NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 12
Czemu król to robi?
Po co mam iść do królowej wdowy?
Przez ostatnie 20 lat nigdy mnie nie wzywał.
Skąd mogę wiedzieć?
Nadal nie mogę uwierzyć, że to się naprawdę dzieje.
Musimy cię ubrać, Wasza Wysokość. Mamy mało czasu.
Goo Hae-ryung!
- Co tu robisz? - Idę do komnaty królowej wdowy.
Wasza Wysokość też?
Co tak stoicie? Pospiesz się!
Czemu w ogóle mnie nie słuchasz?
Pospieszmy się. Tędy.
Proszę stanąć tam.
Co w niego wstąpiło?
Nawet w święta posyła do mnie jedynie eunucha.
Po co nagle chce mnie odwiedzać?
Czeka już na zewnątrz, Wasza Wysokość.
Nie spieszcie się.
Jeśli zmoczy go poranna rosa,
to mu dobrze zrobi.
Przepraszam za oczekiwanie.
Można już wejść.
Idź za nimi.
Słucham?
Idź.
U Waszej Wysokości wszystko dobrze?
Tak.
Ty też cieszysz się dobrym zdrowiem?
Tak. Dzięki tobie.
Usiądź.
Mam nadzieję, że cię nie obudziłem
tak wczesną wizytą.
Nie.
Ucieszyła mnie.
Prawie nigdy się nie widujemy,
nawet w moje urodziny.
Przepraszam. Sprawy państwowe pochłaniają tyle czasu,
że nie miałem kiedy cię odwiedzić.
Rozumiem.
Jestem pewna, że mimo iż
książę korony przejął te obowiązki
jako twój regent,
wciąż masz dużo innych zobowiązań.
Najwyraźniej mocno cię skrzywdziłem,
więc przepraszam, że nie poświęcałem ci więcej uwagi.
Od teraz będę odwiedzał cię częściej.
Chciałbym przychodzić tu każdego ranka o tej porze
i okazywać ci szacunek.
Co ty na to?
Jako syn masz obowiązek często odwiedzać matkę
i okazywać jej szacunek.
Nie odrzucę twojej propozycji.
Oczekuję, że będziesz mnie odwiedzał codziennie o tej porze.
Wasza Wysokość, śniadanie jest już gotowe.
- Wracajmy do komnaty Waszej Wysokości. - Nie.
Idę dziś na królewski wykład. Przygotuj się.
Do 7 została ponad godzina.
Wykładowcy na pewno jeszcze nie przyszli.
Poślij kogoś, żeby ich ponaglił.
Uczą księcia korony. Powinni przychodzić wcześniej i ćwiczyć!
Oczywiście, Wasza Wysokość.
Nie traktuj wykładów jak niedogodności. Ucz się pilnie.
W twoim wieku ciągle pomijałem śniadanie
i od razu szedłem na poranne wykłady.
Zapamiętam to.
Dobrze.
Drugi radca stanu też na nie przychodzi?
Tak, dołącza do mnie każdego dnia.
Dowon.
Istnieje sześć rzeczy,
których nie może dopuszczać się król.
Pierwsza to czerpanie radości z wygranej nad innymi.
Druga to zawstydzenie się słowami opisującymi jego wady.
Trzecia to wykorzystywanie inteligencji do wymówek.
Czwarta to przechwalanie się swoim intelektem.
Piąta to szantażowanie innych swoją władzą.
Szósta to marudność i upartość.
To Gunsangyukpye, sześć zachowań,
od których musi stronić król.
GUNSANGYUKPYE: SZEŚĆ ZAKAZANYCH ZACHOWAŃ
Gdy to słyszę,
przypomina mi się moja przeszłość.
Mam do was pytanie.
Którego z sześciu zakazanych zachowań się dopuściłem?
Możecie mówić szczerze.
Tylko wtedy rozliczę się z przeszłością i nie ponowię tego błędu.
Wasza Wysokość, to niepotrzebne pytanie.
Nigdy nie widziałem,
by Wasza Wysokość dopuścił się tych zachowań
w ciągu ostatnich 20 lat.
Zgadza się. Wasza Wysokość nie musi z niczym się rozliczać.
Dowon, też tak uważasz?
Słucham?
Ja...
uważam, że Wasza Wysokość
dopuścił się trzech zakazanych zachowań.
Trzech?
Trzech zakazanych zachowań?
Tak.
Trzech z sześciu zakazanych zachowań.
W twoich oczach nie nadaję się na króla?
Sześć zakazanych zachowań
nie odnosi się do wad.
To po prostu zachowania, od jakich król musi się powstrzymywać.
Dlaczego więc uważasz, że dopuściłem się trzech z nich?
Po pierwsze,
zastraszyłeś historyków,
żeby nie weszli do twojej komnaty.
Pokazałeś, że cieszy cię klęska innych.
Po drugie,
nakazałeś Sekretariatowi Królewskiemu kontrolę historyków.
Nadużyłeś tym samym władzy, by przycisnąć poddanych.
Po trzecie...
po tym, jak uwięziłeś historyczkę, bo zirytowało cię,
że słyszała twoją rozmowę,
wezwałeś ją tu o 5 rano, by ją udręczyć.
Tym samym wykazałeś się
pamiętliwością i drobnostkowością.
Rozumiem. Jesteś bardzo szczery. Masz to po mnie.
Zasługujesz na miano księcia tego kraju.
Tak, Wasza Wysokość. Jest bezpośredni i wygadany.
Zdecydowanie ma to po Waszej Wysokości.
Wasza Wysokość!
Oszalałeś?
Jak mogłeś tak mówić?
Trzy z sześciu zakazanych zachowań?
Ale to prawda, że ojciec zawinił.
Poza tym sam mówił, że mogę być szczery.
Myślisz, że naprawdę tego chciał?
Chciał usłyszeć,
że nie zrobił nic złego, ile by nie pytał.
Jak możesz być taki niedomyślny?
Ale mnie skomplementował, więc...
To nie był komplement.
„Na razie ci odpuszczę, ale kiedyś dostaniesz za swoje”.
Było to widać po jego oczach!
Nie wiesz, że król potrafi długo żywić urazę?
Biedny ja.
Co ja zrobiłem w poprzednim życiu, że zostałem eunuchem...
Boże, biedny ja. Tak mi siebie szkoda.
Sam-bo.
Gdy to wszystko mówiłem,
co robiła Hae-ryung?
Wyglądała na wzruszoną?
Na zauroczoną?
Powiedz mi.
Co? Czemu...
Czemu mi nie powiesz? Jak zareagowała?
Sam-bo!
Wasza Wysokość, okaż zrozumienie Dowonowi.
Pierwszy raz był na wykładzie z oficjelami.
Popełnił błąd, bo był skory do nauki.
Nie próbuj go chronić.
Uznał to za idealną okazję, by mi dołożyć.
- Jak on to w sobie dusił? - Wasza Wysokość.
Nie mówię, że postąpił źle.
Myślałem, że to głupiec, który potrafi tylko pisać romanse.
Ale jest dość inteligentny i ambitny.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Ja się zajmę sprawami rządowymi. Idź odpocząć.
I odwiedź księżną korony.
Tak jest.
Wracam do Urzędu Dekretów Królewskich.
Chodź ze mną.
Od dziś będziesz chodzić ze mną na wszystkie moje spotkania.
Co to znaczy?
Co Jego Wysokość ma na myśli?
Kiedy się zgodziłam?
- Kiedy? - Proszę za mną.
Zjadł trochę ryżu z fasolą.
A teraz trochę dongchimi.
Korzeń dzwonkowca w przyprawach...
Nie, to kiełki fasoli mung w przyprawach.
Znów ryż z fasolą.
Teraz je grillowane korzenie dzwonkowca.
Je kiełki fasoli mung w przyprawach.
A teraz przyprawiany szpinak.
Uniósł nieco paproci...
Ale zjadł gotowaną wieprzowinę.
A teraz odrobinę dongchimi.
Zjadł jajko.
Zanieś to do Pałacowego Urzędu Medycznego.
PAŁACOWY URZĄD MEDYCZNY: NADZOROWAŁ ADMINISTRACJĘ I EDUKACJĘ MEDYCZNĄ
Rety.
To tam.
Adeptko Goo!
- Dzień dobry. - Dobry, akurat.
Moje wejście do Pałacu Wewnętrznego ma wyglądać tak?
Mam chodzić cały dzień za królem? Całkiem sama?
Jak było?
Niesamowite, że możesz widzieć króla tuż po tym, jak wstaniesz.
Wie pan, co przed chwilą robiłam?
Zostałam wyrwana z łóżka
i musiałam sprzątać jego odchody!
Co to miało znaczyć?
Ale niewdzięcznica.
Hej.
Czemu skarżysz się panu Yangowi?
Jego Wysokość jest taki zawzięty,
bo chce z nami wygrać.
Chce wygrać z historykami?
Coś się wydarzyło, gdy byłaś w areszcie.
Powiedzmy, że mała bitwa o władzę między królem a nami.
Nie taka mała.
Krwawienie z nosa, wyrwane włosy, płacze i wrzaski.
To było jak walka gangów.
Dlatego król ma ci to za złe.
Wielu ludzi pisze we wnioskach, że utrudnia się nam pracę,
a król nie może wpływać na historyków. Jesteś tylko adeptką i łatwym celem,
więc specjalnie cię zamęcza, żeby dać ci nauczkę.
Ale tak naprawdę to wspaniała okazja.
Możesz obserwować i zapisywać
całodzienne aktywności Jego Wysokości.
Nie każdy ma tak wyjątkową szansę.
To ma być szansa? To tortura.
Tortury mogą człowiekowi dobrze zrobić.
Mojemu wujowi znów zaczęły rosnąć włosy po tym,
jak dostał dziesięć batów,
więc zaczął je wiązać po dziesięciu latach.
Tak czy siak, honor Urzędu Dekretów Królewskich
i przyszłość historyczek zależą od ciebie.
Choćbyś miała zemdleć na służbie,
nie możesz się poddać.
Póki król nie zrezygnuje, dawaj z siebie wszystko!
- Postaraj się! - Postaraj się!
Głośniej. Wszyscy. Postaraj się!
Postaraj się!
Wszyscy razem!
Źle potraktował wierną żonę przez swoją kochankę?
Co za drań.
Kim Yong-seon otrzyma dziesięć batów
za pogwałcenie dobrych obyczajów,
a jego żona może się z nim rozwieść.
Tak jest.
Nie ten. Przeczytajcie najpierw tamten.
Tak jest.
Park Bong-jo, zarządca prowincji Gyeonggi,
informuje nas o dziurach w systemie pomocy.
Rozwińcie zwój.
„Ja, Park Bong-jo, złożyłem w darze 25 200 seok ziarna
dla 557 852 osób z prowincji Gyeonggi
w przeciągu ostatnich czterech miesięcy.
Oto zestawienie regionów.
Gwangju, 580 seok.
Yeoju, 896 seok.
Paju, 642 seok.
Suwon, 1234 seok.
Bupyeong, 561 seok.
Incheon, 949 seok.
Namyang, 727 seok”.
To potrwa wieki.
- Czytaj szybciej. - Tak jest.
„Pungdeok, 675 seok. Tongjin, 556 seok.
Goyang, 722 seok. Ansan, 853 seok.
Gimpo, 691 seok”.
- Panie. - „Gwacheon, 776 seok.
Yongin, 845 seok. Yangju, 787 seok.
- Juksan, 699 seok. Anseong, 728 seok”. - Panie.
Nie nadążam.
Ile ziarna dostało Paju? Sześćset...
Paju?
Paju...
Tutaj. 642 seok.
- „Icheon, 866 seok”. - Przepraszam.
Co znowu?
Nie zdołałam zapisać nic po Suwon.
Tym razem nadążaj.
Dobrze.
„Suwon, 1234 seok.
Bupyeong, 561 seok”.
Wasza Wysokość.
Dziś nie zostaję w Dongungjeon. Możesz odejść.
Wasza Wysokość idzie na tajną inspekcję?
Panie.
Panie, spójrz na moje towary, mam świetne rzeczy.
Kobiety je uwielbiają.
- Naprawdę? - Proszę spojrzeć.
- Rzucę okiem. - Może ta szpilka do włosów?
No dobrze.
To trudne. Może spróbujesz?
No dobrze.
Proszę.
- Raz. - Dziękuję.
- Dziękuję.
- Proszę.
- Dziękuję. - Dobrze.
Czemu tak na mnie patrzysz?
Bo to dla mnie nowość.
Wasza Wysokość pierwszy raz się uśmiechnął.
Aż tak cieszy Waszą Wysokość wyjście z pałacu?
Jeśli potwierdzę,
zapiszesz, że książę korony
zaniedbuje pracę dla takich wyjść?
Nie mam zamiaru pisać o tym dniu.
Rozejrzyj się.
Tutaj
nikt na mnie nie patrzy.
Tutaj nie muszę się martwić o sprawy
takie jak honor czy polityczne obozy.
I nikt nie nazywa mnie księciem korony, co czasem mnie przeraża.
Jestem zwykłym przechodniem w tłumie.
Ale w drogich ubraniach.
Dorastałem poza pałacem.
Byłem kiedyś naiwnym chłopcem, który biegał przez lasy i pola.
Wtedy marzyłem...
żeby być generałem na polu bitwy.
Tylko z jednego powodu.
Chciałem mieć dużego, czarnego konia.
Wiem, że nie mogę spędzać czasu tak jak kiedyś.
Ale gdy wychodzę z pałacu,
czuję namiastkę tamtego życia.
Tajna inspekcja to pretekst.
Czasami wychodzę,
żebym nie zapomniał,
kim kiedyś byłem.
Przepraszam. Chcemy zapłacić.
- Ile... - Dwa jangi.
Proszę.
Moment.
O co chodzi, Wasza Wysokość?
Kupiłem to od tamtej kobiety.
Głupio mi było nic nie wziąć.
Co jest?
To dla ciebie zbyt skromny prezent?
Czemu Wasza Wysokość nie pyta?
Gdy powiedziałam, że dołączę do spaceru,
Wasza Wysokość mógł mi zakazać.
Ale pozwolił mi iść.
Czyli Wasza Wysokość chciał mnie o coś spytać.
„Co adeptka Goo usłyszała i zapisała,
że tak rozzłościła króla?”
Nie to chciałeś wiedzieć, Wasza Wysokość?
Wracaj do domu.
Zmęczona?
Jeszcze pan nie wyszedł.
Proszę. Sporządziłem listę jutrzejszych wniosków
i wszystkich osób, które się pojawią.
Mam nadzieję, że to choć trochę pomoże.
To mi bardzo pomoże.
Dziękuję, jest pan wspaniały.
Za mocno trzymasz pędzel.
Szybkie pisanie to nie jedyna umiejętność
potrzebna historykom.
Rozluźnij dłoń i ruszaj ramieniem.
Nie ryjesz tych słów.
Muszą idealnie płynąć.
Naucz się tak pisać.
Od teraz coraz częściej będziesz trzymać pędzel.
Od teraz?
Uważa pan,
że mam szansę na dobrą karierę historyka?
Byłam już w więzieniu,
mimo że dopiero co trafiłam do pałacu.
Nie sądzi pan, że za pół roku
zostanę zesłana w dalekie miejsce jak Czedżu?
Nie pozwolę...
żeby coś takiego się powtórzyło.
Tak jak teraz złożył pan najważniejszy wniosek?
Słyszałam o tym.
Dziękuję.
Dam sobie radę.
Przepraszam...
że przeze mnie to przechodzisz.
Jeśli będziesz chciała się poddać,
zrozumiem.
Nikt nie będzie miał pretensji.
W poprzednim życiu musiałam być bardzo nieposłuszna.
Po tych słowach
jestem bardziej zdeterminowana.
Adeptko Goo.
Nie musi pan przepraszać.
To nie przez Urząd Dekretów Królewskich
król jest na mnie zły.
Uważa, że jestem słaba i bezradna,
ale wiem, że nie przegram, bo jestem silna fizycznie i psychicznie.
Może mnie męczyć, ile chce.
Cóż...
To było niestosowne.
Nie wie pan? To moja specjalność.
Nieuprzejmość,
robienie tego, czego nie powinnam,
i odpłacanie pięknym za nadobne.
Jesteś z tego dumna?
Tak.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Wasza Wysokość musi iść spać.
Jeśli Wasza Wysokość będzie czytał tak późno,
dostaniemy reprymendę od eunucha Heo.
Jeśli da wam reprymendę,
ja dam reprymendę jemu.
No i
przecież powinnyście mi pomóc.
Jeśli na wykładach będę mówił mądre rzeczy,
król zapała do mnie sympatią.
I pewnego dnia pozwoli mi
mieszkać poza pałacem.
Ożenię się z Hae-ryung
i będziemy żyć długo i szczęśliwie...
Muszę się uczyć,
żebyśmy mogli żyć na wolności, a nie uwięzieni
w Nokseodang.
Nie przeszkadzajcie mi.
To Wasza Wysokość musi jutro dać reprymendę eunuchowi Heo.
Nie dziwią mnie zachcianki króla,
ale to było zaskakujące.
Dotąd nie dał Dowonowi dobrego nauczyciela,
a nagle zabiera go na wykład królewski?
To nie wszystko.
Mimo że książę
wytknął królowi błędy,
nie zbeształ go, tylko skomplementował.
Drugi radca stanu też tam był?
Tak, Wasza Wysokość.
Wasza Wysokość, pora wstawać.
Wasza Wysokość.
„Droga króla zależy od jego wykształcenia.
Ale również od mocy tych,
którzy mu doradzają.
Podczas rządów cesarza Renzonga z dynastii Song, Du Yan...
Za rządów cesarza Renzonga z dynastii Song,
Du Yan tuzin razy
odrzucił rozkaz z pałacu.
Cesarz Renzong rzekł do Ouyang Xiu:
»Napotkałem wiele trudności
przez sprzeciw Du Yana!«”.
Wasza Wysokość.
Ja...
Ja nie spałem.
Siedziałem z zamkniętymi oczami.
Kanclerzu, kontynuuj.
Tak jest. Przykładny poddany, jakim był Du Yan,
mógł powstrzymać króla,
zanim ten zszedł na złą drogę.
Wasza Wysokość, jest 4 rano.
Wasza Wysokość, historyczka już tu jest.
Ta dziewczyna w ogóle sypia?
Przyszli złożyć hołd.
OFICJELE SKŁADAJĄ HOŁD KRÓLOWI, ZANIM ZAJMĄ SWOJE STANOWISKA
Następni.
Oficjele przybyli podziękować.
NOWI OFICJELE DZIĘKUJĄ KRÓLOWI PRZED PIERWSZYM MIANOWANIEM
Ile jeszcze?
Dajcie mi chociaż 15 minut przerwy!
Przychodzą tu dzisiaj wszyscy oficjele z całego kraju?
Czemu oni się nie kończą?
Ostatnio zaszły zmiany kadrowe.
Mam poprosić Ośrodek Medyczny o tonik?
Picie toniku mnie nie odmłodzi.
Gdybym był dziesięć lat młodszy,
to bym tak nie cierpiał.
Tak nie może być.
Trzeba położyć temu kres.
Wróblu.
Wróblu!
Wróblu.
Wasza Wysokość, czemu tak mówisz?
A czemu nie? Wróbel jest uroczy.
Mały, zwyczajny i puszysty.
Nie jestem puszysta.
Mam wrodzony styl i elegancję.
Pewnie nie jadłaś śniadania, bo musiałaś przyjść wcześnie.
Postawię ci tu jedzenie.
Zjedz, gdy będziesz mogła.
Dziękuję.
Adeptko Goo!
Tak, główny sekretarzu królewski?
Gdzie byłaś? Szybko.
Chodź tu i siadaj.
Nie masz tego dość?
Napijesz się z królem.
Masz traktować mnie
jak poddana, a nie jak historyczka.
- Ale... - W czym problem?
Historyków uczy się, że nie jesteście poddanymi?
Napij się.
Wypij to
i na chwilę zapomnimy o obowiązkach.
Słucham?
Wasza Wysokość.
Nie odmawiaj, gdy chcę ci polać.
Rzecz w tym,
że mam bardzo mocną głowę.
Jeśli Wasza Wysokość chce mnie upić,
to się nie uda.
Jak mam cię zmusić do mówienia?
Byłaś cicho w areszcie
i nawet po trzech dniach ciężkiej pracy.
I teraz, gdy oferuję ci alkohol.
Nie masz wstydu czy jesteś taka ciemna?
Nie rozumiesz, jak bardzo mnie niepokoi to,
- co wtedy zrobiłaś? - Rozumiem.
To dlaczego próbujesz wygrać z królem?
Tu nie chodzi o wygraną lub przegraną.
Chodzi o moje obowiązki
jako historyczki.
Daruj sobie tak żałosną wymówkę.
Uważasz, że historyków chronią bogowie?
Gdy wybuchła wojna,
część historyków uciekła, żeby ratować życie.
Wiem.
Zostali zwolnieni z Urzędu Dekretów Królewskich.
I zostali zapamiętani jako historycy,
którzy porzucili obowiązki.
To nie wszystko. Za czasów króla Myeongjonga
pewien historyk uległ wpływom,
zamiast wypełniać obowiązki.
W zamian za wyjawienie, co zapisał w sachaek,
spędził resztę życia w luksusach.
Ale przez niego zginęli niewinni ludzie.
Historycy napisali o nim tak:
„Jest zły, groźny,
brutalny, chciwy, arogancki,
godny pogardy i stronniczy”.
Zawsze musisz mieć na wszystko odpowiedź?
W porządku.
Jeśli nie możesz powiedzieć, co wtedy zapisałaś,
w porządku, nie będę więcej pytał.
Ale
pozbądź się wpisu.
Spal go albo zamocz w wodzie.
Napisałaś to w tajemnicy,
więc usuń to w tajemnicy.
Przyrzekam, że aż do śmierci nikomu o tym nie powiem.
Spełnię każde twoje życzenie!
Jeśli chcesz bogactwa, dostaniesz je.
Jeśli chcesz męża, znajdę ci najlepszego kawalera.
Próbujesz sprawić,
żebym umarł ze złości?
Wasza Wysokość
naprawdę da mi cokolwiek,
o co poproszę?
- Panie Yang. - Co?
Dostałem list z Sekretariatu Królewskiego.
No i?
Rzecz w tym,
że to list od samego króla.
Od króla?
Napisał coś do nas?
O co chodzi?
Bałem się go otworzyć.
Jeśli jakimś trafem
wszyscy zostaniemy zwolnieni,
przeklnę pana na zawsze...
Jak możesz tak mówić?
„Nie dostrzegłem wagi sprawy
i nękałem Urząd Dekretów Królewskich,
co stanowi nadużycie władzy.
Moje czyny mnie zawstydzają.
Historycy nie ulegli
i pozostali wierni swoim obowiązkom.
Podziwiam ich determinację”.
„Dlatego od tej chwili
zezwolę historykom na wstęp do komnat
bez mojego uprzedniego pozwolenia,
a kto będzie próbował ich powstrzymać,
trafi do mnie
na surowe przesłuchanie”.
Hae-ryung. Wariatka.
Co ona zrobiła?
Dziękujemy, Wasza Wysokość!
URZĄD DEKRETÓW KRÓLEWSKICH
Adeptko Goo!
Adeptka Goo!
- Adeptka Goo! - Adeptka Goo!
Przebiegła smarkula.
Wasza Wysokość naprawdę da mi cokolwiek,
o co poproszę?
Tak, proś, o co chcesz.
Dam ci wszystko, prócz mojego tronu.
Nie mogę
usunąć wpisu z tamtego dnia.
To dlatego, że nic wtedy nie zapisałam.
To prawda, że podsłuchiwałam,
ale nic nie usłyszałam.
Właśnie dlatego
nie mogłam nic zapisać.
Ale...
- przecież miałaś sachaek... - Zawsze mam go przy sobie.
Jak śmiesz?
Zrobiłaś ze mnie głupca, mimo że miałaś pusty sachaek?
Jesteś niemożliwa.
Powiedz mi coś. Dobrze zabawiłaś się kosztem króla?
Cieszyła cię
moja desperacja?
Nie.
Dostrzegłam, jak wspaniałym królem jest Wasza Wysokość.
Co?
Dobry historyk nie boi się króla,
a dobry król boi się historyków.
Z tego, co zobaczyłam,
Wasza Wysokość bał się adeptki historii,
posłuchał rad uczonych
i wycofał błędny rozkaz.
Co więcej, zamiast mi grozić,
Wasza Wysokość próbował zmienić moje zdanie.
To godne podziwu.
Zapiszę te zalety Waszej Wysokości...
w sachaek.
Więc proszę
nie pałać nienawiścią do historyków.
Historycy nie spisują tylko wad.
Chcą być zawsze u boku Waszej Wysokości,
żeby obserwować i zapisać każdy ruch,
w tym również słowa i działania godne podziwu,
by przyszłe pokolenia mogły brać przykład.
Historycy też są
ludźmi i poddanymi
Waszej Wysokości.
Dlatego proszę,
by Wasza Wysokość nie dystansował się od nas.
To jest
moje jedyne życzenie.
Ciekawa z niej kobieta.
Mówi,
że tu przyjdzie.
Przygotujmy się. Muszę jechać do Uiju.
Dobrze, pani.
Na zdrowie.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Dobrze.
Adeptko Goo, będę szczery. Już gdy cię poznałem,
wiedziałem, że dokonasz wielkich rzeczy.
Pamiętacie?
Gdy książę kazał im podać sposób na powstrzymanie zaćmień słońca,
napisała, że nawet Zhuge Liang nie jest w stanie
powstrzymać zaćmienia.
Tak powinien zachować się prawdziwy historyk.
Musimy pisać prawdę!
O czym pan mówi? Strasznie ją pan dręczył.
Trzeba było być miłym od początku.
Dajcie spokój. Ludzie okazują sympatię na różne sposoby.
Miłość bywa słodka i delikatna,
ale też stanowcza i drażliwa.
Ale zapamiętaj, że osiągnęłaś to dzięki mnie.
- Dobrze mnie traktuj. - Oczywiście.
To dobrze. Jestem z ciebie dumny.
- Wyszła wcześnie z pałacu... - Jesteś tu dzięki mnie.
...żeby pić z tymi głupkami?
Na co tak patrzysz?
Panie Yang!
Proszę spojrzeć, kto tu jest.
- Co? - Asystent Yi.
Nie widziałem cię, odkąd uciekłeś.
- Nielojalny hultaj. - Chodź, siadaj.
I tak nam wtedy pomógł.
Zasłużył, żeby się napić.
To ma sens.
W porządku.
- Tam są wolne siedzenia. - Chętnie się napiję.
Pewnie. Jesteśmy bardzo hojni.
Oferujemy alkohol komuś, kto od nas uciekł.
Jak smakuje?
To moja specjalna mieszanka.
Pali przełyk, co?
Pij.
- Nie żałujcie mu. - Dobrze.
Dużo wypiłeś?
Wasza Wysokość, co tu robisz?
Przechodziłem obok.
Trzy kieliszki cię zabiją.
Będę pić za ciebie.
Nie mogę na to pozwolić.
Asystencie Yi. Skąd masz takie ładne szaty?
Ożeniłeś się z kobietą z bogatej rodziny?
Nie.
Moja rodzina jest bogata.
Jak bogata może być klasa średnia?
Pewnie im się poszczęściło.
Asystencie Yi, ja też ci poleję.
Proszę.
- Boże. - Umie pić.
Proszę.
Boże, nie dacie mu odpocząć?
- To nie otrzęsiny. - Co ty gadasz?
Kiedy będzie mógł popić z arystokratami?
Powinien być zaszczycony. Nie, asystencie Yi?
- W rzeczy samej. - Proszę.
Do dna.
Nie można tyle pić na pusty żołądek.
Nie ma czasu jeść.
- Boże. - Nie ma czasu.
Proszę.
Pierwszy radco stanu.
- Boże. - Rety.
Oślepliście? To ma być pierwszy radca stanu?
Naprawdę? Był bardzo podobny.
Boże.
Już wypiłeś?
Ludzie, którzy nie studiowali na Sungkyunkwan,
nie mają ani krzty cierpliwości.
Proszę.
Dobry wieczór, trzeci radco stanu.
- Boże. - Rety.
Życie ci niemiłe? To nie...
Czasem mnie przerażasz.
Śmiało, wypij wszystko.
Wystarczyło poprosić.
Spójrzcie na nią. Jest niemożliwa.
- Usiądźmy. - Rety.
No dobrze.
Skoro już popiliśmy
i pojedliśmy,
powinniśmy zrobić coś,
by jeszcze bardziej się zabawić.
- Son Gil-seung! - Son Gil-seung!
- Czemu każecie mi śpiewać?
- Son Gil-seung! - Son Gil-seung!
Chce, żebyście byli głośniej!
- Son Gil-seung! - Son Gil-seung!
- To wspaniały dzień.
Bażant
- Bażant - Bażant
- Zapolujmy na bażanta - Zapolujmy na bażanta
- Bażant - Bażant
- Zapolujmy na bażanta - Zapolujmy na bażanta
- Zapolujmy w Jirisan - Zapolujmy w Jirisan
- Wejdźmy na Jirisan i Mudeungsan - Wejdźmy na Jirisan i Mudeungsan
- I Geumseongsan - I Geumseongsan
- Tam wypatrzę bażanta - Tam wypatrzę bażanta
- I usłyszę dzwonek na jego ogonie - I usłyszę dzwonek na jego ogonie
- Zapolujmy na bażanta - Zapolujmy na bażanta
Panie Yang!
Cały mój żal
- Rety. - Boże.
Spójrz na siebie. Nie jesteś w stanie mnie odprowadzić.
Sam wypiłeś pięć kieliszków.
Ja pięć kieliszków, a ty pięć butelek.
No to już pójdę.
Do zobaczenia jutro.
Zaczekaj.
„Jestem
księciem tego kraju”.
„Kontynuuj!”
Ale miło.
Boże, jak twardo.
LICZĘ, ŻE BĘDZIESZ MIEĆ DŁUGIE ŻYCIE I POSIĄDZIESZ MOJE SERCE
Co tu robisz?
Przyszłaś się przewietrzyć?
To ciepła woda z miodem.
Poczujesz się lepiej.
Niedobrze ci?
„Liczę, że będziesz mieć...
długie życie...
i posiądziesz...
moje serce”.
Spytaj go, czemu przybył do Joseon.
- Nie widziałam nikogo z Zachodu. - Ale dziwnie wygląda.
Dużo wycierpiał, by dotrzeć do Joseon.
Jeśli wspomni o Seoraewon,
drugi radca stanu nie będzie siedział bezczynnie.
Myślisz, że ktoś go chroni?
Jeśli w pałacu jest katolik...
Poświęcę swoje życie w obronie tych przekonań.
Co poradzę? Podoba mi się.
Przyzwyczajaj się.
Wszyscy urodzili się wolni i równi.
Pochodzisz z miejsca, gdzie nie ma króla?
Nie wierzę, że panią tu spotykam. Mieszkam tu.
Miejsce, gdzie wita cię świt. Wiesz, gdzie to jest?