NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Maehwa?
Jestem...
książę Dowon,
książę Joseon.
- Co? - Naprawdę uważasz,
że możesz mnie zabić?
Boże.
Maehwa.
Nic panu nie jest?
Maehwa.
Proszę pana.
Proszę pana!
Proszę pana.
ODCINEK 5
Jak on się czuje?
Bardzo źle?
Cierpi na niedobór qi.
Ma koszmary.
Ale jest młody, niedługo się obudzi.
Tak w ogóle,
kto to jest?
Ma takie dłonie,
że chyba nie przepracował w życiu ani jednego dnia.
Pewnie pochodzi z bogatej rodziny.
Czy to pani kochanek?
Skądże znowu.
Pewnie, że nie. To tylko znajomy.
Znajomy?
Tak.
Mówię prawdę.
To przystojny chłopak.
Jestem książę Dowon,
książę Joseon.
Co ja tu robię?
Jesteśmy w aptece.
Nie mogłam pana zostawić.
Dobrze się pan czuje?
Muszę już iść.
Proszę wypić chociaż zioła...
Co? Książę Dowon?
Nie opowiadaj bzdur!
Panie Min, jestem pewien, że ktoś go oszukał.
I akurat książę Dowon?
Chłopiec zamknięty w Nokseodang?
Po co miałby iść do Królewskiego Urzędu Śledczego?
Boże.
Książę korony ma nowego wspólnika.
Wspólnika?
Przekaż to kanclerzowi Królewskiej Szkoły Literackiej.
Tak jest, panie.
Czyli
ten mężczyzna został zamordowany?
Nie mam pewności.
Ale gdy ten podejrzany człowiek uciekł, mężczyzna już nie żył.
Widziałem to na własne oczy.
Mówiłeś, że był ciężko ranny.
Możliwe, że oskarżasz niewinnego.
Dobrze władał mieczem.
Poza tym normalny człowiek
nie zakradłby się do Królewskiego Urzędu Śledczego.
Skąd wiesz, że władał mieczem?
Skonfrontowałeś się z nim?
- Rim. - Był moim jedynym tropem.
Nie chciałem go stracić.
Nie powinieneś zachowywać się tak bezmyślnie.
Nawet nie zabrałeś ze sobą strażników.
Popełniłem błąd, że cię w to wciągnąłem.
Zapomnij o tej sprawie.
Jin.
Ty też to widzisz.
Najpierw zakazane księgi, a teraz to.
Dochodzi do wydarzeń, które nie mają sensu.
Mam przeczucie,
że Opowieść o Ho Damie jest tu kluczowa.
Dlatego
chcę wiedzieć,
o czym jest ta książka
i kim jest Ho Dam.
Muszę się tego dowiedzieć.
Nie możesz.
Nie drąż tematu tej książki.
To rozkaz.
KSIĘGA WIZERUNKÓW
KSIĄŻĘ DOWON YI RIM
Zgubiła się pani?
Ma pani wrócić jutro, pojutrze,
i popojutrze.
Będzie pani przychodzić tu tak długo,
póki książę Dowon pani nie wybaczy.
Jestem książę Dowon,
książę Joseon.
Adeptko Goo.
Co czytasz? Nawet nas nie słyszysz.
To Księga wizerunków.
Wiecie, czemu brakuje tej ilustracji?
Księcia Dowona.
Wszyscy inni zostali sportretowani.
Tylko tego brakuje.
Nie słyszałaś o księciu Dowonie?
Krąży o nim wiele plotek.
Ma zakaz opuszczania Nokseodang,
miejsca w głębi pałacu.
Podobno jego całe ciało jest pokryte wrzodami.
Wygląda jak potwór i nie przypomina ani człowieka, ani zwierzęcia.
Słyszałam co innego.
Podobno Jego Wysokość musiał go odizolować.
Książę od urodzenia był szalonym brutalem.
- Wasza Wysokość, litości. - Groził dwórkom...
- Proszę mnie oszczędzić. - ...i je ranił.
Kilka nawet zabił.
Myślisz, że to prawda?
Pewnie. Jeśli jest księciem,
czemu wciąż mieszka w pałacu bez żony?
Nie może brać udziału w urodzinach,
neunghaeng ani joha.
NEUNGHAENG: WIZYTA W KRÓLEWSKIM GROBOWCU JOHA: CEREMONIA POWITALNA
Adeptki, chodźcie za mną.
To niby ma sens?
Chyba pan żartuje.
To mnie się oberwie,
jeśli narobią tam jakichś kłopotów.
Ja też na to nie pozwolę.
Pan Yang tutaj rządzi.
Kanclerz uważa, że może podejmować taką decyzję?
Pan Yang ma zwierzchnictwo tylko nad historykami.
Kanclerz Królewskiej Szkoły Literatury
ma tu największą władzę tuż po pierwszym radcy stanu.
Poza tym książę korony już to zatwierdził.
Czemu tak się burzycie?
Zróbcie to, co wam się każe.
To sprawa historyków.
Proszę pilnować własnych spraw i już iść.
Ale on mnie denerwuje.
Może to dobrze?
- Wyślemy je. - Oszalał pan?
Stracił pan rozum? Wie pan, dokąd...
Coś nie tak?
Teraz pracujecie w Pałacu Wewnętrznym.
- Co? - Co?
Zabierzcie swoje książki i pędzle.
Wasza Wysokość!
Mamy wielki problem!
Wasza Wysokość!
Historyczki? Tutaj?
Tak.
Przez ostatnie 20 lat
Nokseodang nie obchodził nikogo.
Dlaczego nagle je tu przysyłają?
Książę Eunseong, książę Eunwi, książę Eunhyo.
Jest tylu innych książąt, dlaczego akurat tutaj?
Chyba oszaleję.
Wasza Wysokość, nie mamy czasu.
Proszę się przebrać.
Jeśli ta kobieta cię zobaczy...
Nie szkodzi.
Być może udałoby mi się ją oszukać,
ale nie okłamię historyczek.
Poza tym jej też nie chcę już oszukiwać.
Wasza Wysokość, to znaczy...
Przynieś książęce szaty.
NOKSEODANG
Wasza Wysokość, historyczka już przybyła.
Wasza Wysokość.
Niech wejdzie.
Goo Hae-ryung, adeptka z Urzędu Dekretów Królewskich,
Wasza Wysokość.
Jestem książę Dowon,
Yi Rim.
Miałam nadzieję, że jednak nie.
Godzina jedenasta.
Historyczka Goo Hae-ryung przybyła do Nokseodang.
- Książę Dowon czyta... - Wczoraj
musiałem nagle odejść z ważnych przyczyn.
Wasza Wysokość.
Jestem tu
jako historyczka.
Zgodnie z poleceniem
wysłaliśmy zarządcę Jinju, Kim Seung-haka,
aby pomógł
ofiarom powodzi.
Ale jeśli Jego Wysokość dowie się...
Zajmę się tym, proszę się nie martwić.
Jednakże coroczne powodzie i susze
przysparzają ludziom wielu problemów.
Chcę, żebyś wymyślił jakieś rozwiązanie.
Czy jakaś księga opisuje szczegółowo system kanalizacji i rezerwuarów?
Boże, czemu takie jesteście?
Mówiłam, że muszę tam iść!
Wpuśćcie mnie!
Dobrze.
Skoro próbujecie mnie zastraszyć, bo jest was więcej,
pokażę wam swoją niezłomność.
Nie ruszę się,
póki mnie nie wpuścicie.
Mam wrażenie, że w pałacu jest więcej oczu niż kiedykolwiek.
Pokazywanie twarzy to nie problem,
o ile nie da się z niej niczego wyczytać.
No więc jak poszło?
- Spóźniliśmy się. - Czyli...
wszyscy zginęli?
Leczyliśmy jednego ocalałego,
ale na drugi dzień zmarł w Królewskim Urzędzie Śledczym.
Zapewne odpowiada za to drugi radca stanu.
Za wszystkim stoi Min Ik-pyeong.
Książki zostały zakazane,
a księgarnie zamknięte.
JEGO WYSOKOŚĆ PRZERZUCIŁ KOLEJNĄ STRONĘ
Co tam piszesz?
Przecież tylko czytam książkę.
Chcę wiedzieć, co piszesz.
Nie mogę powiedzieć, co zapisuję.
Nie proszę cię...
Zapisujesz to, co właśnie powiedziałem?
Na poważnie?
Czy ty...
Fałszywa Maehwa.
Oszustka, przez którą ludzie
stracili ciężko zarobione pieniądze.
Zignorowała królewski rozkaz
i wtargnęła do Nokseodang.
Goo Hae-ryung to kryminalistka,
której mam coś do powiedzenia.
To też zapiszesz?
Hej.
Pójdę już, Wasza Wysokość.
Przestań udawać.
Mówiłem, że chcę ci coś powiedzieć.
Było już wiele okazji.
Co Wasza Wysokość chce mi teraz powiedzieć?
A może raczej usłyszeć coś ode mnie?
„Nie wiedziałam, kim jest Wasza Wysokość.
Przepraszam. Proszę mnie oszczędzić”. Coś takiego?
Jeśli tak, to przeproszę.
Co mam zrobić, żeby książę Dowon wybaczył mi tym razem?
Chciałem ci podziękować.
Nie wiem,
czemu wczoraj tam byłaś,
ale dziękuję, że nie uciekłaś.
Doceniam, że się mną zajęłaś.
To chciałem powiedzieć.
I to ja pierwszy cię oszukałem,
więc nie musisz prosić o wybaczenie.
Mam nadzieję, że nie będzie między nami więcej nieporozumień.
Możesz odejść.
Myślałam...
że moglibyśmy się zaprzyjaźnić.
Zaczęliśmy znajomość niefortunnie...
i nie byliśmy dla siebie zbyt mili.
Ale pomyślałam, że byłoby miło mieć kogoś,
przy kim czułabym się komfortowo...
w tym wielkim pałacu.
Dlaczego...
Wasza Wysokość nie powiedział tego wcześniej?
NOKSEODANG
Zmartwiła mnie wieść, że dołączy do nas nieznajomy,
ale podobno drugi radca stanu ma o panu dobre zdanie.
Lubi mnie, bo znamy się od dawna.
Pan Min jest wymagający, a trzyma pana przy sobie.
Musi mieć powód.
- Sprawdziłeś to? - Tak, panie.
Żadna z dwórek nie opuściła dziś pałacu,
ale według rejestru wcześniej przyjechała żona eunucha.
Żona eunucha?
„Park, żona eunucha Heo Sam-bo”.
Tak brzmiał zapis.
Hej!
To jakiś żart?
To same bzdury!
Nawet psy zrobiłyby to lepiej.
O wiele lepiej!
Panie, starałyśmy się...
Nie zrobiłaś nic sensownego.
To brzmi, jakbyś poszła tam zaprzyjaźnić się z Jej Wysokością.
Brak mi słów.
„Słodycze były przepyszne
i ucieszyłam się, że pochodzimy z tego samego miasta”.
To was bawi? Co?
Adeptko Oh, dwórka wyprosiła cię,
zanim weszłaś do komnaty królowej wdowy.
A adeptka Goo zapisała 30 stron
jednym zdaniem: „Jego Wysokość przerzucił kolejną stronę”.
Naprawdę was to bawi?
A ty... spisałaś się nieco lepiej niż one,
ale wciąż dużo ci brakuje do prawdziwej historyczki.
Jesteście tu już ponad miesiąc.
Czego zdążyłyście się nauczyć?
Byłyście zajęte plotkami i oglądaniem pałacu.
Gdy ja byłem adeptem, po pierwszym miesiącu...
Nie mogę znieść waszego widoku, wynocha.
Wynoście się!
Macie je porządnie wyszkolić!
Nikt mnie nie rozumie.
Zostałem sam.
Jestem jedynym prawdziwym historykiem w całym Joseon?
Jak on może nas tak traktować?
Ma nas za gorsze od psów.
Posłali nas do komnat bez szkolenia.
Powinien się cieszyć, że nie pomdlałyśmy.
Dajcie spokój. Chyba dobrze się bawiłyście.
Ty piłaś herbatę z królową
i mogłaś z nią porozmawiać.
Ale się strasznie denerwowałam.
Bałam się, że adeptce Goo stanie się coś złego.
Poszła zamiast mnie do Nokseodang.
Udało ci się to sprawdzić?
- Co? - Chciałaś iść do Nokseodang,
żeby coś sprawdzić.
Pewnie to, czy książę naprawdę jest potworem i brutalem,
jak mówią ludzie.
- Ja... - Jest cała i zdrowa,
więc książę nie może być aż takim szalonym brutalem.
Wiedziałam. Czyli ma całe ciało we wrzodach!
Są okropne?
Książę wygląda bardzo potwornie?
Nie.
Nie wygląda potwornie.
Mówię poważnie. Jest bardzo wysoki
i ma cerę białą jak śnieg.
Oraz ładne oczy.
Jest bardzo przystojny.
Czyli to tylko głupie plotki?
Tak. Jeśli usłyszycie, że ktoś tak o nim mówi,
poprawcie go.
Książę nie wygląda potwornie ani nie jest morderczym brutalem.
Ale możecie powiedzieć, że jest drażliwy.
Jestem tu jako historyczka.
To oczywiste.
Wiem o tym.
Wasza Wysokość!
Jak możesz zrywać te cudowne kwiaty?
Nigdy nie wyrwałeś nawet trawy. Co w ciebie wstąpiło?
Jesteś na coś zły?
Nie. Chcę być sam, nie wchodź do mnie.
Mam dziwne wrażenie, że książę przechodzi coś,
czego nie rozumiem.
Co to może być?
Dobrze wykonujesz swoje obowiązki?
Znaleźliście ich i niczego się nie dowiedzieliście.
Mamy tylko dziwne plotki dotyczące nieznanych zabiegów.
Najwyraźniej też się starzejesz.
Straciłeś bystrość umysłu.
Jedynie wywołujesz niepotrzebne kłopoty.
Czy Wasza Wysokość pamięta?
Dwie dekady temu
w Seoraewon pewna kobieta studiowała zagraniczną medycynę.
Niewolnica imieniem Mo-hwa.
Obalony król się nią zajął.
- No i? - Wasza Wysokość z pewnością
słyszał plotki o tej kobiecie.
Była utalentowaną lekarką.
Za pomocą dziwnych metod wyrywała ludzi z objęć śmierci.
Mówisz, że ta kobieta...
Czyli ona żyje?
Zdrajca ma czelność żyć w kraju, którym rządzę?
Wyślij żołnierzy z Ministerstwa Wojska.
Sprowadź tu tę wiedźmę, choćbyś miał przeszukać każdą górę i rzekę!
Proszę zachować spokój.
Wreszcie się ujawniła po tak długim czasie.
Jeśli będziemy nieostrożni, przestraszymy ją i jej nie dorwiemy.
Sugerujesz, że mam nic nie robić?
Żuraw wyróżnia się na tle kur,
a szydło skryte w kieszeni ktoś wreszcie zauważy.
Ukrywa się, ale nie zdoła ukryć swoich umiejętności.
Sprowadź królewskiego sekretarza.
Tak jest.
Wasza Wysokość, przybyła historyczka.
Niech wejdzie.
Jestem adeptka Oh Eun-im
z Urzędu Dekretów Królewskich.
Ty...
Pasuje ci ten uniform.
Dziękuję, Wasza Wysokość.
Dziś będę czytał książkę,
więc będziesz mogła odpocząć.
Dziękuję.
Słyszałem, że wczoraj byłaś w Nokseodang.
Słucham?
Tak.
Jak zareagował książę Dowon?
Pewnie był zdziwiony i zakłopotany.
Jego Wysokość
cały dzień czytał książki.
Nie przywykł do kontaktów z ludźmi.
Proszę okazać mu zrozumienie, jeśli obrazi którąś z was.
Oczywiście.
Mam pomysł.
Chodź ze mną.
W sam środek!
Od dawna nie strzelałem. To dobra rozrywka.
Rozładowuje stres.
Cieszę się, że dobrze się bawisz.
Wasza Wysokość, historyczki patrzą.
Proszę trafić w sam środek celu.
Z tym łukiem jest coś nie tak.
Łucznictwo to bardzo wymagający sport.
Trzeba mieć silne ramiona i doskonałą równowagę.
To imponujące, że strzała poleciała tak daleko.
Jeśli bawią cię moje umiejętności,
sama spróbuj.
Jak mówią: „Widzisz byka, ale barana już nie”.
Sama się przekonaj, jakie to trudne.
Jeśli chociaż raz trafisz w środek celu,
pozwolę ci
śmiać się ze mnie do woli.
Nie możesz odmówić.
Jako kobieta nie będziesz miała innej okazji strzelić z łuku.
W dodatku masz szansę dostać pozwolenie
na wyśmiewanie księcia.
Ilu strzał potrzebujesz?
Stu? Tysiąca?
Mam trafić w środek tylko raz.
Jedna wystarczy.
- Trafiony! - Rety!
Dobra z ciebie łuczniczka.
Kto cię tego nauczył?
Spędziłam dzieciństwo w Yanjing.
Łucznictwo
było moją pasją.
Rozumiem. Książę nie miał o tym pojęcia.
Chciał uczyć rybę pływać.
Jesteś tu w roli historyczki.
Chyba zapomniałaś o swoim obowiązku.
Przepraszam.
Upewnię się, że zapisałam każde słowo Waszej Wysokości.
To nie było oficjalne.
Nie zapisujcie...
Adeptko Goo.
Nie bądź taki ostry.
Sam ją wyznaczyłeś.
Bądź dumny, że tak ciężko pracuje.
Ale wstyd.
Miałeś 20 strzał i żadna nie trafiła celu.
Myślałem, że trafisz chociaż raz.
Zero umiejętności, zero szczęścia.
Mówię to z troski.
To makabryczne wydarzenie zapisano w historii.
Przez tysiąclecia będziesz wspominany jako książę,
który przegrał z historyczką.
Co mam zrobić? Wszystko zapisały.
Nie trzeba było
w ogóle angażować historyczek.
Do diaska.
Wasza Wysokość, przyszła adeptka Goo Hae-ryung.
Chcesz zapisać coś jeszcze?
Mam pytanie.
Jego Wysokość powiedział,
że zostałam wybrana.
Co to znaczy?
Nie wiem.
Bo gdybym mógł wybierać sobie historyczki,
nie byłoby cię tutaj.
Oczywiście.
Przepraszam za głupie pytanie.
Pójdę już.
Faktycznie.
Powiedziałem coś takiego Jego Wysokości.
Że jeśli znajdzie nietypową kobietę upartą jak osioł
i odważną niczym generał,
ma ją zatrudnić jako historyczkę.
Czyli
zostałam historyczką, bo jestem uparta jak osioł
i odważna jak generał?
Nie musisz dziękować.
On też jest dziwny.
Nie potrafi nawet strzelać z łuku.
Życie wam niemiłe?
Ta praca to dla was żart?
Dzwoni mi w uszach.
Zrozumiałybyśmy go, nawet jeśli mówiłby cicho.
Musi tak krzyczeć?
Daj mu spokój.
Jeśli straci głos,
to jego problem, nie mój.
Masz dziś jakiś dobry humor.
Nic dziwnego. Dziś wielki dzień.
Jaki dzień?
Dzień naszej pierwszej wypłaty.
- To już dziś? - Tak.
Szczerze mówiąc, jeszcze trzy dni temu
chciałam to rzucić.
Ale zbliżała się wypłata,
więc miałam gdzieś
krzyki pana Yanga.
Tak samo
docinki pana Ana.
Pewnie dlatego mówi się, że współczucie i hojność...
Biorą się z kieszeni.
Mama powtarza mi to codziennie.
Wiecie co?
Po odbiorze uposażenia chodźmy do mnie.
Zjemy sobie zupę z rzodkwią i kimchi.
I może się napijemy?
GWANGHEUNGCHANG
Lee Il-seong z Ośrodka Medycznego.
- Tutaj. - Trzymaj mocno.
Jeong Hong-geun z Ośrodka Medycznego.
Tutaj!
Kwon In-son z Ośrodka Medycznego.
Nie wydaje się wam to podejrzane?
To asystenci.
Wyczytują nazwiska oficjeli,
ale to asystenci odbierają uposażenia.
Zapewne dostali takie polecenie od oficjeli.
Szkoda mi ich.
Kim Chan z Ośrodka Medycznego.
Panie Park!
To ja!
Jeong Man-sik z Urzędu Tłumaczeń.
Z drogi. Szybko.
Dzień dobry.
- Jak zawsze dziękuję. - Nie ma sprawy.
Spotkajmy się niedługo.
Proszę uważać.
Do widzenia.
O co tu chodzi?
Na teraz to wszystko.
Przyjdźcie za miesiąc.
- To jakiś żart? - Co?
- Strata czasu. Chodźmy. - Nie wierzę.
Wiedziałem, że tak będzie.
- Ile miesięcy my już czekamy? - No...
Panie, o co tu chodzi?
To ma być wszystko?
Nie wyczytał nas pan.
Historyczki?
To wam coś się należy?
Nie pracowałybyśmy tutaj za darmo.
Proszę spojrzeć.
- Miałyśmy... - Nie ma potrzeby.
Magazyn jest pusty. Ryż się skończył.
Co ja mogę?
Jeśli wam nie pasuje, za miesiąc przyjdźcie wcześniej.
Ale z was lenie.
Czy tylko ja tego nie rozumiem?
Jak magazyn może być pusty?
Uposażenie...
Moje uposażenie...
Napijmy się.
- Pani. - Pani.
Podobno to chudy rok.
Widać rząd też cienko przędzie.
Ale obiecali, że za miesiąc coś dostaniemy.
Rozchmurz się.
Ma rację. I tak dostałybyśmy niewiele.
Żadna różnica, czy będziemy musiały czekać miesiąc.
Dla mnie jest różnica.
Lichwiarze pewnie już stoją
i czekają pod moim domem,
żeby położyć łapy na moim uposażeniu.
Wzięłaś pożyczkę?
Mój ojciec jest urzędnikiem wyższej ósmej rangi.
Jak inaczej miałam zapłacić za jedzenie i alkohol
z naszych otrzęsin?
Musiałam pożyczyć pieniądze.
Dalej!
Niech pani poda wasz najdroższy alkohol
i nie przestaje donosić jedzenia.
- Tak! - Właśnie tak!
Panie Hwang.
Co?
- Zdrowie! - Na zdrowie!
Nie wiem, czy to przez to, że dziś płaci Chi-guk,
ale to smakuje pysznie i jestem szczęśliwy.
Dlaczego pan Kim nagle stawia wszystkim alkohol?
Narobił pan sobie kłopotów?
Jak możesz to mówić w taki dzień?
To historyczna data. Chi-guk wreszcie dostał
swoją pierwszą wypłatę.
Czyli aż do tej pory nie dostał zapłaty?
Zgadza się.
Przez pierwsze miesiące dostawałem tylko część,
bo przychodziłem za późno.
Przez następne miesiące dlatego, że był chudy rok.
Potem nadeszła fala zimna.
Dlatego mówiłem ci, żebyś zatrudnił asystenta
i zaznajomił się z oficjelami z Gwangheungchang. Mówiłem to sto razy.
Asystenta?
Takiego jak ci, którzy byli w Gwangheungchang?
Tak, to asystenci z Ministerstwa Personelu.
Nie starcza wypłat, więc asystenci
pomagają oficjelom.
Pomagają, akurat.
Nawet nie wiecie, ile dostają
za pomoc w odbiorze uposażenia.
Oficjele z Gwangheungchang też.
Trzeba ich przekupić, żeby dostać uposażenie,
zanim magazyn będzie pusty.
To banda złodziei.
To jakaś paranoja.
Trzeba ich przekupić, żeby dostać wypłatę?
Czyli osoby, których nie stać na łapówkę, pozostaną biedne,
a ci, którzy mają pieniądze,
jeszcze się wzbogacą.
Taki panuje tu zwyczaj, a tradycja
jest bardziej przerażająca niż prawo.
Też powinnyście znaleźć sobie asystentów,
żeby nie marnować czasu.
Wystarczy, nie dobijajmy się rozmowami o pieniądzach.
Upijmy się i zapomnijmy o wszystkim.
Na zdrowie!
Zapisałam wszystko, co widziałam i słyszałam w Pałacu Wewnętrznym.
Pewnie niewiele się przyda,
ale zawsze lepiej wiedzieć więcej.
Ja ocenię, czy coś jest przydatne, czy nie.
Ty nadal sumiennie pracuj jako historyczka.
Co panią tu sprowadza?
Wie pan, że mój ojciec
przyjaźni się z drugim radcą stanu.
Mam pilną wiadomość od ojca.
Macie dziesiątki sług.
A ojciec przysyła panią
o takiej godzinie?
Czasem trudno ufać służbie
w kwestiach dotyczących polityki.
Ale ma pan rację, późno już.
Powinnam już iść.
Proszę uważać.
Historyk nie może nawiązywać osobistych więzi.
To mogłoby mieć negatywne skutki.
Zapamiętam.
Któż to nas odwiedził.
- Nie ma nic do roboty? - Która z was to Goo Hae-ryung?
Która to adeptka Goo Hae-ryung?
To ty?
To ty złożyłaś ten szalony wniosek?
Spokojnie, panie.
Nie wiem, o co chodzi, ale proszę się uspokoić.
Przeczytajcie wniosek, to zobaczycie, czemu jestem wściekły.
„Proszę zakazać zatrudniania asystentów,
by ukrócić korupcję związaną z wypłatami”.
„I zmusić oficjeli do stawiania się w Gwangheungchang...”
Myślisz, że jesteś tu najmądrzejsza?
Że nic nie mówimy na ten temat,
bo jesteśmy głupcami?
Nawet Trzy Urzędy nic nie mogą z tym zrobić,
bo ta sprawa dotyczy tysięcy ludzi.
Kim jesteś, by robić aferę?
Jak śmiesz poruszać ten temat?
Gdyby Jego Wysokość się dowiedział,
wszyscy tutaj, włączając was, zostaliby zwolnieni.
Wiedziałaś o tym?
Przekroczyłaś granicę, gdy weszłaś do pałacu,
będąc tylko kobietą.
Spróbuj więc chociaż nie sprawiać kłopotów.
Panie!
Proszę uważać na słowa.
I tak się powstrzymuję,
żeby jej nie zwyzywać.
To problem?
Jesteście tylko zgrają miękkich głupców.
Nic dziwnego, że odważyła się na coś takiego.
Urząd Dekretów Królewskich to żart.
Adeptko Goo.
- Dlaczego... - Przyjmę naganę.
Ale chcę wiedzieć, co zrobiłam źle.
Co?
Nie wierzę, że masz czelność to mówić.
Coś jest nie tak,
więc poprosiłam, żeby to naprawiono.
Zrobiłam to, co powinnam,
więc czemu...
Dlaczego należy mi się za to nagana?
Nie rozumiem.
- Hae-ryung... - Panie, pora na spotkanie.
- Później się pan nią zajmie. - Dbasz tylko o siebie?
Panie, proszę.
- Za kogo ty się masz? - Panie.
Powinnaś się uczyć!
A myślisz tylko o sobie!
Czemu nie przychodzi?
- Sam-bo. - Tak?
Jest już po południu?
Tak, trochę po 13.
Wasza Wysokość, przyszła historyczka.
Niech wejdzie.
Coś musiało się stać,
skoro się spóźniłaś.
Stało się coś?
Nie.
Możesz płakać.
Nikt tu nie przychodzi.
Nikt cię nie usłyszy.
Więc...
nie musisz tego tłumić.
Płacz, ile chcesz.
Już dobrze.
Napisy: Małgorzata Fularczyk