NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 17
Nie przywykłem
do form grzecznościowych.
- Pani. - Dobrze.
Więc jak należy się zwracać do kobiety takiej jak ja?
Pani?
Adeptko Goo!
Chciałyśmy coś dla ciebie zrobić,
bo ostatnio jesteś przybita.
Przyniosłam ulubione wino mojej matki.
Napij się.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Gdzie adeptka Song?
Zaszłyśmy do niej do domu, ale jej tam nie było.
Wiesz może, co zaszło
między nią a księciem korony?
Mówiła, że do niczego nie doszło.
Dziwna sprawa.
Nie rozumiem, czemu miałaby zrobić coś takiego.
Narobiło się. Wszyscy źle o niej mówią
i może stracić posadę historyczki.
Chyba rozumiem,
jak ona może się teraz czuć.
Są chwile,
w których po prostu chcesz zrobić to, czego pragniesz,
nie zważając na konsekwencje i opinie.
Może nie chciała dusić tego w sobie.
Chciała posłuchać głosu serca.
Rety.
Chciałyście mnie pocieszyć, a ja...
No nic.
Zjedzmy i się napijmy.
- Tak! - Najlepiej zapomnij o księciu.
- Na zdrowie. - Zdrowie!
Co? O księciu?
O czym wy mówicie?
O synu z arystokratycznej rodziny?
Czy...
o jednym z prawdziwych synów króla?
- Seol-geum. - Moment.
Chodzi o tamtego uczonego
ze świetlistą aurą otaczającą jego głowę?
Wystarczyło mi na niego spojrzeć, a przez cztery dni czułam szczęście.
On jest księciem?
Morze bez wody?
Asystent Yi, który cię podrywał?
Czyli był...
To wszystko było...
Chodź.
- Seol-geum, uspokój się. - Dobrze.
Pani Gwangju!
Hej!
O nie.
- I co teraz? - Rany.
- Zasłużyłam na karę. - Ale z ciebie papla!
- Rety. - Co teraz?
Wasza Wysokość.
Mógłbyś dziś
po prostu potraktować mnie jak siostrę?
Jesteś taki zimny.
- Słucham? - Mógłbyś choć spytać, jak się czuję.
Wiem, że źle,
więc po co mam pytać?
Racja,
nie czuję się dobrze.
Wymknęłam się z pałacu, bo bałam się, że jeśli zostanę,
coś tam zniszczę.
U-hui.
Ani adeptka Song, ani książę korony
- nie zrobiliby czegoś takiego... - Wiem.
Znam go, więc jestem pewna, że do niczego między nimi nie doszło.
To niepokoi mnie jeszcze bardziej.
Książę unika rozmów ze mną,
bo go krępują.
A jej pozwolił
zostać ze sobą całą noc.
Ale wiesz co?
Największą nienawiścią nie darzę
ani jego, ani nie tej historyczki.
- A kogo? - Ojca.
Wystawił ją do trzeciej oceny,
zmusił księcia do ślubu
i zaciągnął do pałacu swoją młodą córkę,
która nie chciała wychodzić za księcia korony.
To wszystko wina naszego ojca,
drugiego radcy stanu Min Ik-pyeonga.
U-hui.
Wtedy
nie rozumiałem,
co oznacza ślub z księciem korony.
Przepraszam.
Szczerze.
A gdybyś rozumiał?
Uciekłbyś razem ze mną?
Przykładny uczony jak ty?
Ta Song Sa-hui...
Dopilnuj,
żeby ojciec w żaden sposób jej nie ukarał.
Dobrze.
Nie macie nic do roboty?
Idźcie stąd! Nie bądźcie tacy wścibscy.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
W drodze do pracy powinienem zasłaniać twarz.
Wszyscy pytają, co zaszło między księciem korony a adeptką Song.
Strasznie mnie wkurza wałkowanie tego tematu.
Coś o tym wiem.
Uczony Kim z Sungkyunkwan przyszedł wczoraj do mnie do domu
i wypytywał mnie, co się stało.
Znowu wzięła chorobowe?
To oczywiste, że nie jest chora, tylko wstydzi się przyjść do pracy.
Wszyscy mówią, że należy zwolnić historyczki.
Pewnie nie ma śmiałości tu wrócić.
A jeśli naprawdę jest chora? Powinnyście ją dziś odwiedzić.
Potem przynieście jakieś jedzenie.
Oto wniosek Park Song-hyeona, wykładowcy z Sungkyunkwan.
„Pracownikom Urzędu Dekretów Królewskich ostatnio brak dyscypliny,
a szkodliwe plotki o historyczkach huczą w całym pałacu”.
Następny.
Wniosek Jo Seung-yeola z Urzędu Inspektora Generalnego.
„Negatywne skutki zatrudnienia historyczek...”
Następny.
Wniosek Kim Myeong-seona z Urzędu Cenzorów.
„Niegodne zachowanie
historyczki Song Sa-hui przyniosło hańbę...”
Następny.
Wasza Wysokość, to wnioski złożone przez wiernych poddanych.
Dlaczego Wasza Wysokość nawet ich nie wysłucha?
Wiele osób
z pałacu i spoza niego wyraża swój niepokój.
Pora rozważyć odwołanie historyczek.
Nie możemy tego zrobić.
Król ustanowił te stanowiska, by poprawić nasze obyczaje...
One nie przyczyniły się do żadnej poprawy!
Cisza!
Trzy dni temu
statki wracające z wyspy Ganghwa wpadły w sztorm.
Straciliśmy 2500 seok ryżu i 30 pracowników.
Wczoraj spłonęły 23 domy,
a w pożarze zginęło pięć osób.
A wy wszyscy
interesujecie się tylko plotkami?
Dobrze więc.
Jeśli musicie kogoś winić, wińcie mnie.
To wszystko przez moje jednostronne uczucia do niej.
„Zrobię dla ciebie wszystko, jeśli będziesz moja”.
Groziłem jej i całą noc namawiałem ją, żeby została ze mną.
Tak wyglądała ta noc.
Wasza Wysokość.
Dlaczego tak się hańbisz, żeby obronić kobietę?
To wy chcieliście
zniszczyć jej życie przez niesprawdzone plotki.
No więc czekam.
Nie obwiniajcie tylko jej.
Powinniście potępić mnie w takim samym stopniu.
Księciu korony
spodobała się jedna z kandydatek na żonę jego brata?
Co za skandaliczna plotka!
Wstyd mi spojrzeć komukolwiek w oczy.
Wasza Wysokość, to wszystko nieprawda...
To bez znaczenia!
Sam fakt, że krążą takie plotki,
to hańba dla rodziny królewskiej!
Jak mogłeś wspierać tak niegodną dziewczynę?
Najmocniej przepraszam, Wasza Wysokość.
Nieważne. Odwołuję ślub księcia Dowona.
Zajmijcie się tym.
- Odwołajcie go. - Wasza Wysokość,
za chwilę trzecia ocena. Nie możemy...
Czyli co? Ślub ma się odbyć?
Chcecie, żeby cały świat drwił z rodziny królewskiej?
Załatwcie to po cichu,
żeby temat nie wrócił.
A teraz odejść!
Nie wierzę. Zawsze zgrywałaś mądralę.
A teraz zachorowałaś, bo nie radzisz sobie z sytuacją.
Rany. Cała twoja wiedza jest tylko książkowa.
Panie, gość do panny Sa-hui.
Nie jest w stanie przyjmować gości. Niech wróci kiedy indziej.
To drugi radca stanu.
Zostań.
Słyszałem, że masz gorączkę.
Przyniosłem to z Ośrodka Medycznego.
Proszę.
Nie zważyłem na twoje uczucia.
Gdybym wiedział, co czujesz do księcia korony,
nie wystawiłbym cię jako kandydatkę.
Czy pan
mnie właśnie przeprasza?
Przyznaję się do błędu.
Zadbaj o swoje zdrowie.
Wolałabym zostać ukarana.
Zwolniona z Urzędu Dekretów Królewskich
albo wygnana.
Niech pan robi, co chce.
Pracujesz dla mnie.
Dlatego
tym razem cię oszczędzę.
Co się stało?
Odwiedził ją drugi radca stanu,
ale dał jej tylko leki i szybko wyszedł.
Rozumiem.
Obserwuj sytuację.
Tak jest.
Gdy miałam 11 lat,
dostałam pierwszy list miłosny.
Od syna wysokiego urzędnika.
Poprosił mnie, żebym za niego wyszła.
„Zakochałem się od pierwszego wejrzenia. Bądź moja.
Zagwarantuję ci wygodne, wystawne życie”.
I co zrobiłam?
Poprawiłam wszystkie błędy w liście i mu go oddałam.
Powiedziałam, że zamiast szukać kobiety, powinien poszukiwać wiedzy.
Tamtej nocy
ojciec obił mi tył nóg tak mocno, by zaczęły krwawić.
Wtedy zrozumiałam,
jakiego życia się ode mnie oczekuje.
Zapewne marzyłaś, by być córką prostego człowieka bez rangi.
Wtedy byłabyś biedna,
ale wolna.
Tak, byłabym biedna,
ale wolna.
Domyślam się,
że twoje życie niewiele różniło się od mojego.
Wasza Wysokość.
Ja
nie zostanę wybrana.
Wiem, że nie nadaję się
na żonę księcia.
Dopilnuję, żeby drugi radca stanu nie postawił na swoim,
nawet jeśli będę musiała się zbłaźnić podczas oceny.
Proszę się nie martwić.
Nie będzie siedział bezczynnie.
Nigdy nie wiadomo, co ci zrobi.
Uznam to za okazję,
by odpokutować grzechy.
Nie tak mocno.
Trochę delikatności.
Hej, to...
Wszystko odpada.
Staram się.
Proszę cię!
Co ty wyprawiasz? Nie potraficie zrobić nic dobrze.
Gotowe.
- Ten też. - Rety.
Zróbcie to jak trzeba. Bez pośpiechu.
Wszystko po kolei. Miałaś tego nie dotykać.
- Doprowadzacie mnie do szału. - Czyli tak to się robi.
- Spróbujcie same. - Staramy się.
Nie wierzę. Czemu to wam nie wychodzi?
Co tam robicie?
Cicho, musimy skończyć, zanim książę się obudzi...
Wasza Wysokość!
Wszystkiego najlepszego, Wasza Wysokość!
- Sto lat! - Sto lat!
Sto lat, Wasza Wysokość!
Wszystkiego najlepszego, Wasza Wysokość!
Wasza Wysokość!
Pora na świętowanie!
Urodziny są co roku. Nie musieliście robić confetti.
Ale te urodziny są wyjątkowe.
Kończysz 20 lat.
Dziś zjedz lekkie śniadanie.
Królowa wdowa
przygotuje na obiad prawdziwą ucztę,
wtedy się najesz do woli.
Proszę.
Dziękuję.
Wam też.
Dobre.
Jeszcze zupa.
Wasza Wysokość.
Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin.
Dziękuję.
Znajdziesz dziś dla mnie trochę czasu?
Powinieneś się ukłonić.
To książę Huiyeong,
Yi Gyeom.
Książę Huiyeong?
Ten król pokonany przez ojca?
Zdetronizowany król?
- Jej Wysokość zabrała księcia Dowona? - Tak.
Pewnie znów go odwiedziła.
Upewnij się, że drugi radca stanu...
się nie dowie.
Tak jest.
KSIĄŻĘ DOWON JEST Z KRÓLOWĄ WDOWĄ RANO WYSZLI Z PAŁACU
Włożyłam w ten posiłek dużo pracy,
a wygląda bardzo skromnie.
Nie mów tak.
Z radością spędzę z tobą ten dzień.
Byłoby miło,
gdyby w ten dzień była tu z nami twoja przyszła żona.
Nie przejmuj się odwołaniem ślubu.
Obiecuję, że niedługo
znajdę ci odpowiednią kandydatkę.
To nic takiego.
Nie chcę
brać ślubu.
Jak to?
Dowiedziałem się, że małżeństwo
oznacza akceptację wszystkiego, co dotyczy drugiej osoby.
A ja
nie jestem jeszcze na to gotowy.
Nie mów tak.
Nie ma bardziej dojrzałego i czułego mężczyzny od ciebie.
Prawda, adeptko Goo?
Słucham?
Spędziłaś dużo czasu w Nokseodang, więc na pewno dostrzegłaś,
że książę Dowon byłby wspaniałym mężem.
Tak, Wasza Wysokość.
Będzie wspaniałym mężem.
Każda kobieta chciałaby
mieć takiego męża.
Widzisz?
Nawet historyczka tak uważa.
Skoro mamy to za sobą,
może do nas dołączysz i się z nami napijesz?
Wasza Wysokość.
Nie, Wasza Wysokość. Nie śmiałabym.
Jako starsza członkini rodziny królewskiej wyrażam na to zgodę.
Nie zrobisz tego dla księcia jako wierna poddana?
Wszystkiego najlepszego, Wasza Wysokość.
Proszę, napij się.
Dziękuję, adeptko Goo.
No to
życzę miłego dnia.
Nie bądź taka skrępowana.
Jesteś historyczką, a ja tu mieszkam,
więc będziemy na siebie wpadać.
Nie chcę, żebyś czuła się niezręcznie,
gdy do tego dojdzie.
Staram się być ostrożna.
Boję się, że z przyzwyczajenia będę cię traktować tak jak kiedyś.
To ma być ostrożność?
Nakręcasz mnie, mówiąc, że każda kobieta
chciałaby takiego męża jak ja.
A co miałam powiedzieć?
Że nie pozwolę ci ożenić się z nikim innym,
bo to mnie darzysz uczuciem?
Jak mówiłeś, jestem historyczką.
Będę bywać w Pałacu Wewnętrznym,
czyli będziemy się widywać.
Właśnie dlatego
tak się staram.
Bardzo się staram
nie myśleć o nas i o tym,
co do siebie czujemy.
Ja dałem z siebie wszystko.
Niczego nie żałuję.
Więc proszę,
traktuj mnie, jakby nic się nie stało.
Ja też
bardzo się staram.
Trzeci inspektor Goo Jae-gyeong z Urzędu Inspektora Generalnego.
Słyszałam,
że to ty dostarczyłeś ostatni list króla.
- To prawda. - Wiesz,
ile osób zginęło przez twoją zdradę?
Wiesz,
że twoje czyny przyczyniły się do przewrotu?
- Wasza Wysokość. - Jak śmiesz
po tym wszystkim stawać przede mną?
Praktycznie zabiłeś ich wszystkich. Od króla po ludzi z Seoraewon.
Mieli przed sobą świetlaną przyszłość,
a zginęli w jedną noc.
Wasza Wysokość
może przesłuchiwać go po tym,
jak osiągnie swój cel.
Ja też
nie jestem gotowa wybaczyć Goo Jae-gyeongowi.
Jednakże
przyszedł do mnie i powiedział, że chce zapłacić za swoje czyny.
Proszę mu zaufać.
Zapłacić za swoje czyny?
Dlaczego teraz? Co robił przez te wszystkie lata?
Mówił, że ukrywał się w Qing.
Odkąd wrócił do Joseon,
szuka dzienników Kim Il-moka.
Czyli ten człowiek
też o nich wie?
Tak, Wasza Wysokość.
Ale jeszcze ich nie znalazł.
Pozwolę mu wspomóc moją sprawę,
ale tylko do czasu, aż książę Dowon zostanie królem.
Tak jest.
Ojcze?
Rim.
Co...
ty tu robisz?
W środku
śpią dwórki.
Znowu miałeś koszmar?
Mam poprosić eunucha Heo, żeby przyniósł jakieś leki?
Nie.
Nie w tym rzecz.
To nie dziwne,
że królowa zabrała mnie
na grób zdetronizowanego króla?
Tylko impertynencka kobieta odpowiedziałaby na takie pytanie.
Tak.
Dla mnie też
było to dziwne.
Książęta zwykle
nie prowadzą ceremonii na cześć zdetronizowanego króla.
I nie ma ku temu powodów.
Dręczy cię to?
Tak.
Jeśli dziś mija 20 lat od śmierci zdetronizowanego króla,
to znaczy, że zginął
w dzień moich narodzin.
Wiesz coś o tym królu?
Wtedy też byłam zbyt mała.
Słyszałam, że nękał ludzi
i był heretykiem.
HERETYK: CZŁOWIEK WYZNAJĄCY PSEUDORELIGIĘ
Więcej nie wiem.
Ty nigdy nic o nim nie słyszałeś?
W końcu dorastałeś w pałacu.
Zdarzyło mi się
podsłuchać kilka rozmów.
Mówiono, że to osoba,
o której nie można rozmawiać.
Co on takiego zrobił?
Dziękuję za rozmowę.
Powinnaś iść odpocząć.
Dobrze, Wasza Wysokość.
Nic mi nie jest.
Odkąd pojawiłaś się w Nokseodang,
nie miałem w nocy żadnego koszmaru.
Dlatego nie musisz już
martwić się o mnie.
Jae-gyeong?
Znacie się?
Idź odpocząć.
Atakują nas!
- Napaść! - Wasza Wysokość!
Wasza Wysokość!
Wracajcie! Szybko!
Wasza Wysokość!
Wasza Wysokość! Tutaj!
Wasza Wysokość! Tu!
Wasza Wysokość! Tutaj!
To już chyba koniec, Wasza Wysokość.
Jesteś cała?
Tak.
Nic mi nie jest.
Wasza Wysokość!
Eunuchu Heo.
- Wasza Wysokość! - Wasza Wysokość!
Chodźcie tu! Książę jest ranny!
Pomocy!
Wasza Wysokość, nie zasypiaj!
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość!
Wasza Wysokość!
Co powiedziałeś?
Zaatakowano ich w drodze powrotnej. Książę został ranny...
Wezwij dowódcę wojskowego.
Sam pojadę po księcia Dowona.
Wasza Wysokość, nie.
Wasza Wysokość!
Do reszty postradałeś rozum.
Jak śmiesz...
Jak śmiesz atakować księcia?
Gdy namieszałeś na dworze królewskim
i próbowałeś kontrolować państwo,
wybaczyłem ci, bo uznałem, że robiłeś to
z lojalności.
A teraz
tak mi się odwdzięczasz?
Naprawdę uważasz,
że ci to wybaczę?
Zadałem pytanie! Czemu nie odpowiadasz?
Wasza Wysokość.
Książę Dowon...
jest pierworodnym synem zdetronizowanego króla.
Nie wiem, dlaczego to przede mną ukrywałeś i pozwoliłeś mu pozostać przy życiu.
Ale w mojej opinii
nie ma powodu
ani potrzeby, żeby żył!
- Drugi radco stanu! - Królowa wdowa
zabrała księcia Dowona na grób zdetronizowanego króla.
Wasza Wysokość nie wie, co to oznacza?
To bunt!
Królowa wdowa przewodzi niedobitkom z Seoraewon.
Wreszcie pokazała prawdziwe oblicze!
- Co? - Atak na rodzinę królewską?
Tak, Jego Wysokość właśnie wyjechał z Korpusem Szkoleniowym.
Co z adeptką Goo?
Coś się jej stało?
Wśród rannych jest tylko książę Dowon i kilkoro żołnierzy.
Ci bandyci musieli być nienormalni.
Mieli czelność atakować rodzinę królewską? Oszaleli czy co?
Podobno
- nie wyglądali na bandytów. - Co?
Niczego nie ukradli.
Jedynie strzelali z łuków do Jego Wysokości.
Czyli od początku
- celowali w Jego Wysokość? - Tak.
Rety.
Boże, Wasza Wysokość. Trzymaj się.
O matko, nic ci nie jest?
Jesteś cały, Wasza Wysokość?
Wezmę to. Wracaj do środka i pomóż.
Grot...
jest tępy.
- Wasza Wysokość. - Wasza Wysokość.
Z księciem wszystko w porządku?
Tak, odpoczywa w komnacie...
- Rim. - Jin.
Nie wstawaj.
Powinieneś doglądać spraw rządowych. Co tutaj robisz?
Jak mógłbym nie przyjechać
po tym, co się stało?
Co powiedział lekarz?
Rana nie jest głęboka.
Ale zranił się, gdy spadł z konia.
Nic mi nie jest.
Jej Wysokość pewnie bardzo się przestraszyła.
Zabierz ją do pałacu.
Nie.
Jakiś czas tu zostanę.
Gdy już wydobrzejesz,
znajdę winnych i surowo ich ukarzę.
Potem razem wrócimy do pałacu.
- Jin. - Nie odpuszczę tego, co się stało!
Wasza Wysokość, tu Goo Hae-ryung.
Mogę wejść?
Książę odpoczywa. Odejdź.
Muszę mu coś powiedzieć.
Co to?
Nie mieli na celu
zabijać Waszej Wysokości.
Co?
To strzały, które ugodziły księcia i żołnierzy.
Groty są krótkie i tępe, wygląda to na celowe.
Groty wykonane przez cywilów
często są niedopracowane.
To nie wszystko.
W łuku
też zauważyłam coś dziwnego.
Cięciwa jest zbyt cienka
i bardzo luźna.
Zrobili to celowo,
żeby zmniejszyć prędkość
i siłę strzały.
Tak. W dodatku
wszyscy żołnierze
mają rany tylko na rękach i nogach.
To podejrzane.
Mieli odwagę zaatakować rodzinę królewską.
Ale nie zabili nikogo, mimo że staliśmy w miejscu.
Użyli tępych strzał i nienapiętych łuków.
Myślę, że nie chcieli
nikogo zabijać.
Zgadzam się.
To nie był napad,
tylko upozorowanie napadu.
To naiwny chłopak, nigdy nie interesował się polityką.
Kto i po co zrobiłby coś takiego?
Widzę tylko jeden powód.
To dlatego,
że odwiedziłem grób zdetronizowanego króla.
Jego Wysokość jest niemożliwy.
Nie wierzę, że oskarżył pana o coś takiego.
Jak może pana podejrzewać po 20 latach lojalności?
Naprawdę nie mam pojęcia, kto mógł zorganizować taki napad.
Książę Dowon jest słaby i nie ma kontaktów politycznych.
Co ktoś miałby zyskać na tym ataku?
Cóż...
Możliwe, że to Jego Wysokość wszystko zorganizował.
Zastanówcie się.
Jego Wysokość od zawsze nienawidzi księcia Dowona.
Wścieka się, gdy słyszy jego imię.
A nawet powiedział publicznie, że książę nie powinien był urodzić się
w rodzinie królewskiej.
Coś w tym jest. To jedna z możliwości,
zważając na charakter króla.
Nie.
Król nie ma dość odwagi
ani mądrości, by zrobić coś takiego.
Ma pan rację.
Nie wiem, co powiedzieć.
To wszystko przez to, że zabrałam księcia Dowona ze sobą.
Nie.
Powinienem był lepiej sprawdzić teren, nim wyjechaliście.
Przepraszam.
Ale
powinnaś przestać odwiedzać grób zdetronizowanego króla, babciu.
Wiedziałeś?
Przyjeżdżasz tu co roku tego samego dnia.
Założyłem, że to rocznica jego śmierci.
Skoro o tym wiesz, czemu każesz mi przestać?
Książę Huiyeong to mój syn.
Co jest złego w tym,
że matka chce raz w roku odwiedzić grób syna?
Pamiętam, że był dla mnie wspaniałym stryjem.
Ale nie możesz pozwolić emocjom na siebie wpływać.
Ważniejsze jest to, że mój ojciec skazał go na śmierć...
za zdradę stanu.
Wasza Wysokość.
Nie myśl, że znasz całą sytuację.
Nie wszystko, co słyszysz, to prawda.
Możesz odejść.
Dobrze.
Wasza Wysokość.
Śpisz?
Czekałem na ciebie.
Pomyślałem, że przyjdziesz.
Możesz tak chodzić?
Nie jesteś w pełni sił.
Nic mi nie jest.
Mam dość sił, by wziąć cię na ręce
i pobiec do samego Hanyangu.
Widzę,
że też nie możesz spać
przez te wydarzenia.
Tak.
Nic nie rozumiem.
Nigdy nie interesowałeś się polityką
i nie zrobiłeś nic, by wzbudzić czyjąś nienawiść.
Nie rozumiem, czemu cię to spotkało.
Czy kiedykolwiek
ktoś ci zagrażał tak jak dziś?
Albo czy znalazłeś się kiedyś
w niebezpiecznej sytuacji?
Tak, raz.
Gdy odwiedziłem Królewski Urząd Śledczy.
W dzień, gdy zabrałam cię do apteki?
Tak, tamtej nocy.
Dlaczego poszedłeś do Królewskiego Urzędu Śledczego?
Szukałem książki pod tytułem Opowieść o Ho Damie.
Została zakazana, więc jej nie zdobyłem.
Ale kiedyś
w tej posiadłości zobaczyłem to nazwisko.
„Ho Dam i Yeongan.
To tu się zaczęło”.
Tak brzmiał napis na nagrobku.
Ho Dam i Yeongan.
Chińskie znaki z imienia Yeongan
oznaczały kolor jadeitu i oko?
Skąd wiesz?
To autor Wariolizacji krowianką.
Co to?
Ta książka mówi, jak wszystkich uratować.
WARIOLIZACJA KROWIANKĄ AUTORSTWA YEONGAN
Oni wszyscy są ze sobą powiązani.
Ho Dam, Yeongan i lekarka, która dała mi tę książkę.
Myślałem, że znikła.
Nie znikła.
Widziałam ją tutaj wczoraj w nocy.
Wasza Wysokość,
gdzie jest ten nagrobek?
Zniknął.
Wróciłem tam,
ale już go nie było.
Eunuch Heo mówił, że to był sen.
Sen?
Rim.
Wasza Wysokość.
To nie był sen.
Kim jesteś, panie?
Ja?
Możesz mówić mi Ho Dam. Mistrz Ho Dam.
Proszę.
Zdetronizowany król.
Książę Huiyeong, Yi Gyeom.
To był Ho Dam?
Trafiła mnie strzała.
Nie chcesz wiedzieć, czy jestem cały?
Mówi się, że to drugi radca stanu zaplanował atak.
Niedługo dojdzie między nimi do konfliktu.
Kto to tutaj przyniósł?
Dobrze wiesz, kto za tym stoi, Wasza Wysokość.
Zapewne żałujesz, że strzała
nie przebiła serca księcia Dowona.
Nie zapominaj o złożonej mi obietnicy.
Historyk, który nie złożył swojego dziennika.
Słyszał pan o historyku nazwiskiem Kim Il-mok?
Nie znaleźliśmy ani śladu. Jak ona tak nagle miałaby go odnaleźć?
Zorganizuję ci jutro rano statek do Qing.
Dziennik sprzed 20 lat wciąż istnieje?
Jedyne, co możesz zrobić, to przetrwać.