NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 10
Adeptko Goo!
Chyba przestaje padać.
Idź już. Nie pada.
Nie, odprowadzę Waszą Wysokość.
Jesteś przemoczony. Nie mogę pozwolić wracać ci samemu.
Nic mi nie jest.
Zapomniałabym. Słyszałam, że w tych górach żyją tygrysy.
- Tygrysy? - Tak.
Chodźmy więc razem.
Wasza Wysokość aż tak się boi?
Aż tak boisz się tygrysa?
Ja? Kto tu się boi?
Jestem księciem. Żaden tygrys mnie nie...
Uwaga, tam!
Mogłem się domyślić, skoro chciałaś mnie odprowadzić.
Wolę iść sam i dać się pożreć tygrysowi.
Potrzymać księcia za rękę?
Nie mam żadnych ukrytych zamiarów.
Gdy w dzieciństwie chodziłam po górach,
brat zawsze trzymał mnie za rękę.
Wtedy niczego się nie bałam,
bo czułam, że ktoś jest przy mnie.
Ja też nie miałem w tym ukrytego interesu.
To przez tygrysa.
Gdzie ona jest?
Myślicie, że coś się jej stało?
Adeptko Goo!
Martwiłyśmy się!
Dlaczego poszłaś tak daleko?
Wydawało mi się, że po drodze coś zgubiłam.
- Gdzie to może być? - Co? Pomogę ci szukać.
Nie trzeba.
Idźcie przodem. Niedługo znajdę zgubę.
Tylko nie wracaj za późno.
Adeptka Oh podczas ulewy opróżniła już jedną butelkę.
Chodźmy.
- Idźcie już. - Dobrze.
- Niedługo przyjdę, nie martwcie się. - Dobrze.
Wasza Wysokość.
- Jeszcze jedno! - Tak?
Nie musisz już zbierać drewna.
Dobrze.
Do zobaczenia!
Chodźmy.
Wasza Wysokość.
- Poważnie? - Przepraszam, to nagła sytuacja.
Ale jak mogłaś kogoś popchnąć?
Jesteś piękna.
Chodziło mi o ten kwiat.
Ten kwiat jest piękny.
Wiem.
Mam w domu lustro.
Jesteś taka...
Wasza Wysokość.
To był tylko żart.
Panie Min.
URZĘDNIK WYŻSZEJ SIÓDMEJ RANGI Z URZĘDU DEKRETÓW KRÓLEWSKICH
Wcześnie pan przyszedł.
Pójdę posprzątać w bibliotece.
Zaczekaj.
Musisz przepisać dziennik wimu.
Co?
Znowu?
Przepisywałam go już dwa razy.
Dziesięć razy sprawdzałam,
czy różni się od innych dzienników.
Czemu każe mi pan go przepisywać?
- Nie wiem, co mam poprawić. - Wiem, co czujesz.
Potrafię dostrzec,
że darzysz uczuciem księcia Dowona.
Tym razem przepisz wszystko.
Dobrze.
„Potrafię dostrzec, że darzysz uczuciem księcia Dowona”.
Ma się za jakiegoś jasnowidza?
Miałby odczytać moje uczucia?
Ależ on jest zatwardziały.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Co ty tu robisz?
Mieszkam tu.
A co z twoim ojcem?
Niedługo przyjdzie.
Adeptko Song, zaczekaj.
Czekaj.
ADEPTKA: URZĘDNICZKA, KTÓRA NIE ZOSTAŁA ZAPRZYSIĘŻONA
Szykują się zmiany kadrowe.
Jeśli twój ojciec spyta,
którzy oficjele z Urzędu Dekretów Królewskich są najlepsi,
powiedz mu, że jestem najbystrzejszy i najsumienniejszy.
- Powiedz mu tak. - Przykro mi.
Nie lubię kłamać.
Co za smarkula.
No tak, musi być miło urodzić się w szanowanym rodzie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Niech no ja was policzę.
Dużo was tu przyszło.
Zróbcie przejście.
Tak jest.
Jestem drugim historykiem. Hyeon Gyeong-muk.
- Witam. - Park Gun-su.
- Witam. - Nazywam się...
Jestem Kim Chi-guk.
Dobry wieczór. Kim Chi-guk,
urzędnik wyższej dziewiątej rangi gotów do pracy.
Proszę o mnie pamiętać.
Dobry wieczór. Jesteśmy z tej samej szkoły.
Proszę o poparcie.
- Proszę pamiętać. An Hong-ik. - Zabawmy się.
- Napijmy się. - Dobry wieczór.
Proszę nie zapomnieć, nazywam się An Hong-ik.
- Chwila. - Dobry wieczór.
To twoi młodsi koledzy? Co oni robią?
Nazywam się An Hong-ik.
Powinni się wstydzić.
Zostałem najmłodszym historykiem w historii.
Nazywam się Kim Chi-guk. Proszę zapamiętać.
- Nazywam się An Hong-ik. - Jestem Kim Chi-guk.
An Hong-ik. Kim Chi-guk.
No i co? Twoja żona jest chora?
Ty czcisz pamięć ojca?
Małe kanalie. Ledwo zaczęliście tę pracę.
Już szukacie innego stanowiska?
Proszę tego źle nie zrozumieć.
Mój ojciec uwielbiał przychodzić tu się napić.
Rozumiem. Czyli jego dusza tu spoczywa.
Witaj, ojcze Hong-ika!
Dam twojemu synowi nauczkę!
- Chodźcie tu. - Chwila.
- Moje ucho. - Nie!
- To boli! - Za mną.
To lista nominacji?
- Tak, dostałam je od... - Dawaj to!
Przodkowie, błagam was.
Wydałem na to fortunę.
Proszę.
Błagam!
Co? A gdzie moje nazwisko?
Nakupowałem tyle alkoholu na marne?
Ja tu chyba już umrę.
Zostaniecie mianowani i dostaniecie podwyżkę
w odpowiednim czasie.
Zmarnowaliście czas i pieniądze.
Gdy byłem na waszym miejscu,
nawet nie śmiałem marzyć o czymś takim.
Po prostu ciężko pracowałem.
Zostałem pierwszym historykiem.
Gdy miał pan wyższą dziewiątą rangę,
rąbał pan drewno kanclerzowi
i błagał go o awans.
Cóż, to...
Potrzebowałem trochę ruchu.
Wypiszcie zaświadczenia o mianowaniu.
- Dobrze. - Dobrze.
ZAŚWIADCZENIE O MIANOWANIU: PRZEKAZUJE SIĘ JE MIANOWANYM URZĘDNIKOM
Zaszło dużo zmian kadrowych.
Robią niezłe zamieszanie,
żeby dostać lepsze stanowisko.
Na koniec i tak wszyscy zostaną pijakami.
Racja.
Obsesja na punkcie rangi to oznaka próżności.
Po co ci to?
No tak. Księga wizerunków.
Musimy zapamiętać nowe rangi części urzędników.
To wkurzające.
„Lim Han-baeka z Urzędu Doradców Specjalnych
przeniesiono do Urzędu Rytuałów”.
„Jeong Gye-ju z Urzędu Korespondencji Dyplomatycznej
został zarządcą Namhae”.
Namhae w prowincji Gyeongsang.
SIHEUNG
NAMHAE
GIMPO
BOSEONG
Panie Hwang.
Niektóre informacje z Księgi wizerunków
nie pokrywają się z innymi dokumentami.
Co jest nadrzędnym źródłem?
Rzecz jasna Księga wizerunków.
Sprawdziliśmy nawet ich osobiste akta.
- Naprawdę? - Kiedyś była afera,
bo ktoś zapisał złe informacje.
Historycy już wszystko sprawdzili,
wypiszcie zaświadczenia w oparciu o Księgę wizerunków.
Dobrze.
Dokąd idziesz, adeptko Goo?
- Pan Jeong? - Tak.
Wie pan, skąd on pochodzi?
Oczywiście.
Ciągle się przechwala, że jego ojciec
to bogacz z Namhae.
Namhae?
Skąd pochodzi pan Kim?
- Skądś w Honam. - Z Boseong w prowincji Jeolla?
Racja. Mówił mi, że jest z Boseong.
Gdy się upije, zaczyna mówić w tamtejszym dialekcie.
- Ich pochodzenie się nie zgadza? - Tak.
Na liście nominacji jest 42 oficjeli,
a 15 z nich wpisano złe rodzinne miejscowości.
- Co? - Proszę spojrzeć.
Napisano tu, że pan Jeong pochodzi z Siheung.
A w Księdze wizerunków, że pochodzi z Namhae.
- O co chodzi? - Pan Jeong został mianowany
zarządcą Namhae?
Skąd pan wiedział?
To przez Ustawę o koligacjach.
USTAWA O KOLIGACJACH: ZAKAZUJE PRACY W JEDNYM URZĘDZIE POWIĄZANYM OSOBOM
Co?
Ministerstwo Personelu sfałszowało dane osobowe,
żeby nikt tego nie odkrył?
Ministerstwo Personelu nie zrobiłoby czegoś takiego.
Asystenci pewnie byli pijani i zrobili błąd.
Panie Hyeon, porównał pan listę nominacji
z Księgą wizerunków?
Nie.
Byłem zazdrosny o mianowane osoby,
więc zapisałem to, co dostałem.
Przynieście mi wszystkie listy nominacji,
które otrzymaliśmy z Ministerstwa Personelu.
- Dobrze. - Dobrze.
Co za dranie.
Znalazłem coś.
Seo Sang-hyeong.
Awansował na zarządcę Jecheon w prowincji Chungcheong.
Ja znalazłem dwa przypadki.
Yi Chang-du z Urzędu Kontroli Rynku.
Park Gi-taek z Urzędu Genealogii Królewskiej.
Strasznie dużo tych przypadków.
Oszukali nas.
Nie rozumiem tego.
Czemu podali złe rodzinne miejscowości,
żeby wrócić w rodzinne strony?
A jak myślisz?
Chcą wrócić do domu,
żeby pochwalić się swoim sukcesem.
Mogliby też przyjmować łapówki od znajomych osób.
Cholerni asystenci.
Jak śmią traktować tak Urząd Dekretów Królewskich?
Jestem pewien, że to nie sprawka asystentów.
Gdyby ich przyłapano, mogliby stracić pracę.
Nie starczyłoby im na to odwagi.
Kto ośmieliłby się zrobić coś takiego?
Dali historykom sfałszowane dokumenty.
A jak myślicie?
W Ministerstwie Personelu jest tylko jedna osoba,
która by się tego dopuściła.
- Co pan zamierza? - Panie Min.
Znowu to samo! Min U-won!
Gdy się zadomowię, podziękuję panu prezentem.
Dobrze. Im cięższym, tym lepiej.
Proszę już iść.
Panie Min, co pana tu sprowadza?
Chodźmy do środka, napijemy się herbaty.
- Dobrze. - Chodźmy.
Panie Min.
Za każdym razem jest pan jeszcze przystojniejszy.
W młodości wyglądałem podobnie do pana.
Proszę to poprawić.
Co ma pan na myśli?
Część podanych rodzinnych miejscowości jest błędna.
Nie możemy wpisać ich na zaświadczenia o mianowaniu.
Rodzinne miejscowości są błędne?
Jak to?
Nic pan o tym nie wie?
Cóż...
Nie wiem, o czym pan mówi,
ale Ministerstwo Personelu nie popełniłoby takiego błędu.
To wy, historycy, musicie się mylić.
W porządku.
Pójdę z tym do Inspektora Generalnego.
Nie, chwila.
To nie będzie konieczne.
Niech będzie. Zmieniłem rodzinne miejscowości
ze względu na Ustawę o koligacjach.
Czasem przy mianowaniach
trzeba przymknąć oko na takie szczegóły.
Co pan mówi?
Łamanie prawa to nie szczegół.
Niech pan się tak nie upiera.
Panie Min.
Nie wiecie wszystkiego,
bo zajmujecie się tylko zapisywaniem wydarzeń.
Ale przy mianowaniu oficjeli
Ustawa o koligacjach bywa bardzo uciążliwą przeszkodą.
Co jest złego w mianowaniu kogoś
na stanowisko w rodzinnym mieście?
Dobrze znają swoje miasta
i tamtejszych mieszkańców, więc będzie im łatwiej.
Nie zna pan przypadków, w których takie osoby
przymykały oko na nieprawidłowości
dotyczące znajomych i rodziny i przez to
podejmowały złe decyzje?
To tylko promil przypadków...
I bez tego jest mnóstwo
skorumpowanych oficjeli wykorzystujących znajomości
dla własnych korzyści.
Proszę nie robić jeszcze większego bałaganu
w tym kraju.
Wstrzymam się z wypisaniem zaświadczeń.
Panie Min.
Nie chciałem tego mówić,
ale przyjaźnię się z pańskim ojcem.
Przystoi panu tak traktować przyjaciela własnego ojca?
Każe mi pan stracić honor.
Daję panu szansę...
na jego uratowanie.
Co za świnia!
Cholera!
- Chodźcie! - Panie!
- Proszę do nas wyjść!
- Co się dzieje? - Prosimy na rozmowę!
- Panie! - Panie!
- Panie kierowniku! - Panie!
- Panie!
- Prosimy na rozmowę! - Panie!
Czekamy na pana!
Jak mógł pan to zrobić?
- Kierowniku! - Panie!
Co wy tu robicie?
Pani.
Ze skargą idźcie do Urzędu Administracji Miasta,
zamiast robić takie zamieszanie.
Albo złóżcie pismo do Jego Wysokości.
Rzecz w tym, że...
Mam wysłać pismo w waszym imieniu?
Sa-hui, dobrze, że jesteś.
Nie masz pojęcia, co zrobił mi U-won...
Nie jest ci nawet wstyd?
Nie spodziewałam się po tobie przyzwoitości.
Ale mógłbyś chociaż się nie ośmieszać.
Jak śmiesz! Dolewasz oliwy do ognia.
U-won powiedział ci,
że się zbłaźniłem? Tak powiedział?
Nikt nie musi tego mówić.
- Co? - Ludzie mówią na ciebie „Pan Tak”.
To jest wystarczająco zawstydzające.
Przestań plamić honor naszej rodziny.
Jak śmiesz!
Uważasz, że U-won to człowiek honoru?
Myślisz, że on nie ma żadnej plamy na honorze?
Mała...
Co za smarkula!
Wezwijcie pana Jeonga z Urzędu Korespondencji Dyplomatycznej!
Natychmiast!
Potrzymać księcia za rękę?
Wasza Wysokość!
Co tu robisz o takiej porze?
Wszędzie cię szukałem.
Lubię wieczorny wiatr, a gwiazdy wyglądają pięknie.
A nie chodzi o miłość do adeptki Goo?
Uważasz, że całe dnie myślę tylko o niej?
Tak.
Czasem mnie wkurzasz.
Za dobrze mnie znasz.
Co gnębi Waszą Wysokość?
Nie chodzi o mnie,
tylko o mojego kolegę.
Wasza Wysokość nie ma kolegów.
Słucham uważnie.
Pewna dziewczyna poprosiła mojego kolegę, żeby chwycił ją za rękę.
To oczywisty znak, nie?
Dowód, że ja też się jej podobam...
Że mój kolega się jej podoba.
Niech pomyślę.
Do adeptki Goo nie pasuje takie zachowanie.
To zależy, w jakich okolicznościach do tego doszło.
W górach, gdzie czasem widuje się tygrysy.
Jest tylko jedno wyjaśnienie jej zachowania.
No nie? To może znaczyć tylko jedno.
Trzymała cię za rękę, żeby przeżyć.
Pomyśl. Potrzebowała kogoś,
kogo w razie czego mogłaby rzucić tygrysowi i uciec.
Chciała tak kupić sobie trochę czasu.
Mówisz, że chciała mnie do tego wykorzystać?
Nieważne. Nie powinienem pytać o to eunucha.
Że co?
Właśnie obraziłeś wszystkich eunuchów w kraju.
Wasza Wysokość!
Kolejny wniosek przysyła Urząd Korespondencji Dyplomatycznej.
Przepraszam, Wasza Wysokość. Pomyliłem pisma.
O co chodzi? Zrobiłeś się nagle blady.
Jestem ciekawy, przeczytaj to pismo.
Przeczytaj na głos.
Wasza Wysokość, ale...
Tak jest.
„Ja, Jeong Gye-ju z Urzędu Korespondencji Dyplomatycznej,
wnoszę o odwołanie
pierwszego historyka Min U-wona.
Mianując historyka,
należy być skrupulatnym. By dowieść, że są bez win,
sprawdzamy nawet błędy
popełnione w rodzinie.
Jednakże teść Min U-wona został ukarany
za spiskowanie.
A jego żona popełniła samobójstwo,
gdyż czuła, że wobec niej zawiniono.
To podważyło jego wiarogodność.
Ale ponieważ pochodzi z szanowanego rodu...”
Dość!
Jak mogliście
przynieść tutaj coś takiego?
Wasza Wysokość, zajęliśmy się już tą sprawą,
gdy rozważaliśmy jego kandydaturę.
Nie ma powodu, by do tego wracać.
To już przeszłość, ale jeśli naprawdę zawinił,
musimy to rozważyć.
To historyk spisujący historię naszego kraju.
Jeśli ukrywa swoje przewinienia,
jak możemy powierzyć mu obowiązek
bezstronnego spisywania historii?
Panie Min, proszę wyjść.
Nie szkodzi, zostanę.
Rozkazuję ci wyjść.
Wezwać skrybę.
Będziemy kontynuować, gdy przybędzie.
Panie Yang!
Idę do kanclerza.
Panie Yang!
- Proszę! - O co chodzi?
Słyszeliście, co się stało?
Ktoś złożył wniosek o odwołanie Min U-wona.
Jak to?
Odwołanie? Na jakiej podstawie?
No wie pan...
przez incydent z jego żoną.
Jego teść został stracony,
a żona popełniła samobójstwo.
- Zabiła się? - Pan Min
- został wyproszony. - Myślałam,
- że była chora. - Skryba Kim go zastąpił.
Kłócą się, czy go odwołać, czy nie.
Min U-won
osiągnął wiele, ale to może być jego koniec.
Dlaczego Sekretariat Królewski odczytał ten wniosek?
- Po co wracać do bolesnej przeszłości? - Nie zrobiliśmy tego celowo.
Znalazł się wśród dokumentów.
Ale bądźmy szczerzy. Został historykiem dzięki ojcu,
mimo że nie miał kwalifikacji.
Proszę pana...
Nie pamiętacie,
jak go gnębiliście, gdy zaczął tu pracować?
- To przez... - Skryba Jegal ma rację.
Przed zatrudnieniem historyka dokładnie sprawdza się jego przeszłość.
Nie powinni go zatrudniać przez to, co zrobił jego teść.
Wiedziałem, że kiedyś coś z tego wyniknie.
Cicho bądź.
Gdzie on teraz jest?
Skąd mam wiedzieć?
Pewnie wstyd mu tutaj wrócić.
Plotki rozeszły się po całym...
Panie Min.
Panie Son, proszę dziś przejąć moje obowiązki.
Dobrze.
Chodźmy.
Wracajmy do pracy.
Co za absurd.
Mógł oczernić wielu ludzi,
a wybrał akurat pana Mina?
Wszyscy go znacie.
Przez jego rzetelność
ludzie nazywają go „Dong Hu z Joseon”.
DONG HU: SŁYNNY HISTORYK DYNASTII QIN
Sprawdzę, kto odpowiada za ten wniosek.
Z pewnością ktoś nakazał go napisać.
Nic nie róbcie.
Nic.
Co pan ostatnio zrobił,
co sprowokowało kogoś do napisania wniosku?
Komu teraz zalazł pan za skórę?
Niech pan pije.
Sprawa na pewno niedługo ucichnie.
To mi totalnie zepsuło humor.
Przepraszam. Macie wolne pokoje?
Nie szkodzi.
- Pójdę już. - Co...
Idzie pan?
Zgrywał prawego człowieka.
Okazuje się, że to rozpuszczony syn ważnego oficjela.
Jego ojciec ma się za króla,
więc on myśli, że jest jakimś księciem.
Nie dziwne, że zwą go „księciem korony Minem”.
Musi mieć okropny charakter.
Jego żona nie wytrzymała i się zabiła.
Też bym tego nie zniósł.
Panie Min...
- Co pan wyprawia? - Słuchajcie.
Lepiej uważajcie.
Panie Min.
Wszyscy słyszeli plotkę,
że został historykiem dzięki drugiemu radcy stanu,
mimo że nie miał odpowiednich kwalifikacji.
Zazwyczaj uwielbiam pomówienia, plotki
i skandale.
Ale dziś mi smutno.
Nie rozumiem pana Mina.
Ciągle powtarza, że należy przestrzegać zasad.
To dlaczego sam je złamał i został historykiem?
Gdyby znalazł inną ciepłą posadkę,
nie spotkałoby go takie upokorzenie.
Szkoda mi go.
Panie Min.
My...
Właśnie idziemy do domu.
Przygotuj się.
Idziemy do Dongungjeon.
- Wasza Wysokość. - Możecie usiąść.
Przepraszam za wcześniej.
Nie mogłem pozwolić ci tego zapisać.
Rozumiem.
Nie byłbym w stanie...
zapisać tego obiektywnie.
Nie obawiaj się.
Nie zareaguję na ten wniosek.
REZYGNACJA
Naprawdę
musisz rezygnować?
- Proszę się zgodzić. - Nie mogę.
- Proszę. - Min U-won!
Zapomniałeś, co powiedziałeś mi
tamtego dnia?
Prosiłeś, bym zatrudnił cię na historyka.
Chciałeś zapisać nazwiska osób,
które cierpiały przez twego ojca,
i zmyć jego grzechy własnymi rękoma,
gdyż...
to twój ostatni obowiązek
w roli męża Dan-yeong. Tak mi powiedziałeś.
Co się stało z tym postanowieniem?
Bez względu na to, co mówią ludzie,
nie zrobiłeś nic, czego należy się wstydzić.
Zdałeś egzamin, a odmówiłeś awansu na wyższą szóstą rangę.
By zostać historykiem, zacząłeś od najniższego stanowiska.
Jesteś uczciwym, prawym historykiem,
który nie zdradza swoich wartości.
To wystarczy. Nie wątp w siebie.
Dłużej tego nie zniosę.
Ludzi...
plotkujących o Dan-yeong.
Umarła samotna,
gdy ludzie nią pogardzali.
Zasługuje na to,
by spoczywać w spokoju.
Proszę przyjąć moją rezygnację.
Panie Min.
Proszę tego nie robić.
Odejdź.
Panie Min.
Rozumiem, co pan czuje.
Chciał pan oczyścić jej imię.
Dlatego jest pan historykiem.
Bał się pan, że jej imię zostanie oczernione
i z czasem zapomniane.
Nie dlatego jest pan historykiem?
Nie może pan się poddać.
Jeśli pan tak odejdzie...
Słyszałem, że chcesz zrezygnować.
Dobrze. Tak będzie lepiej.
Nawet się nie wahaj.
Sprawa ucichnie, jeśli na kilka lat wyjedziesz z Hanyangu.
Potem znajdziesz w rządzie inną posadę.
Alkohol nie rozwiąże twoich problemów.
Dlaczego zrobiłeś coś takiego?
Czemu musiałeś...
robić to Dan-yeong?
Tak działa polityka.
Pewne poświęcenia są konieczne.
Nie.
Ani razu...
nie poświęciłeś nic swojego.
Zawsze wymagałeś poświęceń od innych,
nawet od swoich dzieci.
Jak długo będziesz koncentrował się na przeszłości?
Rozwodzenie się nad przeszłością jest jak więzienie.
- Zapomnij o tym i żyj dalej. - Pewnie!
No pewnie.
Tamtego dnia powiedziałeś to samo.
Gdy wróciłem po tym,
jak własnymi rękami pogrzebałem Dan-yeong,
powiedziałeś mi...
żebym o tym zapomniał.
No i?
Ty o tym wszystkim zapomniałeś?
O osobach, które przez ciebie cierpiały?
Tak łatwo ci o nich zapomnieć i żyć dalej?
Jesteś pijany.
Idź do swojej komnaty.
Nie jestem taki jak ty, ojcze!
Nie mogę zapomnieć
o Dan-yeong...
ani o tym, co zrobiłeś.
Dan-yeong.
Kochanie.
Rety, znów przyszedłeś?
Jesteś uczonym z Sungkyunkwan.
Nie powinieneś się tak włóczyć.
To nie moja wina.
Czego bym nie czytał,
wszędzie widzę...
twoją twarz.
To co mam zrobić?
Uśmiechnęłaś się?
Nie bądź taka.
Spędźmy razem chociaż godzinę.
Proszę.
Przyszedłem tu, bo tęskniłem.
Jestem szczęśliwy.
Ja też.
Gdy jestem z tobą,
czuję się taki spokojny...
i spełniony.
Dan-yeong.
Proszę.
Dlaczego oskarżasz mojego ojca o zdradę?
Całe życie był uczonym.
Nigdy nie knułby spisku.
Jestem tego pewna.
Błagam. Ten jeden raz...
Proszę pomóc mi ten jeden raz.
Nie.
Proszę oszczędzić moją rodzinę.
Błagam, ojcze.
Oszczędź nas ten jeden raz.
Oszczędź nas.
Kochanie.
Przyniosłem ci owsiankę.
Od kilku dni nie wypiłaś nawet wody.
Nie chcę, żebyś zachorowała.
Dan-yeong!
Dan-yeong, nie...
Dan-yeong.
Jest tam kto?
MIN U-WON, MUN DAN-YEONG
„Mun...
Dan...”
MIN U-WON, MUN DAN-YEONG
„...yeong”.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Ciężko pracujecie.
- Ale fajnie. - Co pan tam robi?
Wyobrażam sobie,
jak to będzie, gdy awansuję do siódmej rangi.
- Bardzo fajnie. - Jesteś ohydny.
To biurko należy do kogoś innego.
Przecież zrezygnował.
Biurko się zwolniło.
Kolejny do awansu jest pan Son. Czemu...
W tym świecie walka o awanse to walka na śmierć i życie.
Dłuższy staż nie oznacza, że ktoś szybciej awansuje.
Nie mam nic do pana.
Proszę nie brać tego osobiście.
Pan Min.
Ja tylko nagrzałem panu krzesło.
Czasem bywa tu chłodno.
Prawda?
Przyszedł pan do pałacu później ode mnie.
Przepraszam.
To dziennik wimu.
Tym razem naprawdę się postarałam.
Proszę znów go przejrzeć.
Tak zrobię.
Adeptko Goo.
Możemy porozmawiać?
Wasza Wysokość.
Nie widziałeś jej tylko jeden dzień.
Naprawdę musisz tak to przeżywać?
W tym tempie uschniesz z tęsknoty.
Nie chodzi o to, że jej nie widziałem.
Nieważne.
Właśnie o tym mówię. To zachowanie jest problemem.
W zależności od tego, co ona powie lub zrobi,
twój humor diametralnie się zmienia.
Nie znasz podstawowych zasad romansów?
O i P. G i Z.
- Odepchnij i przyciągnij. - Gorący i zimny.
Mówiłem, że to na nią nie zadziała.
Gdy ostatnio was posłuchałem...
To nie jest tylko teoria.
Nasi przodkowie dowiedli jej skuteczności.
To uniwersalna prawda,
podstawa całej historii związków.
Zastanów się.
Ungnyeo poprosiła Hwanunga, by zmienił ją w człowieka.
Uznałaby go za pociągającego, gdyby powiedział:
„Zróbmy to”?
Przez sto dni karmił ją tylko czosnkiem i bylicą
i trzymał ją w niepewności,
dlatego go pokochała,
gdy tylko została człowiekiem. Wzięli ślub
i mieli razem dziecko!
Nie możesz pozwolić kobiecie myśleć, że jesteś łatwy.
Bądź tajemniczy,
chłodny, trudny do rozgryzienia.
Rozumiesz?
Wczoraj...
pokazałem ci coś, czego nie powinnaś widzieć.
Przepraszam.
Cóż...
nie brzmi pan szczerze.
- Co? - Nie jest pan wdzięczny?
Ani pan Yang, ani książę nie zdołali pana przekonać,
a ja za panem pobiegłam i kazałam się nie poddawać.
No tak...
Masz rację.
Dziękuję.
Dlaczego dziękuje mi pan tak oschle?
Niech pan spróbuje milej.
„Dziękuję, Hae-ryung”. O tak.
Ale...
jak mógłbym mówić ci po imieniu?
Czemu nie?
Wszyscy urzędnicy mówią mi czasem po imieniu.
Proszę spróbować.
Hae-ryung.
Hae...
Nie da pan rady zrobić czegoś tak prostego?
Właśnie taki problem mają wszyscy arystokraci w tym kraju.
Bezsensowna obsesja na punkcie władzy
i hierarchii. To poważny problem.
To nic trudnego. Czemu pan tego nie powie?
Niech Wasza Wysokość uda niewzruszonego.
Inaczej pomyśli, że jesteś łatwy...
Adeptko Goo.
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość.
Chodź za mną. Do Nokseodang.
- Teraz? - Tak, teraz.
O co chodzi?
To historyczka.
Musi wiedzieć, dlaczego zostaje wezwana.
Proszę wrócić do urzędu. Niedługo wrócę.
Niech Wasza Wysokość
nie obraża się na pana Mina.
Nie próbował być czepialski.
Po prostu się o mnie martwi.
To jeszcze gorzej.
Co o nim myślisz?
Słucham?
Co myślisz o tym mężczyźnie?
Chcę się od niego uczyć.
To wspaniały mentor.
Tylko tyle?
Książę chciał usłyszeć więcej?
A inni historycy?
Ten najmłodszy.
Co o nim myślisz?
Pan Kim Chi-guk jest... jak uroczy młodszy brat.
A ten wielki, który wydaje się miły?
Pan Son ma trójkę wnucząt.
A ten przystojny...
Wasza Wysokość.
Co w ciebie dziś wstąpiło?
Chcesz mi coś powiedzieć?
Mam wrażenie...
że nic o tobie nie wiem.
I...
nie podoba mi się to.
Spotykamy się tylko w taki sposób,
więc nie mam jak cię poznać.
Zastanawiam się, jaka jesteś poza Nokseodang,
z kim spędzasz czas,
i czy...
Czy w ogóle o mnie myślisz.
Jeśli chodzi o rodzinę,
mam starszego brata.
Dzieli nas spora różnica wieku,
ale on mnie uwielbia.
W wolnym czasie
badam przedmioty z Zachodu
albo czytam książki.
Lubię zwłaszcza te o astronomii.
Wasza Wysokość już to pewnie wie,
ale nie znoszę romansów.
Bolą mnie od nich zęby.
W wieku sześciu lat zamieszkałam w Qing
i byłam wtedy niezłym urwisem.
Dzieciaki gadały, że Joseon to słaby kraj, nie mogłam tego słuchać.
Po tym, jak pobiłam
ośmioro z nich, w końcu przestali mnie wyśmiewać.
Rzecz jasna po tym nie miałam już przyjaciół.
No i...
kiedyś
okłamałam Waszą Wysokość.
Mnie?
Powiedziałam, że gdy byłam mała, chodziłam z bratem po górach.
To...
było kłamstwo.
Zmyśliłam to.
Dlaczego mnie okłamałaś?
Miałam w tym ukryty interes.
Potrzymać księcia za rękę?
Nie mam żadnych ukrytych zamiarów.
Gdy w dzieciństwie chodziłam po górach,
brat zawsze trzymał mnie za rękę.
Wtedy niczego się nie bałam,
bo czułam, że ktoś jest przy mnie.
Chyba na dziś powiedziałam o sobie dość.
Jeśli zdradzę tak dużo,
możesz nie chcieć poznać mnie lepiej.
A ja tego nie chcę.
Dobrze.
Możesz odejść.
Miałaś pozostać w ukryciu.
Czemu jesteś taka niecierpliwa?
Mam pilną wiadomość do królowej wdowy.
Goo Jae-gyeong.
Sprawdź trzeciego inspektora Goo Jae-gyeonga.
Drugi radca stanu?
Tak. Szedł do Pałacu Wewnętrznego z naczelnym eunuchem.
Odniosłem wrażenie, że idą na audiencję do Jego Wysokości.
To źle?
Gdyby to było inne miejsce, pan Min wysłałby kogoś z nas.
Ale nie mógł, skoro idą do Pałacu Wewnętrznego.
Mimo to nie będzie siedział bezczynnie.
Nie mówcie nic panu Minowi i skupcie się na pracy.
Niech chociaż jeden dzień upłynie nam bez problemów.
- Dobrze. - Tak jest.
Rety!
O czym rozmawiacie?
O problemach życiowych.
Trzeba je pokonywać.
Słucham?
Musisz tam wejść za wszelką cenę.
Zrobię, co trzeba, Wasza Wysokość.
Wasza Wysokość.
Chciałbym zadać pytanie.
Czy Wasza Wysokość nie powiedział mi czegoś o księciu Dowonie?
Kto tam jest?
Jeśli ktoś się o tobie dowie...
Jeśli moje marzenia narobią mi kłopotów, stawię im czoła z radością.
Aresztowano historyczkę. To sprawa bez precedensu.
Musimy złożyć najważniejszy wniosek.
Dam tym draniom nauczkę.
Jesteśmy historykami i chronimy historię.
Nie poddawajcie się!
Podobno cały czas siedzą za zamkniętymi drzwiami.
To moja jedyna rodzina.
Została aresztowana. Nie jestem w stanie jej pomóc.
Jesteś chyba jedynym księciem na świecie, który opiekuje się aresztowaną kobietą.
Ty jesteś jedyną kobietą, dla której książę zrobiłby coś takiego.
Pójdę z tobą. Uciekniemy razem.
Napisy: Małgorzata Fularczyk