zapewne rodziny nie pozwalają im się zgłaszać.
To bez znaczenia, ile kobiet podejdzie do egzaminu.
Wystarczy, że jedna osoba zda egzamin.
Oczywiście.
Panie, powinniśmy zebrać te kobiety na spotkanie?
Panie.
Drugi radco stanu, przyszłam pana powitać.
Jestem najstarszą córką Jeongrang Song Jae-cheona.
JEONGRANG: WYŻSZA PIĄTA RANGA
- Mam na imię Sa-hui. - Sa-hui.
Co tu robisz?
Chcę podejść do egzaminu.
Co?
Żeby to zrobić, potrzebuję pomocy.
Proszę mi pomóc przekonać ojca.
Co ty wygadujesz?
Czemu to robisz?
Sa-hui?
Panie Song, ma pan mądrą córkę.
Spakowałam wszystko, co znalazłam.
Nawet koce i ubrania, jak pan prosił.
Myślę,
że wystarczy jej tego do czasu,
aż ożeni swojego wnuka.
Dobrze się spisałaś.
Jutro czeka cię dużo pracy, więc wypocznij.
Dobrze, panie.
Jae-gyeong.
Nie wiedziałam, że tu będziesz.
Co to?
Otwórz. To prezent.
To...
Gdy byłam mała,
lubiłam patrzeć na twoją ciemnozieloną szatę.
Postanowiłam przypomnieć sobie stare czasy,
żebym przestała cię tak nienawidzić.
Hae-ryung.
Zawsze...
możesz na mnie liczyć.
Naprawdę? To świetnie.
O rety.
- Wracaj do pracy. - Tędy.
Boże.
- Wspaniały dzień. - Tak.
Dziękuję za przybycie.
Proszę usiąść.
O rety, ależ ona cudownie wygląda.
Spójrz, jaka jesteś piękna.
Wyglądasz jak wróżka.
Ale nie miej więcej niż dziesiątki dzieci.
Będą śliczne i przystojne.
Nieprawdaż?
Gdzie Seol-geum?
Wolę o tym nie mówić.
Jest w pokoju, ciągle płacze.
Nadchodzi pan młody!
- Spójrzcie! - Rety.
- Boże. - Ale jest przystojny.
- Cudownie. - Rety.
Przepraszam, nie mogę...
Nie mogę wziąć tego ślubu.
Suknia!
- Rozwiąż to, szybko. - Moment.
To szaleństwo.
Chodźmy.
Panno Hae-ryung, policzki.
Seung-hun, oszalałeś?
Przepraszam.
- Boże. - Co to ma znaczyć?
Tutaj.
Jesteś okropny.
Wiesz, co się stanie,
jak ktoś zobaczy mnie w bibliotece?
Dlatego kazałem wszystkim wyjść.
Pomożesz mi?
Muszę coś znaleźć,
ale mi nie idzie.
Nie ma też żadnego przyzwoitego precedensu.
Nie wymyśliłeś jeszcze pytania na egzamin?
To chyba dzisiaj?
Dlatego jestem zdesperowany.
Masz jakiś pomysł?
Nie.
Ale wiem, że nie powinieneś szukać tego w książkach.
Mnóstwo oficjeli
potrafi opowiedzieć o wszystkim, co jest w tych księgach.
Historyczki mają obowiązek
spisywać winy rodziny królewskiej.
Dlatego ważne jest...
żeby były impertynenckie.
Impertynenckie?
Znajdź kogoś, kto nie boi się króla,
ciebie ani oficjeli.
Nietypową kobietę
upartą jak osioł
i odważną niczym generał.
Znajdziemy taką w Joseon?
Na pewno
gdzieś się znajdzie.
Przyszłam...
na egzamin.
Idę zobaczyć egzamin.
Jakby się zastanowić, to ja wymyśliłem pytanie.
Szkoda by było nie wykorzystać tak bystrej kobiety jak ja.
Ta kobieta ma na imię Hae-ryung?
Gdzie mogę ją znaleźć?
Czemu ciągle nam dokuczają?
Co one robią? Otrzęsiny?
To tutaj powstała ścieżka?
Przyszedł tu ktoś? Był tu ktoś oprócz nas?
Nigdy nie spotkałem się z tak arogancką odpowiedzią.
Masz tupet, żeby napisać coś takiego. Uważasz, że się mylę?
Pytam, czy twoim zdaniem się mylę.
Tak.
Napisy: Małgorzata Fularczyk