NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 13
Co się tak dziś stroisz?
Mówiłaś, że przed pracą musisz tylko przetrzeć oczy.
Ładna dziś pogoda.
Boże, a co, wczoraj była zima?
Seol-geum.
Gdzie róż, który ostatnio przyniosłaś?
Róż?
Proszę.
Znowu to samo.
Wasza Wysokość, czemu ciągle jesteś taki nieobecny?
Umyj chociaż twarz.
Dobrze.
Wasza Wysokość.
Wszystko w porządku?
O czym
tak myślisz?
O niczym. Nie myślę o niczym.
Boże, co on odstawia, zamiast się myć?
Do zobaczenia.
Wasza Wysokość.
Co tu robisz tak wcześnie?
Od dziś do odwołania będę przychodzić o 9.
To chyba dobrze?
Tak.
A ty co tu robisz?
Medytujesz?
Próbuję pielęgnować umysł.
- Pielęgnować? - Żeby nabrać wewnętrznej siły
i nie ulec pokusom.
To nie twoja sprawa.
Idź już. Ja tu zostanę.
Co historyczka ma robić sama w pustym pokoju?
To nawet lepiej.
Ostatnio mnie też nawiedzają pokusy.
No to ty tu zostań.
Będę w pokoju.
Wasza Wysokość.
Co się dzieje?
Krępuję cię?
Czy chodzi o wczoraj...
Nie.
Po prostu...
nie powinniśmy...
przebywać w jednym pokoju.
Dlaczego nie możemy?
Nie mów, że się boisz,
że cię ugryzę.
Co? Co to za pomysł?
- Głupi komentarz... - Przyzwyczajaj się.
Do takich rzeczy.
Przyzwyczaję się, jeśli będziesz robić to częściej.
RZEKA AMROK
Kim!
Wróciłeś już z połowu?
Gdybym był takim rannym ptaszkiem,
opływałbym już w bogactwa.
Kim?
Rzeka Amrok, nie Morze Żółte?
Tak, Wasza Wysokość.
Złapano go w Uiju i wysłano do Królewskiego Urzędu Śledczego.
To faktycznie dziwne.
Dotąd wszyscy obcokrajowcy trafili do Joseon
z okrętów handlowych płynących do Japonii.
Jeśli przekroczył rzekę Amrok,
to znaczy, że chciał tu trafić.
Królewski Urząd Śledczy podejrzewa,
że to może być szpieg z Zachodu.
Gdyby był szpiegiem, nie przekroczyłby tak granicy.
Chcę się z nim spotkać.
Wasza Wysokość.
Co się dzieje?
Coś się stało?
Nie słyszałyście?
Na północnym zachodzie złapano obcokrajowca z Zachodu.
Obcokrajowca z Zachodu?
Chodźcie. Przesłuchują go przed Dongungjeon.
Ale ma kolor włosów. Jak cielak.
Nie widziałam nikogo z Zachodu.
Ma strasznie bladą twarz.
Ale dziwnie wygląda.
Boże.
Pokłonić się księciu korony.
Skąd pochodzisz?
Przybyłeś tu z kimś?
Czy...
przybyłeś tu z kimś?
Zareagował na moje słowa.
Spytaj go, czemu przybył do Joseon.
Tak jest.
Po co przybyłeś do Joseon? Po co...
Po co przybyłeś do Joseon?
Nie znam niderlandzkiego.
- Co? - Powiedział coś.
Boże.
Co on powiedział?
Co on mówi?
Chyba nie mówi po niderlandzku.
Wasza Wysokość, nic się od niego nie dowiemy.
Zgodnie ze zwyczajem odeślijmy go do Qing.
Nie.
Miał powód, żeby tu przybyć.
Jeśli go odeślemy, z pewnością tu wróci.
Zamknijcie go w areszcie Królewskiego Urzędu Śledczego.
Urząd Tłumaczeń ma znaleźć kogoś, kto przetłumaczy jego słowa.
- Tak jest. - Tak jest.
- Jestem Francuzem! - Idziemy.
Jestem Francuzem!
- Co on mówi? - Nie znacie francuskiego?
- Co on mówi? - Rety.
Jestem Francuzem!
- Co on może mówić? - Nie rozumiecie? Jestem Francuzem!
Czy to beopranseoin?
BEOPRANSEOIN: OBYWATEL FRANCJI
Boże, mój brzuch.
Boli mnie brzuch.
- Boli mnie brzuch. - Co z nim?
- Mój brzuch. - Co?
Mój brzuch...
- Spójrzcie! - Mój brzuch!
Tutaj?
To tutaj?
- Brać go! - Boże.
Oddawaj to!
Zabierzcie mu je!
Brać go!
- Szybko. - Hej!
Szybko!
Brać go!
Wstawaj!
Na co czekacie? Strzelajcie!
Został wysłany do aresztu Królewskiego Urzędu Śledczego?
Tak, Wasza Wysokość.
Dowiedz się, co się dzieje.
Tak jest.
Co to? Strzał z broni palnej?
Wasza Wysokość.
- Dorwać go! - Złapcie go!
- Nie ma go tu. - Tutaj też nie.
Jest tutaj?
Nie jestem pewna.
Rozpraszacie nas.
Nie macie nic do roboty? Ruchy!
Boże.
Panie Yang, pan się nie martwi?
Do pałacu wtargnął jakiś obcokrajowiec.
W Pałacu Wewnętrznym jest wiele miejsc, gdzie może się ukryć.
Co będzie, jeśli na niego wpadniemy?
Dlatego po dziś dzień jesteście zwykłymi asystentkami.
Za moich czasów
do pałacu wdzierały się tygrysy.
Czaiły się w tym urzędzie,
a my i tak zapełnialiśmy dzienniki
i trzymaliśmy nocną wartę. Pracowaliśmy.
Nie róbcie afery z zagranicznego intruza.
Pan nie ma pojęcia, w czym rzecz.
To mistrz sztuk walki,
więc nawet gdy strzelili do niego z broni,
zrobił tak
i odtrącił kule.
Potrafi wskoczyć na dach jednym susem.
Z jednego dachu na drugi też przeskoczy na jeden raz.
Dlatego nawet straż pałacowa nie może go złapać.
Co jeszcze?
Może potrafi latać na liściu
i wywoływać wichury?
Mówię poważnie.
Wyjdźcie, zanim doliczę do trzech.
Inaczej zostaniecie na nocnym dyżurze.
- Raz. - Do widzenia.
Dwa. Chcecie zostać na noc?
To coraz bardziej prawdopodobne.
Panie Son.
Pójdzie pan ze mną do toalety?
Znowu?
Dobrze.
Boże, jest pan jak dziecko.
Spójrzcie na nich.
Boi się iść sam, a nazywa się historykiem?
Zaczekajcie!
Spójrzcie. Ile razy mam powtarzać?
Przepraszam.
Chamskie łobuzy.
Doniosę na was księciu korony!
Odpuść.
Wykonują rozkaz króla.
Wszyscy cię lekceważą,
bo im za bardzo odpuszczasz.
Powiedz im:
„Wy dranie! Jak śmiecie przetrząsać dom księcia?”.
W takich chwilach powinieneś ich okrzyczeć i skopać po piszczelach,
żeby się ciebie bali!
Stanę się ważny,
gnębiąc poddanych?
- Tak zachowuje się szaleniec. - Chwila...
Chodźmy do środka. Pewnie narobili bałaganu.
Boże.
Co za dranie.
Intruz zza granicy!
Zaczekaj!
Moment!
Czekaj!
Puszczaj mnie!
Pomocy! A niech cię.
Boże!
Pożałujesz tego, zobaczysz.
Dopadnę cię.
Sam-bo.
Dopadnę cię.
Co się stało?
Co on robi w Nokseodang?
Nie wiem. Po prostu...
spadł z nieba.
Nie ma czasu na dociekania.
Skrępujcie go, żeby nie uciekł.
Powiadomię Królewski Urząd Śledczy.
Chwila.
Musi pan ich informować?
Mam iść do Ministerstwa Obrony,
nie do śledczych?
Nie o to mi chodzi.
Jeśli trafi do Królewskiego Urzędu Śledczego,
może stracić życie.
Może? To oczywiste.
Powinien dostać wysokie stanowisko
za włóczenie się po pałacu z nożem?
Chciał tylko uciec. Przecież nikogo nie zranił.
Wasza Wysokość. On pochodzi z Francji.
Skoro dotarł tak daleko,
musi mieć ku temu powód.
Nie ma się nad czym zastanawiać.
To intruz z Zachodu.
Zadawanie się z nim zostanie źle odebrane.
Adeptka Goo ma rację.
W Królewskim Urzędzie Śledczym od razu zginie.
Wasza Wysokość!
Dobrze go związałyście?
- Tak. - Tak.
Czekaj, Wasza Wysokość!
Odsuńcie się.
Boże. Gdzież on się podział?
Dobrze go związałyśmy.
Amen.
- Panie Min. - Tak?
Idzie pan na audiencję?
Tak, do pałacu króla. Proszę przynieść sachaek.
Dobrze.
Co ty sobie myślałeś?
Jak mogłeś wpuścić do pałacu obcego z Zachodu?
Przepraszam, Wasza Wysokość.
Jak idą poszukiwania?
Zmobilizowano wszystkich strażników,
ale jeszcze go nie odnaleźli.
Wasza Wysokość.
Proszę ukryć się w yigung.
Ten drań wyciągnął miecz na jednego z oficjeli!
- Jeśli się tu wkradnie... - Bzdura!
Miałbym uciekać przez intruza z Zachodu?
Pewnie nie ma go już w pałacu.
Niech Urząd Policji zamknie bramy miejskie i wyśle żołnierzy.
Wciąż jest na terenie pałacu.
To blondyn z Zachodu.
Gdyby pojawił się poza pałacem,
wywołałby wielkie poruszenie wśród ludu.
Nic nam nie wiadomo o żadnych kłopotach w mieście.
A więc uciekł do nieba albo zapadł się pod ziemię?
Szuka go ponad stu strażników.
Może ktoś go chroni?
W przeszłości katolicy bywali w konszachtach
z intruzami z Zachodu.
Jeśli w pałacu jest katolik,
łatwo byłoby mu ukryć go przed strażnikami...
To słuszna uwaga.
W rzeczach skonfiskowanych przez Królewski Urząd Śledczy
był krzyż.
Czyli przybył do Joseon,
by szerzyć katolicyzm.
Natychmiast usuńcie z pałacu wszystkich katolików.
Nie róbcie wyjątku dla niczego i nikogo!
- Tak jest. - Tak jest.
BIBLIA NOWY TESTAMENT
Jak śmiecie wprowadzać tu straż?
Odejdźcie!
Król rozkazał nie robić żadnych wyjątków.
- Proszę się odsunąć. - To rezydencja Jej Wysokości.
- Nie zrobicie kroku... - Wykonać rozkaz króla.
- Tak jest! - Tak jest!
Stójcie!
Jak śmiecie przeszukiwać rezydencję królowej wdowy?
Rządzę tym terenem jako głowa Wewnętrznego Dworu.
Ale król...
W takim razie przeszukajcie najpierw mnie.
Zdejmijcie mi szatę!
Co się stało?
Miałaś osobiście przywieźć go z Uiju.
Spóźniłam się.
Oficjele znaleźli go, zanim tam dotarłam.
Sprawa się skomplikowała.
Na razie mają go za zachodniego intruza,
ale jeśli wspomni o Seoraewon,
drugi radca stanu nie będzie siedział bezczynnie.
Dużo wycierpiał, by dotrzeć do Joseon.
Tak łatwo nie zacznie mówić.
Nie mamy pewności.
Dobrze wiesz,
że Min Ik-pyeong zawsze dostaje to, czego chce,
za wszelką cenę.
Oby do tego nie doszło,
ale jeśli go złapią,
musisz podjąć trudną decyzję.
Drugi radca stanu
nie może go dorwać.
Ani żywego,
ani martwego.
Tak jest.
To drogie kadzidełka.
Tak tylko mówię.
Boże.
Nawet żona mnie tak nie dotyka.
Rety.
Wolno mi czerpać z tego przyjemność?
Nie tu. Tak.
Miejmy to z głowy.
Niech pan mi to da.
Szybko.
Już.
- Nie. - Panie Seong.
Nic nie mam.
Ręce.
Proszę pokazać ręce.
Dajcie mu spokój.
Pokażcie nam bibliotekę.
Co? Bibliotekę?
Co za tupet.
W bibliotece są nasze dzienniki.
Mogą tam wchodzić tylko historycy.
Nie szukają dzienników.
Nie pogarszajmy sprawy.
Stójcie. Dość tego.
Widzicie?
W świętej bibliotece Urzędu Dekretów Królewskich nic nie ma.
Nie ma tu nawet mrówki.
Co, do...
Nawet nie przeprosili.
Hej! Jak się nazywacie?
Zapiszę wasze nazwiska w sachaek!
Ile osób aresztowano?
Osiem dwórek, które ukryły katolickie książki
w swoich pokojach,
piętnastu eunuchów,
oficjeli, którzy mieli przy sobie krzyże,
oraz ich rodziny. W sumie 73 osoby.
Jak...
Jaka czeka ich kara?
Zostaną poddani egzekucji
zgodnie z rozkazem królewskim.
Wasza Wysokość, proszę się nie obwiniać.
To ludzie,
którzy dali się porwać nielegalnym zachodnim herezjom.
Prędzej czy później
spotkałaby ich kara.
Ale
to ja...
odebrałem im życia.
- Wasza Wysokość. - To wszystko.
Możecie odejść.
- Przepraszam... - Zostań tu...
na chwilę.
Nadal go nie znaleźliście?
Wszędzie go szukałem,
ale złapał mnie strażnik i mnie przesłuchiwał.
Czy ta twarz
wygląda podejrzanie?
Wyglądam jak niewiniątko.
Co z Pałacem Zewnętrznym?
Niedobrze, bo strażnicy szukają katolików.
Ale nikt nie mówił, że widział obcego.
Rety. Wasza Wysokość, przestań się nim przejmować.
Dość już zrobiłeś.
Gdyby został, przed śmiercią mógłby coś zjeść,
ale sam postanowił odejść. Może winić tylko siebie.
I tak źle się z tym czuję.
Był całkiem sam w kraju,
gdzie nikt go nie chce.
Kim jesteś?
Pokaż się.
Spokojnie, to ja.
Znamy się. To ja, intruz z Zachodu.
- On mówi. - Czekajcie, ja...
Jest pan katolikiem?
- Tak. - Od kiedy?
Od dłuższego czasu.
Wie pan, że przez to
może pan zginąć?
Nie tylko pan.
Pan i cała pana rodzina
niemal straciła życie
przez tę drobnostkę.
To nie jest drobnostka.
Poświęcę
swoje życie w obronie tych przekonań.
Zastanawiał się pan nad tym?
Wszyscy rodzimy się jako ludzie.
Czemu niektórzy są arystokratami, a inni plebsem?
Niektórzy całe życie głodują.
Innych sprzedaje się jak zwierzęta.
A ja...
Czemu ja mogę żyć w dostatku,
gdy inni wylewają tyle potu i łez?
Katolicyzm uczy,
że wszyscy jesteśmy dziećmi Pana.
Że każdy zasługuje na szacunek.
W mojej opinii zasługujemy, by żyć w takim świecie.
I...
nie uważam, że moje przekonania są złe.
Rety.
Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Jak się nazywasz?
Jak masz na imię? Bo chyba jakieś masz?
Ja jestem Park So-hyang.
To Heo Sam-bo.
A to książę Dowon, Yi Rim.
A ty jak się nazywasz?
Jean Baptiste Barthélemy.
Jak?
Jean Baptiste Barthélemy.
Co tak prychasz? Brzmisz, jakbyś dmuchał nos.
Odpowiedz jej na pytanie.
Nie dmucham nosa. Tak się nazywam.
Jean Baptiste Barthélemy.
Jean Baptiste Barthéle...
Przynajmniej wiemy, że ma na nazwisko Jang.
- Jang. - Jang?
Myślałem, że to zwykły barbarzyńca, ale jednak ma nazwisko.
Ty.
Jak się nauczyłeś naszego języka?
Jestem kupcem.
Sprzedaję książki z Qing w Joseon.
Czemu mówisz do mnie, jakbyśmy się kolegowali...
Mniejsza z tym.
Co tu robisz?
Dlaczego
przyjechałeś do naszego kraju?
Po moje pieniądze.
- Pieniądze? - To nie oczywiste?
Ktoś pewnie uciekł do Joseon po tym, jak mu nie zapłacił.
Wiesz, gdzie mieszka ten człowiek?
- W Hanyangu. - Gdzie w Hanyangu?
Wiem tylko tyle.
Wiesz, ile domów jest w Hanyangu?
Jak się nazywa ten człowiek?
Powiedz, jak się nazywa.
Kim.
Nie nazwisko. Jak ma na imię?
Wiem tylko tyle.
Brzmi jak jakiś wariat.
Nikt normalny nie przybywałby do Hanyangu,
żeby znaleźć kogoś o nazwisku Kim.
Nie jestem wariatem.
Moja żona jest zła, bo straciłem pieniądze.
Muszę je odzyskać,
inaczej mogę umrzeć.
Dlatego przyjechałem.
Wiesz coś oprócz tego, jak ma na nazwisko i gdzie mieszka?
Gdzie go poznałeś?
Czym się zajmuje?
- Książkami. - Książkami?
Książkami?
- Prowadzi wypożyczalnię książek? - Tak.
Człowiek o nazwisku Kim prowadzący bibliotekę w Hanyangu?
Jak wygląda?
Jak bezwstydny egoista?
Oczy błyszczą mu chciwością?
Wyraża się elokwentnie
i traktuje cię, jakby chciał zrobić dla ciebie wszystko?
Wygląda jak kanciarz?
Z początku trudno go polubić,
ale gdy się go pozna,
okazuje się, że to kanciarz. No nie?
Znacie Kima?
Nawet nie zaczynaj.
Przez niego wyłysiałem.
Z jego winy nieomal porwała mnie banda łobuzów.
Musiałbym pisać książki aż do śmierci.
Boże.
Wasza Wysokość, to biedny człowiek.
Musiał się naprawdę załamać,
skoro zaryzykował życie, by tu przyjechać.
Tak, pewnie dużo się nacierpiałeś.
Jedz.
Proszę, jedz.
To też.
- Proszę. - Jedz. Rety.
Wasza Wysokość.
Możemy porozmawiać na osobności?
Wierzysz w to, co mówi?
Co?
To trochę dziwne.
Kim bywa przebiegły,
ale nie miałby odwagi oszukać kogoś z Qing.
Na swój sposób to dobry człowiek.
Mówisz tak, bo go za dobrze nie znasz.
Niemalże sprzedał mnie bandzie zbirów.
Dziwi mnie też, że tak dobrze zna nasz język.
Kupcy handlujący w Qing
dobrze znają mandaryński,
bo inaczej naraziliby się na duże straty.
Wszyscy kupcy porozumiewają się po mandaryńsku.
Nie rozumiem, jakim cudem on zna nasz język.
Nasza wymowa i gramatyka jest zupełnie inna.
Ludziom z Zachodu trudniej nauczyć się naszego języka niż mandaryńskiego.
Może po prostu
- nauczył się... - Nie.
Nauczył się naszego języka
w określonym celu.
Miej się na baczności
i odeślij go, gdy sytuacja przycichnie.
Możliwe, że nie jest kupcem i ma jakieś ukryte zamiary.
Nie możesz trzymać go tu wiecznie.
Czemu się śmiejesz?
Cieszę się, że się o mnie martwisz.
Taki wyciągnąłeś z tego wniosek?
Co poradzę? Podoba mi się to.
Proszę, proszę.
Nie przeszkadzajcie sobie.
Idę się wysikać.
Boże.
Wiesz, gdzie jest toaleta?
Co ty robisz?
Załóż spodnie.
Załóż... Barbarzyńca!
Załóż spodnie!
Szybko...
Ubierz się! Już!
- Dajcie mi się wysikać. - Ubierz się!
Załóż spodnie!
Boże! Hej!
Zauważyliście,
jaki spięty był Jego Wysokość?
Wyglądał, jakby miał się rozpłakać.
Król zapewne w końcu zrozumie,
że powierzanie rządów chłopcu
zawsze kończy się chaosem.
A gdzie się podział ten barbarzyńca z Zachodu?
Nie mogę nigdzie iść, bo boję się,
że nagle skądś wyskoczy.
Po co się tak przejmować? Strażnicy cały czas pilnują pałacu.
Zginie, jak tylko go zauważą.
Ale wtedy
nie dowiemy się, z kim jest w zmowie.
To oczywiste.
Strażnikom nie udało się przeszukać dziś tylko jednego miejsca.
Mówi pan...
że to królowa wdowa?
Panie Seong.
Widzę, że długo dziś pracowałaś.
Tak.
A pan? Ma pan dziś nocny dyżur?
Król wezwał mnie na nocną audiencję.
Dokończę twoje wpisy.
Wracaj do domu.
Nie trzeba, zrobię to sama.
Ktoś i tak będzie musiał to sprawdzić.
Jeśli pan Son albo An zrobią to jutro,
będą się tylko bezsensownie czepiać. Ja to zrobię.
Proszę zaczekać.
Panie Seong.
Dobrze pan wie,
że to, co zostało zapisane w sachaek, nie może opuścić
Urzędu Dekretów Królewskich.
Wszyscy o tym wiedzą.
Czemu o tym mówisz?
Chciałam tylko panu przypomnieć.
Miej się na baczności
i odeślij go, gdy sytuacja przycichnie.
Możliwe, że nie jest kupcem i ma jakieś ukryte zamiary.
Nie możesz trzymać go tu wiecznie.
Zapomniałeś, że jesteś poszukiwanym przestępcą?
Co będzie, jeśli ktoś cię tu zobaczy?
Spokojnie.
Jeśli mnie złapią, nie powiem, że mi pomogliście.
Mówiłeś, że pochodzisz z Francji.
Jak tam jest?
W waszym kraju też są wysokie wieże?
Budynki wysokie aż do nieba?
Nie do końca, ale jest u nas słynny pałac
i komnata pomalowana złotem.
A nawet woda tryskająca z ziemi.
Woda tryskająca z ziemi?
Coś jak studnia?
Nie.
Woda wychodzi z ziemi i leci hen wysoko.
Bez przerwy.
Jak woda może lecieć w górę?
Ten pałac musi być olśniewający.
Jest. Król zbudował go, żeby popisać się swoim bogactwem.
To naprawdę ciekawe.
Żyjemy na tym samym świecie, w tych samych czasach,
a nasze życia bardzo się różnią.
W Joseon król naraża się na złość wasalów,
jeśli żyje zbyt dostatnie.
Karci się go, jeśli się nie uczy albo jeśli jest susza.
Wolałbym się urodzić jako książę Francji.
Mógłbym spać w złotym pokoju.
Pożałowałbyś tego.
Dlaczego?
Wasz król też jest przerażający jak mój ojciec?
Nie.
Nasz król nie żyje. Zabili go poddani.
- Co? - Mówię poważnie.
Rodzice powiedzieli mi, że widzieli śmierć króla.
Jak ludzie mogli zabić własnego króla?
Był złym królem. Przez niego ludzie głodowali.
A co z nowym królem? Kto nim został?
Nie ma nowego króla.
Ludzie się zebrali i złożyli sobie obietnicę.
„Les hommes naissent et demeurent libres et égaux en droits”.
„Wszyscy urodzili się wolni i równi”.
Pochodzisz z miejsca, gdzie nie ma króla?
To lud rządzi krajem?
Cóż, teraz już mamy nowego króla.
Pewnie niedługo zostanie zdetronizowany,
bo nauczyliśmy się, że możemy żyć bez króla.
Co za bzdura.
Słuchaj, Yi Rim.
Miejsce, gdzie wita cię świt. Wiesz, gdzie to jest?
SEORAEWON
Miejsce, gdzie wita cię świt?
Nieważne. Dobranoc.
Pani doktor?
Poznałyśmy się w prowincji Pyongan.
Martwiłam się, bo znikła pani tak nagle.
Wszystko w porządku?
Tak.
Nie wierzę, że panią tu spotykam.
Mieszkam tu.
To spotkanie musiało być nam pisane.
Chodźmy do środka. Poczęstuję czymś panią.
Nie trzeba.
Proszę nie odmawiać.
Powinnam zrobić dla pani więcej
po tym, jak mi pani wtedy pomogła.
Proszę.
To nie kłopot.
Hae-ryung.
Masz gościa?
Tak.
Potrzebujesz czegoś?
Nie.
Zostawię was.
Moment.
To nie jest zwykły gość, tylko ktoś bardzo ważny.
Wejdź do środka i się przywitaj.
Chodź.
Rety, komu aż tak chcesz mnie przedstawić?
To lekarka, która pomogła mi w prowincji Pyongan.
Spotkałam ją przed naszym domem.
Co za przypadek.
To mój starszy brat.
Nazywam się Goo Jae-gyeong.
Powinnaś lepiej podjąć gościa.
Przynieś z mojego pokoju wino ziołowe.
Ale to
twoje ulubione wino.
Wiem. Idź.
Od kiedy...
masz młodszą siostrę?
Twój ojciec zmarł, zanim się urodziłeś.
Schorowana matka była twoją jedyną rodziną.
Czyli odkąd...
Pamiętam,
że zaaplikowano mi coś w ramię i to bardzo bolało.
To miało zapobiec ospie.
Zastanawiam się, czy to była wariolizacja.
Ojciec uspokajał mnie i powiedział, że będę zdrowa,
ale najpierw chwilę pocierpię.
Pamięta pani, kiedy to było?
Mam teraz 26 lat,
to było około 20 lat temu.
Ona nie jest...
twoją młodszą siostrą.
To...
Ona...
Co ty sobie
najlepszego myślałeś?
Dlaczego?
- Jak mogłeś? - Nie mów nikomu.
Wciąż...
mam coś do zrobienia.
Proszę,
do tamtej pory nic nie mów.
Mo-hwa.
Jae-gyeong.
Jesteś niemożliwy.
Prawie nic tu nie ma. Jak mamy poczęstować tym gościa?
Jae-gyeong?
Panie nauczycielu.
Miejsce, gdzie wita cię świt.
Seorae... Brzmi znajomo.
Jeśli osoba, która pomogła lub ukryła
barbarzyńcę z Zachodu się nie zgłosi...
Pomogłem obcokrajowcowi.
Podszedłem do niego jak do człowieka takiego jak ja.
Myślisz, że to bolało? Sądzisz, że się bał?
Mówiłaś, że wiesz, gdzie go pochowano.
Zabierzesz mnie tam?
Nazywa się pan historykiem?
Zrobił pan coś, czego historyk nie może się dopuścić.
Wejdę do komnaty.
Przynieś mi jej sachaek.
Ukrywałem się tu całe życie.
Dłużej nie będę tak żył.