NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 6
Powinnam już iść, Wasza Wysokość.
Jest prawie 15.
Jeśli chodzi o wcześniej...
Dziękuję.
Za co?
Przyszłaś spisywać to, co robiłem, a ja czytałem książkę.
Niczym nie zasłużyłem sobie na podziękowania.
Idź już.
Jeśli będziesz chciała się wypłakać,
możesz tu wrócić.
Drzwi są dla ciebie otwarte.
Mówię to, bo wyglądałaś brzydko, gdy chciało ci się płakać.
Byłby wstyd, gdyby ktoś cię wtedy zobaczył.
Słucham?
Uważaj, żebyś się nie przewróciła i nie zaczęła płakać.
Wasza Wysokość.
URZĄD DEKRETÓW KRÓLEWSKICH
Ale wstyd. Jestem arystokratą.
- A co, jeśli wpadnę na znajomego? - Cicho.
Hong-ik do Urzędu Administracji Miasta.
- Chi-guk do Królewskiego Sekretariatu. - Dobrze.
Na co się gapisz?
Wracaj do środka, mąciwodo!
- Mąciwoda! - Mąciwoda!
Z drogi!
Oto i ona. Duma Urzędu Dekretów Królewskich.
Nasza ulubiona adeptka historii Goo Hae-ryung!
Co tu się dzieje?
To kara za to, że wkurzyłaś asystentów.
Jaka kara?
Ludzie dowiedzieli się, że ktoś od nas złożył wniosek
przeciwko zatrudnianiu asystentów.
Wszyscy asystenci naszego urzędu
wzięli wolne i wrócili do domów.
Mamy dziś tonę pracy. My dziś raczej nie wrócimy do domów.
Mój wniosek dotyczył asystentów z Ministerstwa Personelu.
Urząd Dekretów Królewskich nie ma nic...
Może i nie ma z tym nic wspólnego,
ale ta funkcja przechodzi z pokolenia na pokolenie.
Jeden z asystentów,
których chciałaś zwolnić,
może być wujem, kuzynem albo teściem
asystenta z Urzędu Dekretów Królewskich.
Dlatego ignorantom nie można dawać niczego, nawet gałązki.
Nie zdaje sobie sprawy, że wsadziła kij w mrowisko.
Wkurzyłem się.
Przejmę wszystkie obowiązki asystentów.
- Wykonam ich pracę. - Sama?
Nigdy nie wrócisz do domu.
To zbyt dużo pracy. Pomogę jej.
Nie.
To twoja wina, więc musisz ponieść odpowiedzialność.
Panie Min.
Nawet jeśli, to nie da rady sama.
My jej pomożemy.
Do końca dnia się ze wszystkim uporamy.
To adeptka Goo złożyła wniosek, nie wy.
Nie możecie jej pomagać.
Wniosek?
Tak. Od razu wydała mi się podejrzana, gdy zaczęła krytykować twoją powieść.
Dziewczynie naprawdę odjęło rozum.
Jak adeptka bez żadnej rangi
śmie składać wniosek?
I to w dodatku przeciw asystentom.
Co w tym złego? Nie musieli doprowadzać jej do płaczu.
Co?
Sytuacja wygląda bardzo źle?
Tak, bardzo.
Pałac Wewnętrzny nie może funkcjonować bez dwórek,
a Pałac Zewnętrzny bez asystentów.
Podpadła wszystkim asystentom z Urzędu Dekretów Królewskich.
Daję jej góra 15 dni.
Jej zwierzchnicy będą się na niej wyżywać za dnia,
a nocami będzie musiała pracować.
Złoży rezygnację
za góra 15 dni.
Ale znając ją...
Nie podda się tak łatwo.
- No nie? - Pewnie ją zwolnią.
Daję jej dziesięć dni.
Nie, wierzcie mi.
Sama zrezygnuje, zanim do tego dojdzie.
- Założymy się? - O pięć punów?
- O jeden jang. - Dwa jangi.
Kiedy ja to skończyłam?
Adeptko Goo!
Wszystko dobrze?
Tak.
Pewnie jesteś zmęczona.
Co robiłaś całą noc?
Czemu tak patrzycie?
Masz na twarzy chiński znak.
Co?
Co to?
Nawiedził mnie jakiś duch? Kto to napisał?
„Wróbel”?
Co to może znaczyć?
Teraz się boję.
Co to jest? Rety.
Czy w nocy coś się stało?
Cóż...
Nie musicie wiedzieć.
Jego Wysokość ma za sobą namiętną noc.
Minęły już dwie godziny.
Co się z nią dziś stało? Czemu znowu się spóźnia?
Nikt z nas tego nie wie.
Pewnie po prostu się spóźniła.
Musimy czekać na zewnątrz?
Strasznie dziś gorąco.
Przez to, co dzieje się w jej urzędzie, wątpię, żeby się spóźniała.
Zapomniałeś o wczoraj?
Dostała wielką stertę papierów i musiała pracować całą noc.
Co za różnica, czy sterta była duża, czy mała?
Czemu w ogóle się tym przejmujesz?
Jak mógłbym się nie przejmować? Goo Hae-ryung to...
To największy wróg Maehwy.
Chcę jako pierwszy się z niej wyśmiewać.
Ale przecież jej pomogłeś.
Mogę iść na spacer.
Chcę iść na spacer.
Świetnie. Spacer pomoże...
Jak daleko mamy iść na ten spacer?
URZĄD DEKRETÓW KRÓLEWSKICH
Proszę spojrzeć.
Cicho i spokojnie.
Nic złego się nie dzieje, więc możemy już wracać.
„Miłe słowa skrywają złe zamiary”.
Wygląda spokojnie, a w środku mogą dziać się okropne rzeczy.
Jakie okropne rzeczy miałyby się dziać
w środku pałacu w biały dzień?
Na przykład przymuszanie, napaść, próba zabójstwa
czy zwolnienie Goo Hae-ryung.
Boże.
Muszę coś zrobić.
Zakradnijmy się i sprawdźmy,
co robi Goo Hae-ryung, i czy ma się dobrze.
Ale... Czekaj.
Wasza Wysokość narobi sobie kłopotów.
W Urzędzie Dekretów Królewskich są wszystkie zapisy historyczne.
To będzie podejrzane, jeśli...
Proszę posłuchać...
Wasza Wysokość.
Co ma oznaczać ta mina?
- Czy ty... - Wy dwaj!
Co tu robicie? Nigdy was tu nie widziałem.
Cóż...
To jest...
- Kto? - Ten smarkacz...
nie zna jeszcze za dobrze pałacu.
Znalazłem go tutaj, wyglądał na zagubionego.
Pomagam mu znaleźć drogę.
Ależ z ciebie kretyn.
Obszar administracyjny jest mały. Jak można się tu zgubić?
Gdzie pracujesz?
- Słucham? - W którym urzędzie pracujesz?
Pracuję tam...
Sekretariat Królewski.
Pracuję w Sekretariacie Królewskim.
W Sekretariacie?
Czy skryba Jegal...
Tak.
Skryba Jegal...
Wiedziałem.
Jegal Tak bywa świnią, ale jest lojalny.
Chodź, mamy mnóstwo roboty.
Powiedz, jesteś silny?
- Dokąd go zabieracie? - Tak.
- Stop. - Zrobię wszystko.
To rozumiem! Co robi teraz Jegal Tak?
- Siedzi za biurkiem. - Rety!
Jasne. Siedzi za biurkiem.
Wasza Wysokość! Musimy wracać do...
Chcę odpocząć. Nie wpuszczaj nikogo przez godzinę.
Tak jest, Wasza Wysokość.
Mówiłem, że nie chcę
tu historyczki. Wykład trwał za długo.
Możesz odejść.
Tak jak Wasza Wysokość, ja też mam swoje obowiązki.
Przeciwstawiasz się mojemu rozkazowi?
Wasza Wysokość traktuje mnie zwykle jak niewidzialną.
Proszę zrobić dziś to samo.
Dlaczego
zostałaś historyczką?
Zastanawiałem się,
czemu taka kobieta jak ty wybrała tak trudną pracę.
- Jaka kobieta? - Masz wszystko.
Twój ojciec nie ma wysokiej rangi, ale zarządza personelem,
więc ma tyle władzy co minister.
Twoja rodzina ma pięć posiadłości w samym Hanyangu
i co roku zbiera z pól w całym kraju ponad 10 000 seok ryżu.
Dziesiątki rodzin chciały wydać za ciebie swoich synów.
Więc dlaczego?
Czemu porzuciłaś wygodne życie, żeby zostać historyczką?
Czego jeszcze ci brakuje w życiu?
Dziewięć, nie pięć.
Mój ojciec ma w Hanyangu jeszcze cztery domy
zapisane na jego konkubinę.
Ma też niemal 8000 majigi ziemi zapisanej na krewnych,
czyli co roku zbieramy 15 000 seok ryżu.
Jednakże
nic z tego nie jest moje.
Nie jest twoje?
Ojciec jest kierownikiem działu.
Osoby, które chcą wkraść się w jego łaski,
nie są w stanie samodzielnie nic osiągnąć.
Dlatego bym na tym nie skorzystała.
To samo tyczy się domów i ziemi.
Jego adoptowany syn, którego nie znam, odziedziczy wszystko.
Ja nie, bo jestem kobietą.
Nie mam więc niczego.
Dlatego zostałam historyczką.
URZĄD DEKRETÓW KRÓLEWSKICH
Odebrałam wnioski.
Co Wasza Wysokość tu robi?
Jak widzisz, trę tusz.
Chodziło mi...
Nie widziałaś nigdy asystenta z Królewskiego Sekretariatu?
Co to za zamieszanie?
Asystenta?
To asystent Yi z Królewskiego Sekretariatu.
Skryba Jegal go przysłał. Będzie nam dziś służył.
Służył?
Będziesz cały dzień tarł tusz?
- Zanieś to do Urzędu Cenzorów. - Tak jest.
Rety.
A gdzie jest ten Urząd Cenzorów?
Jesteś nienormalny?
Asystencie Yi.
Pokażę ci drogę.
O co tu chodzi?
Asystent Yi z Królewskiego Sekretariatu?
Wasza Wysokość musi stąd iść.
Nie wiem, co to za nieporozumienie,
ale proszę zapomnieć o tym dniu i wrócić do...
Nie chcę.
Usłyszałem, że potrzeba wam pomocy.
Jeśli odejdę, to na ciebie spadną obowiązki asystenta.
I tak mnie tak traktują.
Czemu Wasza Wysokość dobrowolnie poddaje się tym mękom?
To nie męka.
Miło dla odmiany doświadczyć czegoś takiego. To interesujące.
Interesujące?
Artyści muszą mieć otwarty umysł.
I kto wie?
Może dzisiejsze trudności
przerodzą się w romantyczną opowieść
o asystencie i historyczce.
Dlatego nie zdradzaj nikomu, kim jestem.
W takim razie
mam dziś traktować Waszą Wysokość jak asystenta?
Tak.
A co? Nie chcesz?
Asystencie Yi, zaczekaj.
Proszę cię.
Asystencie Yi.
Mieliście odebrać raporty,
a są całe porwane i pogniecione. Jesteście ślepi?
Macie oczy tylko dla ozdoby?
Przesadzasz. Wszyscy popełniają błędy...
Przepraszamy.
Cały czas mam wrażenie, że on wygląda jak książę Dowon.
Książę musiałby być szalony, żeby znosić to z własnej woli.
Po prostu jest do niego podobny.
Przyniosłam wodę.
Tylko ty o mnie dbasz.
Moment. Gdzie to jest?
Czego pan szuka?
Zniknął rejestr administracyjny, nad którym pracowałem.
Przed chwilą tu był!
Jak mogłeś go zgubić?
Poszukajcie go!
- Tak jest. - Tak.
O rany.
Co on zgubił? Skąd to zamieszanie?
Naprawdę nic nie wiesz o pałacu?
W tym dokumencie znajdują się zapisy historyczne,
dane z Królewskiego Sekretariatu i inne.
Martwią się, bo w tym dokumencie jest wiele tajnych informacji.
Czy ten dokument ma kilka stron?
Tak.
Skąd wiesz?
No nie!
Jak mogliście je pomylić?
Nie wierzę, że nie umiecie ich odróżnić.
Rejestr administracyjny nie przypomina tego raportu.
Mieliście odnieść raport,
a nie rejestr administracyjny!
To jest rejestr, a to raport!
Należy im się kara.
Całe szczęście, że pan Kim to odkrył.
Gdyby rejestr trafił w niepowołane ręce,
wszyscy musielibyśmy się zwolnić.
- Niedobrze. Panie An. - Tak?
Proszę iść z nimi zweryfikować ludowe opowieści.
Udowodniliście, że nie macie mózgów. Więc teraz się nabiegacie!
Dokąd mamy iść? Poza pałac?
A gdzie indziej wysłuchacie ludowych opowieści?
Tylko proszę, w mieście też nie próbuj myśleć.
Zadaj pytania, które dostaniesz,
i spisz tylko to, co usłyszysz. Jasne?
Tak jest.
Cóż za niewinny młody człowiek.
Nie rozpraszaj się. Idziemy.
Jego rodzice zmarli na straszną chorobę,
cała wioska mu współczuła.
Daliśmy mu ryż i drewno na opał.
Przepraszam bardzo! Co pan wyprawia?
- Degustuję. - Asystencie Yi!
Że co?
Teraz nie będę mogła tego sprzedać!
Proszę przestać. Kupię tę butelkę.
Ile kosztuje to wino?
- Ile mam zapłacić? - Daj mi to.
Boże.
Bóg gór musiał się wzruszyć jego synowską nabożnością.
Nagle piorun przeciął niebo,
a kamień roztrzaskał się na pół.
Pod kamieniem znaleźliśmy stuletni...
- Korzeń rozwaru? - Co...
Korzeń rozwaru wielkokwiatowego.
To nie jest dziki żeń-szeń.
- Hej. - Dorwij go.
Widziałeś dziki żeń-szeń? Co ty możesz wiedzieć?
- Łap go! - Ty draniu.
- Złap go! - Cholera!
Gdy ujrzałem tygrysie oko błyszczące w ciemnym lesie,
pomyślałem, że jeśli go nie zabiję, to sam zginę.
Zacisnąłem pięść i...
Czy takich nie sprzedają w Qing...
Asystencie Yi.
Proszę.
Musisz być głodny, bo dziś tyle się nagadałeś,
- mimo że nikt cię nie prosił. - Jestem pewien, że to...
Jeszcze słowo, a cię tu zostawię.
Tak! Wyglądała dokładnie tak.
Dokładnie tak ją zapamiętałem.
Proszę ją znaleźć!
Przepraszam.
Chcemy zweryfikować opowieść.
Czy to pan jest kowalem...
który został wyrwany z objęć śmierci przez pewną lekarkę?
Tak. Przed chwilą opowiedziałem już wszystko urzędnikowi.
Ktoś tu był?
Tak. Chciał wypłacić jej nagrodę za uratowanie mi życia,
więc pokazałem mu to
i powiedziałem, jak wyglądała lekarka.
Kto to mógł być?
Jestem w szoku, że Wasza Wysokość tu został.
Powiedziałaś,
że mam tu zaczekać, więc nie mogłem nigdzie iść.
To miłe, że ktoś mnie słucha.
Ta opowieść też była stratą czasu?
Tak, dziś raczej nie wrócę wcześnie do domu.
Proszę wrócić do pałacu.
Niedługo zajdzie słońce.
- Nie możesz chodzić sama... - Nic mi nie będzie.
Wszyscy w Urzędzie Dekretów Królewskich
mają mnie za mąciwodę i mnie nie znoszą,
muszę znaleźć choć jedną dobrą opowieść.
- Wasza Wysokość zna drogę powrotną? - Nie.
Całe życie mieszkam w pałacu, nie znam miasta.
Musisz mnie odprowadzić.
Gdy już skończysz pracę.
Odprowadzę Waszą Wysokość teraz...
Dokąd teraz idziemy?
Wasza Wysokość! Ja to poniosę.
Co to ma znaczyć?
Boże.
Miał taką samą ranę
jak człowiek z Królewskiego Urzędu Śledczego. A to ona.
- Pospiesz się. - Tak jest.
Kto tam?
Trzeci inspektorze.
Szukamy kogoś na polecenie drugiego radcy stanu.
To posiadłość mojej przyjaciółki.
Nie wiem, kogo szukacie, ale nikogo tu nie znajdziecie.
Jest pan tu sam?
W tym momencie tak,
moja przyjaciółka pracuje.
Przepraszam za kłopot.
Nie bój się.
Jesteś już bezpieczna.
Jak mnie znalazłeś?
Odpowiedz. Cały czas mnie śledziłeś?
Obserwowałeś mnie przez te lata?
Mo-hwa.
Nie zabiję cię dziś
tylko dlatego, że kiedyś byłeś mi bliski jak brat.
Nie pokazuj mi się już nigdy na oczy,
bo cię zabiję...
bez zawahania.
To powinno być gdzieś tutaj.
Dom z trzydziestoma trzema pokojami
z gruszą przed wejściem.
- Nie dziwi cię to? - Co?
Od jakiegoś czasu nikogo nie mijaliśmy.
Bo jest już późno.
Ludzie wracają do domu przed godziną policyjną.
Godzina policyjna!
Wasza Wysokość musi wrócić do pałacu.
Jesteś historyczką, wolno nam...
Historyczki nie są zwolnione z godziny policyjnej.
Za mną, szybko.
Godzina policyjna!
- Godzina policyjna! - Wasza Wysokość.
Przyprowadziłeś ze sobą strażników
z Urzędu Ochrony Księcia Korony, którzy mogliby nam pomóc?
Godzina policyjna!
A znasz kogoś z Urzędu Policji
albo Urzędu Administracji Miasta?
Godzina policyjna!
Co grozi za nieprzestrzeganie godziny policyjnej?
Godzina policyjna!
Zwykle dziesięć batów.
Ale Wasza Wysokość nie ma identyfikatora, więc o wiele więcej.
- Godzina policyjna! - Odwrócę uwagę. Proszę pobiec do pałacu.
- Mam pomysł. - Godzina policyjna!
Natrafiłem na to...
gdy pisałem Romans w świetle księżyca.
Godzina policyjna!
Chodzi o to?
Godzina policyjna!
Proszę o wybaczenie, Wasza Wysokość.
Co za gołąbeczki.
Widzimy, jak was do siebie ciągnie,
ale zwracajcie uwagę na otoczenie.
Zaczęła się godzina policyjna.
Przepraszamy.
Dzisiejsza młodzież jest aż nazbyt śmiała.
Owszem.
- Godzina policyjna. - Godzina policyjna.
Godzina policyjna...
Udało się.
Możesz mnie puścić.
Wracam do pałacu.
Funkcjonariusze patrolują całe miasto.
Pałac jest
zbyt daleko stąd.
SEORAEWON, 20 LAT TEMU
Mo-hwa!
- Wiedziałem. - Wiedziałem, że jej się uda.
- Rety. - Nie spodziewałem się tego.
To imponujące.
Panno Hae-ryung, wiesz, która jest godzina? Boże.
Kto...
Co to ma...
Cicho, bo Jae-gyeong usłyszy.
Nie mogę być cicho!
Co tu robi ten mężczyzna?
Nie mów, że...
Cały czas byłaś z nim?
Czyli wczoraj w nocy...
Dlatego nie wróciłaś do domu?
Czy wy...
To tylko współpracownik.
Pracowaliśmy poza pałacem, ale zrobiło się późno,
a on mieszka daleko stąd.
Chodźmy. Będę dziś spać w twoim pokoju.
Moment, droga panno.
Zobaczmy.
Spójrz na niego.
Jest...
bardzo przystojny.
Co?
To cud spotkać taką twarz pośród siedmiu milionów ludzi w tym kraju.
Gdyby istniał system oceny wyglądu,
miałby najwyższe noty.
Rangę też. Na pewno zostanie urzędnikiem pierwszej rangi!
Dlatego musisz się pospieszyć, zanim inne ci go ukradną.
Nie wygaduj bzdur.
Możemy już iść? Po cichu.
Boże.
Co my zrobimy?
W swoim pokoju właśnie suszę dynię,
więc nie będziesz miała gdzie się położyć.
- To u... - W jej pokoju też nie.
- A inne pokoje? - We wszystkich jest tak samo.
Wszędzie suszy się dynia.
Nie ma dla nikogo miejsca.
W takim razie może podzielicie się
jednym posłaniem?
Za zimno?
Nie.
Wszystko w porządku.
To dobrze.
Chce mi się pić.
Dobrze.
Wasza Wysokość.
Może będzie lepiej, jeśli prześpię się na zewnątrz.
Będzie Waszej Wysokości wygodniej.
Na zewnątrz jest zimno.
Wszystkie pokoje są zajęte.
Cóż...
Wszystko mi jedno. Ważne, żebym miała się gdzie położyć.
Poza tym we śnie jestem nieznośna.
Strasznie głośno chrapię.
Czasem też we śnie klnę i rzucam rzeczami.
Trudno będzie Waszej Wysokości zasnąć.
Co to za uśmiech?
Cieszę się, że ty też czujesz się niezręcznie.
Ja będę spał na zewnątrz.
Inaczej żadne z nas nie zaśnie.
Nie możesz.
- Nie pozwolę... - Tego chce dzika gęś.
Nie przejmuj się.
Rozumiem. Wróbel nigdy nie zrozumie dzikiej gęsi.
Wróbel?
WRÓBEL
Chyba straciłam rozum.
Panno Hae-ryung.
Panie przyszły mężu.
Co tu tak czysto?
Są niepotrzebnie dyskretni.
Nawet złożyli pościel.
Przepraszam, Wasza Wysokość.
Proszę.
W nocy nie zmrużyłem oka,
bo czekałem, aż wrócisz.
Ze zmęczenia drżą mi ręce.
Masz na twarzy odciśniętą poduszkę.
Jesteś niemożliwy.
Słyszałem, że zniknąłeś
z historyczką po tym, jak opuściliście pałac.
Nie myślisz trzeźwo, bo zawróciła ci w głowie?
Czy zawsze byłeś tak nieodpowiedzialny?
Rozumiem, że jesteś młody i impulsywny,
ale książę musi dbać o swój honor.
Jak mogłeś się tak stoczyć w jeden dzień?
Co ty sobie wyobrażasz?
Nic się nie stało.
A między nami niczego nie ma.
Masz mnie za głupca?
Jesteście młodzi i spędziliście razem noc.
Jak mógłbym uwierzyć, że nic...
Bo jestem księciem, a ona historyczką.
Naprawdę jest dla ciebie tylko historyczką,
Wasza Wysokość?
Co z was takie ślamazary? Do roboty.
To ma być gotowe na 15, a to na 17.
A to na za dwie godziny. Mamy mnóstwo pracy.
Mają nas za zwierzęta tresowane do pisania?
Panie Yang.
Dłużej tego nie zniosę.
Proszę rozwiązać tę sytuację z asystentami.
Inaczej sam wezmę sobie wolne.
Co?
Nie pogarszajcie sprawy, i tak jest już nieciekawie.
Dlaczego mamy tak harować?
Zasypują nas zadaniami,
ale wszyscy i tak nas krytykują, mówiąc,
że powinniśmy bardziej się starać.
Nic dziwnego, że asystent z Królewskiego Sekretariatu uciekł.
Co ja mam na to poradzić?
Mam iść do niego do domu i go tu przytargać?
Wystarczy, że ich pan przeprosi.
Mam rację?
Wykorzystali wniosek,
żeby odzyskać godność.
Żeby ich uszczęśliwić,
musi pan wyciągnąć do nich rękę.
Co to za niedorzeczność?
On ma rację.
Musi pan ich przeprosić i poprosić, żeby wrócili.
Wiele razy padałem już na kolana, znam się na tym.
To nie takie trudne.
Co z wami?
Czemu mi to robicie?
Ja pójdę.
Skoro chcą odzyskać godność,
to muszę być ja.
Właśnie.
Przeprosiny od takich jak my niczego nie zmienią.
Ale jeśli syn drugiego radcy stanu przeprosi ich na kolanach,
będą mieli o czym gadać przy alkoholu.
To przyniesie honor ich rodzinom.
W takim razie...
pójdę z panem.
Miałam wziąć odpowiedzialność,
bo ja to zaczęłam.
Zajmę się tym.
Proszę pozwolić mi iść.
Dobrze.
Dzień dobry.
Proszę.
Wiem, że to niewiele,
ale życzę smacznego.
Racja, to niewiele.
Nie ma tu zbyt dużo jedzenia.
Jakie posiłki zwykle jadacie?
Brzmicie, jakbyście jedli złoto.
Każę przynieść coś innego.
Nie trzeba.
Zjemy to przez wzgląd na pana.
- Jedzmy. - Dobra.
Dobre to japchae.
Kiedy wrócicie do pracy?
Nie wiem, jesteśmy bardzo zmęczeni dotychczasową ciężką pracą.
Wiem, że powinniśmy wrócić,
ale ciężko nam się do tego zebrać.
Trudno nam podjąć decyzję.
To brzmi...
jakbyście czegoś chcieli.
Panie Min, przykro mi to słyszeć.
Dlaczego mielibyśmy czegoś od was chcieć?
Chcemy tylko wiedzieć, że jesteśmy dla was ważni.
Asystencie Park!
Ale najpierw
nauczę tę arogancką kobietę manier.
Na co czekasz?
Klęknij.
Dość.
Usiądź.
- Co? - Nie zrobiłaś nic złego.
Nie musisz ich przepraszać.
Panie Min, jeśli tak chce pan potraktować tę sprawę...
Co to?
Spis nieprawidłowości dokonanych przez asystentów.
Co? Nieprawidłowości?
Jak to?
Co to za bzdura?
To absurd.
- Jakich nieprawidłowości? - Nabiera nas pan.
Nie istnieje taki spis.
Jesteśmy tylko asystentami. Kto by spisywał nasze działania?
Rozumiem.
To dlatego kazał mi pan śledzić asystenta Parka?
Żeby zapisać wszystkie łapówki, które przyjął?
O rety.
Oto dowód, że jesteście
dla mnie ważni.
To dla was zbyt mało?
Obiecał pan, że nic pan o tym nie wspomni.
Pan Min dotrzymuje słowa.
Możecie mu zaufać. A teraz wracajcie do pracy.
Panie Min, nie wiedziałam,
że umie pan tak blefować.
Ta książka.
Nie było w niej żadnych zapisów.
Potrafi pan tak kłamać bez mrugnięcia okiem?
Wiem, jakich nieprawidłowości się dopuścili.
Nie muszę ich zapisywać. Mam je w głowie.
Chcę spytać o to,
co powiedział pan wcześniej.
Naprawdę pan tak uważa?
Że nie zrobiłam nic złego?
Coś było nie tak, więc poprosiłaś, żeby to naprawiono.
To nic złego.
Nie w mojej opinii.
To dlaczego tak mnie pan zbeształ?
Bo trzeba brać odpowiedzialność za swoje działania.
I...
chciałem, żebyś sama zauważyła,
że jesteś kimś więcej niż mąciwodą.
To rozumiem.
Tak właśnie działa pierwszy historyk.
Wy półgłówki.
Ja wymyśliłem, by posłać pana Mina.
Efekt jest doskonały.
Co by było, gdybym sam poszedł?
Jesteśmy pod wrażeniem pana geniuszu.
Doskonale. W takim razie zostawmy całą pracę
asystentom.
A my
pójdziemy się napić.
Pan stawia?
Pewnie, wydam wszystko, co mam, na wasz alkohol.
- Panie Yang. - A wy co?
Idziemy sami.
Co? My też ciężko pracowałyśmy.
No to pracujcie dalej. Tylko na koniec posprzątajcie.
A my idziemy
- się napić! - Idziemy!
Niech was...
Wasza Wysokość, przyszła historyczka Goo Hae-ryung.
Goo Hae-ryung?
Co historyczka ma do powiedzenia księciu?
Zwykle nie bywasz tu o takiej godzinie.
Przyszłam dziś do asystenta Yi, nie do księcia.
Chcę mu coś powiedzieć.
Co takiego?
Przyszłam mu podziękować i się pożegnać.
Dziękuję za wczorajszą pomoc.
A wszyscy asystenci wrócili już do pracy.
Nie musisz przychodzić do Urzędu Dekretów Królewskich.
Skąd ta smutna mina?
Wczoraj był ciężki dzień.
Ale i tak mi się podobało.
Nikt wcześniej nie mówił mi po imieniu. Byłem wśród ciekawych ludzi.
I miałem zajęcie.
To było miłe. Nigdy czegoś takiego nie doświadczyłem.
Możesz pisać powieści.
Zakaz już zdjęto,
widziałam w księgarni dużo innych romansów.
Pora, żeby Maehwa powrócił.
Nie czekaj na próżno.
Maehwa już nigdy nie napisze powieści.
Dlaczego?
Bo nie chcę.
Żartuję.
Ale chcę wiedzieć,
czemu nie mogę już pisać.
Czemu nie mogę pisać powieści.
Czy może chodzić
o rozkaz króla?
Nie cieszysz się? Nie znosisz moich książek.
Ale nie ciesz się za bardzo, bo się zdenerwuję.
Nie.
W ogóle się nie cieszę.
Wreszcie rozumiem,
czym dla ciebie jest pisanie.
Straciłeś coś ważnego.
Jak mogłabym się z tego cieszyć?
Widziałam, jak piszesz.
Znaki były równe
i piękne.
Proszę napisać coś dla mnie.
Chciałabym dostać prezent od samego księcia.
Co Wasza Wysokość napisał?
Od pewnego czasu zachwyca mnie pewien wiersz.
Uznałem, że byłby dobrym prezentem.
- Co to za wiersz? - Czekaj.
Najpierw przeczytam.
LICZĘ, ŻE BĘDZIESZ MIEĆ DŁUGIE ŻYCIE I POSIĄDZIESZ MOJE SERCE
LICZĘ, ŻE BĘDZIESZ MIEĆ DŁUGIE ŻYCIE
I POSIĄDZIESZ MOJE SERCE
Tylko nic sobie nie pomyśl.
Napisałem to, bo bardzo podoba mi się ten wiersz.
Nie ma w tym ukrytego znaczenia. To tylko piękny wiersz.
Wasza Wysokość, co miałabym sobie pomyśleć o wierszu?
Chcę to przeczytać.
Wasza Wysokość.
Dziwnie się zachowujesz.
Teraz jestem jeszcze bardziej ciekawa.
Chyba zrobiłem błąd.
Napiszę coś innego. Jeśli jest coś, co lubisz...
Napiszę coś innego.
Chcę dostać to. Proszę mi to dać.
Co Wasza Wysokość wyprawia?
Boże.
Wasza Wysokość.
Wasza Wysokość!
Król... Jego Wysokość...
Książę Dowon nigdy nie miał ospy.
Zrobię, jak mówisz, ojcze.
Wycofaj rozkaz.
Jestem jego ojcem, ale również królem.
Robisz to, bo nie jesteś jego ojcem!
Miałam kiedyś ospę.
Tylko ona zdoła ochronić księcia Dowona.
Mo-hwa? Jej Wysokość na pewno tak powiedziała?
To nie Wasza Wysokość wysłał księcia Dowona.
Za dużo sobie pozwalasz.
Jest pan zarządcą prowincji Pyongan, więc to tam powinien pan być.
Co pan robi w Haeju?
Raporty składane dworowi królewskiemu to kłamstwo.
Proszę pomóc nam uratować naszych ludzi.
Próbuję tylko dowiedzieć się tego, czego nie wiem.
Muszę jechać do prowincji Pyongan.
Napisy: Małgorzata Fularczyk